Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 307 posts ]  Go to page Previous  1 ... 17, 18, 19, 20, 21  Next
Author Message
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 08:14 
Joined: 19 Dec 2007, 09:11
Posts: 799
อ่า~ (--"""") ท่านฮิเขินได้รุนแรงดีเหลือเกินค่ะ

(ปาดเหงื่อ) เล่นลูกปืนอย่างนี้ อย่าว่าแต่ลูกน้องจะเผ่นป่าราบเลยค่ะ เป็น saoroon เองก็เผ่นเหมือนกัน

ขืนอยู่ต่อ ไม่แคล้วลูกปืนอาจเฉียดมาโดนตัวเองมากกว่าโดนยามะ (สุดที่รักของท่านฮิ) แหงๆ

ผัวะ!!!!!!

(--lllll) โดนทอนฟาเสยซะเลือดอาบเลย ....แต่ก็ดีกว่าลูกปืนอ่ะนะ~ ขี้เขินจริงๆ เลยน้า~ ^o^

(ว่าแล้ววิ่งหนี เมื่อคนที่ถูกแซวเงื้อมือจะฟาดทอนฟาอีกรอบ)

ส่วนที่ยามะพูดน่ะ “ฉันเหรอ? ... ไม่หรอกถ้าฮิบาริไม่ร่วมด้วย ตบมือข้างเดียวยังไงก็ไม่ดัง” เจ้าตัวพูดเรื่อยๆเล่นจี้จุดทำเอาร่างเล็กกว่าหน้าแดงซ่าน อยากจะฟาดทอนฟาไปอีกสักแผลแต่รถก็ดันมาเขยื้อนยื้อชีวิตของชายหนุ่มเอาไว้พอดี

อ่า~ (--[]--) แน่ใจเรอะที่พูดน่ะ ...ถึงท่านฮิไม่เล่นด้วย นายก็สามารถทำให้ท่านฮิยอมจนได้ล่ะน่า (- -)

ว่าแต่ว่า อังกฤษ กับ ญี่ปุ่น .....ห่างกันซะขนาดนั้น...

...สึนะมันแกล้งป่าวเนี่ย....(โกคุคงยิ้มดีใจล่ะสิ ที่สองคนนี้ห่างกันซะได้ รู้นะ --*)

ปล. พี่ส้มคะ (^o^) ขอ pass ของโดจินด้วยคนนะคะ

________________________________________________________


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 22:51 
User avatar
Joined: 18 Mar 2008, 01:27
Posts: 23
แอร๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ท่านส้มมม หญิงเก่งมาแล้ว แว้ววว แว้วววว
คิดถึงท่านจริง ๆ ---- 11/06 วันเกิดท่านรึ ? งั้นก็ HBD ย้อนๆ1วันล่ะกันเน๊าะ ไม่ว่ากันใช่มั้ยจ๊ะ ?
อ่า ขอให้ท่านส้มมีความสุข ๆ ตลอดปี แต่งฟิค 8018 ให้อ่านแล้วเลือดสาดอย่างงี้ไปนานๆนะท่าน
กร๊ากกกกกกกกกกกกกก *โดนท่านส้มตบหัวทิ่ม อวยพรอะไรของมัน*

อร๊ายยยยยยยยยยยย คุณนายทาเคชิ วี๊ดวิ้วววว
น่ารักได้อีกท่านส้ม น่ารักได้อีก >3 < แต่ถ้าคุณนายท้องก็ดีนะ
เค้าอยากเห็นทาเคชิตัวน้อย กร๊ากกกกกกกกกกกก *โดนท่อนฟาเสย สลบ !*

ญี่ปุ่นกับอังกฤษ !
โห่ ไม่ไกลเท่าไหร่หรอกกก กายไกลแค่ไหนไม่สำคัญ ใจสื่อถึงกันได้เป็นพอ

หรู๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย เลี๊ยนจริงจริ๊งงงง
จะจบแล้วหรอท่านส้ม อะไรกันนี่ ? ไม่นะ หญิงเก่งผูกพันกับฟิคและคนแต่งง *อร๊ากกก ท่านส้มตรื๊บบบ*
ไม่เป็นไร ๆ ได้ข่าวแว่วๆมาว่า ท่านส้มแต่งฟิคร่วมอีกเรื่อง 8018 อยู่ใช่ม่ะ ?
ไม่เป็นไร ๆ เรื่องนี้จบ ไปตามอ่านเรื่องนู้นต่อ เรื่องนู้นจบก็จะอ่านเรื่องต่อ ๆ ไปต่อ โอเค๊ ?


รัก 8018
รักยามะของเก่ง(??) รักคุณนายทาเคชิ
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก กรั่ก ๆ ๆๆ ผูกพันกับฟิคเรื่องนี้จริงๆนะเอ้อ >W<

_________________
ImageImage
MUKUROxTSUNA,YAMAMOTOxHIBARI
อ๊าย ๆ ๆ ๆ จิตใจชั้นถูก ความวาย เข้าปกคลุม >3 <


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 13 Jun 2008, 20:05 
User avatar
Joined: 02 Feb 2008, 19:59
Posts: 860
Location: ในตู้ปลา
ไม่อาววววววววววววว นุนิไม่ยอมให้พี่ส้มจบหรอกน้า *โดนถีบออกนอกเรื่อง*

ยามะน่ารักอ่ะ >< ขอแต่งงานไปเลยซี่

_________________
Image

Image

>>>The Ideology of 「D18」 สมาคมแม่ยก D18<<<

>>>uke prince's servants~bel uke association<<<


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 16:55 
User avatar
Joined: 19 Oct 2007, 20:46
Posts: 761
Location: สวรรค์ชั้น 80 นรกขุมที่ 18
ดีครับผม ~!!!
โผล่หัวมาแล้วล่ะก๊า~~~


ท่าน ไซโค
- หึๆ .. เป็นการขู่บังคับรึเปล่าครับนั่น (ฮา) ไซโคคุง เก็บหางหน่อยครับ (ฮา) เดี๋ยวเขาจะรู้ว่าไซโคคุงเชียร์เรท ส่วนลูกป๊าเนียนกับแม่ดุส้้มเองก็อยาก น่าสนแฮะ กร๊ากก

ท่าน Pao.~*
- ขอบคุณนะครับสำหรับคำอวยพร สำหรับการติดตาม >_<~! หึๆๆๆ วันหลังไม่ใช้ปืนก็ได้ ใช้แส้แล้วกัน (ฮา)

ท่้าน ~*mamo*~
- ขอบคุณคร้าบ ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณหลายๆ T_T คึๆพวกมีเชื้อ M ในตัวก็งี้แหละครับ (ฮา) ส่วนไอ้คำพูดนั่น หนูฮิเค้ากลั่นมาจากใจเลยนะ ในสายตาหนูฮิคงเป็นยามะเป็นหม้อหุงข้าว (กร๊ากก)

ท่าน zerus
- ขอบคุณครับ ท่านชอบส้มก็ปลื้ม ^^"

ท่าน แตม
- อู้วว ย้อนหลังไปนานมากเลยนะหนู ((ย้อมหลับไปดูบ้างชักลืมๆไปเหมือนกัน ฮา)) สามีหลวงคือพ่อซูชิของลวงน่ะนั่งหลบมุมไปซะ!! //โกยหลบทีนแม่ยก D18// แต่วว่านะแตมเอ๊ย นี่หนูจะเล่นให้่ซูชิกดอย่างเดียวเลยเร้ออ ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะครับ :oops:

ท่าน Futago
- ในที่สุดท่านก็เป็นคนที่เข้าใจเจตนารมณ์ส้ม T[]T!! นั่นแหละครับ ต้องการสื่อให้เศร้า ((แต่ดูท่าทางยังไม่เศร้าสินะครับ 5 5 5+)) ส่วนภาคพิเศษ ส้มก็ไม่รู้สิครับ ถ้ามีก็คงจะมีแต่ตอนนี้พลอตมันตันไปหมดเลยล่ะ TwT

ท่าน reddieG
- =[]="" อุ่ก .. สะดุดตรงว่าขาด sm นี่แล นี่ท่านเห็น 8018 เป็นของแกล้ม sm แล้วเหรอครับ (ฮา) ถึงมันจะแอบมีซัดบ้างก็เตอะ แต่ทำไมเพราะรักหรอกเลยต้องหยอกแรงๆ

ท่าน คิวะ
- หึๆๆๆๆ ยามะฝากมาบอกแน่ะท่านพี่ อย่างผมน่ะ ไม่ตกจากความเนียนง่ายๆหรอกครับ (กร๊ากก) โดนั่นฝันร้ายอะไรกัน ส้มออกจะฝันดีศรีสุขีสโมสรว้ายวายล่ะครับ (ฮา) เฝ้าให้ฝันเป็นจริงอยู่ กร๊าก

ท่าน saoroon
- แหม ให้มาเขินแล้วบิดไปบิดมาก็ไม่ไหวเหมือนกันคระบ ต้องส่องด้วยลูกปืนนี่แล (กร๊าก) คึๆ สึนะไม่ได้แกล้งนะแต่คงโดนโกคุเป่าหัวอยู่กระมัง (ฮา) ปล. ส่งพาสแล้วนะจ๊า

ท่าน เก่ง << เนียนเรียกชื่อซะแล้ว (ฮา)
- ขอบคุณครับผม ขอบคุณคำอวยพรมาให้ส้มกอดทีมาทูนหัว (ฮา) แอะแอ๊ ทาเคชิตัวน้อยฮิบะก็เห็นอยู่ทุกคืนนี่ไง //โดนถีบฐานเล่นมุกอนาจาร// ส่วนฟิคร่วม เยสๆ แต่งอยู่ครับผม sm กระจายแหลกลานเลย ไปเมนท์ด้วยนะตะเอง //ขยับตา 5 5// ขอบคุณสำหรับการติดตามอีกครับครับ >_<b!

ท่าน นุนิ
- หึๆ พี่ก็ไม่อยากให้จบอ่ะน้องเออ๊ย T_T แอบเหงานะเนี่ย ฮืออ ยามะอ่ะจนถึงตอนนี้มาขอแต่งงานมันจะสายไปมั้ยน่ะ (ฮา)


----------------------------
ขอบคุณทุกคอมเมนท์นะคร้าบ~!

ขอบคุณจริงๆครับที่ตามอ่าน

ขอบคุณมากๆที่ทำให้มีส้มในวันนี้นะ T_T

ถึงตอนหลังจะหวานเลี่ยนน้ำตาลเรียกพี่ หวานเกิดลิมิตแต่ส้มอยากให้มันจบแบบหวานน้ำตาลเรียกทวดนะครับ

ส้มชอบอะไรเศร้าๆนะ แต่ฟิคนี้ไม่อยากให้เศร้าง่า

ส้มอยากให้คนอ่านยิ้มกับมัน รู้สึกดีๆกับมัน ไม่อยากให้เครียด อยากให้ปล่อยสบาย อ่านด้วยความชิว เสียเลือดบ้างในบางทีครับ ((เพราะเห็นแล้วว่าคงเศร้ามาจากหลายฟิคและหลายเรื่อง))

ส้มอยากจรรโลงในด้วยความวายครับ !!! (จุดประสงค์กลังมันมีแค่นี้สินะ - -" ส้มเอ๊๊ยแกนี่มันคำว่าหื่นแปะหน้าจริงๆ)

ขอบคุณอีกครั้งนะคร้าบ

_________________
Image
ผู้สนับสนุน 8018:D18 ... 18uke ที่เมะไม่ใช่ 69 อย่างเป็นทางการ ~
เมื่อคาแร็กเตอร์พวกฉันถูกเลียนแบบ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 17:02 
User avatar
Joined: 19 Oct 2007, 20:46
Posts: 761
Location: สวรรค์ชั้น 80 นรกขุมที่ 18
Until you .. [19] (15/06/08 )


ไม่มีคำพูด หากแต่มีเสียงคราง
ไม่มีการเคลื่อนไหว หากแต่ทำเท่าที่จำเป็น



เสียงเตียงลั่นดังอยู่ในห้องนอนขนาดพอดีอยู่สองคนส่งเสียงต่อเนื่องตลอดสี่วันที่ผ่านมา ซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวคนไม่รู้จักพอ



“อื...อ๊า!! พอแ...ล้วเจ้า..บ้า” เนื้อตัวขาวเนียนแดงเรื่อไปด้วยฝาดเลือดพร้อมพรั่ง ด้วยเหงื่อที่อาบโทรมไหลแลดูเย้ายวนเชิญชวน ให้สัมผัสจับต้องทุกครั้งไปที่พบเห็น



เสียงลมหายใจกระเส่าดังหนักหน่วงอยู่เยื้องบน ขยับจับสะโพกมนมั่นก่อนกระแทกกายครั้งสุดท้ายปลดปล่อยออกมา เป็นรอบเท่าไหร่ไม่อาจนับได้เลย



“บ้าเกินไปแล้ว ไปตายอดตายอยากที่ไหนมา” ร่างบางทรุดตัวลงซุกหน้ากับหมอนนุ่ม หอบหายใจถี่รัวเหนื่อยเหมือนไปอยู่ใจกลางสนามรบ




น้ำหนักเตียงที่ยวบลงด้านข้างทำให้ฮิบาริค่อยๆปรือตามอง ก็พบพ่อคนแรงดีนอนหน้ายิ้มเสมอระดับด่า แตกต่างกันมากยกเว้นไอ้การหอบแรงๆนี่แหละที่เหมือนกัน




“มันต้องสำรองไว้สิ ไปอังกฤษคราวนี้ไม่รู้จะได้เจอนายอีกทีเมื่อไหร่” นิ้วมือยกขึ้นเกลี่ยไปบนปรอยผมปรกหน้า ก่อนจะมาจบลงที่ริมฝีปากนุ่มนิ่ม



“หิว” ไรฟันคมงับเข้าไปบนนิ้วที่ประอยู่บนริมฝีปากเสียจมเขี้ยว ก่อนจะปล่อยออกแล้วขอบตาก็เริ่มปรือๆ



พ่อคนโดนงับชักนิ้วออกมาสะบัดเร็วๆให้หายเจ็บ ทำท่าจะขึ้นคร่อมแต่พอเห็นดวงหน้างามที่หมองลงเพราะความเหนื่อยนั้นก็ยอมตัดสินใจนั่งเฉยๆ ลูบเรือนศีรษะเบาๆราวกับจะกล่อมให้หลับใหล



“หลับซะสิ” เปลือกตาหนักๆอีกคนพยายามจะฝืนปรือขึ้นมาทำหน้าดุแต่ตอนนี้มันง่วงเหลือเกิน มือขาวยกผ้าห่มมากอดกระชับ แต่ปากรั้นก็ไม่วายจะสั่งอย่างติดนิสัย



“ถ้าตื่นมาแล้วสำรับยังไม่ตั้ง ..จะขย้ำให้.. ฟรี้” ความง่วงเข้าประเดถาโถมหลับไปทั้งๆที่ยังพูดไม่จบ และดูท่าจะหลับลึกเสียด้วย



ยามาโมโตะผ่อนยิ้มก่อนจะหัวเราะเบาๆ หากแต่ต้องหุบยิ้มฉับเพราะสภาพที่นอนตอนนี้มันเรียกได้ว่ายับยู่ยี่เสียยิ่งกว่าออกรบหลายๆหนเสียอีก คิดแล้วก็กุมขมับ ผ้าปูสีน้ำตาลอ่อนมันเป็นด่างเป็นดวงวงป้านจะมาจากใครมากกว่ากันก็ไม่รู้ล่ะ



แต่ก็กำลังคิดว่าขืนนอนกันแบบนี้ต่อไปมีหวังคนงามนั่นแหละที่จะตื่นมารู้สภาพแล้วเอาทอนฟาไล่ฟาดให้ไปซักแน่ๆ



“อย่าเพิ่งตื่นล่ะ” เสียงกระซิบเบาๆที่ข้างใบหู อมยิ้มไปขณะที่นิ้วมือก็วกไปทางช่องทางนุ่นนิ่มที่เริ่มจะคลายจากอาการตึง หากแต่ปฏิกริยาตอบสนองไม่ได้หลับไปตามการพักผ่อนเจ้าตัวเลย มันต้อนรับนิ้วเขาเสียอย่างดีจนน่าใจหาย



พอมานั่งดูดีๆอีกทีเขาเอ็งคงไม่ต่างจากที่ฮิบาริด่าไปเมื่อครู่เท่าไหร่ ..นั่นสินะไปตายอดตายอยากที่ไหนมาก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆพอคิดว่าจะต้องห่างข้ามทวีปกับคนคนนี้ไอ้ความต้องการมันก็ล้นปรี่มาอย่างห้ามไม่อยู่ซะแล้ว



เป็นแบบนี้ซ้ำๆ .. แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเขาเองที่ทำงานอยู่ในอิตาลี อยู่ที่เดิม รอคอยเมฆานั้นกลับมาที่รังรัก



ผ้าชุบน้ำอุ่นถูกเช็ดไปตามเนื้อตัวผิวขาวแดงเรื่อจากรอยจูบเขาช้ำไปเสียจนหมดผ้าห่มสีน้ำตาลเข้มเข้าชุดถูกจับยัดลงตะกร้าหวายบดบังทางทำความสะอาดกายขาวไปเสียสิ้น



ร่างกายเหนื่อยล้านั้นค่อยๆขยับตัวเกียจคร้านราวกับการดูแลเอาใจใส่นี้ไปรบกวนฝันหวานที่แสดงออกมาทางสีหน้ายังไงอย่างนั้น



ยามาโมโตะไล้ผ้าชุบน้ำนั้นผ่านหน้าท้องที่คราบขาวเขรอะกรังปาดเอาคาวขาวที่ไหลออกมาตามจังหวะนิ้ววักนั้นแผ่วเบา







-ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ-



เสียงเครื่องซักผ้าลั่นทำงานหลายๆครั้งคราวนี้คุณพ่อบ้านถอนหาจใจเฮือกใหญ่ปาดเหงื่อที่ไม่รู้มันมาจากไหนหลายครั้งอยู่ ถัดจากเอาสารพัดกองผ้าเข้าเครื่องได้ก็ต้องมาเตรียมอาหารให้ทันคนนอนหลับลึกบนโซฟาต่อ





นึกหมดแรงอะไรตอนนี้นะ




เปลือกตาหนักๆค่อยๆปรือขึ้น ยามเมื่อเสียงเคร้งคร้างจากในครัวดังลอดออกมา ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้งเมื่อตื่นมารับรู้ว่ามันคงจะทำอาหารให้เขาอยู่




เอาเถอะอีกสักตื่นก็คงจะเสร็จล่ะมั้ง




มันไม่เป็นอย่างที่คิดนี่สิปัญหา เมื่อกลิ่นควันไหม้ลอยเข้ามาในห้องนั่งเล่นให้แสบจมูกจากที่กำลังจะคล้อยหลับกลับเด้งตัวขึ้นมาแล้ววิ่งปราดเข้าไปในครัวทันที



“ยามาโมโตะ ทาเคชิ!!”



โป๊กกก!! เพล้ง!!!



“โอ๊ยยย!!”



“เจ้าบ้า!!!!”




สารพัดเสียงอุทานจะออกมาจากริมฝีปากจ้มลิ้มนั่น ปราดวิ่งเข้ามาในครัวด้วยสภาพที่น่าดูสำหรับยามาโมโตะ แต่หากคนอยู่ในสภาพนั้นคงจะเขินจนอยากเอาปืนไล่ยิงหลายๆรอบ



เสื้อเชิ้ตตัวเดียวมันปิดมิดซะที่ไหนล่ะ..!! ยิ่งเจ้าตัวยืนหุบขาเก้ๆกังๆขโยกเขยก ไอ้ชายเสื้อที่สั้นอยู่แล้วก็ร่นขึ้นไปตามจังหวะหน้าอกที่กระเพื่อมเอาออกซิเจน



อืม ..สูงขึ้นอีกสิ นิดเดียวเอง โธ่ .. ทำไมเสื้อมันยาวแบบนี้นะ เกะกะน่ารำ ..



“โอ๊ยย!!” หน้าหล่อเหล่ามุดทิ่มโต๊ะอีกครั้งคราวนี้กระชากความง่วงไปจนหมดจนสิ้นเลย ตื่นเต็มๆตาก็อีคราวนี้



เงยหน้าขึ้นมาปาดเลือดกำเดาออกไปพ้นๆทางก่อนจะบุ้ยปากแล้วหันไปจัดการกับกลิ่นไหม้อย่างรู้งานไม่ต้องรอให้พ่อเจ้าประคุณประเคนหมัดให้สร่างมึนอีกหลายตุ้บหรอก



“นี่ฮิบาริ” ตะเกียบที่กำลังคีบเส้นพาสต้าหยุดชะงัก เหงยหน้าขึ้นมามองอย่างขอคำถามที่จะต้องผ่านการกลั่นกรองในสมองมาดีแล้วน่ะนะ “นึกยังไงเอาตะเกียบคีบพาสต้า”




แต่ดูท่า เจ้าคนซื่อนี่คงจะไม่ได้กรองอะไรเลย มาทั้งกากทั้งน้ำ แถมยังมีหน้าหัวเราะร่าอีก เอา ..เอาเข้าไป




“แล้วนายยุ่งอะไรด้วย” ตอบกลับไม่สนใจนัก ก็ช่างสิจะใช้ตะเกียบก็ช่างสิ ถ้ามันแปลกมากนักก็เชิญไปหาพวกอิลาเตลี่ยนแท้ซะเลยไป



แสดงความหงุดหงิดออกมาทางผิวหน้าซึ่งแน่นอนว่าคู่สนทนาตรงข้ามนั้นเห็นชัดๆเลยยอมเลิกราเลิกคุยเรื่องรสนิยมในการกินและไม่คิดจะหยิบยกมันขึ้นมาพูดอีกเป็นครั้งที่สอง




“ไปเดทกันไหม” เสียงอยู่ๆก็เอ่ยคุยเมื่อมันชักเงียบเกินความจำเป็น พาสต้าในจานเขาหมดไปแล้ว และตอนนี้ก็รอคนตรงข้ามที่น่าจะหมดตามมาทีหลัง



ร่างสูงท้าวคางมองคนตรงหน้าแล้วอมยิ้ม เหมือนเด็กก็ใช่ โตกว่าเขาอีกแต่ตัวเล็กกว่า น่าถนอมกว่า น่ารักกว่า




ขนาดตอนกินยังน่ารัก ...




คิดในใจเสียเสร็จสรรพ ก่อนจะเอื้อมมือไปเช็ดคราบซอสที่เปรอะมุมปากให้เบาๆ เฝ้ารอคำตอบของเจ้าตัวที่ขืนว่าไม่เขาก็มีสารพัดวิธีเนียนที่จะแถไปล่ะน่า




“ไม่เอา ฉันไม่ชอบสุมหัว”เสียงหัวเราะพรืดดังออกมา ก่อนจะจัดการรวบจานเจ้าตัวมารวมกันไว้เมื่อมันหมดหากแต่ไม่ต้องมานั่งล้างให้เสียเวลาก็คว้าเอาคนงามไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดลำลองเสียรวดเร็วยิ่งกว่าปิศาจ



ไม่ต้องให้ทอนฟาสวดส่งยับก็จัดแจงร่างร่างบางขึ้นรถสปอตเปิดประทุนบึ่งออกไปจากอพาร์ทเมนท์ทันที


จะพาไปไหนน่ะ!! จอดรถนะ!! ไม่งั้นมีแหลกไปข้างแน่ ยามาโมโตะ!!” ความเร็วที่ตีตื้นขึ้นมาเมื่อพ้นทางในเมืองหลวงออกมุ่งสู่ชานเมืองอิตาลี ทำเอาคนตัวเล็กต้องเลิกพูดแล้วคาดเข็มขัดประกันชีวิตตัวเองไว้ก่อน



“ไปเดทไง นายไม่ชอบคนเยอะ งั้นก็มีแค่เราสองคนดีไหม” รอยยิ้มระบายน้อยๆบนใบหน้าคมสัน ยกมือขึ้นท้าวไปกับขอบประตูสบบายใจหนักหนา ก่อนจะขยับแว่นกันแดดแล้วเยียบคันเร่งให้ลึกมากขึ้นอีกหน




“หึ ให้มันจริงอย่างที่พูด” คว้าแว่นกันแดดขึ้นมาใส่บ้างยามเมื่อลมมันก็ตีตื้นชักแสบตา ก่อนจะหลับไปทั้งอย่างงนั้นชิ่งหนีเข้าเฝ้าพระอินทร์




“ฉันไม่อยากไปอังกฤษเลยจริงๆนะ” เสียงบ่นพึมพำเบาๆ ความในใจที่เก็บมันเอาไว้ถูกปล่อยไปตามสายลม ตวัดมองหน้าหวานที่หลับพริ้มแล้วต้องใจหาย




เพราะหน้าที่ .. และหากเอาแต่ใจมันคงไม่ดีแน่




สำหรับเขา เขายอมสละ หากแต่คงโดนใครบางคนเอาปืนส่องกบาลฐานงี่เง่าเกินความจำเป็นแน่ๆ




บางที ไอ้คำว่ารัก มันอาจเป็นสิ่งที่เล็กที่สุดที่ฮิบาริมีให้เขา




สายสัมพันธ์นี้ มันเหนียวแน่นขึ้นเมื่อไหร่กันนะ มันมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว ใกล้กันมากขึ้นโดยลืมไปแล้วว่าจะหยุดรักกันได้เมื่อไร




ไม่เคยรู้ตัวจริงๆว่าถ้าจากกันแล้วจะใจหายแค่ไหน




รถสปอร์ตจอดสนิทที่ริมชายหาดคนพลุกพล่านมากนักอาจเพราะวันหยุดสุดสัปดาห์กระมัง คิดแล้วก็ขำ คนมันพลุกพล่านก็จริงแฮะแต่ไอ้ที่จะทำมันใช่ที่นี่ซะที่ไหนล่ะ




“กล้ามากนะ” เสียงเอยเย็น ตื่นตอนไหนก็ไม่รู้ไอ้แว่นกันแดดมันบดบังขวางตาจริงๆ ร่างเล็กปรับเบาะขึ้นมานั่งตรง ก่อนจะส่งสายตาอาฆาติผ่านกรอบแว่น




“อย่าเพิ่งของขึ้นซิ!!” ปรามอย่างคนใจเย็น ก่อนจะรีบลงจากรถโดยไม่ลืมคว้าเอาข้อมือเรียวผ่านผู้คนไปด้วย ในใจก็พร่ำภาวนาให้คนดีอย่าเพิ่งเส้นหัวแตกตอนนี้ เดี๋ยวจะตามล้างตามเก็บศพกันไม่ทัน




“ทำบ้าอะไรของนาย!!” โดนลากดึงไปหมด มึนไปหมด จะทำออะไรก็น่าจะบอกเขาซักนิดสิ ไม่ใชช่เอะอะก็ลากออกมาตามใจตัวเองแบบนี้




“น่า เงียบไว้ๆ” มาหยุดอยู่ตรงที่พักริมหาด ปุไม้เก่าคร่ำครึก หากแต่ก็มีคนอยู่ภายใน ชายหนุ่มผิวแทนที่จะขาวเพราะคร้ามแดดดคร้ามฝน ค่อยๆโผล่หน้าออกมาจากช่องกระจกหนึ่งเดียวที่จะสนทนาได้




“สปีด โบ๊ท ลำนึง สองที่นั่ง สองร้อยแรงม้าครับ เหมาหนึ่งวัน” คิ้วดกดำหนาเลิกขึ้นด้วยความแปลกใจแต่ก็ยักไหล่ไม่แยแส ของปกติ ของเล่นที่ไว้ผลาญเงินคนรวยอยู่แล้ว




“พันสองร้อย ยูโร”






ฟืดด ฟืดดดด



เสียงน้ำตีคลื่นดังไกลออกมาจากฟากฝั่ง ลมทะเลขับผิวให้รู้สึกสบายตัวมากกว่าจะเหนียวเหนอะหนะ ร่างเล็กนั่งนิ่งไม่ยอมขยับไหวติงมากไปกว่ายกมือขึ้นขยับแว่น



พรืดด



“ฉันลืมไปว่านายเมาคลื่น ฮ่าๆๆ” โชเฟอร์ขับเรือหัวเราะร่วน ก่อนจะหักเลี้ยวกลางทะเล ทำเอาน้ำสาดขึ้นเป็นฟองคลื่น ดับเครื่องยดแล้วจอดนิ่งอยู่กลางทะเล



“เล่นบ้าอะไรของนาย” บ่นอุบหากแต่ใบหน้านั้นซีดเซียว เหงื่อกาฬผุดไหลทั้งที่ลมกลางทะเลนั่นแหละที่เย็นสบายตัวที่สุด



“ฮ่ะๆ โทษทีๆ ก็นายไม่ชอบคนสุมหัว” เบาะที่นั่งงสองที่นั้นเหมือนกรงกักกั้นร่างบางกว่าเอาไว้ไหนจะไอ้อาการเมาคลื่นอีกยิ่งหมดทางดิ้นรนเข้าไปใหม่ “ก็หาที่ให้มีแค่เราสองคนแล้วไง”



นิ้วกร้านปัดเม็ดเหงื่อให้ออกไปจากใบหน้าผ่อง ถอดแว่นกัดแดดสีดำนั้นออกเมื่ออาทิตย์เบื้องหน้าเริ่มอัสดงสะท้อนผิวคลื่นให้พราวระยับ



“ไหวไหม นายหน้าซีดมาก” หรอยผมสั้นถูกเสยขึ้นเปิดหน้าผากมนให้แนบรอยจูบลงไปอย่างแจ่มชัด ก่อนจะประเรื่อยมาตรงสันจมูกแล้วลามเลยไปยังพวงแก้มซีดให้เรื่อซับสีเลลือดเพราะความกระดากอาย



“อย่ามาเนียนนะ เหม็นหน้านาย ออกไปเลย”




“เมาเป็นคนแพ้ท้องไปได้ ฮ่าๆๆๆ หรือนายจะท้องจริง” นัยน์ตาคู่นั้นพราวระริกถูกใจยิ่งริมฝีปากที่ประดับรอยยิ้มขบขันยิ่งทำเอาคนงามหน้าขึ้นสีเรื่อหนักกว่าเก่า ก่อนจะต่อยหน้าหล่อเหลานั้นไปเสียหนึ่งทีให้หายหมั่นไส้




“ประสาท ตกชีววิทยามาหรือไงนาย” เถียงค้านสู้ไม่มากนัก ก่อนจะยอมกลืนไอ้ความเมาๆมึนๆนั่นลงคอไปให้หมด ตวัดหางตามองอย่างเหลือแคง




“ก็อาการนายมันให้นี่นา” หัวเราะไปอีกหน ก่อนจะตวัดตัวลุกขึ้นยืนทำรือโคลงเคลงยิ่งทำให้คนเมาคลื่นผวาเฮือกเกาะราวเล็กข้างตัวแน่น แต่ต้องร้องวืด เมื่อมือนั้นกระชากร่างเล็กปลิวติดมาแนบอกแล้วนั่งลงบนท้ายเรือหวานเสียวจะดำดิ่งสู่ห้วยนทีเบื้องล่าง




“กลัวเหรอ เกาะแน่นเชียว” แย็บเข้าไปอีกหมัด ทำเอาคนงามเริ่มหมั่นไส้กับไอ้คนชอบเล่นอะไรพิสดารหวาดเสียว หยิกหมับไปที่สีข้างหนึ่งที แต่ก็เป็นตัวเองที่ผวาโผเข้ากอดท้ายทอยแน่นเมื่อมันทำท่าจะปล่อยเขาตกลงน้ำ



“ไม่เล่นก็ไม่เล่น อย่าทำตาเขียวสิ ไม่น่ารักเลย”

_________________
Image
ผู้สนับสนุน 8018:D18 ... 18uke ที่เมะไม่ใช่ 69 อย่างเป็นทางการ ~
เมื่อคาแร็กเตอร์พวกฉันถูกเลียนแบบ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 17:06 
User avatar
Joined: 19 Oct 2007, 20:46
Posts: 761
Location: สวรรค์ชั้น 80 นรกขุมที่ 18
โป๊ก!!!



คราวนี้หัวแข็งๆกระแทกเข้าที่คาง นัยน์ตาคู่คนเชิดรั้น อีฟรอบนี้บอกได้ย่างเดียวว่างอน งงอนแน่ๆ



“ว่าใครไม่น่ารัก” พออยู่ไปนานๆเข้าก็เริ่มจะเข้าใจสถานะตัวเองว่าคงไม่ใช่ฝ่ายที่จะขึ้นกดใครหน้าไหนได้ และยิ่งนานวันเข้าไปอีกก็เริ่มรู้ซึ้งถึงราชินีในตัวเอง



“งั้นสวยก็ได้เอ้า! สวยที่สุดเลย” คนปากปลาไหลแถไถไปกับเรื่องจริง ตวัดตัวเข้ามานั่งในเบาะเรือ ก่อนจะจับคนงามมาบนตักหันท่าเผชิญหน้ากัน



“ฉันล่ะอยากจะขย้ำนายให้ตาย” เสียงเชิดรั้นก่อนรอยยิ้มหยันจะปรับดับบนมุมปาก แหวกสาบเสื้อเชิ้ตยามาโมโตะให้เห็นต้นคอขาวแล้วฝังใบหน้าลงไป กัดจมเขี้ยวให้เลือดซึมชื้นขึ้นมาแทรกบนผิวหนัง



“ขย้ำไปแล้วนี่นา เลือดไหลด้วย” เจ็บนะเจ็บจริงขอบอกเขี้ยวนั้นน่ะมันไม่ได้ทื่อๆเลย มือกร้านปาดเลือดตัวเองอกพอสัมผัสได้ลางเลาว่ามันคงจะฝังลึกเป็นรอยแนวไรฟัน



“เลียสิ” นิ้วเปื้อนเลือดป้ายอยู่บนริมฝีปากจิ้มลิ้ม รอเชิงให้ร่างบางแลบลิ้นตวัดเลียออกมากลืนกินสีชาดนั้นให้เกลี้ยงเกลา



“ห้ามซ่อนนะ” เสียงเอ่ยเบาๆก่อนจะยอมผละออกจากนิ้วนั่นแล้วย้ายริมฝฝีปากไปยังซอกคออีกข้าง แต่คราวนี้ทำเพียงแต่ตรีตรา มือก็เลื่อนขึ้นปลดกระดุมเสื้อออกตามด้วยริมฝีปากตัวเอง ไล้เลียลามดูดให้ขึ้นรอยเหมือนที่มันทำบนตัวเขาบ้าง



“ถ้ามันหายฉันไม่อนุญาติให้นายเอาใครมาทำรอยแทนฉัน” แนวฟันคมขบไปบนแผ่นอกกำยำ ถากน้อยๆก่อนจะตวัดเลียดูดดึงอีกหน ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองสบ ที่เจ้าตัวคงไม่ได้รับรู้เลยว่ามันเร่าร้อนแค่ไหน เย้ายวนแค่ไหน



“ตอบสิ เข้าใจไหม !” เค้นเสียงถาม ก่อนจะรั้งท้ายทอยคนตัวสูงมาจูบหนักๆไปหลายทีให้หนำใจตัวเอง



ความอ้างว้างส่งผ่านริมฝีปาก บอกถึงเรื่องราวในใจหมดเปลือกไม่คิดปิดบัง โหยหาในจูบ เพราะไม่รู้เมื่อไหร่อาจด้านพบ



บางที อาจเป็นฮิบาริเองที่เหงามากกว่าใครๆ หวงแหนยามาโมโตะมากกว่าสิ่งใด



บางที คนที่กลัวการพรากจากมากที่สุดกว่าใครก็คือพ่อเมฆาที่แสนอิสระคนนี้



ยอมที่จะล่องลอยไปที่ไหนต่อที่ไหน หากแต่คราใดขาดพิรุณก็ช่างวังเวงจับใจ



“ฮื่อ เข้าใจเข้าใจ” เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกเลิกขึ้นมากองไว้บนหน้าอกเปิดให้เห็นผิวที่ขาวกว่าและแดงจ้ำตีตราที่ชัดจนเหมือนสีชาด



ปลายลิ้นไล้เลียตวัดอย่างหิวกระหายถึงไอเค็มของท้องทะเลจะลอยกรุ่นและอาทิตย์จะเริ่มลับเหลี่ยมคมขอบท้องฟ้า หากแต่ตราบที่ พื้นที่สัญญาระหว่างผิวน้ำและท้องนภายังคงอยู่



..เขาก็จะ ...



ผิวน้ำกระเซาะขึ้นตามการเคลื่อนไหว สปีดโบ๊ทที่จอดนิ่งทั้งที่ดับเครื่องไหวสั่นไปด้วยแรงอารมณ์ของคนทั้งคู่ยากนักที่จะดับลง จวบจนยามค่ำรัตติกาลมาเยือนได้สักพัก เมื่อต่างฝ่ายต่างหอบหมดแรง





แชะ!!! แชะ!! แชะ!!




“ฮิบาริ ..ฉันว่า..” เสียงเจื่อนไปสนิท ร่างสูงเสยผมอย่างจนใจยกมือขึ้นเกาหัวแกร่กๆกับสิ่งที่สันนิษฐานไว้และไม่ออยากจะให้เป็นจริง



แชะ .. แชะ ..ฟุ่บ!!



คราวนี้ลองสตาร์ทใหม่ ไอ้เครื่องยนต์ฟิตปั๋งมันก็ดับวูบไปพร้อมความหวังที่จะกลับเข้าฝั่งทันที




“เราคงต้องนอนกันบนเรือแล้วล่ะ”




โป๊กก!!!



มะเหงกลุ่นๆถูกซัดเข้ากลางกบาล ก่อนคนงามจะกลัดกระดุมเสื้อให้เรียบร้อยมากกกว่านี้ หันมาตวาดกร้าวด้วยความหงุดหงิด




“นายล้อเล่นใช่ไหม!! ไม่งั้นมันจะเสียได้ยังไง เพราะนายใช่ไหมไปทำอะไรมันล่ะสิ!!” เสียงบริภาทคาดดทษ ที่ไม่ว่ายังๆงเขาก็ผิดเสมอ ผิดตลอด เกิดเป็นซูชิมันผิดตลอดกาล



“ไม่รู้สิ บางทีมันอาจเป็นตอนที่นายกำลังจะ ..ถึง เผลอเอาเท้าถีบไปมั้ง ...โป๊กกก!!!” คราวนี้มะเหงกคมๆซัดเข้าไปที่ปลายคางเสยเอาให้ร่วงตกแป๊ะไปใต้ทะเล




“พูดอะไรทุเรศ!! ขึ้นมาเลยนะ อย่ามาเนียน!!” ..เงียบ คนตกลงไปเมื่อครู่ไม่ยอมโผล่หัวขึ้นมา ร่างบางชะโงกหน้าในใจก็เป็นห่วงหนักหนา



เงียบ ..ไม่ตอบ



“ขึ้นมานะ ยามาโมโตะ อย่าเล่นอะไรบ้าๆ!!” รองเท้าหนังท้าวไปบนขอบเหล็กของเรือเตรียมกระโจมลงน้ำหากแต่อีกฝั่งหนึ่งกลับมีเงาทะมึนโผล่พ้นน้ำขึ้นมาคว้าร่างบางเอาไว้




แผ่นหลังสัมผัสกับความเปียกของน้ำทำเอาเผลอผ่อนลมหายใจออกมายาวเฮือกด้วยความโล่งใจ แต่ก่อนจะได้ซึ้งอะไรไปมากกว่านี้คนามก็กระหวัดตัวมา




แล้วซัดหมัดลุ่นๆไปบนดวงหน้าให้หงายเก๋งแต่พอพ่อเจ้าประคุณทำท่าจะเล่นมุกซ้ำมือเรียวก็คว้าจับเอาไว้ดึงเข้ามากอดแนบอก



“โทษฐานที่รักกัน” แนวไรฟันคมขบไปที่ใบหูหนึ่งทีหนักๆเป็นการลงโทษซ้ำๆ “เล่นอะไรบ้าๆ รู้ไหม ..”



“หือ ??” ริมฝีปากคลี่ยิ้มออกมา ก่อนจะกัดเนื้ออกผ่านเนื้อผ้าคนตัวเล็กกว่ารอฟังประโยคถัดไป



“ถ้านายตายไป ..” อ้อมกอดรัดแน่น ที่ยามาโมโตะเองก็ยกมือโอบกอดตอบ



อืม ..ทะเลตอนดึกนี่มันหนาวดีจริงๆ



“ถ้าฉันตายไป ..??”



“ใครจะอยู่ให้ฉันซัดทนไม้ทนมือเหมือนนายกันล่ะ” หมดกันไอ้คำซึ้งๆ นี่เขารอฟังคำหวานๆจากริมฝีปากคู่นี้มานานกว่าสิบปีก็ยังไม่มีปริปากพูดซักนิด



หาฟังยากยิ่งกว่าดูไฮยีนาออกลูกเสียอีก แต่ก็ดี หากวันไหนพูดอะไรซึ้งๆ น่ารักๆออกมา เค้าก็ชักจะเดาไม่ออกแล้วว่าจะทำหน้ายังไง



แบบนี้แหละดีแล้ว ไม่ต้องน่ารักแหละดีแล้ว น่ารักแค่กับเขาให้เขาเห็นความอ่อนโยนนี้คนเดียว ให้เขารับรู้หัวใจนี้คนเดียวก็พอ



“หนาว” เสียงบ่นเบาๆ อากาศกลางงทะเลเย็นเสียยิ่งกว่าปลายหนาวของอิตาลี บวกกับเสื้อผ้าที่เปียกปอนด้วยแล้ว ..



ฟุ่บ!!



เสื้อเชิ้ตที่ใส่อยู่ถูกถอดทิ้งผึ่งไว้ที่ท้ายเรือ ททำเอานัยน์ตาคู่สวยเบิกโพลงกว้าง แม้จะรัตติกาลแต่แสงจันทร์มันสาดนวลกระทบบสว่างพอๆกับกลางวันเลย



“ใส่เสื้อซะ เดี๋ยวก็ปอดบวมตายพอดี!!”



“ฮื่อ .. ใส่ก็มีค่าเท่ากันแหละน่า” มือกร้านยกขึ้นปปลดกระดุมของคนตรงข้ามบ้าง “เสื้อนายก็เปียก เดี๋ยวก็ปอดบวมหรอก”



“หยุดนะ!! ทำอะไรนะ เจ้าบ้า!! ฉันไม่ได้เปียกไปกับนายนะ อย่าโมเมสิ!!” แขนสองข้างทั้งตีทั้งต่อยแต่ก็ถูกรวบเอาไว้บนหัวด้วยมือเพียงข้างเดียว แต่ยิ่งหมั่นไส้หนักก็ไอ้รอยยิ้มกับนัยน์ตาเจ้าเล่ห์ที่ส่อประกายล้อแสงจันทร์นั่นแหละ



“อย่าดื้อสิ นี่นายคิดจะเถียงกับคนที่มีใบขับขี่เรือเหรอ นิ่งๆนะตกลงไปมันหนาว” ในที่สุดการปลุกปล้ำถอดเสื้อก็สำฤทธิ์ผล เสื้อเชิ้ตขาวถูกวางทิ้งไว้ข้างๆกับ ก่อนจะรั้งร่างเล็กกว่ารวบแขนสองข้างแนบไว้กับลำตัว


กอดชิดดกับแผ่นอกให้ไออุ่นส่งถึงไออุ่น



“ขี้โกง” เสียงบริภาทน้อยๆก่อนจะช้อนนัยน์ตาขึ้นมองเง้างอด ยอมจำนนต่อความเย็นและแสวงหาไออุ่นนี้ หน้าสวยคลอเคลียไปกับแผงอกอุ่นเหมือนลูกแมว



“กลางทะเลอากาศมันจะหนาว” เสียงกระซิบสื่อนัยน์ความหมายที่หน้าสวยร้อนฉ่าขึ้นมา ยิ่งมือนั้นไล้ไปตามแนวสันหลังทำเอาขนในกายลุกซู่ขึ้น




“งั้นเรามาทำให้ร่างกายอบอุ่นดีไหม”

_________________
Image
ผู้สนับสนุน 8018:D18 ... 18uke ที่เมะไม่ใช่ 69 อย่างเป็นทางการ ~
เมื่อคาแร็กเตอร์พวกฉันถูกเลียนแบบ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 17:15 
User avatar
Joined: 19 Oct 2007, 20:46
Posts: 761
Location: สวรรค์ชั้น 80 นรกขุมที่ 18
สุดท้ายกว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ปาเข้าไปเสียเที่ยงของอีกวันหนึ่ง นึกขอบคุณพระเจ้าที่ให้ชาวประมงมาพบเขาหลังเสร็จอะไรต่อมิอะไรและนอนหลับใต่ร่มเงาของท้องฟ้ากอดกายให้ไออุ่นกันน่ะนะ




ร่างเล็กนอนหลับปุ๋ยบนเตียงนอนเตียงเดิมดวงหน้าซีดกว่าเมื่อคืนมากคงเป็นอาการหลังจากเมาคลื่นหนักๆสินะ




นิ้วชายหนุ่มเกลี่ยไปกับเรือนผม ปัดเอาให้เปิดหน้าผากเห็นผิวหน้านวลที่น่าหวงแหน ประทับแนบหอมไปหลายฟอดก่อนจะผละออกแล้วเดินไปยังตู้เสื้อผ้าใบโต




เปิดเอากระเป๋าเดินทางร่างเล็กออกมา ก่อนจะเลือกชุดที่ใส่ประจำให้จัดกระเป๋าให้อย่างบรรจง




เร็วนักกับคืนนี้ที่จะต้องแยกจากกัน ฮิบาริกลับญี่ปุ่นคืนนี้ .. ส่วนเขาจะบินไปอังกฤษในเช้าของวันถัดไป




ชักอยากหยุดเวลาเอาไว้แล้วแฮะ




ตวัดนัยน์ตาขึ้นมองนาฬิกาเหนือหัว บอกเวลาใกล้จะคล้อยบ่ายสองโมงตรง ยามาโมโตะชะลอมือที่จัดชุดสูทเข้ากระเป๋า เหมือนจะอยากให้เวลาที่เดินอยู่ช้าตามไปด้วย




“ทำอะไรน่ะ” เสียงงัวเงียดังขึ้นด้านหลัง ร่างแบบบางยันตัวขึ้นมาขยี้ตาหลายหนก่อนที่จะแจ่มชัด กลับถูกคนไวกว่ามากดไหล่นั้นลงไปนอนกับฟูกเหมือนเดิม



“เปล่าหรอกนอนไปเถอะ ไว้สองทุ่มแล้วจะปลุกนะ” มือนั้นระบายความอบอุ่นไปบนหน้าผากลูบไล้อยู่แบบนั้นจนคนถูกกล่อมปรือเปลือกตาปิด



เจ้าบ้า .. อย่ามาทำเนียนนะ ..



สัมผัสไออุ่นจางหายออกไป ฮิบาริก็เริ่มจะคล้อยหลับไปอีกคนก่อนจะดำดิ่งสู่ห้วงฝันเมื่อไออุ่นนั้นกลับมาเติมเต็มอีกครั้ง หน้าสวยบดเบียดเข้าหาก่อนจะยกขาขึ้นก่ายต่างหมอนข้าง







[align=center]Only night in Italy~! Only dream never come true~! But I know only one thing I need is you~! [/align]



เสียงเพลงเจ้ากรรมดังหลอนประสาทในรถสปอร์ตคันเดิมขณะที่แล่นผ่านบนทางโทเวย์ที่เชื่อมต่อถึงสนามบิน



ความเร็วของรถไม่ได้ผ่อนหรือเพิ่มขึ้นขับตามกฎทุกประการที่จะทำได้ ลมเย็นตอนราตรีโกรกเข้าใบหน้า เบื้องล่างรายล้อมด้วยดาวจรดดิน ของแสงสียามราตรีที่คกคักนัก




[align=center]Listen Sweetie~!


(อาจฟังดูหวาน)


But sometime not meant to be ~!


(แต่บางทีก็ขมเหลือแสน)


Isolation is negative feeling ~!


(ต้องแยกย้ายกันไปมันแย่ที่สุด)


I cant imagine ..my ..[/align]




เอี๊ยดด~!



เพลงหยุดเมื่อเบรกดับเครื่องจอดลง ฮิบาริตวัดตัวลงจากกรถไม่ต้องเอากระเป๋าลงเพราะลูกน้องของวองโกเล่ที่มารออยู่แล้วยกจัดการไปเสียเรียบร้อย



“ไม่เข้าไปส่งนะ” ยามาโมโตะถอดแว่นกัดลมอออกก่อนจะส่งยิ้มให้ ฮิบาริยืนนิ่ง หากแต่ในใจกลับเหมือนมีลูกตุ้มเป็นตันมากระแทกให้ร้าวราน



“เรื่องของนาย” หากแต่คงเย็นชาเสมอต้นเสมอปลาย ร่างบางตวัดตัวหันหลังเตรียมจะเดินผละจากแต่ก็กระตุกหยุดเพราะแรงถาโถมเบื้องหลังกอดรัดเสียแน่น



ดวงหน้าสวยถูกหมุนทั้งตัวมาเผชิญหน้าก่อนจูบจากริมฝีปากคมๆจะแนบทับ เรียวลิ้นกระหวัดพันเกี่ยวสัมผัสเย็นเหมือนเล็กทำเอาคนงามเผลอปรือตามาแต่ก็ต้องหน้าชาวาบเมื่อเห็นเนตรคู่ตรงข้ามคมกล้ามองสบอยู่ก่อน


ยามาโมโตะถอนริมฝีปากออก ก่อนจะยกมือข้างซ้ายขึ้นแนบจุมผัตแผ่วเขาไปบนหลังมือ ปลายลิ้นตวัดเลียเบาๆก่อนจะกลืนกินนิ้วเกือบปลายช้าๆ



ความเย็นและแฉะเหมือนเมื่อครู่ที่สงสัยเสียดสีนิ้วตัวเองให้ต้องเลิกคิ้วสงสัยหากแต่ใบหน้านั้นแดงเรื่อเหมือนคนจับไข้



“มาคิดดูดีๆ ฉันไม่เคยซื้อให้นายเลย” แหวนเงินเกลี้ยงประดับอยู่บนนิ้ว รอยยิ้มเทพบุตรปรายอยู่ไม่จางหาย มือมือขึ้นลูบใบหน้าสวยช้าๆแผ่วๆด้วยความรัก



“สั่งทำพิเศษเชียวนา นวัตกรรมใหม่ของคู่ค้าวองโกเล่ เห็นเขาว่ามี GPS ติดตามด้วย”



“ประสาทรึเปล่า ทำตัวเป็นคนโรคจิตไปได้” แต่อย่างนั้นก็แอบยิ้มน้อยๆ ชำเลืองมองดูหน่อยๆอย่างวางฟอร์ม



“ล้อเล่นน่ะ ไม่มี GPS หรอก แต่มีระบบจดจำน้ำลาย มีแต่ฉันเท่านั้นที่ถอดออกได้” คนงามง้างมือจะต่อยยอดหน้าหากแต่เขาก็ไวกว่ารีบเผ่นขึ้นมานั่งบนรถ



“อ้อ แล้วก็สั่นได้ด้วย ไม่เป็นไรนะฮิบาริ ฉันอนุญาติ!!”





บรืนนนนนนน



มาทิ้งระเบิดลูกใหญ่แล้วพ่อเจ้าประคุณก็บึ่งรถออกไปเสียไวฉิบตามจับฝุ่นไม่ทัน หนอย ไอ้ทีตอนมาส่งล่ะขับช้า พอหนีไปล่ะไวเป็นลิงเชียว ไอ้สัตว์กินพืช



ประตูกระจกหมุนกลิ้งแล้วร่างบางก็ย้ายตัวเองเข้าไปอยู่ในสนามบิน รอคอยเวลาเช็กขึ้นเครื่อง นั่งพลางมองแหวนในมือพลาง



คิดแล้วก็ลองขยับดูหมายจะถอดออก สำรวจอยู่นานดดูท่าทางไอ้คำพูดติดเรทเมื่อครู่คงจะจริง ถอดไม่ออกแถมมีปุ่นสั่นเสียด้วย




เจ้าบ้าเอ๊ย ..




รถวิ่งฉิวมุ่งหน้าสู่ทางออกนอกเมืองหาใช่ที่กลับบ้านไม่เมื่อกระเป๋าสัมภาระถูกเอาติดมาพร้อมกันราวกับไม่ต้องการจะกลับไปนั่งเหงาคนเดียวอีก ยามาดมโตะขับรถคันเก่งไปเรื่อยๆไร้จุดหมาย



[align=center]Only night in Italy~![/align]



โทรศัพท์เครื่องบางเฉียบถูกยกจรดหูยามเมื่อกดส่งเบอร์ออกไปยังที่อื่น



“สวัสดีค่ะ” เสียงปลายสายกรอก ยามาโมโตะแย้มรอยยิ้ม




สายสนทนาตัดลงหลังจากคุยได้อยู่พักใหญ่ ยามาโมโตะจอดรถอยู่ริมทุ่งหญ้าไม่ไกลนักจากเมืองหลง แว่นกันลมถูกถอดออกเช็ดดเมื่อมันขึ้นฝ้า



ริมฝีปากคมแย้มรอยยิ้มก่อนจะหาววอดๆแล้วเอนเบาะหลับลงสู่ห้วงนิทราดำดิ่ง ..


[align=center]Last night in Italy ~ Single night without you[/align]






เครื่องร่อนจอดลงสนามบินตามปกติวิสัย ร่างแบบบางในชุดสูทยัดตัวเองขึ้นลีมูซีนบึ่งไปโรงแรมที่ทางวองโกเล่จัดไว้ให้เป็นพิเศษ



กระเป๋าถูกเขวี้ยงทิ้งไปอีกทาง ก่อนจะโยนตัวเองปุลงไปนอนบนเตียงนุ่มอย่างอ่อนล้า หากแต่ตามปกติวิสัยคนอย่างฮิบาริน่ะเหรอที่จะยอมปล่อยอะไรผ่านไปง่ายดายโดยที่ตัวเองยังจัดของไม่เรียบร้อย



ร่างบางยันตัวเองด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะลากประเป๋าไปยังตู้เสื้อผ้า ก็อดแอบชมไม่ได้ที่มันจัดกระเป๋าได้เนี้ยบกว่าเขาเสียอีก สูทนานาตัวถูกแขวนไว้ลวกๆ เมื่อผ้าชิ้นสุดท้ายถูกยกหยิบ คิ้วเหนือนัยน์ตาคู่เรียวก็ต้องเลิกขึ้น



กล่อง ..??



จับมันขึ้นมาพลิกดูด้วยความสงสัย เขาจำไม่เห็นได้ว่าเคยมีของพรรค์นี้กับตัว รูปร่างกล่องเรียง่ายสีม่วงไล่ไปยังสีดำตวัดลายพันรอบกล่อง ก่อนจะเปิดมันออกมา



..ไอ้..



ดวงหน้าขาวขึ้นสีสดมือที่ถือกล่องอยู่สั่นระริกาะท้านด้วยความโมโหแทบจะขย้ำกล่องสัปดลให้แปลกคามือ



เคร้ง!!



กล่องกระทบบพื้นไม่แยแส ไวเบรเตอร์ขนาดใหญ่ค่อยๆกลิ้งออกมาให้คนมองหน้าแดงแล้วแดงอีก ฮิบาริตอนนี้คงเหมือนน้ำร้อนสุดที่ใกล้กลายเป็นไอ


แต่ก็ยังมีเมตตาที่จะหยับโน้ตสั้นๆขึ้นมาอ่านเผื่อหวังว่าจะได้คำตอบที่น่าจะเป็นคำแก้ตัว



[align=center]‘ถ้าเหงาก็ไม่เป็นไรนะ ฉันอนุญาติ ขนาดนายน่าจะชิน แล้วเจอกัน ..ทาเคชิ’[/align]



“หึ ..หึๆๆ” เรียวปากวาดยิ้มน่าสยอง กระดาษโน้ตเรียบๆถูกขยำทิ้งขยำพร้อมเผาทิ้งทันที



“ยามาโมโตะ ทาเคชิ!!!”


----------------------- To The EnD ... ??? ----------------------------------


เพลงสีน้ำเงินนั่นไม่มีจริงครับ มั่วเนียนเมาแถแต่งเองนะเออ Tense ผิด วลีพลาดขออภัยสูงครับ - -" ต่ำต้อยเรื่องภาษา และทางวิชาการโดยสิ้นเชิง


เดินทางมาจะจบ มีเรื่องหลายเรื่องเกิดขึ้น มีสิ่งหลายสิ่งที่ส้มอยากจะสื่อ หลายเรื่องมากที่ส้มอยากให้กิดในเรื่องนี้


แต่ก็ไม่มีโอกาสจะได้ใส่มันลงไปซักที ..


จบแล้วครับ //โกยย//

ที่จริงจบจริงเท่านี้นา ..

แต่ตอนน้าอยากมีต่อ เป็นบทส่งท้ายครับ = =b

จรลี ไว้เจอกันไม่ใกล้ก็ใกล้นะตัวเอง~~

_________________
Image
ผู้สนับสนุน 8018:D18 ... 18uke ที่เมะไม่ใช่ 69 อย่างเป็นทางการ ~
เมื่อคาแร็กเตอร์พวกฉันถูกเลียนแบบ


Last edited by evilcat on 15 Jun 2008, 22:39, edited 2 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 17:23 
User avatar
Joined: 16 Apr 2008, 11:57
Posts: 602
นึกว่าจะซึ้งไปได้สักกี่น้ำ - - ส้ม..เกือบแล้ว...
มุขบรรเจิดมาก *ปรบมือ* 555


ยาวววว โคตรๆ = =""
ยาวจนอ่านกันตายไปข้างนึง = ="""""


ยามะ..แกเอานิสัยส้มมาสินะ ไอ้หื่นๆเนี่ย!!!!!

น้องฮิไม่มีทางเหงาหรอกยามะ..
ยังมีพี่โน่อยู่นะ... /โดนส้มกระโดดถีบ
((เปรียบเทียบ T[]T แกก็ร่อนมาฮาน้องฮิบ่อยๆสิวะ พี่โน่มันยังมาร่อนมาจากอิแท๊ลี่วันเว้นวันเลยนะว้อย =[]=!!!))


ถ้ามันแปลกมากนักก็เชิญไปหาพวกอิลาเตลี่ยนแท้ซะเลยไป

บรรทัดนี้แอบจิ้น..ทั้งคู่เลยสินะ..
ที่จะกลับไปหาหนุ่มอิแท๊ลี่น่ะ 555


จุ๊บๆส้ม มีตอนหน้าด้วยเรอะตะเองอิอ๊างงงง~

_________________
Image
Image
Image

http://ozaka.exteen.com


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 17:38 
User avatar
Joined: 04 Nov 2007, 17:31
Posts: 260
Location: ในวาเรีย ข้างๆฉลาม
กรี๊ดดด แม้แต่ตอนจบยังรั่วค่ะ 5555

ถูกใจ มาต่อตอนส่งท้ายเร็วๆนะค่ะ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 19:14 
Joined: 09 Jun 2008, 20:08
Posts: 92
แหม...ทาเคชิก็ทำกันได้นะ

ยอดมาก

โฮะโฮะ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 19:34 
User avatar
Joined: 06 Feb 2008, 22:47
Posts: 1276
Location: ความฝัน... ที่ไม่มีวันเป็นจริง
โอคุงคอมเม้นซะสำเนียงอิแท้ลี่!!เลยแฮะ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เห็นคำว่า อิแท้ลี่ แล้วอดนึกถึงม้าไม่ได้!!

"พออยู่ไปนานๆเข้าก็เริ่มจะเข้าใจสถานะตัวเองว่าคงไม่ใช่ฝ่ายที่จะขึ้นกดใครหน้าไหนได้ และยิ่งนานวันเข้าไปอีกก็เริ่มรู้ซึ้งถึงราชินีในตัวเอง"

ไอ้ประโยคนี้เนี่ยไม่ใช่พี่ทั่น born to be เหรอครับ

me/โดนทอนฟาเสย

มุกแต่ละมุกทั่นส้มช่างสรรหา

ซูชิเอ๊ย เนียนไปแล้วพ่อมหาจำเนียน

"ถ้าเหงาก็ไม่เป็นไรนะ ฉันอนุญาต"

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ถ้าคุณฮิเหงา แกก็บินไปหาสิฟร้า

ไม่งั้นจะส่งพี่โน่กลับไปทวงน้าว้อย!!

ขอของแถม[s]เรท ๆ[/s] นะครับ

_________________
where there is Dino, there is Hibari, and there is always being 'D18'

Image Image

เพราะมีความมืด...จึงได้เห็นว่าแสงสว่างเจิดจ้าแค่ไหน

"Everlasting D18"


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 20:03 
Joined: 16 Apr 2008, 19:53
Posts: 194
ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าแต่ยามะตอนนี้ติดเรทมากมาย

ทั้งเรททั้งหวานมันทั้งตอนเลย จะว่ากลัวฮิบาริก็ไม่ใช่เพราะมันเนียนได้เรื่อยเหมือนอยากจะเอาใจมากกว่า ทำให้ทุกอย่างเลยน่ารักสุดๆ มาเป็นแฟนเราเหอะยามะอะไรจะดูแลดีขนาดนี้

ท่านฮิเมาเรือแน่นะคะทำได้ขนาดนั้นเลยน่ะ ขนาดเราเมารถยังแทบแย่หรือจะเป็นวิธีถอนอาการอีกแบบหนึ่ง - -+

แอบงงเล็กน้อยแหวนสั่นได้เอาไปทำไมหว่า ถ้าติดเครื่องดักฟังเอาไว้สิว่าไปอย่าง - -

ตอนที่ท่านฮิเจอกล่องลุ้นแทบแย่ว่าจะมีอะไรซึ้งๆอีก ที่แท้ก็.....ไม่เคยคิดมาก่อนว่าซูชิของเรา(?)จะเป็นคนแบบนี้คงต้องมองใหม่สินะ หื่นนนนน!!

คอบอีกตอนที่ว่านะคะ~ อยากอ่านตอนที่ทำงานเสร็จจังเลยเจอกันครั้งหน้าจะหวานกันทดแทนที่ไม่ได้เจอหรือยามะจะโดนทอนฟาฟาดตายกันล่ะเนี่ย หึๆๆๆๆ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 21:36 
Joined: 11 Oct 2007, 13:28
Posts: 196
Location: ที่ ๆ ท่านฮิอยู่
โฮ แอบเศร้า ตอนหน้าก็จบแล้ว ไม่เป็นไร เดี๋ยวตามอ่านเรื่องอื่นต่อ

“ว่าใครไม่น่ารัก” พออยู่ไปนานๆเข้าก็เริ่มจะเข้าใจสถานะตัวเองว่าคงไม่ใช่ฝ่ายที่จะขึ้นกดใครหน้าไหนได้ และยิ่งนานวันเข้าไปอีกก็เริ่มรู้ซึ้งถึงราชินีในตัวเอง

ท่านฮิ ท่านคิดถูกแล้วแหละ เพราะท่านอ่ะราชินีของแท้เลย

ยามะตอนนี้นายหวานมากเลยนะ แถมหื่นมากอีกตั้งหาก

"ถ้าเหงาก็ไม่เป็นไรนะ ฉันอนุญาติ ขนาดนายน่าจะชิน แล้วเจอกัน ..ทาเคชิ’" ช่างกล้านะ ช่างไม่กลัวตายซะเลย ช่างกล้าบอกว่าขนาดเท่ากันด้วย

หึหึหึ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 22:31 
User avatar
Joined: 14 Mar 2008, 13:11
Posts: 552
Location: ในใจของบาจิลคุง>////<
ว้าจบซะแล้ว555

ตอนจบยังฮาได้อีกนะคะจบแบบรั่วๆ

ยามะจังช่างทำไปได้คุณฮิก็น่ารัก

รั่วจนถึงหยดสุดท้าย555

ป.ล หวังว่าท่านส้มคงจะแต่งคู่ต่อไปนะคะแตมจะรออ่านถึงตอนนั้น :o :o :o :o

_________________
8059 D18 XS B59 บลาๆๆๆๆๆๆ

อะไร อะไร ก็เปลี่ยนกันได้ไม่น่าเชื่อว่าคนแบบเธอจะแย่งเขาไปจากชั้นแบบนี้
ชั้นขอให้พวกเธอมีความสุขส่วนชั้นก็ขอไปใช้ชีวิตเดิมๆละกัน
เช็ดน้ำตาซะและศรัทธาความเป็นจริง


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 15 Jun 2008, 22:32 
User avatar
Joined: 23 May 2008, 23:39
Posts: 223
Location: โรงพยาบาล นามิโมริ
"ยามะแกตายแน่.........."


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 307 posts ]  Go to page Previous  1 ... 17, 18, 19, 20, 21  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to:  


cron