Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 321 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5 ... 22  Next
Author Message
 Post subject:
PostPosted: 16 Oct 2007, 17:16 
User avatar
Joined: 12 Oct 2007, 17:09
Posts: 284
Location: Namimori Litter City
ฟิคเรื่องนี้มีแต่คนอยากกรี๊ด

เอ้า กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

555+ หนุกหนานนน


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Oct 2007, 21:49 
Joined: 13 Oct 2007, 16:06
Posts: 154
กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ

ขอบอกว่าอ่านฟิกเรื่องนี้แล้วโซโฮกมากๆค่ะ สึนะมาดเมะเอ้ยมาดแมน แอนด์ แฮนด์ซั่ม
(แต่ในความรู้สึกเรา เหมือนท้ายที่สุดสึนะจะกลายเป็นเกะราชินีออนทอปยังไงก็ไม่รู้ 5555)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 16 Oct 2007, 23:34 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 23:22
Posts: 839
Location: DARK WORLD
เข้ามากรี๊ดโหมดไฮเปอร์ แต่ก้เห้นด้วยว่าสำหรับเราก็ยังเป็นเคะราชินีอยู่ดีล่ะน้า :D

_________________
นี่คือการรวมพลเฉพาะกิจเพื่อกอบกู้ความวาย

Image

The Sin Sister(s)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 17 Oct 2007, 01:16 
User avatar
Joined: 16 Sep 2007, 19:18
Posts: 345
Location: ทุกที่ๆฮิบาริอยู่
มากรี๊ตตตตต ด้วยคน
ถูกใจกับเรื่องนี้มาก ><
เหมาหมดเลยสิจ๊ะสึนะ ผู้พิทักษ์ อาจารย์ บลาๆๆๆ
บราโว่!!!
เชียร์เคะราชิณีอีกเสียง
อุอิ
/หลบหมัดคนแต่งอย่างว่องไว

_________________
ImageImageImage


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 17 Oct 2007, 12:26 
Joined: 03 Oct 2007, 20:38
Posts: 56
Location: แถวนี้แหละ*
สะอึก.... -.,- วิ้ววว วว

ซือคุงมาดแมนหล่อแหลม(?)แฮนซั่มมม

ใคจะถูกซือคุงกดเปนรายต่อไป 55 5 55

_________________
Image

วิ้วววววววววววววววววว!~


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 17 Oct 2007, 12:51 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 22:03
Posts: 333
Location: ในทอนฟาของท่านฮิบาริ
Quote:
“โกคุเดระคุง โฟกัสหน่อย”


ชอบประโยคนี้อย่างบอกไม่ถูก กร๊ากกกกกกกกกกกกกก

ชอบค่ะ เอามาลงต่อเร็วๆ นะคะ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 17 Oct 2007, 13:00 
Rank: CG&Fiction Staff
Rank: CG&Fiction Staff
User avatar
Joined: 19 Sep 2007, 09:46
Posts: 935
Location: ที่ไหล่ท่านฮิบาริ
เอามาลงอีกนะคร๊าบบบบบ

_________________
XS FanClub สมาคมป๋าเมียแห่งประเทศไทย

Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 17 Oct 2007, 21:00 
Rank: CG&Fiction Staff
Rank: CG&Fiction Staff
Joined: 30 Sep 2007, 16:47
Posts: 1206
Location: Reborntfc
เมื่อไรจะลงบทต่อไปอ่าครับ อยากอ่านเเล้วจังเยยอ่าครับ หนุกๆ เเล้วสึนะจะทำไงดีละเนี่ย
เด๋วตายเอาน่า





ปล อย่าคิดมากมันเเค่ฟิค


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 18 Oct 2007, 00:01 
User avatar
Joined: 17 Sep 2007, 00:09
Posts: 720
Location: --ViOlEtWoRlD--
กรี๊ดดดดดดดดดด หยุดกรี๊ดไม่ได้แล้วค่าา!! >/////<

ไม่เคยคิดเลยว่าซือคุงอัพเสะแล้วจะน่าร้ากกกกกขนาดนี้ โฮกกกกก

แนะนำให้ซือคุงกดเวียนเลยค่า ทุกคนเลยยยย วะ555

แอบขำกะยามาโมโตะ...เสียงเท่ห์ขึ้นเยอะเลยสินะ? กร๊ากกกก

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 18 Oct 2007, 00:22 
User avatar
Joined: 08 Oct 2007, 21:14
Posts: 798
อุอิ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านคร่าาาาา :oops: เด๋วจะทำการอัพตอนต่อไปในคืนวันศุกร์นะคะ รอกันหน่อยน่อ :D

_________________
Image

=THE PRINCE OF ABE TENNIS=
[แม้กระทั่งเรียวมะยังต้องหลบ!!!!]


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 18 Oct 2007, 19:34 
Rank: CG&Fiction Staff
Rank: CG&Fiction Staff
Joined: 30 Sep 2007, 16:47
Posts: 1206
Location: Reborntfc
จะรอครับผม ๆ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 19 Oct 2007, 01:21 
User avatar
Joined: 08 Oct 2007, 21:14
Posts: 798
Title- When Tsuna IS Seme!?
Author - chomexchome
Rating - PG13 //Drama/Action
Pairing - Tsuna x ????
Warnings - อ่าา...ใครไม่ชอบก็อย่าอ่านเลยน่อ เดี๋ยวมันจะทำให้แสยง(หัวเราะ)
Summary – เรื่องราวของ 6 ปีต่อมา




ตอนที่ 3 The arrogance (1)




แม้อยู่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิก็ตาม หากพระอาทิตย์ยามเที่ยงในนามิโมริดูจะส่องแสงเจิดจ้ากว่าพื้นที่อื่นในญี่ปุ่น ดอกซากุระที่ปลูกเป็นจำนวนมากในคฤหาสน์วองโกเล่สาขาย่อยญี่ปุ่น ร่วงหล่นจากต้นกลีบแล้วกลีบเล่า บรรยากาศของคฤหาสถ์หลังกว้างที่ตั้งอยู่ห่างไกลเข้าไปในหุบเขาอันลึกลับนี้ดูสงบเงียบเชียบผิดกับเรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้น

ตอนนี้ร่างสูงของลูกน้องผู้จงรักภักดีกำลังพยายามเถียงกับนักฆ่าผู้แข็งแกร่งที่สุดอย่างเอาเป็นเอาตาย!


“เอ๋!?!? ทำไมล่ะครับ คุณรีบอร์นนนน~~~~!”


“ไม่ทำไมทั้งนั้น ตอนนี้จวนได้เวลานัดกับหัวหน้าสาขาย่อยที่ 15 แล้ว แกไปแทนสึนะซะ” รีบอร์นสั่งเสียงเข้ม เล่นเอาคนถูกสั่งดึงผ้าเช็ดหน้าที่ไหนไม่รู้เอามากัดระบายอารมณ์

มันเองก็รู้อยู่ว่างานแต่ละงานของบอสใหญ่แห่งวองโกเล่สำคัญทั้งนั้น ไอ้การที่จู่ๆจะให้มาหยุดเอาดื้อๆน่ะเป็นไปไม่ได้ แต่ว่า....คนๆนั้นก็ยอมหยุดตามที่เขาขอร้อง....



[นายนี่มัน....ดื้อชะมัด ......โกคุเดระคุง]
[สำหรับฉันแล้ว.... คนที่เรียกฉันด้วยความรู้สึกแบบนั้นในโลก....มีนายเพียงคนเดียวเท่านั้น]



เสียงขรึมๆกับรอยยิ้มแสนเท่ห์ที่นาน น๊าน นานจะได้เห็น กับคำพูด....แบบนั้น คิดไปคิดมา ยิ่งทำให้ไอ้ตัวงับผ้าเช็ดหน้าอยู่ยิ่งงับเข้าไปใหญ่ แถมมีออปชั่นเสริมด้วยอาการวูบๆวาบๆที่หน้า

หากก่อนที่ความคิดจะอะร๊างไปมากกว่านั้น เสียงปืนนัดหนึ่งก็ดังขึ้น แถมกระสุนยังแล่นเฉียดแก้มไปอีกแน่ะ อึ๋ย.... ร่างสูงที่สติสตังเริ่มกลับสู่ร่าง มองร่างเล็กที่เพิ่งสาดกระสุนใส่เขาอย่างหวาดๆ


รีบอร์นจ้องร่างสูงที่กำลังอยู่ในอารมณ์เคะเขม็ง สั่งเสียงเข้ม
“ไปได้แล้ว”


“แต่ว่า...” มันยังอิดออด พลางสอดส่ายหัวไปมา มองผ่านกระจกสีชาเข้าไปยังห้องทดลองขนาดใหญ่ของจางนินีเพื่อมองหาร่างเล็ก เมื่อสแกนพบแถมยังสบตากันพอดี สโมกกิ้งบอมบ์ก็สะอึก “....รุ่นที่สิบครับ....”


คนถูกเรียก แม้จะไม่ได้ยินว่าอีกฝ่ายพูดอะไรเพราะตนอยู่ในห้องที่ติดกระจกกันกระสุน แต่ก็ยิ้มให้ รอยยิ้มอะร้าอร่ามที่เห็นทำให้มือขวาผู้ภักดีอย่างมันแทบไม่อยากไปไหน ....เป็นห่วงจัง....ทั้งๆที่รุ่นที่สิบกำลังจะเข้ารับการตรวจอยู่แท้ๆ....แต่ว่า...ในฐานะที่เป็นมือขวาของเขา...

ร่างสูงกัดฟัน รีบก้มหัวเป็นการบอกลาร่างเล็ก แล้วหันหน้าเดินจากไปทันที วันนี้เขาจะต้องปฏิบัติหน้าที่แทนรุ่นที่สิบให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้คนสำคัญที่สุดของเขาต้องเสียชื่อเด็ดขาด!!


รีบอร์นถอนหายใจ กว่ามันจะไปได้ เล่นเอาคนแต่งบรรยายเป็นหน้า (หัวเราะ)


“ทำอะไรกันน่ะ?” สึนะถามขึ้นหลังจากเห็นว่าอดีตครูฝึกพิเศษของตนเดินกลับเข้ามาในห้องทดลอง รีบอร์นขึ้นนั่งบนโต๊ะแล้วตอบ


“กว่าเจ้านั่นจะไปได้แต่ละที เล่นเอาเสียพลังงาน” ได้ยินอย่างนั้น สึนะก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย โกคุเดระคงเป็นห่วงเขามากจริงๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้ งานวันนี้ถ้าเขาไม่ทำก็ต้องให้ตัวแทนไปทำ งานของบอสแห่งวองโกเล่จะหยุดไม่ได้ “ความจริงแกน่าจะสั่งมันเอง” รีบอร์นเอ่ยต่อ


“....ถ้าฉันสั่ง โกคุเดระคุงคงไม่ยอมไปง่ายๆ” ได้ยินที่เจ้าอดีตลูกศิษย์บอกอย่างนั้น รีบอร์นก็แค่นหัวเราะ


“หึ ไม่ใช่หมอนั่นไม่ยอมไป แกต่างหากล่ะมั้งที่ไม่ยอมให้ไป”


ไร้ซึ่งคำตอบโต้ มีเพียงมุมปากที่ยักขึ้นเล็กน้อยเท่านั้นที่ปรากฏบนใบหน้าของคนถูกตอกกลับ จากนั้นร่างเล็กก็เดินหายเข้าไปเปลี่ยนเสื้อเพื่อทำการเอ๊กซ์เรย์ รีบอร์นจึงหันมาพูดคุยกับจางนินีที่กำลังงุ่นกับการเตรียมโปรแกรมพิเศษเพื่อทำการวินิจฉัยบอสใหญ่แห่งวองโกเล่


“จะเสร็จรึยังฟะ?”


“ครับคุณรีบอร์น เดี๋ยวพอบอสออกมาก็เข้าเอ๊กซ์เรย์ได้เลย” จางนินีเอ่ยตอบ นิ้วป้อมๆนั่นกดปุ๊ลงบนแป้นคีย์บอร์ด จากนั้นภาพหน้าจอเกี่ยวกับรายละเอียดต่างๆก็ปรากฏ ในขณะที่วิศวกรตุ๊ต๊ะจะอธิบายกระไรต่อ จู่ๆเสียงครืดของประตูเลื่อนเหล็กอัตโนมัติดังขึ้น พร้อมๆกับที่ร่างใหญ่ในชุดสูทคนหนึ่งเดินเข้ามา


“สวัสดีครับ” ร่างใหญ่เจ้าของผมทรงรีเจ้นท์ยาวเกือบเมตรก้มหัวลงเป็นการทักทายผู้อยู่ในห้อง “วันนี้ผมมารบกวนหรือเปล่า?”


“คุซาคาเบะรึ?” รีบอร์นพึมพำ เมื่อร่างใหญ่ที่เห็นไม่ใช่ใครที่ไหน หากเป็นลูกน้องคนสนิทของผู้พิทักษ์แห่งเมฆา ฮิบาริ เคียวยะ ร่างเล็กขมวดคิ้วเล็กน้อย


“พอดีพวกผมนัดกันเอาไว้น่ะครับ!” ร่างอ้วนตอบข้อสงสัย “คุซาคาเบะคุง~ แบบแปลนเสร็จแล้วเหรอครับ?” เมื่อเห็นร่างของผู้มาพยักหน้าหงึก ทั้งยังยกเอกสารปึกใหญ่ขึ้นโชว์ จางนินีก็คลี่ยิ้ม


“แบบแปลนที่ว่านั่น....”


ฐานทัพใต้ดินของคณะกรรมการรักษาระเบียบสินะ” สึนะที่เดินออกมาพอดีกล่าวขึ้นต่อจากเสียงพึมพำของรีบอร์น


“ท่านซาวาดะ สวัสดีครับ” คุซาคาเบะโค้งตัวทักทาย สึนะเองก็พยักหน้าให้ แต่ด้วยความรู้สึกว่าวันนี้บอสใหญ่แห่งวองโกเล่แปลกไปจากที่เคย ร่างใหญ่เลยเงยหน้าขึ้นแล้วก็ต้องแปลกใจ ...ไฟที่หัวท่านซาวาดะนั่น...


“จะให้เข้าไปเลยมั้ย?” สึนะถามพลางจับเชือกเส้นเล็กขึ้นมามัดผมที่ยาวเกะกะต้นคอ


“ครับ! เชิญเลยครับบอส” ร่างอ้วนตอบรับ เมื่อเห็นร่างเล็กเดินเข้าไปในห้องฉายแสงเรียบร้อยแล้ว ก็พูดกรอกไมค์ให้สึนะที่อยู่ในห้องฟัง “หลับตาแล้วก็อยู่นิ่งๆนะครับบอส” จากนั้นก็หันไปถามรีบอร์น “ที่หัวใช่มั้ยครับ จุดที่โดนกระสุน?”


รีบอร์นพยักหน้าเป็นคำตอบ มืออ้วนๆเลยเริ่มทำการป้อนข้อมูลเพื่อให้เครื่องเอ๊กซ์เรย์ทำงานได้อย่างใจ ขณะเดียวกันนั้นเองคุซาคาเบะที่สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นก็เดินเข้ามาหา


“ผมถามได้มั้ยครับว่าเกิดอะไรขึ้น?”


ร่างเล็กสุดแกร่งปรายตามอง ครุ่นคิด ...ยังไงซะเดี๋ยวก็ต้องรู้อยู่ดี แล้วถ้าหากเกิดอะไรขึ้นด้วยแล้วล่ะก็....สะระตะสะระตี่แล้วผลดีมีมากกว่าเสีย จึงเอ่ยตอบ
“เมื่อเช้าเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย ทำให้เจ้าสึนะต้องอยู่ในสภาวะไฮเปอร์ตลอด”


เห็นสีหน้าและน้ำเสียงของอีกฝ่าย คุซาคาเบะก็เอ่ยนิ่งๆ
“แบบนั้น...อันตรายสินะครับ”


รีบอร์นยิ้มเล็กน้อย สมแล้วที่เป็นลูกน้องคนสนิทของฮิบาริ รอบรู้ดีจริงๆ ถ้าแบบนี้คงไม่ต้องเตือนอะไรมากล่ะนะ
“อย่าเพิ่งบอกฮิบาริล่ะ”


คุซาคาเบะยิ้มตอบ สมเป็นคุณรีบอร์น เข้าใจนิสัยคุณฮิบาริดีไม่ใช่น้อย


“ครับ” ถึงปากจะกล่าวตอบไปเช่นนั้น แต่ในใจก็คิดว่า ในโลกนี้มีอะไรที่คนอย่างคุณเคียวอยากรู้แล้วไม่ได้รู้อยู่ด้วยเหรอ? ร่างใหญ่รู้สึกหนักใจขึ้นมาเล็กน้อย เอาเถอะ ถ้าเราไม่พูดซะอย่าง คุณเคียวคงไม่มีทางรู้หรอกน่า


เพราะถ้ารู้ว่าท่านซาวาดะซึ่งได้ชื่อว่าเป็นบอสที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของวองโกเล่ อยู่ในสภาวะสุดแกร่งแบบนี้แล้วล่ะก็....


“...บางทีอาจจะน่าสนุกก็ได้นะ” ร่างใหญ่สะดุ้งเฮือกกับคำเปรยของร่างเล็ก


“คุณรี...”


“ล้อเล่นน่า” รีบอร์นสัพยอก นัยน์ตาคมๆมีแฝงนัยน์บางอย่าง “ยังไงซะ เจ้าสึนะในตอนนี้ก็จะให้สู้กับใครไม่ได้ทั้งนั้น”

คำกล่าวของรีบอร์นทำให้ร่างใหญ่สงสัยอีกครั้ง และในขณะที่จะกำลังเอ่ยปากถามอยู่นั่นเอง


“แย่จริงๆด้วย”


เสียงสั่นๆของวิศวกรอัจฉริยะที่ดังขึ้น ทำให้ทั้งสองหยุดการสนทนา


“มีอะไร?”


“ดูผลตรงหน้าจอสิครับ” จางนินีชี้ไปยังผลเอ๊กซ์เรย์ที่ปรากฏบนหน้าจอ “ตรงจุดที่คุณรีบอร์นบอกว่ายิงกระสุนเข้าไป มันไม่มีกระสุนอยู่”



รีบอร์นขยับหมวกเล็กน้อย ...ผลออกมาเฮงซวยอย่างที่คิดไว้จริงๆ...



“หมายความว่ายังไงกันครับ?” คุซาคาเบะถามขึ้น จางนินีเลยอธิบาย


“โดยปกติแล้วถ้าเป็นกระสุนฝังในอย่างกระสุนดับเครื่องชน คุณรีบอร์นจะสามารถใช้ค้อน 1 ตันทุบออกมาได้น่ะครับ แต่ถ้าเป็นกระสุนเสียงบ่นที่ใช้กับบอสตามปกติซึ่งมีผลทำให้เกิดสภาวะไฮเปอร์นั้น เมื่อยิงไปแล้วมันจะละลายเข้าไปกับกระแสเลือด แล้วกระสุนประหลาดที่ผมเพิ่งคิดขึ้นมาที่บอสโดนเข้าไปนี่ ..... ดูท่ามันจะมีลักษณะเดียวกันกับกระสุนเสียงบ่นซะด้วยสิ....”


“มัน...ละลายเข้าไปในกระแสเลือดของท่านซาวาดะแล้วอย่างนั้นเหรอครับ?”


“ใช่ครับ” ร่างอ้วนผงกหัว รู้สึกเครียดขึ้นฉับพลัน “บอสครับ เสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะครับ” จางนินีพูดกรอกไมค์อีกครั้ง จากนั้นสึนะก็เดินออกมา โดยที่ไม่รอให้ร่างเล็กถามอะไร รีบอร์นก็ชิงพูดขึ้นทันที


“ผลเอ๊กซ์เรย์คือในร่างกายแกไม่มีกระสุน เพราะมันละลายเข้ากับกระแสเลือดของแกไปแล้ว”


“หมายความว่าไม่มีทางรักษาสภาวะไฮเปอร์นี่อย่างนั้นรึ?”


คำถามของสึนะสร้างความหนักใจกับจางนินีในการให้คำตอบ กระสุนก็เกิดขึ้นเพราะเขา ด้วยความที่ว่าอยากจะพัฒนากระสุนที่คุณรีบอร์นจะเอาไปใช้เลยเพิ่มคุณสมบัติบางอย่างเข้าไป คิดว่าผลที่ได้มันจะออกมาดี แต่ที่ไหนได้มันกลับดีเกินไปเสียด้วยซ้ำ....ดีจนแย่สุดๆ...!!! แถมยังทำให้นายเหนือหัวของเขาต้อง...


“อย่าคิดมากไปเลย จางนินี” บอสใหญ่แห่งวองโกเล่เอ่ยขึ้น “มันเป็นอุบัติเหตุ ไม่ใช่ความผิดของใคร”


“….ต้องขออภัยด้วยจริงๆครับ” จางนินีทั้งรู้สึกปลาบปลื้มและผิดในเวลาเดียวกัน “ผมจะหาทางแก้สภาวะของบอสให้เร็วที่สุดครับ” ร่างอ้วนให้คำตอบ


หากคำตอบนั้นดูท่าจะไม่เป็นที่พอใจของรีบอร์นสักเท่าไหร่นัก


“กว่าจะคิดวิธีนั่นออก ฉันว่าเจ้านี่คงตายก่อนแน่” สึนะจ้องมองรีบอร์นที่ขยับหมวกเลื่อนลงปิดหน้าเอาไว้ นี่เป็นสิ่งที่ร่างเล็กสุดแกร่งมักทำเสมอเวลามีเรื่องหนักๆให้ต้องครุ่นคิดและตัดสินใจ


“ถ้าไม่ใช้พลังงานมากนัก ก็ไม่น่าจะเป็นอะไร” รุ่นที่สิบแห่งวองโกเล่เอ่ยขึ้น


“เจ้างี่เง่า วันๆจะเกิดอะไรขึ้นกับแกบ้างก็ไม่รู้ไม่ใช่รึไง?” รีบอร์นค้าน “บอสใหญ่แห่งวองโกเล่อย่างแกจะล้มไม่ได้”


ราวกับว่าวันเวลาที่เขาเป็นลูกศิษย์ของเจ้าอาจารย์สุดโหดคนนี้ย้อนกลับมาอีกครั้งหนึ่ง สึนะที่รู้สึกได้ถึงความเป็นห่วงในตัวของเขาแบบแปลกๆนั่น ก็คลี่ยิ้มจาง


“ฝากด้วยล่ะ”


แม้ไม่ต้องเอ่ยอะไรต่อกันมาก ทั้งคู่ก็ต่างรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ รีบอร์นชักหมวกปิดหน้าอีกครั้ง ถอนหายใจ


“ยุ่งยากซะจริง” แล้วนัยน์ตาคมๆของอดีตอาจารย์สอนพิเศษก็จ้องตอบไปยังอดีตลูกศิษย์ “....อย่าเพิ่งตายง่ายๆล่ะ”


“อา...”


บทสนทนาระหว่างทั้งคู่สิ้นสุดลงเพียงแค่นั้น รีบอร์นที่กำลังมีวิธีรักษาสึนะบางอย่างอยู่ในหัว กระชากจางนินีเดินทางออกจากห้องทดลองไปด้วยกันทันที


“โอ๊ะ!?” ไอ้คนที่แอบฟังอยู่ข้างนอกตั้งแต่เมื่อครู่อุทานขึ้นอย่างตกใจที่เห็นรีบอร์นและจางนินีโผล่ออกมา “ไง!!” มันยกมือทักทาย ให้ตายสิ เมื่อกี้ไม่ได้ยินอะไรสุดหูรูดดด~~~~! แน่นอนว่าต้องไม่ได้ยิน เพราะห้องทดลองที่พวกสึนะอยู่มันเป็นห้องที่ใช้กระจกกันกระสุนนี่นา


“นายอยู่นี่ก็ดีแล้วซาซางาวะ เรียวเฮ” มือเล็กคว้าหมับเข้าให้ที่คอเสื้อของไอ้บ้ามวย “มาด้วยกันหน่อย” โดยไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร ร่างของผู้พิทักษ์แห่งอรุณและร่างอ้วนของวิศวกรแห่งวองโกเล่ก็โดนรีบอร์นลากไปซะฉิบ


“ประเดี๋ยวก่อนนนนน~~~~~!? จะพาฉันไปไหนน่ะ เจ้าตัวเล็ก!?” เรียวเฮโวยวายขึ้น เพิ่งตามซาวาดะได้แป๊บเดียวเอง แล้วแบบนี้จะตอบยามาโมโตะได้ยังไงกันล่ะ เขาเป็นคนมีความรับผิดชอบสุดหูรูดนะเฟ้ย !!!


รีบอร์นยิ้มเจ้าเล่ห์


“จะพาไปลุย สนใจมั้ย?” ได้ยินคำตอบแบบนั้นไอ้คนบ้ามวยก็หูผึ่ง


“ลุยด้วยมวยรึ?”


“เออสิ”


ราวกับร่างลุกโชนด้วยไฟ ผู้พิทักษ์แห่งอรุณยิ้มร่า
“โอ้ว~~~!!! ไปมันส์กันให้สุดหูรูดเลยนะเฟ้ยยยยยย!!!!!”




เสียงตะโกนของเรียวเฮดังก้องทั่วโถงทางเดิน ตอนนี้ ทั้งสามกำลังมุ่งหน้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง....


****************************


“เมื่อกี้มัน....” สึนะพึมพำ คุณพี่ไม่ใช่เหรอน่ะ?


“ท่านซาวาดะครับ” คุซาคาเบะที่ยังอยู่ในห้อง และรับรู้เรื่องราวโดยตลอดเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ


“เรื่องแบบแปลนสินะ” สึนะเอ่ยต่อ แล้วจึงขอเสียมารยาทเข้าไปทำการเปลี่ยนชุดเป็นชุดสูทที่ตนใส่อยู่ เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยชวนผู้เป็นแขกไปคุยกันต่อที่ห้องทำงานของตน

ระหว่างเดินไปกันนั้นเอง ซาวาดะ สึนะโยชิ จ้องมองเอกสารแบบแปลนของฐานทัพใต้ดินของคณะกรรมการรักษาระเบียบที่จะต้องทำการเชื่อมต่อกับฐานทัพใต้ดินของวองโกเล่ที่เขาคิดสร้างขึ้น รู้สึกทึ่งๆกับโครงสร้างที่เห็นนั่น


“คุณฮิบาริเป็นคนคิดโครงสร้างนี่หรือ คุณคุซาคาเบะ?”


ร่างใหญ่ผงกหัวตอบ
“ก็แค่คร่าวๆน่ะครับ รายละเอียดจริงๆเราใช้วิศวกรที่เป็นคณะกรรมการของเราเป็นคนคิด”


ถึงแบบนั้นก็สมแล้วที่เป็นคุณฮิบาริ สึนะคิด “เข้าไปคุยกันข้างในห้อง...”


ร่างเล็กยังพูดไม่ทันจบประโยค มือเล็กที่จับลูกบิดประตูก็ต้องชะงัก เมื่อพบว่ามีคนถือวิสาสะเข้ามาในห้องทำงานของเขาก่อนได้รับอนุญาต แถมยัง....


“…นึกว่าไปตายที่ไหนแล้วซะอีก” เจ้าของเสียงนอกจากจะนั่งเก้าอี้ที่มีแต่เฉพาะบอสใหญ่แห่งวองโกเล่เท่านั้นที่จะได้นั่ง ยังอาจหาญถึงขนาดยกเท้าขึ้นวางบนโต๊ะ สึนะขมวดคิ้วทันที


“นาย...”



มันยิ้มเหยียดไปยังร่างเล็กที่เพิ่งเข้ามา หน้าตายังโง่เหมือนเดิม...!!!
“ไง! ไอ้สวะ!!!”





....แซนซัส....!!





TBC...

ก๊าก 5555+ อยู่ในอารมณ์ึคึกสุดๆเพราะพรุ่งนี้สอบวันสุดท้ายแย้ววว เลยมาอัพหน่อย งุงิ เด๋วพรุ่งนี้ดึกๆมาอัพต่อจร้าาา ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ที่ให้กำลังใจ+เข้ามาอ่านนะคร้าาา

ปล.เรื่องนี้อีกยาววว เพราะเรากะเวียนให้ครบ 5555+
:lol:

_________________
Image

=THE PRINCE OF ABE TENNIS=
[แม้กระทั่งเรียวมะยังต้องหลบ!!!!]


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 19 Oct 2007, 01:56 
User avatar
Joined: 16 Sep 2007, 19:18
Posts: 345
Location: ทุกที่ๆฮิบาริอยู่
แบบนี้จะเอาเคะราชีณีกลับมาได้ยังไงกัน!!!
ไม่น้า~~~ รีบอร์นช่วยทีเด้~~~

โอ้วววว หรือสึนะจะได้กดแซนซัส(ไปไกลแล้วตู)
/ หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมากัดแบบโกคุ
เค้าอยากอ่านต่ออ่า~~~~~~~~
*หลบตรีนคนเขียน
จะรอตอนต่อปายเน่อ

_________________
ImageImageImage


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 19 Oct 2007, 01:59 
User avatar
Joined: 24 Sep 2007, 07:34
Posts: 2155
Location: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
รีบอร์นจังแอบห่วงสึนะก็บ อกมาตรงๆเถอะค่า

อิ อิ ความสัมพันธ์ตัดกันไม่ขาด

ว่าแต่ตาแซนซัสจะมาเพื่อโดนกดหรือไม่ ฮา

_________________
ImageImageImageImageImage


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 19 Oct 2007, 05:25 
User avatar
Joined: 16 Sep 2007, 06:18
Posts: 81
แซนซัสของนู๋ ปากยังเสียเหมือนเดิม

มาต่อเร็วๆนะ ถ้าช้าไปสักวันจะจ้างรีบอร์นไป... (เอ...เค้าจะรับงานนอกมั้ยหว่า)

ปล.สนุกอย่างนี้ยิ่งยาวยิ่งดีจ้ะ

_________________
Image
http://dark-angel.pantown.com


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 321 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5 ... 22  Next


Who is online

Users browsing this forum: pukkya2538 and 3 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: