Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test




Post new topic Reply to topic  [ 140 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 10  Next
Author Message
 Post subject: [Addictive][Kikuva & Ladymamalade][1859][-up7!-][-01/7/09-]
PostPosted: 07 Mar 2008, 22:18 
User avatar
Joined: 24 Sep 2007, 07:34
Posts: 2153
Location: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
Title: Addictive

By: Ladymamalade & Kikuva

Pairing: 1859

Rate: [-NC21-] & [-DARK-]

Summary: เพียงแค่รูปโฉม เพียงแค่สัมผัสทางกาย มันก็เพียงพอที่จะทำให้หลุ่มหลงใครซักคนหนึ่งจนโงหัวไม่ขึ้นราวกับติดยา ยาที่ออกฤถธิ์ทุกครั้งยามได้พบเจอและแลเห็น ยาที่ทำให้ไม่อาจหยุดความปราถนาของตนได้ แล้วคุณคิดว่าในยาเสพติดตัวนี้จะมีส่วนผสมที่ชื่อว่า “ความรัก” เจือปนอยู่ไหม




1. เบื้องหลังของสายลม



“ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับ รุ่นที่สิบ”


เด็กหนุ่มเชื้อสายอิตาลีเอ่ยลาคนที่ตนเคารพก่อนจะเดินแยกทางกลับบ้านของตัวเองทิ้งเพื่อนหนุ่มทั้งสองไว้เพียงลำพัง



“จะว่าไปโกคุเทระอยู่ตัวคนเดียวนี่หนา”


เด็กหนุ่มนักเบสบอลประจำชั้นเอ่ยลอยๆอย่างไม่จริงจังตามนิสัยแต่คนที่ยืนอยู่ข้างตัวกลับคิดหนักขึ้นมา



“นั้นสิ ว่าแต่ใครออกค่าใช้จ่ายให้ก็ไม่รู้ ทั้งค่าเรียน ค่าที่อยู่ ค่ากินนอนแล้วก็อื่นๆด้วย แพงใช่เล่นเลยนะ”



เด็กหนุ่มผมน้ำตาลเอ่ยอย่างจริงจังตามประสาคนช่างห่วงเพื่อน หากนึกดูดีๆจะสังเกตได้ว่าเพื่อนผมสีเงินคนนั้นไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องของตัวเองเลยแม้แต่ครั้งเดียว



“พ่อแม่ทางนู่นส่งเงินให้ไม่ก็ทำงานพิเศษละมั้ง อาจจะเลี้ยงเด็กก็ได้ ฮะฮะฮะ”



ยามาโมโตะกล่าวทีเล่นทีจริงพร้อมกับก้าวเดินไปในทิศทางตรงกันข้ามกับเพื่อนของตนพลางบอกลาเชกเช่นทุกเย็นหลังเลิกเรียน



แสงอาทิตย์ที่กำลังคล้อยต่ำลงดินยังคงสาดส่องแสงสีส้มออกมาชี้ทางกลับบ้านให้แก่สึนะที่ยังคงคิดเรื่องมือขวาคนเดิมไม่ตก เด็กหนุ่มนึกโทษตัวเองเล็กน้อยที่มิเคยใส่ใจเรื่องของคนรอบตัวแต่อีกใจก็โต้แย้งว่ามิควรก้าวก่ายสิทธิ์ส่วนบุคคลของคนอื่น



เขากลับมาถึงบ้านแล้วตรงขึ้นห้องนอนของตัวเอง เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนเตียงอย่างเกียจคร้านตามปกติ ภาพของร่างบางเจ้าของดวงตาสีมรกตปรากฏขึ้นในหัวก่อนที่นัยต์ตาสีน้ำตาลอมส้มจะหลับลง




เด็กหนุ่มลูกครึ่งอิตาลีจัดการเปลี่ยนเสื้อเป็นชุดไปรเวทอย่างรวดเร็วหลังจากทำรายงานเสร็จสิ้น วิวทิวทัศที่สามารถเห็นได้จากนอกหน้าต่างห้องเช่าเล็กๆบ่งบอกแก่ร่างบางในเสื้อเชิ้ตสีดำเรียบเชกเช่นกางเกงเข้ารูปว่าถึงเวลาอันสมควรแล้ว



โกคุเทระออกเดินไปยังที่ทำงานพร้อมสูบบุหรี่ไปพลางๆ ฝูงคนมากมายเดินสวนกับเขาบนทางเดินสายหลักก่อนที่เจ้าของเรือนผมเงินจะเบียดตัวออกจากกลุ่มคนที่พากันเดินกลับบ้านหลังเลิกงานไปยังซอยเล็กๆเหม็นอับที่แสงไฟจากถนนสาดส่องมาไม่ถึง



เขาก้าวเดินในซอยมืดเพียงไม่นานก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าไนท์คลับไม่ใหญ่ไม่เล็กที่ส่งกลิ่นเหล้าโชยออกมา มือขาวซีดพลักบานประตูหนาออก เสียงเพลงดังสนันหวั่นไหวเล็ดลอดออกมาจนเหล่าสัตว์เร่ร่อนที่เดินหาเศษอาหารกินตามกองขยะพากันแตกตื่นก่อนจะวิ่งหายไปตามซอกมุมต่างๆและกลับออกมาจากที่ซ่อนเมื่อเสียงเพลงหายไปพร้อมกับประตูที่ปิดลงอีกครั้ง



“อ้าว? โกคุเทระซัง”



หญิงสาวร่างอวบอิ่มในชุดสายเดียวกระโปรงสั้นที่เน้นรัดทุกสัดส่วนคนหนึ่งกล่าวทักผู้ที่เพิ่งมาถึงซึ่งมิได้ยิ้มตอบแต่อย่างไร



“แหม.... เย็นชาเหมือนเดิมเลย แต่ฉันก็ชอบนะ”



สตรีคนเดิมเอ่ยพลางขยับตัวเว้นที่นั่งข้างๆให้เด็กหนุ่มซึ่งก็นั่งลงแต่โดยดี เขาสั่งเหล้ามาขวดหนึ่งก่อนจะรินให้หญิงสาวที่เริ่มเบียดกายแนบชิดพลางก้มตัวลงเผยเนินอกภายใต้คอเสื้อที่แหวกลึก



“โกคุเทระซัง คืนนี้อยู่ดื่มเป็นเพื่อนฉันก่อนนะ”



เสียงกระซิบยั่วยวนดังขึ้นข้างหูก่อนที่ ธันตบัตรมูลค่าสูงหลายใบจะวางลงบนฝ่ามือของเด็กหนุ่มที่อยู่ใต้โต๊ะ เจ้าของเรือนผมสีเงินเพียงแต่ยัดเงินเหล่านั้นไว้ในกระเป๋ากางเกงโดยที่สีหน้ายังคงฉุนเฉียวไม่เปลี่ยนก่อนจะสั่งเหล้าอีกขวดเพิ่ม




เพลงในร้านเปลี่ยนไปหลายสิบเพลงก่อนที่โกคุเทระจะลุกขึ้นจากโต๊ะที่หญิงสาวฟุบลงหมดสติอยู่แล้วออกเดินไปยังห้องน้ำ เขาล้างมืออยู่หน้ากระจกที่ปริร้าวเล็กน้อยเพราะเหล่าคนช่างหาเรื่องตามประสาคนเมาทั้งหลายก่อนจะตวัดน้ำขึ้นล้างหน้าพลางส่องดูเงาสะท้อนของตัวเอง ชายหนุ่มในชุดสูทดูมีรสนิยมยื่นจ้องมองเขาอยู่จากด้านหลัง




“มองอะไร”




เด็กหนุ่มในชุดดำถามเสียงห้วนก่อนจะหันตัวไปเผชิญกับคนแปลกหน้าที่ส่งยิ้มกลับมาอย่างมีเลศนัย




“เธอว่างอยู่ไหม”




ชายหนุ่มเอ่ยถามพร้อมกับเดินเข้าประชิดร่างบาง มือใหญ่เริ่มลูบไล้ไปตามสะโพกงามอย่างแผ่วเบาอย่างสื่อความหมาย




“ฉันจ่ายไม่อั้นอยู่แล้ว”




บุรุษคนนั้นเอ่ยสมทบเมื่อไม่ได้คำตอบจากร่างที่แสนจะเย้ายวนเบื้องหน้า




“เปิดห้องข้างบนไว้เลย”




ผู้ถูกเชิญชวนกล่าวสั้นๆก่อนจะปัดมือซุกซนของชายหนุ่มแปลกหน้าออกแล้วเดินนำออกไปจากห้องน้ำ



เด็กหนุ่มเดินขึ้นไปยังห้องพักด้านบนคลับที่เสียงเพลงยังคงดังสนันแม้เข็มนาฬิกาจะชี้บอกเวลาเที่ยงคืนแล้วก็ตาม หลังจากที่ประตูห้องพักปิดลงชายหนุ่มในเสื้อสูทก็ลงมือโอบรัดเล้าโลมเขาทันที อย่างไม่ต้องสงสัย มันจบลงที่บทรักบนเตียง




ร่างบางที่ถูกโอบกอดตอบสนองตามความพอใจของอีกฝ่าย บุคคลในห้องกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่นานจนรุ่งเช้าใกล้จะมาเยือน




โกคุเทระยันตัวขึ้นลุกจากเตียงที่คนเปิดห้องยังคงนอนอยู่ก่อนจะคว้าตังค์บนโต๊ะข้างหัวเตียงพร้อมจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเฉียบ เจ้าของเรือนผมสีเงินเดินกลับบ้านอย่างเร่งรีบพลางดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือเป็นระยะๆ




เขามุ่งเดินกลับไปที่ อพาร์ทเม้นของตนโดยมิได้รับรู้เลยว่ามีใครบางคนที่เฝ้ามองอยู่




นั้นมัน ไอ้สัตว์กินพืชที่ชื่อ โกคุเทระ ฮายาโตะ





กรรมการรักษาระเบียบหนุ่มที่ออกมาเดินตรวจตราความเรียบร้อยของพื้นที่ละแวกใหม่ใต้การปกครองในรุ่งเช้านึกกับตัวเองยามได้เห็นเด็กหนุ่มที่มีลักษณ์โดดเด่นเดินอยู่บนทางเดินฝั่งตรงกันข้ามกับเขาที่ถูกกั้นด้วยถนนปลอดรถอย่างเร่งรีบ



เขาเหลือบมองทิศทางที่คนดังประจำโรงเรียนเดินมาและพบว่ามันเป็นซอกซอยเล็กๆมืดๆแห่งหนึ่งที่มิต้องเดาก็รู้ว่าเป็นสถานที่เที่ยวกลางคืน




มันจะเที่ยวกลางคืนก็ไม่เกี่ยวกับฉัน ถ้าแค่เที่ยวก็ไม่ได้ผิดกฏโรงเรียน




ร่างสูงคิดขึ้นในใจก่อนจะออกเดินไปตรวจตราต่อแม้ในใจจะยังอดสงสัยไม่ได้ว่าร่างเล็กมาทำอะไรในที่แบบนั้นกันแน่




สัตว์กินพืชที่อยู่ไม่ห่างเจ้าห่วยอย่างซาวาดะ สึนะโยชิ




ไม่น่าจะเป็นคนประเภทที่ชอบออกเที่ยวแบบนี้ หรือว่า….




ฮิบาริตักเตือนตนเองอีกครั้งว่ามิใช่เรื่องของตนเมื่อพบว่าตัวเองมาหยุดอยู่หน้าโรงเรียนแล้วยังไม่หยุดคิดเรื่องของคนที่บังเอิญเจอเลย นัยต์ตาสีดำสนิทหรี่ลงอย่างขัดใจก่อนจะเดินเข้าออกมาจากบริเวณโรงเรียนเพื่อหาเหยื่อมาขยี้ให้หายหงุดหงิด




เสียงกระดิ่งบอกเวลาเข้าเรียนดังขึ้นแต่กว่าเด็กหนุ่มหัวกะทิของห้องจะมาถึงก็อีกร่วมหลายสิบนาทีต่อมา ครูที่กำลังสอนอยู่มิได้ว่ากล่าวนักเรียนที่มาสายหน้าตาเฉยแต่อย่างไร หากจะให้ถูกควรจะกล่าวว่าไม่กล้าพูกจาสั่งสอนเด็กหัวรุนแรงคนนี้เสียมากกว่า




“โกคุเทระ ตอบข้อนี้หน่อย”




อาจารย์กลางวัยคนถามนักเรียนแลกเปลี่ยนที่นั่งพาดขาลงบนโต๊ะอย่างไม่เกรงใจใครและก็เป็นอย่างที่คิด เด็กหนุ่มสามารถตอบโจทย์เลขแสนยากได้โดยมิจำเป็นต้องเปิดหนังสือคู่มือด้วยซ้ำไป




ผ่านไปไม่นานเสียงกระดิ่งบอกเวลาพักกลางวันก็ดังขึ้น เจ้าของนัยต์ตาสีมรกตหันมาพูดชักชวนบอสของตนอย่างร่าเริง




“รุ่นที่สิบครับ ผมว่าเราไปกินข้าวที่ดาดฟ้าดีไหมครับจะได้เปลี่ยนบรรยากาศไปในตัว”




สึนะเหลือบมองร่างโปร่งข้างตัวที่พูดคุยกับเขาตามปกติแต่ก่อนจะได้เอ่ยถามเรื่องที่ข้องใจมาตลอดตอนเย็นเมื่อวานออกไปก็ถูกแทรกขึ้นเสียก่อน




“ก็ดีนิ ที่โรงอาหารคนก็เยอะด้วย ไปข้างบนกันเถอะ”



นักกีฬาขวัญใจสาวๆเอ่ยตกลงอย่างร่าเริงตามนิสัย




“ฉันไม่ได้ชวนแกเฟ้ย ฉันชวนรุ่นที่สิบต่างหาก”




โกคุเทระตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์แต่ก่อนจะได้เป็นเรื่องคนตัวเล็กก็ห้ามทัพไว้เช่นเคย




ทั้งสามคุยเล่นกันตามปกติและรู้สึกตัวอีกทีก็เลิกเรียนเสียแล้ว ในวันนี้เด็กหนุ่มเชื้อสายอิตาลีเดินกลับกับว่าที่วองโกเล่รุ่นที่สิบกันเพียงลำพังเพราะคนบ้าเบสบอลต้องอยู่ซ้อม




“งั้นผมไปก่อนนะครับ แล้วเจอกันพรุ่งนี้ครับ รุ่นที่สิบ”



ก่อนที่ผู้เอ่ยลาจะเดินกลับบ้านตนเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลก็คว้าข้อมือบางไว้ก่อน




“รุ่นที่สิบ?”




ร่างขาวซีดเอ่ยเรียกอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ นัยต์ตาสีน้ำตาลอ่อนเจือส้มจ้องมองใบหน้าหวานอยู่นานก่อนจะยิ้มอย่างทุกครั้งแล้วปล่อยมือที่คว้าเอาไว้




“เอ่อ ไม่มีอะไรหรอก โกคุเทระคุง แล้วเจอกัน”




ว่าเสร็จก็ออกวิ่งตรงกลับบ้านทันทีโดยทิ้งความประหลาดใจให้กับเด็กหนุ่มผมเงินเบื้องหลังอย่างมาก




โกคุเทระมองนาฬิกาของตนก่อนจะเร่งฝีเท้ากลับไปยังห้องพักของตน




ใช่แล้ว นี่คือชีวิตประจำวันของเขา ของสายลมที่ไม่มีผู้ใด้รับรู้และไม่ปราถนาจะให้ใครหน้าไหนได้รู้




ยามท้องฟ้าปลอดโปร่งแจ่มใสเขาจะเป็นสายลมเย็นสบายทำให้ผู้คนใกล้ตัวได้พักผ่อนหย่อนใจ




แต่ยามที่ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นราตรีเขาจะเป็นสายลมสกปรกที่พัดกลิ่นเหม็นเน่าไปทั่ว




พัดความโสโครกออกไปเพียงเพื่อยามที่แสงอาทิตย์สาดส่องอีกครั้งในเช้าวันใหม่เขาจะได้กลับมาใสสะอาดเช่นเดิม





_________________________________________________________________





TBC.

_________________
ImageImageImageImageImage


Last edited by kikuva on 01 Jul 2009, 02:17, edited 12 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 22:26 
User avatar
Joined: 24 Sep 2007, 07:34
Posts: 2153
Location: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
ในที่สุดเราก็พบผู้ร่วมอุดมการ 1859 อีกท่าน น้องเล่นั่นเอง

อิ อิ พี่ก็ดีใจน้อที่ได้ร่วมงานกันน้องนา

งั้นลงตอนที่หนึ่งไว้ตรงนี้นะค่ะ

คิวะยังมึนๆงงๆอยู่มากเลย ดังนั้น

มีอะไรผิดพลาดกราบขออภัยทั้งน้องเล่ และ ท่านผู้ชมนะค่า

ส่วนฉาก NC คิวะรับผิดชอบตรงนี้เอง คาดว่า....

คาดว่า....ไม่นานหรือคนเขียนเขียนนาน....เอามาลงแน่นอนเคอะ

ตอนนี้ลอยคอไปก่อน


ฝากด้วยนะค่า ขอบคุณสำหรับทุกๆคอมเม้นค่า จุ๊บๆ ((คนอ่านวิ่งหลบแทบไม่ทัน/ฮา))

_________________
ImageImageImageImageImage


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 22:33 
User avatar
Joined: 04 Oct 2007, 18:55
Posts: 269
Location: กล่องเก็บไดนาไมต์ของโกคุ~
//วิ่งกระโดเข้าตะครุบ

เมี๊ยว~

แง้ว หนูโกคุ=w=;

ความจริงเราเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันนะคะเรื่องชีวิตประจำวันของโกคุเนี่ย

แนวเรื่องท่าทางใช้ได้มากเลยค่ะ แล้วจะรออ่านตอนต่อนะคะ>w<~

_________________
Image

สายลมเป็นอิสระและไม่ยึดติดกับสิ่งใด...

.......ในเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว....เมฆาจะสามารถเหนี่ยวรั้งสายลมไว้ได้หรือ...


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 22:40 
User avatar
Joined: 12 Jan 2008, 13:34
Posts: 889
Location: มุมหนึ่งในห้องน้ำของแซนซัส
Dark จิงๆค่า ^o^

ตอนนี้ Trend โกคุดาร์คเริ่มมาแรงแล้วเหรอคะ? เท่าที่อ่านมันก็ดาร์คจริงๆเลย ตอนแรกมุกนึกว่าโกคุจะหลอกผู้ชายคนนั้นไปที่ห้องแล้วฟาดหัวให้สลบ แย่งเงินไปซะอีก 55+

รออ่านต่อเจ้าค่า อยากรู้ๆว่าท่านฮิจะสงสัยขนาดไปขอเป็นลูกค้าโกคุด้วยคนเรอะป่าวน้า...

ไม่สิๆ อย่างท่านฮิคงไม่จ่ายหรอก แต่อาจจะถือว่าโกคุทำการค้าในเขตแดนของท่านฮิ ดังนั้นต้องจ่ายค่าธรรมเนียมมาเป็นร่างกายนะจ๊ะ โกคุจ๋า เหอเหอ (เริ่มหื่น)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 22:58 
User avatar
Joined: 15 Sep 2007, 23:22
Posts: 839
Location: DARK WORLD
เหอะๆ ๆ ๆ เปล่า ไม่ได้หัวเราะเยาะโกคุ หรอกนะ แต่หัวเราะตัวเอง .....( เอ็งว่างนักนะ เข้ามาอ่านฟิคเป็นว่าเล่น )

เอาเถอะ หลวมตัวเข้ามาแล้ว ตามสัญญา มาอ่านกันดีกว่า หึ ๆ ( แค่นหัวเราะอีกรอบ ด้วยความสมเพชตัวเอง )

อา....เจ้าสายลมที่น่าหมั่นไส้ของฉัน คราวนี้นายจะมาเล่น SM กับ 18 งั้นสินะ ไม่เชียร์คู่นี้ อย่างที่บอกว่ารสนิยมคุณฮิเคะ

แต่ไม่แคร์ เพราะขืนหาคุณฮิเคะ คงหาไม่ได้สักเรื่องในบอร์ด ไม่สิ มีแต่น้อยมากต่างหาก....

โกคุ ไปขายตัวสินะ อืม.....เป็นประเด็นน่าคิด แต่ขอบอกว่านิสัยนายในฟิคนี้ดูจะถูกใจฉันนิดหน่อย

ตรงที่...ไม่แหกปากเรื่องมาก แต่เป็นสไตล์ ช่างมันฉันไม่แคร์ นิสัยแบบนี้โอเค ( คนอ่านคนนี้ช่างจิตจริงๆ )

สึนะก็ยังคงอำอึ้ง ไม่ถาม ยามะท่าจะมาซื่อๆ ( จริงรึเปล่า )

เอาเป็นว่าขออ่านต่อค่ะ ตอนแรกน่าสนใจ น่าติดตามสุดหูรูด :D

_________________
นี่คือการรวมพลเฉพาะกิจเพื่อกอบกู้ความวาย

Image

The Sin Sister(s)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 23:02 
User avatar
Joined: 01 Dec 2007, 21:42
Posts: 53
Location: ใต้ราก สับปะรด
:oops:

..... โกคุ จ๋า~~~~~ //โดดกอด //โดนเขวี้ยงระเบิดไล่

เที่ยวกลางคืนไม่ดีนะจ๊ะ หนู เดี๋ยวท่านฮิก็ทำโทษหรอก อุฮิอุฮิ :oops: [//หื่นออก]

แล้วจะรออ่านต่อนะคร้า~~~~~ XD

_________________
Image
Image
6996 !! >///<


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 23:46 
User avatar
Joined: 07 Dec 2007, 19:35
Posts: 819
Location: ห้องสารภาพบาป
อืม...

สงสัยเรื่องที่อยู่ของไดนาไมต์(?)อยู่เหมือนกัน นึกว่าคุณป๋าที่อิตาลีจะส่งเสียนะนี่ แต่เอ.. เกลียดปานนั้นคงไม่ = =..

แต่แบบนี้ก็ไม่ไหวนะหนูเอ๊ย .. เพื่อนดื่ม เพื่อนเที่ยว ตกลงนายมันไนท์แอ็ดดิคสินะ =[]=''

ชอบเหมือนท่านรัก.. โกคุแบบนี้สมเป็นมือขวามากกว่าแบบโวยวายแฮะ = =..(ส่วนยามะ .. หมอนั่นยังมีความใสให้ใช้เล่นอีกรึ?)

เหมือนซือคุงจะรู้อะไรบางอย่าง.. ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยหยุดสายลมที่หลงผิดด้วยนะท้องฟ้า..(พูดซะเน่าแฮะเรา..)

*me หันหน้าไปทางท่านคิวะ*

กี่เรื่องแล้วฮะ~~~(ยิ้มหลอน)

_________________
Denunci ต่อไปนี้จะลงที่นี่นะคะ >>Blog

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามค่ะ ^ ^
ใครสนใจเล่มหนึ่งให้ไปที่นี่นะคะ > Shop


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 23:55 
User avatar
Joined: 22 Jan 2008, 22:23
Posts: 170
Location: oยู่ใuโaกLLห่Jความฝัu
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

อ่านไม่ผิดใช่ไม๊ นี่พี่อ่านไม่ผิดใช่ไม๊คิวะ มันเป็น 1859 ใช่ม๊ายยยย ((นั่งนับเลข 80 59 18 69 1859 8069 @_@ มานแปดๆ เก้าๆ เหมือนกาน เริ่มสับสน))

เริ่ดคร้า นู๋คิวะ Ladymamaladeซัง สู้ๆเด๋วจิเปงสปอร์นเซอร์ให้ ((ถวายน้ำแระอาหารเปงการด่วน))

((ตอนนี้กะลังเหม็นหน้ายามะอยู่พอดีเลย (ข้อหาดาร์คจัด...แต่รู้สึกหล่อนก้อชอบนิ)))

ว่าแต่ฮิบะซามะจะทำไรรุนแรงกะฮายะจังไม๊นิ ((นิแกไม่เห็นเรทเหรอยะ NC21 & DARK นะนั้น))
ช่างมาน ยังไงซะเปลี่ยนบรรยากาศซักหน่อยก็ดี

แต่งานที่ฮายะจังทำนั้นมัน...มัน...มัน....นู้จร้า เจ๊เหมาสองคืนจร้า กรี๊ดดดดดด
ร้ายนะเรานิ ถูกใจๆ อิอิ

_________________
My Yamamoto's Gokudera.....

Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 07 Mar 2008, 23:57 
User avatar
Joined: 14 Nov 2007, 18:20
Posts: 523
Location: ทุกที่ที่มี 6927... >_<
อืม...
ช่วงนี้..คนนิยมจับนายโศกกับ SM สิน่ะ โกคุ...

1859..
ท่าทางจะมันส์มิใช่น้อย.. มาแนวเก็บกดบวกดาร์กตั้งหากต้นเรื่อง..

ปล.ท่านรักค่า... รสนิยมหนูกับพี่หายากจริงๆ.. ไว้หัวว่างเมื่อไหร่..ลินจะแต่งมาเซ่นตัวเองกับพี่แน่ค่ะ... คุณฮิเคะเนี้ย..

_________________
Hakanakute Yasashikute Kowaresou Kimi Mitaina Hana...

ไม่จีรัง อ่อนโยน และ บอบบาง ดอกไม้ที่เหมือนกับคุณ..

Sakura Addiction...Thai Tran From Asana&Irregular
ว่างๆ เชิญ.. http://yumi-lina.exteen.com นะคะ ^_^


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 00:59 
User avatar
Joined: 01 Jan 2008, 19:48
Posts: 34
อะคู้ๆๆๆ 1859 จ๋า~

เริ่มหันมาหลงคู่นี้แทน 8059 ซะแล้ว (ได้ข่าวว่าเอ็งหันมาตั้งนานแล้ว) อะคู้ๆๆๆ

แนวเรื่องน่าสนใจมากเลยค่ะ จะติดตามต่อไปนะคะ คนเขียนสู้ๆ /me โบกธง

อะคู้ๆๆๆ

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 01:03 
Joined: 19 Sep 2007, 13:34
Posts: 678
Location: Vongola Family
อ่า สายลมแสนโสโครกของชั้น...(ใช้คำดีกว่านี้ไม่เป็นหรือไง) สรุปเรื่อง1859สินะ(ของแปลกอีกแล้วสิ)

_________________
~Feel Good ชีวิตคนเราไม่ใช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ทำอะไรไม่เล็กไม่ใหญ่ ตามใจตัวเองกำลังดีก็พอแล้ว~~

http://joeykung.exteen.com


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 10:05 
User avatar
Joined: 20 Jan 2008, 14:51
Posts: 250
1859~ คู่นี้มาอีกแล้วววววว
โกคุ.เบื้อหลังเธอเป็ฌนแบบนี้เองสินะ

เธอจะเลวยังไง แต่ก็รักเสมอน้า T^T
สู้ต่อไปลูก คุณฮิไปเจอ+ไปกดเร็วๆสิค้า

กร๊ากกกกกกก
(/me นอนรอ ต่อไวๆน้า)

_________________
Image
Image
^กดที่รูป แวะบล็อคได้นะเคอะ (แต่อย่าหวังจะหาสาระ เพราะมันไม่มี กั่กๆ)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 11:43 
User avatar
Joined: 03 Mar 2008, 19:21
Posts: 200
แต่ยามที่ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นราตรีเขาจะเป็นสายลมสกปรกที่พัดกลิ่นเหม็นเน่าไปทั่ว




พัดความโสโครกออกไปเพียงเพื่อยามที่แสงอาทิตย์สาดส่องอีกครั้งในเช้าวันใหม่เขาจะได้กลับมาใสสะอาดเช่นเดิม


ชอบท่อนนี้จังเลย><

มาแล้วๆ 1859 ><


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 13:52 
User avatar
Joined: 20 Oct 2007, 19:11
Posts: 191
Location: ~ปราสาทของเบล~
การี๊ดดดดดดดดด

โอ้ย ตอนแรกนึกว่าบ้าไปเองคนเดียวนะเนี่ยที่ชอบ 1859
แต่ก็มีคนแต่งฟิคคู่นี้ตั้ง 2 ฟิคอ้ะ ดีใจมากๆๆๆ >.<
อ่าค่า สู้ต่อไปเพื่อ 1859 ค่ะ



แหมโกคุ ถ้าลำบากเงินก็มาหาป๋าสิคะ ป๋าแกมม่ไงคะ... แต่เฮ้ย!! นี่มัน 1859 นี่หน่า!!

ก็........จิงๆแล้วตะเองลำบากเรื่องความรักขาดมือใช่มั้ยล่ะ
มาหาเสี่ยริสิคะ ได้ความรักล้นจอประมาณค่าเป็นหน่วย SM ไม่ได้แน่ๆค่ะ ก๊ากกก


//หลบเกือกกกกท่านเลดี้และท่านคิคุว่า

_________________
Image
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 08 Mar 2008, 14:33 
Joined: 26 Feb 2008, 20:45
Posts: 95
เเงงง..โกคุชีวิดนายทำไมถึงลำบากเยี่ยงนี้T^T

ลำบากนักมาหาเเม่ก็ได้นะเดี๋ยวเเม่จะเลี้ยงเอง><(ฟิ้วว/เสียงระเบิดลอยมา)

1859ส่วนตัวเเล้วเราก็ชอบนะอะไรที่มี59ก้ผ่านหมดเเหละคะ(ถึงจะจิ้นคู่นี้ไม่ค่อยลงก็เถอะ==')

เเต่งี้80กะ27ละจะไปคู่กะใครกันคะ><(รึเเอบ8027ละคะ==") รอตอนต่อไปค้า^^


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 140 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 10  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: