หลามน้อยเศร้าอยู่แล้ว
ยังมีเรื่องเครียดมาให้เจออีก
แล้วอย่างนี้จะหายทันไปประลองหรือเปล่าน่อ
มาต่อเร็วๆ นะค่า
| •·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·• http://reborntfc.freeforums.org/ |
|
| [Fic] The Third Hand(s) [XS][Up.36]11/5/09 http://reborntfc.freeforums.org/the-third-hand-s-11-5-09-t1759-15.html |
Page 2 of 80 |
| Author: | HoRo [ 08 Apr 2008, 22:14 ] |
| Post subject: | |
ท่าน Muk แต่งดีภาษาลื่นไหลอีกแล้วค่า รอตอน 1 อย่างใจจดใจจ่อเลยนะง้าบบ |
|
| Author: | Kilun(Kill) [ 08 Apr 2008, 23:57 ] |
| Post subject: | |
หลามน้อยมามาดนางเอกละครน้ำเน่าเจ๊ดสี แต่ถึงไงก็ชอบหุๆไงคำพูดสุดท้ายมันดูเป็นลางจังหลามจะรีบไปไหนบอสเค้าไม่ไล่นู่ไปหรอก รออ่านต่อไปงับ |
|
| Author: | sey [ 09 Apr 2008, 01:12 ] |
| Post subject: | |
น้องหลามน่ารักอีกตามเคย ป๋าช่างเถื่อนเหลือ โอ้วป๋า เถื่อนอีกสิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ |
|
| Author: | warisareu [ 09 Apr 2008, 06:37 ] |
| Post subject: | |
โอ้..ท่านมุกแต่งฟืคดาร์ก~~~~~ > < ข้าน้อยจะรออ่านเต็มที่ค่า |
|
| Author: | lilth [ 12 Apr 2008, 10:52 ] |
| Post subject: | |
เลิฟฟฟฟฟค่า คุ่บอสกะน้องหลาม เยสสส เอาแบบบดาร์คๆๆเลยค่า5555555 |
|
| Author: | Muk! [ 13 Apr 2008, 01:22 ] |
| Post subject: | |
Story : The Third Hand(s) Chapter : ตอนที่ 1 Paring : XS Rate : - Note : ไม่แน่ใจว่าตอนนี้มันดาร์ครึเปล่า =[]=" -------------------------------------------- ...1 วันก่อน... ...โรงพยาบาลนามิโมริ... “เฮ้ย! ปล่อยให้ฉันเดินเองก็ได้ว้อย ไอ้ม้าพยศ!” เสียงแผดลั่นดังมาจากร่างบางของคนเจ็บหนักที่ถูกอุ้มไว้ในวงแขนของหนุ่มผมทอง โดยมีลูกน้องในชุดสูทสีดำเดินตามหลังมาห่างๆเพื่อให้แน่ใจว่าบอสของตนจะไม่เดินชนอะไรล้มไปเสียก่อน “เอาน่า ตัวนายเบาออกจะตายไป สควอโล่” ดีโน่ว่ายิ้มๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความขบขันเมื่อเห็นคนในอ้อมแขนถึงกับหน้าขึ้นสี ...ก็จะให้เขาปล่อยให้สควอโล่เดินเองได้อย่างไร ในเมื่อหมอนี่ยังเจ็บหนักจนแทบไม่สมควรจะลุกจากเตียงด้วยซ้ำ แต่ก็เพราะคำสั่งจากแซนซัสที่จะกลับอิตาลีในวันสองวันนี้ จึงทำให้ร่างบางต้องลากสังขารออกมาจากห้องผู้ป่วยหนักเพื่อไปสมทบกับเจ้านายของตน... คิดพลางม้าพยศก็อดมิได้ที่จะนึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กๆ เมื่อไม่อาจเข้าใจได้ว่าสควอโล่เห็นดีเห็นงามอะไรในตัวลูกชายบุญธรรมของรุ่นที่ 9 นัก ทั้งที่ผู้ชายคนนั้นไม่เคยทำดีต่อสควอโล่แม้สักนิด ขนาดสควอโล่เจ็บหนักขนาดนี้ก็ยังไม่เคยคิดจะมาเยี่ยม หรืออย่างน้อยก็น่าจะส่งรถมารับมากกว่าให้ฉลามหนุ่มต้องเดินไปหาเองเช่นนี้ “ไอ้ม้าพยศ! หูหนวกรึไงวะ! ฉันเรียกแกหลายรอบแล้วนะเฟ้ย!!” สควอโล่ตะโกนกรอกหู วงหน้าหวานเกินชายเต็มไปด้วยความหงุดหงิด ถึงการถูกอุ้มมามันจะสบายกว่าเดินเองก็เถอะ แต่มันเสียศักดิ์ศรีเฟ้ย!! “ปล่อยฉันลงได้แล้ว! เดี๋ยวฉันเรียกแท็กซี่ไปหาบอสเองได้!” แม้จะนึกขวางอยู่ในใจที่อีกฝ่ายเอาแต่คิดถึงแซนซัสตลอดเวลา แต่โอกาสที่ฉลามหนุ่มจะเจ็บหนักจนไม่มีแรงพอจะเอาดาบฟาดหัวเขาได้นั้นมีน้อยมาก และดีโน่ก็ไม่อยากจะเสียโอกาสนี้ไปโดยไม่ได้ทำอะไรเป็นการแก้แค้นช่วงเวลาสมัยเรียนด้วยกันที่เขาถูกอีกฝ่ายรังแกเสมอ “จะปล่อยก็ได้ถ้านายเลิกเรียกฉันว่าม้าพยศน่ะ” บอสแห่งคาบัคโรเน่ยื่นเงื่อนไขด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ให้ฉลามคลั่งแทบคลั่งด้วยความโกรธ(อดีต)ไอ้ขี้แหยที่อุ้มเขาอยู่ “ก็ถ้าไม่เรียกว่าม้าพยศแล้วจะให้เรียกว่ายังไงล่ะว้อย!!” “หืม? ทำเป็นลืมไปได้..ก็เรียกแบบที่นายเคยเรียกฉันเมื่อก่อนไง..” วงหน้าคมคายก้มลงมาจนแทบชิดหน้าของร่างในอ้อมแขน “เรียกฉันว่า ดีโน่ สิ” ลมหายใจอุ่นๆที่รินรดอยู่ข้างแก้มทำเอาฉลามหนุ่มถึงกับหน้าร้อนผ่าว มือเรียวผลักหน้าอีกฝ่ายออกไปอย่างเขินจัด นี่มันอะไรกันวะ? ก็แค่ไอ้ขี้แหยนี่มันก้มหน้ามาหาแค่นั้น ทำไมเราต้องเขินด้วยฟะเนี่ย?? ร่างบางถามตัวเองในใจ ความร้อนที่สองข้างแก้มยิ่งชวนให้หงุดหงิดเมื่อคิดถึงว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นจากไอ้ม้าพยศที่แต่ก่อนไม่เคยกล้าหือเขาแท้ๆ แต่ใครจะนึกว่า 8 ปีผ่านไป ไอ้บ้านี่จะสูงขึ้นได้ถึงขนาดนี้!! “ไม่เรียกว้อย!!” สควอโล่ตะโกนลั่น “อย่างแกน่ะเรียกแค่ว่า ไอ้ขี้แหย ก็พอแล้วเฟ้ย!!” น้ำคำที่รุนแรงแต่กลับไม่อาจทำให้ดีโน่โกรธแต่อย่างใด ตรงข้ามชายหนุ่มกลับหัวเราะลั่น มือกอดกระชับร่างบางแน่นขึ้น “ฮะฮะฮะ สมเป็นนายจริงๆนะ สควอโล่” “ปล่อยฉันนะว้อยยยยยย!!” ผู้ถูกกระทำ(?)ใช้มือทั้งผลักทั้งดันเจ้าของวงแขนให้ออกไปห่างๆ แต่มีหรือที่แรงคนเจ็บจะสู้แรงม้าที่พ่วงลูกน้องมาด้วย ให้จากม้าขี้แหยกลายเป็นม้าถึกที่มีแรงและพาวเวอร์มากกว่าในทันที “อย่าห่วงน่า เดี๋ยวฉันขับรถไปส่งนายให้เอง ไม่ต้องไปแท็กซี่หรอก” ดีโน่ว่ายิ้มๆพลางอุ้มฉลามที่ยังคงโวยวายทั้งใบหน้าแดงก่ำออกไปยังรถที่จอดรออยู่ แต่แล้วก่อนที่จะทันได้ขึ้นรถนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “จะกลับรึยัง สควอโล่?” น้ำเสียงที่คุ้นเคย ให้สควอโล่หันกลับไปหาหนึ่งในเหลาผู้ริหารแห่งวาเรีย เลวี่ ที่ยืนหน้าบึ้งคอยอยู่แล้ว! อีกฝ่ายมองฉลามที่อยู่ในอ้อมแขนของศัตรูอย่างไม่สนใจอะไรนัก เมื่อชี้ไปที่รถที่จอดรออยู่ “ไปขึ้นรถได้แล้ว เดี๋ยวก็กลับไปสมทบกับบอสไม่ทันเวลาเครื่องบินออกหรอก” สายฟ้าแห่งวาเรียพูดด้วยน้ำเสียงห้วนๆเฉกเดิม แต่คำพูดนั้นกลับทำให้สควอโล่ยิ้มออกมาอย่างดีใจ พลางเอ่ยถามในสิ่งที่คาดหวัง “บอสส่งแกมารับฉันเรอะ?” เลวี่เหยียดยิ้มหยันให้กับคำถามโง่ๆ “ใช่ที่ไหนล่ะ ลุซซูเรียมันขอให้ฉันมารับแกต่างหาก ไอ้หมอนั่นมันว่าถ้าแกไปไม่ทันเวลาเครื่องบินเดี๋ยวบอสจะลำบากเพราะต้องเลื่อนเวลาเดินทางออกไป ฉันถึงได้ยอมมารับแกนี่แหละ” สีหน้าที่สดใสขึ้นเปลี่ยนกลับเป็นหมองลงเล็กน้อย แต่ถึงกระนั้นก็ยังอดมิได้ที่จะถามต่อ “แล้วบอสเป็นไงบ้าง? อาการของบอสไม่เป็นไรแล้วใช่มั้ย?” ถามเนื่องจากหลังจบศึกชิงแหวน เขาก็ถูกไอ้ม้าพยศลากคอกลับมานอนโรงพยาบาลเหมือนเดิม ถึงแม้จะโทรคุยกับเบลอยู่ทุกวันว่าอาการของบอสไม่เป็นอะไรไม่มาก แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี “เออ! ไม่เป็นไรแล้ว!!” เลวี่กระชากเสียงตอบ ดวงตาเจ้าเล่ห์มองฉลามที่ยังคงอยู่ในอ้อมแขนของบอสแห่งคาบัคโรเน่อย่างนึกสนุก “..ที่จริงแกจะไม่กลับไปกับฉันก็ดีนะ เพราะถึงยังไงบอสก็คงไม่อยากเห็นหน้าแกสักท่าไหร่” “หมายความว่าไงฟะ!!” สควอโล่ตะโกนลั่น “เฮอะ แกคงจะไม่รู้สินะว่าตอนศึกชิงแหวนแห่งพิรุณน่ะ บอสพูดออกมาเองเลยว่าเศษสวะที่พ่ายแพ้อย่างแกน่ะมันหมดประโยชน์แล้ว! แล้วแบบนี้แกยังคู่ควรที่จะกลับไป..” “หุบปากนะ!!” แส้สีดำตวัดรัดเข้าที่รอบลำคอของคนปากเปราะ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มอยู่เสมอของดีโน่แปรเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยว โดยเฉพาะเมื่อเห็นสีหน้าซีดเผือดของร่างในอ้อมแขนก็ยิ่งทำให้เขาอยากจะกระชากแส้หักคออีกฝ่ายเสียเลย ทว่าการกระทำของม้าพยศกลับยิ่งทำให้เลวี่เปิดปากพูดมากขึ้น “ที่จริงบอสจะลงมือฆ่าแกด้วยตัวเองอยู่แล้ว แต่แกดันโดนฉลามงาบไปซะก่อน แต่แกรู้มั้ยว่าตอนที่เข้าใจว่าแกตายแล้วน่ะ บอสพูดอะไรออกมา..” เสียงเหี้ยมเกรียมจงใจเว้นวรรคอย่างหวังจะป่วนประสาทของอีกฝ่าย ให้ดีโน่กระชากแส้ในมือจนรัดคอเลวี่แน่นขึ้น “อ๊อก..!” “หุบปากเน่าๆของแกได้แล้ว!!” ดีโน่ตวาดอย่างโกรธจัด มองชายผู้ที่กำลังพยายามแก้แส้ออกจากลำคอด้วยความทุกข์ทรมานอย่างสาแก่ใจนัก แต่แล้วตอนนั้นเองสควอโล่ก็แตะมือลงบนมือเขาเบาๆ “ปล่อยมันเถอะ ดีโน่..” เสียงหวานแหบพร่า มือขาวสั่นระริกราวกับหวาดกลัวในสิ่งที่กำลังจะได้ยิน แต่ถึงอย่างไรมันก็เป็นสิ่งที่เขาจำเป็นต้องได้ยินอยู่ดี “แต่ว่า..” ม้าพยศมองสบดวงตาสีฟ้าที่กำลังวอนขอเขาเงียบๆแล้วก็ได้แต่ขบกรามกรอด มือตวัดปล่อยแส้ออกจากลำคอของไอ้สารเลวอย่างช่วยไม่ได้ เพราะถึงอย่างเขาก็ไม่เคยปฏิเสธสควอโล่ได้สักที! ฉลามหนุ่มมองชายที่กำลังกระอักกระไอด้วยสายตาเย็นชา “บอส..พูดว่าอะไร?” ร่างหนาที่ยังคงไอไม่หยุดเงยหน้าขึ้นมองอีกฝาย แล้วรอยยิ้มเหยียดหยามก็ปรากฏขึ้น ขณะเอ่ยเน้นชัดเจน “บอสพูดว่า ‘ในที่สุดก็สะสางอดีตไปได้อีกอย่าง’ ไงล่ะ!!” คำพูดง่ายๆเพียงประโยคเดียวแต่กลับกระแทกเข้ากลางใจของฉลามผู้ภักดีที่หากไม่ติดว่าถูกอุ้มอยู่แล้ว ร่างบางก็คงแทบทรุดลงนั่งกับพื้น... สะสางอดีตไปได้อีกอย่าง? นี่ฉันเป็นอดีตที่นายต้องการจะสะสางมาตลอดอย่างนั้นหรือ? หยาดน้ำตาที่เอ่อคลอถูกศักดิ์ศรีขวางกั้นไว้มิให้รินหลั่ง มือกำแน่นจนรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบ วงหน้าขาวซีดราวคนตายเมื่อในใจยังคงอดมิได้ที่จะปฏิเสธในสิ่งที่ได้ยินมา มันไม่จริงใช่มั้ย แซนซัส? ท่าทางที่แทบเสียการควบคุมตัวโดยสิ้นเชิงของฉลามหนุ่มอยู่ในสายตาของดีโน่จนหมดสิ้น ชายหนุ่มเม้มปากแน่น ทั้งนึกอยากจะฆ่าเลวี่ที่บังอาจเอาเรื่องนี้มาบอกสควอโล่ แต่ก็ยิ่งอยากฆ่าผู้ชายคนที่เอ่ยคำพูดนี้ออกมามากกว่า แต่หากเขาทำเช่นนั้นจริงแล้ว..ฉลามผู้ภักดีคนนี้ก็คงจะไม่ยอมให้อภัยเขาแน่! อย่างจะตอกย้ำซึ่งความจริงในถ้อยคำของตน ให้เลวี่ตะโกนบอก “ถ้าแกไม่เชื่อก็ลองถามม้าพยศดูสิ ไอ้มอนี่มันก็อยู่ด้วยตอนบอสพูดออกมา” วงหน้าหวานเงยขึ้นมองเพื่อนสมัยเรียนด้วยแววตาที่พร่ามัว ริมฝีปากบางสั่นระริกเมื่อวอนขอความจริงนั้น “บอกฉันสิ ดีโน่..มันเป็นความจริงรึเปล่า?” บอสแห่งคาบัคโรเน่ถึงกับพูดไม่ออก วงหน้าคมคายเต็มไปด้วยความลำบากยากใจ แม้จะไม่ต้องการพูดสักเพียงใด แต่สิ่งที่สควอโล่ต้องการก็คือความจริงเท่านั้น “ใช่! หมอนั่น..แซนซัสพูดแบบนั้นจริงๆ” ม้าพยศเอ่ยในที่สุด ร่างบางในอ้อมแขนนิ่งไปนาน มือสั่นระริกที่จับชายเสื้อเขาไว้ค่อยๆหยุดสั่นลง วงหน้าหวานเปลี่ยนเป็นเรียบเฉยราวคนที่มีชีวิตอยู่ทั้งที่ใจได้แหลกสลายไปแล้ว “ขอบใจนะ” เสียงหวานเอ่ยเบาพร้อมรอยยิ้มน้อยๆที่มอบให้แก่ชายที่ช่วยชีวิตตนไว้ “ปล่อยฉันลงเถอะ ฉันต้องกลับไปกับเลวี่” คำพูดที่ไร้เสียงเอะอะโวยวายดังเช่นปกติ คำพูดที่ไร้อารมณ์ดังที่ควรจะมี และเป็นคำพูดที่ม้าพยศไม่ต้องการจะฟังที่สุด แต่ถึงกระนั้นหากสควอโล่ยังคงเลือกที่จะกลับไปหาแซนซัสแล้ว การให้เลวี่ขับรถไปส่ง ย่อมดีกว่าที่เขาขับรถไปส่งมากนัก ดีโน่ปล่อยร่างบางให้ลงยืนกับพื้น มือรับไม้ค้ำยันจากโรมาริโอ้มาส่งให้ “โชคดีนะ สควอโล่” ร่างบางหันมายิ้มให้เขาโดยไม่ตอบคำ ก่อนจะยันกายเดินไปยังรถที่เลวี่ไปนั่งรออยู่แล้ว โดยมีสายตาของบอสและลูกน้องแห่งคาบัคโรเน่มองตามรถสีดำที่แว่นออกไปจนลับตา ..ฉันไม่เคยเข้าใจนายเลยจริงๆ สควอโล่... ...ทั้งที่รู้ว่าแซนซัสไม่เคยต้องการนายแล้วแท้ๆ แต่ทำไมนายถึงยังเลือกที่จะกลับไปหาหมอนั่น..? ...ทำไมนายถึงเลือกที่จะกลับไปอยู่ภายใต้ท้องนภาสีดำที่สร้างแต่ความทุกข์ตรมให้นายกันนะ..? ...หรือเพราะว่าใจของนายได้เลือกแล้วที่จะมอบให้แก่เขาคนนั้นเพียงผู้เดียวอย่างไม่มีวันเปลี่ยนแปลงชั่วนิรันดร์ และบางทีจิตใจที่คงมั่นของนายก็อาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันยังคงลุ่มหลงในสายฝนสีเลือดนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้นก็เป็นได้... “..บอสครับ?” เสียงเรียกจากคนสนิท ให้ม้าพยศค่อยถอนสายตาออกจากถนนที่รถสีดำคันนั้นลับหายไปนานแล้ว ชายหนุ่มหันกลับมาหาด้วยรอยยิ้มบาง “อืมม์ รู้แล้วล่ะ ไปกันเถอะ” แล้วทั้งคู่ก็เดินลับหายไปในท่ามกลางความวุ่นวายของฝูงชน... . . . “ใกล้จะถึงแล้วล่ะ บอส” เจ้าชายนักฆ่าตะโกนบอก ตามองทิวทัศน์สองข้างทางที่ตอนนี้เริ่มเข้าสู่เขตของวาเรียแล้ว “เฮอะ! ช้าเป็นบ้า!” ร่างสูงสบถเสียงเย็น ให้ดวงตาคู่สีฟ้าของคนที่ทำเป็นชื่นชมกับวิวสองข้างถนนหันมามองเล็กน้อย ..ตั้งแต่วันที่กลับจากโรงพยาบาล เขาก็ไม่อาจมองสบตาแซนซัสได้อีกเลย นั่นอาจเป็นเพราะความกลัวในดวงตาที่ทอแววเหยียดหยามของอีกฝ่าย แต่มันก็อาจจะเป็นความกลัวจากสิ่งที่เขาได้รับรู้มาก็เป็นได้... เปลือกตาบางพริ้มหลับลงอย่างอ่อนล้า แม้จะรู้ในที่สุดว่าแซนซัสไม่เคยต้องการให้เขาอยู่เคียงกาย ว่าแซนซัสสาแก่ใจเพียงใดที่สะสางอดีตดังเช่นตัวเขาออกไปจากชีวิต แต่ถึงแม้จะรู้เช่นนั้น..เขาก็ยังคงเลือกที่จะกลับมาหาแซนซัสดังพิรุณที่จะกลับคืนสู่ท้องนภาเสมออยู่นั่นเอง ...ฉันจะอยู่เคียงข้างนายตลอดไปแม้ว่านายจะไม่ต้องการก็ตามที เพราะชีวิตของฉันเป็นของนาย แซนซัส... ความคิดที่แสนเศร้าของชายผู้ที่รู้ทั้งรู้ว่าการจากไปคือตัวเลือกที่ดีที่สุด แต่ถึงสมองจะรู้ แต่ใจกลับไม่รับฟัง ร่างกายกลับไม่ยอมทำตาม เพราะที่ๆเขาจะอยู่ได้ก็มีแต่เพียงภายใต้ท้องนภาที่มืดหม่นนี้เท่านั้น และหากว่าเมื่อใดที่เขากล้ามองสบนัยน์ตาคู่สีเลือดอีกครั้งหนึ่ง และได้เห็นถึงความรู้สึกที่ชิงชังในตัวเขา ถึงตอนนั้นฉันจะเป็นคนปลิดปลงชีวิตของฉันตามคำสั่งที่นายไม่ได้เอ่ยปากเอง!! “สควอโล่!! ตื่นได้แล้ว!! ถึงแล้วล่ะ!!” เบลเฟกอลเขย่าร่างบางที่เข้าใจว่าหลับไปแล้ว ให้ดวงตาสีฟ้าลืมขึ้นอย่างหงุดหงิด “แกจะดีใจอะไรนักหนาวะ? ก็แค่กลับมารังนอนก็แค่นั้นเอง” “ไม่ใช่ ‘แค่’ สักหน่อย ก็ตอนที่แพ้ศึกน่ะเจ้าชายคิดว่าจะไม่ได้กลับมาแล้วนะเนี่ย แต่นี่ก็ยังได้กลับมา แล้วจะไม่ให้ดีใจได้ยังไงล่ะ” เด็กหนุ่มพูดเสียงอ้อนอย่างไม่สมกับอายุ ขณะรีบก้าวลงจากรถตามบอสและมาม่อนที่ลงไปก่อนแล้ว โดยมีสควอโล่ค่อยๆเดินตามลงมา “ไหวรึเปล่า สควอโล่? พิงไหล่เบลมันสิ” มาม่อนแนะนำเมื่อเห็นท่าทางลากสังขารของอีกฝ่าย “ใช่ๆ ไม่อีกทีก็ให้เจ้าชายอุ้มเลยก็ได้” ฉลามหนุ่มปรายตามองคนพูดที่เพิ่งเอาเฝือกที่ขาออกอย่างเหยียดๆ “แกน่ะลากสังขารตัวเองเข้าไปให้ได้ก่อนเหอะวะ” ว่าแล้วร่างบางก็ค่อยๆเดินเข้าปราสาทตามหลังบอสที่เดินนำลิ่วออกไปโดยไม่แม้แต่จะสนใจลูกน้องที่ตามหลังมาแม้แต่น้อย (มีต่อจ้า) |
|
| Author: | Muk! [ 13 Apr 2008, 01:25 ] |
| Post subject: | |
“เอ้า! ทุกคนแยกย้ายกันไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้ว เดี๋ยวเจ๊จะไปทำอาหารเย็นมาฉลองที่ได้กลับบ้านกันสักหน่อย” ลุซซูเรียบอกเหล่าวาเรียระดับผู้บริหารด้วยท่าทางดีอกดีใจ “ฉลอง? จะเกินงบค่าอาหารที่เคยกำหนดไว้รึเปล่า?” คนคุมคลังถาม “ไม่เกินหรอกน่า หรือถ้าเกินเดี๋ยวเจ๊ออกเงินเองก็ได้ย่ะ..มาม่อนนี่ขี้ตืดจริงๆ” กระเทยร่างใหญ่ว่า “อีกอย่างบอสเพิ่งจะหายเจ็บแบบนี้ จัดงานเลี้ยงฉลองสักหน่อยก็ไม่เลวไม่ใช่หรือไง?” “เฮอะ ถ้าบอสยอมเข้ารวมงานฉลองของแกน่ะนะ?” สควอโล่ว่าอย่างรู้ทันบอสแห่งวาเรียผู้ที่พอกลับมาถึงก็เดินปึงปังเข้าห้องทำงานที่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าป่านนี้คงจะนั่งซดเหล้าสบายใจไปแล้ว คิดพลางร่างบางก็หมุนกายเดินออกไปบ้างพลางโบกมือลาพวกที่เหลือ “ฉันจะไปนอนล่ะ ขอผ่านมื้อเย็นละกัน” ฉลามหนุ่มเดินออกไปโดยไม่สนใจเสียงกรีดอย่างหงุดหงิดของลุซซูเรีย ร่างบางค่อยๆประคองกายเดินไปตามทางเดินที่วกวนจนถึงหน้าห้องของตัวเองในที่สุด ทว่ายังไม่ทันจะได้ผลักประตูเข้าไป วาเรียระดับล่างคนหนึ่งก็รีบเดินมาหา “มีจดหมายถึงท่านสควอโล่ครับ ส่งมาถึงที่นี่ตั้งแต่เมื่อวาน จ่าหน้าซองว่าด่วนมากด้วยครับ” สควอโล่รับจดหมายมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินเข้าห้องพร้อมปิดประตูโครมใหญ่ ร่างบางทิ้งกายลงนอนกับเตียงนุ่มก่อนจะหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย....... กี่โมงแล้วเนี่ย? ฉลามหนุ่มขยี้ตางัวเงีย มองไปยังแสงไฟที่เขาเผลอหลับก่อนจะทันได้ปิด เสียงโวยวายฉลองการกลับมาอย่างครึกครื้นจากห้องอาหารด้านล่างปลุกให้เขาตื่นขึ้นในที่สุด มันน่าลงไปเชือดทิ้งให้หมดนัก!! สควอโล่คิดอย่างหงุดหงิด มือดึงหมอนมาปิดหูหวังจะช่วยลดความรำคาญ แต่เสียงเอะอะพวกนั้นก็ยังคงดังแทรกเข้ามาได้อยู่ดี “โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!” ถึงคราวฉลามตะโกนลั่น แต่น่าเสียดายที่พลังเสียงของฉลามบาดเจ็บตกลงกว่าเดิมไปหลายเดซิเบล ให้พวกที่อยู่ข้างล่างยังคงครึกครื้นไม่สนใจนั่นเอง “เออ! ไม่นอนก็ได้ฟะ!!” สควอโล่บ่นพึมพำ ดวงตาหันไปเห็นจดหมายที่วางอยู่บนเตียง ให้ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาเปิดซองที่ลายมือไม่คุ้นตาออกดู ใครส่งอะไรมาวะ?? คิดพลางก็คลี่กระดาษสีขาวที่พับทบอย่างเรียบร้อยออกอ่าน ดวงตาสีฟ้าเลื่อนปราดๆไปตามตัวอักษร แล้วจดหมายฉบับนั้นก็มีอันต้องร่วงหลุดจากมือลงไปอยู่ที่พื้น . . ถึง คุณสเพลฮี สควอโล่.. ฉัน...เทร้นท์ นักดาบแห่งเวนิส ขอท้าประลองดาบกับคุณ โดยมีตำแหน่งเทพแห่งดาบรุ่นที่ 2 ที่คุณยังไม่ได้รับสืบทอดจากเทพดาบรุ่นที่ 1 ทูล เป็นเดิมพัน หากคุณแพ้การประลองดาบ ชื่อเสียงจากการฆ่าเทพดาบรุ่นที่ 1 จะตกเป็นของฉันและตำแหน่งเทพดาบรุ่นที่ 2 ก็จะตกเป็นของฉันเช่นกัน ฉันจะรอที่ เวนิส ในคืนวันที่ x เดิอน s ของปีนี้ หวังว่าคุณจะไม่หนีหน้าและทำให้ฉันผิดหวัง ...เทร้นท์... . . เสียงนาฬิกาดิจิตอลที่ข้อมือดังติ๊ดๆบอกเวลาเข้าวันใหม่ ตัวเลขเล็กๆแสดงวันที่และเดือนของวันนี้...เลขวันที่ x เดือน s ปรากฏอยู่บนนั้นนั่นเอง!! [align=center]----TBC. ตอน 2 จ้า ----[/align] อัพฉลองวันสงกรานต์ ^^ จริงๆถ้าเรื่องนี้มันแนวรั่วก็อยากจะแต่งเกี่ยวกับสงกรานต์เหมือนกันนะคะ แต่ไม่ได้เด็ดขาดเรื่องนี้ต้องดาร์คเท่านั้น เพราะงั้นก็เลยแค่อัพฉลองเฉยๆ สุขสันต์วันสงกรานต์ค่า ไม่แน่ใจว่าตอนนี้มันรั่วหรือเปล่า? แล้วมันดาร์คพอมั้ยล่ะเนี่ย? แต่ที่แน่ๆ ป๋าแซนของมุกมีบทพูดประโยคเดียวเอง TToTT โฮๆๆๆ ไม่เป็นไรนะป๋า เดี๋ยวตอนหน้าจะเพิ่มบทให้ รับรองว่าต้องพูดมากกว่า 1 ประโยคแน่ แต่อาจจะไม่เกิน 2 ประโยคไง 55+ ปล. เฉพาะตอนนี้น่าจะเปลี่ยนจั่วหัวจากคู่ XS เป็น DS จริงๆ ทำไมบทม้ามันเยอะจัง?? =[]=" |
|
| Author: | ~So~Kiss~ [ 13 Apr 2008, 06:55 ] |
| Post subject: | |
ท่านมุกเจ้าคะ ^^ แบบว่า ชื่อวัน ถูกใจข้าพเจ้ามาเลยเจ้าคะ Xs พอกับอาการดีใจ กรี้ดใครที่ไหนมา ท้าน้องหลามวันนี้เจ้าคะ น่าจับเชือดจริง มันต้องรู้อยู่แน่นๆๆเลยว่าน้องหลาม ไปศึกชิงแหวนมา- -*แล้วน้องหลามยิ่งห่วงศักศรีด้วยสิส่วนตัว คิดว่า - -* น้องหลามไปอะ เพราะน้องหลาม มีศ้กศรีค้ำคอ- -* ในใจน้องหลามไปแน่นเลย |
|
| Author: | ~So~Kiss~ [ 13 Apr 2008, 06:55 ] |
| Post subject: | |
ท่านมุกเจ้าคะ ^^ แบบว่า ชื่อวัน ถูกใจข้าพเจ้ามาเลยเจ้าคะ Xs พอกับอาการดีใจ กรี้ดใครที่ไหนมา ท้าน้องหลามวันนี้เจ้าคะ น่าจับเชือดจริง มันต้องรู้อยู่แน่นๆๆเลยว่าน้องหลาม ไปศึกชิงแหวนมา- -*แล้วน้องหลามยิ่งห่วงศักศรีด้วยสิส่วนตัว คิดว่า - -* น้องหลามไปอะ เพราะน้องหลาม มีศ้กศรีค้ำคอ- -* ในใจน้องหลามไปแน่นเลย |
|
| Author: | orihime [ 13 Apr 2008, 07:03 ] |
| Post subject: | |
หลามน้อยเศร้าอยู่แล้ว ยังมีเรื่องเครียดมาให้เจออีก แล้วอย่างนี้จะหายทันไปประลองหรือเปล่าน่อ มาต่อเร็วๆ นะค่า
|
|
| Author: | Fiar [ 13 Apr 2008, 08:13 ] |
| Post subject: | |
โฮ้ ....อัพแล้ว me//ดีใจซิกๆๆ ป๋าจะพูดไม่พูด จะพูดน้อยแค่ไหน ไอเฟียร์ก็รักป๋าขาดใจเหมือนเดิมแล้วค่ะ DS ช่วงแรกน่ารักดีค่ะท่านมุก ><!!พักนี้ชักออกอาการ XSD มากขึ้นเรื่อยๆ ฮา... ความสัมพันธ์สามคนนี้ นี่มันลัลล้าจริงๆ สุขสันต์วันสงกรานต์นะค่า ...รอตอนต่อละค่า |
|
| Author: | minamo [ 13 Apr 2008, 10:34 ] |
| Post subject: | |
>_< ถึงบอสจะไม่เอาหลาม แต่หลามยังไงก็เลือกบอสอยู่ดีล่ะน่าดีโน่เอ๊ย.......(ตบบ่า....อกหัก(??)อีกเรื่องแล้วนะนาย5555) แอบรอท่านMuk!อัพบท1เรื่องนีมานาน555 ลุ้นขอให้ดาร์คๆเลยนะคะท่าน อิอิ |
|
| Author: | joey [ 13 Apr 2008, 11:33 ] |
| Post subject: | |
อ่า...ไอ้คุณนักดาบน่ากระทืบ โคตร~~ไอ้คุณทูล(หรือจะเรียกไทร์(ทิว)ดี เพราะมันอ่านได้2แบบ) มันตายโหงไปตั้ง8ปี เอ็งจะมาประกาศศักดาอะไรตอนนี้ (โจอี้พ่นไฟ โฮกกกก) บอสก็เย็นชาหลาย...หลามเอ๋ยแกนี่ก็ทาสเข้ากระดูกดำ(ฟร่ะ)เหอะๆ |
|
| Author: | D_Eriz [ 13 Apr 2008, 13:38 ] |
| Post subject: | |
นี่มันหลามทาสชัดช้าดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~~!!!! ชักอยากเชียร์ DS ซะแล้วสิ น่ารักกันจริงๆ TT TT อยากฆ่า....- -* |
|
| Author: | Kilun(Kill) [ 13 Apr 2008, 15:00 ] |
| Post subject: | |
T^Tหลามแกเกิดมาเพื่อเป็นทาสป๋าช่ายม๊ายยยยยยยยยยย สงสารหลามตัวน้อยๆชักอยากเชียร์ดีโน่ขึ้นมาตะงิดๆแล้วจิคู่DSก็น่าสนนะท่านแต่ไงxsก็ดีที่สุด~ ส่วนอีนังวี่แก๊มาให้ปาดคอซะดีๆอีปลากระโฮ่ บังอาจทำร้ายจิตใจหลามอยากเอาไม้เสียบทำเป็นปลากระโฮ่หันจิง-*-ชิๆน่าเสียดายคุณพี่ดีโน่น่าจะรัดคอให้มันขาดอ๊อกซิเจนตายไปเลยโทษฐานปากหมาไม่รัปปะทาน ปูเสื่อนั่งรอท่านมุกต่อไป |
|
| Page 2 of 80 | All times are UTC + 7 hours |
| Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group http://www.phpbb.com/ |
|