•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

มันต่อจาก Raining (รึเปล่า??..ไม่แน่ใจเหมือนกัน)


เรื่อง Raining เจ้าค่ะ

http://reborntfc.freeforums.org/raining-8059-t3390.html




..............................................................................................................................................................



ผมชอบสายลมมาก พอๆกับที่ชอบสายฝน ถึงแม้บางครั้ง มันจะทำให้รู้สึกเหงาก็ตาม



จะเข้าหน้าหนาวแล้ว อากาศเริ่มเย็นลง พร้อมกับกระแสลมอ่อนๆที่พัดเข้ามาทางหน้าต่าง

เขาชอบหน้าหนาว ถึงแม้มันจะมาพร้อมกับคำว่า “ขี้เกียจ”

ยามาโมโตะเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะเรียนด้วยความเมื่อยล้า เพราะเสียงออดที่บอกว่าหมดเวลาเรียน

ดวงตาสีน้ำตาลที่พล่าเรือนเริ่มปรับเป็นปติ เห็นภาพนักเรียนในห้องที่หลับกันเป็นแถบต่างพากันเงยหน้าลุกขึ้นด้วยอาการงัวเงีย

ก่อนจะหยุดสายตาไปที่โต๊ะตัวหนึ่ง



..มันว่างเปล่า..



รีบลุกขึ้นขณะที่บรรยากาศในห้องกำลังวุ่นวาย เสียงคุยกำลังดังจอแจ จึงเป็นโอกาสง่ายที่เขาจะปลีกตัวออกมา

นักกีฬาหนุ่มร่างสูงกำลังเดินตามทางไปเรื่อยก่อนจะหยุดอยู่หน้าบันได ก่อนจะเดินขึ้นไป เป้าหมายก็คือดาดฟ้า





กลิ่นบุหรี่ลอยอบอวนไปทั่วชั้นบรรยากาศ พร้อมกับประทะใบหน้าเมื่อลมหนาวของต้นฤดูพัดผ่านเข้ามา

ผมสีเงินกำลังโบกไสว พร้อมกับนิ้วเรียวกำลังคีบบุหรี่ก่อนจะนำมันเข้าปากอีกครั้ง ใช่เขาก็โดดเรียน แต่ แล้วไงละ?

โกคุเทระคิดพลางเหม่อมองออกไปไกลอย่างไร้จุดหมาย

“โดดเรียนอีกแล้วนะ” เสียงนั้นทำให้เขาตื่นจากผวังค์โกคุเทระสดุ้งนิดๆกับการมาไม่ให้สุ่มไม่ให้เสียงของอีกฝ่าย

“แล้วไง แกยุ่งอะไรด้วยฟร่ะ!” ยามาโมโตะยิ้มขำกับใบหน้าเอาเรื่องที่ดูน่ารัก?เสมอในสายตาของเขา

“แกเองก็โดดเหมือนกันละหว้า” แอบได้ยินเสียงบ่ยอุบอิบของคนตัวเล็กที่กำลังหัวเสีย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าเจอกับเขารึเปล่า? เขาไม่แน่ใจ

ดวงตาสีน้ำตาลฉายแววเศร้านิดๆก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความสนุกสนานอีกครั้งเมื่อร่างบางหันมาอีกคร่า

“มองอะไร?” คำถามที่มาพร้อมควันบุหรี่ทำให้เขาแทบสำลัก ยามาโมโตะได้แต่ยื่นยิ้มอยู่อย่างนั้น



...เหมือนกับคนบ้า...



ก็เขาไม่รู้จะพูดอะไร ก็เขาไม่รู้จะว่ายังไง ในสมองมันรวนและสับสนไปหมดเวลาเจอกับคนคนนี้

เงียบไปพักใหญ่จนคนตัวเล็กแอบหน้าขึ้นสีจนต้องสบัดหน้าไปอีกทางพลางจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบอีกครั้ง

“บุหรี่ไม่ดีต่อสุขภาพนะ” ดูเหมือนความหวังดีจะส่งไปไม่ถึง เพราะท่าทางของอีกฝ่ายนั้นกำลังไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง

มือน้อยๆสีขาวคว้ามาที่ผ้าพันคือผืนยาวของเขาก่อนจะดึงๆมันเบาๆ

“แล้วไง? แกสูบหรอ?” ถ้เป็นคนอื่นอาจจะถูกต่อยแต่นี้ไม่ใช่ ยามาโมโตะยิ้มรับอีกครั้ง ก่อนจะพลั้งปากโผล่งออกไป

“เปล่า ก็แค่เป็นห่วง” ดวงตาสีน้ำทะเลกระพริบปริบๆเมื่อได้ยินคำพูดนั้น มือขาวรีบปล่อยจากผ้าพันคออย่างรวดเร็วพร้อมกับการหันหน้าหนี

“พูดอะไรของแกฟร่ะ!” น้ำเสียงตะกุกตะกักถูกถ่ายทอดออกมาแต่ร่างสูงนั้นก็ทันได้เอ๊ะใจ

คิ้วหนาขมวดแน่นเมื่อสังเกตเห็นความิดปกติของใบหน้า

“เอ๋ ไม่สบายรึเปล่า” ผ่ามือใหญ่วางทาบลงบนศีรษะก่อนได้รับอนุญาตจนเจ้าตัวร้องลั่น

“เอามือของแกออกไปนะเฟ้ย!” โกคุเทระบอกพร้อมกับสะบัดหัวไปทางอื่น

“ก็เห็นนายหน้าแดงๆ” ตัวเขาก็ทำได้แค่บ่นอุบอิบไปตามภาษาโดยไม่รู้ว่านั้นเป็นวิธีการแก้เขินของอีกฝ่าย

“คะ ใครหน้าแดงมิทราบ ตาบอดสีรึไง!” เปล่าเขาไม่ได้ตาบอดสี แต่มันก็จริงไม่ใช่หรอ?

ที่เขาเห็นหน้าชมพูๆนั้นมีสีเข้มขึ้น รึว่าเขาคิดไปเองจริงๆ

“แล้วมาทำอะไร?”

“อะ... เอ่อ.. คือ... คือ... ออฉันเอาไอ้นี้มาคืน”

ผ้าเช็ดหน้สีน้ำตาลถูกล้วงออกจากกระเป๋ากางเกงอย่างรวดเร็วพร้อมกับยื่นไปให้คนตรงหน้า

เปล่าหรอกเขาไม่ได้จะเอามาคืน และก็ไม่คิดที่จะคืนด้วย แต่จะให้บอกไปได้ยังไงว่า

ที่เขามาที่นี้เพราะว่า ...อยากเห็นหน้า ใช่แค่อยากจะเห็นหน้า ก็เท่านั้นเอง

มือบางรีบฉวยมันไปอย่างวดเร็วพร้อมกับเสียงบ่นดังงึมงำๆที่ว่า “ทำไมไม่เอามาคืนชาติหน้าเลยล่ะ?”

ยามาโมโตะยิ้ม รับอย่างว่าง่าย เพราะจะว่าไปมันก็จริงที่เขาเก็บผ้าเช็ดหน้านี้ไว้กับตัวมานานแล้ว

เงียบลงไปอีกครั้งเมื่อหาเรื่องพูดต่อไม่ได้ เห็นร่างบางทรุดนั่งลงกับพื้นจึงนั่งลงตาม

สายลมพัดผ่านเข้ามาอีกครั้ง จนคนตัวเล็กต้องย่นคอเพราะความหนาว

ดวงตาสีน้ำตาลมองอากัปกิริยานั้นอยู่ห่างๆ ก่อนจะถอดผ้าพันคอของตัวเองให้กับอีกคน

“อะไรฟร่ะ!” เสียงร้องโวยวายดังขึ้นเมื่อผ้าพรมผืนหนาถูกพันรอบคองามระหงส์

“หนาวใช่มั้ยล่ะ?”

“เอาไปเหอะนะ เดี๋ยวนายจะไม่สบาย”

“แช่งกันรึไงฟร่ะ!” โกคุเทระบ่นอีกแล้ว ไม่รู้ว่าจะขี้บ่นไปถึงใหน

“เปล่าซะหน่อย”



..แต่ยังไงก็ยังน่ารัก...



“แล้วแกล่ะ ไม่หนาวหรอ?”

“ไม่หรอก ฉันแข็งแรงจะตาย” บอกพร้อมโชว์การเบ่งกล้ามให้ดู จนอีกฝ่ายรู้สึกหมั่นไส้

และดูเหมือนอะไรๆก็จะเป็นใจ ให้พ่อหนุ่มนักกีฬาต้องเสียฟอร์ม เมื่อกระแสลมพัดมาอีกครั้ง



“ฮัดเช้ย!!!”



เขาไม่ได้ตั้งใจจะจาม แต่ดูเหมือนร่างกายมันไม่รักดี



...อ่า รู้สึกขายหน้ายังไงก็ไม่รู้....



ยิ่งเห็นร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆเอียงคอมองพร้อมกับยิ้มเยาะอย่างตลกขบขันด้วยแล้วมันยิ่งน่าขายหน้าเข้าไปใหญ่

ยามาโมโตะยกมือขึ้นเกาคอแก้เขินก่อนจะยิ้มเหยๆออกมา

“เอาไปซะสิ” เกิดอาการช็อคไปชั่วขณะ พร้อมกับสมองที่สั่งการประมวลผลช้าๆกับภาพที่เห็น

ผ้าพันคอสีแดงเลือดหมูของเขาเองถูกยื่นมาให้แต่ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะมันเป็นแค่ส่วนปลายยาวที่เหลือจากการพันเท่านั้น

“ใส่ๆเข้าไปซะทีสิฟร่ะ! นั่งทำหน้าเอ๋ออยู่ได้!!” เสียงตวาดทำให้เขาได้สติ มือใหญ่รับปลายผ้านั้นมา

ก่อนจะเขยิบตัวเข้าไปใกล้ร่างบางที่ตอนนี้กำลังนั่งก้มหน้า ไม่ช้าผ้าพันคอก็ถูกสวมใส่โดยผู้เป็นเจ้าของอีกครั้ง

เขาเพิ่งจะเห็นข้อดีของการมีผ้าพันคอยาวๆก็ตอนนี้

กระแสลมยงพัดมาเรื่อยๆ ไร้ซึ้งบทสนทนา ยามาโมโตะปล่อยให้เวลาผ่านไป




..ตุบ..




สะดุ้งนิดหน่อยเมื่อใหล่กว้างถูกใช้แทนหมอนชั่วคราว โดยที่เจ้าตัวเขาก็คงไม่รู้

ร่างสูงมองเรือนผมสีเงินที่ปกคลุมบ่า ก่อนจะกระตุกยิ้มออกมาน้อยๆ

เขาชอบหน้าหนาว ถึงแม้มันจะมาพร้อมกับคำว่า “ขี้เกียจ”

.
.
.
.
.
.
.

จริงมั้ย???












FIN.

คู่นี้น่ารักจริงๆ

(โกคุเดระเป็นพวกเขินง่ายสินะ^^)

////////////////////

บอกได้คำเดียว "โครตน่ารักสุดๆๆๆๆๆ" เจ้าค่ะ

u hu //// แอบจิ้นภาพตอนที่ 2 คนนั้นพันผ้าพันคอผืนเดียวกัน + โกคุยังนอนซบยามะอีก (//////)

(จ้างมามอนไปถ่ายรูปจะทันไหมน้า~) (ไม่ทันหรอก)

________________________________________________________________________________

ถึงจะไม่ค่อยชอบไอ้ตอนที่ยามี้ชอบเนียนก็เถอะ
แต่ฟิคนี่อ่านแล้วรู้สึกเลยว่า น่ารักชะมัดเลยจ้า
ชอบค่ะ สนุกดี จะรอติดตามฟิคต่อๆไปนะค่ะ ><~~

ลมหนาวซ่อนน้ำตาลค่ะฟิคนี้ ^^

ยามะเนียนแต่น่ารักนะเอ้อ (กำลังสะพรึงเวอร์ชันดาร์กเนียนอยู่พอดี ฟิคนี้ช่วยแก้อาการได้เยอะเลย)


มิน่า....พี่สาวเราชอบผ้าพันคอผืนยาวๆ จะแอบไปใช้พันกับใครรึเปล่าเนี่ย เหอๆๆ

หายากนะคะฟิคที่ยามะใส ๆ ? อย่างนี้
(อย่างน้อยก็เกือบใสละกัน)

โกคุเคะน่า้ากกกกกก ซึนอย่างนั้นอีก ฮู้วววววววว

ชอบจังเลยค่ะฟิคสั้นหวาน ๆ แบบนี้
โดยเฉพาะคู่นี้แล้วนะ

อ้า~
จิ้นได้ใจคนอ่านจิงๆเลย 555+

หวานง่า หวานมากมาย
หนาวด้วย 555+ ว่าแล้วก็ ...
แย่งผ้าพันคอมาจากคู่นั้นเถอะ 555+

น่ารักๆๆๆ

โฮกกก ฮากกก

หวานมากกก 8059 บันไซ~~

จะว่าไงดี ยามะซื่อใส (เรอะ!!) ไม่สิ แอบเนียนมากกว่ามั้ง ฮ่าๆ
แต่เนียนในทางที่ดีก็สนับสนุน หึหึหึ

โกคุซึนได้อีก!!!! โฮกกก

หายากนะเนี่ย ฟิค8059หวานๆใสๆ ชอบแบบนี้นะ

น่ารักดี ชอบฉากที่ทั้งสองคนพันผ้าคอด้วยกันมากเลย >__<

ผ้าพันคอยาวๆมันมีข้อดียังงี้นี่เอง 55

ใสกิ๊ง.....ได้บรรยากาศดีจังเลย

ชักชอบหน้าหนาวซะแล้วสิ อิอิอิ

น่ารักสุดๆไปเล้ยยยยยยยยยยยยยยยย


8059 บันไซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

>3<

8059 น่ารักที่ซู้ดดดดดดดดด

น่ารักมากๆเจ้าค่ะ!!~
อ๊ากชอบๆๆ =w=b

นึกภาพตอนฉากผ้าพันคอแล้วมันวี้ดวิ้วอ่ะจึ๋ยๆดีค่ะ (อะไรแกฟ่ะ!!!)

ขอบคุณที่แต่งฟิคน่ารักๆมาให้อ่านค่า~~~

8059 สุดยอดดดดดดดดดดด

ว้ายยยยยยยย~

หวานมากๆเลยค่ะ อุกรี๊ดๆๆ