“เป็นรอยเขี้ยวนายเลย” ยามาโมโตะนิ่งมองดูผลงานที่ทูนหัวเขาฝากไว้ ก่อนจะยิ้มเผล่ที่คนฝากรอยรักนึกเสียวสันหลังวาบ
“ต้องเอาคืน!!” รวดเร็วปานพายุร่างสูงกว่ารวบร่างบางเอาไว้จับพลิกตัวให้ไปอยู่เบื้องล่างสองสายตามองประสาน จ้องสบกันลึกไปให้ถึงก้นขั้วของหัวใจ แต่ยามาโมโตะก็ต้องสะดุ้งเพราะนิ้วเรียวนั้นไล้ไปมาตรงบริเวณที่บุ๋มจนเป็นรอยเขี้ยว
“เจ็บมากไหม” นัยน์ตาที่เขาชอบมองส่อไปด้วยความรู้สึกหลายอย่าง
“นั่นสิอยากรู้ไหมล่ะ” ชายหนุ่มยิ้มก้มลงจุมพิตเบาๆที่กลีบปากบาง ก่อนจะย้ายลากลิ้นร้อนมายังลำคอขาวผ่อง ฝากรอยรักเอาไว้เป็นจ้ำแดงๆหลายที่ จนคนถูกตราจองส่งเสียงประท้วงบอกเชิงไม่ชอบ แต่ถึงไม่ชอบก็คงห้ามไม่อยู่
“ช่วงที่มันยังเป็นรอยฉันคงไม่กล้าไปว่ายน้ำ” เสียงกลั้วหัวเราะดังชิดที่แผงอกฮิบาริ ลมหายใจร้อนๆเป่ารดยอดอกแผ่วๆเหมือนจะขาดใจ
“สึนะเห็นคงได้ขำตาย” ถัดจากลมร้อนจากริมฝีปากก็เป็นความเย็นของลิ้นที่ตวัดไล้เลียครอบครองยอดนั้นด้วยความทะนุถนอม
“อื๊อ” ร่างเล็กเผลอยันแผงอกให้สูงขึ้น ไล้นิ้วมือแทรกผ่านเรือนผมชี้ตั้งเด่นั้นด้วยความรัญจวน แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อแนวฟันนั้นงับที่ปลายยอดก่อนจะดึงแล้วปล่อยเบาๆ พอก้มลงสบตาก็พบเพียงแต่ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม จนโกรธไม่ลง
“ชอบเหรอ” หน้าสวยแดงวูบวาบ สะบัดหน้าหนีไปอีกทางหากแต่เขาสนใจก็คงจะจับใบหน้าสวยนั้นขืนมาแล้วจูบให้หนำใจแล้ว แต่นี่กลับมีอย่างอื่นน่าสนใจกว่า
“อ๊ะ!!!” ร่างเล็กสะดุ้งเมื่อยามาโมโตะเล่นกับยอดอกนั้นอีกรอบเล่นซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนั้นโดยไม่คิดจะเบื่อก่อนจะย้ายไปทางซ้าย แต่เขาก็ต้องงหยุดเพราะเสียงจังหวะหัวใจที่ไม่แน่ใจว่าของใครมันดังระรัวราวกับจะเด้งออกมาให้ได้
“เสียงหัวใจฉันหรือนายเนี่ย” ร่างสูงแนบใบหูไปกับแผงอกฮิบาริ “นี่นายตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ”
“ฮึ” นัยน์ตาคู่คมตวัดมองหน้ายามาโมโตะด้วยความหมั่นไส้ที่มันสงบเกินเหตุขณะที่เขาใจสั่นทุกครั้งที่อยู่ใกล้ “เห็นฉันไร้หัวใจรึไง”
“ปล่ะ ..เปล่านะ ฉันก็แค่แปลกใจดี เหลือเชื่ออ่ะที่คนอย่างฮิบาริจะใจเต้นเร็วขนาดนี้”
“ฉันก็คนเหมือนนายนั่นแหละ! แกเองเหอะ มีหัวใจไหม เหลือเชื่อนะที่คนอย่างแกจะสงบได้ขนาดนี้!!”
“ใครว่า!” ร่างสูงโผลงขึ้น “ใครว่าฉันไม่ตื่นเต้นเวลาที่อยู่ใกล้ฮิบาริ ใครว่าใจฉันไม่เต้นระรัวเมื่อสัมผัสตัวนาย!!” ริมฝีปากร้อนแนบไปบนหน้าผากมนแผ่วเบาก่อนจะดันให้ศีรษะนั้นมาแนบที่อกข้างซ้าย
“เนี่ย .. เชื่อไหมมันไม่มีวันไหนที่ใจฉันเต้นสงบเลยสักวันนะ”
“หึ” ร่างบางเชิดใส่ก่อนยามาโมโตะจะกลั้วหัวเราะที่น่าเอาทอนฟาฟาดหัวแตก
“เว้นแต่ใครบางคนจะหูอื้อได้ยินแต่เสียงใจตัวเอง”
“แกนี่มัน!!”
“ฮ่าๆอย่าหัวเสียซิ เดี๋ยวอารมณ์มันจะหดหมด” ร่างสูงรวบร่างบางกว่าเอาไว้ ยกขาขึ้นกอดก่ายจงใจแหย่สะโพกให้ส่วนอ่อนไหวเสียดสีกัน แล้วมันก็ได้ผลเมื่อคนที่ดิ้นเร่าๆนั้นอ่อนระทวยหายใจหอบถี่ นัยน์ตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยความต้องการที่จะให้เขาเติมเต็ม
“ฮื่อ!! เลิกเล่นได้แล้วน่า!!!” ร่างบางเริ่มออกอาการหัวเสียเมื่อฝั่งฝันที่เคยไปถึงมันมาเยือนแล้วก็หางไกลไปอีกครั้ง
“อ่ะ .. ใจร้อนจังน้า” มือใหญ่กอบกุมใบหน้าพร้อมกลุ่มไหมดำเอาไว้ก่อนจะออกแรงกดให้แก้มนั้นเข้ามาทำให้เขาได้เห็นใบหน้าประหลาดที่นานๆครั้ง ก่อนจะแนบริมฝีปากไปบนเรียวปากที่จู๋เข้าด้วยฝีมือตัวเอง
“เลิกเล่นแบบนี้แล้วจะเล่นแบบไหนดีล่ะ” เสียงแตกพร่ากระซิบอยู่ชิดริมใบหู อารมณ์ฮาเมื่อครู่เปลี่ยนบัดดล ฮิบาริรู้ตัวทันทีว่าคนที่คร่อมตนอยู่จะไม่กลับไปเล่นอะไรแบบเด็กๆเหมือนเมื่อครู่
“ลองบอกมาสิว่านายอยากทำอะไรนอกจากเล่น” นิ้วสากไล้ตามสันกรามผ่านยอดอก ไล้วนรอบสะดือก่อนจะไปสู่ปลายยอดนั้นแล้ววกกลับขึ้นมาทันที ทำเอาฮิบารินิ่วหน้าด้วยความหงุดหงิด
“หือ แบบนี้เหรอ” ว่าจบก็ประกบริมฝีปาก สอดแทรกลิ้นเข้าไปข้างในควานหาความหวานล้ำ ลิ้นพันลิ้น ... ก่อนจะปรือตาขึ้นก็พบว่าร่างบางนั้นก็ปรือตาเช่นเดียวกัน นานเท่าไหร่ไม่ใคร่รู้ร่างสูงก็ถอนริมฝีปากออกมา
“จูบฉันอีก” ฮิบาริสั่งราวกับเพ้อละเมอคิดถึงรสจูบนั้นซึ่งยามาโมโตะเองก็ทำตามแต่โดยดี
“แล้วอะไรอีก” เขาถามขณะที่ปากยังคงคลอเคลียอยู่ที่ริมฝีปากคู่บาง
“กอดฉัน” คราวนี้อ้อมกอดอบอุ่นทาบทับอยู่ข้างบน ขณะที่ริมฝีปากก็ถูกร่างบางกว่าชะเง้อคอมาจูบแผ่วเบา ร่างสูงยิ้มให้ก่อนจะจูบตอบ
“แล้วอะไรอีกครับเจ้านาย”
“รักฉัน” ร่างบางหน้าแดงแจ๋อยากกัดปากตัวเองนักที่พูดอะไรพล่อยแบบนี้
“ห๋า” แต่เจ้าคนขอฟังซ้ำมันน่าจะกัดลิ้นให้ตายเสียมากกว่า
“ฉันบอกให้รั..”
“ฉันรักฮิบาริ” คำพูดที่สวนขึ้นทำเอาหัวใจพองโตหากแต่นี่ไม่ใช่คำตอบของคำถามนี้ ร่างเล็กสะบัดหน้าหนีนึกขัดใจพ่อคนซื่อจนเซ่อ “โธ่ อย่างอนสิ รู้หรอกน่านี่ไม่ใช่สิ่งที่นายต้องการที่สุด”
“หึ”
“เอาล่ะครับทูนหัว” เสียงนั้นชิดใกล้อยู่ริมใบหูก่อนมือร้อนจะมาประคองสะโพกบางเอาไว้จรดจ่อแก่นกายสู่ทางสวรรค์ ถูมันไปมาเพื่อบอกให้ร่างบางรู้ว่าเขาพร้อมที่จะพาไปไหนต่อไหน
“กรุณาอย่ากัดหัวนมผมเป็นครั้งที่สองนะ” ยังมีเวลามากลั้วขำ แต่เขาก็ไม่ปล่อยให้ร่างบางได้พูดอะไรมากกว่าเสียงครางที่เปล่งออกมาด้วยความสุขสม
---------TBC สำหรับวันนี้สวัสดีฮ่ะ ---
ทุบไหแล้วววว!!!~!!
ทุบไหแล้วครับบบบ ~~~!!!!
(ฮา)
หมดเรื่องยุ่งๆไปแล้ว
วันนี้เปิดเทอมแต่หยุดเฉพากิจฮ่ะ 5 5 5+
ลองแต่งไปแต่งมา อืม .. อีกราวๆ 4 ตอนล่ะมั้งครับ กว่าจะจบ
กะลงอาทิตย์ละตอน หรือ สองตอนนี้แหละครับ
ใกล้จบแล้วนะ ส้มคงคิดถึงคนอ่านแย่
T^T
ไม่อยากให้จบแต่เรื่องมันเดินทางมาถึงจุดสุดท้ายแล้วล่ะครับ
ถ้ายืดยาวต่อไปก็คงจะดูน่าเบื่อไปแล้ว
รอพับกันเรื่องฟ้าใหม่วันหน้าแล้วกันครับ ตอนนี้ใครคิดถึง 8018
ก็ไปตามเอาที่ฟิค
if you don’t want to love
แล้วกันเน่อครับ
คนอ่าน : 8018 อีกแล้ว !?
ส้ม : แฮ่ ชอบนี่นา (ฮา) กล่อมท่านคิวะเชียวนา เอิ๊กก
แทนคำขอโทษที่มาช้าฮะ หายหัวไปนานมวากเลย
[8018] Nitro [Initiative]
สั่งซื้อเอง สแกนเอง เพราะฉะนั้น ติดpassนะครับ
กรุณาอย่าเอาไปแจกที่ไหนอีก และส่งpassต่อกัน ((คือถ้าส้มไปสูบมาจากที่อื่นไม่หวงดอก แต่นี่สแกนเอา เงินตัวเอง หนังสือแหกเอง .. ขอล่ะครับ หวงยิ่งกว่าชีวิตอีก =w="))
พาสเวิร์ดส้มจะส่งให้หลังไมค์เน่อ
วันนี้สวัสดีครับ
Board index
