•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

ลุ้นค่ะ
อัพต่อนะคะ
สนุกมาก ฟรานซ์ เคะๆๆต่อไปลูก
//ปูเสื่อรอ

-PART 2.1-


Title : "VARIA" di stagione • ヴァリア の 季節 •

Auther : KaShI "U" kA

Genre : เครียด+รั่ว - -

Pairing : BF (Belphegor X Fran)


...................................................................................................................................................

.


.


.


“เลิกทำเป็นเด็กโข่งไม่รู้จักโตสักทีได้มั้ยครับ? ..มันทำให้ผมทานข้าวไม่ลง ..อย่างมากๆ”


“ชิชิชิ.. เจ้ากบนั่นแหละที่ชอบทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินความจำเป็น”


สรุปแล้วพวกแกมันผิดปกติทั้งคู่นั่นแหละ..

... บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเย็นกลับมาวุ่นวายอีกครั้งเหมือนปกติเฉกเช่นเดียวกับเมื่อก่อน ที่แทบจะทุกครั้งบนโต๊ะอาหารจะต้องเกิดสงครามคารมย่อมๆ จนลามไปถึงขั้นลงไม้ลงมือจงใจจะสังหารกันเลยยังมี...


… บรรยากาศบนโต๊ะอาหารที่วุ่นวายแต่แสนอบอุ่น ของเหล่าผู้บริหารระดับสูงของหน่อยลอบสังหารที่แข่งแกร่งที่สุดของวองโกเล่ ..ทั้งที่แทบจะพาไปส่งยมทูตบ้าง แต่ทุกคนก็รักกันแทบปานจะกลืน(เขมือบ)กิน(เลือดกินเนื้อ) กันอย่างน่าเหลือเชื่อ ... (จริงๆน่ะเหรอ)



“ไอ้พวกปากวอนส้นนี่!! เก็บปากไปยัดห่าเอาอิ่มประทังชีวิตไป๊-----!!! เดี๋ยวพ่อจับหั่นลงหม้อเรียงตัวซะนี่! แถมกว่าจะมายัดข้าวได้ให้คนอื่นเค้ารอเป็นชั่วโมง!!!”



ปึ้ก!!!


เคร้งง~~!!!


ชายหนุ่มร่างบาง เจ้าของเรือนผมยาวสลวยสีเงินตะวาดลั่น พลางยกท้าวขวาขึ้นวางเหนือโต๊ะอาหาร จนผ้าปูโต๊ะผืนงามเคลื่อนตามแรงสะเทือนของโต๊ะ และจากเท้าของชายหนุ่ม ...ที่เลวร้ายกว่านั้นก็คือ บุคคลที่นานๆทีจะมาร่วมวงทานอาหารเย็นด้วย บอสใหญ่แห่งวาเรีย ผู้เปรียบเหมือมัจจุราชที่ตัดสินชะตาชีวิตทุกคนในหน่วยนั้นกำลังนั่งนิ่งงัน มืดกับซ้อมคันสวยสีเงินดูมีระดับถูกถือนิ่งเคว้งกลางอากาศ..


ทุกสายตา(หาทาง)จับจ้องไปยังสภาพของลาซานญ่า (ที่เคย)หน้าตาหน้าทาน โดยฝีมือการบรรจงทำของแม่บ้านแห่งวาเรีย ...ที่คว่ำอยู่บนตักแกร่งของชายผู้เป็นบอสใหญ่ ที่กำลังมีสีหน้าที่บ่งบอกถึงหายนะที่กำลังมาเยือนเร็วๆนี้อย่างสัมผัสได้ จากรังสึอำมหิต(พิศวาส) ที่ลอยคลุ้งรอบตัว..


บรรยากศทุกอย่างเงียบสงัดงัน ราวกับต้องมนตร์ ...หรือไม่ก็โดนนาฬิกาหยุดเวลาของหุ่นยนตร์แมวสีฟ้าหน้าเหมือนทานุกิจากอนาคตเข้าก็ไม่ปาน..


“=[]=”


“งานเข้าแล้วไงสคอวโล่ ..ชิชิชิ~ ”


“กรี๊ดด----!!”


“-_- ผมไม่มีผู้ปกครองคอยแนะนำนะ..”


...ชายหนุ่มเรือนผมสีเงินวาวเริ่มหน้าถอดสี ท้าวแกร่งๆค่อยเลื่อนลงต่ำจนถึงพื้นห้อง ..เหล่าลูกไล่ลิ้วล้อตัวประกอบที่อยู่รอบห้องรีบกรู่เข้ามาจัดการทำความสะอาดให้กับนายเหนือหัวที่กำลังพยายามควบคุมอารมณ์ของตนเอง..


พยายามน่ะนะ ...


“ไอ้ฉลามสวะงี่เง่า----------------------!!!!!!!!!”

...สิ้นเสียงคำรามราวกับเสียงของราชาแห่งสรรพสัตว์ ..ชายหนุ่มผู้เป็นบอสใหญ่จัดการหิ้วเอาชายร่างบางผมสีเงินออกไปจากห้องโถงใหญ่ที่ใช้เป็นที่รับประทานอาหาร โดยที่ร่างบางแทบจะยังไม่ทันได้ออกปากโวยวายเหมือนอย่างเคยเลยแม้แต่น้อย..


เหล่านักฆ่าระดับหัวแถวที่เหลือนั่งนิ่งราวกับรู้ชะตากรรมของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมยาวสีเงินวาวอันเป็นเอกลักษณ์..


ร่วมไว้อาลัยแด่ ผบ.สเพลฮี สควอโล่ ผู้กล้าหาญ ผู้ใช้ร่างกายตัวเองเข้าแลกเป็นการไถ่โทษแก่การกระทำที่หาสาระไม่ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า ให้กับ XANXUS บอสใหญ่ อวดดี งี่ง่า เอาแต่ใจ วีรกรรมของผบ.นั้นพวกเราจะถ่ายทอดให้อนุชนรุ่นหลังได้รับรู้เอง..

“ไปดีมาดีน๊า~~ สควอจัง~!”


(ผู้ที่เกือบ)สาวใหญ่แห่งวาเรียถือผ้าเช็ดหน้าสีชมพูคิ้วตี้ บันนี่โบกไปมา ไล่หลังสองร่างที่ฉุดกระฉากลากถูกันไปตามทางเดิน..


“ชิชิชิ..~”


“....”


นัยน์ตาสีเขียวอมฟ้าน้ำทะเลหันไปประสานกับแววตาใต้เส้นผมสีบลอนของผู้เป็นรุ่นที่นั่งอยู่ตรงข้ามเข้าเสี้ยววินาที ..ก่อนที่จะรีบหันหนีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในขณะที่มุมปากกลับยกขึ้นเล็กน้อยด้วยความเขิน.. แต่กลับเลี่ยงกลบเกลื่อนโดยการหันไปกวนฝ่าพระฟีตผู้พิทักษ์แห่งอัสนีแทน..


...ใบหน้ามองนิ่งไปยังรุ่นน้องหมวกกบที่กำลังจะมีเรื่องกับเพื่อนร่วมโต๊ะอาหารอย่างอดมิได้ ... ความน่ารัก น่าเอ็นดูที่ซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าตายนิ่งสนิท กับปากเปราะๆ ที่ตอนเกิดมาบุพพการีคงลืมเอาขี้เถ้ายัด ถึงได้พูดอะไรเสีย พล่อยๆแบบน้ำไหลไฟดับขนาดนั้น.. ความไร้เดียงสาที่ดูเหมือนจะทำให้ตนหวั่นไหวได้ตลอดเวลา..


.


.


.


.


- ย้อนไปเมื่อชั่วโมงก่อน –

...สายลมอ่อนๆพัดพาใบไม้สีน้ำตาลหม่น ปลิวว่อนมาตามแรง ... ร่างเล็กราวกับเด็กมัธยมต้น บนหัวมีหมวกหน้าตาเหมือนกบใบใหญ่สร้างความเกะกะ เดินจ้ำอ้าวอย่างไม่คิดชีวิตไปตามทางเดินริมระเบียงด้านนอกของปราสาท โดยมีเงาของร่างที่สูงใหญ่กว่าคอยเดินตาม...


“ชิชิชิ ..เลิกหนีเจ้าชายได้แล้วนะเจ้ากบขี้งอน~~!!”


“ก็เลิกตามมาสักทีสิครับ!”


“ก็ไอ้กบงอนเจ้าชายอ่า.. “


“รู้แล้วก็หัดสำนึกซะบ้างสิฮะ”


ร่างเล็กเร่งฝีเท้าขึ้นอีกเท่าตัว พยายามเดินหนีให้พ้นจากเจ้าชายโรคจิตที่เร่งเดินตามไม่หยุดหย่อยเช่นกัน..


“ก็เจ้าชายเป็นเจ้าชายนิ ..เจ้าชายไม่เคยผิดหรอก! ชิชิ.. เจ้ากบแหละผิด”


ฟรานสะดุดกึกกับคำพูดของเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ จนหยุดเดินและหันกลับไปร่างสูงที่เห็นท่าทีของตนที่เดินอยู่ด้านหน้า จึงตัดสินใจหยุดเดินเช่นกัน..


“เรื่องทั้งหมดผมผิดเอง ..พอใจรึยังล่ะครับ? เจ้าชายเบลเฟกอล??”


เด็กหนุ่มเอ่ยหน้าตาย โทนเสียงเรียบนิ่ง แต่ชวนดำดิ่งลึกลงไปภายในก้นบึ้งของจิตใจที่ว่างเปล่า ...ผู้เป็นเจ้าชายหน้าเบ้ขึ้นทันตากับประโยคที่ออกมาจากปากของรุ่นน้องหมวกกบที่ยืนประจันหน้าตนเองอยู่..


“พูดอะไรของแกน่ะ?”


เบลเอ่ยถามออกมาอย่างประหลาดใจ พลางจ้องไปยังรุ่นน้องร่างบางที่ยืนเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ทนิ่งราวกับไร้ความรู้สึกรู้สากับประโยคนั่นที่พูดออกมาเองกับปาก


“พูดในสิ่งที่รุ่นพี่ต้องการฟังไงล่ะครับ”


“ฉัน.. ไม่..”


ร่างสูงเริ่มสะอึกกับคำพูดของตัวเองที่อยากจะพูดออกไปให้บุคคลตรงหน้าได้รับรู้.. คำที่ไม่สามารถจะพูดออกไปได้ อย่างไม่มีเหตุผล.. ว่าทำไม..??


“ไม่พอใจอีกเหรอครับ?”


ร่างบางเอียงคอถาม แต่กลับกันในขณะที่น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ.. เบลก้มหน้างุด อย่างปฏิเสธไม่ได้..


“หยุดพูดสักทีได้มั้ย?! รู้แล้วน่า ..ฉันขอโทษ!!!”


ผู้เป็นเจ้าชายตะโกนออกมาอย่างเหลืออด ..ราวกับหลุดสติ คำว่าขอโทษที่อยากจะเรียงร้อยกับประโยคที่มันดีกว่านี้กลับโพล่งออกไปด้วยน้ำเสียงตะคอก ..ที่ไม่ว่าใครฟังก็ต้องเสียความรู้สึก


“ถ้ารุ่นพี่ ..ขอโทษไม่เป็นก็อย่าดีกว่านะครับ ผมก็ไม่ได้อยากฟังคำที่มันฝืนใจขนาดนั้นอยู่แล้ว”


ร่างบางหันหลังกลับพลางทำท่าว่าจะเดินต่อ .. หยาดน้ำใสๆเอ่อคลอชื้นดวงตาสีเขียวที่มีแต่ความรู้สึกว่างเปล่า ฟรานพยายามเงยหน้าขึ้นให้น้ำตาเจ้ากรรมนี่หยุดไหล..


ไม่ได้หวังอะไรกับผู้ชายคนนั้นเลย..


แม้แต่นิดเดียว..


จริงๆนะ..


หมับ!


ข้อมือเล็กถูกเหนี่ยวรั้งไว้จนร่างเล็กราวกับหญิงสาวแทบล้มลงกองกับพื้น.. ใบหน้าหวานหันมองชายหนุ่มร่างสูงกว่าทำกำลังจ้องมองมา..


...วงแขนกว้างโอบรัดรอบตัวของเด็กหนุ่มร่างเล็กเข้ามาใว้ในอ้อมกอด ลมหายใจถี่รดหูจนรู้สึกได้... ฟรานพยายามขัดขืนให้หลุดพ้นออกมาจากพันธนาการของอ้อมกอดที่แทบทำให้สติแทบหลุดลอยของผู้ที่เป็นเจ้าชายกำลังมอบให้..


“เจ้าชายขอโทษนะ..”


เจ้าชายขอโทษนะ.. ??

.

.

.

.

.

.

.

.

To Be Continued..


.......................................................................................................


ขอโทษนะฮะ!!!

I'm Sorry!!!

Gomenasai~!!!!!

อัพช้าๆๆๆ อัพช้ามากๆๆๆ ที่จริงแล้วจะถ่วงให้ครบฤดูใบไม้ร่วงนะ!!

จริงๆ น๊า~~!! อัพช้า แถมสั้น ภาษาเน่า!!

(//กำลังโดนสาปลาเมีย!!)

โดนทวงนานมากๆแต่เพิ่งได้อัพ ขอโทษจริงๆนะครับ!! (//ก้มหัวติดพื้น)

เอิ่ม ..ฤดูนี้ตอนหน้าจบแล้วฮะ ^^;;;

แล้วก็มาดองฤดูต่อไปกันใหม่ 55+

(//โดนระดมยิง)

แล้วเจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ~~!!!

เม้นแรก ดีใจสุดชีวิต!

อ๊ายยยยยยยยย งอนกันเป็นหนังอินเดียเลย~

น่ารัก! ♥

มาอัพด่วนเล๊ยยยย ยย ย ย ย อย่าดองจิ! TT^TT

ในที่สุด...เจ้าชายก็ขอโทษเป็น
ฟรานจะใจอ่อนมั้ยน้อ...ยอมๆ เขาไปเหอะ อิอิ

ในที่สุด...ก็อัพซะที
รอกันมานานนน
กับตอนที่...เกือบหวานนน
ใกล้จบฤดูกาลแล้วสินะ
ว่าแต่...ขอของแถมเป็นป๋า-หลามได้ป่าวอ่า...เหอๆ

รออ่านกันต่อไปค่า...>v<

กบน้อยใจอ่อนน้า

เบลอุส่าห์ง้อแล้วน้า หายโกรธเขาเถอะน้า

ตอนนี้หวานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คือว่าน้าขอของแถมเป็นป๋า-หลามได้ป่าวอ่า...

อยากอ่านมากกกกกกกกเลย

รออัพค้า

โอ้ว .. - - รีเควสป๋า-หลาม

มันน่าเขียนซะจริงนะเออ 55+ แล้วจะแถมให้หลังฤดูนี้จบน๊า~!

เจ้าชายขอโทษนะ

เบล พูดเองเลยนะ

มิน่า อ่านแล้ว ฝนตกแดดออก

ประหนึ่งเบลมาพูดข้างๆหูเลยทีเดียว

กรี๊ดด กร๊าดดด

รออัพพพพพพพ!


อยากให้ป๋าหลามเด่นพอๆกันบ้างนะคะเนี่ย><


สู้ๆค่ะ !

ค้างงงงงงงงงงงงงง
รออัพ
เจ้าชายขอโทดกบแล้วว
ฟรานจัวขี้อายอะ(ก็ใครมันจะหน้าด้านแบบคุณละครับ)เสียงฟราน

ชอบBFมากๆฮะ^^

แต่ว่าฟรานมันขี้บ่นจังเลยเนี้ยะ = ="

สนุกค้า

รีบมาอัพน้า

+O+ โอ้~

กบน้อยพูดจาได้ถูกใจมากๆเลยนะคะ =^=b

เบลชอบทำอะไรไม่คิดเลย น้องกบก็น้อยใจน้า~ //โดนมีดเชือด

*w* แต่ก็มีมุมแอบหวานนะคะเนี่ย

จบค้าง! ค้างมากๆค่ะ! >[ ]<

รอตอนต่อไปอยู่นะคะ >w<

//โบกธง BF XS

P.s.แอบมีเซอร์วิสXSด้วย +w+ น่ารักจังค่ะ

ค้าง !!

.....

โหยย กบนี่ขี้งอนจริงๆเลยนะเนี้ย

เจ้า้ชายอุส่ามาง้อทั้งที ยังงี้น่าจะหายโกรธไ้ด้แล้วนะ =[]= ~

แถม คราวนี้มีเซอร์วิส XS ด้วย // ปักธง xs

Ps. คนเขียนสู้ๆ มาอัฟต่อเร็วๆนะ

อัพด่วนค่า
ค้างมากๆ
ฟรานจัง งอนน่ารักจัง
เบล นายขอโทษได้แล้ว เย้ๆๆ><

มาต่อไวๆนะค่า

อ้าว ไม่ได้เข้ามานาน คาชิจังอัพ เอิ๊กๆๆๆๆๆ

>O< งอนกันได้น่ารักมากมาย แต่ช่างตัดจบได้อย่างร้ายกาจ ฮือๆๆๆ T^T

มันสั้นได้ใจมากเลยง่า T^T

อย่างนี้มันต้องขอโทษ แล้วก้แถมอีกจูบนึง วะอ่ะฮ่า