•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

สวัสดีค่า^^

เรื่องนี้เป็นฟิคเรื่องแรกที่เราแต่งนะคะ เลยอาจจะแต่งได้ไม่สนุกเท่าที่ควร
แต่ว่าก็จะพยายามค่ะ

ลองอ่านดูนะคะ


Destino
By:chumanp62
rate:PG-13


Chapter 1


ไม่ว่าใครก็ตามก็คงเคยมีความรัก ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว เพื่อน หรือ..






'คนพิเศษ'






แล้วคุณเชื่อเรื่องเนื้อคู่รึเปล่า ถ้าคุณเชื่อก็ถือว่าเป็นความสุขของคุณ..
แต่ถ้าไม่เชื่อก็เหมือนผู้ชายคนนี้..





เช้าตรู่ในฤดูหนาวระหว่างเดินไปรร.ของเด็กหนุ่มทั้งสามคน เสียงของเด็กหนุ่มร่างบางผมเงินเป็นประกายดังขึ้น

"ถามอะไรบ้าๆ ไอ้บ้าเบสบอล วันนี้รู้สึกจะบ้ากว่าทุกวัน"

"ฮะๆ โทษทีที่ชั้นมันบ้าก็แค่ถามเฉยๆน่ะ ตอบหน่อยสิ โกคุเดระ" คนที่ทั้งโดนด่าว่าบ้าสามครั้งในคราเดียวยังคงยิ้มต่อไปอย่างเนียนๆ(?)

"ชิ คนอย่างชั้นเรอะจะเชื่อเรื่องพรรค์นั้น เนื้อคู่บ้าบออะไร ไร้สาระ"ร่างบางตอบกลับมา



"งั้นเหรอ แต่ชั้นเชื่อนะ แล้วสึนะล่ะเชื่อมั้ย" ร่างสูงข้างๆยังคงคุยเรื่องเดิมก่อนจะหันไปถามเพื่อนตัวเล็กผมสีน้ำตาลข้างๆ

”อืม ไม่รู้สิ สำหรับชั้นคงจะแล้วแต่ตัวเราเองมากกว่านะ”



“เห็นมั้ย รุ่นที่สิบยังไม่เชื่อเลย “ ร่างบางตอบกลับมาอย่างเหนือกว่า ก่อนจะหันไปคุยกับรุ่นที่สิบที่ตนเคารพ

“รีบไปกันเถอะครับ รุ่นที่สิบ ปล่อยให้ไอ้นี่มันบ้าไปคนเดียวเถอะครับ เดี๋ยวจะสายเอา”
พูดจบก็วิ่ง(และลาก)ไปกับรุ่นที่สิบของตนโดยไม่รอร่างสูงที่ยืนเอ๋ออยู่ด้านหลังเลยแม้แต่น้อย





‘เฮ้อ ถ้านายเป็นเนื้อคู่ชั้นก็คงจะดีเนอะ’






ร่างสูงคิดในใจอย่างมีความสุข และค่อยๆออกตัววิ่งจนไปถึงรร.

____________________________

ที่ห้องเรียนที่กำลังวุ่นวาย เพราะอยู่ดีๆอาจารย์ก็มาแปะป้ายประกาศว่า

“พรุ่งนี้หยุดเรียนหนึ่งวันเนื่องจากอาจารย์ทั้งรร.จะไปงานแต่งอาจารย์ใหญ่ เฮอะ แก่ปูนนั้นยังมีคนมาเอาอีกรึไงเนี่ย แต่ก็ดีเหมือนกัน”
ร่างบางยิ้มกับตนเองอย่างดีใจที่จะได้หยุดเรียนฟรีๆวันนึง

“เฮ้ สึนะ โกคุเดระ พรุ่งนี้ว่างมั้ย ฉันมีบัตรฟรีไปสวนสนุก พรุ่งนี้ใช้บัตรได้วันสุดท้ายน่ะ” ร่างสูงยิ้มร่า พร้อมมกับบวิ่งเข้ามาหาเพื่อนทั้งสอง

“โทษทีนะยามาโมโตะ รีบอร์นคงจะให้ฝึกทั้งวันแหละ ไปกับโกคุเดระสองคนเถอะ” เพื่อนตัวเล็กกว่าปฏิเสธ


แต่มันก็ทำให้ร่างสูงดีใจไม่น้อยทีเดียว










‘ถ้าสึนะไม่ไปก็ได้อยู่กับโกคุเดระสองต่อสองนะสิ ลัคกี้!!’








“แล้ว..โกคุเดระ ไปกับชั้นได้มั้ย” ร่างสูงถามอย่างมีหวัง

“เฮอะ จะยอมไปด้วยหน่อยก็ได้ สงสารหรอกนะ ไม่มีใครไปด้วย” ร่างบางตอบอย่างรำคาญ พลางมองออกไปนอกหน้าต่าง

“ขอบใจนะ โกคุเดระ พรุ่งนี้เจอกันหน้าบ้านนาย แปดโมงนะ” ร่างสูงรีบกลับไปที่โต๊ะเรียนเพราะอาจารย์มาแล้ว






...แต่ถ้าเขาหันกลับมาดูสักนิด ก็คงจะได้เห็นหน้าแดงๆของร่างบางเป็นแน่...




เช้าวันต่อมา


แปดโมงเช้าแห่งความสุขของยามาโมโตะ ได้เริ่มต้นแล้ว ใจเจ้าตัวไม่ได้จะอยู่สุขเมื่อนึกภาพตนเองและร่างบางนั่งอยู่บนชิงช้าสวรรค์อย่างโรแมนติก ก่อนที่จะ...





โป๊ก!!




“ไอ้บ้าเบสบอลมัวยืนทำหน้าเอ๋ออะไรอยู่ หา! ชั้นมาตั้งนานแล้วยังไม่ยอมไปอีก ไอ้บ้า” ร่างบางที่กำลังยืนอยู่ข้างตน ซึ่งมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ด่าใส่เขาหลังจากที่ให้มะเหงกใส่หัวเขาไปเรียบร้อย

“ฮะๆๆ โทษที ฉันคิดอะไรเพลินไปหน่อยน่ะ เอ้า ไปกันเถอะ“ร่างสูงซึ่งไม่สนใจคำด่า ฉวยโอกาส? จับมือร่างบาง(ลาก)ให้เดินตามไป


________________________________



“Love Land อะไรเนี่ย?” ร่างบางอ่านป้ายของสวนสนุก ด้วยความสงสัยปนกับผิดหวัง

“เอ่อ คือว่า มันก็แค่ตั๋วฟรีน่ะ อย่าคิดมากเลยนะไปนั่งกันก่อนดีกว่า แล้วค่อยตัดสินใจ”ร่างสูงตอบพร้อมยิ้มให้ตามฉบับดั้งเดิม

เครื่องเล่นด้านในล้วนเป็นรูปหัวใจสีแดงและชมพู ชิงช้าสวรรค์สูงใหญ่ เครื่องเล่นมากมาย และร้านค้าเกี่ยวกับความรักริมทาง บ่งบอกเลยว่าคนที่มาที่นี่คงไม่พ้นคนรักกันแน่นอน




แหะๆใครจะไปรู้ล่ะ ว่าสวนสนุกนี้มันจะเป็นสำหรับคู่รักน่ะ
.
.
.
.
.
.
แต่ก็ดีเหมือนกันแฮะ!



“ไม่เอาเด็ดขาดเฟ้ย! เดี๋ยวคนอื่นเข้าใจเราผิดหรอกว่า...เอ่อ”



ฮะๆได้โอกาสล่ะ..





“ว่า...” ร่างสูงพูดอย่างยียวน กระเถิบตัวเข้าไปใกล้ร่างบางจนไหล่แทบจะเกยกัน

“ว่า เราเป็น...” ร่างบางคิดว่าตอนนี้ไม่ปลอดภัยเสียแล้ว ที่นี่อยู่ในมุมที่ไม่มีใครเดินผ่านซะด้วยสิ

“เป็นอะไร หือ....”ร่างสูงเขยิบหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิม เล่นเอาร่างบางเกร็งจนทำอะไรไม่ถูก





ซวยแล้วไง!!




“ยามาโมโตะ หยะ..หยุดนะ แกจะทำอะไรน่ะ” ร่างบางถามทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว ในขณะที่กำลังจนมุม

“ก็ทำในเรื่องที่นายคิดอยู่นั่นแหละ”ร่างสูงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

ร่างสูงเขยิบหน้าเข้ามาใกล้ หน้าทั้งสองคนแทบจะชนกัน
และก็...






โป๊ก!!







“โอ๊ย อะไรเนี่ย ลูกฟุตบอล?” ร่างสูงกำลังงงกับวัตถุกลมๆสีขาวดำที่ลอยมากระแทกหัว

“ขอโทษครับพี่ เก็บบอลให้หน่อยครับ” เด็กผู้ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาขอบอลของเขาคืน

“อ้ะ ขอบใจมากน้อง ช่วยได้มาก” ร่างบางส่งบอลให้เด็กน้อยที่ช่วยชีวิตตัวเองไว้ จากจอมเนียนข้างๆเขา

“อ่า ครับ” เด็กน้อยผู้ช่วยเหลือรับบอล ตอบอย่างงงๆ วิ่งกลับไปเตะบอลตามเดิม




รังสีอำมหิตแผ่ใส่ยามาโมโตะจากข้างหลัง ท่าทางจะโกรธมากเสียด้วย
ตอนนี้เขาเองไม่ปลอดภัยจากคนตัวเล็กข้างหลังเขาแล้วล่ะ

“หึหึ ไอ้บ้าเบสบอล แก.. เตรียมใจไว้รึยังล่ะ”ร่างบางที่กำลังโกรธจัด ควักระเบิดออกเตรียมพร้อม

“เอ่อ ใจเย็นๆนะ ก็แค่ล้อเล่นเอง เอาดอกไม้ไฟเก็บไปก่อนเถอะน้า~” แย่ที่ร่างบางไม่ฟังใดๆแล้ว
ร่างบางจุดระเบิด วิ่งไล่ใส่ร่างสูงอย่างรวดเร็ว

“เหวอ!! แล้วเมื่อไหร่จะได้เข้าสวนสนุกซะทีเนี่ย!”

“ไม่สน ขอฆ่าแกก่อนแล้วชั้นไปเล่นคนเดียวก็ได้เฟ้ย!”







และสงครามกลางเมือง(นามิโมริ)ก็เริ่มขึ้น-_-










หารู้ไม่ว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังมองอยู่...






To be continue…




ติชมตามสบายนะคะ จะเอาไปปรับปรุงค่า><

น่าร๊ากกกกกกกคะ

ก๊ก มาดซึน อุอุ

แต่ก็น่ารัก

ว่าแต่ . . . สายตาใครง่ะ

ลุ้นๆ คะ

ว้าว

ท่าทางจะสนุกน้า

ว่าแต่ . . . สายตาใครล่ะน้า

รออัพค้า

หนูก๊ก น่ารักไปมั๊ยห๊า!!!

รอมาต่อนะคะ

เอ๋ใครแอบมองอยู่เอ่ย...ลุ้น!!!

โกคุเรื่องนี้ซึนมาก555+

แต่สนุกดีนะ....รีบๆมาต่อหละ...^^

เข้ามาเอาใจช่วยค่ะ...^ ^...
เรื่องแรกอาจมีเคอะเขินไปบ้าง แต่งต่อเรื่อยๆนะคะแล้วมันจะยอดเยี่ยมขึ้นเอง

เริ่มต้นมาดีแล้วค่ะ อาจลองใส่บทบรรยายเพิ่มอีกนิดนึง เรื่องน่าจะละมุนละไมมากขึ้น

หนูก๊กซึนได้น่ารักจัง ส่วนอีกคนก็เนียนสมศักดิ์ศรีจริงๆ 555

สู้ๆนะคะ...จะรออ่านต่อค่ะ...

เรื่องนี้ยามะเชื่อในเรื่องของเนื้อคู่สินะ มีแอบหวังซะด้วย ไม่ต้องห่วงหรอกยามะ ยังไงนายมันก็เนียนเทพอยู่แล้ว

โกคุยังซึนได้อีก นี้เป็นลัคกี้ของยามะโดยแท้ แต่คงเป็นความซวยของโกคุ ไปเที่ยวสวนสนุก ดั๊นเป็นสวนสนุกคู่รักไปได้ ฮา~

สู้ๆนะ เป็นกำลังใจให้ ว่าแต่สายตาของใครอีกคนนี้คือใครกันหนอ รีบๆมาเฉลยเร็วๆล่ะ หรือจะเป็นมือที่สาม [แอบหวังว่าเป็นฮิบาริ แต่แย่งโกคุนะไม่ใช่ยามะ -[]-!!!]

ใคร ใคร ใครมองอยู่~

หวังว่าคงเป็นท่านฮิน้า

เรื่องนี้สนุกจัง อัพเร็วๆนะคะ

ขอบคุณมากค่า^^


ที่จริงเราอยากให้ท่านฮิมองนั่นแหละ แต่มันไม่ง่ายขนาดน้าน หึหึหึ

แต่ไม่ผิดหวังแน่ค่ะ เพราะchapterหน้า ท่านฮิจะมาแล้วล่ะค่ะ

ลองอ่านดูนะคะ





Chapter 2




ร่างสูงยืนสะบักสบอมไปด้วยฝุ่นและดินปืนราวกับเพิ่งออกมาจากสนามรบก็ไม่ปาน ไม่แปลกที่รอดมาได้เพราะเขาเป็นถึงนักดาบแห่งวองโกเล่ แต่หากไม่ระวังล่ะก็คงไม่รอดจากระเบิดของคนข้างๆเขาแน่นอน


“ชิ ยังไม่ตายอีกเรอะไง ไอ้บ้าเบสบอล”ร่างบางด่าทอต่างๆนาๆระหว่างยอมเดินเข้าไปในสวนสนุก ด้วยฝีปากอันศักดิ์สิทธิ์ของนักดาบคนนี้ เกลี้ยกล่อมจนยอมเขาจนได้






‘เฮอะ เห็นแก่ของฟรีหรอกนะถึงได้ยอมเข้ามาเนี่ย’








“แหม เอาน่า โกคุเดระ ดีแล้วล่ะ(ที่ยังไม่ตาย)”พูดจบก็จูงมือเรียวบางไปทางร้านค้าความรักริมทาง ปกติในสายตาของร่างบาง ร้านพวกนี้และทั้งสวนสนุกช่างน่าเบื่อไร้สาระสิ้นดี น่าแปลกที่วันนี้เขาไม่ยักเบื่อ






หรือว่า เพราะมากับหมอ..นี่ ถึงไม่น่าเบื่อ
.
.
.
.
.
.
บ้าน่า..จะใช่ได้ยังไง



กับไอ้บ้าอย่างงั้น..เนี่ยนะ.
.
.
.
.
.
.
.
.





ไม่มีทางหรอกเฟ้ย!!




“โกคุเดระ โกคุเดระ เป็นอะไรมั้ย หน้าแดงเชียว ไม่สบายรึเปล่า”ร่างสูงถามอย่างเป็นห่วง มือหนาเตะที่หน้าผาของคนตัวเล็กกว่า “ตัวก็ไม่ร้อนนี่ อย่างนายไม่เป็นไรใช่มั้ย”

“อย่ามายุ่งน่า ชั้นไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย” สงสัยสิ่งที่เขาคิดในใจคงจะแสดงออกทางสีหน้ามากไปหน่อย
จนทำให้คนข้างๆเขาสังเกตเห็นได้ชัด

“แน่ใจนะ”

“อือ”

“ไม่เป็นไรจริงๆนะ”

“เออ”

“ไหวรึเปล่า กลับกันก็ได้นะ”

“โว้ยยย บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไรๆ ยังจะมาตอแยอีก อยากตายเรอะไง”

“อ่ะ จ้าๆ ไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไร อ๊ะ ไปร้านนั้นกันดีกว่า”






ร้านที่ตัดสินใจเข้าไปนั้นเป็นร้านสีชมพูกับสีดำดูลึกลับเล็กน้อย มีผ้าระโยงรยางค์พอน่ารัก ป้ายหน้าร้านเขียนไว้ว่า ‘Destino’
(หากท่านใดยังงงอยู่นะคะ Destinoเป็นภาษาอิตาเลี่ยนแปลว่า เนื้อคู่ค่ะ^^)



“ยินดีต้อนรับค่า”เด็กสาวคนหนึ่งคาดว่าอายุรุ่นราวคราวเดียว กับทั้งสอง เธอใส่ชุดรุงรังไม่น้อย ราวกับหมอดู “รับทำนายเนื้อคู่ค่ะ อ๊ะ เด็กนามิโมริใช่มั้ยคะ เหมือนชั้นเลย” เธอกล่าว



“อ่า ครับ”ร่างสูงตอบยิ้มๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอเด็กรร.เดียวกันมานั่งเปิดร้านหมอดูที่นี่ได้
“งั้นชั้นจะทำนายให้ฟรีแล้วกันนะ ขอดูลายมือหน่อยสิ”เธอพูด ทำท่าสนใจมากทีเดียว


“เฮ้ย ใครบอกว่าจะดู กลับเหอะ ไอ้บ้าเบสบอล”ร่างบางที่ยืนเงียบอยู่นาน โวยขึ้นมา จะกลับท่าเดียว

“เดี๋ยวก่อนสิ โกคุเดระ ไหนๆก็เจอเพื่อนทั้งทีก็ให้เค้าดูให้หน่อยเถอะ นะ”

“เชอะ ก็ได้ฟะ ไร้สาระจริงๆ” หลังจากตกลงกันได้หมอดูนามิโมริ (ฉายาค่ะ คนเขียนตั้งเอง อิอิ)
ก็ดูลายมือของร่างบางอย่างสนใจ

“ชื่ออะไรหรอคะ” เธอถาม

“โกคุเดระ ฮายาโตะ” เด็กหนุ่มผมเงินตอบอย่างไม่ใส่ใจ



“อืม..ไม่รู้ว่าควรดีใจรึเปล่านะคะ แต่ว่าเนื้อคู่ของคุณเป็น เอ่อ..ผู้ชายน่ะค่ะ”เธอบอกอย่างอายๆ แต่สำหรับ
โกคุเดระนั้น ถือเป็นประโยคที่น่าโมโหสุดขีด

“หา ว่าไงนะ ยัยบ้า ชั้นเป็นผู้ชายนะเฟ้ย ไร้สาระสิ้นดี ชั้นไม่เชื่อหรอกคำทายบ้าบอพรรค์นั้นน่ะ”
ร่างบางเถียงอย่างเอาเป็นเอาตายกับหมอดูนามิโมริพักหนึ่ง ต่างคนต่างไม่มีใครยอมใคร ในที่สุดก็หมดความอดทน






“หนอย ไม่ได้บ้าบอนะ มันจริงนี่นา นายน่ะ ยอมรับความจริงซะทีได้มั้ย หา!”

“เฮอะ ไม่มีทาง ถ้าจะให้ฉันเชื่อ ก็พิสูจน์ดิ ฉันเป็นผู้ชาย ผู้ชายคนอื่นเค้าก็ไม่มีใครสนหรอกน่า ไม่เชื่อๆๆๆ”

“คอยดูแล้วกันค่ะ เชอะ”

“เออ! แล้วจะคอย”






“กลับ!ไอ้บ้าเบสบอล เครื่องเล่นอะไร ไม่ล่งไม่เล่นมันแล้ว!”ระดับความโมโหของร่างบางถึงขีดสุด ถ้าหากเป็นปรอทคงแตกไปแล้ว ร่างสูงได้แต่ตามน้ำไม่เถียงอะไร เพราะถ้าพูดอะไรตอนนี้เขาคงไม่พ้นระเบิดของคนข้างๆเขาเป็นแน่ ยอมพากลับบ้านอย่างโดยดี








โกคุเดระนี่ คงไม่ถูกกับเรื่องพวกนี้จริงๆน่ะแหละ










อะไรกัน รู้สึกไม่ดีเลย จะเกิดอะไรกับโกคุเดระรึเปล่านะ.
.
.
.
.
.
.






หารู้ไม่ ว่าเขากำลังจะโดนดีจากหมอดูนามิโมริคนนี้ซะแล้ว




“โกคุเดระ ฮายาโตะ งั้นเหรอ หึหึ กล้ามากที่ไม่เชื่อคำทำนายของชั้น นายน่ะ โดนชั้นจับดาดูตั้งแต่ก่อนเข้ามาในสวนสนุกอีก คนที่ลบหลู่คำทำนาย จะต้องเจอดีแน่ โฮะๆๆๆ”






หอพักของโกคุเดระ


“ฉันกลับแล้วนะ โกคุเดระ”ร่างสูงว่า พลางโบกมือให้อย่างเช่นเคย

“เออ”คำตอบเดิมๆที่ได้รับทุกครั้งที่มาส่งดังขึ้นเช่นเคย คงเพราะหมดแรงที่โมโหเมื่อตอนเย็น
เลยไม่ได้ด่าทออะไรมากมาย



เสียงกุญแจที่ไขส่งเสียงดังกริ๊ก ได้ยินแล้วก็โล่งใจว่าในที่สุดก็ถึงซะที ประตูห้องเปิดออกราวกับยินดีต้อนรับเจ้านายของมัน ทั้งที่มือเรียวนี้ได้เปิดมันออกเองก็ตาม




แม้จะเหนื่อยมากแค่ไหน เขาก็ไม่ใช่คนสกปรก จึงต้องจำใจเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายของตน

เสื้อผ้าที่เปื้อนฝุ่นจากการต่อสู้(?)กับร่างสูงได้ถูกปลดออกจนหมด เมื่อก๊อกน้ำที่ฝักบัวถูกบิด น้ำเย็นๆไหลออกมาอย่างแรงทำให้ร่างบางรู้สึกสดชื่นมากขึ้น แต่ความเหนื่อยยังคงอยู่ ด้วยความที่อยากหลับร่างบางจึงรีบแต่งตัวและทำกิจวัตรโดยเร็วเท่าที่จะทำได้ วันนี้ยอมรับว่า เขาเหนื่อยมากจริงๆ

เตียงอันแสนอบอุ่นอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ไม่รอช้า ร่างบางจึงเอนตัวลงหลับตา คิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น












เฮ้อ.. ตีกับไอ้บ้าเบสบอล ไหนจะเถียงกับยัยหมอดูบ้านั่นอีก เหนื่อยเป็นบ้าเลย









“ฮ้าว ง่วงนอน วันนี้เจอแต่เรื่องซวยๆ คำทำนายบ้าบออะไร ไร้สาระ” ว่าแล้วร่างบางก็เข้าสู่ห้วงนิทราในทันที





แต่เขาไม่อาจรู้เลยว่าชะตาชีวิตของตนกำลังจะเปลี่ยนไป..




เช้าวันต่อมา


งืม.. เช้าแล้วเหรอเนี่ย ต้องรีบไปรับรุ่นที่สิบ



ง่วงชะมัด รร.บ้าอะไรเนี่ย ให้เข้าแถวแปดโมง ต้องรีบแล้ว



ทำไมเสื้อผ้ามันหลวมๆวะ ยืดข้ามคืนเรอะไง ไม่มีทาง



ร่างบางที่เพิ่งตื่นจากนิทรา งัวเงียหลับตาเดินไปเข้าห้องน้ำ เพื่อทำกิจวัตรของตน แต่เมื่อลืมตาขึ้น
ก็พบว่า..


“เฮ้ย ทำไม.. ทำไม ถึงกลายเป็นงี้ล่ะ!”ร่างบางตะโกนลั่นห้อง สาเหตุคือเงาของเขาที่สะท้อนกับกระจก
ตามปกติ เพียงเห็นเงาของตัวเองไม่มีใครที่จะตกใจขนาดนี้ หากแต่ว่าไม่ใช่เงาของตัวเอง...




ความสูง...เตี้ยลงประมาณ 8 เซนต์ อย่างไม่น่าเป็นไปได้


ผมสีเงินเป็นประกาย...ยาวจนถึงกลางหลัง ราวกับยาวข้ามคืน


ใบหน้าเดิมที่หวานอยู่แล้ว...เรียว และสวยมากขึ้น หากแต่กำลังแสดงสีหน้าตกใจอยู่


ไหล่..แคบลง แลดูน่าปกป้อง


เอว...คอดกว่าเดิมอย่างที่ไม่เคยเป็น ช่างดูบอบบาง


แขนขา..เล็กลง เรียวและดูนุ่มนวลมากขึ้น


หน้าอกที่แบนราบ...ตอนนี้พองขึ้น ราวกับสูบลมเข้าไป



“ผู้หญิง เป็นไปไม่ได้น่า เป็นไปไม่ได้ อ๊ะ เสียง”






ใช่ เสียงของเขา..เล็กและหวาน เหมือนไม่ใช่ตนเอง




ในขณะที่ร่างบางกำลังช็อคได้ที่ ก็ใช้กำลังใจเฮือกสุดท้ายดึงกางเกงของตนลง พบกับความจริง..








“ม่ายยยยยยยยยยยยย!!!”





To be continue…


เรื่องจะเป็นยังไงเมื่อโกคุกลายเป็นสาวสวย ต้องติดตามค่ะ


ขอบคุณจริงๆนะค้า^^

ว้าวๆสนุกมากค่ะ 8059 จงเจริญ เย้ๆๆ

แต่ขอให้ท่านฮิคู่กะหนูทูน่าได้มั้ยคะ

สนุกดีนะคะ เป็นกำลังใจให้ สู้ๆ

(นะๆขอ 1827 นร้า)

หึๆๆ โกคุกลายร่างเป็นผู้หญิง อ๊ากกกก!!!

กล้อง! กล้องอยู่ที่ไหน [รีบรื้อห้อง] ต้องตามไปเก็บภาพโดยด่วน!!!

คุณหมอดูนามิโมริเอย...คุณมันเทพจริงๆ ฮะๆๆๆ [นึกว่าจะพูดว่าไร]

โธ่ๆ โกคุนายคงไม่รู้ตัวสินะ ต่อให้นายเป็นผู้ชายนายก็มีเสน่ห์ทั้งต่อเพศตรงข้ามและ...เพศเดียวกัน [ผัวะ! เสียงปริศนา]

แต่ตอนนี้โกคุกลายร่างเป็นหญิงซะแล้ว...งานนี้หนุ่มๆตรึมแน่เลย หรือว่าบางทีโกคุอาจใช้เสน่ห์ไปยั่วยวนสึนะ [59// บ้านแกเรอะ!!!]

งานนี้จะได้เห็นยามะโหมดดาร์กหึงกะเขาไหมหนอ...แต่ยามะงานนี้แกต้องคว้าเอากำไลงามๆไว้แล้วสินะ หึๆๆ

หน้าอกที่แบนราบ...ตอนนี้พองขึ้น ราวกับสูบลมเข้าไป

แสดงว่าโกคุตู้มสินะ ฮะๆๆๆ [บึ้ม!! โดนระเบิดยำเละ] น่าสงสาร คงตกใจน่าดูที่น้องชายหายไป [เอ็งจะพูดอะไรให้มันสองแง่สามง่ามวะ!?]

สู้ๆนะ ชักเริ่มน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆแล้วแหะ

ฮ้า...กลายเป็นสาวซะแล้วนะ
น่าจะสวยน่ามองขึ้นหลายเท่าตัว
เพิ่มความดาร์กให้ยามะได้อีกเท่าตัวแน่
ทั้งที่ปกติมีใครมายุ่มย่ามก็ดาร์กจะตายแล้ว

แล้วจะไปโรงเรียนยังไงกันเนี่ย...โกคุ
จะโดนรับส่ง...ตามติด...สโตรกเกอร์?? มากขึ้นอีกสิเนี่ย

อยากรู้เรื่องต่อไปแล้วค่า...อิอิ

โกคุกลายเป็นหญิงไปแล้ว

ยามะจะทำยังงัยเอ่ย

รออัพค้า

ฮาดีแหะ โกคุสาวแตก ฮ่าๆ

สนุกดีค่ะ

ลุ้นจังถ้ายามะมาเจอก๊กคุงเวอร์ชันหญิงจะเป็นยังไง

ตอนหน้าท่านฮิออกแล้ว จะเกิดศึกแย่งก๊กกันปะเนี่ย

รออ่านตอนต่อไปนะคะ