•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Title : On Top of The Thriller << ตามที่บอสตั้งเลยนะ

Author : ISISNEPTRA (YUKINO...)

Pairing : D18

Rating : NC-19

----------------------------------

Caution : หึๆๆ...TYL มิใช่ TEN YEARS LATER นะคะ แต่เป็น TWENTY YEARS LATER ตะหาก


Warning : Rating NC-19 นะคะ


Short note : ฟิคนี้เกิดขึ้นได้จากเหตุผลหลายประการ

1.psychologist-coo เป็นผู้เควสมาดังนั้นจะขอให้บอสตั้งชื่อฟิคแล้วกันเดี๋ยวเจ่เจ้จะมาอีดิธใส่ให้นะ

//แปะ

เรื่องรีเึควส...

ขอเป็น "โน่ฮิ บนไวกิ้ง เรท Adult only" นะครับเจ่เจ้ ><!!

me//โดนโบกก็ยอม แอร๊ย

2.เจ่เจ้เสพย์ดราม่าจนจี๊ดขึ้นสมอง แล้วเกิดอาการไฮเปอร์ บรรลุฉากเรท ไปถึงสองฉากด้วยกัน

3.เพราะบอสคนเดียวทำให้เจ่เจ้ตื่นกลางดึกมา ตึ่งตึ๊ง กับคำว่า เรทบนไวกิ้ง เรทบนไวกิ้ง หลอนมาสามคืนแล้วนะ

4.พลอยคงจะชอบเพราะงานนี้มันโอจิชัดๆ ฮา

5.แล้วจะได้รู้กันว่าดราม่าจะต้องมาลงสยบแทบเท้านังยูคิโนะผู้นี้

//กระทืบดราม่าจมธรณี


แต่งออกมามิได้เชิญชวนด้วยฉากเรท แต่ถูกรีเควสว่าให้แต่งเรท

สาเหตุที่แต่งเรทมิใช่เพราะเชิญชวนคนอ่าน

แต่เพราะไรท์เตอร์มีเลือดฮูเนะไหลเวียนทั่วร่าง

หึๆๆๆ


----------------------------------




เสียงของอาวุธกระทบกันครั้งแล้วครั้งเล่าในลานที่ไม่ได้กว้างซักเท่าไหร่นักดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ชายสองคนกำลังสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย (มีฝ่ายเดียวที่คิดเช่นนั้น) ในขณะที่ชายผมทองทำได้เพียงใช้แส้ตวัดปัดป้องตัวเองเท่านั้น


“แกอยู่นิ่งๆให้ฉันขย้ำซะดีๆ...ไอ้ม้าแก่ไร้สมอง...” เสียงเหี้ยมเกรียมกราดเกรี้ยวตะโกนขึ้น


“ขืนทำแบบนั้น...ฉันก็ตายพอดีสิ...เคียวยะ...” เสียงตอบกวนโทสะอีกฝ่ายมากขึ้นไปอีก


ฮิบาริ เคียวยะ ผู้พิทักษ์เมฆาแห่งวองโกเล่แฟมิลีขณะนี้กำลังอารมณ์บูดถึงขีดสุด วิ่งเข้าหาม้าพยศบอสแห่งคาบัคโรเน่แฟมิลี ทอนฟาเงื้อขึ้นหวังจะฟาดลงซักที่บนร่างแกร่งนั้น ขอเพียงให้โดนเท่านั้นเขาจะพอใจเป็นอย่างยิ่ง


ปลายแส้ของม้าพยศตวัดรัดทอนฟาไว้ข้างหนึ่งก่อนจะแย้มยิ้มอย่างที่อีกฝ่ายคิดว่าดีโน่กำลังกวนประสาทเขาอยู่


ทำไมพี่โน่กับน้องฮิของพวกเราถึงได้มาตีกันแบบนี้หน่ะเหรอ ย้อนกลับไปเมื่อสามชั่วโมงก่อนสิ


“เคียวยะ...วันนี้ว่างใช่มะ...ไปข้างนอกกันหน่อยสิ...นะ...นะ...” ดีโน่พยายามออดอ้อนร่างเล็กกว่าหวังว่าอีกฝ่ายจะยอมไปกับเขา


...ไปเดท...


...กันนะ...


...แต่ขืนพูดแบบนั้น...


...สงสัย...


...โดนทอนฟากระซวกตายก่อนแหงๆ...


“ไปไหน...” เคียวยะถามห้วนๆอย่างเคยหน้ายังไม่เงยขึ้นจากหนังสือที่ถืออยู่


“ก็แถวๆนี้แหละนะ...ไม่ออกนอกเมืองนามิโมริหรอก...นะ...ตกลงไปมั้ยอะ...” ดีโน่ปิดบังความจริงบางส่วนไว้


“อืม...ฉันมีเวลาถึง บ่ายสอง...เดี๋ยวต้องไปทำงานอีก...” ร่างโปร่งบางตอบกลับมา


“งั้นไปเดี๋ยวนี้เลยนะ...” แล้วก็ลากอีกฝ่ายออกมา


ยังดีที่วันนี้ร่างเล็กใส่สูธอยู่แล้วไม่งั้นถ้าลากออกมาทั้งที่ใส่ยูคาตะคงจะโมโหกว่านี้แน่


รถลีมูซีนสีดำสนิทจอดที่หน้าทางเข้าของสถานที่แห่งหนึ่งก่อนที่เคียวยะจะก้าวลงมาก็ถูกดีโน่ฉุดเข้ามาเสียแล้ว


ว่าแต่น้องฮิของพวกเราโมโหเรื่องอะไรหล่ะ


...ฮึ้ยย...


...บอกว่าจะพาออกมา...


...ฉันนึกว่าจะไปเดท...


...แต่แกกลับพาฉันมาที่แบบนี้...


...สวนสนุก...


...ฉันอายุ 35 แล้วนะ...


...แกรู้จักฉันมา 20 ปีแล้ว...


...ยังกล้าพาฉันมาที่แบบนี้...


...วันนี้ฉันต้องเอาเลือดออกจากสมองโง่ๆของแกให้ได้...


“วันนี้ถ้าฉันไม่ได้ขย้ำแก...ไอ้ม้าแก่...อย่ามาเรียกฉันว่าเคียวยะอีก...” ว่าแล้วก็พุ่งเข้าหาดีโน่ด้วยทอนฟาอีกข้างทันที


“เหวออ...” เสียงอุทานด้วยความตกใจหลุดออกมา


ดีโน่เบี่ยงตัวหลบไปอีกทางทอนฟาหนามจึงเฉียดเอวเขาไปเท่าเส้นยาแดง


“มะ...ไม่เอาน่าเคียวยะ...ที่นี่ฉันเหมาไว้ทั้งวันแล้วนะ...ไม่มีใครเข้ามาหรอกน่า...” ร่างสูงผมทองพูดก่อนจะคว้าข้อมือบางกว่าไว้แล้วบิดจนทอนฟาหลุดจากมือ


...นึกว่าจะพามาขอโทษ...


...ที่ฉันหายไปหลายเดือน...


...แต่นี่มัน...


...ยิ่งโมโหกว่าเดิมอีกนะ...


...T[]T...

“แก...” เคียวยะขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกำหมัดหวังจะชกเข้าที่ใบหน้า


หมับ


แต่ดีโน่ก็รับไว้อย่างง่ายดาย แล้วดึงตัวเข้ามาประกบจุมพิต รุกเร้าเรียกร้องให้อีกฝ่ายตอบสนองเผยอริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย


ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในเรียวปากบางนั้นอย่างโหยหา กวาดเอาความหอมหวานออกมาจนร่างบางแทบไร้เรี่ยวแรงและลมหายใจ


มือที่เคยยึดทอนฟาปล่อยเหล็กแข็งเย็นลงที่พื้นอย่างไม่ไยดี แล้วโอบแขนรอบคอแกร่ง บิดใบหน้าไปอีกทางเพื่อให้แลกลิ้นกันได้ง่ายขึ้น


ดีโน่ปล่อยแส้ทิ้งไปแล้วโอบเอวของร่างตรงหน้าไว้ดุนลิ้นตวัดรับกับร่างเล็กอย่างช่ำชอง จนหยาดน้ำใสๆไหลรินออกมาจากมุมปากของทั้งคู่


ร่างเล็กผลักดันให้อีกฝ่ายเดินถอยหลังจนเซไปปะทะกับอะไรบางอย่างร่างสูงกว่าพลิกกลับขาไปเตะถูกของแข็งเข้าแต่ไม่ได้สนใจเพราะคนตรงหน้าหอมหวานเกินกว่าจะห้ามใจได้อีก


เคียวยะดันอกดีโน่ให้พลิกกลับอีกแต่เบื้องหลังกลับว่างเปล่าเพราะเป็นที่นั่งสำหรับอะไรบางอย่าง ร่างสูงเบี่ยงตัวเดินถอยขึ้นไปเรื่อยๆจนสุดทางจึงทรุดลงนั่งตามด้วยร่างเล็กที่คร่อมทับอยู่ด้านบน


ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาร่างบางเฝ้ารอ รอว่าเมื่อไหร่คนๆนี้จะกลับมา พอกลับมาเจอกันแล้วเขาเองก็พูดอะไรไม่ออก เพราะความซึนนั่นแหละแต่พอได้จูบกันแบบนี้ มันก็เหมือนอะไรบางอย่างที่กางกั้นอยู่ได้พังทลายลงทันทีไม่อาจหยุดอารมณ์ของตัวเองได้อีกแล้ว


มือบางๆพยายามปลดเข็มขัดของดีโน่มือไม้สั่นระริกไปหมด ในขณะที่ร่างแกร่งเองก็ปลดอาภรณ์เบื้องล่างของเคียวยะมือไม้เป็นระวิงเช่นกัน


ทั้งสองหื่นกระหายในตัวอีกฝ่ายเกินกว่าจะมาสนใจว่า อะไรบางอย่างมันกำลังเดินเครื่องอยู่


เมื่อปลดปล่อยเจ้าดีโน่ตรงสะโพกออกมาแล้วมือบางกว่าจัดการกอบกุมลูบไล้เลียนแบบจังหวะเริงรักในทันที พร้อมๆกับที่ดีโน่ดึงของกางเกงของเคียวยะลงมาจนพ้นสะโพกขาวและบั้นท้ายกลมตึง


นิ้วเรียวสอดเข้าไปในช่องทางสีหวานถึงสองนิ้วแล้วขยับควานหาจุดสำคัญที่จะดึงอารมณ์ของราชินีให้ตื่นขึ้น มือหนาอีกข้างสอดเข้าไปในเสื้อเชิ้ตลูบไล้เคล้าคลึงจนกระทั่งแผ่นอกบางแอ่นขึ้นหา


“อ๊ะ...”


นัยน์ตาสีดำสนิทเบิกกว้างร้องครางออกมาเมื่อนิ้วที่สอดอยู่ในร่างกระทบถูกจุดอ่อนไหว เหมือนดีโน่จะรู้ดีเอามากๆ (ก็แหม 20 ปีแล้วนี่นะมันก็ต้องรู้เป็นธรรมดา) จึงกดย้ำที่จุดเดิมจนดวงตาสีรัตติกาลสั่นระริกฉายแวววูบไหว เรียวปากเล็กๆนั้นยิ่งคร่ำครวญมากขึ้นอีก


“ฮะ...อ๊ะ...ไอ้ม้าแก่...เอานิ้วออกไป...”


“หืม...อะไรนะ...แน่ใจเหรอว่าจะให้เอาออกไป...”


เสียงทุ้มกระซิบกระซาบข้างหู ร่างเล็กกว่าเบื้องบนได้ยินเสียงหอบหายใจของอีกฝ่ายกระทบโสตประสาทเช่นกัน


“...เอาของแกเข้ามา...อึก...ได้แล้ว...ฮะ...”


“เอาอย่างนั้นก็ได้...”


ความแข็งแกร่งสอดแทรกเข้าสู่เรือนกายอบอุ่นจนสุดร่างขยับไหวเชื่องช้าในช่วงแรกจนอีกฝ่ายทนไม่ไหวจึงได้ยกสะโพกตนเองขึ้นแล้วทรุดลงครอบครองแก่นกายจนจมมิดในร่างของตนเอง


“อ๊า...ดีโน่...”


สะโพกบางขยับไหวรุนแรงอยู่ซักครู่รั้งเอาอารมณ์ปรารถนาให้คุขึ้นราวกับกองไฟที่กำลังลุกโชนเพราะถูกน้ำมันราดรด แต่แล้วก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่เย็ยเฉียบและแข็งสุดๆกดทับที่หลังส่วนล่างทำให้สะโพกบางไม่อาจขยับไหวด้วยตัวเองได้อีก


ทั้งสองหันไปมองแล้วก็ได้ประจักษ์ว่า ไอ้ที่ๆพวกเขากำลังนั่งทำรักกันอยู่นั้น


...ไม่นะ...


...นี่มัน...


...วะ...


...ไวกิ้งงงงงง...


...แต่นั่นยังไม่สำคัญ...


...เพราะตอนนี้...


...มันกำลังเดินเครื่องแล้วสิ...


...แล้วที่ที่เขาทั้งสองกำลังนั่งเริงรักกันอยู่...


...ปลายสุดของเรือ...

ย้อนกลับไปเมื่อซักครู่ไอ้สิ่งที่พ่อม้าแก่ (แต่ยังหล่อลาก) เตะนั้นคือไม้ม๊อปถูพื้นที่คนทำความสะอาดลืมไว้นั่นเอง พอไปเตะถูกมันก็ล้มลงไปพาดกระแทกถูกปุ่มสีเขียวบนแผงหน้าจอข้างใต้ปุ่มนั้นเขียนว่า


- -เดินเครื่องอัตโนมัติ- -


แล้วไอ้ไม้นั่นมันไม่ได้หยุดแค่ปุ่มเดียวหน่ะสิมันกระแทกปุ่มแรกแล้วมันก็กระเด้งไปกระแทกปุ่มที่สองที่เขียนว่า


- -ระยะความสูง...สูงที่สุด- -


อนิจจาไม้ม๊อบถูพื้นเจ้ากรรมไปกระแทกถูกปุ่มกำหนดเลเวลของการแกว่งโยกของเจ้าเครื่องเล่นหวาดเสียวสันหลังตัวนี้เข้าให้ แต่มันไม่จบแค่นั้นเพราะไม้ถูพื้นมันกระเด้งขึ้นแล้วไปกระแทกปุ่มสุดท้ายก่อนที่จะลงไปนอนนิ่งที่พื้น ปุ่มนั้น


- -ระยะเวลา...ไม่กำหนด- -


...ซวยเช็ด...


...เอาเข้าแล้วไง...


เมื่อเครื่องเริ่มเดินหัวเรือโยกไปข้างหน้าลอยสู่อากาศค้างอยู่อึดใจแล้วทิ้งตัวลงทำให้ที่นั่งฝั่งของทั้งคู่ลอยขึ้นสู่อากาศเบื้องหลังของดีโน่


ทั้งสองหันมาสบตากัน ดีโน่ยิ้มแหยๆจะให้พูดยังไงออกหล่ะเนี่ย แต่แล้วก็ต้องยิ้มกว้างออกมาเมื่อร่างบางไล้เลียริมฝีปากตนเองอย่างเร้าใจ


“ฉันขยับเองไม่ได้...แกต้องทำต่อไอ้ม้าแก่...”


“หึๆๆ...ได้สิ...ราชินีที่น่ารักของฉัน...”


เพียงคำพูดไม่กี่คำดีโน่รุนกายขึ้นจากเบื้องล่างอย่างรุนแรง เข้าสู่ช่องทางที่ร้อนรุ่มนุ่มชื้น สะโพกน้อยๆพยายามบดเบียดเข้าหาแต่การขยับเป็นไปอย่างยากลำบากเพราะถูกตัวล็อคขัดขวาง


“ฮะ...มะ...มีแรง...แค่นี้เองเหรอไง...ไอ้ม้าแก่งี่เง่า...อ๊ะ...”


“จะ...อึก...ใจเย็นๆสิ...อา...เคียวยะ...”


ดีโน่พยายามสอดเข้าหารุนแรงกว่าเดิม แต่ยามที่เรือโยกไหวโยกลงไปอีกข้างนั้นการขยับเคลื่อนกายเข้าหาร่างบางดูเหมือนจะทำได้ยากกว่าเวลาที่มันเคลื่อนที่ขึ้นสูง


“ระ...แรงกว่านี้...ฮะ...แกมีเท่าไหร่...อ๊ะ...”


“...ใส่มา...ไม่ต้องยั้งเลยนะ...อ๊ะ...อ๊า...”


ดูเหมือนร่างเล็กกว่าจะไม่ได้สนใจสถานการณ์ เลยแม้แต่น้อยยังคงเกาะเกี่ยวร่างของดีโน่ไว้แล้วสั่งให้ร่วมรักเร่าร้อนต่อ


...นี่สิ...


...ถึงจะเป็น...


...ราชินีตัวจริง...


(อรั๊งงงง)


มือหนาข้างหนึ่งที่เคยโอบหลังอยู่เลื่อนไปจับที่แผงราวเหล็ก มืออีกข้างสอดโอบไว้ที่สะโพกกันไม่ให้บั้นท้ายงามๆขององค์ราชินีของเขาต้องกระแทกเข้ากับเหล็กเย็นๆนี่


...เพราะสะโพกของเคียวยะ...


...จะต้องกระแทกกับฉันแค่คนเดียว... << มันหึงได้แม้กระทั่งเหล็กกั้นนะนั่น


แล้วจากนั้นเจ้าม้าหื่นกามก็จัดการกอดรัดร่างเบื้องบนให้รับการกระแทกกระทั้นขึ้นหาของเขาอย่างไม่ปราณี มือหน้าที่จับแผงเหล็กไว้ยิ่งทำให้มีที่ยึดเพื่อส่งให้ตัวเองสอดใส่ได้รุนแรงขึ้นรวดเร็วขึ้น


เสียงครางครวญดังลั่นเครื่องเล่น ใบหน้าสวยอันแสนร้ายกาจสบัดส่ายไปมาเพราะร้อนร่าไปทั้งร่าง เรียวปากบางๆนั่นยังคร่ำครวญเรียกร้องไม่หยุด


“อ๊ะ...อ๊า...ไอ้ม้าแก่...เร็วๆเข้า...อ๊า...”


...แต่ติดอยู่ตรงนี้นั่นแหละ...


...ก็รู้ว่าแก่แล้ว...


...ไม่ต้องย้ำนักก็ได้นะ...


...คนแก่ขี้น้อยใจนะจะบอกให้...


คิดเช่นนั้นแล้วจึงจงใจผ่อนแรงลง ทำให้คนตัวเล็กที่กำลังบ้าคลั่งเพราะตัณหากามาที่เขามอบให้ต้องรีบหันมามอง สายตาดุดันฉายวาบ


“แกคิดจะ...ฮะ...”


“เรียกชื่อฉันสิ...ฮึก...เคียวยะ...”


แล้วรุนกายแรงๆขึ้นอีกยามที่ไวกิ้งฝั่งท้ายเรือลอยขึ้นสู่อากาศ ทำให้เคียวยะต้องสบัดใบหน้าแหงนเงยเพราะความเสียวซ่านรัญจวนใจ


“อ๊ะ...แก่แล้ว...ฮะ...ยังขี้น้อยใจอีก...ไอ้ม้าบ้า...ฮะ...ดีโน่...อ๊า...”


รู้สึกดีจริงๆที่ได้ออกมาข้างนอก แล้วยังได้มาทำอะไรกันนอกสถานที่แบบนี้ ยิ่งได้ยินเสียงครางเรียกชื่อตนเองแล้วยิ่งเสียวซ่านกว่าเดิม คิดเสร็จก็เคลื่อนกายกระแทกกระทั้นรวดเร็วและรุนแรงกว่าเมื่อซักครู่เสียอีก


ยามเครื่องเล่นแกว่งไกวขึ้นสูงแล้วลอยคว้างชั่วขณะก่อนจะไกวลงรวดเร็วตามแรงโน้มถ่วงทำให้ร่างที่เกาะเกี่ยวแนบแน่นรู้สึกถึงไฟฟ้าสถิตย์ที่แล่นพล่านไปทั่วท้อง จุดประกายไฟรักให้ยิ่งลุกโชน


“อ๊า...ดีโน่...แกมัน...อ๊ะ...ยอดเยี่ยมที่สุด...อ๊า...”


ทั้งสองเคลื่อนไหวร้อนแรงเข้าหากันจนกระทั่งความปรารถนาอุ่นร้อนหลั่งไหลออกจากกายพร้อมกัน ร่างบอบบางกว่าโอบแขนกอดคอแกร่งแนบอกบางของตนจนแน่นซ้ำเรียวขาที่ยังมีขอบกางเกงติดอยู่ที่เข่าก็ยังพยายามหนีบสีข้างของดีโน่ไว้แน่นรับน้ำขุ่นร้อนของอีกฝ่ายสู่ร่างอย่างเต็มอกเต็มใจ


“แฮ่ก...แฮ่ก...”


ดีโน่หอบหายใจอยู่กับอกบางๆของเคียวยะในขณะที่ไวกิ้งยังคงแกว่งไกว


“มันยังไม่หยุดเลยเคียวยะ...แฮ่ก...”


ศีรษะของดีโน่ถูกรั้งออกมาเพื่อสบกับดวงตาสีเข้นสะท้อนลึก


“งั้นแกก็ไม่ต้องหยุด...แฮ่ก...ทำต่อไปดีโน่...ทำให้ฉันพอใจ...จนกว่าแกจะหมดแรง...”


น้ำเสียงแหบพร่าเพราะการครางเครือก่อนหน้านี้ยังคงหอบหายใจหนักๆอยู่แต่ก็สั่งให้ร่างแกร่งร่วมรักกับตนต่อ


“แต่ที่นี่มัน...”


ก่อนจะพูดจบนิ้วเรียวก็ประทับลงมาหยุดคำพูดของเขาไว้ ตามด้วยริมฝีปากหวานล้ำลิ้นร้อนสอดเขาตวัดรุกไล่เขาอยู่ในปาก


“มันก็ดีไม่ใช่เหรอ...แกเหมาไว้แล้วนี่...”


“แล้วงานของเคียวยะ...”



“ช่างมันสิ...ฉันไม่ไปแล้ว...อยู่เล่นไวกิ้งกับแกดีกว่า...”



สิ้นคำพูดใดๆอีกต่อไปร่างสองร่างขยับสอดประสานสร้างความรุ่มร้อนให้กันอีกครั้ง พร้อมๆกับความคิดสุดท้ายของดีโน่


...สงสัย...


...ฉันคงต้อง...


...ซื้อเจ้าไวกิ้งนี่กลับบ้านด้วยแล้วหล่ะ...


---------

จบ

มันเป็นฟิคสั้น

ที่ช่าง

อา

ความร้อนแรงของพี่โน่และน้องฮิ

บันไซ

//ส่งสายตาเหล่ไปที่โอนิ

"เจ่เจ้ยังรอรถไฟเหาะอยู่นะ"

----------

พี่โน่ ซะอย่างเหมาสวนสนุกให้เคียวยะได้อยู่แล้ว
แต่เล่นแค่ไวกิ้งอย่างเดียวเองหรือคะเนี่ย หึหึหึ
เล่นเสร็จ จะเดินกันได้ไหมล่ะนั่น...
อายุพี่โน่ก็42แล้วนะ ถึงจะยังหล่อโฮกอยู่ก็ตามแต่..กระดูกมันก็น่าจะเริ่มแย่แล้วมั้งคะ^^??
เคียวยะ 35 ก็เป็นคุณนายแล้วสินะคะ อร๊ายยยยยยยยยยยย
ซึมแรกๆ กลางเรื่องจนท้ายเรื่องราชินีจริงๆ^^
เลือดสาดกันเลยล่ะค่ะพี่กิ๊ฟท์

ขอบพระคุณบอสที่เควส
ขอบพระคุณพี่กิ๊ฟท์ที่สนองนิ๊ส...น้องๆ
ขอบพระคุณพี่โน่ ที่ถึงจะเลข4แล้วก็ยังร้อนแรงไม่เปลี่ยน
ขอบพระคุณราชินี ที่ราชินียิ่งๆขึ้นไปค่ะ
มีความสุขที่เสียเลือดจริงๆ^^

อ๊าาาาาาาาาาาาา *สครีมลั่นห้องอย่างบ้าคลั่ง*

พี่โน่น้องฮิร้อนแรงท่ามกลางความหวาดเสียวเช่นนี้มันช่างหน้าตื่นเต้น ><!!!

พี่โน่ 42 ยังหล่อแรงดีไม่ตก

ส่วนน้องฮิ 35... จะราชินีไปไหนพะย่ะค่ะ ><b!!!

เจ่เจ้แต่งออกมาได้สุดยอดไปเลยคร้าบบบบบบ

ทั้งหวานทั้งฮูเนะ เอ๊ะ เอ๊ะ แอร๊ยยยยยยยย

เดินเครื่องแบบนี้ เรทนันสต๊อปสนองราชินีจนกว่าพี่โน่จะเหนื่อยสินะ

แล้วพอตอนปิดเครื่อง... ก็ต้องมีคนมาปิด...

ขอบอสเป็นคนปิดเครื่องได้มั้ย 55+ *เตรียมกล้องถ่ายวีดีโอเมม 1218 GB*


ขอบคุณเจ่เจ้มากคร้าบบบบ ><!!

โคตรรัก D18 เลยอ้ะ


ชื่อฟิค... "On Top of The Thriller" ดีไหมครับ

แปลอย่างใสๆ ตามสไตล์คนไม่หื่นอย่างบอสว่า "อยู่บนความตื่นเต้นเร้าใจ"

ไม่ได้มีความหมายแอบแฝงเลยจริงๆ นะ หึหึ

อร๊ากกก!!

ซื้อเลยโน่! ซื้อกลับไปเล่นกับเคียวยะที่บ้านเลย!!

โน่ 42 ถึงแม้เวลากาลจะผ่านไปยาวนานเข้าขั้นลุง แต่ความหื่นยังไม่หมดสินะ หึหึหึ

เคียวยะ 35 ราชินีไม่เปลี่ยน อรั๊งงง~~!!

พี่กิ๊ฟสุโก้ยย ~~!! >w<



อา.. วิ่งหากระโถนมาใส่เลือดดีกว่า

...โอจิ แก่แต่เร้าใจ รักคนแก่กันดีกว่า....

....แนะนำให้ซื้อทั้งรถไฟเหาะ ไวกิ้ง เฮอริเคน ม้าหมุนไปเล่นที่เลยนะนะจะโน่^[]^

อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ม้าแก่ยังหื่นและเด็ด เหมือนเดิม กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก
ฮาตรงน้องฮิย้ำว่าไอ้ม้าแก่ดีแหละ 555 ต่อให้จะอีกกี่สิบกี่20ปีเป้นร้อยก็ยังอยู่ด้วยกันสินะ

ราชินีมากเลย อั๊ง.... ชอบตอนสั่งนี่แหละ ว่าแต่โน่แก่แล้วไม่ช็อคเรอะ ฮา.. ไวกิ้งตรงหัวกับท้ายสุดมันกลับหัวเลยนะ 5555
มีจะซื้อกลับบ้านด้วย..ท่าทางจะประทับใจไวกิ้งมาก แฮ่....

(แอบสะดุ้งตรงท้าย)

เหมากลับบ้านหมดไม่ได้กว่าเหรอโน่

จะได้เปลี่ยนอารมณ์เ่นหลายๆอย่างไง.....

(/โดนถีบ)

ของคุณนะคะสำหรับฟิคฮูเนะๆท่ามกลางกระแสร้อนแรงของดราม่า เวลามีเรื่องแบบนี้เราต้องฮึดสินะ

ไฟเริ่มลุกพรึ่บ! ไปเขียนบ้างแล้วกันค่ะ ^ ^

กระทืบดราม่าจมดินไปซะ!!!!!!

อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
พี่เจ่เจ้~~~~~~~~~~ //กอดแน่นๆ

เคียวยะ 35 ก็ยังเร่าร้อน
รู้สึกความราชินีจะไม่หายไปเลย><///////

ฟิคนี้นมัน...

สุดยอดดดดดดดดดดดดดด

คิดไปได้นะพี่ แต่มันก็...(ไร้คำบรรยาย)

เลือดหมดตัวแล้ว
ขอเลือดเพิ่มด้วยเต๊อะ

โน่ ซื้อ ไวกิ้งกับไปเล่นกะฮบาริ๊ต่อซิ

เป้นของระลึก คึคึคึ

ฮ่าๆๆ โน่ 42 (ยังเเรงดีไม่มีตก) ฮิบะ 35 (ก็ยังราชินีเหมือนเดิมซินะครับ)

อา....เจ่เจ้สุดยอดค่่ะ...

//ปาดเลือด ทิชช่งทิชชู่หมดเกลี้ยง

น้องฮิราชินีสุโก๊ยยยยยยยยยยย

ม้าแก่ขี้น้อยใจ....คำนี้โดนดีค่ะ 55555+

น่าจะมีบน "ม้าหมุน" บ้างเนอะ?

เคียวยะจะได้ "ขี่ม้า" สองตัวพร้อมๆกัน ^^

สุดท้าย... กระทืบดราม่าเลยค่ะ!!!!

เจ่เจ้สุโก่ยยยยยยยยยย
ถึงแม้นข้าน้อยมิได้ใคร่เอ็นดูโอจิ... แต่แบบนี้...

หนูก็ชอบบบบบบ~~~ อร๊า~~
แม้จะแก่แต่ความหื่นไม่ได้ลดน้อยลงมีแต่เพิ่มขึ้นๆ สินะ
ยิ่งมากอายุมากประสบการณ์มากความเร้าใจใช่มั้ยฮะเจ่เจ้ 5555

ชอบฮิตรงคำสั่งมาก มันไม่หยุดก็ทำต่อไปเซ่!
...แล้วอ่างนี้จะได้หยุดมั้ยเนี่ย.. หึหึหึหึ
คงต้องซื้อไว้ใช้"เล่น"แล้วล่ะม้าเอ้ยย


กระทืบดราม่าให้ศิโรราบแทบเท้าเลยครับเจ่เจ้!!!

“อ๊า...ดีโน่...แกมัน...อ๊ะ...ยอดเยี่ยมที่สุด...อ๊า...”

เลือดพุ่งเพระาปรธโยคนี้เลยค่ะแบบว่าท่านฮิกล้าพูดมาก
ไวกิ้งเสร็จเอวเคล็ดแหงงานนี้ ว่าแต่โน่บวกลบอายุแล้วก็....42แล้วเนอะ!

เจ่เจ้สอนให้รู้ว่า..

แม้ว่าโน่และฮิจะแก่ขึ้นแค่ไหน

ความรักเราก็ไม่ทีทางจะลดลง!

อร๊างงงงส์

ราชินี!! ราชินี!! ราชินี!! ราชินี!!

ทาส!! ทาส!! ทาส!! ทาส!!

“ช่างมันสิ...ฉันไม่ไปแล้ว...อยู่เล่นไวกิ้งกับแกดีกว่า...”

(ชาตินี้จะได้ลงมั้ยนะ..)