| •·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·• http://reborntfc.freeforums.org/ |
|
| [Fic]Alone <Summer> -1869- [31.01.2009] -ประกาศ-P.100 http://reborntfc.freeforums.org/alone-summer-1869-p-100-t712-1425.html |
Page 96 of 100 |
| Author: | lvlelody [ 08 Jan 2009, 23:05 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [04.01.2009] สวัสดีปีใหม่ค่า~ |
สึนะโยชิถอนหายใจด้วยท่าทางแสนจะระอา... ทำไม...ทำไมกันนะ...ทำไมเวลามีอะไรคนที่ซวยก็ต้องเป็นเขาทุกทีด้วย! "มุคุโร่..." ดวงตาสองสีปรายมองเจ้าของน้ำเสียงเหนื่อยใจที่เอ่ยเรียกก่อนเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม "มีปัญหาอะไรกับคุณฮิบาริหรือเปล่า..." ปกติเขาต้องถามว่า มีปัญหาอะไรหรือเปล่า เฉยๆ ไม่ใช่หรือไง มุมปากบางกระตุกขึ้นเล็กน้อย...เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเขาจี้ถูกจุด...แต่จะถูกเวลาหรือเปล่าอันนี้ก็ไม่ค่อยแน่ใจสักเท่าไหร่... "เปล่านี่ครับ...ไม่มีอะไรสักหน่อย ปกติผมมาไม่เห็นจะถามอะไรแบบนี้เลยนี่นา" เสียงทุ้มหวานเอ่ยโป้ปดอย่างที่ไม่ต้องอาศัยสุดยอดลางสังหรณ์หรือความพยายามใดๆ ในการล่วงรู้ความจริงเลยแม้แต่น้อย ก็คนที่สามารถทำให้โรคุโด มุคุโร่มีสีหน้าเช่นนี้ได้...มันก็มีอยู่เพียงคนเดียวในโลกเท่านั้นนี่นา สึนะโยชิถอนหายใจอีกครั้ง มือเรียววางเอกสารลงบนโต๊ะก่อนเท้าคางมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาสีน้ำตาลที่แสดงให้เห็นอย่างเด่นชัดถึงประสบการณ์ที่เพิ่มพูนและวันเวลาที่ผ่านพ้นไป ระยะห่างของช่วงเวลา...เกือบสิบปี...ที่เขาถูกหยุดทุกสิ่งไว้ภายในโลกอันมืดมิดและเหน็บหนาว มันมีอิทธิพลมาก...ถึงเพียงนั้นเลยทีเดียว แม้คนอื่นจะไม่รู้สึก แต่เขา...กลับรับรู้ถึงมันได้อย่างชัดเจนเลยทีเดียว ส่วนฮิบาริ เคียวยะ... มุคุโร่ยอมรับว่าชายหนุ่มคนนั้นเปลี่ยนแปลงไป...เปลี่ยนไปมากทีเดียว หากทว่าก็สามารถเรียกความเปลี่ยนแปลงนี้ว่าเป็นการพัฒนาได้เช่นกัน แม้จะยังคงเกลียดการสุมหัวกันแต่ปฏิกิริยาตอบโต้นั้นก็ไม่ได้รุนแรงดังเช่นแต่ก่อน แม้จะเย็นชา...หากทว่าก็สามารถมองได้ว่าเยือกเย็น ทุกคนล้วนเปลี่ยนไป...แม้แต่โคลม เคน และจิคุสะเองก็เช่นกัน มีเพียงเขา... คงมีเพียงเขา...ที่ยังหยุดยืนอยู่ที่เดิม...ไม่เคยเปลี่ยนแปลง... นภาแห่งวองโกเล่เผยรอยยิ้มบาง "มุคุโร่..." เอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงแสนอ่อนโยน "เกิดอะไรขึ้นหรือ..." ร่างผอมบางที่นั่งอยู่บนโซฟานิ่งงันไปครู่หนึ่ง... ชั่วขณะที่เขาคิดว่าอีกฝ่ายกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่างนั้นเจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินก็ทิ้งตัวลงนอนมันเสียดื้อๆ จะด้วยเพราะไม่อยากตอบคำถามนั้นหรือไม่อยากที่จะสบตากับดวงตาของท้องนภาที่พร้อมจะกลืนกินเอาความจริงจากสายหมอกไปจนหมดสิ้นก็ตาม เขาได้ยินเสียงถอนหายใจจากชายหนุ่มผู้นั่งอยู่เบื้องหลังโต๊ะทำงานตัวเดิมที่แสนเจนตาอีกครั้ง จินตนาการได้ถึงสีหน้าของเจ้าของเสียงนั้น เขา...มันน่ารำคาญ...รึเปล่านะ... ดวงตาสองสีปิดลง...และโลกทั้งใบก็กลับคืนมามืดมิดดังเดิม ... ... ... มุคุโร่ตื่นขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะพบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงนุ่ม...เบื้องบนคือเพดานห้องที่ไม่ใช่ลายไม้อันคุ้นตา ใช้เวลาอยู่พักหนึ่งจึงระลึกขึ้นได้ว่านี่คือห้องนอนแขกที่เขาเคยได้มานอนเมื่อหลายคืนก่อน เมื่อเหลือบมองไปทางหน้าต่างจึงเห็นว่าเบื้องนอกนั้นมืดสนิท ...เขาหลับไปนานมากทีเดียว... ดวงตาสองสีกะพริบปริบ...ก่อนผ่อนลมหายใจ... ร่างผอมบางผุดลุกขึ้นนั่งสะบัดผ้าห่มออกจากตัว...เป็นเวลาเดียวกับที่เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นแผ่วเบา ...ชั่วขณะหนึ่ง...ที่เผลอคิดว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังบานประตูนั้นจะเป็นใครบางคน...ที่เขา...ไม่อยาก...เจอ แม้จะรู้ดีก็ตามว่าใครคนนั้นจะไม่เคยเคาะประตู ไม่ว่าจะเป็นประตูในบ้านหรือคฤหาสน์หลังใดก็ตาม ซาวาดะ สึนะโยชิถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาโดยไม่รอคำตอบรับจากบุคคลภายในห้อง เจ้าของดวงตาสีน้ำตาลนั้นยังคงรอยยิ้มที่ทำให้คนมองไม่นึกอยากสบตาอยู่บนดวงหน้า มือเรียวทั้งสองถือประคองถาดอาหารซึ่งมีจานและถ้วยวางอยู่เข้ามา "อาจจะสายไปสักหน่อยสำหรับมื้อเย็น แต่ถ้าไม่ทานร่างกายจะแย่เอานะ" ชายหนุ่มเอ่ยเช่นนั้นพร้อมทั้งวางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างเตียง มุคุโร่คิดว่าเมื่ออีกฝ่ายเสร็จธุระแล้วก็คงจะหันหลังและเดินออกจากห้องไป แต่นภาแห่งวองโกเล่กลับทรุดกายลงนั่งที่ข้างเตียงพลางจ้องมองมาด้วยนัยน์ตาสีน้ำตาลคู่นั้น... "ถ้าไม่อยากเล่า ฉันจะไม่ถามก็ได้" มุคุโร่ที่กำลังใช้ส้อมพันเส้นสปาเก็ตตี้ฉ่ำซอสชะงักเล็กน้อยก่อนส่งเส้นแป้งสีนวลรสหวานเข้าปากแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่คนตรงหน้าเอ่ยเมื่อครู่ "มุคุโร่..." ไหนว่าจะไม่ถามแล้วไงล่ะครับ แม้ชายหนุ่มจะทำเป็นไม่สนใจแล้วคว้าเอาน้ำฝรั่งที่บรรจุในแก้วทรงหรูขึ้นมาดื่มแต่สึนะก็ยังคงเอ่ยต่อไปอย่างไม่สนใจท่าทางของสายหมอก "รักคุณฮิบาริหรือเปล่า..." พรวด! "ค...แค่ก!..." น้ำที่กำลังดื่มนั้นไหลลงลำคอไปอย่างไม่ทันตั้งตัวทำให้ชายหนุ่มสำลักไม่หยุด หยดน้ำใสๆ ไหลซึมที่ปลายหางตา มือเรียวกุมลำคอที่แสบหวานก่อนคว้าเอาเหยือกน้ำที่ตั้งอยู่ข้างเตียงมารินใส่แก้วเทลงคอ อัญมณีสองสีมองสบกับดวงตาสีน้ำตาลที่จ้องมองมาอย่างจดจ่อเฝ้ารอคำตอบ "ทำไม...ถึงถาม..." แม้ลมหายใจจะยังไม่กลับมาเป็นปกติสักเท่าไหร่นักแต่ชายหนุ่มก็เค้นเสียงถามออกมาได้อย่างยากลำบาก "ก็...อยากรู้" เหตุผลฟังไม่ขึ้น มุคุโร่คว้าเอาหมอนที่หัวเตียงปาใส่คุณบอสที่เคารพที่กำลังทำตาใสอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว สึนะเอี้ยวตัวเพียงเล็กน้อยก็หลบการประทุษร้ายจากคนตรงหน้าได้อย่างง่ายดาย ยิ่งเห็นเป็นเช่นนั้นคนที่กำลังอยู่ในอารามหงุดหงิดจึงยิ่งระบายออกด้วยกองทัพหมอนจำนวนมหาศาลที่เป็นทั้งของจริงและภาพลวงตา สึนะหัวเราะร่วนพลางขยับกายหลบหมอนจริงและปล่อยให้ภาพมายาทะลุผ่านร่างเขาไป "พอเถอะ เดี๋ยวคุณฮิบาริก็ฆ่าฉันพอดี" เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าใช้พลังมากเพียงพอแล้วชายหนุ่มจึงเอ่ยห้ามปราม น่าแปลกที่มุคุโร่ยอมหยุดอาละวาดอย่างง่ายดาย สึนะยิ้มอีกครั้งก่อนเดินกลับไปนั่งลงบนเตียงที่เดิม "ให้คุณฮิบาริมารับดีไหม" ดวงหน้าขาวนั้นบึ้งตึงขึ้นมาทันที "ไม่เอา!" แม้จะคัดค้านเสียงแข็ง...แต่นั่นก็ไม่ได้เกิดขึ้นจากความโกรธ สึนะรู้สึกได้... มุคุโร่...กำลัง...งอน "แล้ว...คำถามก่อนหน้านี้ล่ะ..." มุคุโร่ปรายตามองเจ้าของคำถามนั้นก่อนเชิดหน้าขึ้น...และเหยียดรอยยิ้มที่แสนอวดดี "เกลียดที่สุดเลยล่ะครับ" ...หากทว่า...ดวงตานั้นกลับเป็นประกายระริก เรียกว่าอะไรนะ...อ๊ะ ใช่... คงเป็น...อ่อนหวาน นภาแห่งวองโกเล่ส่ายหัวน้อยๆ มีใครที่ไหนเขาพูดถึงคนที่เกลียดด้วยแววตาอย่างนั้นกันบ้างนะ สึนะลุกขึ้นยืนก่อนคว้าเอาถาดอาหารที่บัดนี้หลงเหลือเพียงความว่างเปล่าขึ้นมาถือ "เอาเถอะ ยังไงก็...ราตรีสวัสดิ์นะ..." ชายหนุ่มเอ่ยทิ้งไว้เช่นนั้นก่อนออกจากห้องไป เสียงปิดประตูสะท้อนก้องในความเงียบ มุคุโร่ถอนหายใจเล็กน้อย ดวงตาสองสีปรายมองออกไปนอกหน้าต่างที่ตรงกับทิศทางที่บ้านทรงญี่ปุ่นหลังงามตั้งอยู่...ก่อนมุ่ยหน้าลง คืนนี้พระจันทร์ทอแสงนวลลออสว่างไสว สายลมโพยพัดนำพาก้อนเมฆเคลื่อนคล้อยลอยเอื่อย...บนท้องนภาราตรีนั้นแสนสงบ... ...อีกไม่นานอากาศก็คงจะเย็นลงแล้วสินะ... ...ก๊อกๆ... "มุคุโร่ ตื่นหรือยัง..." เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนตามด้วยเสียงเอ่ยถามของชายหนุ่มผู้เป็นบอส ...ให้ความดูแลลูกน้องของตนเองดีจนน่าชมเชยเลยทีเดียว... "ฉันเข้าไปนะ" แม้จะเอ่ยขออนุญาตเช่นนั้นหากมือเรียวกลับหมุนลูกบิดประตูเข้าไปตั้งแต่ก่อนเอ่ยถามแล้ว "อ้าว..." แสงอรุณสาดส่องเข้ามาภายในห้องสีขาวอันว่างเปล่า สึนะกวาดตามองไปรอบๆ เพื่อหาร่องรอยจของคนที่เมื่อคืนน่าจะอาศัยหลับนอนอยู่ในห้องนี้ หากทว่าไม่ว่าจะมองกี่ครั้งความว่างเปล่านั้นก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง... บรรยากาศภายในห้องเป็นสิ่งที่บ่งบอกให้เขารู้ว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ อาศัยอยู่ในนี้ สึนะถอนหายใจก่อนส่ายหัวน้อยๆ พร้อมรอยยิ้ม จะเพราะสายหมอกคิดถึงเมฆาจนนอนไม่หลับหรือเพราะเมฆาทนอยู่คนเดียวไม่ได้จนต้องมาฉุดสายหมอกกลับไปก็เถอะ... ...แต่...ก็ดีแล้วล่ะนะ... ----------------------------------------- จะจบแล้ว จะจบแล้ว จะจบแล้ว จะจบแล้ว จะจบแล้ว จะจบแล้วค่าาา >w<~ ใครที่เป็นผียังทักทายกันทันน้าาา *-*//~ (แต่คงอีก.. อื้ม ยาวอยู่เหมือนกันนะ ถ้าลงถี่ก็จบไว ดองไว้นานๆ ดีไหมเีนี่ย >w<~~) |
|
| Author: | Akuma_zokyO [ 08 Jan 2009, 23:30 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
ทูน่า... เสะๆๆๆๆๆ ทูน่าเสะแย่งซีน!!!! ถึงจะดูช่วยดีก็เถอะ แต่มันให้อารมณ์ชู้ยังไงพิกลนะเว้ยเห้ย =[]=!!!! เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน อัพเมะแล้วใจกล้าขึ้นเยอะ แอบไปฝึกวิชาจากเกมจีบสาวที่ไหนน่ะ = =+ อย่าง... "รักคุณฮิบาริหรือเปล่า..." /อ่อก แทบจะสำลักน้ำสับปะรดที่กินอยู่แทนคุณมุ... ว่าแต่... ไม่ว่าจบเร็วหรือดอง คนอ่านก็ช้ำทั้งขึ้นทั้งล่องอยู่ดีไม่ใช่เหรอครับท่านเมเม่ TwT... |
|
| Author: | Shey [ 09 Jan 2009, 00:21 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
โฮกกกกกก คิดถึงเค้าล่ะเสะ คิดถึงเค้าใช่มั้ย คิดถึงเค้าแน่ ๆ (โดนสามง่ามเสียบอก) อย่างอนกันนานเลยค่ะ ถ้ารักกันแล้วคำว่า 'อภัย' เป็นสิ่งที่สำคัญมาก คุณเคียวรออยู๋น้า ความจริงคนที่น่าจะง้อที่สุดคือคุณเคียวล่ะค่ะ น่าลวนลามเอ้ยน่าตบตีจริง ๆ |
|
| Author: | selzere [ 09 Jan 2009, 01:50 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ว่าแล้วๆ เวลามุคุมีปัญหาก็ต้องไปหาทูน่าสินะ ^^ แต่...ทูน่านี่..ประสพการณ์เพิ่มขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย ^^ ถึงขนาดดูแว๊บเดียวก็รู้ว่ามุคุมีปัญหา ^[]^ ตอนนี้ดูทูน่าเสะๆยังไงก็ไม่รู้สิ แต่ก็...น่าร๊ากกกกก ^[]^ ส่วนที่ท่านมุหายไป...สงสัย...คงทนคิดถึงท่านฮิไม่ไหวล่ะสิเนี่ย ^^ |
|
| Author: | Seran [ 09 Jan 2009, 07:28 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
สึนะนี่เก่งจริงๆ แค่มุคุโร่มาก็รู้ว่ามีปัญหากับฮิบาริจริงๆ สงสัยว่าเมฆาจะมาลักพาตัวสายหมอกคืนซะละมั้ง^^ |
|
| Author: | hikari-ai [ 09 Jan 2009, 15:19 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
สึนะแอบจะงาบไปเงียบๆใช่มะล่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!! //โดนถีบ มุคุโร่ขี้งอน ว๊ายย น่ารักมากมาย ฮิบาริรีบมาง้อสักทีสิวะคะ เด๋วปลาทูน่างาบไปหรอกกกก |
|
| Author: | Hina_sakura [ 09 Jan 2009, 18:39 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
ไม่ดี๊~~~~~~ อย่าดองน้า อุตส่าห์ลุ้นT^T |
|
| Author: | LanLan [ 09 Jan 2009, 19:54 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
เปลี่ยนฝ่ายดีไหมเรา ตอนนี้ได้อารมณ์ 2769 สุดๆเลย มุคุย้ายมาอยู่คฤหาสน์วองโกเล่ถาวรเลยเหอะ!! *โดนตบ* สึนะเท่มากเลยค่ะ เข้าใจปัญหาของมุคุอย่างลึกซึ้ง มุคุตอนนี้ก็เหมือนเด็กเลย หนีมาบ้านเขา อาหารก็กินของเขา แต่ไม่ชอบก็มีปาหมอนใส่ = = ที่หายไปเพราะคุณฮิมาลักพาตัว(?)ใช่ไหมเอ่ย หรือว่าสัปป้าหนีไปหาป๋าฟะ - -? /วิ่งหนี |
|
| Author: | HatSu [ 09 Jan 2009, 21:15 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
เข้าใจใช้ภาพลวงตานะคะมุคุ ปาหมอน น่ารักจริงๆ >___< อืมมมม แนะนำสึนะให้สร้างห้องของมุคุในวองโกเล่ ไม่ก็ยกห้องรับแขกให้ไปเลยดีกว่าคะ หมู่นี้มาบ่อยเหลือเกิน 555+ (สามง่ามจิ้มข้อหาแซวตอนอารมณ์ไม่ดี) มุคุหายไปไหน o__O! ขอให้ท่านฮิมารับไปเถอะคะ |
|
| Author: | -Sora- [ 09 Jan 2009, 23:43 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
รู้สึกเหมือนไม่ได้อ่านมาหลายตอนเหมือนกันแฮะ กรั่กๆ พอมาอ่านตอนนี้รู้สึกว่า สึนะช่าง...เป็นบอสที่ดี มากกกก กร๊ากกก เป็นบอสแน่เหรอ แน่ใจนะว่าไม่ใช่เบ๊ *โดนเตะ* มุคุโร่น่ารักเชียวค่ะ แหมมมม มีงอนด้วย คึคึคึ รอคุณเคียวมาง้ออยู่สิน้า~ คาดว่าที่คฤหาสถ์วองโกเล่จะกลายเป็นบ้านหลังที่สองของมุคุโร่ไปแล้วสินะคะ คึคึคึ ตัดได้ค้างคาค่ะ อยากรู้ว่าคุณเธอหายไปไหน(โดนฉุดกลับไปแล้ว?) |
|
| Author: | Anubis [ 10 Jan 2009, 01:19 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
หงะ สุดท้ายมุคุโร่ก็ต้องกลับไปง้อเหรอเนี้ยะ >[]<!! กริ๊ดดดด สัปประรดไม่ผิดน๊า คุณฮิบาริ ต่างหาก ต้องมาง้อ =3= ทูน่านี่ยังไง เหยื่อมาถึงเตียง ดันไม่ยอมกด (อ่าว) ปล. อย่าดองเลยค่า คนอ่านจะขาดใจตาย TT.TT |
|
| Author: | Muzzmui [ 10 Jan 2009, 15:25 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
=v= ซือคุงน่าร๊ากกก... ทำตัวเป็นบอสที่ดีม๊ากมากเลยค่ะ ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบคุณมุ ดีมาก = =b! ถามแต่ละประโยคแทงใจมากเลยค่ะ ซือคุง 555+ ส่วนคุณมุก็น่ารัก อะหุหุ >w< งอนแบบนี้น่ารัก น่ากรี้ดเกินไปแล้วนะค่ะ =..= โอ้ยยยตอนท้ายขอให้เป็นคุณเคียว มาฉุดคุณมุกลับบ้านไปนะค่ะ!! |
|
| Author: | cocolu [ 10 Jan 2009, 20:06 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
กลิ่น 2769 แอบหึ่งๆ......... จะพยายามคิดว่าทูน่ามันเป็นพ่อสื่อนะเออ กร๊าสสสสสส จิ๊จ๊ะ แหม ทำตัวซึนนะมุเอ๊ย กร๊ากกกกกกก ไปอ้อนๆเค้าหน่อยเข้าท่ากว่าเน้ มามัวทำซึนเดี๋ยวเถอะ จะเจ็บหนัก กร๊ากกก |
|
| Author: | LuNa [ 11 Jan 2009, 20:30 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
กริ๊ดดดดดดดดดดด หวานมากค่า มดขึ้นคอมเต็มเลย ต้องเป็นเบาหวานแน่เลยค่า คิกๆ มุคุจังน่ารักมากค่า ซือจังถามได้ดีมาก |
|
| Author: | hibatsuna [ 11 Jan 2009, 21:10 ] |
| Post subject: | Re: [Fic]Alone <Summer> -1869- [08.01.2009] อัพจ้า อัพ~ |
(ไล่ตบมด) มว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~ มุจังน่ารักมากมาย>w< |
|
| Page 96 of 100 | All times are UTC + 7 hours |
| Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group http://www.phpbb.com/ |
|