•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

[8018]

"ฮิบาริ....เรา...เลิกกันเถอะ" ร่างสูงกล่าวอย่างไม่ใยดี....เขารู้ดีว่าร่างบางต้องเจ็บปวดแค่ไหน...เขาก็เจ็บ...แต่เพราะคำสั่งของทางพันธมิตรเขาจำใจต้องทำ....

"ทำไมล่ะ....ทำไม...ไอ้ม้าพยศแกเลิกกับฉันทำไม" ร่างเล็กกล่าวทั้งน้ำตา...เป็นครั้งแรกที่เราร้องไห้ให้เขาให้ม้าพยศตัวนี้ทำไมล่ะเราทำอะไรผิดไปงั้นเหรอ...

ได้แค่เป็นห่วง และมองเธออยู่ เขาไม่ใยดีก็รู้ ได้แต่ช้ำแทนเธอ

ผลั่ว!!

พระบาทงามๆเข้ากระทบที่หน้าดีโน่อย่างจังเบอร์...นั่นทำให้ร่างบางต้องหันไป

"ยามาโมโตะ ทาเคชิ..-" ร่างบางเตรียมที่จะพูดต่อแต่ก็โดนยามาโมโตะพูดแทรกขึ้นมาว่า

"คุณดีโน่....ทำไมคุณถึงไม้แคร์ความรู้สึกของฮิบาริเลยล่ะครับ!!!" ยามาโมโตะว่าก่อนที่จะดึง(กระชาก ดีกว่ามั้ย)คอเสื้อดีโน่เตรียมง้างมือจะ

ต่อยแต่ข้อมือกลับโดนใครบางคนรั้งไว้ก่อน

ฮิบาริส่ายหน้าเบาๆเป็นเชิงว่า อย่าทำอะไรเขาเลย ก่อนที่จะไล่ดีโน่ไป

ณ ห้องประทานกรรมการคุมกฏนักเรียน

"ฮิบาริ....อย่าเสียใจไปเลยนะ" ร่างสูงพูดแต่ก็ไม่ได้ทำให้ร่างบางหันมาสนใจจากการเหม่อมองหน้าต่างเลย

จะพูดจะปลอบ ไร้ค่าเสมอ ถึงพูดว่าฉันแคร์เธอ คงไม่ช่วยอะไร

ว้า~ ปลอบใจไม่ได้ผลเหรอเนี่ย ร่างสูงนั่งคิดอยู่อย่างเงียบๆ

อยากบอกอยากถามตรงๆ ก็กลัวเธอคงรำคาญ เลยนั่งเงียบๆ อยู่อย่างนี้

แอบคิดถึงเธอ ทุกวัน ทั้งที่อยู่ข้างเธอ แอบเห็นทุกที ที่เธอคอยมองเขา

อยากพูดว่ารักสักคำ ก็คงจะแสนเบา เธอเห็นเราเป็นแค่ เด็กวุ่นวาย

ฉันรักนาย...คิดถึงนาย อยากให้นายรู้ อยากให้นายได้เห็น

แต่ฉันไม่อยากให้นายรำคาญ

นายคงเห็นฉันเป็นแค่ รุ่นน้องที่น่ารำคาญ สินะ
END

จะร้องไห้ หรือ จะฮาดีหว่า?

งงกะตัวเอง

เลือกไม่ถูก!

เอ่อ......อยากจะซึ้งแต่ว่า...มันขำอ่ะ^^; แฮะๆ

ว่าแต่....Varia Girl ไม่แต่งต่อแล้วเหรอค้า~~T[]T

เอาเท้าตั๊นหน้าเลยหรอ55

อ-เอิ่ม ม
ยามะถีบดีโน่ - -"

แอบสงสารเคียวยะอะ
ให้ยามะปลอบใจแทนล่ะกัน ^^

ซึ้งค่ะToT

คือว่าจะร้องไห้

หรือหัวเราะดีอ่า

เลือกม่ายถูก

[XS] ชีวิตที่ขาดเธอ

หลังจากที่สควอโล่ออกจากโรงพยาบาลก็โดนเหยียดหยามจากแซนซัสอย่างรุนแรง

"ไอ้สวะ.....แกมันไร้ค่าไปไกลๆตาซะ" ร่างสูงกล่าวอย่างเหยียดหยันพร้อมโยน(ปา)กระเป๋าใส่ร่างบางซึ่งร่างบางก็เอาแต่ก้มหน้ารับการเหยีดหยามนี้อย่างไม่ลังเล

แต่...ร่างบางกลับมีน้ำตา เขาเหนื่อยและเจ็บปวดทั้งกายใจจนอยากตายซะด้วยซ้ำ

'แซนซัส...ถึงเวลาแล้วสินะ ที่ฉันจะไปจากแก' ร่างบางคิดก่อนที่จะยกกระเป๋าและขับรถมอเตอร์ไซค์หายไป

10 ปีต่อมา

"ชิ....โธ่เว้ย ทำไมถึงหามันไม่เจอฟะไอ้เด็กเวร" ร่างสูงสบถลั่นห้องก่อนที่จะปาแก้วที่กรอกเตกีล่าใส่หนุ่มน้อยผมสีมรกตซึ่งเด็กหนุ่มรับไว้ก่อนที่จะว่าชายที่ปาของใส่เขาว่า...

"ก็บอสไล่ สควอโล่ไปเองไม่ใช่เหรอ ไม่แปลกหรอกที่ เขาจะไม่กลับมา"

'ไอ้ฉลามสวะ....ฉันอยากขอโทษแก ฉันไม่นึกว่าแกจะเสียใจที่ฉันทำไปฉันมันโง่เองที่ไล่นายไป....ฉัน...ฉันขาดแกไม่ได้ไอ้ฉลามสวะ'

แซนซัสโบกมือไล่ ฟรานไป ก่อนที่คำพูดของฟรานจะดังก้องในสมองของแซนซัส


เมื่อก่อนไม่เคยได้คิด ผิดอะไรไม่เคยจะรู้
ไม่ได้ดูว่าในสิ่งที่กระทำ จะมีบางคนเสียใจ
จนเมื่อจบตรงการแยกทาง ทุกๆอย่างที่เคยทำไว้
ก็ได้กลับมาเตือนย้ำใจให้คิด ว่าฉันนั้นโง่แค่ไหน


ตัดมาที่ด้านสควอโล่กัน

"เฮ้อ กว่าจะสีได้นะเนี่ย" ร่างบางบ่นเล็กน้อยก่อนที่จะเก็บไวโอลินสีเงินเก็บเข้ากล่อง

ตอนนี้..สควอโล่อยู่ที่ชานเมืองแห่งหนึ่งของอิตาลี่

"เฮ้ย~ สควอโล่ กลับกันเถอะ" เพื่อนสาว(แกร่ง)ตะโกนลั่น

"เออ....รู้แล้วเฟ้ยเอชมาเรีย" ร่างบางตอบกลับไป ระหว่างทาง เขาก็มานึกความหลังที่เขาอยู่กับคนที่เขา'เคย'ยิ่งกว่าเคารพ

"เออ...ฉันว่าแกดูเวลาแกไว้ผมสั้นอย่างงี้อ่ะ ^ ^ " เอชมาเรียว่าก่อนที่จะจับผมสควอโล่ที่ซอยสั้นระต้นคอเล่นอย่างสนุกสนาน

"เฮ้ยๆ ผมฉันไม่ใช่ของเล่นของเธอนะเว้ย - -*"

________________________________________________________________________

TBC

T T มันไม่ค่อยแกทอ่ะค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ

ตอบคอมเม้น (อันน้อยนิด)

เอ่อ...เนื่องจาก ยาโอ ยังเก็ทฟิคไม่ออกเลยขอตอบคอมเม้นก่อนล่ะกันค่ะ - - ;;

Evanjeline

ไรเตอร์ก็แยกไม่ออกเหมือนกันค่ะ (ฮา)

Prince The Ripper

แฮะๆ ไรเตอร์กะเอาให้ งง กัน

ส่วน Varia Girl คอมพ์มันล้างไปหมดแล้วเลยแต่งต่อไม่ได้ ต้อง ขอโทษด้วยคร้า~ TTTTTTTTTT [ ] TTTTTTTTTT

Rena

555+ สงสัยยามะคงแค้นมากๆเลยมั้งค่ะ

Hayon_18

ยามะ ปลอบใจฮิบะที!!

boonraksa34

แฮะๆ

soda

บอกแล้วไงค่ะว่าไรเตอร์ชอบทำให้ งง (ฮา)

0o0~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

สมน้ำหน้าบอส55555555555555555555555555555555

ที่ฉลามน้อยหนีไปเลย

ว่าแต่ฉลามน้อยสีไวโอลีนเป็นด้วยเหรอ

รออัพนะค้าและ

รอให้ป๋ามาตามกลับบ้านน้า

อ๊ากกกกกก
ชอบบบบบบบบบบบ

ชอบมากอ่านแล้วอินเลยค่ะ^ ^

ดีคร้า~ อาอิ มาแต่งฟิคแล้วค่ะ เอ้าไปอ่านกันต่อเลยนะค่ะ


"จ้า~ เล่นหน่อยก็ไม่ได้" ร่างเล็กว่าก่อนที่จะหันไปหยิบคาร์ลิเนตสีขาวจากมือของสควอโล่

"ไปนะ...ระวังตัวด้วยล่ะ" ร่างสูงว่าก่อนที่จะโบกมือลาและเดินหายลับไปในซอยมืดๆจนมาถึงร้านอาหารแห่งหนึ่ง

แต่หารู้ไม่ว่า ใครอีกคนที่เขาเคยยิ่งกว่าเคารพอยู่ในร้านด้วย

กลับมาทางด้านแซนซัส

ร่างสูงรับเมนูอาหารมาอ่านก่อนที่จะสั่งอาหารไป

หลังจากที่ร่างสูงนั่งทานอาหารไปพักใหญ่

"รบกวนด้วยนะ สเพลฮี " เสียงหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มพร้อมผลักร่างบางออกไปหน้าเวทีเตี้ยๆพร้อมชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง

บทเพลงผ่านหูไปเรื่อยๆจนถึงท่อนหนึ่งที่ทำให้เขาสะดุดและกลับมานั่งฟังอีกครั้ง

"อยากจะหมุนเวลาให้กลับยังไง ก็ไม่ย้อนมันคืนได้แล้วได้แต่ขอให้เธอได้โปรดอภัยให้กัน สักครั้งจะยอมได้ไหม
ช่วงชีวิตฉันที่ขาดเธอ เหมือนจะตาย หัวใจมันทนไม่ไหวมันคอยแต่มองร้องหาว่าเธอ อยู่ไหนและเป็นอย่างไร
กลับมาหาฉัน ได้โปรดเถอะนะคนดี ต่อจากนี้ที่เคยร้องไห้
จะไม่ทำให้เธอต้องช้ำและเสียน้ำตากลับมาเป็นอย่างเดิมได้ไหม รักกันอย่างเก่า"

'ทำไมกันนะเพลงนี้รู้สึกว่ากำลังเหมือนตัวเองในตอนนี้จัง...น่าทุเรศแค่ปกป้องคนที่ตัวเองรักยังไม่ได้เลย' ร่างสูงคิดก่อนที่จะกวาดสายตาไปที่เวทีและสดุดกับใครบางคน

ผมสีเงินซอยเเบบเด็กเกาหลีดวงตาสีเทาคู่สวยดวงหน้าหวานเกินชายทำให้นึกถึงใครบางคน

'เหมือนไอ้ฉลามสวะเด๊ะเลยฟะ ถ้าไว้ผมยาวอ่ะนะ' ร่างสูงคิดก่อนที่จะเรียกเจ้าของร้านเข้ามาถาม

"เจ้าเด็กนั่นเป็นใคร..."ร่างสูงว่าก่อนที่จะเหล่ไปที่ร่างบาง

"สเพลฮี สควอโล่ ครับ"เจ้าของร้านว่าอย่างน้อบน้อม

"เรียกมันมาหาฉันซะ" ร่างสูงว่าก่อนที่จะเสยะยิ้มอย่างมีเลศนัย

_______________________________________________________________________________________

TBC T ^ T ขอโทษค่ะมันคิดได้ประมาณนี้

แต่ตอนหน้า NC แน่นอน > < d

อ่า...ใครรูวิธีลงรูปก็บอกอาอิด้วยนะค่ะ ^ ^;;;

กิ๊สสสสสส

แอบสะัใจเล็กๆ

แต่ก็ดีใจที่เจอนะป๋า

ดีใจด้วยนะไอ้ป๋าที่หาหลามน้อยเจอ

แต่ฉันจะภาวนาไม่ไห้หลามน้อยยอมแกง่ายๆ

เล่นตัวนิดนึง

หุหุหุหุหุ

อยากให้หลามน้อยทำเหมือนไม่รู้จักไอ้ป๋าอะ

อารมณ์อยากรังแกไอ้ป๋าบ้าคุกรุ่น!!!!