•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

กรี้ดดดดดดดดด
คุนฮิน่ารักที่สู้ดดดดดดดดดดดด
หึๆ ยามะแกเนียนอีกแล้ว ดีมากลูก
กรี้ดดดดดดดดด
เค้าอยากได้โด อ่ะ กรี้ดๆๆๆๆๆๆ
ขอให้คุนย่าหายป่วยด้วยนะค่ะ

ยามะ
ดีมากลูกกลับมาหื่นแล้วววววว
ชอบใจๆๆๆ
555

ท่านฮืบาริของเรา
(//ตุบ!พลั่ว!ของแกหรอ!! (เสียงไม้เบสบอลฟาด) )
น่ารักอะไรอย่างนี้ >///<

อดรีเควสเลยอ่า (มาช้าเองนี่)
แต่อยากได้ รูปฮิบาริป้อนยายามะจังเลย อิอิ
(ขอไม่ได้ยังจะขออีกแหละ แหะๆๆๆ)


ปล.ขอให้คุณย่ากลับมาแข็งแรงไวๆนะคะ

ท่านพี่ส้ม !! เรากลับมาแล้ว
ไม่ได้มาเม้นให้ท่านพี่ หลายตอน
ตอนนี้ตามอ่านครบหมดแล้วแหละ คุ ๆ ๆ


ดีโน่ นายพระเอกมาก ได้ใจเราไปเลยอ๊ะ
" แค่เห็นคนที่เค้ารักมีความสุข เค้าก็ดีใจ "
รู้สึกจึ๊กกับประโยคนี้พิกล ๆ T^T


ยามะ โอ๊ย ยามะโดนดรอป ดีนะเนี่ยไม่มีดิ่งตึกรอบ 2 ฮ่า ๆ
ยามะได้ยาดีเป็นท่านฮิแล้ว หายไวนะ ขอให้มีแรง(กด)ไว ๆ นะ
[ คุ ๆ ๆ ชั้นพูดอาราย ย ออกปาย ย ย ] =., =

อรุณสวัสดิ์ครับ << (บ้านไหนเขาอรุณสวัสดิ์กันฟร้า แกไปงัวเงียอยู่หลุมไหนม๊า)
งั้นสายันต์สวัสดิ์ครับ
ขออภัยที่มาสายครับ
ย่าอาการดีขึ้นล่ะครับแต่ก็ยังต้องดูแลต่อไป =__=b (เยี่ยม ไอ้ส้มมีเวลาชิว)
ขอบคุณที่เป็นห่วงย่าส้มฮะ T^T หายเฟลแล้ว ช่วงสองวันก่อนกับวันนี้เหมือนเป็นคนละคนเลย (แต่สภาพโทรมๆก็ยังคงเป็นเหมือนเดิมต่อไป ส้มโทรม ..เข้ากันดีนะกับคำนี้)

-------------------------

ท่าน Ayafee
- ฮ่าๆ สไตล์เขาล่ะครับ เนียนๆแถๆ (หุๆๆๆ) อุปสรรคแห่งรัก สารภาพว่าไอ้ส้มยังไม่ได้คิดไปถึงตรงนั้นเลย XD

ท่าน คิวะ
- ขอบคุณที่เป็นห่วงย่าฮับ TwT *ปาดน้ำตา* ฟิวฟิคดีแต่ไอ้สส้มสิกำลังหื่น (เอ้ยยยยย)

ท่าน Anubis
- ฮ่าๆ ส้มผิดเองที่ลืมเตือนว่าให้เอาไบกอนมาด้วย XD กรรมการก็คนนะตะเองง ปากเขาก็หวานๆเจ็บๆแบบนี้แล ขอบคุณสำหรับกำลังใจฮับ ขอบคุณครับ

ท่าน sabo
- สยิว =[]=!!! อ๊อก ไอ้ส้มโบกธง มีคนสยิวกับส้มแล้ว *โดนท่านพี่หมิงถีบไปกองที่พื้น* ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ขอบคุณฮะ TwT

ท่าน Hi_Bird
- ขอบคุณที่อ่านครับ ><"!!! งอนๆง้อๆตามประสาขี้งอนกับพ่อคนเนียน แต่ผมชอบลายเซ็นท่านจัง XD ขอบคุณกำลังใจฮะ TwT

ท่าน ~*mamo*~
- /me ฉัดมดให้ท่านโม ไบกอนชักเอาไม่อยู่ เพราะไม่วางวายพ่อหนุ่มเลยวายครับ (ฮ่าๆ) ผมว่าเพราะรักเลยแกล้ง *โดนทอนฟาตบ* นั่นแหละครับ เพราะรักเลยแกล้ง *หลบทอนฟา* ขอบคุณกำลังใจครับ ขอบคุณฮับ

ท่าน caramello*
- ระวังได้ทอนฟามาแทนคิสพระเอกนะท่านมาย XD ถึงไม่อ้อนผมว่าเจ้านี่ถ้าจะเอาก็ต้องได้อ่ะครับ (ฮ่าๆ) ตามใจไม่ตามใจไม่สน เสะกดได้เสมอ XD ป้อนยาใจด้วยครับ XD

ท่าน clover
- เอ้อ ..ติดต่อรีเควสกลับมาด้วยนะครับ TwT หุๆๆ บ้าคนเดียวที่ไหนล่ะครับ ส้มก็บ้าเหมือนกัน แต่งไปกรี๊ดเอง XD ขอบคุณสำหรับกำลังใจและการติดตามครับ

ท่าน ไซโค
- มาไม่ทันทุกที XD น่าท่านฟ้าใหม่ยังมี ก๊ากก หลงเข้าไปอีกครับ หลงเข้าไปอีก *สะกดจิต* /โดนท่านไซโคตบลงไปกองที่พื้น อรั๊งงงงง << นี่แก m เรอะ =A=!!/ ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ชอบกลอนท่านมากกก >[]<!!! เยี่มไปเลย กลอนมันบอกถึง 8018 เต็มที่ >[]<!!!!! *กระโดดกอด*

ท่าน ~[Yamamoto]~
- ฮุๆๆ คำว่าสุดยอดคือคำว่าสุดยอด (เอ๊ะ ยังไงเกี่ยวไหม /ไม่เกี่ยวเลยย/) ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ไอ้ส้สมมันถึกครับ สบายใจได้ไม่ตายแล้วไซร้ มันจะบ้าต่อไป ขอบคุณที่ติดตามครับ

ท่าน Jonathan
- สิงรมไบกอน ...(ฮา .. โดนตบฐานเล่นมุกชุ่ยๆ) เอ่อ ... พอดีอีส้มมันกรุ๊บ B Yเนกกาทีฟอ่ะครับ แถมยังชั่วข้นคั่ก จะเอาอยู่ฤๅ ???

ท่าน arume
- ไม่เป้นไรครับ เพิ่งอ่าน เพิ่งเม้นไอ้ส้มก็ดีใจแล้วครับ ไม่เป็นไร ><"!!! ส่วน D18 ...เอ่อ .. สมการนี้มันคืออะไรกันครับ มันคืออะไรเหรอ ..(ฮา)

ท่าน reddieG
- เนียนเท่านั้นที่ครองใจครับบบ *ฮ่าๆๆๆๆๆ* โดส่งไปแล้วเน้อ = =v ขอบคุณสำหรับกำลังใจฮับบ ><"~!!

ท่าน !!RikkU!!
- แอ๊ เชียร์ให้ยามะหื่นนี่ท่าน ไม่คิดเชียร์ 18 ให้หื่นบ้างเหรอ XD หึๆๆอกรีเควสไม่เป็นไรครับ มีเรื่อยๆ ว้าฮ่าๆๆ ส่วนรูปนั่น ผมก็แอบวาดไว้แต่มิกล้าเอาลง เหอๆๆๆๆ

ท่าน Priest
- อรั๊งงท่านกลับมาแล้ว ส้มคิดดถึงท่านจริงๆๆๆ *กระโดดกอด* หึๆ คุณม้าพระเอกคนดีไม่มีที่อยู่ ว่าแต่เจ็บจี๊ดทำไมรึครับ หึๆๆ มันไปจิ้มลงที่กลางใจรึ /โดนตบไปกองที่พื้น แอ๋ง/ รงกดน่ะมีอยู่แล้วครับ เอ๊ยยย ไม่ใชช่หมายถึงว่า กดไม้เบสบอลไปหวดลูกก

----------------------------------------------------------------

Until you .. [12] กรุณาเตรียมหน้ากากฟอกอากาศและไบกอน ... หวานเลี่ยนเสียจนไม่เห็นอะไรเลย ... เตือนแล้วนะตะเอง

(06/04/08 )




เปลือกตาหนักๆขยับพยายามจะปรือขึ้น ความหนักปวดหนึบในศีรษะจากไข้หวัดตัวร้ายหายไปเสียสิ้นเพราะได้ยาดีทั้งกายและใจน่ะนะ



แต่ความชาที่มืแขนยังคงอยู่ เพราะน้ำหนักที่กดทับลงมาทำให้ไม่กล้าชักแขนหนี ได้แต่ยิ้มอ่อนๆกับคนที่หลับซุกอกเขา



ยามาโมโตะคว้าเอานาฬิกาที่ตั้งบนหัวเตียงมาดูบอกเวลาหกโมงเช้า อากาศที่เย็นหลังฝนตกมาเยือนให้กระชับผ้าห่มคลุมร่างข้างๆนี้ด้วยความเป็นห่วง


รัก ..รัก..รัก....รัก..รัก



คำกระซิบพร่ำบอกอยู่ในอกส่งผ่านอ้อมกอดอุ่นที่กระชับนี้



“ฉันนอนไม่พอมาสองวันติด ถ้านายทำฉันตื่นมีแหลกแน่” แม้คนพูดจะยังไม่ลืมตาที่ยามาโมโตะชักไม่แน่ใจแล้วว่าละเมอหรือเอาจริง แต่ก็ไม่ทำให้คนง่วงงุนนี้ตื่นดีกว่า




สบาย ..อบอุ่น ... เสียงฝนเมื่อคืนไม่ได้ทำให้ข่มตาหลับยากเหมือนหลายคืนก่อน


ไม่ได้น่ารำคาญ ..แต่สบาย


หน้าสวยๆซุกไซ้เข้ากับแผงอกเปลือยเปล่าขยับท่าให้อยู่ในความสบาย นิทราลงไปอีกหน




ประตูห้องอีกมุมค่อยๆแง้มเปิดสิ่งที่ยามาโมโตะคิดแวบแรกคือพ่อ แต่ก็ต้องผ่อนยิ้มออกมาเมื่อเป็นเพื่อนรักทั้งสอง ปลายนิ้วจุ๊ที่ปากก่อนจะชี้ไปยังร่างที่กอดอยู่ในออ้อมแขน



‘ฮิบาริ หลับอยู่’ สัญญาณปากที่สึนะเข้าใจความหมายและความน่ากลัวถึงเวลาตื่นเป็นอย่างดี แต่ดูท่าคนที่พ่วงมาด้วยนี่สิผลักประตูเดินเข้ามาแล้ววางของเยี่ยมกระแทกโครมไปบนโต๊ะ



“โกคุเดระคุง!” เสียงดุ ..เบา ..เบาชนิดที่ว่าเบาโคตรๆแล้วก็มีให้เสียววาบเมื่อคนตัวเล็กพลิกกายซุกเข้าหาแผงอกหาไออุ่น



นัยน์ตาคู่โตสีน้ำตาลของสึนะมองคุณท่านยามสิ้นฤทธิ์อ้อนเหมือนลูกแมวก็ถอนหายใจออก ก่อนจะหน้าชาวาบเมื่อความรู้สึกดันช้าไปหน่อย



ว่ะ ..ว่าไปยามาโมโตะก็เปลือยนี่นา ..


ถึงจะยังไม่เห็นเบื้องล่างก็เถอะเดาได้ไม่ยากนักหรอกถึงคุณฮิบาริจะใส่เสื้อเหมือนปกติแต่มันไม่ปกติอย่างที่เห็นน่ะสิ


แล้วมือเล็กๆก็กระตุกชายเสื้อหนุ่มลูกครึ่งอิตาลีให้ออกไปจากห้อง




แต่ความวัวยังไม่ทันหายความควายก็เข้ามาแทรก จังหวะพอดีพอชั่วกับเสียงเพลงโรงเรียนเจ้าเก่าของฮิบาริดังขึ้นให้เสียวไส้เล่นๆ แต่ดูท่าคนคนนี้จะหลับลึกเกินกว่าจะรู้ตัว



เมมเบอร์ที่ขึ้นเป็นของดีโน่ ที่มองแวบแรงก็ขุ่นใจให้ไม่อยากรับ แต่สุดท้ายก็ถือวิสาสะรับเมื่อคนนอนอยู่เริ่มทำหน้าหงุดหงิดแต่ยังไม่ลืมตา



“ครับ” โทรศัพท์ของฮิบาริแต่เสียงนี่สิของใคร



“เอ่อ ..เคียวยะ” ยามาโมโตะแย้มรอยยิ้ม แต่ที่ใครมาเห็นเป็นต้องบอกว่าซาตานน่ะนะ



“เคียวยะหลับไปแล้วครับ” น่าน ... เรียกชื่อเสียเสร็จสรรพ แถมไม่ต้องเห็นหน้าก็รู้ว่าตีระรื่นแค่ไหน



เสียงที่ดีโน่ได้แต่ข่มอยู่ในใจ หงุดหงิดไปก็เท่านั้น ในเมื่อเคียวยะไม่ใช่ของเรา เป็นของเขาไปตั้งนาน T[]T



“ปลุกสิ” หย่อนระเบิดไปหนึ่งดอก หมายถึงว่าปลุกแล้วแกก็รีบๆตายๆไปซะ



“ผมไม่หลงกลคุณหรอกน่า” น่าน .. ยังมีหน้าไปกวนเขา ดีโน่หัวเราะลั่นปลายสายทั้งสองต่างคนต่างเงียบ ก่อนม้าพยศจะเป็นคนทำลายมันลง



“ฝากบอกเคียวยะได้ไหม”



“ครับถ้าตื่นผมจะบอกให้” เสียงเครื่องบินพากันร่อนให้แสบแก้วหู ยามาโมโตะเดาได้ไม่ยากนักว่าเจ้าตัวคงกำลังจะกลับอิตาลี



“ฉันกลับอิตาลีแล้วนะ” บอกไปทำไมก็เคียวยะไม่สนใจอยู่แล้วนี่ ... นั่นน่ะสิหวังอะไรอยู่นะเรา



“ไหนว่าจะกลับวันจันทร์ไงครับ”



“ใครว่าฉันอยากกลับนักล่ะ ทางอิตาลีกำลังวุ่นวาย พวกมาเฟียอริก็ได้ใจล่าอิทธิพลในเขตของฉัน” ยามาโมโตะถึงกับยิ้มเจ้าเอ๋อก็คือเจ้าเอ๋อ



สรุปในใจเสียเสร็จสรรพว่าคงมีเรื่องเพราะที่ทำมาหากิน สงสัยคุณดีโน่จะผลิตของขายดีถึงได้มีแต่คนคอยแย่งทำเลวางขายสินะ



“ฝากบอกเคียวยะด้วย ฉันไม่ลืมเรื่องสวนสนุกกลับมาคราวหน้าจะเหมาหนึ่งวันแล้วพาไป” นี่ไม่ได้สำนึกเลยใช่ไหมกว่าคนที่คุยอยู่ไม่ใช่เคียวยะ แต่เป็นยามาโมโตะ ทาเคชิ ได้หนุ่มซูชิหน้ามนนั่นน่ะ!



“ถ้าผมไม่บอกฮิบาริล่ะครับ” ดีโน่หัวเราะ แต่ก็ยังไม่ทันได้ต่อความ เสียงประกาศขึ้นเครื่องก็ดังตัดสายไปเสียก่อน



“โชคดี”



“ครับ เดินทางปลอยภัยครับ” สายตัดไปแล้ว ยามาโมโตะเองก็ดูจะไม่ขุ่นใจอะไร ก็นะคุณดีโน่ถึงเค้าจะรักฮิบาริ แต่ก็ไม่คิดช่วงชิง … หรือพูดให้ถูกว่าจีบไม่ติด



พูดไปแล้วก็น่าสงสาร ... หากแต่รักนี้เขาคงต้องเห็นแก่ตัว เพราะกว่าจะได้หัวใจคนคนนี้มาช่างยากเย็นแสนเข็ญ



“อืม..” คนในอ้อมกอดขยับพลิกตัวไปอีกทางแต่ด้วยเนื้อที่เตียงมันกว้างไม่พอให้พลิก ร่างงามๆก็เลยตกกลิ้งไปอยู่บนพื้น



แคว่กกกก !!!


“เอ้ยยยยยยย!!!” ยามาโมโตะร้องหลง เมื่อสิ่งที่คว้าไว้กลับติดมือมาเพียงเศษผ้าของคนรัก เสื้อนักเรียนขาดโหว่เป็นรูโบ๋อยู่กลางหลัง ที่เจ้าตัวก็ตื่นเต็มตามาซะแล้ว



หน้างี้บอกว่าโกรธ ..โกรธแบบโกรธโคตรๆ



“ยามาโมโตะ ทาเคชิ” เสียงนั้นเหี้ยมเกรียม ค่อยๆยันกายลุกขึ้นรังสีอำมหิตแผ่ซ่าน



“ง่า ฮิบาริ .. ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ” ไม่ได้ตั้งใจไม่ได้ตั้งใจ๊ ใครจะไปกล้าฉีกเสื้อท่านเธอได้ลงคอ เขายังไม่อยากตายสักหน่อย



“ฮิบาริจะตกง่ะ .. ฉันก็เลยคว้าเอาไว้”



“ยามาโมโตะ ทาเคชิ” ไม่สน คนจะเชือด ร่างงามๆค่อยๆย่างสามขุมไม่ต้องมีทอนฟาให้หวาดเสียว แต่สองมือที่กำหมัดก็พอจะเดาถึงอนาคตตัวเองได้รำไร



“ฉันไม่ได้ปลุกนะ นายตกเตียง ..หวาาา” คนเนียนหลบหมัดที่ระรัวมาเป็นชุด แต่ชักหมดทางหนี เลยตัดสินใจผุดลุกขึ้นยืนหวังจะวิ่งวนไปรอบๆห้อง แต่กลับได้คำด่าพร้อมหน้าแดงๆมาแทนซะนี่



“ไอ้ลามก เสื้อผ้าไม่ใส่ แกไม่อายบ้างหรือไง!!!” ลืมไปเสียสนิทหลังเสร็จกินกรรมเมื่อคืนนี้เขาก็ถูกคนคนนี้ป้อนยาแล้วก็หลับไปทั้งอย่างนั้น ว่าเข้าไปนั่น ฮิบาริก็ไม่ได้ต่างสักนิดติดแต่เพียงเจ้าตัวมีเอเชิ้ตรูโบ๋กลางหลังให้ปิดทับมาถึงต้นขา



“เอ๊า ยังไมชินอีกเหรอ โธ่ ดูไม่ได้ก็ไม่ต้องดู นายเล่นรัวหมัดใส่ฉันแบบนี้จะหากางเกงยังไงเล่า!!” ว่าพลางกระโดดหลบหมัดพร้อมคว้าเอาผ้าห่มมาบัดบังเอาไว้ วิ่งหลบได้ก็ฉวยเอากางเกงที่กองๆอยู่ขึ้นมาสวม



“ยามาโมโตะ ทาเคชิ!!!”



“เอ้ยยย!!” คว้าอะไรไม่คว้าทันไปคว้าเอากางเกงฮิบาริแทนซะนี่ ขนาดตัวก็พอจะต่างกันมากอยู่ แถมไอ้บ้านี่ก็ยัดตัวเองลงไปทื่อๆ



ผลคือ........เป้าแตก และตะเข็บขาดเนื่องจากภาวะตกใจถออดดกางเกงแรงไปหน่อย



“ขอโทษ!!” พ่อจำเนียนหาทางหนี คราวนี้คว้ากางเกงไม่ผิดตัวแน่ ใส่กางเกงได้ตั้งหลักอยู่ก็ขว้างผ้าห่มไปคลุมคนที่ยืนหน้าบึ้งก่อนจะพุ่งตัวรวบร่างนั้นทุ่มไปกับเตียงดังโครม



“ไอ้บ้า!! ปล่อยฉันนะ!!” ร่างใต้ผ้าห่มดิ้นขลุกขลักแรงเหลือร้าย จนคนพยายามจะกดถึงกับลอยตกไปบนพื้นด้วยแรงมหาศาล แต่มือก็ไวกว่าคว้าอะไรเอาไว้ด้วยความตกใจ


ตุบ !!



พลั่ก!!!



“โอ๊ย!! ไอ้บ้า เล่นอะไรของแก!!” เสียงที่เล็กกว่าโวยลั่นคลำหัวตัวเองป้อยๆ สงสัยจะฟาดกับหัวเตียง

“ฮิ ..ฮิบาริ” นัยน์ตายามาโมโตะค้างเติ่งไม่กะพริบกับภาพตรงหน้า ...


“อะไรไอ้สัตว์กินพืช!!” เสียงยั้วจัดตามประสา หัวที่โขกยังเจ็บไม่หาย แต่ชักจะรู้สึกตัวเมื่อลมหายใจอุ่นๆเป่ารดอะไรบางอย่างให้สยิวเล่น



“เอ่อ .. นาย ...” เขาพูดไม่ออก ท่าล้มสุดสยองนี่แหละทำเอาเขาหัวใจเต้นระรัว มันอยู่ใกล้ชนิดที่ว่าลมหายใจเวลาพูดเป่ารดให้สั่นสะท้าน



“วิวดีเนอะ... จะค้างอยู่แบบนี้ก็ไม่เลวเลยนะ” ว่าไม่ว่าเปล่าตวัดลิ้นไล้เบาๆให้คนที่อยู่ในท่าหวาดเสียวรู้ตัวถึงภัยที่จะมาถึง แต่ครั้นพอจะตวัดตัวลุกออกก็ถูกมือใหญ่คว้าสะโพกเอาไว้



ลิ้นที่ลากไล้เหมือนปีศาจที่ริดรอนกำลังออกไปทุกที ..ทุกที แรงจะขัดขืนกลับหดหาย เข่าที่ชันอยู่ก็พากันประท้วงอ่อนเปลี้ยสั่นสะท้าน



“อื๊ออ” มือเรียวพยายามป่ายปะหาที่ยึด แต่ก็คว้าได้เพียงผ้าปูที่กำเสียจนยับ ขณะที่อีกมือก็พยายามปิดปากตัวเอง



“..พอ..จ่ะ..จะไปโรงเรียน ...แล้ว..อ๊า” สะโพกมนบิดเร่ามือจิกเกร็งแน่น เมื่อลิ้นนั้นลากรุกลานไปยังช่องทางเบื้องหลัง ก่อนจะวกมากอบกุมส่วนอ่อนไหวที่แข็งขืน ละเลงระรัวอยู่ไม่นานหยาดหยดแห่งเพลิงปรารถนาก็ถ่ายเทย้ายที่



ฮิบาริหอบหายใจถี่ระรัว เรี่ยวแรงหดหาย มือที่กำผ้าปูก็เริ่มผ่อนคลาย ถึงฮิบาริจะพอแต่ยามาโมโตะไม่คิดจะหยุดแค่นั้น เขาจับปลายเท้ากระตุกดึงเบาๆร่างคนตัวเล็กกว่าก็ย้ายที่มานั่งอยู่บนหน้าท้องเปลือยเปล่า



“โดดเรียนเหอะนะ” มันนี่ท่าจะบ้า ชวนกฎแหกกฎ ชวนกรรมการรักษาระเบียบโดดโรงเรียน ไม่ตายวันนี้จะไปตายวันไหน



หน้าสวยบึ้งทันที ก่อนจะตบฉาดเบาๆเข้าไปที่หน้าหล่อๆให้มันหายฟื้นคืนสติ



“เพี้ยนไปแล้วหรือไง” ยามาโมโตะยิ้ม จับมือข้างที่ตบมาจูบเบาๆ



“ฉันไม่สบายนี่” โกหก!!!! ไม่สบายบ้านไหนมีแรงวิ่งเหย็งๆแถมยังทำเรื่อง ...!!



“อยู่เฝ้าไข้ฉันอีกวันหนึ่งเหอะนะ” แน่นอนความหมายไม่ได้หยุดแค่เฝ้าไข้ เมื่อมือใหญ่ยกขึ้นเขี่ยคลึงยอดอกแง้มความหมาย



“ไม่สบายงั้นเหรอ” เสียงนั้นเอ่ยเย็น ข่มสติไม่ปล่อยใจไปกับการรุกราน “ไม่สบายก็กินยาแล้วนอนพักสิ” เจ้าคนเกลียดยาส่ายหัววืด



“งั้นก็ไปโรงเรียน”



“เสื้อนายขาด กางเกงนายเจ๊งจะไปยังไงล่ะ” เอาความผิดของตัวเองเข้าล่อ ที่จริงก็แค่ไอ้เด็กไม่รู้จักโตงอแงไม่ยอมไปโรงเรียน




พลั่ก!!



กำปั้นลุ่นๆซัดเข้าไปที่สันกรามอย่างคนหมดความอดทน



“เพราะแก ...”



“ง่า...”



“ทำอะไรบ้าๆ คิดบ้างไหม!!” คิดแน่ ..... คิดแต่เรื่องหื่นๆในหัวน่ะสิ เมื่อการสำนึกผิดของยามาโมโตะ ทาเคชิ คือนิ้วที่เขี่ยเอาส่วนอ่อนไหวใต้เสื้อเชิ้ตที่ปิดบังรำไรน่ะนะ



แต่ก็ถูกคนฉุนจัดจับข้อมมือแล้วออกแรงบีบหนักๆ แขนขวาที่ช้ำอยู่แล้วก็ยอมสงบศึกลาจากไป



“แล้วจะทำยังไงล่ะ เสื้อผ้าก็ไม่มีใส่ อย่าบอกว่าชุดฉันนะ ใส่ไปนายต้องเปลือยแน่ๆ ..อ๊อก!!” มือเรียวตีพลั่กเข้าไปที่แผงอก ก่อนจะลุกจากที่นั่งมีชีวิตไปยังตู้เสื้อผ้ารื้อๆค้นๆแทบตายก็ไม่มีตัวไหนที่พอจะใส่ได้สักนิด



“ไม่ต้องใส่หรอกน่า” คนที่นอนอยู่ลุกขึ้นมากอดไว้ข้างหลัง กัดขบติ่งหูเย้ายวนแถมท้ายด้วยคลึงบั้นท้ายเปลือยๆเนียนๆอย่างห้ามใจไม่ไหว



พลั่ก!! อ๊อก!!



ร่างสูงกว่าลอยวืดไปกองบนพื้นห้องด้วยหมัดสยบมาร หนุ่มนักกกีฬากุมท้องตัวโก่งจุกไส้แทบบิด ไม่ต้องถามว่าทอนฟากับหมักแม่เจ้าประคุณอันไหนหนักกว่า..เพราะมันไม่ต่างกันสักนิด



“อย่ามาทะลึ่ง!!”


-------------- TBC -------- สำหรับวันนี้สวัสดีครับ
หึๆๆๆ ไอ้ส้มกลับมาหลั่นล้าแล้วครับ
ฮึดแล้วเหวยย พลังหื่นแผ่ซ่าน
แต่กว่าจะปรับอารมณ์จากความดาร์ก เพราะใครบางคน *เหล่ไปที่ใครบางคน* เอาสวิตซ์ 69 มาเปิดให้พลังมืดอีส้มแผ่ซ่าน แทบแย่ครับ
หึๆๆ หรือจะทำเรื่องนี้ให้มันดาร์กดี หึๆๆๆๆ /โดนสอยไปกองที่พื้น/ ห้ามไว้เหวยไอ้ส้มห้ามไว้ เรื่องนี้มันใสกิ๊งๆ รักสดใสหัวใจหนุ่มเบสบอลกับอีสาวทอนฟานะเหวยย [s]ถึงอยากจะจับ D มาขึงแส้กระทำย่ำยียั่วให้80มืดก็เถอะ[/s]
เห็น ED ใหม่แล้วเกิดอาการกรี๊ดครับ บรรยากาศเข้ากับฟิคนี้มาก >[]<!!!!
ไอ้ส้มชอบฝนนน เด็กที่เกิดมากับฝนย่อมชอบพวกเดียวกัน (ฮา)

ไปล่ะครับ แพล่มเยอะเดี๋ยวจะโดนเตะออกนอกโลก ...
ขอบคุณทุกกำลังใจครับ ขอบคุณที่ตามอ่าน ไอ้ส้มซึ้งใจจริงๆ T^T
ลาล่ะครับ อาดิโอ๊ส 2วันจะมาหลั่นล้าเหมือนเดิมครับ

กรี้ดดดดดด
น่าร้ากกกก นับวันยิ่งน่ารักเข้าไปทูกทีเเล้ว ท่านฮิ หุๆ
ไม่น่าล่ะ เจ้ายามะลูกแม่ถึงอดใจไม่ไหวซะที หึๆ

=[]=* เอร๊ยยยยยยยยย

ยามะทะลึ่งงงงงงงงงงง 0///0 (แหล-เนียนได้อีก)

(แต่ไอคนแอบดูอย่างเราทะลึ่ง+หื่นกว่าหลายเท่านัก)

ไม่ต้องไปแล้วโรงเรียนน่ะ หึๆๆ - -+ << เอ็งคิดไรเนี่ย?

[align=center]ลาก่อนจิตสำนึกฝ่ายดี สวัสดีความมืด

พลังมารเริ่มแผ่ซ่าน ไอเดียจิตๆมีเพียบเวียนว่ายเต็มหัวไปหมด

น้องส้มทำพี่มืด อ่า

โดนถีบออกจากเอ็นทรี่

กร้ากกกกกก

รอตอนต่อไปจ้า[/align]

ยินดีด้วยที่กลับมาเป็นเหมือนเดิมค่ะ

ฮิ้วเกินไปแล้วนะยามาโมโตะคุงมากกว่านี้ก็ได้นา/พลั่กโดยอะไรสักอย่างยัน/

ขอบคุณนะคะเป้นกำลังใจให้เสอมแล้วอีก 2 วันเจอกันค่ะ

อ่ะนะ กลับมาลันล๊าแล้ว ก็ดีใจด้วยน๊า

แต่ขอเถอะนะ อย่าพึ่งดาร์กเลย ขอแบบใสกิ๊งก่อนล่ะกัน

แต่แอบสงสารดีโน่เหมือนกันอ่ะ (แต่ก็คงไม่ยกท่านฮิให้หรอกน๊า ดีโน่ รอเรื่องต่อไปแทนล่ะกัน)

ท่านฮิน่ารักอีกแล้วอ๊า ก้มหัวหลบทอมฟา

mamo ครั้งนี้วืดจ๊า ท่านฮิ ยามะสอนมาดี

ยามะ นายทำกางเกงกับเสื้อท่านฮิขาด แล้วท่านฮิจะใส่อะไรอ่ะ ท่านฮิไม่ได้หนาเหมือนนายนะ

อ้อ ของสมนาคุณ ได้รับแล้วนะค่ะ

ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างมากค่ะ

โอ้ ฟิคนี่ยามะทำไมถึง
ทำไมถึง....ทำม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย
น่าร้ากกกกก...........แถมคู่กะ ฮิบะแร้ว...
เธอ กด!! เก่ง ม้ากกกกก
อ๊าคคคคค จาขาดจายตาย เดี้ยงงงงงงงงงงงง
เกือบเสียเลือดแร้วนะเนี่ย ....
เก็บไว้ใช้ตอนหน้าละกาน หุหุ
................................................................
จาติดตามเน้อ

หวานจ๋อยๆๆๆๆ อร๊ากกกกกกก

ยามาโมโตะหื่นจิงด้วยอะ คืนดีกันแร้วเอาใหญ่ๆ 555555

ท่านฮิบาริเซกคุซี่ T____T ก่อนตายอยากจะเหนซักนี๊ด ยามาโมโตะยอมให้หน่อยดิ 55555
ปล่อยให้ท่านฮิไปโรงเรียนเห้ออออ 55555 สงสารเค้า

อยากอ่านตอนหน้าแร้วแฮะ ~~~

สู้ตายค่า!!

หวานจริงๆด้วย

ยามะ ไอ้หื่น!!!!!!
555

ท่านฮิบาริขา~
กดมันกลับเลย (//คำแนะนำมันช่าง...)
ได้เวลาเปลี่ยนเป็น 1880 แล้ว เอิ้กๆๆๆๆ

อยากอ่านต่อแล้วอ่ะ อิอิ

อุอุ น่าร๊ากมากค่ะ คู่นี้ >///<

ชอบตอนคุณฮิบะหลับซบยามะจังเลย แบบว่า หวานได้จัยแม่ยก

ทะเลาะกันตอนเช้าด้วย หยั่งกะคู่สามีภรริยา (เอิ๊กๆ)

ว่าแต่...คุณพ่อท่านจะไม่ได้ยินเชียวรึ =[]=!

ทั้งเสียงตีกันทั้งเสียง.....(ละไว้ในฐานที่เข้าใจ )

ปล.1ขอบคุณสำหรับของสัมมาคุณน๊าเค๊อะ >_<

ปล.2ยินดีด้วยที่คุณส้มกลับมาร่าเริง มีแรงมาปั่นฟิคให้สาวyได้อ่านกันค่ะ

ตอนเช้าตื่นมาก็สวีทจนน่า.....กรี๊ดดดดดดดด

ยามะ ร้ายมากต้งใจเอาชุดคุณเคียวทำขาดละสิ
จะได้จับนอนกกต่อ

แล้วเอาชุดยูคาตะมาให้ใส่ สินะ

โอ๋ๆๆคุณดีโน่ไม่สมหวังรักคุณเคียว ยังมีหมิงหมิงรออยู่นะคะ จุ๊บๆ
(อ้าว รีบขึ้นเครื่องบินหนีเชียว)