•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Fiction KHReborn Fantasy
Pairing XanXus x Squalo + Other
Rate PG เอ๊ะ หรือว่า NC หว่า...???




ณ ประเทศวองโกเล่ที่เคยมีคิงวองโกเล่ที่ 9 ปกครองอยู่อย่างสงบสุขเรื่อยมา กลับต้องวุ่นวายกันเมื่อรุ่นที่ 9 ประกาศสละบัลลังก์ให้แก่เจ้าหญิงน้อย สึนะโยชิ ที่มีพระชนม์เพียง 14 ชันษาเท่านั้น


เนื่องด้วยวัยที่ยังเยาว์จึงทำให้เจ้าหญิงน้อยไม่อาจขึ้นครองบัลลังก์ได้ จึงต้องสรรหาเสนาธิการและผู้ดูแลมากมายมาช่วยในงานบริหาร ซึ่งก็ช่วยจัดการงานบ้านเมืองได้มากพอที่จะเหลือเวลาให้สึนะไปเข้าคอร์สเสริมความเสะขึ้นเพื่อให้สามารถขึ้นครองเมืองได้ในภายภาคหน้าอย่างเต็มภาคภูมิกับเขาบ้าง...โดยหารู้ไม่ว่า
ใบประกาศหาคู่รับสมัครเป็นคิงรุ่นที่ 10 เคียงคู่กับเจ้าหญิงที่กำลังจะขึ้นเป็นราชินีนั้นได้กระจายออกไปอย่างลับๆ สู่เหล่าขุนนาง เจ้าชายจากต่างแดน หรือแม้แต่มหาเศรษฐีในเมืองจนตอนนี้รู้กันทั้งเมืองแล้ว จะมีก็เจ้าตัวนั่นแหละที่ยังตั้งหน้าตั้งตาเรียนคอร์สเสริมเสะจนไม่รู้เรื่องอะไร






...แต่ก็ช่างเรื่องในราชวงศ์มันเถอะครับ เดี๋ยวคนเขียนจะลืมว่าตัวเองเขียน XS




ที่เมืองเล็กๆทางตอนเหนือของประเทศวองโกเล่ อันเป็นที่ขึ้นชื่อในเรื่องของเหล้าชั้นดี จึงเป็นให้พ่อเจ้าประคุณตัวเอกของเรื่องระเห็จตัวเองไปอยู่ที่นั่นอย่างถาวร
และเสียงเอฟเฟคต์ที่ถูกเรียกใช้บ่อยที่สุดของคนเขียนเมื่อเขียนคู่นี้คือ

เพล้ง

และ...

“ไอ้สวะ!!! อย่าหนวกหูตั้งแต่เช้าได้มั้ยวะ” เสียงแบบนี้ เป็นเอกลักษณ์ไปเสียแล้วสำหรับ จอมเวทแซนซัส อันเป็นที่เลื่องลือกันว่าเป็นจอมเวทสายไฟที่เก่งที่สุด และก็โหด ดิบ เถื่อนที่สุดจนไม่รู้ว่าสอบผ่านได้ใบอนุญาตจอมเวทมาได้ยังไงเช่นกัน

หลังจากนั้น ก็มักจะมีเสียงของหมอนี่เสริมมาเป็นประจำ

“อะไรวะบอส คนอุตส่าห์ปลุก”
“เป็นแค่สัตว์เลี้ยง อย่าริมาเถียงเจ้านาย!!!”


อย่างที่ทุกท่านได้ยิน...เสียงด้านต้นคือเสียงสัตว์เลี้ยง...อ่า...จะพูดให้ถูกคือสัตว์เวทที่ส่วนใหญ่จะมีไว้เพื่อช่วยในการต่อสู้ ความสามารถจะแตกต่างกันออกไปตามแต่ละประเภท...ตัวนี้ก็เช่นกัน

สควอโล่ สัตว์เวทของแซนซัสที่มีคลาสตามข้อมูลเดิมเป็นฉลาม แต่ว่าไม่รู้ทำไมถึงมีรูปร่างเป็นคน เจ้าตัวเองก็ไม่รู้...รวมไปถึงคนเขียนด้วย มีความสามารถในการใช้ดาบได้อย่างคล่องแคล่ว บวกกับสภาพที่เป็นคนเลยสามารถสื่อสาร ตบ ต่อย จิกหัวใช้งานได้อย่างดีเยี่ยม ซึ่งฉลามตัวนี้ก็นับว่าโหดได้ไม่แพ้เจ้าของเลยสักนิดพอๆกับความสวยของเจ้าตัว

พูดไปก็เท่านั้น ไม่ว่าจะทำอย่างไรฉลามปากไวก็ไม่สามารถกลบนิสัยเดิมลงได้ ถึงแม้ไอ้คุณบอสจะด่า ต่อย ตบอย่างไรก็ไม่สามารถทำให้มันเงียบได้ซักที จึงได้แต่ปล่อยไปเฉยๆ
จอมเวทหน้าโหดลุกจากโต๊ะตัวเดิม สะบัดชายเสื้อคลุมให้ไปด้านหลัง เพราะเอามาห่มแทนผ้าห่มเพราะนอนตากน้ำค้างกลางหลืบแอลกอฮอล์ที่โต๊ะมาทั้งคืน มือข้างหนึ่งกระชากปลอกคอที่ใส่ให้ฉลามงี่เง่าให้เดินลงบันไดมาตาม พยายามปิดหูให้ไม่ได้ยินเสียงประท้วงที่ตามมาอย่างต่อเนื่อง




“บอส...แกจะ....ค่อกๆ...ลากชั้น...ไปไหน...แค่กๆๆๆ..วะ...” เมื่อพ้นอาณาบริเวณบ้าน ฉลามก็กลับมาพูดได้อีกครั้งเพราะไอ้คุณบอสยอมปล่อยมือที่ลากปลอกคอเขามาแล้ว แต่ก็ยังดึงแขนเขาให้ตามมาอยู่ดี


...ถามๆไปอย่างนั้นแหละ อย่างบอสเนี่ย ถ้าไม่ไปร้านเหล้าก็คงจะไม่มีวันออกบ้านไปกลางวันแสกๆหรอก...

ในที่สุด ขาของบอสก็มาหยุดอยู่ที่หน้าร้านเหล้าแห่งหนึ่งที่มักจะลากคอเขามาด้วยเสมอๆ ดวงตาสีฟ้าสวยฉลายแววเบื่อหน่าย


“มาเมาตั้งแต่หัววันเลยเรอะ”
“หุบปากไป ฉันมาหางานต่างหาก”


ใช่แล้ว...ช่องทางหาเงินสำหรับพวกมีฝีมือพอๆกับความขี้เกียจในโลกนี้มีเพียงการทำภารกิจที่ทางการรับฝากมาเท่านั้นซึ่งมันก็รวมไปถึงบอสด้วยอีกคน ร่างที่เหมือนนักดาบมากกว่าจอมเวทก้าวยาวๆไปที่บอร์ดรับฝากภารกิจที่เหลือเพียงไม่กี่อัน


แต่ก็นั่นแหละ พี่ท่านนั้นจะเลือกเพียงงานที่ราคาสูงลิบลิ่วเท่านั้น เพราะมันสามารถเอามาจ่ายเป็นคาเหล้าของเขาได้ครบอาทิตย์ จากนั้นก็มาหาใหม่ วนเวียนไปๆมาๆเช่นนั้นแล...
ดวงตาสีแดงเลือดตวัดขวับมาที่กระดาษแผ่นเล็กๆอันแปะอยู่ที่สุดกระดาน



ประกาศจับจอมโจรแหกคุก
ประกาศจับจอมโจร โรคุโด มุคุโร่ ข้อหาข่มขืน (?) เจ้าชาย ฮิบาริ เคียวยะ แห่งเมืองนามิโมริ ตอนนี้ได้แหกคุกของทางการออกมาเป็นรอบ 50 จนทางการรำคาญแล้ว เลยรอให้คุณมาจับยัดคุกเป็นที่ 51 คาดว่าตอนนี้น่าจะกบดานอยู่ที่โรงแรม KHR

ลักษณะ
ไว้ผมทรงสับปะรด สีดำอมน้ำเงิน รูปร่างสูง ดวงตาสองสี มีออร่าสีม่วงล้อมรอบตลอดเวลา
ปล. หากผู้รับงานเป็นชายแล้วหน้าตาสวยเกินชาย โปรดระวังเวอร์จิ้นให้ดี ทางการไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

ผู้ฝากประกาศ รีบอร์น

“สควอโล่...”
“อะไรวะ”
“งานนี้ แกระวังตัวให้ดีล่ะ”
“.....???”

.....................................................
TBC……………ขอรับ




ปล. เอ่อ...เรื่องฟิค MB นี่...ข้าต้องขออภัยอย่างแรง เนื่องจากข้าเป็นโรคแพ้ NC น่ะขอรับ คือแบบว่าถ้าแต่งแล้วจะหยุดไม่ได้ เบกไม่อยู่จนต้องลามไปถึงฟิคอื่นทุกที (เป็นงั้นไป... - _ -“)
ขออภัยอีกทีครับ แต่ยังไงในนี้ก็ต้องมีคู่ MB โผล่ออกมาอยู่ดีแหละน่า...ผมว่านะ

ป๋าเป็นห่วงหลามน้อยละสิ
ฮามากค่า ป่ามุของเรากลายเป็นนักโทษข้อหาข่มขืนไปซะแแล้ว
ท่าทางป๋าจะรับนี้แหง่มๆ ถึงได้บอกให้หลามน้อยระวังตัว
ปล. แอบ 69*18ด้วย

รออ่านตอนต่อไปค่า

แปลว่าป๋ายอมรับว่าน้องหลามสวยล่ะสิ หุหุ เป็นห่วงก็อย่ารับงานสิค๊า เด๋วน้องหลามโดนงาบไปจะมานั่งเสียใจ ไม่มีคนรองมือรองเ้ท้าหรอก


ท่าทางสนุกนะคะ ต่อเร็ว ๆ เน้อ

กร๊ากกกกกกกก ป๋า มุ เป็น โจร โรค จิต ไป ซะ แล้ว

( เขย่า จอ พร้อม ลง ไป เกลือก กลิ้ง ) น่า ฉง ฉาน


ทั่น ฮิ ที่ ซู้ด จะ รอ ตอน ต่อ ไป นะ ค้า

หลามสวย แน่ล่ะ!!

ชอบภาษาท่านแฮะ แบบมีความคิดคนเขียนแทรกด้วย กวนได้ใจดี กร๊ากกก ถึงจะXSแต่ผมก็อยากเห็นฝั่งวองโกเล่น้า~

ถ้าให้หลามไม่ต้องระวัง เฮียก็งาบจิ้นหลามไปก่อนซิ..

/me โดนเวทย์ซัด ไม่แน่ใจว่าจากคนเขียนหรือจากป๋า...

โฮก... ป๋ามุไปข่มขืนท่าฮิเหรอ... รอดมาได้ไงละนั่น

ชอบภาษาของท่านฮะ อ่านแล้วยิ้มไปทั้งเรื่องเลย

(นี่ตกลงแกจะไม่พูดถึงหลามกับป๋าแซนเลยใช่ไหมเนี่ย)

น่าสนุกดีจังเลยค่ะ

อ่านไปฮากลิ้งเอิ๊กอากเอิ๊กอ๊าก~~

อ่านเรื่องนี้แล้วนึกถึงแฟรี่เทลตงิดๆแฮะ.....



จะรอตอนต่อไปค่า~~

เอ๋?? แล้วจะแอบมี 69S มั้ย??
//ผลั๊วะ!! - ท่าน crusifer เสยออกนอกกระทู้

"ข้อมูลเดิมเป็นฉลาม แต่ว่าไม่รู้ทำไมถึงมีรูปร่างเป็นคน"

เพราะหลงรักบอส เลยไปขอยาเปลี่ยนจากครีบเป็นขาใส่
ที่ต้องแลกกับเสียงน่ะ (เอ...คุ้นๆนะแก 555)


เอิ๊กกก MB ... MB เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆ 55+

หลามสวยอ้าก ป๋าห่วงหลาม >< รอต่อไป

ห่วงหลามก็อย่าให้หลามไปเซ่บอส!!!!!!!!!!
แต่มันแหกได้หลายรอบดีจริงๆนะเนี่ย

บทที่ 2 ค่ายกลสับปะรดในตำนาน

“สควอโล่...”
“อะไรวะ”
“งานนี้ แกระวังตัวให้ดีล่ะ”
“.....???”
ใครจะตีความหมายออกของคำพูดบอสออกนอกจากผู้อ่านและเจ้าตัว มือใหญ่คว้า (ลาก) แขนบางๆที่จับดาบฟันคอคนมานักต่อนักให้ไปข้างหน้าตามตน

...สรุปแล้ว...มันจะให้เขาระวังอะไรวะ...???



ตัดฉากเปลี่ยนเวลาอย่างไวภายใน 1 บรรทัด


หลังจากขู่ฆ่าและบังคับให้เจ้าหน้าที่ของกรมทางหลวงวาร์ปพวกเขามา ณ สถานที่ปฏิบัติงานก็กินเวลาไปเกือบ 20 นาที และทั้งคู่ก็ต้องเสียเวลาอีก 30 นาทีเดินหาโรงแรมเป้าหมายที่ว่า ทั้งๆที่มันอยู่ข้างๆสถานีวาร์ปนั่นเองแต่ทั้งคู่ไม่เห็น
แต่อย่างไรก็ตาม จอมเวทแซนซัสและฉลามน้อยสควอโล่ยืนเต๊ะท่าอยู่หน้าโรงแรม KHR ในตัวเมือง แม่ชีผู้นับถือลัทธิ Yaoi ที่ผ่านไปมาต่างอมยิ้มระรื่น กราบไหว้สวดมนต์ขอบคุณพระเจ้าเป็นการใหญ่


“บอส เอาไงต่อดีวะ” ฉลามทำหน้าเครียด ก็รู้อยู่หรอกนะว่ามันอยู่ที่โรงแรมนี้ แต่มันอยู่ห้องไหนวะ
“หาสิ”
“มีเป็นร้อยห้อง แกจะเปิดดูทีละห้องไปรึไง”

ผั๊วะ

นักเวทหนุ่มประทานฝ่ามือใส่หลังหัวของสัตว์เลี้ยงแสนรักอย่างแผ่วเบา...เสียงดังลั่นลอบบี้โรงแรม

“แกมีสมองมั้ย ถามพนักงานเอาสิวะ” ว่าแล้ว คุณท่านก็ลากคอฉลามน้อยไปหาพนักงานโรงแรมทันที ถามด้วยน้ำเสียงอันสุดแสนจะเป็นมิตรว่า...

“ไอ้ตัวที่ชื่อมุคุโร่มันอยู่ที่ไหน!!!???” กำปั้นทุบลงบนโต๊ะสอบถามที่ทำจากไม้ชั้นดีจนโหว่เป็นรูและเริ่มจะติดไฟขึ้นมาทีละน้อย ลามไปเรื่อยๆถึงโต๊ะข้างเคียง


...ใครจะรู้ ว่าคุณท่านแซนซัสเป็นคนที่ใจดี มีน้ำใจ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ความหายนะให้ทุกคนอย่างถ้วนหน้าและเท่าเทียม...แหม ช่างเป็นหัวหน้าที่ประเสริฐอะไรเช่นนี้



“คะ...ค่ะ สักครู่ค่ะ” พนักงานสาวเปิดสมุดอย่างไวระว่องที่สุดในชีวิต ใบหน้าที่โบ๊ะเครื่องสำอางมาอย่างดีเมื่อเช้าซีดเผือด “คะ...คุณมุคุโร่ ชั้น 3 ห้อง 1869 ค่ะ...” เลขช่างส่อดีแท้ แต่บอสไม่สน ลากคอสควอโล่ขึ้นบันใดไปทันที



…………………………………


ปัง!!!


ประตูไม้เปิดผางออก บรรยากาศมืดมนผิดกับภายนอกประตูพร้อมไอหมอกลอยคลุ้งเหมือนห้องรมควัน แซนซัสกระชับมือที่กำปลอกคอของสควอโล่แน่นเพื่อมั่นใจว่าไอ้ฉลามโง่นี่จะไม่หลุดมือหายไปกับควันสีดำนี้

~kufufufu~
~kufufufu~
~kufufufu~

พืชลึกลับบางอย่างเรียงรายเต็มพื้นห้อง พุ่มกอของพืชล้มลุกประหลาดที่ชี้โด่เด่เสียดสีกับสายลมเอื่อยๆที่ไม่รู้ว่ามาได้ยังไงเกิดเป็นเสียงลึกลับน่าหวาดหวั่นและขนลุกไปพร้อมๆกัน มีหรือที่จอมเวทอย่างแซนซัสจะไม่รู้ว่ามันคืออะไร


มันคือค่ายกลเวทมนต์ชนิดหนึ่งที่หลอกล่อให้ศัตรูมึนงงและหลงทาง มีไว้เพื่อถ่วงเวลาและหลอกล่อทำร้าย ความจริงมันเป็นวิชาเฉพาะในราชสำนักแห่งวองโกเล่...แต่จู่ๆมันก็หายไปเฉยๆ
ใช่แล้ว มันจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก...

“....ค่ายกลสับปะรดในตำนาน...”

“รู้จักด้วยหรือครับ” เสียงใสๆของเงาตะคุ่มๆในหมอกสีดำเรียกความสนใจจากนักเวทและสัตว์เลี้ยงได้เต็มๆ “ผม โรคุโด มุคุโร่ ครับ”

“แกเนี่ยนะ....???” สควอโล่แทบจะไม่เชื่อ ไหนบอกว่ามันติดคุกข้อหาข่มขืนเจ้าชายไงวะ อีแบบนี้ทางการท่าทางจับแพะซะละมั้งเนี่ย...


เพราะดูให้ตายยังไง๊ยังไง ไอ้เด็กหน้าสวยๆผมสีน้ำเงินตรงหน้าเขาเนี่ย มันก็ไม่น่าจะไปข่มขืนไอ้เจ้าชายเวรตะไล ฮิบาริ เคียวยะ ที่ลือกันว่าเสะที่สุดในนามิโมริเลยนี่หว่า (ขออภัยแม่ยก 18 ทุกท่านครับผม)


“ครับ มุคุโร่ตัวจริงเสียงจริงครับ จะขอลายเซ็นหรือว่าถ่ายรูปด้วยก็ตามสบายนะครับ” สับปะรดยิ้มหวานละลายโลก “...ถ้าคุณยังไม่ตายล่ะก็นะ”

วูบ

หาใช่เสียงอะไร แต่เป็นเสียงใจของนักเวทหน้าโหดที่หล่นไปกองอยู่กับพื้น เมื่อไอ้ตัวที่เขาลากมันมาตลอดทั้งเรื่องหายไปเสียดื้อๆ จนเหลือเพียงเขากับไอ้เด็กผีในคราบโจรท่ามกลางเสียงใบไม้นรกที่เสียดสีกันไม่เลิก
...ไอ้ฉลามโง่เอ้ย! บอกกี่ทีแล้วว่าให้ระวัง...
...ถ้าหาเจอล่ะก็...น่าดูล่ะแก!!!...

“คุณคงจะสงสัยสินะครับ ทำไมผมถึงได้ติดข้อหาข่มขืนเจ้าชายเคียวยะได้...” โจรหน้าสวยยิ้มเย็น “ทั้งๆที่หน้าผมเป็นแบบนี้ แต่เรื่องนี้มีเหตุผลเล็กน้อยครับ”

มุคุโร่ดีดนิ้วดังเปาะ ร่างของนินจาใส่แว่นก็โผล่ออกมา ยื่นขวดบางอย่างเล็กๆให้แล้วหายไป

“ขอโทษนะครับจิคุสะ คราวหน้าผมจะไปขอ (ขู่ฆ่า) ให้คนเขียนเพิ่มบทให้ละกัน” หลังจากล่ำราลูกน้องคนสนิทที่โผล่มาแค่ 2 วินาทีแล้ว ร่างบอบบางก็เทของเหลวในขวดใส่ปากทันที


ดวงตาสองสีตวัดมามองนักเวทหนุ่มเพียงนิดเดียว คนตัวโตกว่าก็รู้สึกร้อนวูบ ความรู้สึกแปลกๆเหมือนกับร่างกายกำลังหดตัวลงหรือว่าอะไรบางอย่างครอบงำ จนรู้สึกได้เลยว่าเส้นเลือดในสมองเต้นเบรกแด๊นซ์กันอยู่

แซนซัสทรุดลงไปนอนกองกับพื้น เหมือนว่ากระดูกและกล้ามเนื้อจะไม่ค่อยใจดีให้เขาลุกขึ้นมาเท่าไหร่นักในตื่นนี้ ได้แต่กัดฟันกรอดๆแผ่รังสีอาฆาตต่อไป

“kufufufu~ ไม่ต้องห่วงหรอกครับแซนซัส ไม่ใช่ยาพิษแน่นอน” เสียงที่ห้าวกว่าตอนแรกมากใกล้เข้ามาเรื่อยๆ มือเย็นๆเชยคางแซนซัสที่ไม่มีแม้แต่แรงจะด่าขึ้นมามอง

“....กะ.......แก....???” ความรู้สึกสยองแล่นวาบไปทั้งตัว เมื่อคนพยายามพูดรู้ว่าเสียงตัวเองเปลี่ยนไปขั้นรุนแรง ชนิดที่ว่าใสมิ๊งๆยิ่งกว่าเด็กอายุ 12 และหน้าตาของไอ้หน้าอ่อนที่เชยคางเขานั้น...เสะขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

“ผมบอกว่าไม่ต้องห่วงแล้วไงครับแซนซัส...” ถึงปากจะพูดแบบนั้น มือของมันก็คว้ากระจกขึ้นมาให้คนที่นอนราบกับพื้นดู “แค่ยาสลับ เสะ-เกะ เท่านั้นครับ”



“#$%#&%&*%^)*)(*^%$%%^#&^%*((&!!!!!!!!!!!!!!!”


วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันนักกันหนาเนี่ย!!!!



ไอ้เด็กหน้าหวานตาสีแดงในกระจกมันเป็นใครวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




……………………………………………..

TBC………………..
ยาสลับ เสะ-เกะ มีไว้ทำไม?
ป๋าจะเกะขึ้นแค่ไหน??
คู่พิสดาร 69X จะมีหรือไม่??? (จะบ้าเรอะแก!!! //โดนถีบออกบอร์ด)
และ คนเขียนทำฉลามหายไปไหนของมัน????
ทั้งหมดนี่ อยู่ที่...

ตอนต่อไป!!!! (จะเน้นทำไม)

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด เอาเลยมุคุ กดป๋าเลย อยากเห็น 69X อะ >///<

ส่วนน้องหลามขอเดาว่าป่านนี้อาจจะเสร็จจิคุสะไม่ก็เคนไปแล้ว กร๊ากกกกกกก 555+

อร๊างงงงงง เอาเป็นว่า 69S ที่เราหวัง (??) เดา (??) ก็ตกไป
//ใครมันจะคิดแบบแก๊!!!

เอ่อมม... 69X ก็ดีนา ฮ่าๆๆๆๆ *หัวเราะบ้าคลั่ง*
น้องหลามนั้นขอเดาแบบท่านมุกก็แล้วกัน 55


ปล. เราขอไปเป็นแม่ชีเมืองนี้ได้มั้ย อร๊างงงงงงง ><

กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

รออ่านตอนต่อฮร่า >w<<<<<<<<

ป๊าเกะ ป๊าเกะ ป๊าเกะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อร๊า~~~~~~~~~~~~~~~~

กร๊าสสสสสสสสสสสสสสสสสส

$^%^&*($$^%*^)($^&^%(พูดไม่เป็นภาษา)

เอาเป็นว่า จะรออ่านรอลุ้นต่อไปค่ะ

(แต่ข้าน้อยไม่เอา 69X!!)

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก ได้ยินเสียงโลกถล่มทลาย

ป๋าาาาาาาา ป๋ากลายเป็นเคะ หน้าหวานซะด้วย อ๊ากกกก 69X ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นมันในชาตินี้

ว่าแต่เลขห้องส่อมาก 1869 ตอนแรกยังแย้งอยู่ว่า เอ๋ ไหนว่า 18 โดนข่มขืน สงสัยความจริงมันก็ 1869 แต่เพราะได้ยา(ดี) มาเลยกลับเป็น 6918 ซะได้


หลามมมม Where r u~? มาช่วยป๋าเร็วเข้า เด๋วสามีโดนแย่งไปเน้อ