•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•
http://reborntfc.freeforums.org/

[Fic]White Day Love Story(1827) บทส่งท้าย อัพ!! 29/07/51
http://reborntfc.freeforums.org/white-day-love-story-1827-29-07-51-t1511.html
Page 1 of 17

Author:  chomexchome [ 15 Mar 2008, 20:44 ]
Post subject:  [Fic]White Day Love Story(1827) บทส่งท้าย อัพ!! 29/07/51

เรียนผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน

อันเนื่องมาจากภารกิจหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะต้องเดินทางไปต่างจังหวัด หรือฟิคแสนรั่วที่ร่วมด้วยช่วยกันกับท่านรักและนุ๊กที่เลิฟ ผลที่ออกมาก็คือ

จบเห่

แต่งไม่ทัน โปรเจควันไวท์เดย์กลายเป็นหมัน คลอดไม่ไหว~ <(=v=;;;; ) ตอนแรกก็คิดว่าจะปั่นทัน อุตส่าห์เก็บหอมรอมฟิคในบอร์ดไม่ยอมเข้าไปอ่าน(แม้ใจจะเรียกร้อง เห็นอัพกันแต่ละเรื่องนี่น่าโฮกกกกกก >[]<// กร๊าซซซซ) มานั่งปั่นของตัวเอง แต่จนแล้วจนรอดก็เน่าไปอย่างที่ทุกท่านเห็นกัน ขออภัยด้วยจริงๆค่ะที่ผิดสัญญา แถมยัง HBD tanyong ไม่ทันอีกต่างหาก T^T อุตส่าห์เข้ามาเม้นต์ให้ แต่โชน้อยหาของขวัญเตรียมไว้ไม่ทัน ขอโทษจริงๆนะคะ

แม้อาจจะช้าไปบ้างเล็กน้อย แต่สัญญาก็คือสัญญา โปรเจ็ควันไวท์เดย์มาโผล่ในวันที่ 14 มีนาคมไม่ทันก็จริง เอาน่า~มาโผล่ย้อนหลังเสียฟีลไปหน่อยแต่ก็ทนๆอ่านกันไปนะคะ ^v^;;; แฮะ~ แฮะ~

นอกจากนี้(ที่สำคัญมากๆด้วย) 1827 เวอร์ชั่นของโชที่ทุกท่านจะได้อ่านต่อไป อยากบอกเหลือเกินว่ามันคล้ายกับเรื่อง In your memory ของท่านเฟิร์น (Rainb&f) กับเรื่อง My Doll, my love ของท่าน Micky เข้าโดยบังเอิญจริงๆ ตอนที่โชคิดพล็อตที่ว่าจะเขียนภาคต่อเอาไว้ ดันเป็นตอนที่ท่านเฟิร์นยังไม่ได้ลงประเด็นหลัก ท่าน Micky ยังไม่ได้โพสต์เรื่อง เวลาที่เข้าไปอ่านแล้วอยากบอกเลยว่าหน้าตาโชเป็นอย่างนี้


=[]=lll

จบ

จบกัน

จบข่าว


ดังนั้น เนื้อเรื่องที่ท่านผู้อ่านจะได้อ่านต่อไปนี้ ทุกท่านอาจเห็นว่านังฉ่อยนี่เอาสองเรื่องนี้มายำกัน T___T เง้อว.... อย่างไรก็ตาม เห็นแบบนั้นแล้วโชก็เลยพยายามปรับเปลี่ยนไม่ให้เหมือนอย่างเต็มที่แล้ว อาจจะมีแค่ธีมแค่จุดเดียวที่ค่อนข้างคล้ายไปหน่อย อา....ต้องขออภัยท่านเฟิร์นแล้วก็ท่าน Micky ด้วยจริงๆ (m_ _m) ถ้าทำให้รู้สึกไม่ดีก็บอกเลยนะคะ (T^T)> จะรีบลบเรื่องนี้ออกทันที แล้วไว้รอให้พล็อตมันผุดขึ้นมาอีกหน่อย โชจะมาแต่ง 1827 หลังจากภาค valentine ให้ได้อ่านกัน

แหะๆ ลืมบอกไปสำหรับผู้ที่ยังไม่เคยอ่านเรื่องรักระหว่าง 1827 ของโชนะงับ เรื่องนี้เป็นภาคต่อจากภาควันวาเลนไทน์ เพราะงั้นเพื่อความกระจ่างสำหรับท่านผู้อ่านที่น่ารักที่ยังไม่เคยอ่านมาก่อน โชน้อยเรียนเชิญไปอ่านภาคแรกก่อนนะคะ คลิกที่ชื่อเรื่องเลยค่ะ!


[font=Comic Sans MS]~Bloody Valentine with my cloud~[/font]


เอาล่ะ~! ในเมื่อชี้แจงไปเรียบร้อยกระบวนความแล้ว ก็มาพบกับเรื่องไม่สั้นระหว่างนายนภาหงอง่อยกับพี่โหดเมฆากันต่อเลยดีกว่า








[font=Comic Sans MS][align=center]=Prologue=[/align][/font]







กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในอาณาจักรอันไกลโพ้น
มีเจ้าชายรูปงามหาใครเทียมพระองค์หนึ่งประทับอยู่ในปราสาทแสนสวย
....................หากเป็นที่น่าเศร้าใจยิ่งนัก....................
เมื่อวันหนึ่งพระองค์กลับถูกคำสาปจากแม่มดใจร้ายให้กลายเป็นอสูรอัปลักษณ์
แล้วด้วยรูปร่างอันน่าเกลียดน่ากลัวนั้นเอง



อสูรจึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเสมอมา



แต่แล้วราวกับพรหมลิขิตนำพา
เมื่อวันหนึ่งอสูรร้ายตนนั้นได้พบพานกับหญิงงามแสนฉลาดนางหนึ่ง
เธอ....ผู้เป็นเจ้าของรอยยิ้มหวานซึ้ง และจิตใจอันประเสริฐ


นับตั้งแต่นั้น
ความเงียบเหงาอันชาชินที่อสูรร้ายอยู่ด้วยเสมอมา
..................ก็หายไป..................


...................แล้วเรื่องราวของรักแท้...................
ที่ก้าวข้ามผ่านมาด้วยความเข้าใจและยอมรับในตัวกันและกัน
ความรักที่ใช้แค่คำว่า “คู่ควร” ยังอาจไม่พอ
.................ก็เริ่มต้นขึ้น








“ซือคุง ตื่นได้แล้วนะลูก~~~!!”







ก็ว่าไปนั่น







“......ตะวันจะงาบหัวแล้วนะ ไม่ได้ยินที่คุณแม่เรียกรึไง?”







เพราะนิทานก็ยังเป็นนิทานอยู่วันยังค่ำ แถมหญิงงามที่ว่านั่น หล่อนจะมาแอ่นแอ๊นในฟิค boy’s love นี่ได้ยังไง แต่ว่าคนแต่งกำลังคึกคักเหมือนคนไข้เห็นคุณหมอน่ารัก



ดังนั้น....ถ้าจะมีนางเอกล่ะก็อย่างมากก็คง.....








“ฉันถามว่าไม่ได้ยินที่คุณแม่เรียกรึไง! เจ้าห่วยสึนะ!!”




ผัวะ!!!!




“จ๊ากก~~!!” หมอนเหมินกระจาย พร้อมไถลลงจากเตียงด้วยแรงส้งติง “ถ้าสมองฉันไหลออกมาเพราะแกเตะจะทำไงน่ะรีบอร์น~!?”






บอกได้แค่ว่า เป็นนางเอกที่ไร้ซึ่งความสวย
เป็นเจ้าห่วยที่ไร้ความฉลาด แถมยัง.....







“นั่นสิ ฉันเองก็อยากลองเตะคนจนสมองไหลเหมือนกัน” ว่าแล้วก็แกว่งเท้าไปมา “จะลองมั้ย?”


“อี๋~!!!!!”


“ตื่นไปโรงเรียนได้แล้วเฟ้ย”


“ร...รู้แล้ว~!!! (อย่าถือปืนมาขู่ด้วยเด้!!!)






ขี้ขลาดขี้หงอสารพัดจะขี้ขึ้นสมอง~ แล้วก็ไม่กล้าสู้คนเป็นที่สุดล่ะนะ!
แต่ถ้านางเอกง่อยซะจนนิทานยังอายขนาดนี้แล้ว


......แล้วทางด้านอสูรร้ายหรือพระเอกผู้น่าสงสารล่ะ?









“หึ!!”




ผัวะ!!!
พล่อก!!!!!





“อั่กกกกก~~!!!!?” ร่างคนโชคร้ายลอยคว้างกลางอากาศพร้อมกระอักเลือดเป็นลิ่มรับอรุณ คนซัดควงทอนฟาสลัดเลือด แลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างสนุกสนาน






พระเอกเรา....ก็คงจะเป็นอสูรร้ายของแท้ที่ชื่นชอบเลือดและการต่อสู้เป็นชีวิต






“.....หือ?” เห็นร่างที่ซัดยังดิ้นกระตุกอยู่ก็ตรงเข้ากระทืบเท้าอัดซ้ำเต็มอก พลั่ก!!!! “อึดดีนี่”


“ด่ะ...เดี๋ย....!!!!” วิงวอนไม่ทันเสร็จ เสียงกรีดอากาศก็ดังขึ้น พร้อมรองเท้าหนังสีดำที่พุ่งมายังปลายคาง!




ผัวะ!!!!!






ไร้ซึ่งความปรานีในการขย้ำ







“.....ผู้บุกรุกเข้ามาในงานครบรอบ 20 ปีวันสถาปนาโรงเรียนเราวันนี้.....โดยไม่ได้ซื้อบัตรเข้างาน” รองประธานกรรมการรักษาระเบียบประจำมัธยมปลายนามิโมริที่ยืนอยู่ข้างเคียง พิจารณากองศพที่นอนซ้อนกันเป็นตับ แล้วเปิดเอกสารบัญชีดำ “...ช่วงเช้านี่....คุณเคียวจัดการไปทั้งสิ้น 13 คนแล้วครับ”


“....งั้นหรือ?”







สนุกสนานกับการทำยำมนุษย์
หวงถิ่นหวงที่ของตนเป็นที่สุด
และยิ่งไปกว่านั้น








หมับ.... ประธานกรรมการรักษาระเบียบนามฮิบาริ เคียวยะก้มลงเก็บเสื้อกักคุเอ็นสีดำของตนขึ้นมาสวมใส่อีกครั้ง ป้ายสีแดงที่คาดอยู่ตรงแขนเสื้อนั่นสะท้อนแสงอาทิตย์ยามเช้า ตัวอักษรที่ย้อนแสงบ่งบอกถึงฐานะอันร้ายกาจของเจ้าของ


“......หมายความว่า” รอยยิ้มเย็นชาพลันปรากฏบนใบหน้าคมคายเมื่อนึกเรื่องน่าสนุกออก “ยังมีพวกสัตว์กินพืชอีกเยอะให้ขย้ำสินะวันนี้”







...อสูรร้ายตนนี้คงมีรูปลักษณ์กระชากใจสาวอย่างบัดซบ
หนำซ้ำคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในตัวเอง

และสุดท้าย....







เห็นร่างสูงของเจ้านายเดินจากไปอีกทางก็ให้แปลกใจ
“คุณเคียว?”


เสียงของลูกน้องคนสนิทที่เรียกถามด้านหลัง คนถูกเรียกก็เลยเอ่ยตอบ
“ฉันจะไปนอนบนดาดฟ้า” พลางยกมือปิดอาการหาวหวอด “มีอะไรค่อยไปเรียกแล้วกัน”








ก็คงเป็นอสูรรูปงามที่รักการนอนเป็นที่สุดล่ะมั้ง?


....นั่นสินะ....คิดแล้วก็ให้ปวดหัวกับนิทานเรื่องนี้จริงๆ ฝ่ายหนึ่งก็โหดซะจนเมินหน้าหนี อีกฝ่ายหนึ่งก็ดันห่วยเสียจนเกือบง่อย แล้วแบบนี้ความรักหวานแหววให้ใจสะออนมันจะเริ่มได้ไงกันล่ะหว่า?







แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อล่ะน่า.....








พั่บ...พั่บ....นกตัวป้อมสีเหลืองบินโฉบลงมาเกาะยังไหล่กว้างของเจ้าของ ฮิบาริหยุดฝีเท้า เหลือบตามองดูมันเล็กน้อย พลางใช้นิ้วลูบหัวเจ้าปุยตัวนี้เล่น
“.....มาอ้อนแต่เช้าแบบนี้ จะเอาอะไรล่ะ?”


“ฮิบาริ ฮิบาริ” เจ้านกน้อยส่งเสียงเจื้อยแจ้ว


“หือ?” คนถูกนกเรียกเหยียดยิ้มเล็กน้อย “อาหารก็เพิ่งให้กินไปไม่ใช่หรือ?”


“มาแล้ว มาแล้ว”


......เพียงเท่านั้น นัยน์ตาสีนิลที่เย็นชาราวกับน้ำแข็งเสมอพลันทอประกายอ่อนโยน เสียงทุ้มเอ่ยตอบเจ้านกน้อยตัวป้อมอย่างนุ่มนวล
“งั้นหรือ.....” แล้วเจ้าขนฟูก็บินมายืนแหมะบนหลังมือใหญ่ที่ยกขึ้น “ถ้างั้นวันนี้.....ฉันก็ฝากเธอทำหน้าที่ด้วยอีกวันก็แล้วกัน”


ราวกับรับรู้และเข้าใจที่ฮิบาริบอก ฮิเบิร์ดโผบินออกจากฝ่ามือของชายหนุ่มไปอีกครั้ง เนตรคมจ้องมองเจ้านกตัวป้อมนั่นบินหายไปลับตา ครุ่นคิด



[align=center]....วันนี้....
.....ห้องหมอนั่นมีการแสดงละครเวทีด้วยสินะ.....
[/align]










ปาฏิหาริย์น่ะ
มันมีจริงๆนะขอบอก!!

เรื่องอะไรน่ะเหรอ?









พึ่บ..... น้ำหนักของอะไรบางอย่างที่แหมะลงบนหัวฟูๆของตน ทำให้เจ้าเด็กปีหนึ่งที่เพิ่งมาถึงโรงเรียนเหลือบตาขึ้นมอง ...แต่....มันจะไปเห็นอะไรนอกจากผมตัวเองกันล่ะ!
“....อะไรหว่า...?” ก่อนที่เขาจะเริ่มงอกจากหัว เสียงสวรรค์ก็ดังขึ้นจากเบื้องบน


“งี่เง่า! งี่เง่า!”


“เ-------------อ๋!?” ซาวาดะ สึนะโยชิเงยหัวขึ้นมองอีกครั้งเมื่อจำเสียงเล็กๆที่ด่าตัวเองได้เป็นอย่างดี “ฮ ฮิเบิร์ด!? ที่แท้เป็นนายเองงั้นเหรอ!?”


“สัตว์กินพืช สัตว์กินพืช” เจ้านกลูกไก่ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว ก่อนบินลงมาเกาะที่ไหล่เล็กแทน “สวัสดี~ สวัสดี~”


....เพียงเท่านั้น คนถูกเรียกว่าเป็นสัตว์สปีชี่เดียวกับเจ้านกป้อมนี่ก็หัวเราะร่า แล้วเมื่อคิดถึงว่าใครเป็นคนสอนให้เจ้านี่พูดแบบนี้ ใบหน้าหวานราวกับเด็กผู้หญิงก็ซับสีเลือดเล็กน้อย
“อรุณสวัสดิ์นะ ฮิเบิร์ด!” แล้วนิ้วเล็กก็ยกขึ้นแตะหัวขนฟูเบาๆ พึมพำอ้อมแอ้ม “.....แล้วก็....อรุณสวัสดิ์นะครับ...คุณฮิบาริ”





[align=center]....กึ้ย!!!! มดกัดคอ!!!
(,,>[]<,,)


แต่ถ้าวันนี้ฮิเบิร์ดมาแบบนี้...
หมายความว่าคุณฮิบาริน่ะ

.....ยังโกรธเขาไม่หายสินะ......




............................
................................
..............................
.........................
.................[/align]





“...........................อะไรกันเนี่ย........” คิดแล้วก็เริ่มหงอยแต่เช้า แต่แล้วเสียงแสนคุ้นก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังให้ต้องหันไปมอง


“รุ่นที่สิบคร้าบบบบ~~!!”


“ไง สึนะ!” โบกมือทักเดินเข้ามาหา พร้อมของพะรุงพะรังเต็มหลัง


นั่นสิ.....ยังไงซะวันนี้ก็มีเรื่องให้ต้องทำอีกมากล่ะนะ!! แล้วรอยยิ้มก็ประดับเต็มใบหน้าอีกครั้ง
“อื้อ! อรุณสวัสดิ์โกคุเดระคุง! ยามาโมโตะ!”









นั่นล่ะนะ~ ปาฏิหาริย์จากมือคนแต่งและแรงเชียร์ของคนอ่าน ก็ได้ชักพาให้พระเอกรูปหล่อสุดโหดร้ายกับนางเอกสมประกอบแสนจะง๊อย~ง่อย~ของเราสมหวังแฮปปี้ได้ในที่สุด



แต่จะยังไงก็ตาม
.......อะไรๆมันจะ ever after เหมือนในนิทานได้ยังไงกันล่ะ!!



ก็เรื่องนี้น่ะไม่ได้เกิดขึ้นในอาณาจักรอันไกลโพ้น! แต่มันกำลังจะเกิดขึ้นที่นี่ โรงเรียนมัธยมปลายนามิโมริแห่งนี้ เรื่องราววุ่นวายในวันไวท์เดย์ ที่ทุกคนจะต้องหน้ามืดกับงานโรงเรียนสุดป่วน และการแสดงละครเวทีแสนวาบหวิว~~!



เอ๋? อยากอ่านนิทานเรื่องนี้กันแล้วน่ะหรือ?



ถ้าอย่างนั้นอีกไม่นานเกินรอ คนแต่งขอจัดให้กับ....







[align=center][font=Comic Sans MS]“White Day Love Story: Clumsy and the Beast”[/font]






ก็บอกแล้วไง
ว่านางเอกเรื่องนี้ไม่สวย
แต่พระเอกน่ะ
โหดหายห่วง!!






[font=Comic Sans MS]TBC.[/font][/align]



//ตั้งป้อมอีกครั้ง พร้อมเอาท่านรักและนุ๊กเป็นเกราะกำบัง <<<<ลากที่รักมาโดนด้วยกานนนน~~~ (หัวเราะ) สั้นสินะคะ โชรู้...โชเข้าใจ แต่เพราะเหตุผลที่ได้บอกไว้เพราะงั้นก็เลยคิดว่าลงสั้นๆไว้ก่อนเป็นดีนะ แหะๆ เวลาลบแล้วได้ไม่สะเทือนขวัญผู้อ่านไงคะ ^v^ (แถวบ้านเรียกแถ) .....ง่า แต่ถ้าท่านเฟิร์นกับท่าน Micky อนุมัติให้ผ่านได้ รับรองว่าตอนที่ 1 อีกไม่นานเกินรอแน่นอนค่า~~!!!

ว่าแล้วก็รู้สึกเหมือนเห็นรองเท้าของท่านเฟิร์นกับระเบิดของท่าน Micky ปามา? ตาฝาด?? อ้าว....ที่แท้เป็นมีดน้องโค่กะคิลจังนี่หว่า~~!!!!!? ))))))/T[]T/

แล้วก็ท่าน tanyong คะถ้าเข้ามาอ่าน โชน้อยอยากบอกว่า “แฮปปี้เบิร์ดเดย์ค่ะ!” ขอให้มีความสุขคิดอะไรก็สมหวังนะคะ~! >v</ (ขอโทษอีกครั้งที่เตรียมของขวัญให้ไม่ทัน TvT> )

Author:  Sarren [ 15 Mar 2008, 20:58 ]
Post subject: 

อุ...สุโก้ยยยยยยยยยยย (>[]<)

ท่าน chome บรรยายได้น่าติดตามมั่กๆ มิเสียแรงแอบแว่บเข้ามาดู แล้วก็ได้เจอฟิคคู่โปรดอีกจนได้ อ๊างงงง...ฮิเบิร์ดน่ารัก อยากหิ้วกลับบ้าน

อัพไวๆเน่อ ^^

Author:  derick [ 15 Mar 2008, 20:59 ]
Post subject: 

เหมือนหรือเปล่าไม่รู้เพราะหนูไม่เคยอ่าน ><

โชจังที่รัก เขาชอบมากมาย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฮิเบิร์ดโคตรน่ารักกกกกกกกกก แหม่....อิแบบนี้แสดงว่าหนูซือกับคุณฮินี่...แบบว่า อร๋างงงงงงงงงงงงง กันอยู่แล้วใช่มะจ๊ะ อิอิอิอิอิ

คิดเถิงโชจางงงงงงง เท่รักเขามีเรื่องจาคุยจะออนเอ็มมะหร่ายอ่ะจ๊ะ *3*

Author:  shun [ 15 Mar 2008, 21:10 ]
Post subject: 

งานโรงเรียน!!!=[]=

โอววว อสรูรูปงาม!!!!

แอ๊ก * * เป็นลม .ซบอกรู่นที่ 1 me*ทำไมต้อง 1827 ด้วยT_T/

พี่โชค่ะ ชุนติดสินบนไว้ปีหน้า 6927 *O*

me*ปีนี้ไม่ได้ปีหน้ายังมีหวัง=__=;; (ปีหน้า?)
+++++++++++++++
[align=center]

"นี่คือการรวมพลเฉพาะกิจเพื่อกอบกู้ความวาย"

Image
>>Happy Famiglia<<
[/align]

Author:  arume [ 15 Mar 2008, 21:17 ]
Post subject: 

ว้าวมีละครเวทีด้วย

ฮิเบิร์ดน่ารักมากค่ะติดเชื้อท่านฮิบะมาด้วย

จะติดตามอ่านต่อไปนะคะน่ารักมาก :D :D

Author:  wrightia [ 15 Mar 2008, 21:20 ]
Post subject: 

ฮิเบิร์ดน่ารักกกกกกก เป็นสื่อกลางให้หนูซือกับท่านฮิ

ซือคุงทำอะไรให้ท่านฮิโกรธเนี่ย ท่านฮินี่ก็ขี้งอนเหมือนกันนะ

แล้วซือคุงจะเล่นละครเป็นนางเอกใช่ไหมเนี่ย

ท่านฮิจะมาดู แล้วก็เล่นงานพระเอกละครรึเปล่า

จะรอติดตามอ่านตอนต่อไปค่ะ >.<

Author:  micky [ 15 Mar 2008, 21:35 ]
Post subject: 

>_________,<!! ผ่านค่ะ..ต้องผ่านอยู่แล้วสิก็เราอุสาตั้งตารอขนาดนี้
ในที่สุดก็มาให้ยลโฉมก็ซะทีฟิกรับวัน White Day อยากอ่านต่อจังเลย~>o<!

ฮีเบิร์ดน่ารักมากมายเลยคอยเป็นนกสื่อรักให้เจ้านายด้วย..หุหุ
บรรยายได้บรรเจิดมากเลยล่ะค่ะ น่าติดตามมากเลย..^^~
แต่ถ้าคลาย In your memory จะเศร้ามั้ยค่ะเนี่ย..ลุ้นๆ

จะรอตอนต่อไปน่ะจ๊ะ^^~

1827 FIGHTING!!!!!!!!!!!

Author:  cocolu [ 15 Mar 2008, 21:41 ]
Post subject: 

คุณเคียวค่ะ...ตกลงคุณเคียวเลี้ยงฮิเบิร์ดไว้ใช้สื่อสารระหว่างตัวเองกะซือคุงรึไงว่ะคะ!! = [] = ปัดโธ๊ แล้วนี่....ซือคุงแสดงละครเวที...อย่าบอกนะว่าจะไป--ปี๊ปป--น้องเค้าต่อหน้าประชาชีทั้งโรงเรียนน่ะ!!!! กร๊ากกกกกกกกกก


เป็นนิทานที่น่าอ่านจริงๆให้ดิ้นตาย อ่านก่อนนอนคงหลับฝันดีน่าดูชม 55555


ต่อด่วนนนน~~~@@@@@@@@@@@

Author:  kikuva [ 15 Mar 2008, 21:42 ]
Post subject: 

ในที่สุดความจริงก็เปิดเผยท่านฮิขี้งอนเสียด้วย อิ อิ

โชจ๋า เขียนแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบนะตัว

Author:  tanyong [ 15 Mar 2008, 21:52 ]
Post subject: 

โอ๊ยยยยย รักท่านโช //คว้าตัวมาจูบบบบบบบบ

คิดไม่ถึงว่าท่านจะสนใจคำเม้นลอยๆของข้าน้อย =w=

ปลื้มท่านเพิ่มขึ้น 30% 5555+
ตอนแรกก็ปลื้มอยู่แล้วเพราะท่านแต่งฟิคได้สนุกมาก อ่านแล้วติด โฮะๆๆ

เรื่องนี้เกริ่นเรื่องซะน่าสนใจเลยแฮะ
ฮิเบิร์ดน่ารักกกกกกกกก >w<
ว่าแต่ฮิบะโกรธอะไรซือคุงหว่า?? -*-
แล้วที่เล่นละครนี่ทูน่าเล่นเป็นไรเนี่ยยยย นางเอกรึ 5555

อยากอ่านต่อไวๆ โฮกกกกกกกกกก

ปล.ขอบคุณมากๆนะครับที่แฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้ ข้าน้อยไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย อุ..กรี๊ดดด

รักนะ จุ๊บๆ

Author:  blood_hana [ 15 Mar 2008, 22:08 ]
Post subject: 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

บรรยายได้น่าติดตามมากอะ


เจ้าชายจอมโหดกับนางเอกสุดเห่ยหรอ

อิอิ

รอต่อไปค่ะ!!!!!!!!!!!!!

Author:  MiSa [ 15 Mar 2008, 22:15 ]
Post subject: 

พอดียังไม่ได้อ่านเรื่องของท่านเฟิร์นกับท่านมิคกี้ เลยไม่รู้ว่าเป็นไง
แต่โชจี้เค้าอยากอ่านต่ออ่ะ ถ้าได้รับการอนุมัติแล้วก็มาลงต่อนะ
มาเกริ่นนำแบบนี้มันกระชากอารมณ์ โฮก
อ่านไปแล้วคิดถึงบิวตี้แอนด์เดอะบีสต์


ไวท์เดย์ฉบับ 1827 ของโชจี้ยังไงก็อยากอ่าน!!



ปล.มันจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างแสดงละครรึเปล่านี่
ปล.2.ไงก็จะรอ รีบมาต่อเถอะ
ปล.3.รักคุณฮิค่ะ (รักฮิเบิร์ดค่ะ) รักสึนะค่ะ และรัก 1827 ค่ะ >////<~

Author:  noon31 [ 15 Mar 2008, 22:17 ]
Post subject: 

โฮกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!~ โดนใจอย่างแรง

พระเอกนายเอกต่างกันสุดขั้ว

สึนะนายไปทำอะไรให้ท่านฮิงอนน่ะ รีบตามไปง้อด่วนเลยนะ ขอบอก!!~

แถมงานนี้มีการแสดงละคร (แอบ)หวังว่านางเอกคงเป็นซือคุง หุหุหุ





ปล.มาต่อไวๆนะค๊า^////^

Author:  tsuna27 [ 15 Mar 2008, 22:45 ]
Post subject: 

Quote:
...อสูรร้ายตนนี้คงมีรูปลักษณ์กระชากใจสาวอย่างบัดซบ
หนำซ้ำคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในตัวเอง
และสุดท้าย....


บรรยายสรรพคุณท่านฮิบาริได้เห็นภาพเลยจ้า กรี๊ดดดด!!!!!! >/////<

ท่านฮิบาริหล่อลากกกกกกก แต่โฉดได้ใจ 5555+

ส่วนสุดท้ายนั้น......

Quote:
ก็คงเป็นอสูรรูปงามที่รักการนอนเป็นที่สุดล่ะมั้ง?


มันก็จริงอ่ะนะ -*- ถ้าไม่มีเหยื่อให้ "ขย้ำ" เฮียแกก็หลบไปนอนล่ะนะ -*-

เรื่องจริงไม่อิงนิยาย หรือนิทานพวกนั้น แบบนั้นตกยุคแล้ว เหอๆ

ต้องเรื่องที่ท่าน chome เขียนนี่หรอก เป็นของจริงชัวร์

เจ้าหญิงห่วยหาดีไม่ได้ เจ้าชายอสูรก็โหดบรรลัย -*- เข้ากันดีจริงๆ ฮี่ๆ

รอตอนต่อไปน้า >0< ภาษาน่าอ่านดีจริงๆ ชวนติดตามมากเลย

แล้วละครของห้องทูน่า จะออกมาในรูปไหนหว่า?

รีบมาอัพเน่อ อยากอ่านแย่แล้ว 1827 จงเจริญ!!!!!!

Author:  D_Eriz [ 15 Mar 2008, 23:01 ]
Post subject: 

ฮิเบิร์ดน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกก >///////////< (พระเอกนายเอกช่างหัว พวกนายมีแม่ยกเยอะแล้วนี่ยะ!!!)

ช่วงนี้เริ่มเอนโอนหา1827 ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ขอ1869มาย้อมใจด่วนนนนนนนนนนนนนนนน


แต่ว่าฮิบะ แอบน่ารักนะนั่น(แต่สู้ฮิเบิร์ดไม่ได้!!) สึนะก็น่ากด(แต่ฮิบเรดน่าเลี้ยงก่า)

จะรอต่อไปค่า

Page 1 of 17 All times are UTC + 7 hours
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
http://www.phpbb.com/