Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 307 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5 ... 21  Next
Author Message
 Post subject:
PostPosted: 18 Mar 2008, 21:43 
User avatar
Joined: 24 Sep 2007, 07:34
Posts: 2154
Location: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
[align=center]อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย เอามาลงแล้ว

อิ อิ อย่ามัวลังเลเลยจ้า

เรามาเข้าสู่แสงสว่าง(เหรอ)กันเถอะ อิ อิ

ฉากมันอร้างงงง มากเคอะ สู้เค้านะจ้า
[/align]

_________________
ImageImageImageImageImage


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 18 Mar 2008, 22:04 
User avatar
Joined: 06 Oct 2007, 23:57
Posts: 519
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
"ค้าง" อย่างแรง!!!!!

อย่าไปกลัวค่ะว่าคุนฮิจะเคะแบบไหน เพราะเราว่ายังไงๆ คุนฮิบาริก้อสุดยอดเคะของเรา อิอิ
ต่อไวเด้อ หุ หุ หุ

_________________
Image
we love what we can't have and we can't have what we love


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 18 Mar 2008, 22:46 
User avatar
Joined: 26 Feb 2008, 13:17
Posts: 450
Location: แหล่งทูน่าชุม
โอ้วววววววววว

จริงอยู่สายท่านฮิเมะล่ะน่อ

แต่ถ้าเคะแบบนี้รับได้ๆ เคะแบบไม่ทิ้งความเสะ 55+

แอบสงสารดีโน่อุตส่าห์บินมาหาถึงญี่ปุ่น
อา...ท่านฮิช่างไร้เยื่อใยสมกะเป็นท่านฮิ?

_________________
ความรัก ความหวัง ความฝัน ตราบใดที่ยังมีสิ่งเหล่านี้เราก็ยังมีชีวิตอยู่
Image
ผู้สนับสนุน 6927 อย่างเป็นทางการ!!!!!!


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 19 Mar 2008, 02:02 
User avatar
Joined: 18 Mar 2008, 01:27
Posts: 23
อ๊าย ๆ ๆ ๆ - //// -
ยิ่งอ่านยิ่งถูกใจเจ้าค่ะ

โอ๊ย ๆ ๆ เรื่องนี้ยิ่งอ่านยิ่งหลงรักท่านฮิ
ท่านฮิของช้าน น น น น
(me // แอ๊ก ๆ ๆ โดน FC ท่านฮิที่มีมหาศาลรุมตื้บ )
อ๊าย ๆ ๆ อีกอย่างเจ้าค่ะ ถ้าเป็น 8018
เค้าก็ชอบให้ 18 เป็นเคะ อ๊ะ >3 <
ไม่ไหวแหล่ว ๆ ๆ ต่อด่วน ๆ เจ้าค๊า !

ยามาโมโตะ ทำไมเจ้าเล่ห์เยี่ยงนี้ ห๊า
แต่ ชอบ เจ้าค๊า า า าา


.
.
เรื่องนี้ยิ่งอ่านก็ยิ่งติดอ๊ะ อยากอ่านต่อ ๆ ๆ

_________________
ImageImage
MUKUROxTSUNA,YAMAMOTOxHIBARI
อ๊าย ๆ ๆ ๆ จิตใจชั้นถูก ความวาย เข้าปกคลุม >3 <


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 19 Mar 2008, 15:51 
Joined: 11 Oct 2007, 13:28
Posts: 196
Location: ที่ ๆ ท่านฮิอยู่
อ๊ากกกกกกกกกกกก ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ใจร้ายมาทำให้เราค้างแล้วจากไป กระซิก กระซิก

แต่เราก็ชอบที่ท่านฮิเคะนะ เคะได้น่ารักมากเลยอ่ะ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 20 Mar 2008, 14:47 
User avatar
Joined: 19 Oct 2007, 20:46
Posts: 761
Location: สวรรค์ชั้น 80 นรกขุมที่ 18
มาแล้วฮร่ะ ..มาแล้ว สวัสดีชาวบอร์ดฮร้า~~
งานประจำกันก่อน

ท่านชุน
- [s]ทั้ง 3เศร้า ทั้ง 3P ไปเถิดดด[/s] อุไม่ใช่ๆ [s]3P[/s] 3เศร้าผมก็จะร้องตามดีโน่แล้ว (ว่าแต่ สึนะน่ะนะ ให้มุคุไปนั่นแหละถูกที่สุด = =b!!)

sakurana
- มาดะ มาดะ ดาเนะ ~ ทอนฟาแก้เขิลลมันไม่จบง่ายขนาดนั้นหรอกท่าน มันจะตามมาเป็นชุด (หึๆๆ ฮ่าๆๆ)

ท่านคิวะ
- ได้ข่าวว่าท่านพี่จะเลิกกลับไปแล้วนิ (ฮา me*ยื่นไฟฉายให้*)

reddieG
- "ค้าง" ต่อไปเถอะท่าน *โดนท่านตบๆ* ผใกลัวสิครับกลัวอย่างแรงเลยตัวละคร_บห_ย เพราะผมมาเยอะแล้ว - -" ไม่แคล้วท่านฮิจะเป็นรายต่อไป

ท่าน Omi
- คึๆ ยังไงเคะดื้อ เคะราชินี เคะไม่ทิ้งกำผืด นั่นแหละนิยามท่านฮิในใจผม = =b *โดนตบๆรอบที่ร้อย*

ท่านPriest
- ติดเลยเหรอท่าน TwT ระวังจะเสื่อมตามเรื่องนะฮะ *โบกธงขาว*

ท่าน~*mamo*~
- ไม่ต้องห่วงฮะ*โบกมือ* [s]ส้มยังใจร้ายได้อีกเยอะ[/s] ส้มไม่ใจร้าย[s]น้อย[/s]ขนาดน้าน

[hr]

ฉลากยา
Image
[s]
Until you.. [4] (20/03/08 )

ร่างบางสะดุ้งตัวขึ้นแอ่นสะโพกตามนิ้วที่ถอดถอนออกตามสัญชาติญาณ แต่พอกำลังจะได้ผ่อนคลายกลับต้องสะดุ้งตัวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อสิ่งแปลกปลอมที่ใหญ่กว่า ..ร้อนกว่าเข้าแทรกฉับพลัน ฉีกปากทางที่คับแน่นนั้นให้ขยายเรียกเลือดแรกให้ไหลเปรอะตามผ้าปูเตียง

แต่น่าแปลกกลับไม่มีมีเสียงครางอ่อนๆให้เขาได้ยินสักนิด ยามาโมโตะเลยตวัดตามองคนที่เขากำลังกอดก่ายอยู่น่ากลัวว่าจะหมดสติไป แต่ไม่ใช่..

ที่ไม่มีเสียงเพราะเจ้าตัวกำลังกัดปากตัวเองบนเลือดซึม แม้ดวงหน้าจะเคยนิ่งเฉยแต่คราวนี้มันกลับบอกถึงความรู้สึกหลายอย่าง ทั้งเจ็บระคนสุขสมแต่เจือด้วยกระดากอาย

“ฮิบาริ!” มือใหญ่มาแตะที่ริมฝีปากเขาให้มันคลายออกจากกัน ลูบไล้ไปมาราวกับปลอบประโลม “ถ้าไม่ชอบบอกกันก็ได้ อย่าทำร้ายตัวเองสิ ฉันไม่แฮปปี้หรอกนะหากฉันมีความสุขขณะที่นายกำลังทำร้ายตัวเองเพราะฉัน”

ร่างสูงทำท่าจะถอนกายออกหากแต่กลับถูกมือเรียวนั้นคว้าต้นแขนเอาไว้ ก่อนริมฝีปากจะขยับเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง

"...นี่หว่า" เสียงนั้นแผ่วเบา หน้านั้นก็แดงขึ้นเรื่อยๆ มือคุณท่านจะยกแขนตัวเองมาเกยที่หน้าพยายามปกปิดความจริงที่กำลังจะออกจากปาก “มันอายนี่หว่า!”

“อะไรนะ ?”

“มันน่าอายไหมล่ะ! ฉันไม่ชิน” เสียงก็สบถอีกยาวโคตรก่นด่าอย่างไม่เคยทำมาก่อน แต่มันก็เรียกรอยยิ้มจากยามาโมโตะได้ถนัดตา มือใหญ่ค่อยๆแกะแขนที่พาดตรงตาซึ่งพยายามจะซ่อนมันเอาไว้ออก ก่อนจะเอามือข้างขึ้นมาแนบจูบลงไปแผ่วเบา

“เดี๋ยวก็ชิน” ร่างสูงขยับกายแต่มันร้อนไปถึงคนเบื้องล่าง ยิ่งช่องทางภายในถูกเติมเต็มก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาจุดกระตุ้น “เอางี้ไหม ฉันจะทำให้นายชินไปเรื่อยๆ” ร่างสูงขยับอ่อนๆ รวบมือทั้งส้องคล้องบ่าเขาเอาไว้เป็นสรณะ

“......!!!” หากแต่ถ้าไม่ดื้อคงไม่ใช่ฮิบาริ กระนั้นเลยเขาก็ยังคงไม่ยอมปล่อยลอดเสียงออกมา แต่อย่างนั้นยามาโมโตะก็ยิ่งอยากแกล้ง เขากระแทกตัวแรงทำเอาคนเบื้องล่างผวากอดคอเขาแน่น

“อย่าเกร็งสิ ฉันรู้นะว่านายเจ็บ” เสียงกระซิบอยู่ชิดริมหู แผ่วเบาแต่อบอุ่น “ปล่อยเสียงออกมาเถอะ ไม่มีใครได้ยินนอกจากฉัน”

----------
(ตัดไปทางสึนะ)

“เจ้าบ้านั่นมันว่ายังไงบ้างเหรอครับรุ่นที่ 10” โกคุเดระถาม สึนะตีหน้ายุ่งก่อนจะคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกจากบ้าน

“ยามาโมโตะพาแมวไปหาหมออ่ะ”

“ว่าไงน้า นี่มันเห็นแมวดีกว่ารุ่นที่ 10 อย่างงั้นเร้อออ ไอ้บ้าเบสบอลแกตายย” หนุ่มลูกครึ่งวีนแตกซะและ แต่สึนะกลับรั้งเขาไว้หัวเราะเสียงแผ่ว

“น่า น่า ไม่เป็นไรหรอก มีแค่นี้ก็ไปแค่นี้ เนอะ”

เปรี๊ยง!! เสียงเหมือนปืนคิวปิดยิงเข้ากลางใจสโมกกิ้งบอมบ์

“ร่ะ .. รุ่นที่ 10” โกคุเดระอึ้ง นึกซึ้งที่ไม่มีไอ้บ้าบางตัว เลยเกิดอาการล่องลอยเดินละล่องถือข้าวของพะรุงพะรังนำลิ่วๆไปซะแล้ว

“แต่ทำไมเสียงแมวร้องเหมือนเสียงคนเลยแฮะ” ก็เสียงคนน่ะสิ ...

----
“ฮ้า….ฮึ...พอ..พอก่อน” ร่างเล็กกว่าประท้วงขอเวลาเบรก รู้สึกปวดหนึบที่สะโพกอย่างไม่เคยเป็น

“ฉันยังไม่หายหิวเลย” เสียงคนร่างใหญ่กว่ากระเส่าบอกเป็นลางว่าอาจมีอีกยกในเร็วๆนี้ ริมฝีปากที่พูดแนบลงกับต้นคอขาวดูดเม้มจนเกิดรอยแดงอีกที่ ก่อนจะย้ายไปสูดความหอมจากเรือนผมสีดำ แล้วเรื่อยลงมาที่ขมับจูบซับเหงื่อไคลที่ไหลออกมา

“เรื่องของนายสิ!! เหนื่อย อยากนอน!!”

“ก็นอนอยู่นี่ไง” หนุ่มอารมณ์ดีเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ทะยานให้ร่างเล็กกว่ากรีดเสียงร้องครางเต็มไปด้วยความสุขสม ผิวขาวผ่องฝาดไปด้วยเลือดและจ้ำแดงที่มาจากเขา เย้ายวนชวนให้ตัณหาไม่อาจสงบได้ง่ายๆ

ยิ่งเห็นยิ่งต้องการ .....

ยิ่งสัมผัสยิ่งอยากครอบครอง.....

ยิ่งรัก ยิ่งหวง ...

ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ความคิดอยากจะจับเมฆาที่แสนอิสระผู้นี้ขังเอาไว้อยู่กับพิรุณไม่ให้ไปไหน ขังเอาไว้ให้เขาได้เชยชมเพียงคนเดียว

“อ๊าาาาาาา!!” เสียงหวานครางสุขสมอีกครั้ง เป็นรอบที่เท่าไหร่ที่น้ำรักนั้นพุ่งล้นเปรอะต้นขาให้เหนียวตัว ร่างสูงกว่าค่อยถอนกายออกอีกครั้ง เอนหลังพิงกำแพงแล้วคว้าฮิบาริมากอดเอาไว้ ร่างสองร่างหอบหายใจจนตัวโยน อกขยับกระพือขึ้นน่ากลัวว่าจะหลุดออกมาก่อน

“แผลที่เท้าเป็นยังไงบ้าง” มือใหญ่กร้านสัมผัสไล้เบาๆไปยังลำคอก่อนจะลามลงมายังแผงอกแต่ก็ต้องสต๊อปเอาไว้เพราะมือเล็กกว่าตีเพี๊ยะ มันไม่น่าเจ็บแต่เนื่องมาจากคนมือหนักอย่างฮิบาริ แน่นอนว่ามันย่อมเจ็บจนยอมอยู่เฉยๆดีกว่า

“ก็ดี ไม่เจ็บไม่สบาย”

“ไปหาหมอเอาไหม” เมื่อมือเขาใช้ไม่ได้ก็ใช้ปากนี่แหละหาเศษหาเลยความสุขกับร่างเย้ายวนในอ้อมกอด ริมฝีปากร้อนเฝ้าประทับสร้างรอยจูบไปทั่วแผ่นหลังทำเอาฮิบาริถึงกับห่อไหลเสียวซ่าน

“อ๊ะ ... ไม่..ไม่ต้องมายุ่งกับฉันเลยนะไอ้บ้า แล้วก็ปล่อยเดี๋ยวนี้!!!” ร่างเล็กพยายามจะขยับหนีแต่ก็ถูกแขนแข็งแรงนั้นกระชับมั่นเอาไว้

“ฮื่อ รู้มั้ยว่าฉันรักนายแค่ไหน” เสียงนั้นแผ่วเบาเหมือนละเมอมาจากคนข้างหลัง แผ่วเบาแต่เขาก็ได้ยินมันเต็มๆ แล้วไอ้ความรู้สึกหวานๆปุเลี่ยนในอกมันก็พากันรื้นขึ้นมาให้สำเนียกถึง หน้าขาวๆก็พาลขึ้นสีสดให้น่ามอง

น่ารัก ....

“หึ ใครมันจะไปรู้ ฉันไม่ใช่แกนี่” เสียงตอบเชิดตามสไตล์พี่ท่านแต่มันดูน่ารักมากกว่าในสายตาคนรัก

“งั้น .. อยากรู้มั้ยล่ะ” เสียงนั้นกระซิบเบาอยู่แค่ใบหู ลากลิ้นสากเย็นจะไล้ไปมาก่อนจะแหย่เข้าไปข้างในสร้างความรัญจวนและแง้มคำตอบของคำถามเมื่อครู่

“ไม่อยาก ใครจะไปสนคนอย่างแกกัน!!!” คุณท่านรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายเอาไว้ ก่อนจะดันแขนแข็งแรงออกไปสุดตัว แต่ยามาโมโตะเองนั่นแหละที่สมยอมไม่งั้นมีหรือจะออกไปง่ายขนาดนี้

“ก็มีอยู่คนนึงนั่นแหละ ร้องยามาโมโตะ ยามาโมโตะ” ชายหนุ่มทำหน้าทะเล้น เลียนเสียงเซ็กกะซี่ที่เรียกเขาซ้ำไปซ้ำมา ฮิบาริร้อนที่หน้าวูบวาบก่อนจะคว้าเอาขวดน้ำใกล้ตัวขว้างใส่เมื่อสายตามันไม่ได้จ้องที่หน้าเขามันกลับไปจ้องที่อื่นที่มันชวนให้เร้าอารมณ์มากกว่า!!!

“ไอ้ทะลึ่ง ไอ้ลามก!!! ไอ้บ้ากาม!!” โวยวายไปพลางคว้าข้าวของใกล้ตัวโยนใส่ไปพลาง ขณะที่อีกมือก็คว้าเอาผ้าเช็ดตัวใกล้ๆมาพันเอวไว้หลวมๆ

โป๊กกก!!!

นั่นคือเสียงสุดท้ายที่ดังขึ้นมาจากไม้เบสบอลที่เจ้าตัวขว้างมันเข้าใส่จบม้วนหลังจากที่ระรัวปาข้าวของ ..ไอ้เบสบอลตายเพราะไม้เบสบอล ... แล้วร่างเล็กก็ตวัดเดินไปเข้าห้องน้ำ

“เจ็บเป็นบ้า คว้างมาได้ยังไงไม้เบสบอลแบบนี้ถึงตายเลยนะ” ร่างสูงคลานลงมาจากเตียงก่อนจะจัดแจงเก็บของที่กระจายอยู่ตามพื้นเนื่องมาจากอารมณ์พายุยังอายของแม่เจ้าประคุณ ครั้นเมื่อเก็บพอจะเหลือที่ให้เดินเขาก็ไปประชิดประตูห้องน้ำ

“นี่ ถ้าทนแผลไม่ไหวก็ไม่ต้องทนหรอก เดี๋ยวฉันอาบให้ก็ได้”

“ไอ้ทะลึ่ง!!!!”

“โธ่ จะเขินทำไมทำอย่างกับไม่เคยแนบแน่น” ยิ่งฮิบาริตวาดแว้ดเขาก็ยิ่งชอบใจ อยากจะแกล้งมาดไม่เคยหลุดให้แตกกระจุย “ฉันห่วงฮิบาริจริงๆนะ”

“ไม่ต้องมายุ่งเรื่องของฉัน!!” ใครจะไปแยกออกว่าเสียงไหนคุณท่านพูดเล่นคุณท่านพูดจริง แต่ถึงถ้อยนี้พูดเล่นมันก็ดูจะรุนแรงไปนิดสำหรับจิตใจที่มีแต่ความอ่อนโยนของยามาโมโตะ ชายหนุ่มหยุดการต่อล้อต่อเถียงลง เหมือนเข็ดกับบาดแผลที่มาจากคนที่เขารัก เขาเลือกที่จะเงียบยืนรอร่างเล็กกว่าอยู่อย่างนั้น

แล้วประตูห้องน้ำก็เปิดออกพร้อมกับไออุ่นจากฝักบัวและกลิ่นหอมของสบู่ที่เขาใช้ทุกวัน ..ไม่เคยคิดว่ากลิ่นมันจะหอมขนาดนี้มันหอมสบู่หรือหอมเพราะคนที่ใช้มันเป็นฮิบาริกันแน่

ร่างเล็กเกินกว่าจะโหดไหวเดินออกมาทั้งร่างกายชุ่มน้ำพันผ้าขนหนูไว้ผืนเดียวน่าเสียวไส้ว่าถ้าเกิดมันหลุดขึ้นมาเขาจะคุมตัวเองไม่ให้กดอีกรอบอยู่หรือเปล่า

“ตัวก็ไม่เช็ดให้แห้งเดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก” เสียงเขาบ่นเบาๆ คว้าเอาผ้าเช็ดตัวอีกผืนมาโปะลงบนศีรษะยุ่งๆก่อนจะขยี้มัน บ่นอุบอิบแล้วก็ซ่อนหน้าที่แดงเถือกนั่นไว้ ฮิบาริคงไม่รู้สึกตัวว่าร่างกายเจ้าตัวมีอิทธิพลกับเขาแค่ไหน ถึงจะบอกว่าผู้ชายด้วยกันแต่ร่างเปลือยๆของเจ้าตัวมันทำให้เขาตื่นตัวยิ่งกว่าผู้หญิงมานอนแก้ผ้าบนเตียงซะอีก ไหนจะรอยจูบแดงๆที่เขาทำขึ้น ทั่วกายของผิวขาวผ่องนี่ ยิ่งเช็ดหัวให้ก็ยิ่งไม่อยากมองร่างเล็กกว่า แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชำเลืองสายตาไปยังแผ่นอกขาวๆที่ขึ้นจ้ำแดงๆ แล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก

ไม่ไหวแล้วว้อย!!!!!


Last edited by evilcat on 03 May 2008, 03:56, edited 2 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 20 Mar 2008, 14:47 
User avatar
Joined: 19 Oct 2007, 20:46
Posts: 761
Location: สวรรค์ชั้น 80 นรกขุมที่ 18
หนุ่มอารมณ์ดีหมดความอดทน เขาละมือจากการเช็ดผมร่างบางทิ้งก่อนจะคว้าเอาผ้าเช็ดตัวอีกผืนพุ่งตัวเข้าห้องน้ำ แทบทันทีที่ประตูปิดเสียงน้ำไหลซ่าๆก็ดังลอดออกมาบ่งบอกว่าเจ้าตัวคงยังไม่ได้ถอดผ้าถอดผ่อนเสียด้วยซ้ำ!

ดวงหน้าคมเผยยิ้มหยันเหมือนคนกำชัยก่อนจะเดินกึ่งเขยกไปยังผนังห้องน้ำเพราะความเจ็บที่แผลมันแล่นเปรี๊ยะ ที่จริงก็เจ็บมานานแต่ก็ต้องทนฝืนเดินปกติเพราะหากแสดงอาการเจ็บไปไม่แคล้วเจ้านี่จะต้องกังวลเรื่อเขาอีก

“ไก่อ่อน” เสียงเย้ยหยันดังลอดเข้าไป มีผลทำให้ยามาโมโตะซึ่งกำลังเอาน้ำราดหัวหวังให้อารมณ์เย็นอยู่ถึงกับชะงักแล้วผ่อนยิ้ม

“น่า ฮิบาริไม่เป็นฉันไม่รู้หรอก”

“ไอ้ตัณหาจัดอย่างแกใครมันจะไปอยากเป็น” เสียงเชิดขึ้นจมูกทำเอายามาโมโตะเผลอขำก๊าก

“กับนายคนเดียวแหละน่า”

“หึ อย่ามาทำปากดีหน่อยเลย ตอนนี้แกก็บอกว่ามีแค่ฉัน ไม่แน่พรุ่งนี้สวรรค์อาจประทานเนื้อคู่มาให้ ดูซิแกยังจะบอกว่ามีฉันคนเดียวอีกไหม”

“น้อยใจอะไรเหรอ ถ้าโกคุเดระน่ะ อย่าหึงเลยขานั้นเค้ารักสึนะหัวปรักหัวปรำ” ฮิบาริแค่นยิ้มหยัน อย่างน้อยมันก็รู้ว่าเขาหวงมันเรื่องไหน

“ใครว่าฉันหึง ฉันก็แค่ไม่เชื่อในรักที่มันไม่จีรังนั่นล่ะ”

“แต่สาบานได้ว่าจะสิบปีหรือยี่สิบปีฉันก็มีแค่ฮิบาริ” เสียงนั้นก้องออกมาทำให้เขาใจเต้นแรง เลือดมันสูบฉีดไปทั่วหน้าเผลอมองเงาตัวเองในกระจกแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ ดูท่าว่าไม่ใช่แค่เขาที่มีอิทธิพลต่อยาโมโตะ แต่ยามาโมโตะเองก็มีอิทธิพลกับเขา ... อยู่ใกล้เจ้านี่ ได้ยินอะไรเลี่ยนๆมันก็ชวนให้ไม่เป็นตัวของตัวเองทุกที

“สาบานนั่นเก็บไว้กับนายคนเดียวเถอะ ฉันไม่ชอบถูกผูกมัน” ร่างเล็กเดินกลับไปนั่งลงบนเตียงคว้านิตยสารเบสบอลขึ้นมาเปิดอ่านผ่านๆ

มันสนุกตรงไหน ... กับอีแค่โฮมรันแล้วการชนะ ซัดคนสนุกกว่าเป็นไหนๆ

“ฉันก็ไม่ได้ผูกมัน ฉันเข้าใจว่านายคือเมฆ เมฆาที่ล่องไปตามใจตน อิสระ” เสียงแจ่มชัดขึ้นเพราะเจ้าตัวออกมาจากห้องน้ำพอดี “แต่นายอย่าลืมล่ะว่าฝนน่ะเกิดจากการควบแน่นของเมฆ” ชายหนุ่มคว้าเอาขวดน้ำยกขึ้นดื่มสวมเสื้อยืดธรรมดาก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆคนที่เขารัก

“ฉันอยู่ได้ก็เพราะนาย” มือใหญ่เชยดวงหน้ารั้นๆให้มาสบตาเขา มองตากันลึกไม่มีใครคิดจะเบี่ยงหลบไปก่อน เหมือนตกอยู่ในห้วงฝันที่ใครสักคนเป็นคนสร้างขึ้น “ฉันจะเป็นฝ่ายตามนายเอง”

“อย่ามาพูดให้เลี่ยนไปหน่อยเลย” ใบหน้าของชายหนุ่มโน้มเข้ามาใกล้ สัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆที่ปะทะอยู่โหนกแก้ม เปลือกตาคนดื้อค่อยๆปรือลง

“มันไม่ได้เลี่ยน แค่นายไม่เคยได้ฟัง ต่อไปนี้จะพูดบ่อยๆให้นายชินเลยเอาไหม ?” แล้วริมฝีปากร้อนก็แนบสนิท จูบกันไปอยู่อย่างนี้เนิ่นนานราวกับจะตอกย้ำให้ร่างในอ้อมกอดรู้ว่าเขารักมากแค่ไหน


หลังจากนั้นพายุอารมณ์ที่พากันสร้างขึ้นก็ผ่านไปอีกยกกว่าทั้งคู่จะได้ออกจากห้องก็เป็นเวลาที่พระอาทิตย์ใกล้จะลาลับขอบฟ้า ท้องนภาฉาบไปด้วยสีร้อนแรง

“เพราะแก!!” เสียงบ่นดังไม่ขาดสายตลอดทางที่เขาเดินมา ร่างเล็กหมดสภาพที่จะเดินไหวเกาะอยู่บนหลังเขาอย่างเชื่องๆ

“ตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอก ฮิบาริก็มีอารมณ์ร่วมเห็นๆ” ได้ผลหมัดคนอายทุบอั๊กไปกลางหลังทำเอาเซจนคนขี่อยู่เกือบตก แต่มันก็มาผิดที่เขาทุบเข้าให้อีกหมัด

ทำอะไรเขาผิดตลอด .... อยากจะตะโกนดังๆให้มันลั่นฟ้า แต่ถึงแบบนั้นเขาก็ดีใจที่ได้เป็นฝ่ายผิดในสายตาคนดื้อ ..อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าร่างที่ขี่หลังอยู่สนใจเขา …อย่างน้อยก็มีตัวตน

“ถ้ายังไม่เงียบปาก เตรียมแหลกได้เลย” ทอนฟากลับมาแผลงฤทธิ์อีกรอบ มันค้ำอยู่กับคอคนที่ใช้เป็นพาหนะ

“จ้า จ้า น่ากลัวจริงๆแฟนฉั...อ๊อก!!” เกิดแอคซิเดนท์ชั่วขณะเมื่อทอนฟารัดเข้าที่หอคอยจนขาดอากาศหายใจไปชั่วคราว

“พูดให้มันสวยๆ หน่อย” เสียงกระซิบเครียดอยู่ชิดริมหูมันเหี้ยมเกรียมจนเขาขยาดกับอาการเขินไม่ปกติชน “ฉันให้โอกาสจะพูดใหม่ไหม”

“ขอเงียบดีกว่า” ชายหนุ่มอารมณ์ดีมุ่ยหน้า การหายใจค่อยสะดวกขึ้นทอนฟาแก้เขินก็จากคอไปแล้ว เขากระชับตัวร่างเล็กให้แนบกับเขามากขึ้นก่อนจะเริ่มออกวิ่ง

ร่างสูงแบกฮิบาริวิ่งตามทางมาเรื่อยๆ ก่อนจะถึงทางแยกแล้วก็เบรกแทบไม่ทันเมื่อคนที่ผ่านหัวโค้งมาเป็นคนที่เขาไม่อยากเจอที่สุด ซึ่งมาพร้อมกับเพื่อนซี้อย่างสึนะ

“อ้าวยามาโมโตะ!!” อุเคะตลอดชาติทักขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความแปลกในเมื่อเพื่อนรักแบกคนสุดน่ากลัวไว้บนหลัง แต่ผิดกับอีกคนแม้จะยิ้มแต่ในใจกลับเจ็บแปลบ

“ไงสึนะ ดีครับคุณดีโน่” เหมือนสงครามจิตประสาท ทั้งม้าพยศและไอ้หนุ่มเบสบอลต่างไม่ละสายตาจากกัน

“ไง เคียวยะไหงถูกแบกมาแบบนั้นล่ะ” คนถูกแบกไม่ตอบกลับหันหน้าไปอีกทาง มือที่วางบนแผ่นหลังกำแน่นนจนยามาโมโตะสามารถรับรู้ได้ถึงความโกรธ

ทางด้านสึนะเองก็ยังรับรู้ได้ถึงบรรยากาศไม่พึงประสงค์ ไอ้ตัวคุณท่านจอมโหดนั่นก็พอเข้าใจอยู่ว่าปล่อยรังสีโหดเป็นกิจวัตร แต่ยามาโมโตะที่ไม่ค่อยได้โกรธใครนี่สิแววตาเจือไปด้วยความโกรธมันกระไรอยู่ ทางด้านคุณดีโน่เองถึงจะอารมณ์ดีแต่มันก็ไม่บริสุทธิ์

สุดยอดลางสังหรณ์ของวองโกเล่ดูท่าจะทำงานผิดที่ เมื่อสายตาเหลือไปเห็นผ้าพันแผลที่โผล่ออกมาจากชายกางเกง ไล่ขึ้นไปยังคนที่ถูกพัน กลับต้องหน้าแดงปรู๊ด

“แมวขาเจ็บน่ะ ต้องพาไปหาหมอ”

“แต่ทำไมเสียงแมวร้องเหมือนเสียงคนเลยแฮะ”

อย่ะ ...อย่าบอกนะว่า .. หนูทูน่าหน้าแดงแล้วแดงอีก ...ไอ้เสียงแมวร้องที่เราคิดว่ามันเหมือนคนมันของคุณฮิบาริ
จะว่าไปยามาโมโตะเองก็เคยจ่ะ..จ่ะ..จูบกับคุณท่าน

โอ้แม่จ๋า สายสัมพันธ์สวาทน่าสยองอุบัติขึ้นแล้วในโลกนี้ ยามาโมโต นะยามาโมโตะ เคะดีๆมีอยู่ตรงหน้าไม่คว้า ไปคว้าเอาเคะโฉดโหดเป็นเมะแบบนั้นได้ยังง้ายย << This is a ความในใจของทูน่า ซึ่งไอ้ส้มไม่มีส่วนรู้ส่วนเห็นแต่ประการใด

“กำลังจะไปไหนกันเหรอ” ไหนๆบรรยากาศมันก็มาคุจนแทบสิ้นโลกไปแล้ว สึนะเลยขอกู้มันคืนมา

“พาฮิบาริไปส่งบ้านน่ะ” ตอบไปพลางเหล่สายตาไปยังคนตัวสูงที่ยืนนิ่งอย่างกำชัย

ผึง!! เสียงด้ายบางๆในใจดีโน่ขาดลง จากที่จะกู้วิกฤตกลับตอกย้ำมันให้ดิ่งจมนรก

“พอดีเลยว่าจะแวะไปบ้านเคียวยะ ไปพร้อมกันเลยดีกว่าเนอะ” หนุ่มอิตาลีแย้มยิ้ม หันไปพยักเพยิดกับโรมาริโอ้ที่ยืนอยู่ห่างๆ

“เอาสิครับ ไปกันหลายๆคนสนุกดี” อีกฝ่ายก็ไม่ยอม เอ่ยชวนถือสิทธิเต็มที่ ความเจ็บจากการกำหมัดที่หลังไม่ได้ทำให้เขายอมหยุดสักนิด

“ไปกันเล...”

“หุบปาก!!” เสียงสายฟ้าฟาดดังขึ้น มันแฝงไปด้วยอารมณ์ที่ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าคือ นัยน์ตาคู่คมกร้าวขึ้นจนเรียกได้ว่าน่ากลัวที่สุด ก่อนจะดันตัวเองลงจากหลังยามาโมโตะด้วยแรงที่ไม่ทราบว่าไปขุดมาจากไหน

“อย่าเที่ยวตกลงกันตามอำเภอใจได้ไหม” เขาเค้นเสียงต่ำ ทอนฟาในมือกำแน่น “รีบไสหัวไปให้พ้น!! ไปมันให้หมดทุกคนนั่นแหละ!!”

เขาหอบ ..แต่ก็ทนฝืน ขามันก็มาเจ็บอะไรเอาป่านนี้ ไหนสะโพกจะเหมือนร้าวระบม แค่ยืนทรงตัวยังไม่อยู่

“แต่นาย..อุ๊บ!!

เหยื่อรายแรกคือยามาโมโตะ ท่อนเหล็กเข้าสัมผัสกับผิวหน้าเต็มที่ให้ลงไปนอนเช็ดเลือดกับพื้น ก่อนที่เหยื่อรายต่อไปจะเป็นอาจารย์ของเขา แต่พอเหล่หางตาไปยังงสึนะเจ้าตัวถูกจ้องกลับทำหน้าขยาดส่งสายตาบอกไม่รู้ไม่เห็น

เหอะ ... ไอ้ตัวน่ารำคาญ

แล้วร่างเพรียวๆนั้นก็ฝืนเดินกลับบ้านตัวเองด้วยอาการร้าวไปทั้งตัว

ไปกินรังแตนที่ไหนมา ...(วะ)

[hr]

หลั่นล้า ฉุดไม่อยู่แล้วครับ 8018 ฮิบะ เคะแตกเบรกไม่อยู้ววว ~
มีภาพมาเซอร์วิสล่ะฮะ
Image
เซอวิสตัวเอง
พอกัน จะเขียนจะวาดส้มก็ดิ่งลงนรกพอกันเลย *เอวัง ลงไปนั่งพับเพียบเรียบร้อย*
*me เก็บข้าวเก็บของแล้ว โกยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


Last edited by evilcat on 03 May 2008, 03:57, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 20 Mar 2008, 15:56 
Joined: 11 Oct 2007, 13:28
Posts: 196
Location: ที่ ๆ ท่านฮิอยู่
เย้ ๆ มาต่อแล้ว ไม่ค้างแล้ว

ส้มน่ารักมากกกกกกกกกกกกก

แต่คู่นี้เค้าน่ารักกันจริง ๆ นะ แต่เวลาท่านฮิเขินนี่สิ น่ากลัวอ่ะ

โอ้แม่จ๋า สายสัมพันธ์สวาทน่าสยองอุบัติขึ้นแล้วในโลกนี้ ยามาโมโต นะยามาโมโตะ เคะดีๆมีอยู่ตรงหน้าไม่คว้า ไปคว้าเอาเคะโฉดโหดเป็นเมะแบบนั้นได้ยังง้ายย << This is a ความในใจของทูน่า ซึ่งไอ้ส้มไม่มีส่วนรู้ส่วนเห็นแต่ประการใด


ง่านู๋ทูน่ามาว่า น่าสยองได้ยังไงอ่ะ ออกจะเป็นคู่ที่น่ารัก

ท่านฮิไม่ใช่เคะโหดโฉดซะหน่อย ท่านฮิแค่เคะราชินีเอง

ง่าแล้วส้มคนแต่งไม่มีส่วนรู้เห็นแล้วนู๋ทูน่าจะกล้าคิดได้ยังไง จริงมั้ยจ๊ะ อิอิ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 20 Mar 2008, 16:55 
User avatar
Joined: 04 Jan 2008, 13:36
Posts: 937
Location: ส่วนหนึ่งของจักรวาลสโตกเกอร์
พรู่ดดดดดดดดด (เสียงเลือดกำเดาทะลัก)

ยะ...ยะ...ยามะ... นายมัน..หื่น!!!!!!!! =[]=!!!!

ท่านฮิเขินได้เหลือร้ายมาก ยอมละเว้นทูน่าคนเดียวจนแปลกใจ หรือใจฝ่ายเมะจะบอกให้ละเว้นไว้กันแน่ ฮ่าๆ

_________________
ตอนนี้ฟิคยาวส่วนใหญ่ ย้ายไปลงที่อีกบอร์ดแล้วนะคะ =w=" http://worldstale.freeforums.org/

風が生まれ雲は流れ
君の下へ君の傍へ
翼になり愛は届く
The answer is blowing in the wind


Image
หล่อเลว すき!! (。・ω・)ノ゙    

Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 20 Mar 2008, 20:37 
User avatar
Joined: 14 Feb 2008, 01:36
Posts: 198
โฮ่ๆ ยามะโมโตะกับดีโน่ตบตีกันแย่งท่านฮิบาริ
สุดท้ายก็โดนท่านฮิบาริตบเอาทั้งคู่ :lol:

ลางสังหรของทูน่าเยี่ยมมากค่ะ >_<

8018 ชอบจังเลยค่า คู่นี้ :D


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 20 Mar 2008, 21:32 
User avatar
Joined: 06 Oct 2007, 23:57
Posts: 519
กรี้ดดดดดด ยามะ ทำดีมากลูก
โบราณว่า น้ำขึ้นให้รีบตัก รีบๆฉวยโอกาสเยอะนะ 555
แต่คุนฮิ เขิลล ได้น่ารัก น่ากด จิงๆ
หุ หุ หุ

_________________
Image
we love what we can't have and we can't have what we love


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 21 Mar 2008, 01:33 
User avatar
Joined: 18 Mar 2008, 01:27
Posts: 23
อ๊าย ๆ ๆ > //// <
ท่านฮิน่าร้าก ก ก ก มาก เลยอ๊า
ยิ่งเวลาเขินยิ่งน่ารักอ่ะ ตะแหง่ว ๆ

ยามะ ผู้แสนน่ารัก อารมณ์ขัน
แต่มาตอนนี้ ไม' นายหื่นงี้อ๊า
แต่ถึง นายจะหื่น ยังไง เค้าก็ยัง ปลื้ม ม ม ม
วะฮะฮ่า ๆ ๆๆ (ดูเสียงหัวเราะม๊าน ออกแนว - ., - บ้าเล็กน้อย )

หวาย ๆ เกิดศึกรักสามเศร้า เราสามคน แล้วสิ
จะทำยังไงต่อไปดี จะเกิดอะไรขึ้น
ใครจะเป็นผู้พิชิตใจท่านฮิไปได้ หรือจะไม่มีใครคว้าไปได้เลย
(เพราะโดนท่อนฟา น๊อคเรียบ 55 5)
ติดตามชมตอนต่อไปอยู่นะฮับ >. <


ป.ล.
" ตบมือ ข้างเดียวไม่ดังหรอก "
อ๊าย รูปน่ารักมากเลยค่ะ ท่านพี่ส้ม
(แว๊ก O[]o แอบเนียนเรียกชื่อเฉยเลยชั้น )
แต่ยังไงก็ขออนุญาตเรียกท่านพี่ส้มนะคะ คึหึหึหึ

รอติดตามอยู่นะงับ ^O^

_________________
ImageImage
MUKUROxTSUNA,YAMAMOTOxHIBARI
อ๊าย ๆ ๆ ๆ จิตใจชั้นถูก ความวาย เข้าปกคลุม >3 <


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 21 Mar 2008, 10:12 
Joined: 24 Jan 2008, 16:50
Posts: 329
Location: ม.โกคุโย
ท่านฮิบาริซามะอายจินะ > [] <
ต่อไวๆนะคร่า >[]<~~~~

_________________
Image

แวะไปเยี่ยมชมได้ที่ tamamaa.exteen.com


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 21 Mar 2008, 10:22 
User avatar
Joined: 24 Sep 2007, 07:34
Posts: 2154
Location: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
[align=right]ท่านคิวะ
[s]- ได้ข่าวว่าท่านพี่จะเลิกกลับไปแล้วนิ (ฮา me*ยื่นไฟฉายให้*) [/s]
[/align]

ตื้ดดดดดดดดดด

โอ๊ะ โฮะๆๆๆๆ ไม่ได้ยินๆๆๆๆๆๆ


เรามาสู่แสงสว่างกันเถอะยื่นคำเดิม


เจ้าส้มกระโดดล็อคคอขาดอากาศหายใจ มี้/สิ้นลม


พี่ฝากภาระไว้ให้เจ้าต่อฟิคแทนด้วยละน้อ


มาสร้างหนี้ให้น้องแล้วจากไป


ส้ม/ พี่คิปกติเค้าต้องให้มรดกไหงของพี่ถึงเป็นหนี้ละน้อ

คิ/เนื้อเรื่องวายเคะมันจะต้องเป็นหนี้ เดียวตัวเองหาเสะมาปลดหนี้แล้วกันน้อ


วิ่งจรลีหลบบาทาทีน


อิ อิ มันวายดีจริง

_________________
ImageImageImageImageImage


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 21 Mar 2008, 11:46 
Joined: 19 Dec 2007, 09:11
Posts: 799
โอ้แม่จ๋า สายสัมพันธ์สวาทน่าสยองอุบัติขึ้นแล้วในโลกนี้ ยามาโมโต นะยามาโมโตะ เคะดีๆมีอยู่ตรงหน้าไม่คว้า ไปคว้าเอาเคะโฉดโหดเป็นเมะแบบนั้นได้ยังง้ายย << This is a ความในใจของทูน่า ซึ่งไอ้ส้มไม่มีส่วนรู้ส่วนเห็นแต่ประการใด

คิดเยี่ยงนั้นได้ไง นู๋สึนะ เคะดีๆ ที่ว่านั่นหมายถึงตัวเองหรือ(--*) ยามะกับท่านฮิสมกันดีออก

ว่าแต่ว่า บรรยากาศชักน่าสนุก (เปรี้ยง!!! เจอสามท่านรุมกระทืบ ทั้งทอนฟา ทั้งดาบ ทั้งแส้) เจ็บ~

แหมก็ดีโน่โผล่มาได้จังหวะนี่คะ แถมยามะเองก็เอาเรื่องไม่น้อย ก็ใครจะยอมให้เอาถภรรยาเขาไปล่ะ (อั่ก~ เจออีกดอก ทอนฟาซัดซะเลือดอาบ)

_____________________________________________________________


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 307 posts ]  Go to page Previous  1, 2, 3, 4, 5 ... 21  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: