•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

กรี้ดดดด จามาล มาทำไม!!!!
ชิชิ ดีโน่ หมั่นไส้นายว่ะ 555
รอตอนต่อ อย่างจดจ่อ อิอิ

โฮกกกก

จามาลดันเข้ามาขัดซะได้ หุหุ

คุณฮิบะหน้าแดงเยย>_< น่าร๊ากกกกกก!!~~

ขอสารภาพว่า...อ่านตอนหลังๆแล้วแอบจิ้น D18แหละ =_=a

เพราะภาษาของฟิค ทำให้อ่านแล้วคุณฮิบะดูตัวเล็กน่าทนุถนอมมากมาย >///< (เพราะดีโน่มันสูงโย่งโก๊ะมาก)

คุณฮิบะขา~~ ปล่อยให้มือที่สามมากอดได้ไงค๊า

เดี๋ยวยามะมาเห็นก็หึงหน้ามืดหรอกค่ะ >< กริ๊ดดดดด!!!

พ่อหมอมาขัดได้แบบน่าถีบมาก
ไม่ทราบว่าไม่ไปหลีหญิงแล้วรึเคอะ
ชิชิชิ อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ตาลายเลย
รอตอนต่อไปค่ะ

เพื่อฟิคทั่นกระผมเสนอหน้าไม่ค่อยเนียนกลับมาร้านเน็ตได้เสมอครับ

แถมคราวนี้อันตรายสุด ๆ นั่งอ่านข้างเจ้าของร้านเลย

ก็ไม่อยากให้ค้างคานี่เนอะ ถ้าเป็นที่บ้านคงนั่งโฮกไปแว้ว ^w^

เข้าสู่โซนคอมเม้นมั่งคร้าบ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

จามาลจะมาทำม้ายยยยยยยยยยยยยยย

(มากันเราโดนจับโยนออกจากร้านจินะ)

สงสารดีโน่อ่ะ (ห้ามใจไม่จิ้มลิ้งก์ทั่นสุดชีวิต NC-21)

แนะนำให้ห่างยามะมาเพื่อรักษาใจอาจารย์สอนพิเศษมั่งใช่ป่ะ

(เข้าข้าง D18 กร๊าก)

แต่ยังไงผมก็ยังหวัง 3P อยู่นะคร้าบ ^w^

โอ๊ยยยยย ท่านฮิที่รักเปนเคะ โอ้วววว โฮกกกกกก

จะว่าน่ารักก้น่ารัก จะว่าโหดก้โหด T____T
เปลี่ยนบรรยากาศมากมาย แบบว่า ท่านฮิ ฮือออออออ น่ารักเกินรับไหว T T""

ยามาโมโตะ ลุยโลดจ้ะ 555555

เขียนหนุกมากมายค่ะ อ่านแล้วจิ้นภาพออกเปนฉากๆเลย 55555
ท่านฮิเหมือนสาวน้อยจริงๆ T____T (โดนทอนฟาซัดแหลก)

สู้ตายนะคะ รออยู่ค่ะ

มาละฮ่ะมาแล้ว ~
ฮ่ะๆๆๆ มีแต่คนจะไสหัวจามาล ลุงหมอๆ ไปทำอะไรให้เข้าล่ะ
จามาล : จะไปรู้เรอะ หลีสาวอยู่ดีๆกะจะมีทำหน้าทีให้สมหมอเจอไอ้ตัวผู้จะ Y กันแล้วมันหมั่นไส้
ส้ม : อ้าวลุงหมอ ทำแบบนี้ไม่ดี ทำลายสวรรค์ทำไมอ้ะ หรือลุงหมอสนใจจะเปลี่ยนเผ่าพันธ์เป็น Y
จามาล : ไอ้เด็กเวร ..

อุฮึๆๆๆ ว่าไปนั่น ถ้าส้มเป็นคนมานั่งอ่าน ส้มเองก็จะบอกว่า จามาลแกจะมาทำไม เหมือนกันนั่นแหละ (ฮ่าๆๆ - -")


ท่าน ~*mamo*~
- รักแท้มันต้องมีอุปสรรคครับ (ก็แค่อยากจะ D18 ไม่ใช่เรอะ อย่ามาทำแก้ตัวน้ำขุ่นๆนะเฟ้ย *โดนท่านโมตบไปกองที่พื้น*

ท่าน clover
- ขอบคุณครับ แต่ตอนนี้สปีดในการอัพคือ 2 วัน 1 ครั้งครับ = =" .... (ไอ้นี่มันชอบดอง ไม่รู้จะดองไว้ทำไม - -") และจะเป็น 3 วัน 1 คร้ง หรืออาทิตย์ละครั้ง หากสต๊อกหมด = =" (เลวจริงๆ) ยังไงจะพยายามมาต่อให้ไวครับ

ท่าน tamago
- ซะงั้นอ่ะเง้อ ฮ่าๆๆ ส้มเองก็เป็นพวกหลงรักคุณลุงนะ อร๊าย คนเราน่ะยิ่งแก่ยิ่งเร้าใจครับ (เฮ้ยย) แต่แหมท่านมาไล่จามาลแบบนี้ก็กระไรอยู่ พี่แกจะชีช้ำเอาน่ะสิ (เหอเหอเหอ)

ท่าน reddieG
- อย่าหมั่นไส้ลูกโน่เลยเง้ออ พรระรองรันทดขอเกี่ยวนิดๆหน่อยๆเถอะท่าน *โดนตบ แอ๊ก*

ท่าน คิวะ
- จะ-มาร .. ฮ่าๆๆๆ *หัวเราะไปนอนกองที่พื้น* จะมารสินะท่านพี่จะมาร ท่านพี่จะมารใช่ม้า ฮ่าๆๆ ส้มเองก็จะมาร (???????????)

ท่าน Anubis
- โน้วว ยามะไม่มีทางมืดซะล่ะ พ่อหนุ่มเนียนมันต้องใสกิ๊งๆลื่นเป็นปลาไหล = =b จิ้น D18 ไม่ผิดกฎหมาย เพราะส้มเองก็เซอร์วิสตัวเอง *โดนตบไปกองที่พื้น*

ท่าน oboro
- รักษาสุขภาพด้วยนะฮับ แหมไม่ไปหลีหญิง หรือหญิงไม่ให้หลีเลยกลับมากันแน่สินะครับ (ฮ่ะ)

ท่าน psychologist-coo
- ซึ้งใจหลายเลยท่าน *โค้ง* ซึ้งใจจริงๆขอบคุณครับ T^T แหมะท่านพี่จะลากไป D18 ให้ได้ (ได้ข่าวว่าแกไม่ได้โดนใครไซโคแกก็ D18 เองไม่ใช่เรอะไอ้ส้ม) รอ 3P T^T... ส้มทำใจไม่ด้าย อยากแต่งแต่ทำใจไม่ลง *วิ่งหนีไปไกลๆ*

ท่าน caramello*
- ขอบคุณครับ ^w^ อุท่านฮิไม่เหมือนสาวน้อยหรอก เหมือนเจ้าแม่ยากุซ่า ถือทอนฟาไล่ซ้อมชาวบ้านเขามากกว่า *แล้วมันต่างกันไหมนั่น ต่างสิ ต่างที่ความโหดไง*

ท่าน Lady_Mafia
- ใจเย็นๆครับใจเย็นๆ ระวังเรือรั่วนะครับ XD สนใจรับเลือด Y (ชั่วๆ) ของส้มไปบ้างมี๊ *ทำตาปิ้งๆ กรุ๊บ Y8018 เหมือนกันนะท่าน* (ฮา)

---------------------------------------

Until you .. [7]


มันก็น่าแปลกในอยู่หรอกที่ฮิบาริ เคียวยะ จะมานั่งสุมหัวที่คนเยอะๆเพื่อกินซูชิ แต่จะแปลกใจที่สุดก็ไอ้ตรงที่คนมากินด้วยนี่แหละ


เห็นแล้วเส้นหัวมันกระตุกชอบกล ...


คนโกรธยากถึงกับขุ่นใจขึ้นมากะทันหันทันทีที่เข้าบ้านมาแล้วเจอร่างเล็กนั่งคีบซูชิใส่ปากโดยมีคนหัวทองๆนั่งจมกับตะเกียบที่ดูยังไงก็ไม่เข้ามือสักที คีบหล่นคีบหล่นจนเลิกคีบหันมาหยิบกินด้วยมือแทน


“คุณดีโน่ ?” ยามาโมโตะเอ่ยเรียกเบาๆ ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อเสียงบุพการีดังราวฟ้าฟาด


“ทาเคชิ!!” ร่างสูงหันกลับมาทำหน้าเหรอหรา


“ง่ะ ..อะไรเหรอครับพ่อ”


“หัวไปโดนอะไรมา” คนหัวแตกถึงกับผ่อนยิ้มเอามือจับๆคลำที่พันแผลแล้วเหลือบมองไปยังฮิบาริที่นั่งคีบซูชิกินแบบไม่สนใจเขา


“อุบัติเหตุตอนซ้อมน่ะครับ เย็บไป 2เข็ม เพราะตอนระหว่างที่รอหมอแผลมันฉีก” หลิ่วตาไปหายังคนที่ทำแผลเขาฉีกก็ไร้วี่แววจะตอบกลับมาหรือเฉลียวตามองมาสักนิดจะมีก็แต่คนที่หงุดหงิดนั่นแหละที่มองเขาตาแป๋ว ยามาโมโตะย้ายร่างตัวเองมานั่งที่โต๊ะ และแน่นอนว่าที่นั่งตรงนั้นมันเป็นที่นั่งข้างฮิบาริ


“ว่าแต่คุณดีโน่จะกลับเมื่อไหร่เหรอครับ”


Subtitle : เมื่อไหร่คุณจะกลับๆอิตาลีไปสักที ผมเหม็นหน้าคุณแล้ว


“ราวๆอาทิตย์หน้า”


Subtitle : ฉันจะอยู่เป็นมารหัวใจนายไปอีกหลายวัน รับมือให้ดี



“เสียดายแย่ มาแค่แป๊บเดียวเอง ผมพาเที่ยวไหม ตอบแทนที่คุณดีโน่พาผมเที่ยวคราวนั้น”



Subtitle : เค้าว่าเวลาแห่งความสุขจะผ่านไปเร็ว ผมจะทำให้คุณมีความสุขแล้วคุณจะได้รีบๆกลับอิตาลี บ้านเก่าไปซะ



“ไม่ดีกว่า นายมีเรียนนี่แล้ววันนี้ก็เพิ่งจะวันจันทร์”



Subtitle : ไม่ต้องมาเร่ง ยังไงฉันก็กลับจันทร์หน้า มีเวลาป่วนพวกนายอีกเยอะ


“วันเสาร์อาทิตย์ไงครับ”



Subtitle : อย่างน้อย 2 วันร่นให้เหมือนเร็วก็ยังดี


“รบกวนนายน่า ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวไว้ตอนเย็นๆให้เคียวยะพาทัวร์เมือง”



Subtitle : ไล่จริงๆ เดี๋ยวพ่อก็หิ้วเคียวยะกลับอิตาลีซะหรอก ไม่ต้องไล่ถึงเวลาลูกศิษย์สุดที่รักฉันกระจ่างเมื่อไหร่ฉันก็ไปเมื่อนั้น



“ฉันอิ่ม”


Subtitle : เอ็งจะเถียงกันอีกนานไหม เดี๋ยวพ่อก็ขย้ำให้แหลกคาร้านซะหรอก



แล้วร่างงามก็เดินออกไปทิ้งไว้เพียงคารมเฉือกเฉือนสไตล์มาเฟีย



“ไม่ตามไปเหรอครับ” ยามาโมโตะเอ่ยนิ่งจจ้องตากับดีโน่ไม่กะพริบ ดีโน่เองก็ผ่อนยิ้มแล้วยักไหล่



“แล้วนายไม่ตามไปหรือไง”



“ทำหน้าแบบนั้นอยากจะเฉดหัวผมน่ะสิ ไม่รู้ไปโกรธอะไรอีก” ยามาโมโตะผ่อนลมหายใจเฮือก ผิดเสมอในสายตาฮิบาริ อย่าบอกนะว่ายังโกรธเรื่องเมื่อตอนห้องพยาบาลอยู่น่ะ



“ก็ไม่รู้สินะ” ดีโน่จ่ายเงินให้คุณทาเคก่อนจะเดินออกไปจากร้าน ซึ่งยามาโมโตะเองก็เดินตามไปติดๆ



“ตามมาทำไมน่ะ อย่าบอกนะว่าติดใจฉันแทนเคียวยะ” ร่างสูงกว่ากลั้วหัวเราะ แต่เขาไม่คิดจะขำตาม จะตายคิดไปได้สงสัยสมองชาวอิตาลีนี่เพี้ยนหนัก



“ไม่ล่ะครับ ฮิบาริดีกว่า” ตอบตรงเผงโดนเข้าไปในใจ ดีโน่ผ่อนยิ้มออกมาอีกรอบ



“ดีใจแทนเคียวยะ ...แต่ว่านะยามาโมโตะ ทาเคชิ” เสียงนั้นเข้มข้นขึ้น ฟังดูมีอำนาจจนคนหัวตั้งนั้นเผลอเกร็ง



“ครับ” จอมเอ๋อเผลอขานรับ



“ฉันจะแย่งเคียวยะไปจากนาย” เหมือนคำประกาศิตผ่าเข้ามาที่ในสมองลามไปถึงหัวใจ ดวงตาคู่สวยไม่มีคำว่าล้อเล่น มันจริงจังและสื่อถึงกัน จากหัวใจผู้ชายถึงหัวใจผู้ชาย


สารท้ารบ จากดีโน่มาถึงเขา


ถึงจะเอ๋ออยู่ตลอดแต่นี่มันไม่ใช่ โง่แค่ไหนก็รู้ว่าหนุ่มอิตาลีคนนี้เอาจริง และเขาเองก็ไม่คิดจะยอมแพ้ จะแบบไหนก็มาเลย


แววตาแบบนั้นแหละ ... ลุกโชนเข้าไป

ฉันจะคอยดู หากวันไหนแววตานั้นมันหายไปเมื่อไหร่ ฉันจะเป็นคนรับเคียวยะไปดูแลเอง


“ไอ้พวกประสาท” เสียงพึมพำจากของขวัญชิ้นโบว์แดงดังขึ้นที่มุมหัวถนน เขายังไม่ได้ไปไหนไกลหรอกแค่มายื่นอัดคนแก้เซ็งอยู่ตรงนั้นพักกว่าๆ


(มีต่อครับ)

ทำอะไรอยู่ทาเคชิ ...


ถึงรัตติกาลจะมาเยือนแต่เขาก็ข่มตาหลับไม่ลง ดีโน่จะมาแย่งฮิบาริไปจากเขา ? ถ้าเป็นเมื่อสองวันก่อนเขาคงจะตอบได้เต็มปากว่าไม่มีทาง


แต่เมื่อเย็นนี้ ท่าทีมันเปลี่ยนไป เกิดอะไรขึ้นกับฮิบาริกันแน่ ถึงจะเย็นชาเป็นนิสัยแต่นี่มันเกินไปนะ ..หัวใจอินโนเซนท์ถูกกระทบกระเทือนอย่างจัง


ร่างสูงพลิกกายมานอนตะแคงใช้มือหนุนต่างหมอนถอนหายใจเฮือก ก่อนจะเหม่อลอยเมื่อนึกถึงที่ตรงนี้ว่าเคยมีใครสักคนนอนกกกอดอยู่


กลิ่นหอมยังคงกรุ่น ... หลับตานึกก็ยังคงเห็นร่างงามๆนอนเบียดเข้าหา ..เขายังจำคืนนั้นได้ดี ....คืนที่อยากจะกอดแค่ไหนก็ทำได้เพียงข่มตานอน แล้วท้ายสุดก็มาจบลงที่การไม่ได้นอน พอหยัดกายนั่ง คราบเลือดจางๆกับน้ำรักก็ยังคงติดตรึงเป็นด่างๆดวงๆอยู่ ตอกย้ำเขาว่ามันไม่ได้ฝันหรือเป็นภาพหลอนอะไรทั้งนั้น


ยิ่งคิดยิ่งเพ้อ เขายิ่งเผลอหวนประหวัดนึกไปถึงเสียงหวานๆที่ร้องเรียกเขา แล้วความรู้สึกที่สงบไปก็พลันก่อตัวขึ้นร้อนรุ่มอยู่ทั่วกาย เหมือนร่างทั้งร่างนั้นแน่นคัดไปด้วยความอึดอัดที่พร้อมจะปะทุระเบิดออกมาได้ในไม่ใกล้ไม่ไกล


ร่างงามเย้ายวนที่นอนบิดกายเร่ายามที่เขากระแทกกายเข้าหา ...


เสียงหวานๆที่ร้องเรียกชื่อเขาซ้ำไปซ้ำมา


.. ริมฝีปากอุ่นๆยามที่แนบกัน ..


คิดไปคิดมาไหงดันมาจบที่ห้องน้ำได้ล่ะ ...


เสียงบ่นขรมในใจเด็กหนุ่มก่อนจะเดินมาล้างมือเซ็งๆ ‘ไก่อ่อน’อย่างที่ฮิบาริว่าจริงด้วย


แค่คิดถึงก็อาการหนักขนาดนี้ ... นัยน์ตาอบอุ่นมองมือของตัวเอง


นี่ถ้าเจ้าตัวตามคุณดีโน่ไปจริงๆเขาไม่ยิ่งคลั่งกว่านี้เลยหรือ ..ถึงวันนั้นเขาจะยังยิ้มออกไหม ไม่ต้องตั้งคำถามให้สงสัยว่าฮิบาริสำคัญขนาดไหน เพราะแน่นอนว่าต้องมากกว่าเบสบอลและเรื่องดาบหลายล้านเท่า สำคัญมากกว่าตัวเอง ..


อยากจะคิดต่ออีกหน่อยอยู่หรอก ..แต่เขาก็ไม่อยาก บางทีการคิดไปถึงเรื่องที่ไม่ควรจะเกิดมันก็เท่านั้น คิดไปก็ไร้ค่ายังไงเสียเขาก็ไม่ใช่ผู้ที่กำหนดทุกสิ่ง แล้วฮิบาริเองถ้าไม่แอบรู้สึกอะไรก็คงฆ่าเขาไปตั้งแต่วันแรกที่จูบกันไปนานแล้ว .. เนียนเข้าไปให้กำลังใจตัวเองที่กำลังห่อเหี่ยว ก่อนจะเข้าสู้นิทรารมย์ไปในที่สุด

.
.
.


ถ้ายังไงก็ลองห่างกันสักพักสิ ..


เสียงม้าพยศดังก้องอยู่ในหัว เป็นเวลาห้าทุ่มแต่เขาก็ข่มตาหลับไม่ลง หรือเพราะเสียงฝนที่ตกกันนะ..


เผื่อบางทีจะได้เลิกกลัวใจตัวเองสักที …


กลัวใจ ..คนอย่างเขานี่กลัว ..ตั้งแต่เกิดมาในชีวิตคนแบบเค้าเพิ่งจะเคยได้สัมผัสถึงความกลัวจับจิตก็แค่ตอนนั้น ..


เมื่อคราที่สิ้นสูญซึ่งสิ่งที่เรียกว่าครอบครัว ..


ในวันนั้นฝนก็ตกแบบนี้ ..แล้ววันนั้นก็เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ไอ้สิ่งที่เรียกว่าความกลัวมาเคาะที่ประตูหัวใจ



“แม่!!”

เสียงแหลมเหล็กของเด็กสาวดังร้องเรียก น้ำตาเจิ่งนองหน้าเธอหลบอยู่หลังพี่ชายที่อายุได้ราวๆ 10 ขวบ มองดูมารดาและบิดาค่อยๆหมดลมหายใจคากองเลือด


เสียงฟ้าฟาดดังติดต่อกันแทบจะกลบสิ้นซึ่งเสียงแห่งความกลัว เด็กหนุ่มกอดร่างของน้องสาวเอาไว้แน่น ยามเมื่อเจ้าคนโฉดมันย่างสามขุมเข้ามาหา เลียมีดที่อาบเลือดไว้อย่างบ้าคลั่งและกระหาย



แล้วหลังจากวันนั้นเรื่องนี้ก็เลยเป็นที่กล่าวขวัญกันขึ้นหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ญี่ปุ่น นักการเมืองใหญ่ ครอบครัวฮิบาริถูกฆาตกรรมโหดเกือบทั้งโคตร เหลือเพียงลูกชายคนโตที่รอดออกมาได้


...แต่ก็ไม่มีใครเห็นรอยยิ้มออกมาจากเจ้าตัวอีกเลย


ดวงตาใสๆขุ่นมัวไปด้วยความแค้น รอบกายมีแต่ความโกรธและโดดเดี่ยว แม้ไอ้ชั่วตัวก่อการจะได้รับการจับกุมและถูกขังลืมในคุกก็ไม่ได้ทำให้เด็กหนุ่มธรรมดาที่เคยรักน้องสาวและรักครอบครัวยิ่งกว่าสิ่งใดจะกลับมา



[align=center]เหลือทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า กินกลิ่นคาวและสายฝน ...[/align]


เกลียดเสียงฝนตกชะมัด ... ฮิบาริบ่นในใจก่อนจะพลิกตัวไปอีกทาง คว้าเอาหมอนใบใหญ่อีกใบมาปิดเอาไว้ที่หู ราวกับว่าต้องการตัดขาดจากอะไรบางอย่างที่มารุมเร้า บางทีเขาต้องการตัดขาดจากสายฝนที่พร่ำหล่นลงมา


เกลียด ...


เกลียด ..


เกลียด .


.

.

.


.
.
.


นี่มันอะไรกัน!!!


คำถามลอยไปลอยมาอยู่ในหัว เมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับได้ก็แทบจะเกือบถึงเช้า ไม่วายมาโรงเรียนเจอไอ้เอ๋อบริสุทธิ์ กับม้าพยศพร้อมกันอีกเรอะ!!


นี่สินะเค้าถึงบอก เกลียดอย่างไหนมันจะได้อย่างนั้น ยิ่งหนียิ่งเจอ


“ไงเคียวยะ”


“อรุณสวัสดิ์ ฮิบาริ”


“เออ” คนถูกทักเกิดอาการมึนไปชั่วขณะ เหตุการณ์แบบนี้ที่ใครมาเห็นก็ลงมติกันได้ในทันทีเลยว่า คุณท่านกรรมการรักษาระเบียบขาโหดกำลังโดนแจกขนมจีบ แต่ดูท่าเจ้าตัวคงจะบื้อเรื่องพรรค์นี้กลับเฉยเมยเดินหนีไปอีกทาง


“ไม่เข้าเรียนหรือไงนาย” ม้าพยศส่งยิ้มจริงใจที่สุดไปให้ ก่อนจะห้ามใจตัวเอาไม่เอามือที่กอดคอยามาโมโตะอยู่รัดให้เจ้าตัวคอหักตาย


“กำลังจะเข้านี่ล่ะครับ ว่าแต่คุณดีโน่ไม่คิดจะไปเที่ยวไหนบ้างเลยเหรอ ตามแต่ฮิบาริแบบนี้ มันเหมือนคนว่างงานนะครับ” อีกฝ่ายก็ไม่แพ้ พ่อจำเนียนตอกกลับได้แสบทรวง ถึงจะเป็นไอ้เอ๋อแต่ถ้าเป็นเรื่องของฮิบาริเมื่อไหร่เจ้าตัวก็ติดไฟไม่ต้องพึ่งกระสุนดับเครื่องชนซักแอะ


แล้วสองหนุ่มสิงห์สนามก็พากันเดินกอดคอกันขึ้นตึก แต่บรรยากาศรอบตัวมันไม่ใสตามนี่สิ



เหนื่อย ... ยามเมื่อผ่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้นุ่ม ก่อนจะหันเก้าอี้ไปทางสนามเบสบอลแล้วหลับตาลงช้าๆ ... ช้าๆ ..


เปลือกตาค่อยๆปรือขึ้นเหลือบมองเวลาบนฝาผนังที่มันชี้ตัวเลขไปจนถึง 8 โมง แล้วทันทีเสียงออดเข้าเรียนก็ดังขึ้น พวกคนมาสายรีบโกยขอ้าวแต่เขาก็ไม่มีอารมณ์พอที่จะมานั่งดักและซ้อมพวกมัน


วันอังคาร ... คาบแรกของเจ้านั่นคืออังกฤษ ...


เป็นวิชาที่มันเกลียดที่สุด ... ฮิบาริหลับตาลงช้าๆอีกครั้ง ..แล้วเดี๋ยวมันก็จะแจ้นหัวมาโดดร่มอยู่ที่นี่



“เป็นอะไรไปน่ะยามาโมโตะ” สึนะถาม ขณะที่กำลังหยิบหนังสือเรียนขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ เขาเห็นยามาโมโตะทำท่าแปลกๆเอามือกุมท้องโอดโอยเบาๆ


“ปวดท้องอ่ะ”


“ตอแหลน่ะสิแก!” เสียงมารขัดขึ้น ยามาโมโตะเลิกที่จะแกล้งเนียนแล้วยิ้มร่าหันไปมองยังโกคุเดระก่อนจะบ่นๆให้นิดหน่อย


“เงียบไว้ก็ไม่มีใครว่าหรอก ฉันมันหัวขี้เลื่อยไอ้ภาษาอังกฤษยังไงนี่ก็ของเกลียด” ร่างสูงยืนขึ้นบิดขี้เกียจสองสามหน “ไว้จะกลับมาคาบหน้านะ ฝากด้วยล่ะทั้งคู่” ไม่วายหันมาชูนิ้วโป้งขยับยิ้มให้ก่อนจะเผ่นแผลวหายไปทางประตูหลังห้องจวบเหมาะกับจังหวะที่อาจารย์เดินเข้ามาทางหน้าประตูพอดี


ร่างสูงกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามทางเดินเป้าหมายคือห้องรับแขกเหมือนอย่างทุกทีที่เขาเคยไปขอใช้เป็นแหล่งโดดร่ม แต่ก็ชอบโดนฮิบาริไล่หวดกลับมาทุกที


คิดไปก็อมยิ้ม นึกถึงหน้าดุๆที่ไล่ส่งเขานั่นแล้วก็ยิ่งอยากเห็น แล้วก็มาหยุดอยู่หน้าห้อง เอื้อมมือไปเปิดมันออก ..แต่สิ่งที่พานพบมันตรงกันข้ามกับสิ่งที่จะพบเจอทุกอาทิตย์จนเป็นเสี้ยวหนึ่งของชีวิตไป



ฮิบาริ ....


---------------- TBC สำหรับวันนี้สวัสดีครับ -------
กด 1 หากเหตุการณ์ต่อไปเป็นแบบว่า "เมียพี่มีชู้"
กด 2 หากเหตุการณ์ต่อไปเป็นแบบว่า "เธออยู่หนใด"
กด 3 หากเหตุการณ์ต่อไปเป็นแบบว่า "เธอสวย ทุกนาทีที่เคยสัมผัส"
ขอบร่างวัลนั่นหรือคือ ... คือ .. ตัวส้มเอง *กระโดดหลบสหบาทา* =3= ไอ้ส้มไม่เคยบ่นจะให้ทำงานขัดเช็ดเป็นอีแจ๋วก็ได้นะเออ พอๆๆ ของรางวัลคือ ตอนต่อไปครับ (อ้าว ชั่วนี่หว่าไม่ลงทุน บู่วๆๆ)
ลงมาตั้งนานถึงเวลาขอบพระคุณ นับจากนี้ไปอีก 6 คอมมเม้น คอมเม้นที่ 6ผมจะเปิดให้รีเควสขออะไรก็ได้นะครับ (มันจะมีคนมาคอมเม้นมั้ยเนี่ย) แต่ถ้าไม่เม้นส้มไม่อัพจริงๆด้วย *งอน* (ออกแนวเลวนี่หว่า) ไม่ต้องห่วงไม่ต้องกั๊ก มีมาเรื่อยๆล่ะจ้า ~
อีก 2 วันเจอกันฮับ = =\ อาดิโอ๊ส!!

กด 1 เมียพี่มีชู้ ค่า

สงสัยต้องโผล่เข้ามาเจอดีโน่กำลังลวนลามฮิบาริอยู่แหงๆเลย

ว่าแต่แอบสงสัยแฮะ คุณท่านฮิบาริไม่มีเรียนรึไงค้า?? โดดร่มอยู่ในห้องรับแขกตลอดเลยเร้อ XD

กด 1 เมียพี่มีชูววววว กรักๆ(เด๊ยวอีก 3 คอเม้นจะมาเม้นอีกที กร๊ากกก)

กรี้ดดดดดดดดดด
โดนตัดตอน!!!!!!!!!!!!
คุนฮิใจร้ายอ่ะ ยามะ สู้เค้าลูก เอาของๆเราคืนมา!!!

กด 1 หากเหตุการณ์ต่อไปเป็นแบบว่า "เมียพี่มีชู้"

แน่นอนอยู่แล้ว ก็ใครกันล่ะที่เสนอหน้าให้เติม D เพิ่มเข้าไป ^w^

ตอนนี้กระผมเริ่มชินกับการเก็บอารมณ์ตอนอ่านฟิคแล้ว

พยายามตีหน้าตาย+ไม่หลุดโฮกคร้าบ

แล้วอีกเรื่องผมก็อ่านจนทันแล้วนะครับ

โซนคอมเม้นมั่ง

รู้สึกประทับใจ subtitle อย่างรุนแรงครับ

แสดงถึงธาตุแท้แต่ละคนโดยแท้เลย

แย่งกันขายขนมจีบคุณฮิ กร๊าก

ขอแจมด้วยคนได้ป่ะครับนั่น ^w^

อยากกด3อ่ะ 55555555

(ใช้ความรู้สึกส่วนตัวอีกแล้ว)

เข้าไปอาจจะเปนอารมเพ้อๆก้ได้ กร๊ากกกก แต่ใจจริงแล้วคิดว่า1 แต่กด3 กร๊ากกกก (โดนแส้ ดาบ และทอนฟาฟาดไม่ยั้ง)

ตอนนี้แอบฮาค่ะ โดยเฉพาะตอน subtitle 5555555
นั่งขำอยู่คนเดียวหน้าคอม คนเรานะ 55555
ศึกชิงฮิบาริซัง T T อ๊า.. อยากเข้าร่วมด้วยจังเลย คริๆๆๆๆๆ
แต่คงไม่ได้อะเนอะ ส่งใจไปให้ยามาโมโตะสู้แทนแล้วกัน ฮ่าๆๆๆๆ

ชอบคำพูดของเฮียแกมากมาย >> “ไม่ล่ะครับ ฮิบาริดีกว่า”

สุดๆไปเลยเฮีย!!!! 555555 กรี๊ดลั่นบ้านเสียงดังลั่นเลย คำพูดสมกับเปนพระเอก T T
แฟนคลับยอมยกให้ดูแลท่านฮิบาริได้ (หรือเปนกระสอบทรายดี? 55555) กร้ากๆๆ
แต่ก้แอบกวนนะเนี่ย 555555 สไตล์ยามาโมโตะอยุ่แล้วเนอะ

ตอนนี้สนุกมากค่ะ คุ้มค่ากับการรอคอยเหมือนเดิม
แอบสงสารอดีตของท่านฮิบะ ฮือ ยามาโมโตะดูแลดีๆนะ T^T
ตอนหน้าสู้ตายนะคะ!!

เหตุการณ์จะเปนแบบที่ 1 2 หรือ3 น๊า หุหุ