| •·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·• http://reborntfc.freeforums.org/ |
|
| (Angst AU) Bloody Swallows 13 THE END (D80/3380) 25/09 http://reborntfc.freeforums.org/angst-au-bloody-swallows-13-the-end-d80-3380-25-09-t2787.html |
Page 1 of 12 |
| Author: | ruk21us [ 15 Aug 2008, 02:01 ] |
| Post subject: | (Angst AU) Bloody Swallows 13 THE END (D80/3380) 25/09 |
คำเตือน- มันคือฟิคนอย เขียนเล่น ไร้สาระ ฆ่าตัวตาย นึกอยากเปลี่ยนชื่อคนแต่งอย่างมาก แต่ช่างมันเถอะ คู่- ไม่มีอะไรปกติ ไม่มีอะไรดูดี เรท- ติดเรทNC17 ทุกตอน ด้วยเหตุผลทางศีลธรรมมากมาย อายุไม่ถึง 17 ขอแนะนำว่าไม่ควรอ่านเจ้าค่ะ คาดว่าไม่ยาว หายนอยเมื่อใดเลิกเจ้าค่ะ! ..................................................................................... [align=center] Erotic Dream[/align] [align=center]Part 1 Ugly guys in the rain [/align] โลกเป็นสีดำ ท้องฟ้าก็เป็นสีดำ พื้นดินก็เป็นสีดำ ผืนน้ำก็เป็นสีดำ มีอะไรบ้างที่ไม่ใช่สีดำกันล่ะ คนงั้นหรือ ใจของคน...มันก็คือสิ่งโสโครกที่ดำทะมึนโหดร้ายยิ่งกว่าสิ่งใด จะคาดเดาอะไร จะเชื่อใจอะไร โลกบ้าๆนี่ พังซะได้ก็ดี! [align=center] เพื่อนหักหลังเพื่อน คนรักหักหลังคนรัก สามีหักหลังภรรยา พ่อแม่หักหลังลูก โลกบ้าบอโสมมใบนี้ สมควรสาปส่ง![/align] ฝนกำลังตก ฟ้ามืดครึ้ม เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินเตาะแตะท่ามกลายสายน้ำที่กำลังลู่ลงจากท้องฟ้า ดวงตาสีรัตติกาลก้มลงมองพื้นที่เจิ่งนองด้วยสีแดง สีแดงชาดที่ชโลมเสื้อผ้าและมือทั้งสองของตนเอง เหนื่อย เหนื่อย...จนแทบอยากจะทรุดลงกับพื้น แทบเท้ายอมสยบต่อธรรมชาติรอบตัว ตายซะได้ก็ดี หยุดหายใจไปเลยก็ไม่เลวร้ายอะไร ชีวิตไร้ค่าแบบนี้ อยู่ไปก็ไร้ประโยชน์ “ มาตากฝนอยู่แบบนี้เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกนะ” เสียงชายผู้หนึ่งเอ่ยเตือนเรียกความสนใจจากเด็กหนุ่มที่กำลังยืนนิ่ง มองฝ่ามือที่แดงชุ่มด้วยโลหิตของตนเอง เสียงของคนที่มอบหมายงานนี้ให้ในฐานะคนกลางและเจ้านายคนหนึ่ง เสียงที่แทบอยากจะใช้ดาบแทงทะลุอกควักเอาหัวใจมาสังเวยความโง่เง่าของตนเอง “ ก็ดีสิ” เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองผู้ทักทาย พยายามฝืนเก็บความรู้สึกด้วยรอยยิ้ม “ พ่อไม่เคยบอกรึไงว่า ตอนเป็นไข้น่ะมันทรมาน” ผู้ที่สูงวัยกว่าถามพลางเสยเส้นผมสั้นสีบลอนด์ของตนที่เปียกไปด้วยเม็ดฝน “ ทรมานจนตายได้ก็จะดี...ว่ามั้ยล่ะครับ” เสียงหัวเราะน้อยๆพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนเหนื่อยหน่าย ดาบในฝักสีดำสนิทถูกเหวี่ยงลงกับพื้นซีเมนต์ พร้อมกับดวงตาที่บัดนี้ไม่ฉายแววใดๆอีกแล้วนอกจากสีของรัตติกาล หัวใจที่เคยอิ่มเอิบ และอบอุ่นกลับพลันสกปรกและเย็นชา “ ถูกทรยศ เจ็บขนาดนั้นเลยรึไง ยามาโมโตะ ทาเคชิ” ช่างเป็นคำถามที่บาดลึก แต่ก็ไม่ยากเกินกว่าจะตอบ “ จะช่วยทำให้ผมหายเจ็บได้มั้ยล่ะ คุณซาวาดะ อิเอมิทสึ” นั่นคือคำเชิญชวนอย่างไม่ต้องสงสัย เด็กที่เพิ่งถูกทรยศ คนที่เพิ่งเรียนรู้การฆ่าคน นักดาบที่ทิ้งวิถีแห่งดาบจนเลื่อนลอย สิ่งที่อิเอมิทสึเห็นตรงหน้า ก็คือเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่กำลังพยายามทำอะไรสิ้นคิดอย่างสุดความสามารถ และสำหรับตัวยามาโมโตะ ทาเคชิเองนี่ก็แค่..การประชดประชันที่ดันทุรังของตนเอง [align=center] เด็กโง่เง่าสารเลว คนหนึ่ง [/align] “ ไม่กลัวโดนหมอนั่นรู้รึไง” ชายผู้สูงวัยกว่าเอื้อมมือเชยคางมนของเด็กหนุ่มขึ้น ด้วยอายุอานามแค่สิบห้าปี ต่อให้พยายามทำตัวกร้านโลกยังไงก็เป็นได้แค่นั้น “ รู้สิดี รู้ว่าคุณน่ะกอดใครก็ได้ และจูบคนอื่นง่ายดายขนาดไหน หมอนั่น...จะได้กระอักเลือดตายไปซะทียังไงล่ะ!” คำขู่อาฆาต และเสียงที่มืดหม่นเยียบเย็น หากแต่มันก็จบลงที่รสจูบแสนเย็นชืดในเวลาต่อมาเมื่ออิเอมิทสึโน้มตัวลงมา บีบคางของยามาโมโตะเบาๆก่อนจะแนบริมฝีปากรุกไล่ กลิ่นฝนที่รัญจวนจนต้องสั่นสะท้าน ใครจะว่าอย่างไรนั้นไม่สำคัญ หากแต่ตัวเขารู้ดีว่าตัวเองไม่อาจปฏิเสธกลิ่นหอมหวนบริสุทธิ์ที่แสนมืดหม่น ซ้ำยังเจือโลหิตคาวเลือดและการแก้แค้นที่แนบแน่นเช่นนี้ได้ “ คืนนี้ของเธอ เป็นของฉันแล้วนะ” อิเอมิทสึกระซิบข้างหูอีกฝ่ายที่เอนกายซบลงกับแผ่นอกของเขา แม้จะไม่พยักหน้ารับ แต่อาการนิ่งเงียบอย่างผิดวิสัยเช่นนั้นก็แทนคำตอบทั้งหมดได้ดี “ จะให้ฉันอุ้ม หรือจะเดินไปด้วยกัน ว่าไง” “ ไปไหน” “ คงไม่คิดว่าตรงนี้สะดวกใช่มั้ยล่ะ เธอน่ะ” คำถามกรุ้มกริ่ม หากแต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้หลบหรือแสดงสายตาขวยเขินแต่อย่างใด ยามาโมโตะนิ่งคิดไปชั่วขณะ รู้ตัวเองว่า เขา... ไม่ใช่ผู้หญิง ไม่ใช่เด็กสาว ไม่ใช่คนดีงามอะไรมาตั้งแต่ต้น และ บาปน่ะ....คิดจะทำก็ทำให้มันเต็มที “ ถนนสายนี้...ว่างดีนะ” นั่นคือคำพูดสุดท้าย ก่อนที่ลำแขนของเด็กหนุ่มจะโน้มใบหน้าของอีกฝ่ายให้ซุกไซ้เข้ากับซอกคอของตนเอง และแน่นอนดูเหมือนฝ่ายที่สูงวัยกว่าจะรู้หน้าที่เป็นอย่างดี เรียวลิ้นของอิเอมิทสึโลมเลียรุกรานลำคอของเด็กหนุ่ม แลบเลียอย่างพิศวาส พลางใช้ฝ่ามือลูบไล้ร่างกายและแผ่นอกที่ราวกับเปลือยเปล่าในยามที่สายฝนเทสาดจนร่างกายเปียกปอน เสื้อตัวบางที่เน้นสัดส่วนรูปกายช่างชวนมองยิ่งกว่ายามที่ไร้อาภรณ์ปกปิดโดยตรง สำหรับซาวาดะ อิเอมิทสึ แม้เขาจะได้ลองลิ้มทั้งหญิงชายมามากมาย แต่ในบรรดาสิ่งที่เขาโปรดปรานมากที่สุด .......ความมืดมน [align=center]เด็กใจแตกคนหนึ่ง นักฆ่าอ่อนโลกคนหนึ่ง ช่างน่าลิ้มลอง[/align] “ อะ!” ยามาโมโตะเผลอกัดริมฝีปากของตนจนเลือดซึมเมื่อปลายนิ้วของชายที่รุกไล่เขาเคล้นคลึงจุดวาบหวามบริเวณอก เพียงปลายนิ้วสัมผัสที่เชี่ยวชาญก็ทำให้เขาอ่อนระทวยจนแทบจะล้มลงกับพื้นซีเมนต์ หากแต่ก็ถูกผลักไปติดกำแพงเสียก่อน แผ่นหลักกระทบอิฐบล็อกจนเจ็บแปลบขึ้นมา แต่ทุกความเจ็บปวดก็แลหายเมื่อปลายลิ้นที่เร่าร้อนระดมปรนเปรอเขาอย่างเต็มที่จนรู้สึกสะท้านไหว ขณะเดียวกันฝ่ามือหนาอีกข้างของชายมากประสบการณ์ก็ค่อยๆลูบไล้ลงต่ำวางสัมผัสแนบกับช่วงขายาวของเด็กหนุ่ม และลูบไล้ซ้ำๆที่จุดอ่อนไหว “ ตามฉันมาดีๆ แล้วฉันจะสอนเธอไม่ให้น้อยหน้าใคร” ช่างเป็นคำแนะนำที่แทงเข้ากลางอก เด็กหนุ่มโอบลำแขนเข้าประคองศีรษะคู่สังวาส ให้เคลื่อนเข้ามาระดมจูบแผ่นอกของเขา ไม่ได้นึกรักหรือพิศวาส ก็แค่อยากเอาชนะ พาตัวเองไปจากโลกมืดที่แลเห็น หมดสติไปก็ดี ตายไปก็ช่าง.... “ ข เข้ามาสิ มันไม่ใช่แค่นี้ใช่มั้ยล่ะ” เสียงหอบกระเส่า ยามาโมโตะว่าพลางกระชากกางเกงตนเองลงกองกับพื้น อิเอมิทสึอมยิ้มให้กับการกระทำเช่นนั้น ฝ่ามือหนายิ่งเคล้นคลึงหนักมือเข้า ในขณะที่ค่อยๆใช้มืออีกข้างลูบแผ่นหลังของเด็กหนุ่ม ปลอบประโลมแต่ก็สร้างความเคยชินเชื้อเชิญ การเล้าโลมยังคงดำเนินต่อไปเฉกเช่นสายฝนที่สาดกระหน่ำสาปแช่ง ความชั่วร้าย และเลวทรามอย่างไม่อาจให้อภัย “ เนื้อตัวเธอนี่มันหวานกลิ่นเลือดจริงๆ” “ อึก....ม ไม่ไหว .....” เด็กหนุ่มครางเสียงกระเส่าและหอบห่ายใจหนักขึ้น โลกหมุนคว้างและสติเลื่อนลอย ทันใดนั้นเอง ที่ร่างกายของเขาปลดปล่อยความใคร่ที่อุ่นร้อนออกมาเต็มฝ่ามืออีกฝ่าย รสจูบเร่าร้อนถูกป้อนปรนเปรอตามมาจนเด็กหนุ่มที่ต้องถือว่ายังไม่คุ้นชินทรุดฮวบลงกับพื้นถนน แต่นั่นก็เป็นเพียงชั่วครู่ เมื่อชายสูงวัยกระชากลำแขนของเขาขึ้นและดันร่างของเด็กหนุ่มแนบกับกำแพงเย็นชืด ใบหน้าของยามาโมโตะแนบสนิทกับความหนาวเย็นชืดชาของแผ่นอิฐ รู้สึกถึงร่างของอีกฝ่ายที่ทาบทาเข้ามาชิดใกล้ รู้ตัวว่ากำลังทำเรื่องงี่เง่าที่ฟ้าควรสาปส่งแต่....... “ อา........” เด็กหนุ่มครางขึ้นยามที่ปลายอวัยวะช่วงล่างของอีกฝ่ายกำลังไล้เล่นอยู่กับร่างของเขา เป็นการหยอกล้อที่ทรมาน ในชั่วอึดใจนั้นอิเอมิทสึกลับกระแทกร่างเข้ามาในตัวของเด็กหนุ่ม ทั้งหนักแน่น เจ็บแปลบ ร้าวไปทั่วร่างจนแทบสลบไปในคราวเดียว “ อย่าเพิ่งไปสิ คืนนี้ของเธอเป็นของฉัน ถูกมั้ย” เสียงหัวเราะในลำคอที่ทำเอาฝ่ายที่รับฟังรู้สึกถึงการตัดสินใจที่พลาดผิด “ ...อือ....” หลับตาลง รับรู้ถึงตัวตนของฝ่ายที่รุกรานกระชั้นเข้ามา ปลายเล็บครูดกับกำแพง ริมฝีปากเม้มสนิท ปวดไปทั้งร่างและวิญญาณ ควรจะโทษอะไรดี ตัวตนที่พังทลาย ความรู้สึกที่สูญสลาย โง่เง่าจนสุดจะทานทน “ ฉันพอใจตัวเธอนะ” ว่าพลางกระแทกร่างเข้าไปจนสุดอีกครา ปลดปล่อยอารมณ์ใคร่ที่ล้นทะลักในขณะที่คนที่ต้องรองรับอารมณ์แทบจะกรีดร้องไม่เป็นภาษาแต่ด้วยศักดิ์ศรีที่ค้ำคอการแสดงออกที่แลเห็นจึงเป็นเศษเนื้ออ่อนๆของริมฝีปากบางที่ถูกกัดจนฉีกขาดเลือดชุ่มอาบแดงฉาน แต่ดูเหมือนนั่นจะยิ่งสร้างความพอใจมหาศาลเมื่ออิเอมิทสึจับใบหน้านั้นให้หันมาพร้อมกับลงมือบดขยี้จุมพิตริมฝีปากที่ชุ่มเลือดนั้นอย่างเอร็ดอร่อย ดื่มด่ำรสชาติมากมายในคราวเดียว ความอ่อนวัย อ่อนโลกที่หอมหวาน โลหิตสกปรกแสนเศร้า ความมืดหม่นที่เร้าอารมณ์จนอยากจะเก็บเด็กหนุ่มตรงหน้าไว้และเชยชมจนกว่าจะเบื่อหน่าย [align=center] อะไรในโลกนี้ ยามลิ้มลองครั้งแรกน่ะ น่าพิสมัยเสมอ[/align] ต่อ |
|
| Author: | ruk21us [ 15 Aug 2008, 02:06 ] |
| Post subject: | |
“ ช ช่างชั่วร้ายจริงๆนะครับ” สิ่งเดียวที่พอจะพูดออกไปได้ “ ก็เหมือนกันล่ะนะ อา!” ชายหนุ่มครางยามที่ถอนร่างออกจากอีกฝ่าย แต่ก็ยังใจดีพอที่จะพยุงร่างกึ่งเปลือยนั้นไว้ ไม่ให้ล้มลงฟาดพื้น ฟ้ายังมืดอยู่ นาฬิกากันน้ำเรือนโปรดบอกเวลาตีสี่กว่า สายฝนค่อยๆซาลงทีละน้อย “ ผมต้องกลับ ยังต้องไปรายงานอีกนี่นา” ยามาโมโตะพึมพำออกมาหากแต่ร่างกายไม่สั่งการอย่างที่ต้องการแม้แต่นิด เลือดที่ช่วงขาไหลรินย้อมลงมา ในขณะที่ชายอีกคนลูบไล้และชิมชมธารเลือดที่ไหลอยู่ไม่ขาด สำหรับอิเอมิทสึเขาได้แต่คิด คิดอยากมากกว่านี้ อยากให้ร้องครวญครางเรียกหามากกว่านี้ ให้ได้รุกราน ทำให้คลั่งไคล้ พร่ำเรียกชื่อเขาอยู่ไม่ขาด “ ฉันจะรายงานบอสให้เอง แลกกับ....” “ อืม” เด็กหนุ่มครางก่อนจะเอื้อมปลายนิ้วที่สั่นไหวเกลี่ยใบหน้าคู่อภิรมย์ “ ไม่สนุกเลย” “ หืม” “ เอาเปรียบกันนี่นา” เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้น ก่อนที่จะโน้มศีรษะอีกฝ่ายให้ลงมาแลกจุมพิตวาบหวามกันอีกครั้ง สำหรับยามาโมโตะ ไม่ใช่ว่าเขานึกพิศวาสคนตรงหน้ามากมาย แต่เพราะได้ยีน......เสียงฝีเท้า [align=center] เปิดฉาก การแก้แค้น[/align] “ ท ทาเคชิ!” ชายสูงวัยก้มลงเก็บดาบที่ถูกทิ้งไว้กลางสายฝนบนพื้นที่เปียกแฉะ หัวใจราวถูกกรีดจนเจ็บแปลบ เพราะภาพที่เห็นต่อหน้า ลูกชายเพียงคนเดียวที่หนีออกจากบ้านไปเมื่อสามวันก่อนกำลังกอดก่ายกลางพื้นถนนในสภาพน่าอดสูอยู่กับ.....เพื่อนสนิทของตนเอง! “ สนุกเกินคาดเลยล่ะครับ พ่อ” เด็กหนุ่มแย้มยิ้มให้บิดา หากแต่ความรู้สึกที่มีนั้น.....มืดหม่น [align=center] คนสามคน สามความแตกต่าง คล้ายคลึง และโหดร้าย[/align] ฝนไม่ได้ตกแค่วันนั้น แต่มันตกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ผ่านเวลา ผ่านค่ำคืน เจ็บจนกระอักออกมาเป็นเลือด คนผ่านข้ามวันเวลา ร้องไห้ทุกข์ทรมาน หักหลังจนด้านชา เฉกเช่นค่ำคืนนี้ “ ขอตัวลูกชายผมกลับเถอะนะ คุณซาวาดะ” ยามาโมโตะ สึโยชิบอกพลางยื่นมือขวาออก “ ต้องถามว่าลูกชายคุณจะว่ายังไง” นั่นคือคำถาม อิเอมิทสึว่าพลางปล่อยมือจากเด็กหนุ่ม ในขณะที่ยามาโมโตะ ทาเคชิยังคงโอบลำแขนรอบลำคออีกฝ่าย เด็กหนุ่มปรายสายตามองบิดาที่ยืนนิ่งด้วยสายตายากหยั่งถึง ว่างเปล่า แค้นเคือง โมโห และทิฐิจนมองไม่เห็นสิ่งใด ในตอนนั้นเองที่เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด.....สาบานต่อซาตาน ว่าจะ....ไม่มีวันอภัยให้! “ เมื้อกี้คุณยังพูดไม่จบเลยนะ ไปรายงานแทนผม แลกกับ .......” “ เธอก็รู้คำตอบดีอยู่” [align=center] และนั่นคือช่วงเวลาที่ความเลวร้ายที่สุด พัดผ่านเข้ามา[/align] จบ ไม่รับคำตำหนิต่อว่า หรือหม้อ ไห กะละมังทั้งสิ้น |
|
| Author: | derick [ 15 Aug 2008, 02:09 ] |
| Post subject: | |
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ซีรี่ย์ข้างทางงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 5555555555555 ========================= เหอ ๆ อ่านแล้วรู้ได้เลยว่าอารมณ์ไหน... เป็นฟิคที่ยิ่งอ่านแล้วยิ่งแรงขึ้นจริง ๆ = =" |
|
| Author: | sarail [ 15 Aug 2008, 06:44 ] |
| Post subject: | |
กระจัดกระจาย.. สติ.. ในที่สุดก็มีคนกดยามะลงแล้วสินะ=[]=!!!!!!!!!!! เรื่องมันเป็นยังไงมายังไงกันแน่ แล้วรุ่นพ่อ... อ๊ากกกกกกกกก ท่านรักฮะ ส.ถ.อ.มันตามมาหลอกหลอนหรืออย่างไร=[]=!!!!!!! ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย |
|
| Author: | joey [ 15 Aug 2008, 08:54 ] |
| Post subject: | |
....ไม่รับไห งั้นรับเสียงครางของมนุษย์แบบ ม่ายยยยยยยย ไปล่ะกัน เหอะๆ อารมณ์ไหนเนี่ยพี่รัก ยามะเนียนไหงกลายเป็นงี้ไปได้เนี่ย |
|
| Author: | u-nife [ 15 Aug 2008, 09:59 ] |
| Post subject: | |
อึ่ก....อ่านแล้วจึ่กกันเลยทีเดียว.... ฟิคอารมณ์แบบนี้ มืดมนแบบนี้ ชอบค่ะ ว่าแต่ เป็นไงมาไง ยามะถึงได้เป็นเยี่ยงนี้ =[]=! |
|
| Author: | SEISU_FREE [ 15 Aug 2008, 13:53 ] |
| Post subject: | |
อึ้ง!!!ทึ่ง!!!O-O ง่า~~เป็นไปได้อ่ะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามีคู่นี้ด้วยอ่ะ |
|
| Author: | tonpalm [ 15 Aug 2008, 16:18 ] |
| Post subject: | |
ในที่สุดยามะก็โดนกด!!! O[]O!!!! ม่ายยยยยยยยย~~~ นี่มันอะไร!? |
|
| Author: | fuokentaro [ 15 Aug 2008, 17:41 ] |
| Post subject: | |
กลางถนนโอ้ช่างร้อนแรงงงงงงงงงง~~~~~~~~~ |
|
| Author: | Ren [ 15 Aug 2008, 17:55 ] |
| Post subject: | |
นั่งอึ้ง... /ตัวสั่นหงึกๆ... กลัวแต่ก็ยังอ่าน=v=lll ยามะเกะแตกมากมายค่ะ.... ชอบยามะเกะนะคะ... แต่กลัวอิเอะค่ะorzlll.... |
|
| Author: | Usangi [ 15 Aug 2008, 18:39 ] |
| Post subject: | |
มืดหม่นเหลือเกิน ขนาดเกะยังดาร์กได้ยามะจ๋า ท่านรักค้าเรื่องมันเป็นยังไงมายังไงถึงได้กลายเป็นคู่อภิมหาแรร์เยี่ยงนี้ได้ มาต่อด้วยน้า |
|
| Author: | lorun [ 15 Aug 2008, 18:47 ] |
| Post subject: | |
ยามะโดนกดก็แปลกไปอีกแบบนะ |
|
| Author: | tatsuki [ 15 Aug 2008, 19:25 ] |
| Post subject: | |
อึ้งทึ่ง=[]= มันมีคู่นี้ในโลกด้วยอ่ะจอจร์ ซาร่าช่วยด้วย แต่การที่ได้เห็นยามะเคะ.........................ก็ดีเหมือนกันนะ 5555+ |
|
| Author: | davi [ 15 Aug 2008, 21:47 ] |
| Post subject: | |
โอ้ว... มันสุดยอดไปเลย... มีคู่แบบนี้ด้วยล่ะ 5555 ........ชอบนะเนี่ย โอ้ยย ช่วงนี้เปิดๆไปชักเริ่มเจอยามะเคะบ่อยขึ้น ถ้าเราติดยามะเคะจะทำยังไงดีเนี่ย~ (ก็ปล่อยมันไปเลย) ยามะเคะแบบนี้ชอบ ถึงเกะแต่ก็ยังดาร์ก หึหึหึ |
|
| Author: | Spoy [ 15 Aug 2008, 22:10 ] |
| Post subject: | |
เฮือก อึ้งกิมกี่ อีหมวยอึ้งคับ ยามะโดนกด คิคิคิ น่าสนใจดีเหมือนกันน้า |
|
| Page 1 of 12 | All times are UTC + 7 hours |
| Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group http://www.phpbb.com/ |
|