Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 15 posts ] 
Author Message
 Post subject: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 06 Nov 2009, 22:37 
User avatar
Joined: 01 Nov 2009, 21:36
Posts: 40
Location: หน้าจอมอนิเตอร์ หลังกรอบแว่นสีดำ
อาจจะมีคนคิดว่า.. เอ๊ะ ฟิคนี้ไม่มีชื่อหรอ?? เปล่าครับๆ นั่นแหละชื่อฟิค (สิ้นคิดมาก = =")

ฟิคเรื่องนี้ก็แต่งครั้งแรกอ่านะครับ ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

อ่อๆ ขอแนะนำตัวหน่อย ผมชื่อโรห์งับผม (เป็นตัวอักษรกรีกตัวหนึ่ง)

ยังไม่รู้จักใครเลยอ่า ถ้ายังไงช่วยประกาศนามของท่านให้ผมทราบด้วยจะเป็นพระคุณ อิอิ ^^

เอาล่ะ พล่ามมาก เสียเวลา ไปอ่านฟิคเลยดีกว่าเนอะ







Title : Katekyo Hitman Reborn
Pairing : Reborn x Lambo
Rate : ลุ้นเอาละกัน ^^
Describtion: เรื่องนี้รีบอร์นแอบรั่ว(ในใจ = =")
Warning : ระวัง!! ทัศนคติของคุณที่มีต่อตาบอร์นจะเปลี่ยนไป!!

.............................................................................

ปึง!

บานประตูถูกกระแทกให้ปิดลงแบบส่งๆ ก่อนที่คนที่ถูกผมฉุดข้อมือมาตลอดทางจะถูกเหวี่ยงลงบนเตียงสีขาวสะอาดตาของโรงแรมหรูในมาเฟียแลนด์แห่งนี้ ร่างเปราะบางนั้นสั่นเทิ้ม นัยน์ตาสีเขียวมรกตที่ฉายแววหวาดกลัวเหมือนกับลูกวัวน้อยที่กำลังจะโดนหมาป่าขย้ำลอบมองมาที่ผมซึ่งโยนหมวกและเสื้อสูทตัวนอกที่ใส่อยู่เป็นประจำไปที่มุมหนึ่งของห้องก่อนจะเริ่มปลดเนคไทออก

ผมเดินเข้าไปใกล้เตียงที่มีเจ้าวัวโง่กองอยู่อย่างไม่รีบร้อน ต่างกับร่างตรงหน้าที่ตื่นตระหนกและพยายามเขยิบถอยหลังทุกทีที่ผมใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนแทบจะตกเตียง ผมมองเขาด้วยสายตาเย็นชาอย่างเคย

ออกแรงเพียงนิดหน่อยผมก็สามารถกระชากคอเสื้อให้ร่างบางเข้าหาตัวได้อย่างไม่ยากเย็น รู้สึกได้ถึงร่างที่สั่นเทิ้ม ลมหายใจอุ่น และเสียงหัวใจที่เต้นถี่ผิดปรกติ นัยน์ตาสีเขียวมรกตที่เริ่มคลอน้ำตานั้นหลบเลี่ยงที่จะสบตากับผม แก้มขาวใสถูกแต่งแต้มด้วยสีชมพูจางๆ ผมเองก็ชักจะทนไม่ไหวแล้วสิ

“ร.. รีบอร์น”

…………
…………
…………

ผมเดินออกจากห้องน้ำ อยู่ในชุดนอนลายทางตามยาวโทนสีฟ้าอ่อนเตรียมพร้อมเข้านอน พักเอาแรงไว้ก่อนเพราะพรุ่งนี้คงมีเรื่องต้องเสียพลังงานอีกเยอะ แสงสว่างทั้งหมดในห้องมาจากไฟหัวเตียงซึ่งรอให้ผมไปปิดก่อนจะเข้านอน บนเตียงคู่สีขาวว่างเปล่า ผมนั่งลงที่ขอบเตียง ก่อนจะเหลือบมองเจ้าวัวโง่ที่อยู่ในชุดนอนลายวัวนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาเหม่อมองออกไปนอกระเบียงทั้งที่ทิวทัศน์ก็มีแค่สีดำของท้องฟ้าไร้ดาวในค่ำคืนนี้เท่านั้น ผมละสายตาจากภาพตรงหน้าก่อนจะเอื้อมมือไปปิดไฟ

“อ.. เอ่อ รีบอร์น..” ผมเหลือบกลับไปมองวัวงี่เง่าอีกครั้งโดยไม่ได้ตอบรับใดๆ

“นาย.. โกรธชั้นหรอ?” ดวงหน้าหวานขึ้นสีชมพูระเรื่อ นัยน์ตาสีเขียวมรกตมองผมอย่างกล้าๆกลัวๆ ผมเพียงแค่จ้องกลับไปโดยไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ โกรธงั้นหรอ? ตลกน่า ผมมีอะไรจะต้องโกรธคนที่ต่ำชั้นกว่าด้วยหรอ แต่ถ้าให้เดาคงจะเป็นเรื่องเมื่อตอนเย็นก่อนที่ผมจะลากหมอนี่กลับมาที่ห้องพัก จะย้อนความหลังให้ฟังหน่อยก็แล้วกัน

…………
…………
…………

“แกนี่มันโง่สมเป็นเจ้าวัวโง่จริงๆเลย ฝึกมาตั้งสามวันแล้วยังยิงไม่เฉียดเป้าเลยซักนัด” ผมกล่าวชมเจ้าวัวงี่เง่าที่มีฝีมือยิงปืนไม่เอาอ่าวราวกับถูกพระเจ้าทอดทิ้งระหว่างกินข้าวเย็นในร้านอาหารร้านหนึ่งในมาเฟียแลนด์ซึ่งเป็นที่ฝึกพิเศษของเจ้าวัวโง่โดยมีผมเป็นครูพิเศษ ใช่ อ่านไม่ผิดหรอกครับ ก็เจ้าสึนะจอมห่วยน่ะสิ ไอ้ศิษย์เนรคุณที่พอเป็นใหญ่เป็นโตแล้วแทนที่จะทดแทนบุญคุณ ดันเอาภาระมาเพิ่มให้ด้วยการฝากผู้พิทักษ์อัสนีของมันให้ผมฝึกด้วยเหตุผลที่ว่า

‘น่านะรีบอร์น ขืนแรมโบ้อ่อนแออยู่แบบนี้ นอกจากหมอนี่จะป้องกันตัวเองไม่ได้แล้ว.. นี่ไม่ต้องพูดถึงเรื่องช่วยงานของแฟมิลี่เลยนะ จะเป็นตัวถ่วงด้วยซ้ำ อีกอย่างนายเองก็เคยฝึกสึนะจอมห่วยอย่างชั้นจนเป็นบอสของวองโกเล่ได้ เป็นครูพิเศษที่เทพที่สุดแล้วล่ะ แค่ฝึกแรมโบ้อีกซักคนคงจะไม่มีปัญหาใช่มั้ยล่ะ นี่ก็เป็นการทำเพื่อวองโกเล่ที่นายรักด้วยนะ รุ่นที่เก้าเองก็เห็นดีเห็นงามด้วย...’ พล่ามซะยาว ไม่รู้ไปเอาสกิลสตอเบอร์รี่แบบนี้มาจากใคร ผมจำได้ว่าไม่เคยสอน ทั้งชักแม่น้ำทั้งห้า อ้อนวอน ยกยอปอปั้น ใช้พระเดชพระคุณ แล้วยังบังอาจเอารุ่นที่เก้ามาขู่ผมอีก สุดท้ายก็คือจะโยนภาระให้ผม หึ.. ก็ได้.. ถือว่าทำเพื่อวองโกเล่ แต่ถ้าไอ้วัวโง่นี่จะตายในการฝึก มันก็ไม่ใช่ความผิดของผม ถือซะว่ามันไม่มีคุณสมบัติพอจะเป็นผู้พิทักษ์ สึนะยอมรับข้อตกลงนี้ได้ผมก็เลยยอมสอนให้ จนกว่าไอ้วัวงี่เง่าจะเก่งหรือไม่ก็ตาย

“ให้ตายสิ รีบอร์น.. ก็ไอ้เป้ายิงที่ว่านั่นมันอยู่เฉยๆซะเมื่อไหร่ล่ะ พอยิงไปมันก็เลื่อนหนีไปแล้วอะ” เจ้าวัวโง่แก้ตัวน้ำขุ่นๆฟังไม่ขึ้นซักนิดก่อนจะใช้ซ่อมจิ้มสเต็กชิ้นสุดท้ายในจานของมันส่งเข้าปากอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน ทำให้ผมรู้สึกเดือดขึ้นมานิดๆกับการต้องมาสอนไอ้พวกสมองขี้เลื่อย

“เมื่อไหร่แกจะเลิกโง่ได้ซักที? ชีวิตจริงศัตรูที่ไหนจะมายืนอยู่เฉยๆให้แกยิงฮึ” ตอกกลับไปพร้อมกับแววตาเย็นชาและอารมณ์ขุ่นมัวเพราะสายตาที่มองมาจากรอบข้าง จะมองอะไรกันนักหนา? ไม่เคยเห็นคนกินข้าวรึไง? ก็รู้อยู่หรอกที่พวกสาวๆจะมองเขาซึ่งไม่ใช่แค่เป็นนักฆ่าอันดับหนึ่ง หน้าตาก็ดีพอจะให้บรรดาสาวๆตกหลุมรักได้โดยไม่ต้องลังเล แต่ไอ้พวกผู้ชายนี่มันอะไร? อยากโดนฆ่ารึไง? ไอ้วัวโง่มันมีอะไรน่าสนใจนักหนา?

“ก็ชั้นเหนื่อยนี่นา” น่ารำคาญจริงๆ ทั้งไอ้ตัวปวกเปียกที่เอาแต่บ่นแล้วทำแก้มป่องอยู่ตรงหน้าแล้วก็ไอ้พวกที่จ้องคนเขากินข้าวอย่างกับดูหมีแพนด้าในสวนสัตว์ ผมขี้เกียจจะต่อปากต่อคำ จับเลออนกิ้งก่าคู่หูที่ตอนนี้แปลงร่างเป็นปืนพกกระบอกเล็กอยู่ในมือจ่อหน้าผากเจ้าวัวโง่ที่ตอนนี้ทำหน้าเหวอ เหงื่อแตกพลั่กและรีบยกมือขึ้นทั้งสองข้างเป็นสัญญาณว่ายอมแพ้แล้ว ทั้งร้านเริ่มมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นแต่เมื่อผมเหลือบไปมองด้วยหางตา ทั้งร้านก็กลับมาเงียบอีกครั้ง ผมกลับมาจ้องวัวโง่ตรงหน้าที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อีกแล้ว

“ไปซื้อเอสเปรสโซ่ให้ชั้นแก้วนึงซิ” ว่าพลางหันปากกระบอกปืนไปทางเคาท์เตอร์เครื่องดื่มที่มีพนักงานชายประจำการอยู่ครู่นึงเป็นการบอกให้รู้ว่าต้องไปทางไหน

“ให้ตายสิ ถึงนายไม่เอาปืนมาขู่ชั้นก็ไปซื้อให้ได้อยู่แล้วน่า” ร่างบางพึมพำก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ คิดว่าผมไม่ได้ยินหรือไง แต่ก็ช่างเหอะ ขี้เกียจเถียงกับพวกชั้นต่ำ เสียเวลา

ผมลอบมองเจ้าวัวโง่ที่กำลังสั่งเครื่องดื่มกับพนักงานด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสา น่ารำคาญ.. ยิ้มอยู่ได้ ไอ้พนักงานนั่นก็รีบๆชงกาแฟซะทีสิ มัวแต่มองอะไรอยู่ เดี๋ยวพ่อตามไปเป่ากระหม่อมถึงที่ ข้อหาละเลยหน้าที่ ไม่ยอมชงกาแฟให้ลูกค้า

พนักงานชายคนนั้นส่งเครื่องดื่มสองแก้วให้ร่างบางที่รับมาด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าโดนเขาแอบจับมือตอนส่งแก้วให้ด้วย มันน่าตามไปฆ่าทิ้งซะทั้งคู่ ชักช้าเสียเวลาอยู่ได้ ชั้นง่วงนอนแล้วนะ ตั้งแต่พ้นคำสาปของอัลโกบาเลโน่ก็ยังทิ้งนิสัยนอนเร็วไม่ได้ซะที ยิ่งวันนี้ฝึกให้เจ้าวัวโง่ทั้งวัน ถึงจะแค่ยืนด่า แต่มันก็เหนื่อยนะ

“อ้ะนี่ ของนาย” ร่างบางส่งเครื่องดื่มแก้วหนึ่งให้ผม ส่วนของมันคงเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากนมสด ผมเปิดฝาแก้วกาแฟที่ได้รับมาเพื่อสำรวจดู

“ระแวงจริงเลย ใครเขาจะกล้าวางยานายกันเล่า” เจ้าวัวโง่ที่ดื่มนมในแก้วรวดเดียวหมดเอ่ยเสียงใส

“นี่มันคาปูชิโน่” ไม่ต้องชิมก็รู้ ผมจ้องเจ้าวัวงี่เง่าที่ตอนนี้หน้าซีดพอๆกับสีนมวัวที่มันดื่มอย่างคาดโทษ นอกจากจะมัวไปหว่านเสน่ห์พนักงานประจำเคาท์เตอร์ยังเอากาแฟมาผิดอีก

“ข.. ขอโทษ เดี๋ยวชั้นจะไปเอาให้ใหม่เดี๋ยวนี้แหละ” ร่างบางลุกลี้ลุกลนรีบลุกขึ้นเพื่อออกตัววิ่งไปที่เคาท์เตอร์อีกครั้ง คงเพราะไม่อยากกินลูกปืนก่อนนอน แต่ผมไวกว่า มือหนาคว้าข้อมือเล็กไว้ได้ก่อนที่เจ้าวัวโง่จะพ้นเขตโต๊ะอาหาร

“ไม่ต้อง” พูดด้วยเสียงห้วนโดยไม่ได้หันไปสบตาก่อนจะลากเจ้าวัวโง่กลับห้องพัก หึ บังอาจมากที่ใช้กาแฟของผมเป็นเครื่องสังเวยเพื่อจะให้เจ้าวัวโง่กลับไปหาอีก เจอกันคราวหน้าพ่อยิงไม่เลี้ยงแน่ แต่ตอนนี้ผมอยากทำอย่างอื่นมากกว่าซะแล้ว..

…………
…………
…………

แล้วเรื่องหลังจากนั้นก็เป็นอย่างที่เห็นกันในตอนต้นเรื่อง.. คงจะสงสัยกันสินะว่าหลังจากเข้ามาในห้องแล้วเกิดอะไรขึ้น? ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมก็แค่ไล่เจ้าวัวโง่ไปอาบน้ำ ผมจะได้อาบต่อแล้วเข้านอนซะที ก็บอกแล้วว่านิสัยนอนเร็วมันเลิกยาก พอถึงเวลามันก็ง่วงจนแทบจะทนไม่ไหว (คิดอะไรกันอยู่รึเปล่า - -*) แล้วอีกอย่าง ผมเองก็ไม่จำเป็นจะต้องเสียเวลาไปโกรธเรื่องที่เจ้าวัวโง่นี่โดนไอ้พนักงานนั่นแต๊ะอั๋ง เพราะมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมซักหน่อย

“น.. นาย โกรธจริงๆหรอเนี่ยรีบอร์น? ชั้น.. ชั้นขอโทษนะ” เจ้าวัวโง่พุ่งตัวมายืนอยู่หน้าผมที่นั่งอยู่บนขอบเตียง แก้มขึ้นสีชมพูระเรื่อ นัยน์ตาสีเขียวมรกตฉ่ำเยิ้ม จะร้องไห้อีกละ ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าโกรธเรื่องที่มันไปหว่านเสน่ห์ใครเขาไปทั่ว เพราะผมไม่สนใจพวกที่ต่ำชั้นกว่าอยู่แล้วไงล่ะ ผมจ้องร่างบางตรงหน้าอย่างเฉยชาไม่ปริปากพูดเหมือนเดิม

“ชั้นจะไม่เอากาแฟมาให้นายผิดอีกแล้ว เพราะงั้นพรุ่งนี้อย่าให้ชั้นต้องฝึกโหดเลยนะ รีบอร์น” พูดก่อนจะขยี้ตาเพื่อเช็ดหยาดน้ำสีใสออกไปพลางสะอื้นไปด้วย ผมถึงกับแอบอึ้งนิดหน่อยแม้จะไม่ได้แสดงออกใดๆ ไอ้นี่มันโง่จริงแฮะ ยังไม่รู้ตัวอีกว่าไอ้พนักงานนั่นมันวางแผนอะไร แล้วที่ได้กาแฟมาผิดก็ไม่ใช่ความผิดของมันด้วย หึ บางทีผมก็รู้สึกว่าไอ้ศิษย์ฉลาดน้อยคนนี้มันช่างน่าแกล้ง.. คิดก่อนจะยิ้มมุมปากตามนิสัย

“แล้วถ้าชั้นบอกว่า ‘ไม่’ ล่ะ?” เจ้าวัวโง่ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะปล่อยโฮออกมาพร้อมกับทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นกอดขาข้างหนึ่งของผมเอาไว้ซบดวงหน้าหวานลงกับเข่าของผมจนกางเกงนอนเปียกไปหมด

“ชั้น.. ฮึก.. ย..ยอมทำทุกอย่าง.. นายอย่า.. ฮึก.. โกรธชั้น.. นะ” เจ้าวัวโง่ร้องไห้ไปอ้อนวอนไป มันทำให้ผมรู้สึก... ม..ไม่ใช่แบบนั้น ถึงจะเป็นเจ้าวัวโง่แต่ก็ถือเป็นลูกศิษย์ ผมยังไม่ชั่วร้ายขนาดจะทำอะไรแบบนั้นกับศิษย์ของตัวเองหรอก อีกอย่างยิ่งกับคนต่ำชั้นกว่าด้วยแล้ว

“แกพูดเองนะ” ร่างบางที่ยังคงกอดขาผมแน่นเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผม นัยน์ตาคลอน้ำสีใส แม้จะหยุดร้องไห้แล้วแต่ยังสะอื้นอยู่ นวลแก้มใสเป็นสีชมพู ริมฝีปากบางอ้าออกเล็กน้อยเพราะหายใจไม่ทัน ผมกลืนน้ำลายเหนียวลงคออย่างยากลำบากกับภาพตรงหน้า นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับผมกันแน่ อยู่ๆก็รู้สึกแน่นหน้าอก หัวใจเต้นแรง เป็นโรคความดันสูงกะทันหันหรือติดเชื้อวัวบ้ามากันแน่? แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังทำหน้าตาย ใช้แววตาเย็นชาข่มลูกวัวน้อยตรงหน้าต่อไป

“แล้วนายจะให้ชั้นทำอะไรล่ะ” แววตาขอความเห็นใจถูกส่งมาให้ ผมเลือกที่จะมองข้ามมันไปไม่งั้นมีสิทธิ์ว่าจริยธรรมของครูสอนพิเศษของผมจะถูกทำลายเอาได้

“จูบชั้นซิ” นิดหน่อยคงไม่เป็นไรใช่มั้ย? ลูกวัวจนตรอกเบิกตาโพลงด้วยความตกใจสีแดงราวกับลูกตำลงสุกลามไปถึงใบหู ช๊อกขนาดนั้นเลยรึไง? ก็แค่จูบ

“จะไม่ทำรึไง” เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าแข็งเป็นหินไปแล้ว ผมจึงเตือนสติด้วยการเตะขาข้างที่ถูกเกาะอยู่เบาๆ เด็กหนุ่มร่างบางในชุดนอนลายวัวสะดุ้งก่อนจะกระเด้งตัวลุกขึ้นยืน ทำท่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจหลับตาปี๋ยื่นใบหน้าหวานแดงก่ำที่เปื้อนคราบน้ำตาเข้ามาใกล้ประกบริมฝีปากบางนุ่มลงบนริมฝีปากของผมแล้วรีบผละออกในทันที

“อย่างงี้เขาเรียกว่าจูบซะที่ไหน ใช้ลิ้นสิเจ้าโง่” ปากพูดไปแบบนั้น แววตาน้ำเสียงสีหน้าเรียบเฉยก็จริง แต่ทำไมหัวใจมันขยันเต้นขนาดนี้? นี่ผมคงเป็นโรควัวบ้าแล้วจริงๆสินะ?

ลูกวัวไร้เดียงสาหลับตาก้มลงมาใกล้อีกครั้งก่อนจะแลบลิ้นเรียวเล็กเลียริมฝีปากผมอย่างไม่ประสีประสา

“โง่จริงเลย ใช่แบบนี้ซะที่ไหน”

“หวา! จะทำอะไรน่ะ รีบอร์น!!”

ผมรวบเอวบางให้ร่างในชุดนอนลายวัวลงมานั่งอยู่บนตัก ประจันหน้ากันตรงๆนี่แหละ รู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นของวัวน้อยขี้แงที่ถูกดึงเสียหลักจนดวงหน้าหวานลงมาซบกับไหล่กว้างของผม

“ทำใหม่จนกว่าจะถูก” ผมสั่งเสียงเย็น และเป็นอีกครั้งที่แววตาอ้อนวอนขอความเห็นใจถูกส่งมาให้

“ต.. แต่ ชั้นก็ทำไปแล้ว...” เสียงหวานเบาราวกระซิบ แต่แล้วลูกวัวที่ผมกำลังรังแกอยู่ก็หลบตาเมื่อนัยน์ตาสีเขียวมรกตที่ยังคงคลอน้ำอยู่เล็กน้อยประสานกับนัยน์ตาสีดำสนิทของผม ร่างบางสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะลองใหม่อีกครั้ง ริมฝีปากบางทาบทับลงมาอีกครั้ง ลิ้นเล็กสอดเข้ามาแตะกับลิ้นของผมซึ่งอยู่นิ่งๆไม่ตอบสนองใดๆ ผมมองดวงหน้าหวานในระยะประชิด จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่หายแน่นหน้าอก ลิ้นเล็กที่พยายามเขี่ยลิ้นของผมอย่างไร้เดียงสาก่อนจะผละออกพลางทำท่าเหมือนจะขาดอากาศหายใจตายซะให้ได้ ทำให้ผมแทบคลั่ง ทนไม่ไหวแล้ว...

“แกมันอ่อนต่อโลกเกินไปแล้ว ในฐานะครูสอนพิเศษชั้นจะสอนแกเอง” กล่าวก่อนจะประกบปากกับริมฝีปากนุ่มน่าสัมผัสนั้นโดยไม่รอให้เหยื่อตั้งตัวทัน ส่งเรียวลิ้นเข้าไปความหาหวาน วัวน้อยที่พึ่งรู้สึกตัวพยายามดิ้นหนีแต่ไม่นานร่างบางในอ้อมแขนก็ไม่สามารถทรงตัวอยู่ได้อีกต่อไป เรี่ยวแรงที่เดิมทีก็มีอยู่ไม่มากอันตรธานหายไปกับรสจูบอันอ่อนโยนที่ผมมอบให้ เพราะเห็นว่าไม่เคยหรอกนะเลยเซอร์วิสให้เป็นพิเศษ แก้มใสขึ้นสีระเรื่อ ดวงตาปรือด้วยความเคลิบเคลิ้ม เรียวแขนเล็กโอบรอบคอผมเพื่อยึดไม่ให้ร่างอันปวกเปียกไหลลงไปกองกับพื้นถ้าผมไม่ล็อกตัวไว้ ลิ้นเรียวเล็กพยายามตอบสนองอย่างไร้เดียงสา

“อ.. อือ.. ร.. รีบอร์น..” เสียงหวานครางประท้วงเนื่องจากขาดอากาศหายใจ ผมจำต้องผละออกจากความหอมหวานตรงหน้าอย่างเสียดายเพื่อให้ร่างบางได้พัก แต่ผมไม่ให้พักฟรีๆหรอกนะ - -++ เลื่อนมือข้างหนึ่งไปปลดกระดุมเสื้อนอนลายวัวออกทีละเม็ด ไหล่เล็กขาวเนียนค่อยๆเผยให้เห็นทีละน้อยตามด้วยแผ่นอกที่กระเพื่อมอย่างหนักจากการตักตวงอากาศของเจ้าของร่างบาง ผมไม่รอช้าซุกไซร้ใบหน้าลงกับซอกคอขาว กลิ่นหอมของแชมพูโรงแรมฟุ้งมาจากเรือนผมสีดำนุ่มนิ่มที่ระต้นคอของลูกวัวน้อยอ่อนต่อโลก ผมประทับรอยแสดงความเป็นเจ้าของลงบนซอกคอขาวนั้นพลางบดขยี้ยอดอกสีกุหลาบไปด้วยอย่างลืมตัวท่ามกลางเสียงครางกระเส่าของร่างที่พยายามบิดตัวหนีรสสัมผัสที่ไม่เคยได้รับมาก่อนอยู่ในอ้อมแขนของผม

“อือ.. ด..เดี๋ยว รีบอร์น.. อา.. ชั้น..” เหมือนจะพูดอะไรซักอย่างแต่ทำไม่ได้ ผมหยุดทุกการกระทำด้วยอารมณ์ขุ่นนิดๆ ร่างบางที่บิดตัวเกร็งตลอดเวลาค่อยๆผ่อนคลายลง เรี่ยวแรงที่ดูเหมือนจะหมดไปตั้งนานแล้วทำให้เปลือกตาบางค่อยๆปิดลงพร้อมๆกับที่ร่างอันปวกเปียกทิ้งน้ำหนักลงมาซบอกผม ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ผมฝึกมันโหดจนหมดเรี่ยวหมดแรงขนาดนี้เลยรึไง?

“เฮ้ย เจ้าวัวโง่ตื่น แกจะพูดอะไรกันแน่” จะหนีไปด้วยมุขแบบนี้มันเร็วไปร้อยปีเฟ้ย ผมเขย่าร่างบางที่มาหลับอยู่บนตัวเบาๆเพื่อปลุกขึ้นมาตอบคำถาม

“นายไม่โกรธชั้นแล้ว..ใช่มั้ย ดีจัง..” คนที่เหนื่อยจนผล็อยหลับไปละเมอพึมพำเบาๆ แต่ผมกลับได้ยินทุกถ้อยคำทำให้ผมเผลอยิ้มตามไปด้วยอย่างลืมตัว ไม่น่าเชื่อว่าคนที่ไล่ตามฆ่าผมมาตั้งแต่เล็กอย่างเจ้าวัวโง่ ในวันนี้จะกลายมาเป็นครูเป็นศิษย์กัน แถมยังกลัวว่าผมจะโกรธจนยอมทำทุกอย่าง โชคชะตานี่มันตลกดีแฮะ..

“ใครจะไปโกรธแกลงกันเล่า” กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นก่อนจะกระซิบข้างหู หน้าตอนหลับนี่มันช่าง.. น่ากด? คิดเล่นๆเฉยๆน่า.. ใครจะไปทำแบบนั้นกับลูกศิษย์กัน ผมติดกระดุมเสื้อนอนให้ลูกวัวน้อยก่อนจะช้อนร่างปวกเปียกไปวางลงบนเตียงอย่างเบามือ ปิดไฟหัวเตียงแล้วดึงผ้าห่มคลุมร่างของตัวเองและลูกวัวน้อยในอ้อมกอด

“ราตรีสวัสดิ์ ลูกวัวน้อยของชั้น”


The End(?)
.............................................................................

จบแล้ว.. ฟู่.. //ปาดเหงื่อ

ที่จริงก็พอจะมีพล็อตต่ออยู่ แต่ขอดูก่อนว่าชอบกันรึเปล่า (เพราะมันจบเลยก็ได้อ่างับ)

ติชม แนะนำกันได้ตามสบายครับ (อย่าลืมแนะนำตัว อยากรู้จักงับ ^^)

ไว้เจอกันใหม่เมื่อมีโอกาสครับผม

ป.ล. รู้สึกงงๆเรื่องเว้นบรรทัดกับย่อหน้าจังแฮะ = ="

By Rho (CoolzKID)

_________________
Image

RL CR RC(?) CL RLC CLR << แจกแจงให้ครบทุกกรณี ยกเว้น L เสะ

4851 5148 4851100 10051

Yuri!! : Lal Mirchi X Chrome Dokuro << จะมีใครยอมแต่งให้มั้ยเนี่ย

: Lal Mirchi X All (girls)

: All (girls) X Chrome Dokuro

[Fic] To be the one [CR] (Ep.3 18/12/09 UP!!) <<จิ้มๆ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 06 Nov 2009, 23:25 
User avatar
Joined: 06 Nov 2009, 23:15
Posts: 99
Location: โรงเรียนมาเฟีย!!
ดีจ้าๆ สมาชิกใหม่จ้า

ประเดิมโพสต์แรกที่นี่เลยแระกัน โฮะๆๆ


ชื่อ เว๊ป

................


เข้าเรื่องเหอะ !!



ชอบเรื่องนี้อ่ะ ที่จริงชอบ RL อยู่แล้ว


รีบอร์นดูไม่เหมือนรีบอร์น
รีบอร์นต้องสาย S เซ่!!!!!


เหอๆ ปล่อยมันไป



จะมีต่อใช่มั๊ย ???

อย่าให้มันจบเท่านี้นะ รู้สึกค้างคา


^ ^


Last edited by Kalika A. on 17 Nov 2009, 20:25, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 06 Nov 2009, 23:27 
Joined: 17 May 2009, 20:58
Posts: 572
รีบอร์นน่ารักอ่า เราชอบมากเลย

สงสารวัวน้อยอ่าโดนแกล้งอีกแล้ว

ว่าแต่จบได้แบบค้างมากเลยอ่า

ถ้าเป็นไปได้มีต่อหน่อยก็ดีน้า

ลืมแนะนำตัว soda น้า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 07 Nov 2009, 12:45 
User avatar
Joined: 27 Mar 2009, 12:50
Posts: 274
อ่าาาาา><

นู๋รีบอร์น...(//เปรี้ยง me โดนยิง)

รีบอร์นซังน่ารักมากมาย

ถึงครั้งนี้จะไม่ใช่สาย S ก็ตาม

ยังไงก็...ฟิคนี้สนุกเหมือนกันน่ะเจ้าค่ะ ><

_________________
Image

Image

http://my.dek-d.com/free-dom-with-me/ << เพิ่มเพื่อนเยอะๆน่ะค่ะ

UN_FreE-DoM@hotmail.com<<เพิ่มเพื่อนได้น่ะค้า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 07 Nov 2009, 13:44 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 21:03
Posts: 603
Location: Lambo's heart
รีบอร์นน่ารัก 5555+

ไม่รู้ตัวว่าหลงรักเค้าเข้าซะแล้ว >O<

อยากให้มีต่อค่ะ

อ่า...เกือบลืมม ชื่อ ซึล ค่า ^^ ยินดีที่ได้รู้จัก

*จับมือๆๆๆ*

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 07 Nov 2009, 16:05 
Joined: 10 Aug 2009, 10:09
Posts: 642
รีบอร์นนายหลงในความโมเอะของแรมโบ้จังแล้วล่ะ 55


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 07 Nov 2009, 16:27 
Joined: 05 Aug 2008, 21:14
Posts: 290
สึนะส่งลูกวัวมาถึงปากหมาป่าเลยเนอะ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 07 Nov 2009, 18:05 
Joined: 01 Oct 2009, 17:37
Posts: 77
น่ารักจังเลยค่ะ ท่านีขาทำไมไม่ทำไห้มันจบๆไปเลยละค่ะ

แต่จบแบบนี้ก็น่ารักดีนะค่ะ ท่านรีก็หลงความโมเอะของแรมจังเข้าเต็มๆซะเลยละค่ะเนี่ย

เราว่าน่าจะมีภาคต่อมันน่าจะสนุกนะค่ะ ถ้าไรเตอร์จะโทษผู้อ่านตาดำๆ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 07 Nov 2009, 19:00 
User avatar
Joined: 17 Aug 2009, 17:22
Posts: 990
Location: ใuมุมๆ×นึ่Jõย่าJสัûโดษ ♥ ป๋า-×aาม Q(^-^)9
แหม น่ารักอีกละเน้อ


แอบหวานตลอด แหม


พ่อคนขี้อาย



/บรึ้ม~/

_________________
Image

/ใครจะไปรู้ว่าคนอย่างชั้นจะไปหลงรักไอ้สวะอย่างแก.../

/ใครไปจะรู้ว่าการแอบรักแกมันทรมานแบบนี้.../

แต่ชั้น....

แต่ชั้น....


ก็อยากจะลองเสี่ยงสักตั้ง...ถึงแม้มันจะเป็นแค่กลลวงก็ตาม...


_________________


รุกฆาต...ไม่ว่ายังไงหัวใจของแกก็ต้องเป็นของชั้น


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 09 Nov 2009, 09:38 
User avatar
Joined: 28 Mar 2009, 19:03
Posts: 66
Location: Take Sushi
อ๊า กก ก


รีบอร์นน่ารักเว่อร์


ชอบๆๆ


อ๋า ย ยย อ่านเองเขินเอง...ลูกวัวน้อยของฉัน อ๊า!!

_________________
* * 8018 ,, 8059 ,, D18 ,, 6927 ,, 10069 ,, XS ,, RL * *


* * YAMAMOTO TAKESHI * *


Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 09 Nov 2009, 10:12 
User avatar
Joined: 01 Nov 2009, 13:35
Posts: 23
รีบอร์นเรื่องนี้ไม่ค่อยโหดเท่าไร ทุกทีโหด+ป่าเถื่อน+S!!!



RL แนวหวานใจไม่คุ้นเคยสุดๆ แต่ก็น่ารักดีค่ะ แปลกใหม่ดี 555+




เราชื่อ ใบเฟิร์น ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณโรห์



ู^ ^ จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ อยากให้มีต่อจัง


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 09 Nov 2009, 13:13 
User avatar
Joined: 21 Aug 2008, 18:39
Posts: 47
Location: ขยุกขยุยของคุณแรมโบ้
รีบอร์น ฉันรักนายที่สุดเลย ฮ่ะๆๆ

แต่ดูเหมือนว่ารีบอร์นจะแอบรั่วจริงๆนะเออ

รออ่านตอนต่อไปนะ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 09 Nov 2009, 13:47 
User avatar
Joined: 18 Mar 2008, 23:01
Posts: 465
Location: กลางใจเธอ~
อะร้ายยยยยยย

นังรีบงแกเป็นโรควัวบ้า หรือ โรคบ้าวัวกันแน่ะ?? 555+

ขอบคุณมากครับ

_________________
XS จงเจริญกร๊าซซซซซซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 17 Nov 2009, 18:16 
User avatar
Joined: 17 Nov 2009, 14:45
Posts: 12
นานทีจะเห็นรีบอร์นโหมดน่ารักแบบนี้ ฮ่าๆๆ ซึ่งถือว่าเปี่ยนบรรยากาศมากมาก
แต่ยังไงก็ยังคงคอนเซผแกล้งวัวน้อยอยู่ตลอดเวลา และลูกวัวน้อยก็ยังคง
น่ารักไม่เลิกรา น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกก ><


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Katekyo Hitman Reborn [RL] เด็กใหม่ฝากตัวด้วยครับ ^^
PostPosted: 17 Nov 2009, 21:18 
User avatar
Joined: 15 Oct 2009, 13:32
Posts: 68
Location: ซอกหลืบห้องก๊กคุง
ฮึ้ยยยยยยย

คำก็ชั้นต่ำ สองคำก็ชั้นต่ำ

ชิชิ...อย่าให้รู้ว่ารักไอ้วัวชั้นต่ำที่แกด่าปาว ๆ นะยะไอ้บ้งรั่ว


แต่แอบฮา อ่านไปก็ฮาไป หลุดได้อีก รั่วได้อีก
นิสัยอย่างนี้ไม่ค่อยได้เห็นในฟิคบอร์นโบ้เท่าไรนัก

คิกคิก


ต่อเถอะนะคะ อยากอ๊าน อยากอ่าน *ปิ๊ง ๆ*


ชื่อ ยู้ ค่ะ....ยินดีที่ได้รู้จัก *เชคแฮนด์*

_________________
|| RL 8059 ||
Image
Image

Image ♡ รักทูน่าตาส้ม


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 15 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: *Too_Far*, ariyajung, julienie27, Yuri_K and 1 guest

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: