[Short Fic][D18] Sunset Glow

Tippuri~ii · **Posted:** 27 Sep 2009, 23:21

Title : Sunset Glow

Fandom : Katekyo Hitman Reborn!

Pairing : Dino x Hibari (D18)

Author : Tippuri~ii

-------------------------------------------------------------------------------------------------

แสงแดดยามเย็นที่ฉันมองนั้น...ช่างเป็นจัดจ้าและแสบตาเหลือเกิน

นึกอยากจะเบือนหน้าหนี...หากมันก็สวยเกินกว่าจะละสายตา

ความรู้สึกที่มีให้นาย...ก็เป็นแบบนี้เลย...

ดวงตาสีนิลเหม่อมองภาพบรรยากาศยามบ่ายนอกหน้าต่างเงียบๆ เหล่าบรรดาเด็กนักเรียนที่ทยอยกันกลับบ้านพร้อมรอยยิ้มและการหัวร่อต่อกระซิกนั้นช่างดูราวกับว่าเป็นคนละโลกเมื่อมองจากอาคารเรียนที่เงียบงันแบบนี้

ร่างบางหมุนตัวจะเดินผละออกจากหน้าต่างบานใหญ่ แต่เสียงทุ้มที่ดังมาแต่ไกลก็หยุดเอาไว้

“เคียวย้า~ จะกลับแล้วเหรอ?”

“แล้วแกเห็นว่าฉันจะยืนอยู่ต่อรึไงเล่า?” เสียงเย็นๆย้อนถาม ฮิบาริขยับจะเดินอีกครั้ง แต่มือใหญ่ก็รั้งตัวไว้พร้อมกล่าวเสียงร่าเริงตามนิสัย

“อยู่ด้วยกันอีกสักพักไม่ได้หรือ? ฉันอยากเห็นพระอาทิตย์ตอนตกดินจัง”

เด็กหนุ่มไม่ได้สนใจฟัง...สิ่งที่ดึงความสนใจของเขาไว้คือดวงตาสีคาราเมลของอีกฝ่าย ก่อนที่จะให้คำตอบว่าง่ายผิดวิสัยแก่คนฟัง

“เอาสิ อยู่ต่ออีกนิดก็ได้”

อะไรทำให้แววตาของนายเศร้าขนาดนี้นะ...ดีโน่

เวลาล่วงเลย...แสงแดดยิ่งจัดจ้า

โรงเรียนในตอนนี้ไร้ซึ่งผู้คนแล้ว แสงอาทิตย์อัสดงสีส้มแก่ฉายฉานไปทั่วท้องฟ้า ดีโน่เหม่อมองบรรยากาศสงบเงียบแล้วพูดลอยๆ

“อาทิตย์ตกดินที่ญี่ปุ่นนี่สวยจริงๆนะ…”

“เฮอะ...ยังกับว่าที่อิตาลีไม่มีอย่างงั้นแหละ” เด็กหนุ่มผมดำข้างกายพูดขัด...เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนฟัง

“ที่อิตาลีน่ะ...มืดเร็วจะตาย ไม่มีเวลาได้มานั่งมองนานๆแบบนี้หรอก” ดวงตาสีคาราเมลมีแววเศร้าๆเมื่อนึกถึงบางสิ่ง “แถมนี่...ฉันได้มาดูกับเคียวยะด้วย มันเลยเป็นอะไรที่พิเศษมากเลยไงล่ะ...”

“นี่แกเป็นอะไรไปหา?” ฮิบาริพูดออกมาอย่างอดรนทนไม่ไหว เขาสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายมีอะไรในใจ...แต่ก็เอาแต่พูดถึงอย่างอื่นจนชวนให้หงุดหงิด “มีอะไรก็พูดออกมาตรงๆ...ฉันรำคาญท่าทีอมพะนำของแกเต็มทนแล้ว”

“ฮ่าๆ ปิดเคียวยะไม่ได้จริงๆด้วยแฮะ” เสียงหัวเราะนั้น...ไม่มีแววรื่นเริงแฝงไว้สักนิด “คือว่านะ...ตอนนี้ ทุกคนก็เก่งกันหมดแล้วใช่มั้ยล่ะ ฝีมือเคียวยะเองก็พัฒนาซะจนฉันยังภูมิใจแทนเลยนะ...”

มือใหญ่ลูบเส้นผมสีดำเบาๆก่อนที่จะเอ่ยต่อ

“ฉันมาญี่ปุ่นตามคำไหว้วานของรีบอร์น ตอนนี้ทุกอย่างก็โอเคแล้ว เพราะงั้น...มันก็ถึงเวลาที่ฉันต้องกลับอิตาลีแล้วล่ะ” ดวงตาสีน้ำตาลใสนั้นไม่กล้าแม้แต่จะมองว่าคนฟังทำหน้าอย่างไรอยู่ “ทางนั้นเองก็โทรมาเร่งเอาๆ...ท่าทางจะยุ่งน่าดูตอนฉันไม่อยู่ เลย...”

“แล้วนายจะกลับไปเมื่อไหร่?” เสียงทุ้มหวานถามแทรกกลางประโยค ดวงหน้าขาวใสยังคงไม่หันมาทางคู่สนทนา...ดวงตาสีนิลมองออกไปนอกหน้าต่างราวกับว่าไม่ได้คุยกับคนข้างกาย

ความเงียบที่กั้นกลางระหว่างคำถามช่างยาวนานจนทำให้ใจเสีย...ก่อนที่เสียงทุ้มจะตอบคำตอบที่เขาไม่อยากฟัง

“วันนี้...เที่ยงคืน”

“สรุปว่าตอนนี้...เรากำลังลากันอยู่สินะ?” เรียวปากบางเหยียดยิ้มเยาะเพื่อปกปิดความรู้สึกของตัวเอง

“ฉันขอโทษ...ฉันเองก็เพิ่งรู้เมื่อวาน” เสียงทุ้มเริ่มสั่นในตอนท้าย “เคียวยะ...ฉันขอโท...”

ประโยคขาดหายเมื่ออีกฝ่ายโผเข้ากอดอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ดีโน่ตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะกระชับกอดร่างบางที่เขาไม่อยากให้อยู่ห่างกายสักนิด เสียงนุ่มกระซิบแผ่ว

“เคียวยะ...ฉันไม่ได้อยากไปเลย...ฉันอยากอยู่กับนายนะ...”

“เงียบเถอะน่า...อย่ามาพูดอะไรอ่อนแอๆแบบนี้ได้ไหม มันน่ารำคาญ” ฮิบาริผละตัวจากอ้อมแขนกว้างแล้วเขกหัวคนตัวโตแต่กลับยังร้องวอนแง้วๆเหมือนเด็กเข้าให้หนึ่งที

“เจ็บนะเคียวยะ!” บรรยากาศการร่ำลาที่แสนเศร้าหายวับไปทันควันเมื่อดีโน่โวยวายเสียงลั่น แต่ฮิบาริไม่ได้สนใจ ร่างโปร่งขยับกายหันมองไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง...แต่คราวนี้ มือเรียวขยับเข้ากุมมือใหญ่ของอีกฝ่าย

“นายจะมานั่งเสียใจทำไม...ก็แค่กลับไปอิตาลีเอง”

“แล้วนายล่ะเคียวยะ...นายไม่...” เสียงทุ้มหยุดพูดดื้อๆเพราะไม่อาจเอ่ยคำถามคาใจออกไป

ไม่มีฉัน...นายไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ…เคียวยะ?

มีแต่ฉันคนเดียวหรือ...ที่เสียใจกับการจากลา...?

“นายก็แค่กลับไปอิตาลี...” เสียงหวานพยายามสะกดกลั้นไม่ให้สั่น มือเล็กจับมือใหญ่แน่นขึ้น “ถ้านายชอบพระอาทิตย์ตกดินที่ญี่ปุ่น...ก็รีบกลับมาดูอีกละกัน...”

ประโยคที่กล่าวถัดมานั้นเรียบง่าย...หากอ่อนหวานนักในหัวใจคนฟัง

“รีบกลับมา...เพราะฉันเองก็จะรอดูมันพร้อมกับนายด้วย...เข้าใจไหม?”

รอยยิ้มสดใสระบายบนเรียวปากของคนฟังเมื่อได้ยินประโยคน่ารักๆที่นานทีคนผมดำจะยอมพูด มือหนาขยับกระชับสัมผัสที่แลกให้กัน...ความอึดอัดในใจเลือนหายไปกับคำพูดที่ได้ยิน

เป็นอย่างนี้สินะ...

ที่นายไม่แสดงท่าทีเสียใจ...เพราะนายรู้อยู่แล้วว่าฉันจะต้องกลับมา

กลับมา...หานายที่รอฉันอยู่...

“ฉันจะรอนาย...นายต้องรีบกลับมานะ เข้าใจไหม? ไม่งั้นฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่...ดีโน่” เสียงพูดเริ่มสั่นนิดๆในตอนท้าย จนคนฟังต้องคว้าร่างบางนั้นเข้ามากอดพลางกระซิบข้างหู

“ขอบคุณนะ...ที่นายจะรอฉัน...เคียวยะ” ดวงตาสีคาราเมลบัดนี้เต็มไปด้วยแววสดใสดังแต่ก่อนเมื่อเจ้าตัวแย้มยิ้ม ประโยคสุดท้ายถูกเอ่ยเบาๆให้มีเพียงคนในอ้อมแขนเท่านั้นที่ได้ยิน...ถ้อยคำสั้นๆที่เลือนหายไปกับสายลมอย่างรวดเร็ว หากมันกลับวาดระบายอยู่ในใจของคนฟัง ราวกับแสงอาทิตย์อัสดงที่แต่งแต้มท้องฟ้ายามเย็นให้สวยงาม

“ได้โปรด...รอฉันนะ แล้วฉันจะรีบกลับมาหานาย...ฉันสัญญา”

Fin

-------------------------------------------------------------------------------------------------

คุยกันสักนิด~*

เสร็จไปอีกเรื่องงงงงงง คราวนี้ลองแต่งแบบบทบรรยายดูบ้าง หวังว่าจะยังไม่เอียน D18 กันนะเคอะ!

ฟิคเรื่องนี้เกิดจากการที่เราดูรูปแล้วบ้าไปเองค่ะ รูปเดียวจิ้นไปไกลลลลล เชิญทัศนาค่ะ

ดูแล้วคิดว่า 'พวกเขาจะคุยอะไรกันนะ?' แค่นั้นแหละ...เตลิดเปิดเปิง ได้ฟิคมาเรื่องนึงซะงั้น ผสมๆกับที่ตอนนั้นฟังเพลงจากวงสุดที่รัก...Sunset Glow ของ Big Bang แต่เอาจริงๆเพลงนั้นมันไม่เข้ากับฟิคเรื่องนี้อย่างแรง เพลงที่เราว่าเข้าต้องเพลงนี้ค่ะ...Utsukushiki Yuugure เป็นซาวด์แทรคของ Nodame Cantabile ฉบับละครค่ะ...ชื่อเพลงก็เข้ากับฟิคนะคะ เพราะมันแปลไทยได้ว่า 'ความงามเมื่อยามพลบ' ฟังแล้วสบายหู เหมาะกับฟิคเรื่องนี้ที่ซู้ด~

โหลดไปฟังยามว่าง >> http://www.mediafire.com/download.php?zgny3ejmndf

ขอตัวไปปั่นฟิคเลท 1869 ต่อ...เจอกันเรื่องหน้าค่ะ ^^

ทิพย์ปุริเองจ้า

nunu · **Posted:** 28 Sep 2009, 00:03

อ๊างๆๆๆๆ ยามพระอาทิตย์ตก พี่โน่ต้องกลับมาดูกับเคียวยะอีกนะ
เคียวยะรอแล้วก็รีบๆกลับมานะพี่โน่=w=+

Tippuri~ii · **Posted:** 28 Sep 2009, 00:13

แหมๆๆ พี่โน่กลับมาอยู่แล้นนนน

ก็พี่โน่รักน้องฮินี่นา~ อิๆ

KanGKanG_TeukiE · **Posted:** 28 Sep 2009, 07:21

น้องฮิจะไปรอที่ทางช้างเผือกนะ * *//บ้า ! อะไรของแก๊

555+ ดูแล้วฮิไม่เครียดจริงๆด้วยนะเนี่ยที่โน่ไป
เพราะรู้อยู่แล้วใช่มั๊ยล่ะ..
ว่าโน่ต้องกลับมา !!

แต่รูปนั่นทำเอาจิ้นเหมือนกันนะเนี่ ยย

IndigoMist · **Posted:** 28 Sep 2009, 09:18

เคียวยะน่ารัก

ยังไงคุณเคียวก็ยังอยู่ที่โรงเรียนอยู่แล้วแหละพี่โน่ รีบกลับมาน้า

QiQi · **Posted:** 28 Sep 2009, 10:57

เป็นฟิคใสๆที่อ่านแล้วอบอุ่นมากเลยค่ะ

ทั่นฮิไม่ใช่ไม่เศร้านะพ่อโน่ว แต่ว่าก็จะรอให้กลับมาอยู่น้า > <

เห็นรูปแล้วก็ให้ฟีลมากๆเลยจริงๆด้วย 55+

โอย แทบจะรู้สึกว่าเป็นความรู้สึกในเรื่องเลยทีเดียว / สครีม*

ดีโน่รีบๆกลับมาหาเคียวยะนะจ้ะ ^ ^~

clover2329 · **Posted:** 28 Sep 2009, 11:47

ต่อให้พระอาทิตย์ตกหรือไม่ตก
ยังไงซะพี่โน่ก็ต้องกลับมาหาเคียวยะเสมอนั่นแหละนะ หุหุ
เด็กซึนๆ แบบนี้ถูกใจโน่นักแล ฮี่ๆๆๆ

onimizu_382 · 20/12/09

น้องฮิไม่ซึน!!! แต่เดเระ!!!!!

บรรยากาศตอนพระอาทิตย์ตกมันโรแมนติกดีนะ..

kotami · **Posted:** 28 Sep 2009, 13:18

เคียวย๊าาาาา
น่ารักมากมายเลยค่ะท่านทิพย์ปุริ
บอกว่าจะรอโน่ด้วยล่ะ
มันเลยไม่ใช่การจากลา
เป็นเพียงแค่การที่โน่ต้องกลับไปทำงาน แล้วว่างๆก็จะมาหาใหม่

ขอบพระคุณท่านทิพย์ปุริมากมายเลยนะคะ
ว่างๆแต่งD18มาอีกนะคะ

finfish · **Posted:** 28 Sep 2009, 13:23

บรรยากาศโรแมนติกมากมายยยย

ฟังเพลงไปด้วยอ่านไปด้วยนี่มันได้บรรยากาศจริงๆนะคะ TwT

ตอนที่โน่บอกว่าจะต้องกลับไปอิตาลี นี่เศร้ามากๆ

แต่ยังไงโน่ก็ต้องกลับมาหาเคียวยะอยู่แล้ว

รักคู่นี่ที่สุดเลย~

AnxiouS · **Posted:** 28 Sep 2009, 16:08

ไม่ว่าห่างแค่ไหน

อิตาลีญี่ปุ่น

คนละทวีป

คนละประเทศ

แต่ว่า

ระยะทางก็ไม่เป็นอุปสรรค

รักไร้พรหมแดนนของD18!!

(หึหึ..)

melon · **Posted:** 28 Sep 2009, 18:08

อร๊ายยยยยย

ฟิคนี้น่ารักทั้งคู่เลย><

ภาพสวยค่ะ ชอบบบ

without-wing · **Posted:** 28 Sep 2009, 19:00

แอร๊ยยยยย >//////<

น่ารักทั้งคู่เลยอ่า...

สรุปคุณฮิก็รอโน่กบัลมาสินะ!

แล้วก็ภาพที่มาประกอบ..

สวยมากเลยค่ะ!

MybodyKiss · **Posted:** 28 Sep 2009, 19:08

555+

ตอนเย็นยามอาทิตย์ลับขอบฟ้า ฮิคุงนั่งรอโน่

*0* ฮิแอบหวานเรอะ

เคะซึนๆ

ว่าไปก็เย็นแล้ว

เลยมาแปะเค้กยั่วน้ำลายกัน

ดูแลสุขภาพกันบ้างนะขอรับ

น่ากินมะล่า

Hayon_18 · **Posted:** 28 Sep 2009, 21:51

บรรยากาศโรแมนติกมากมาย ~
D18 ท่ามกลางแสงของพระอาทิตตก .. >o<~!!

เคียวยะน่ารัก แอบซึนนิดๆ ><
โน่รีบๆกลับมาหาเคียวยะนะ

•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

[Short Fic][D18] Sunset Glow

Who is online

Panel