Cancer : แปลแบบรีบ ๆ ก่อนเข้านอน(ตอนเช้า ฮ่าา) ไว้ตื่นแล้วจะมาแก้แบบดีดีให้นะงับ
เป้าหมายที่ 253 - กล้วยไม้ที่ไม่ธรรมดา 2
ลึกเข้าไปในป่าใหญ่มีโรงศพของมาเฟียอยู่
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มจากตรงนี้...
อิริเอะ ปลุกความสามารถของเบียคุรัน!!
เรียวเฮ - ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจสุดหูรูด
นายหมายความว่ายังไง เจ้านั้นสามารถแชร์ความรู้ทั้งหมดไปอีกโลกคู่ขนาน
อะไรมันจะยิ่งใหญ่ขนาดนั้น เบียคุรัน
อิริเอะ - ความเป็นไปได้ยังไงล่ะ โลกคู่ขนานน่ะ แตกต่างและหลากหลายและอนาคตก็จะต่างกันออกไป
อนาคตกับอำนาจทางการทหาร
อนาคตกับอรายธรรมที่สวยงานที่ถูกค้นพบ
อนาคตกับการแพทย์สมัยใหม่
ปกติแล้วพวกเราจะไม่สามารถที่จะรับรู้ เกี่ยวกับสิ่งเหล่านั้นมากกว่า 1 แต่
เบียคุรันซัง สามารถรู้ทุกสิ่ง ที่เกิดขึ้นกับตัวเขาเองในอีกโลกนึงได้
รีบอร์น - อีกความหมายก็คือ เขาสามารถที่จะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดได้
สึนะ - เลือกเหรอ
รีบอร์น - เขารับรู้ทุกอย่างจากความน่าจะเป็นนั้น
และสามารถที่จะรับรู้ประสบการณ์ทุกอย่างจากที่โลกนึง
ทำให้นายสามารถสร้างอาวุธที่ดีกว่านี้ได้ และอยู่เหนือคนอื่น ๆ ยังไงล่ะ
สึนะ - ดีกว่าคนอื่น ๆ
รีบอร์น - ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ในอีกโลกยังไงล่ะ
อิริเอะ - เบียคุรันซัง ใช้ความรู้ที่ได้มาจาก โลกคู่ขนานทั้งหมดทำให้
เขาคิดค้นยาที่ยังไม่ได้ถูกคิดขึ้นมาได้
และทำให้กศัตริย์สามารถอาศัยร่างเงาอยู่ได้
กับกว่าร้อยความบังเอิญ ที่ทำให้สามารถสร้างอาวุธกล่องขึ้นมาได้
รีบอร์น - จริง ๆ เบียคุรัน พึ่งจะค้นพบความสามารถของตัวเองได้ไม่นานไม่ใช่รึ
มันจะเป็นไปได้เหรอที่เขาจะสามารถใช้มันได้ดีในเวลาเพียงสั้น ๆ
อิริเอะ - นั่นน่ะมันมาจากส่วนหนึ่งที่ผมปลุกความสามารถของเขา
และก็จากที่ลูกสนุนของเขา พิมพ์ข้อความใส่มือถือและแอบมาใส่ไว้ในตัวผม จนข้อความนั้นถึง เบียคุรันซัง ในอดีตยังไงล่ะ
สึนะ - ว่าไงนะ งั้นก็หมายความว่า เบียคุรัน ใช้ความสามารถนี้ได้ตั้งแต่ 10ปีก่อน
เรียวเฮ - รู้ตัวรึเปล่าว่านายทำอะไรลงไป อิริเอะ
สึนะ - ใจเย็น ๆ ครับ คุณพี่
อิริเอะ - แต่หลังจากการเดินทางข้ามเวลาครั้งที่ 8 ผมก็เสียความจำไปบางส่วน
ตัวผมในอีก 10ปีก็ได้สร้างเครื่องล้างความทรงจำและได้ ล้างความจำของเราระหว่าง เบียคุรัน กับผมไปเป็นเวลา 5ปี
สึนะ - 5ปี แต่ทำไรล่ะ..
อิริเอะ - เพื่อที่จะกำจัด เบียคุรัน ยังไงล่ะ
ตัวผมในอนาคต ตัดสินใจที่จะใช้ตัวผมในอดีตให้เข้าใกล้เบียคุรัน
ผมต้องขจัดความต้องการที่จะต่อต้าน เบียคุรันซัง
ทั้งหมดเพื่อที่จะให้เขาไว้ใจผมและไม่มีความระแวงใด ๆ ทั้งสิ้น โดยการล้างสมองตัวเองยังไงล่ะ
อิริเอะ - หลังจากนั้น(ไม่นาน)ตัวผมในอดีตก็ได้รับจดหมายจากตัวผมในอนาคต
ในจดหมายเขียนไว้ทั้งหมดว่าผมต้องทำยังไงบ้าง นั่นก็คือ
ผมต้องยิง บาซูก้าทตศวรรต ไปที่พวกคุณแต่ล่ะคน หลังจากที่ยิงบาซูก้าใส่ทุกคนแล้วผมจะต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ
หลังจากนั้นก็ตีซี้กับ เบียคุรันซัง แต่โชคร้ายที่ตอนนั้นน่ะเป็นตอนที่พวกเรามีความสุขที่สุดก็ว่าได้ เกมตัวเลือกก็คิดได้ตอนนั้น
แต่5ปีต่อมาความจำผมก็กลับคืนมา
อิริเอะ - ผมจำทุกอย่างได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของ เบียคุรันซัง เดินทางข้ามเวลา
ผมพยายามคิดถึงความเป็นไปได้เกี่ยวกับจักรวาล และ เวลา ไม่นานนักผมก็รู้ว่าจักรวาลนี้เท่านั้นที่ยังไม่ถูกเบียคุรัน ทำลาย
สึนะ - อึ๊ก หมายความว่า โลกคู่ขนาดทั้งหมด มันก็ต้องเยอะน่าดูเลยสิ
เรียวเฮ - อย่าบอกนะว่า โลกอื่น ๆ ตกอยู่ในอำนาจของ เบียคุรันหมดแล้ว
อิริเอะ - ใช่แล้วล่ะ ความเป็นไปได้ที่จะชนะเบียคุรันซัง น่ะมีอยู่แค่ 1ใน 8ล้านล้านเชีวล่ะ
และนี่ก็เป็นเพียงที่เดียวที่ยังไม่ถูกทำลายยังไงล่ะ
รีบอร์น - นี่คงเพราะ เป็นอนาคตที่ ตัวนายในอดีตทำตามคำสั่งของตัวนายเองในอนาคตสินะ
อิริเอะ - และก็อีกอย่าง
อิริเอะ - จักรวาลนี้น่ะ เป็นที่ที่ ฉันกับสึนะ ในอนาคตพบกันด้วยล่ะ
สึนะ - กับผม
อิริเอะ - ตอนนั้นฉันซ่อมจักรยานให้นาย ตอนอยู่ปี 3 และหลังจากนั้นไม่นานเรื่องของวองโกเล่ และ กล่องก็เกิดขึ้น
รีบอร์น - แค่ที่นี่ที่เดียวเลยเหรอที่เราจะเอาชนะ เบียคุรันได้
อิริเอะ - ใช่แล้วล่ะ จักรวาลอื่น ๆ น่ะถูกยึก นอนทรูนิเซท ไปหมดแล้วล่ะรวมถึง วองโกเล่ ก็โดนกำจัดแล้วด้วย
โกคุ - งั้นตอนที่ เจ้าวัวบ้าในอีก 20ปีข้างหน้าพูดไว้ในศึกชิงแหวนก็..
(แรมโบ้ 20ปี ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะได้เจอหน้าพวกคุณอีก..)
สึนะ - นั่นก็เพราะพวกเราในอนาคตตาย งั้นก็หมายความว่าตัวฉันในอนาคตก็ถูกฆ่าแล้วน่ะสิ
อิริเอะ - ยังคับ ตัวนายในอนาคตนี้น่ะ ถูกยิงด้วยกระสุนพิเศษ ที่ทำให้เหมือนตายยังไงล่ะ
โกคุ - รุ่นที่ 10 ในอนาคต ยังไม่ตาย..
อิริเอะ - ใช่แล้วล่ะ ตัวสึนะในอนาคตที่ถูกทำให้เหมือนว่าตายน่ะ นอนรอเพื่อที่จะให้ สึนะในอดีตปรากฏมาตรงนั้นยังไงล่ะ
แต่ก่อนหน้านั่นน่ะ นายพูดไว้ว่า มันมีโอกาสสูงที่ตัวฉันในอีกจักรวาลนึกยังมีชีวิตอยู่น่ะ
(Cancer ผมว่าผมแปลไม่เท่ รอคุณ Muku-chan มาแปลให้แบบเท่ห์ ๆ งับ หรือผมแปลผิด ฮ่าา)
สึนะ - เอ๋
อิริเอะ - ตัวผมในอดีตคงจะมีพลังไม่เท่ากันตัวผมในอนาคต แต่โอกาศที่จะชนะ เบียคุรันสูงกว่าตัวผมตอนนี้น่ะเพราะว่า ตัวผมที่ยังเด็กและใช้เวลาอยู่แต่กับเพื่อน ๆ น่ะมันจะทำให้ตัวผม เก่งกว่าเติบขึ้นมากเลยยังไงล่ะ
รีบอร์น - และนั่นก็แสดงให้เห็นในการต่อสู้ที่ผ่านมา แล้วล่ะว่าพวกนายน่ะเติบโตกันแค่ไหน
สึนะ - งั้น ตัวฉันในอนาคตก็เป็นคนที่ส่งพวกเรามานี่..
อิริเอะ - ใช่แล้วล่ะ
แต่คนที่เชื่อว่านายจะชนะเบียคุรันน่ะ ไม่ได้มีแต่ สึนะในอนาคตเท่านั้นหรอกนะ
ผมก็เชื่อว่าพวกนายจะจัดการ เบียคุรันซัง ได้ยังไงล่ะ
รีบอร์น -
สึนะ - บางอย่างมันก็ยากที่ผมจะเข้าใจแต่ ที่นายพูดมามันก็เข้าใจบ้างล่ะนะ
แต่ว่า พวกเราแพ้ไปแล้วนะ
เบียคุรัน - ถูกต้องพวกนายแพ้แล้วว
เบียคุรัน - ไม่ว่าจะโลกไหน ฉันก็จะชนะ คราวนี้ก็ถึงเวลาของ ทรูนิเซท แล้วล่ะ
อิริเอะ - เดี๋ยวก่อน ยังจำตอนที่พวกเราเล่นกันสมัยโรงเรียนครั้งสุดท้ายได้มั้ย ตอนนั้นนายพูดไว้ว่า
ครั้งหน้า ถ้าเราเล่นเกมนี้กันอีก ฉันจะยอมฟังทุกอย่างจาก โชจัง พูดนะ
อิริเอะ - ผมอยากจะสู้อีกครั้ง
เบียคุรัน - โทษทีนะ ฉันจำไม่ได้
อิริเอะ - แกไอ้โกหก นายจะลืมมันได้ยังไงล่ะ
เบียคุรัน - นายน่ะเชื่อคนอื่นง่ายเกินไป
อิริเอะ - ข้อตกลงก็คือข้อตกลง นายต้องสื่อสัตว์กับเกมนี้สิ
เบียคุรัน - มันไม่เคยเกินขึ้น แล้วฉันก็จะไม่ยอมรับกับสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้น
เบียคุรัน - เอาล่ะ ในฐานะของบอส มิลฟิโอเล่ ฉันจะขอ
ยูนิ - ในฐานะที่ฉันก็เป็นบอสของ เบลสเปล
รีบอร์น - เธอคือ..
ยูนิ - อย่าลืมสิฉันก็มีอำนาจเหมือนกันนะ
เบียคุรัน - ยูนิจัง ทำไม..
(การปรากฏตัวพร้อมกับรอยยิ้ม ทำให้เบียคุรันไม่สามารถจะซ่อนความกังวลได้
โชคชะตาของโลกอนาคต เริ่มระอุขึ้นแล้ว)
Board index
