•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

มาแล้ว ตามมาอ่านแล้ว โฮะๆๆๆ

ฟรานจ้ะ หนูฟรานทำเรื่องที่จะนำภัยมาหาตัวแล้วไง....
ให้เจ้าชายเห้นเลือดได้ไง เจ้าชายจะสติหลุด
โอ้ววโนววว ขอให้รอดนะ เอเมน

กางเต็นท์นอนรอตอนต่อไป
ลูกอ๊อดน้อยจะเป้นเยี่ยงไรหนอ

กรี๊ดดด เจ๊รักคู่นี้จริงๆ เบลไม่ค่อยรั่วดีค่ะฟิคนี้

อยากอ่านต่อแล้วอ้ะ!

=[]= !! o[]o !!! O[ ]O !!!! (<<มันเป็นอะไร -*-)

กลับจากเรียนพิเศษ (ที่แอบนั่งเม้าท์แต่เรื่อง NC จนทิชเชอร์ด่า)

โฮๆๆๆๆ~~~ ท่านผู้อ่านกางเต้นท์รอ ท่านรองก็ยิ่งไม่อยากดองอ่ะดิ แง่บๆๆ (ว่าแล้วว่ามันกะจะดอง -*-)

หุหุ จะรีบอัพนะครับ เพราะท่านอายูมิ บังคับท่านรองให้รีบอัพตอนที่มัน Nc เร็วๆล่ะ 555+

อ๊ายย BF สุดหูรูด

น่ารักมากๆๆๆๆๆๆ รังสีโมเอะแผ่มาแต่ไกล

ว่าแต่......เจ้าชายไม่ปามีดใส่ฟรานแล้วเหรอ อิอิอิ

อยากให้ฟรานป้อนสินะ

ค้างคร้าบบบบบ

เจ้าชายจะทำอะไร

แอบหวังให้ nc แต่นี่มันที่สาธารณะน้า ในห้องสิในห้อง จะได้ไม่มีมารมาขวาง

(ซึล//โดนมีดปาเพราะปากมาก)

รักฟรานค่ะ
BelxFran บันซายยยยยยยยยยย ~!!!!! >W<~!!!

คนเขียนเหมือนถอดจิตวิญญาณของฟรานมาเลยค่ะ
55555555555555555555

นู๋ฟรานผู้น่ารัก กำลังจะโดนพรากความบริสุทธิ์อยู่แล้วว ว ว ว(เหมือนจะดีใจ ??)

คนแต่งสู้ๆ นะค่ะ
รอค่า ~!!!

สองคนนี้หยอกเย้า (???) กันได้รุนแรงเช่นเคย

หนูฟรานตกอยู่ในอันตรายแล้วค่า อย่านะเบล อย่าหยุดน้าาา (อ้าว เฮร้ย) แต่กบน่ารักขนาดนี้หายาก ถนอมหน่อยก็ดีนะ เบล

*O* โฮก เบลฟราน

คู่นี้ชอบมากค่า แต่หาอ่านยาก T^T

>O< ค้าง! มันค้างอย่างรุนแรง!!

ขอตอนต่อไปด่วนค่า >O<

น้องฟรานฟิคนี้น่ารักมาก~

เผาหมดทั้งบ้านเลย555

แต่ว่านะคุณผ.บ.ผมยาวน่ะ ไม่ใช่เมียเก็บของบอสหรอกนะ แต่เป็นเมียหลวง มเหสีเอก ราชินี เมียรัก บลาๆ

ชายเบลก็ยังน่าร๊ากกกกกก

คู่นี้น่ารักมากกกกก

บทนำ...อยากตะโกนบอกว่าเฟรานหลงตัวเองมากๆๆ
แต่ว่าฟรานจ๊า ผิดไปอย่างนะ สควอโล่อะไม่ใช่เมียเก็บลับๆนะ
เป็นมเหสี เมียหลวง ตัวจริงของบอสตั้งหากเฟ้ย

ตอน1...นึกถึงภาพลูซซี่ส่งจูบ...น่าสยองเป็นบ้า
“ป้อนเจ้าชายหน่อยสิ กบน้อย~” มันจะน่ารักเกินไปแล้วน้าเบล

ตอน1.2...ฟิคเบลฟราน ถ้าไม่มีฉากกัดกันสิแปลก ว้าวๆถูกใจ
“ฉันจะให้แกดูของจริง.. ที่ไม่ใช่ภาพลวงตา ว่ามันเป็นยังไง..”
กบน้อยจะโดนเจ้าชายกินไหมน้า รอลุ้นอยู่น้า

=/////=

อ่านเองเขินเอง...ฮา...
น่ารักโฮ้กกก...

คู่นี้ที่รอมานานนนนนนนน~~!!
หาอ่านมิค่อยได้เลย ชิๆๆๆๆๆๆ

ต้องอย่างนี้สิครับ!! ถึงจะสมเป็นกบน้อย~~ 55+
ผมชอบเวลาสองคนนี้เค้ากัดกันอ่ะนะ...มัน...น่ารักอ่ะ >///<

ตอนหน้ากบน้อยจะโดนเจ้าชายทำอะไรหนอ~~?? อยากรู้จัง!! ฮะๆ
ผมจะรออัพนะฮะ...ชอบมาก!! > <''

-PART 1.3-


Title : "VARIA" di stagione • ヴァリア の 季節 •

Auther : KaShI "U" kA

Genre : เอ่ม... พูดไม่ถูกแฮะ

Pairing : BF (Belphegor X Fran)

Warning : เขียนแนวนี้เรื่องที่สองของชีวิต -*- คงไม่ว่ากันถ้ามันไม่สะใจ ต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านะครับ^^


--------------------------------------------------------------------------------


.

.


“ฉันจะให้แกดูของจริง.. ที่ไม่ใช่ภาพลวงตา ว่ามันเป็นยังไง..”


ไม่ต้องการ!! ไม่อยากเห็นด้วย(ว้อย)!!


..มีดปลายแหลมคม รูปทรงหน้าตาค่อนข้างแปลกประหลาดกว่ามีดพกสั้นปกติทั่วไปอยู่มาก แต่มันก็เป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งที่ทำให้ใครหลายๆคนจดจำเจ้าของของมันได้ ..ถูกหยิบออกมา พลิกไปพลิกมา หงายดูไปเรื่อยราวกับจะตรวจสอบความพร้อม ของคมมีดที่จะใช้เชือดเฉือนร่างของศัตรูที่ถูกมองเป็นเพียงแค่แมลงสาบในสายตาเสมอมา..


..ถ้าจะใช้กับเด็กหนุ่มคนนี้ ..ความหมายของมันคงจะแตกต่าง..


..เพราะเขาไม่ใช่เหยื่อ ที่ต้องกำจัดให้พ้นสายตา..


“ของเล่นหลอกเด็กอีกแล้ว ..มุขอื่นไม่มีใช้หากินแล้วเหรอครับ? ..รุ่นพี่? ยิ่งอากาศร้อนแทบบ้าแบบนี้ยังมีอารมณ์มาเล่นอะไรปัญญาอ่อนอีก ..มันน่าหงุดหงิดนะครับ”


แม้ในใจจะรู้สึกหวาดกลัวอยู่ไม่น้อย ..แต่ปากเจ้ากรรมก็ดันยั้งไม่อยู่ เอ่ยออกไปอย่างไม่เกรงกลัวต่อสถานะที่เป็นต่ออยู่ตอนนี้ ..สถานะที่มีโอกาสสามารถไปเฝ้าเหล่าม๊าเหล่ากง เอ่อ...เหล่าบรรพบุรุษหัวหน้าแก๊งวองโกเล่ ได้ทุกวินาที ..ที่คิดจะออกปากพูดอะไรเสียๆออกมา..


“ยังปากมากได้อยู่อีกนะแก ..ชิชิชิ”


ปลายมีดแหลมคมกริบ กดลงบนพวงแก้มนวลข้างขวา.. โลหิตสีแดงฉานเอ่อปริ่มออกมาจากปากแผลตื้นที่ถูกสร้างขึ้นจากคมมีแหลมด้วยฝีมือของชายหนุ่มร่างสูง ผู้ควบคุมการกระทำทุกอย่างอยู่ด้านบนคร่อมร่างเล็กของเด็กหนุ่ม ในขณะเดียวกันที่การกระทำสุดโหดนั่น ใบหน้าที่ถูกปิดบังไปเกือบครึ่งเพราะทรงผม แสดงออกถึงความสนุก ปากแสยะยิ้มกว้างอย่างเจ้าเล่ห์เจ้ากล ..ราวกับเด็กน้อยไร้เดียงสาที่ได้ลองสัมผัสของเล่นชิ้นใหม่ที่น่าลิ้มลองก็ไม่ปาน...


“โอ๊ย...”


เสียงร้องแผ่วเบาหลุดออกมาจากปากของฟรานราวกับไม่ต้องการให้ใครผู้ใดได้สดับ รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ได้รับ.. แต่นั่นก็หาใช่พ้นระยะการได้ยินของชายหนุ่มผู้ตรงหน้าไม่..


หน้าตาต้องใช้หากินกับ KHR นะ(เว้ยเฮ้ย)!!


“..แกมันก็อ่อนแออย่างที่ฉันคิดจริงๆนั้นแหละน้~า”


ประโยคที่พรั่งพรูออกมาหาใช่ว่าเห็นใจหรือจะหยุดการกระทำเลยแม้แต่น้อย.. แต่กลับกัน ปลายแหมของมีดถูกกดลงลึกที่แผลเดิมเข้าไปอีก จนเด็กหนุ่มเริ่มหน้าถอดสี ..สายโลหิตที่หลั่งออกมา เริ่มค่อยๆไหลลงตามแรงโน้ม ถ่วงของโลก จากใบหน้าสู่ลำคอขาวเนียนงามระหง ..ไล่ๆลงเรื่อยๆตามลำดับของร่างกาย


“ผม.. ไม่ได้อ่อนแอ.. แค่อยากรู้ว่ารุ่นพี่จะมีปัญญาขนาดไหนต่างหากล่ะครับ”


สุภาษิตไทยว่า ‘ปลาหมอตายเพราะปาก’ ..


สุภาษิตอิตาเลโน่แสลงแสกโลกวันนี้ขอเสนอคำว่า ‘กบหน้าตาดี ตายเพราะปากที่ดันไม่ดีเหมือหน้าตา'


ฟรานถูกจ้องหน้านิ่งโดยบุคคลซึ่งอยู่ออน ท็อป อย่างเอาเรื่อง.. ก่อนที่สีหน้านั้นจะถูกกแต่งแต้มขึ้นอีกครั้งด้วยรอยยิ้มกว้างที่ขณะนี้บ่งบอกได้ถึงแต่เพียงว่า ความหายนะ กำลังคัมมิ่ง ซูน.... -*-


มือทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มร่างบางถูกรวบขึ้นชูหราไว้เหนือหัว และโดนพันธนาการไว้ด้วยเข็มขัดหนังเส้นหนาของเจ้าชายผู้เป็นเจ้าของการกระทำที่เกินคาดเดานี้


“จะ ..จะทำอะไรน่ะครับ?!”


เสียงโทนเรียบที่เคยใช้ปราบรุ่นพี่มาหลายสำนัก(?)เริ่มตะกุกตะกัก..


“ชิชิชิ ..นั่นสินะ ..งั้นก็ดูให้เต็มที่เลยละกัน”


เสื้อเชิ้ตไพรเวทตัวเดียวที่ใส่อยู่ถูกกรีดออกด้วยคมมีดปลายแหลมจนฉีกขาด ..เผยให้เห็นผิวขาวเนียนของเด็กหนุ่มภายใต้เครื่องนุ่งห่มอย่างชัดเจน ..แต่กระนั้น ผิวสีนวลถูกกลบด้วยสีแดงของสายโลหิตที่ไหลหลั่งมาจากปากแผลที่พวงแก้ม แม้จะเป็นสายเล็กๆ ..แต่มันสร้างความเจ็บปวดที่บาดแผลได้มากโขเลยทีเดียว..


...ลิ้นเรียวของชายหนุ่มร่างสูงผู้ควบคุมการกระทำอยู่ด้านบน ไล่ไล้สัมผัสลิ้มรสโลหิตบริสุทธิ์จากหน้าท้องแบนราบของเด็กหนุ่ม ..ก่อนที่จะค่อยๆไล้ปลายลิ้นตามสายโลหิตขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงเนินอกขาวเนียนของเด็กหนุ่มวัยแรกแย้ม(?) ..จนทำให้ร่างบากกระตุกเฮือกด้วยความซ่าน ของสัมผัสที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ..ที่ราวกับพุ่งเข้าประดังมาอย่างรวดเร็ว..


“ระ ..รุ่นพี่.. เบ ..ล...~”


เหมือนเสียงที่พลั้งออกไปจะไร้ควาหมาย.. ชายหนุ่มร่างสูงตวัดลิ้นกับปลายยอดสีอ่อนเรื่อของเนินอกบนเรือนร่างของเด็กหนุ่มอย่างไม่สนใจอะไรรอบตัว..


แต่อย่างน้อยรู้ไว้หน่อยก็ดีว่า ที่นี่มันคือระเบียงห้องครัว!! ย้ำว่าสาธารณะมาก!!


“รุ่น...~ พี่...~~”


ปากแผลที่ยังโชกเลือด หลั่งของเหลวสีแดงฉ่ำออกมาไม่หยุด ยิ่งสร้างความเจ็บปวดและทรมานมากยิ่งขึ้น ..ร่ายกายเริ่มอ่อนเพลีย ขยับไม่ได้ดั่งใจ ..ยิ่งทำให้ไม่มีแรงแข้งขืนต่อร่างสูงผู้คมเกมมากกว่าเดิม ..


เรียวลิ้นเคลื่อนที่อีกครา ..ไล่ขึ้นมาจนถึงต้นคอระหงของเด็กหนุ่ม ก่อนที่จะเลื่อนขึ้นไปยังปากแผลสดที่ยังคงหลั่งเลือดออกมาไม่หยุด.. ปลายลิ้นบรรจงเลียน้ำโลหิตสีแดงฉานที่ปากแผล..


“อึก!”


ฤทธิ์ความเจ็บของแผลสดแผลงขึ้นอีกคราด้วยฝีปากของชายหนุ่มรุ่นพี่ที่กำลังป้วนเปี้ยนอยู่กับมัน..


...ริมฝีปากบางของชายหนุ่มร่างสูงเลื่อนมาวางประกบลงบนริมฝีปากกระจับได้รูป ของเด็กหนุ่มร่างบาง .. ผู้ถูกกระทำถลึงตาอย่างตกใจแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้..


“อื้ออ~~”


ฟรานพยายามส่งเสียงร้องเป็นเชิงบอกให้เจ้าของริมฝีปากชุ่มเลือดหยุดการกระทำนี้ ..แต่ก็ไม่เป็นผล..


..ของเหลวกลิ่นคาวถูกส่งมาผ่านทางเรียวลิ้นของชายหนุ่มรุ่นพี่ ..รสชาติคาวเลือดของตนเองที่ได้รับมาจากสัมผัสของคนอื่น.. มันช่างหอมหวานได้ขนาดนี้เชียว..??


เพียงเผลอหลงระเริงไปกับรสชาติจูบแรกที่มากพร้อมกับกลิ่นและรสชาติของโลหิต ก็ทำให้ร่างกายแทบอ่อนระทวยหมดแรงไปกับสัมผัสนั้น.. เผลอเผย่อริมฝีปากรับจูบนั้นอย่างไม่รู้สึกขวยเขิน..


มันแย่มากเลยใช่มั้ย ...???


ริมฝีปากบางของเด็กหนุ่มถูกขบกดด้วยฝีมือคนร่างสูงอย่างแรง จนเกิดแผลสดขึ้นอีกจุด.. แต่มันกลับแทบไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆเลยแม้แต่นิดเดียว .. บทจูบครั้งนี้ยังดำเนินต่อไม่หยุดยั้ง ..เลือดสีแดงสดหลั่งออกมาจากปากแผลล่าสุดบนริมฝีปากของเด็กหนุ่มร่างบาง ราวกับเป็นแรงกระตุ้นให้ชายหนุ่มผู้ควบคุมการกระทำทุกอย่างตอนนี้..


เบลค่อยๆถอนริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้า ..พร้อมๆกับเลือดที่ติดอยู่ ซึ่งหยดลงบนเรือนร่างของเด็กหนุ่มเรื่อยๆ..


“แ..ฮ่..ก ~ ..ๆ”


ริมฝีปากชุ่มเลือดของเด็กหนุ่ม หอบแฮ่กด้วยความเหนื่อยอ่อนกับรสชาติของจูบแรก ที่ราวกับดูดกลืนพลังงานและการควบคุมประสาทสังการให้หยุดนิ่งไปชั่วขณะก็ไม่ปาน.. แผลทั้งสองที่เริ่มออกอาการอักเสบอย่างรู้สึกได้ จากความเจ็บที่ถูกเข้ามาภายในร่างกาย.. เจ็บจนสามารถรู้ได้เพียงแค่มองจากภายนอก..


ใช่.. บุคคลตรงหน้าย่อมรู้ว่าเขากำลังทรมาน แต่เจากรรมท่าทีของเขาไม่เปลี่ยนไปเลย..


“แค่นี้แกคงยังไม่ถึงกับตายหรอกนะ ..ชิชิชิ~”


.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

To Be Continue


------------------------------------------------------------------------

อ๊ากกก~!!! *หลบรองเท้าที่ปามาโดยท่านผู้อ่าน*

ขอโทษจริงๆนะครับ!! ขอโทษจริงๆ!! ท่านรองอยากอัพให้มันต่อเนื่องไม่อยากขัดค้างอารมณ์

แต่ท่านรองโดนเรียกให้เข้านอนล่ะ TT^TT

พรุ่งนี้ไปเรียนว้อยยย~!!!

แล้วเจอกันเมื่อต้องการปาร้องเท้าครับ ...

ท่านอย่าทำอย่างเน๊!!!!!!!

มันค้างงงงงงง

เบลนี่มันโรคจิตจริงๆ ทำน้องฟรานซะแผลอักเสบ

แต่ก็นะเบลลล

ห้องครัวนะเฟ้ยยยย สาธาณะ สาธารณะ ท่องไว่ ท่องไว้

เจ้าชายจ๋า อุ้มฟรานไปต่อที่ห้องนอนเลยยยย

รอ nc ตอนหน้าอย่างใจจดใจจ่อ (จดจ่อเหลือเกินกะเรื่องหื่นๆ)

(//ช็อคค้างกับTBC)ท่านรอง.....โหดร้ายยยยยยยยยย ฮืออออ โฮววววววว กระซิกๆ(พอๆ)

องค์ชายเพคะ~ระวังน้องกบหน่อยสิลูกกกก แผลอักเสบแล้ววววววTT[ ]TT

เป็นยังงี้เพราะปากที่ไม่ดีเหมือนหน้าตาของน้องกบนั่นแหละ....ดังนั้นห้ามโทษใคร=___,=

เอ่อ...เล่นกันที่สาธารณเลยรึ....เสียวใครเค้ามาเห็นเอาจริงๆ

ผิวขาวๆของน้องกบต้องให้เจ้าชายเห็นคนเดียวซี่~~ชิชิชิชิ

ท่านรอง....ตอนนี้ต้องการปารองเท้าแล้ว...รีบมานะฮับ=_____,=

สุภาษิตได้ใจมากเลยอ่า

‘กบหน้าตาดี ตายเพราะปากที่ดันไม่ดีเหมือหน้าตา'

ชอบอ่า ตลกดี แล้วก็นะฟรานจ๊า ตรงระเบีงน่ะสิดี

ได้บรรยากาศ ชิชิชิ

มันช่างค้างได้ถูกจังหวะเสียจริงๆเจ้าค่ะ =3=

แล้วที่โซฟานั่น น !!~

มันช่างโจ่งแจ้งได้ใจข้าน้อยจริงเชีย วว 555+