อ้ากกกกกกกกกกกกกกก ถูกจายยยยยย 555555+
ท่านมุคุจาทามไรทูน่าน่ะ ต้องติดตาม เฮอๆๆๆๆๆ
^ ________________^
| •·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·• http://reborntfc.freeforums.org/ |
|
| [fic 6927]10 Millions for LOVE..Part21 ENDLESS NC-18 อวสาน http://reborntfc.freeforums.org/10-millions-for-love-part21-endless-nc-18-t1455.html |
Page 1 of 42 |
| Author: | Omi [ 11 Mar 2008, 23:12 ] |
| Post subject: | [fic 6927]10 Millions for LOVE..Part21 ENDLESS NC-18 อวสาน |
Title: 10 Millions for love Author: Omi Pairing: 69/27 อาจมีท่านฮิมาเเจม Rating: NC17-21(ไม่นานเกินรอ) อนึ่ง นี่เป็นฟิครีบอร์นเรื่องเเรกของข้าพเจ้า เนื่องจากข้าพเจ้าเป็นคนโง่ด้านเทคโนโลยีและสารสนเทศอย่างรุนแรง ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยเน้อ ทุกคน ปล.ฟิคนี้ไม่ได้ตบจูบหวานจ๋อยเหมือน no money หรือ จำเลยรักแต่อย่างใด มันคือฟิคที่มีเมะขอย้ำว่า เมะ ราชินีและหื่นกาม กับเคะน้อยที่ซวยอย่างไม่น่าให้อภัย part1 ทูน่าราคา10ล้าน [align=center]คุณช่างงดงามเหลือเกิน...[/align] [align=center]มันทำให้ผมปรารถนาในตัวคุณ[/align] [align=center]ทั้งสดใสและอารี...[/align] [align=center]นั่นยิ่งทำให้ผมอยากบดขยี้คุณ[/align] [align=center]คุณมีจิตใจที่พร้อมอภัยให้ผู้อื่น...[/align] [align=center]ดังนั้นคุณคงอภัยให้ผมได้ แม้ผมจะกักขังคุณไว้ภายใต้...กรงแห่งความปรารถนา[/align] . “อะไรนะ10,000,000!!!!”สึนะตะโกนลั่น คิ้วบางขมวดมุ่น ปากอ้าค้าง ขณะที่ ซาวาดะ นานะ ยิ้มแบบอายๆ “โทษทีจ้า บังเอิญแม่ไปค้ำประกันให้เพื่อนอ่ะจ้ะ”ผู้เป็นแม่อธิบาย “แต่อยู่ๆเขาก็หายตัวไป แต่เดี๋ยวเขาก็คงกลับมาหล่ะจ้ะ แต่มาหายตัวไปช่วงที่ครบกำหนดใช้หนี้แบบนี้ ...แปลกจังเลยนะ แต่คุณเจ้าหนี้ก็ใจดีนะจ๊ะ เขาบอกว่าจะรออีก1เดือนน่ะ” “แล้วถ้า1เดือนเพื่อนแม่ยังไม่กลับมาล่ะฮับ”ร่างบางถามเหงื่อตก “เราก็ต้องใช้หนี้แทนน่ะสิจ๊ะ” “แล้วจะไปเอา10ล้านมาจากไหนไม่ทราบฮับ” “เขา บอกว่าถ้าไม่มี 10ล้าน ก็จะให้ลูกไปช่วยงานเขาแทนน่ะจ้ะ เจ้าหนี้สมัยนี้เขาใจดีเนอะ” “มาเนอะ อะไรกันเล่า!”สึนะโวยวายเสียงดัง ก่อนจะก้มลงไปกุมขมับ แบบนั้นมันเรียกว่าใจดีเรอะ ยิ่งคิดสึนะก็ยิ่งทึ้งผมฟูๆของตนเอง อีกอย่างจะให้เขาไปช่วยงานแทนเงินตั้ง10ล้านคิดยังไงมันก็ไม่ชอบมาพากล คนอย่างเขาจะไปทำอะไรได้ หรือว่าพวกมันจะเอาเขาไปขายอวัยวะ ไม่นะ เขายังอยากใช้ชีวิตโดยมีตับ ไต ไส้ พุง! ทำไมแม่ถึงถูกหลอกง่ายขนาดนี้ ลองคนยืมหายตัวไปในเวลาแบบนี้หล่ะก็...ไปแล้วไปลับแหง... ในเวลาเพียงหนทางเดียวที่เขาคิดออก... “รีบอร์นนนนนนนนนนนนนนนน” “เรื่องนี้ช่วยไม่ได้เฟ้ย”รีบอร์นตอบแบบไร้เยื่อใย ทันทีที่สึนะโผล่หัวเข้ามา “ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ!?” “เรื่อง10ล้านของหม่าม๊าใช่มั้ยล่ะ”รีบอร์นดักคอ “ในเมื่อมันเป็นหนี้ที่ครอบครัวนายสร้าง นายก็ต้องรับผิดชอบจ่าย” “ฉันเกี่ยวอะไรด้วยอ่า แม่ต่างหากที่ไปค้ำประกัน อีกอย่างตั้ง10ล้าน นายคิดว่าคนอย่างฉันจะมีปัญญาจ่ายเรอะ!!?”สึนะครวญ ถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายเป็นรีบอร์นเขาคงลงไปดิ้นกับพื้นแล้ว ทำไม๊ ทำไม ความซวยถึงเกาะติดเขาเป็นปลิงแอฟริกาขนาดนี้ “ในฐานะคนที่จ้วงข้าวหม้อเดียวกันก็อยากจะช่วยอยู่หรอกนะ” “ร-รีบอร์น”สึนะเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความซาบซึ้ง “ชั้นจะช่วยหางานพิเศษดีๆให้แล้วกัน” “ฮะ!!!?” ...................................................... [align=center] แฮ่ก แฮ่ก ร่างบางหายใจหอบระโหย “ม-ไม่ไหวแล้ว” เสียงเล็กๆอ่อนเครือราวใจจะขาด หยาดเหงื่อค่อยๆไหลจากไรผม ผ่านพวงแก้มนวลเนียนที่ขึ้นสีเรื่อมาจรดปลายคางมนก่อนจะร่วงหล่นสู่พื้น... “อ๊าาาาาา~”.[/align] . . . “ไม่ไหวแล้ว ปีนมาตั้งนานยังไม่ถึงอีกเหรอ รีบอร์น!?”สึนะถามอย่างเหลืออด ก็ครูสอนพิเศษตัวดีพาเขาฝ่าดงป่าบนภูเขามาครึ่งวัน ไอ้งานพิเศษ10ล้านคงไม่ใช่ให้มาเก็บเห็ดในตำนาน หรือล้มมอนสเตอร์หรอกนะ โป๊ก! คำตอบของรีบอร์นรึก็คือมะเหงกหนึ่งโป๊กที่ทำเอาสึนะถึงกับลงไปกุมขมับโอดโอย “ถึงแล้วเฟ้ย” เสียงเล็กๆทำให้สึนะเงยหน้าขึ้นมารีบอร์นแหวกพุ่มไม้ออกเผยให้เห็นเบื้องหน้า บ้านไม้กลางเก่ากลางใหม่ตั้งตระหง่าน อยู่บนชะง่อนผา น่าแปลกที่บ้านหลังนี้ดูกลมกลืนราวกับว่าตัวมันเป็นส่วนหนึ่งของผลผลิตจากธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่... ร่างบางเผลอจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกทึ่ง “เซอร์ไพรส์ จังนะครับ” เสียงเย็นๆอันคุ้นเคยทำให้สึนะหันขวับ [align=center]“ม-มุคุโร่!!!!!!!!!!!!!!!”[/align] .................................... .............. .. “อืม สรุปก็คือคุณกำลังร้อนเงินสินะครับ”เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆขณะลูบคางอย่างครุ่นคิด ขณะนี้ทั้งหมดได้พากันเข้ามาในตัวบ้านที่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครันผิดกับสภาพภายนอก ฟังจากประโยคสนทนาของรีบอร์นกับมุคุโร่ทำให้สึนะรู้ว่ามุคุโร่เพิ่งแหกคุกมาหมาดๆ และยังไม่มีใครรู้เรื่องแม้แต่คนเดียว แม้แต่โคลม มีเพียงรีบอร์น ซึ่งก็ไม่อาจทราบได้ว่าพี่ท่านไปเอาข่าวมาจากไหน สึนะที่นั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นแอบเหลือบมองมุคุโร่ที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาตัวยาวตรงหน้า นึกแล้วเชียวว่างานพิเศษที่ไอ้คุณรีบอร์นหามาให้มันต้องไม่น่าอภิรมย์แน่ๆ นี่คงไม่ใช่ว่าเข้าเขามารับจ๊อบโดยยอมการให้มุคุโร่เข้าสิงแต่โดยดีหรอกนะ “ก็ประมาณนั้นแหล่ะ ฉันก็เลยอยากให้นายจ้างสึนะไว้น่ะ”รีบอร์นตอบแทน “จะว่ายังไงล่ะ” มุคุโร่เงียบเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง “อา ไม่เป็นไรหรอกมุคุโร่!”สึนะที่ทนเงียบมานานพูดขึ้นเสียงดัง “ตั้ง 10ล้าน จะเอามาจ้างเจ้าห่วยอย่างฉัน ยังไงมันก็ไม่คุ้มอยู่แล้ว” อีกอย่าง(ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญสำหรับสึนะ)...เขาก็ยังอยากมีชีวิตอยู่แบบครบ32ด้วย แต่ถึงยังไงมุคุโร่ก็น่าจะ(และควรจะ)ปฏิเสธอยู่แล้วเรื่องอะไรจะเอาเงิน10ล้านมาจ้างคนที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง อย่างเขากันล่ะ ถ้าจ้างก็คงไม่พ้นให้ทำอะไรที่มันพิสดารไม่ต่างกับขายอวัยวะแน่ๆ “งั้น ชั้นกลับดีกว่านะรีบอร์น” “จะจ้างก็ได้นะครับ” คำตอบของมุคุโร่ทำให้สึนะชะงัก เหงื่อตก นี่เขาจะไม่รอดจริงๆหรือนี่ “อยู่ที่นี่คนเดียว ผมเองก็มีเรื่องลำบากหลายเรื่องเหมือนกันครับ...บางทีวองโกเล่อาจพอช่วยได้” รอยยิ้มของมุคุโร่ขณะที่พูด ทำเอาสึนะสยองขวัญยิ่งกว่าดูหนังผีคนเดียวตอนตี3 “ม-ไม่ดีมั้งรีบอร์น”สึนะกระซิบกับร่างเล็ก ทว่าพี่ท่านไม่สนใจฟังแม้แต่น้อย “แต่ก็ต้องมีเงื่อนไขนะครับ เงิน10ล้านมันไม่ใช่เงินน้อยๆ”มุคุโร่หันไปพูดกับรีบอร์นด้วยรอยยิ้มตอนนี้สึนะรู้สึกราวกับตัวเองเป็นลูกสาวชาวนาที่พ่อแม่ขัดสนจนต้องเอามาขายให้กับเศรษฐีจิตตก “ผมจะจ้างคุณด้วยเงิน10ล้าน เป็นเวลาหนึ่งเดือน แต่ถ้าหากคุณลาออกไปก่อนหน้านั้นแม้แต่วันเดียว ทุกอย่างจะถือเป็นโมฆะ ผมจะไม่จ่ายแม้แต่เยนเดียว” ............................. เงียบ.... ตอนนี้สึนะได้ตกอยู่ในสภาพของซื้อของขายไปเรียบร้อยแล้ว ได้แต่หวังว่ารีบอร์นจะไม่ยอมรับข้อเสนอที่ดูมีพิรุธเห็นๆ เจ้ามุคุโร่คงตั้งใจจะโขกสับเขาเอามันส์น่ะสิ อย่าว่าแต่หนึ่งเดือนเลย หนึ่งอาทิตย์เขาจะยังมีชีวิตอยู่รึเปล่าก็ไม่รู้ แต่แม้จะอยากตะโกนว่า ‘หนูม่ายอ๊าวววววว’ แค่ไหน สึนะก็ทำได้แค่เงียบ ก็ไอ้หนี้ 10ล้านมันค้ำคออยู่น่ะสิ บางทียอมให้มุคุโร่โขกสับ อาจจะดีกว่าเร่ขายอวัยวะก็ได้...หวังว่านะ แต่พอเหลือบไปเห็นรอยยิ้มของมุคุโร่ สึนะก็ชักอยากจะเอาอวัยวะไปเร่ขายมากกว่าซะแล้ว “ตกลงตามนั้น...อีก1เดือนฉันจะมารับสึนะ” “รีบอร์นนนนนนนนนน!!!!!!!!” “ขยันให้สมกับ10ล้านล่ะ”รีบอร์นพูดก่อนที่จะหันหลังเดินออกไป ในชั่วขณะนั้นเอง สึนะก็คิดว่าถ้าต้องตายอยู่ที่นี่สู้ไปตายคาเท้ารีบอร์นที่บ้านดีกว่า!!! ร่างเล็กลุกขึ้นวิ่งตามรีบอร์น แต่ยังไม่ทันจะไปถึงประตูมือแกร่งที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าของใครก็คว้าเข้าที่คอเสื้อเขาอย่างรวดเร็ว [align=center]“คึ หึ หึ ได้เวลาของเราแล้วนะครับ วองโกเล่” ............................... ................ ........ .. หนูม่ายอ๊าวววววววววววววววววววววววว[/align] TBC |
|
| Author: | kikuva [ 11 Mar 2008, 23:14 ] |
| Post subject: | |
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดด น่าติดตามสุดหูรูด ราคาแพงลิ่วจริงๆค่ะ เอาใจช่วย มาต่อไวๆนะค่า |
|
| Author: | derick [ 11 Mar 2008, 23:30 ] |
| Post subject: | |
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก น่าอ่านมากค่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตอนแรกนึกว่าจะเป็น AUFic แหม่....โยงได้ดีจริง ๆ ว่าแต่ว่านะ -*- คุณแม่ขา ไอ้ความใจดีของคุณแม่ลดลงนิดก็ได้นะคะ |
|
| Author: | kaokmchan [ 11 Mar 2008, 23:54 ] |
| Post subject: | |
@$#^%@$@^@ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด จะให้ทำอะไรหรือค้า ท่านมุคุโร่!!!! ชอบบรรยายวรรแรกๆอ่ะค่ะ ดูลึกลับ(???) จิตดี กี๊ด ต่อเร็วๆนะคะ>w<~! |
|
| Author: | Momomaii [ 12 Mar 2008, 02:13 ] |
| Post subject: | |
อ้ากกกกกกกกกกกกกกก ถูกจายยยยยย 555555+
ท่านมุคุจาทามไรทูน่าน่ะ ต้องติดตาม เฮอๆๆๆๆๆ ^ ________________^ |
|
| Author: | Lynx [ 12 Mar 2008, 04:51 ] |
| Post subject: | |
Quote: “อยู่ที่นี่คนเดียว ผมเองก็มีเรื่องลำบากหลายเรื่องเหมือนกันครับ...บางทีวองโกเล่อาจพอช่วยได้”
อยากจะตะโกนกู่ร้องให้ก้องฟ้าว่า.... ไอ้สัปปะเบอร์รี่ นังสตอร์ปะรด!!!!! |
|
| Author: | yuya_kame [ 12 Mar 2008, 08:36 ] |
| Post subject: | |
5555 สึนะกำลังลำบาก แต่เรากลับมาฟามสุข มีความสุขอยู่บนความทุกคนอื่นไม่ดีใช่ป่ะ สึนะดูเป็นทุกโคด ๆ เลยเนอะ ดูเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของมุคุจัง กร้ากกกกกกกกกกกกกกก |
|
| Author: | ary-inu [ 12 Mar 2008, 08:56 ] |
| Post subject: | |
กรี๊ดดดดด~~~~ มุคุจะทำอะไรซือคุงน่ะ~~~~ (me/ รออ่านๆ) |
|
| Author: | Anubis [ 12 Mar 2008, 10:26 ] |
| Post subject: | |
เหมือนส่งทูน่าเข้าปากสัปประรด สึนะจะโดนสัปประรดทำอะไรมั่งหนอ 1เดือนจะเหลือซากมั้ยนี่ ถนอมหน่อยน๊า พ่อสัปประรด เดี๋ยวทูน่าจะช้ำในตายพอดี 
|
|
| Author: | noon31 [ 12 Mar 2008, 11:35 ] |
| Post subject: | |
ทูน่าในดงสับประสด ป๋ามุพอครบ 1 เดือน แล้วหวังว่าซือคุงของเดี้ยนจะครบ 32 นะ แต่ถ้าเสียเวอร์จิ้นก็ไม่ว่ากัน เหอๆๆๆ +++ |
|
| Author: | shun [ 12 Mar 2008, 13:09 ] |
| Post subject: | |
เเอ๊ก/ ชุนนอนตายซบอก 69 (??) กรี๊ดดดดดดดดด 6927 บันซายยยยยยยย สับประรดกลายเป็นสติเบอร์รี่ไปแล้วว ทูน่าต้องกลายเป็นอาหารอันโอชะไปด้วยยย กรี๊ดดดดดดด จะเอากลับบ้านนน เอาเงิน 10 ล้านไปจ่ายทูน่ามาไว้บ้าน (10 บาทยังไม่มีเลยได้ข่าว) +++++++++++++++++ ทุกคนกล่าวหาว่ากาเป็นสิ่งอัปมงคลเพียงเพราะมันมีขนสีดำ.......แต่กระนั้นมันก็มีเลือดสีแดง 
|
|
| Author: | Ayafee [ 12 Mar 2008, 13:33 ] |
| Post subject: | |
คุณแม่นานะ ซื่อเหลือหลาย =[]=!!! แล้วคุณท่ามุ เพิ่งแหกคุกมา เอาเงินที่ไหนมาจ้างทูน่าเนี่ย!!! |
|
| Author: | Kumi [ 12 Mar 2008, 13:37 ] |
| Post subject: | |
เป็นทูน่าที่แพงลิบลิ่วจริงๆด้วยค่ะ แต่ได้มาคุมิก็ยอมจ่ายนะเอ้า! (ให้ได้สิบล้านกีบ 555) คุณแม่นานะคะ...อะไรจะใจเย็น ใจดีขนาดน้านนนน มันชิ่งไปแล้วแหงแซะเลยค่ะไอ้เพื่อนคนนั้นน่ะ! =[]= แต่แค่ปีนเขา...ซือคุงงงงงง เกือบทำหม่ามี๊เข้าใจผิด! ว่าแต่ป๋ามุเห็นอย่างนี้รวยหรือนี่? โอ้ววววว ผิดคาด~ /สัปปะรดแทงสามง่ามเข้าให้ 1เดือนนี้รู้สึกทูน่าไม่รอดแหงงงงงง ยิ่งย้อนไปอ่านช่วงแรกยิ่งอยากฟันธง ไปดีนะจ๊ะนู๋ซือ =w= |
|
| Author: | Lina [ 12 Mar 2008, 14:08 ] |
| Post subject: | |
อืม...สิบล้าน.. นายขายซือคุงถูกไปน่ะ.. ต้องสักร้อยล้าน แล้วเอาเงินที่เหลือไปใช้สิ ถึงจะสมเป็นนาย รีบอร์น!!! ส่วนซือคุง... หนีป่ามุไม่พ้นแล้วล่ะลุก... อยู่ขยายพันธุ์สับปะรดไปเถอะ.. หนึ่งเดือนเอง *me หรือจะนานกว่านั้น..? เพราะป๋ามุไม่ปล่อยออกมา..? กร๊ากกกกกกกก แล้ว.. Quote: “อยู่ที่นี่คนเดียว ผมเองก็มีเรื่องลำบากหลายเรื่องเหมือนกันครับ...บางทีวองโกเล่อาจพอช่วยได้”
รอยยิ้มของมุคุโร่ขณะที่พูด ทำเอาสึนะสยองขวัญยิ่งกว่าดูหนังผีคนเดียวตอนตี3 สยองกว่าดูหนังผีจริงๆ ซือคุง... แม่เชื่อ.. แล้วไอ้เรื่องลำบากที่ว่าน่ะ... คงไม่มีหรอกชิมเคอะ..? แค่อยากเอาซือคุงไว้กอด?เล่นก็บอกมาเถอะ!! อย่างป๋า..ลินเชื่อว่า ไม่มีเรื่องลำบากหรอก.. แหลชัดๆ!!! |
|
| Author: | Omi [ 12 Mar 2008, 14:21 ] |
| Post subject: | |
ตอบเม้นเค่อะ...รวดเร็วทันใจดีมั้ย? kikuvaซัง...คนแรกของอะฮั้น ก๊ากก ทูน่าน้อยน่ารักก็ต้องแพงสิเคอะ แต่คนอย่างสับปะรดกินคุ้มแน่นอน เหอๆๆ derickซัง อุแหม่ มาให้ติดตามต่อแล้วฮร่า อย่างนานาะซังน่าจะเรียกว่าเอ๋อโดยกำเนิดแบบยามะมากกว่าใจดีนะ 55+ kaokmchanสับปะรดก็ทำอย่างที่กำลังจะได้อ่านต่อไปนี้ไงจ๊ะ Momomaiiซัง ติดตามเลยจ้ะ ท่านสับปะรดทำแบบนั้นแล Lynxซัง ก๊าก ฮ่าๆๆๆ แหมคุณสัปปะเบอร์รี่ สตอร์ปะรด เขาอาจจะลำบากจริงๆก็ได้ ลำบากเพราะอบากทูน่า ก๊ากๆๆ yuya_kameซัง ก๊าก เดาเก่งมาก ก็เป็นทุกอย่างจริงแหล่ะ สารพัดประโยชน์ ary-inuซัง สับปะรดจะทำอย่างที่กะลังจะได้อ่านแหล่ะจ้า Anubisซัง ฮ่าๆๆ ส่งเข้าปากสับปะรด!!! ประมาณนั้นแล ซากอาจจะเหลือ แต่ความบริสุทธิ์นี่ ก๊ากกกก noon31ซัง ไม่ใช่ว่าอยากให้น้องทูน่าเสียเวอร์จิ้นหรอกเหรอฮร้า แบบนี้เนี่ย 555+ shunซัง ก๊าก ฮ่าๆ จะซื้อทูน่าไปทำอะไรที่บ้านเหรอก๊ะ มีไม่ถึง 10ล้าน ซื้อทูน่ากระป๋องแทนไปก่อนแล้วกันนะเคอะ น้องทูน่าคนนี้คงต้องยกให้สับปะรดกลายพันธ์ (กลายเป็นสตอเบอรี่?) Ayafeeซัง แหม คุณแม่นานะเธอก็น่ารักตรงความซื่อแหล่ะฮร่า ส่วนป๋ามุเค้าก็ต้องมีเงินเก็บกันบ้างจิ่...สงสัยแอบฝังไว้ในไร่สับปะรด Kumiซัง คงต้องยกน้องทูน่าให้สับปะรดกระเป๋าหนักแหล่ะค่า ส่วนคุณแม่นานะ แหมก็คุณแม่สปีชี่เดียวกับยามะนี่เคอะ จะรอดหรือไม่ เชิญติดตามฮ่ะ...ถึงท่านจะมีคำตอบอยู่ในใจแล้วก็ตาม... Linaซัง ก๊ากกกก แหม คุณท่านรีบอร์นอาจจะมีแผนการก็ได้ฮร่า(แผนอะไรคนแต่งยังไม่รู้55+) ส่วนนู๋ซือจะอยู่ขยายพันธ์? นานแค่ไหน ต้องติดตามนะฮร้า...แหม ทำไมทุกคนหาว่าสับปะรดแหลกันหมดหล่ะเนี่ย เค้าอาจจะลำบากก็ได้นะเคอะ อาจกำลังเป็นโรคต้องการสารอาหารจากปลาทะเลนำลึก 555+ ขอบคุณทุกท่านที่กรุณาเข้ามาอ่านค่ะ เชิญชมตอนต่อไปฮร่า~ |
|
| Page 1 of 42 | All times are UTC + 7 hours |
| Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group http://www.phpbb.com/ |
|