Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 108 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 8  Next
Author Message
 Post subject: [Fic] Darkness in your heart -RL- UP.6 (27/04/09)
PostPosted: 15 Mar 2009, 01:19 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 21:03
Posts: 603
Location: Lambo's heart
มันคือฟิคขัดตาทัพคร้าบบบบบ ตอนนี้กะลังแต่งเรื่อง Heartless ตอน 3 อยู่เน้

เอามาให้อ่านก่อนนะจ๊ะ

อย่าลืมเม้นหล่ะ จุ๊บๆ

ไม่แน่ใจว่ามีคนชอบมั้ย อยากฟังความเห็นคร้าบบ โฮกกก

ช่วงนี้รันทดอยู่ด้วย

..............................................................................................................................................................

Title : Darkness in your heart
Pairing : Reborn x Lambo
Rate : R
Describtion: รีบอร์นเลวบรรลัย นายเอกนั้นไซร้รันทดยิ่งกว่าหนังช่อง 7
Warning : เรื่องนี้ไม่เหมาะกับเด็กและเยาวชน บุคคลที่อายุน้อยกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ
โปรดระวัง! ความดาร์กจะพุ่งเข้าหาโดยไม่รู้ตัว ใครชอบ sm เชิญทางนี้เลยจ้าาา (ยังกะเร่ขายของ)
.........................................................
Chapter 1 : The man called 'Reborn'

ผมไม่เคยคิดว่า ชีวิตของผมเป็นสิ่งไร้ค่า ถึงแม้ว่าผมไม่มีพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด ไม่เคยได้รับความอบอุ่นจากครอบครัว แต่ผมก็ไม่เคยสนใจว่า...ผมเกิดมาทำไม และใครเป็นผู้ให้กำเนิด เพราะผมสามารถยืนหยัด ทำอะไรได้เองแม้ว่าจะไม่มีมือคอยประคองตอนผมล้ม ไม่เคยมีคำชี้แนะเมื่อเดินทางผิดพลาด มีแต่ต้องพึ่งพาและยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเอง ถึงแม้ว่าผมจะบอกตัวเองเช่นนั้น ส่วนลึกของผมก็ร่ำร้อง.....ผมเกิดมาทำไมกัน

ผมเกิดมาบนโลกใบนี้......เพียงเพื่อให้เขา.....ย่ำยี......บดขยี้ผมลงแทบเท้าเขา......เพียงเพื่อให้ผมตระหนักในตัวเองว่า....ผมนั้นช่าง............ไร้ค่า

"อย่า.....ได้โปรดเถอะ รีบอร์น อย่าทำอย่างนี้เลย ฉันไปทำอะไรให้นายกัน ทำไม.....ทำไม...."

ทำไม....พูดคำนี้ออกมานับร้อยนับพันครั้ง คำถามสั้นๆที่ไม่เคยได้รับคำตอบ มีแต่เพียงแววตาสะใจกับรอยยิ้มชั่วร้าย พอใจ...ที่ได้เหยียบย่ำ ทำลายศักดิ์ศรีของผม.....รีบอร์น.....ไอคนเลว

"ฮะ ทำไมชั้นต้องตอบคำถามไร้สาระของแก ชั้นพอใจ...ก็แค่นั้น ชีวิตแกเกิดมาเพียงเพื่อระบายอารมณ์ให้คนอย่างชั้น มันก็น่าจะคุ้มค่าพอแล้วนี่ อย่างกับว่า แกมีคนห่วงนักหนา ที่บ้านน่ะ....ไม่มีใครเลยไม่ใช่รึไง"

แล้วเขาก็ทำเสียงราวกับว่าผมเป็นตัวอะไรสักอย่างที่น่าสมเพชเวทนา.....เยาะเย้ยเพียงเพื่อให้ตัวเองดูสูงส่ง

ใช่....ผมมันไม่มีใคร แล้วทำไมเขาต้องคอยแต่จะตอกย้ำ....ทุกๆคำพูดของเขาฝากรอยแผลเป็นที่ไม่มีวันจางหายไว้ในหัวใจของผม คำพูด....ที่ราวกับใบมีดทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจ

ด้อยค่า....รวดร้าว....จนแทบอยากจะตายเพียงเพื่อให้สามารถลบลืมคำพูดร้ายกาจ

ข้อมือของผมปวดร้าวไปหมดจากการถูกมัดด้วยเชือก 3 วันแล้วที่ผมอยู่ที่นี่ ที่ห้องใต้ดินบ้านของรีบอร์น เป็นการกลั่นแกล้งที่ยาวนานที่สุดที่ผมเคยได้รับและโหดร้ายที่สุดเท่าที่คนๆนึงจะพึงมีให้ได้.....

กลั่นแกล้งให้เจ็บ.....และตายทั้งเป็น

รีบอร์นส่งสัญญาณให้ลูกน้อง 6 คนที่อยู่รายล้อมผม พวกเขาขยับเข้ามาใกล้พร้อมอาวุธครบมือ....แล้วนรกของผม....ก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

ส่วนหนึ่งเป็นความผิดของผม......เพราะผมไปเห็นสิ่งไม่สมควรเห็น ได้ยินในสิ่งที่ไม่ควรได้ยิน.............

1 เดือนที่แล้ว

"เบล ชั้นอยากเข้าห้องน้ำ"
ผมกระซิบกระซาบข้างหูเพื่อนรักของผม ระหว่างคาบเรียนภาษาญี่ปุ่นอันสุดแสนจะน่าเบื่อ.....ใครจะหาว่าผมติงต๊องก็ได้ แต่ผมไม่อยากไปคนเดียวนี่ น่ากลัวออกจะตาย ไปตอนเรียนแบบนี้ ขืนเข้าห้องน้ำคนเดียว โดนผีหลอกจะทำไง
"ก็ไปสิ เจ้าชายกำลังตั้งใจเรียนอยู่" เบลพูด ทั้งที่ไม่เงยหน้าขึ้นมอง มือก็ขยับๆเหมือนจดตามที่อาจารย์พูด ที่ไหนได้มันกำลังลอกการบ้านวิชาต่อไปอยู่ต่างหาก
"ชั้นไม่อยากไปคนเดียวนี่"
"แรมโบ้อ่าาาาา ถ้าเจ้าชายไม่ส่งการบ้านอีก เจ้าชายต้องได้ F แหงเลย ถ้าเจ้าชายติด F สาวๆจะไม่แลนะ ไม่ได้ๆๆๆ เจ้าชายต้องตั้งใจเรียน"

ว่าแล้ว มันก็ตั้งใจเรียนด้วยการลอกการบ้านต่อไป โธ่เว้ย! ไปเองก็ได้ฟ่ะ ทำไมไอเจ้าชายบ้านี่ต้องมารักเรียนตอนนี้ด้วยเนี่ย

ผมเดินไปห้องน้ำอย่างเซ็งๆ ก่อนจะเดินไปยังส่วนของห้องส้วม ไม่อยากจะยอมรับเลยว่า....ผมปวดขี้ แต่แล้วเท้าของผมก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นประตูห้องน้ำห้องหนึ่งซึ่งเปิดกว้างอยู่นั้นมีควันลอยออกมา ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ผมผลักประตูบานนั้นเปิดออกอย่างแผ่วเบา.......

แผ่นหลังกว้างของผู้ชายคนหนึ่งปรากฏต่อสายตาผม แต่อะไรก็ไม่ดึงดูดสายตาเท่าสะโพกมนกับสองขาเรียวขาวที่แยกออกกว้างและพันรัดอยู่รอบเอวของผู้ชายคนนั้น ผู้ชายคนนั้นกำลังขยับสะโพกกระแทกอย่างร้อนแรง เสียงครางหวานๆดังลอดออกมาเรื่อยๆก่อนจะหวีดร้องเป็นครั้งสุดท้าย ผมขยับเท้าถอยหลังเพื่อจะไปจากที่นี่ ทันใดนั้น รองเท้าส้นสูงสีแดงที่เจ้าหล่อนสวมอยู่ก็หล่นลงกับพื้น

ผมจำได้ในทันทีว่า ผู้อำนวยการโรงเรียนผมเอง....ที่เป็นเจ้าของรองเท้าคู่นั้น

ขณะที่ผมกำลังจ้องมองรองเท้าคู่นั้นด้วยความรู้สึกหลากหลาย โดยไม่ทันรู้ตัว....ผู้ชายคนนั้นก็หันกลับมาจ้องหน้าผม ดวงตาสีดำคมกริบของเขาจับจ้องใบหน้าผม ไล่สายตามาที่แผ่นอก เอว สะโพก แล้วเลยมาที่ต้นขา ก่อนที่รอยยิ้มจะผุดขึ้นมาที่มุมปากของเขา รอยยิ้ม....ที่ผมไม่รู้ความหมาย รู้แต่ว่ามันทำให้ผมหน้าร้อนด้วยความอับอายจนต้องวิ่งหนีออกไปให้พ้นสภาพนั้น

ผู้ชายคนนั้น....เขาเป็นคนดัง เป็นประธานนักเรียน ทุกคนต่างคลั่งไคล้เขา เขาหล่อเหลา....ทั้งหล่อ เท่ห์ เก่งสารพัด และที่สำคัญที่สุด.....เขาเป็นลูกชายของผู้อำนวยการโรงเรียน

รีบอร์น.....มีอะไรกันกับแม่ของตัวเอง

ความคิดนี้....ทำให้ผมขยะแขยงจนขนลุกชันไปทั่วร่าง วิปริต.....ต่ำ......ถ้าจะทำเรื่องอย่างนั้น ทำไมถึงไม่ไปทำที่บ้านล่ะ มาทำที่โรงเรียน กลัวคนเขาจะไม่รู้รึไงกัน.....ทำเรื่องแบบนี้โดยไม่รู้สึกอะไร.......

ผมคิดในใจอย่างดุเดือด แต่แล้วก็มีใครบางคนกระชากข้อมือของผมเข้าไปในห้องเก็บของ

"เฮ้ยย อะไรกันวะ แกเป็นใคร....แล้ว...."

"ชู่ๆๆๆ" ผู้ชายคนนั้นเอื้อมมือมาปิดปากผม เมื่อผมหันกลับไปก็ได้แต่ตกตะลึง

โคโรเนโร่........มาทำซุ่มอะไรอยู่ในห้องนี้เนี่ย

"นายเป็นอะไรทำไมจู่ๆก็........."

ผมพูดได้แค่นั้น โคโรเนโร่ก็ดึงตัวผมเข้าไปกอดอย่างแนบชิด จนรับรู้ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ถี่แรงของเขา ลมหายใจร้อนๆปะทะเข้าที่ซอกคอจนผมรู้สึกขนลุก

"ฉันคิดถึงนาย........วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันกลับมาหลังจากโดนพักการเรียน ไม่คิดจะปลอบใจมั่งเลยรึไง"

เขาพึมพำพลางถูหน้ากับไหล่ของผมราวกับลูกหมาตัวน้อยๆ ผมหัวเราะให้กับท่าทางนั้น ก่อนจะยืดตัวขึ้นไปจุมพิตเบาๆที่ริมฝีปากของเขาแล้วผละออกมา

"อะไรกัน ชั้นอยากได้ deep kiss นะ"

เขาพูด แล้วก็โดยไม่ทันตั้งตัว เขาก็ประกบริมฝีปากลงมาที่ปากของผม ริมฝีปากอุ่นๆนั่นขบเม้มที่ริมฝีปากล่างของผมเบาๆ ก่อนจะแทรกลิ้นเข้ามากวาดต้อนไปทั่วโพรงปาก ลิ้นร้อนๆพันรัดรอบลิ้นของผม ผมยกแขนขึ้นโอบรัดรอบคอเขาก่อนจะเริ่มตอบสนองจูบนั้น

โคโรเนโร่.....ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นใจอยู่เสมอเมื่อได้ใกล้ชิดกับเขา จนกระทั่งเมื่อ 1 ปีก่อนที่เขาบอกรัก ผมจึงไม่ปฏิเสธเลยที่จะคบกับเขา

และที่สำคัญที่สุด............เขาเป็นเพื่อนสนิทของรีบอร์น

ความคิดนี้ทำให้ผมหยุดชะงักอย่างกระทันหัน โคโรเนโร่ผละออกมาก่อนที่ขมวดคิ้วอย่างสงสัย

"เป็นอะไรไปน่ะ คิดเรื่องอะไรอยู่งั้นเหรอ"

"เปล่า......ก็แค่คิดเรื่องของ.....เรา"

อันที่จริง....ชั้นคิดเรื่องเพื่อนของนายอยู่ต่างหาก แต่ให้ตาย ผมก็ไม่พูดมันออกไปหรอก

โคโรเนโร่หัวเราะ เขาจูบแก้มผมแรงๆก่อนจะพูดว่า

"ถ้านายยังขืนทำตัวน่ารักด้วยการพูดคำว่า 'เรา'ออกมาอย่างนี้ ฉันจะอดใจไม่ไหว ปล้ำนายในห้องเก็บของนี่นะ"

"บ้ารึไง ชั้นไม่อยากทำที่นี่หรอกนะ ถ้าอยากทำก็ไปเปิดห้องที่โรงแรมสิ ถ้าไม่ใช่โรงแรม 5 ดาวชั้นไม่ยอมด้วยนะ ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ"

"นายนี่มันน่ารักชะมัด แน่นอนว่าครั้งแรกของนาย ชั้นจะเปิดโรงแรม 5 ดาวไว้รอเลยที่รัก อีก 1 อาทิตย์จะวันเกิดชั้น นายรักษาเวอร์จิ้นไว้ให้ชั้นดีๆหล่ะ วัวน้อย"

เขาหอมแก้มผมอีกครั้งก่อนทีจะจูงมือออกไปนอกห้องเก็บของ แล้วเดินมาส่งผมที่หน้าห้อง ทำเอาคนในห้องหันมามองผมเป็นตาเดียว แล้วผมก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ผมบอกอาจารย์ว่าจะไปห้องน้ำ แต่ดันเดินมากับโคโรเนโร่อย่างนี้ ทุกคนจะคิดยังไงเนี่ย

อาจจะนึกว่าผมไปแอบพบโคโรเนโร่...........

หน้าของผมเริ่มร้อนจนรู้สึกได้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า.....มันต้องแดงมากๆแน่เลย น่าอายชะมัด โคโรเนโร่หอมแก้มผมอีกครั้ง โค้งให้อาจารย์ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งผมไว้กับสายตาทิ่มแทงจากนักเรียนหญิงในห้อง

"สวีทกันจัง เจ้าชายหล่ะ อิจฉา เมื่อไหร่สาวๆจะหอมแก้มเจ้าชายมั่งน้าาา" ไอบ้าเบล!! ล้ออยู่
ได้

"อย่างแกน่ะ คงมีหนุ่มๆมาหอมแทนมั้ง"

ผมหันไปด่ามันเบาๆ ก่อนจะหันไปตั้งใจฟังอาจารย์สอนต่อไป เมื่อเธอส่งสายตามาทางผมว่า 'หุบปากซะที'
...................................................................................

เย็นมากแล้ว........ผมยังคงนั่งรอโคโรเนโร่อยู่ในห้องเรียน ช้าเป็นบ้า ทำอะไรของเขาอยู่นะ หรือว่าเกิดอุบัติเหตุอะไรร้ายแรง ความกังวลเริ่มครอบคลุมหัวใจผมทีละนิด

ครืดดดดดด

"โคโร่เนโร่!!!"

ผมถลาไปที่ประตูทันที ก่อนจะโผไปกอดเขาเอาไว้แน่น โสตสัมผัสของผมได้กลิ่นน้ำหอมบางเบาออกมาจากร่างนั้น .....แต่โคโรเนโร่ไม่เคยใช้น้ำหอม.....

ผมผงะออกมาด้วยความตกใจ ก่อนจะเงยหน้ามองร่างสูงใหญ่อย่างตกตะลึง ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นดูเย็นชากว่าเคยเมื่อมองมาจากระยะประชิด ดวงหน้าคมเข้มรับกับจมูกโด่งเป็นสัน เรือนผมสีดำที่ถูกจัดเซตมาอย่างดี ทิ้งตัวม้วนงอที่ข้างแก้มเล็กน้อย ผู้ชายที่คนทั้งโรงเรียนหลงใหล..............

"ร....ร.....รีบอร์น" ร่างกายของผมสั่นระริกยามเอ่ยเรียกชื่อเขา ผู้ชายคนนี้.....ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ในเวลาอย่างนี้ แล้วโคโรเนโร่.......

เท้าของผมก้าวถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว เขาเหยียดริมฝีปาก....ยิ้มราวกับดูถูกผม

"ร่าน......" พึมพำแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ แต่กลับดังก้องชัดเจนอยู่ในหูของผม....สะท้อนไปมาราวกับตอกย้ำคำๆนั้น แน่นอนว่าผมรู้สึกอับอาย แต่เหนืออื่นใด....ผมกำลังโกรธ....โกรธผู้ชายคนนี้

"นายกำลังดูถูกชั้น.....ชั้นก็แค่คิดว่านาย......"

"แก้ตัว!!! ไม่ใช่ว่าอยากจะกอดชั้นจนตัวสั่นระริกรึไง หึ....คนชั้นต่ำ พวกปากแข็งนี่มันน่าเบื่อเป็นบ้า" รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏที่ริมฝีปากของเขา ก่อนที่เขาจะนั่งลงบนโต๊ะนักเรียน มือใหญ่ของเขาควักบุหรี่ออกมาจากอกเสื้อ ก่อนจะจุดสูบอย่างสบายอารมณ์.....นี่น่ะเหรอ ประธานนักเรียน น่าหัวเราะชะมัด

"นายเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าชั้นเท่าไหร่หรอก ถ้าชั้นต่ำ....นายก็คงต่ำกว่า ชั้นไม่เคยอดอยากขนาดไปมีอะไรกับแม่ตัวเองก็แล้วกัน" ผมตอกกลับด้วยคำพูดที่ร้ายกาจ.....ผมไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน แต่แค่ผู้ชายคนนี้เท่านั้น....ที่ผมยอมไม่ได้

"เฮ้ออ แรมโบ้ที่แสนดีของโคโรเนโร่ไปไหนซะแล้วหล่ะ แทนที่จะเอาเวลามาด่าว่าชั้น ไปห่วงแฟนนายดีกว่า ป่านนี้ไม่รู้ไปตาย.....ไม่ใช่สิ.....ไปให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาลไหนแล้ว"

"หมายความว่าไง" ผมถามด้วยเสียงเคร่งเครียด เกิดอะไรขึ้นกับเขางั้นเหรอ

"ไม่มีอะไร วันนี้นายนัดเจอกับเขาใช่มั้ย แต่ชั้นอยากคุยกับนาย.....เขาก็แค่ตัวขัดขวางทางชั้น เลยต้องเจ็บตัวมั่ง....เล็กๆน้อยๆ"

"นี่แก ทำอะไรเขา บอกมานะ!!!!!" ผมกระชากคอเสื้อร่างสูงกว่าอย่างรุนแรง ไม่สนแล้ว ว่าคนๆนี้จะมีอิทธิพลมากแค่ไหน อภัยให้ไม่ได้.....ผู้ชายเฮงซวย

รอยยิ้มเยาะปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากของเขา ก่อนที่มือใหญ่ตะปบเข้าที่ข้อมือของผมอย่างรุนแรง ออกแรงบิดจนปวดร้าวไปถึงกระดูก บีบบังคับผมให้ปล่อยมือออกจากคอเสื้อของเขา

น้ำตาผมเริ่มรินไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว เจ็บ....เจ็บจะตายอยู่แล้ว แต่ให้ตายผมก็ไม่ส่งเสียงร้องออกมา.....

รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏเด่นชัดบนริมฝีปากบางของรีบอร์นมากขึ้น......

"ไม่เข้าใจ....ว่าทำไมคนอย่างหมอนั่นถึงเลือกคบกับแก มีอะไรดีนักหนา หรือว่า.....เรื่องอย่างว่า......"

ว่าแล้ว เขาก็ปลดเน็กไทด์ของตัวเองออก มัดข้อมือทั้งสองข้างของผมไว้ ข้อมือข้างที่โดนเขาบีบนั้น ชาจนไร้ความรู้สึกเขาก้อดึงทึ้งเสื้อของผมอย่างรุนแรง จนเสื้อนักเรียนตัวบางฉีกขาด กระดุมร่วงกรูลงมากับพื้น ผมตัวสั่นสะท้านเมื่อมองสบสายตาของเขา รีบอร์นจ้องมองมาที่ร่างเปลือยท่อนบนของผมอย่างพึงพอใจ สายตาของเขาเลื่อนสำรวจตั้งแต่ลำคอขาวผ่อง แผ่นอกบาง หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะไปหยุดสายตาที่เป้ากางเกงของผม เพียงแค่ถูกจ้องมอง....ผมก็รู้สึกร้อนไปทั้งตัว ราวกับว่ากำลังเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้าเขา สายตาของเขาทำให้ผมอับอาย รู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นสินค้า เป็นของชั้นต่ำ......

"เคยๆกับโคโรเนโร่มาแล้ว กับชั้นก็ไม่ต้องสอนอะไรมากสินะ" เขาพูด ขณะที่ผมได้แต่กัดปากตัวเองด้วยความเจ็บช้ำ

"ชั้นไม่มีอารมณ์กับคนอย่างแกหรอก ไอเลว" ผมพูดออกมาอย่างเจ็บแค้น......เจ็บใจ เป็นผู้ชายเหมือนกันแท้ๆ แต่ทำไมเจ้านี่มันถึงได้แรงเยอะนักนะ

รีบอร์นก้มหน้าลงมาประชิดซอกคอผม จูบลงไปแผ่วเบาที่นั่นก่อนจะเริ่มขบเม้มอย่างรุนแรงจนต้นคอขาวๆแดงช้ำ ฟันของเขากัดลงไปที่เนื้อนุ่มจนเลือดสีแดงไหลทะลักออกมาจากปากแผล รีบอร์นดูดดื่มกับเลือดที่ไหลมาจากซอกคอขาวผ่อง ลิ้นร้อนๆไล้เลียไปทั่วลำคอ พร้อมกับขบเม้ม ขบกัด สร้างรอยแผลใหม่รอยแล้วรอยเล่า

อึ๊กกกก ร่างบางกลั้นเสียงครางเอาไว้อย่างสุดความสามารถ รู้สึกดี......ความรู้สึกอย่างนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ รู้สึกสั่นสะท้านจนแทบทนไม่ไหว เรือนร่างบอบบางสั่นระริก ราวกับเชิญชวนให้สัมผัสให้มากกว่านี้

รีบอร์นมองปฏิกิริยานั้นด้วยความพึงพอใจ ให้มันได้อย่างนี้สิ.......ร่างสูงเลื่อนลงมาที่แผ่นอกบางก่อนจะหยุดอยู่ที่หัวนมสีชมพูสด ลิ้นร้อนไล้วนไปทั่วยอดอกซ้าย ขบกัดจนแดงช้ำ ส่วนมือก็บดขยี้ลงไปที่ยอดอกอีกข้างอย่างรุนแรง

"อ๊าาาา หยุดนะ อย่าทำอย่างนี้" แรมโบ้ที่เริ่มมีสติกลับมาแล้ว พยายามบิดซ้ายบิดขวาอย่างอับจนหนทาง.....พอซะที ก่อนที่เขาจะเคลิบเคลิ้มไปมากกว่านี้

ฝ่ามือหนาสะบัดใส่แก้มใสอย่างรุนแรง แรมโบ้รู้สึกได้ถึงรสขมปร่าของโลหิตในปากของเขา เลือดอุ่นๆรินไหลมาจากริมฝีปากอิ่ม ปวดร้าว.....กับความไม่ได้เรื่องของตัวเอง

"ชั้นคิดว่า แกคงชอบความเจ็บปวดงั้นสินะ........" ร่างสูงพูดขึ้นมาด้วยเสียงเยียบเย็น ขณะที่ร่างบางหันหน้าหนี ไม่ยอมสบตาด้วย ดวงตาสีเขียวมรกตสะท้อนถึงความรังเกียจสัมผัสนั้น

"ก็ได้ ถ้าแกต้องการอย่างนั้น พอกันทีกับการเล้าโลม!!!" กระชากเรือนร่างบอบบางให้ลุกขึ้นยืน กระชากกางเกงจนร่นลงมากองกับพื้น เรียวขาขาวผ่องสั่นระริก พยายามจะวิ่งหนีให้พ้นๆไป แต่ร่างสูงกลับจิกเรือนผมสีดำสนิทนั้้นขึ้นมา มือใหญ่กดแผ่นหลังบอบบางแนบกับโต๊ะ ก่อนที่จะกระแทกกายเข้าไปในช่องทางบอบบางอย่างสุดแรงจนมิดด้าม

"อ๊าาาาาาาาาาา อ่ะ พอได้แล้ว อ๊าาาาา" แรมโบ้กรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง เจ็บ.....รู้สึกราวกับว่าร่างกายจะแยกออกจากกัน เจ็บปวด....ราวกับจะตายไปเสียอย่างนั้น

โลหิตสีแดงสดไหลย้อยลงมาตามเรียวขาขาว ตามจังหวะกระแทกกระทั้นอันเร่าร้อนของร่างสูง ร่างบอบบางกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่า ขอความเมตตาจนเสียงแหบแห้ง น้ำตาไหลลงมาจากดวงตาสีเขียวมรกตจนเปียกชื้นไปทั่วทั้งโต๊ะ

"พอซะที เจ็บ....พอได้แล้ว อ๊าาา"

เจ็บเจียนตาย.....แต่ร่างสูงกลับรู้สึกสนุก ความรู้สึกแบบนี้แหละที่เขาโหยหามานาน ช่องทางบอบบางที่อ่อนนุ่ม เร่าร้อน บีบรัดตัวตนของเขาทุกครั้งที่กระแทกกายเข้าไป สุดยอด....ร่างกายแกนี่มันสุดยอดจริงๆ แรมโบ้

เรียวขาขาวสั่นระริกจนแทบพยุงไว้ไม่อยู่ อยากจะล้มลงไปกองกับพื้นให้รู้แล้วรู้รอด แต่มือใหญ่กลับยึดเหนี่ยวเอาไว้ที่สะโพกมน บังคับให้ขยับไปมาตามความต้องการของเขา บีบเคล้นจนเนื้อขาวๆที่สะโพกแดงช้ำเป็นรอยมือ ถึงรีบอร์นจะร้ายกาจแค่ไหน แต่แรมโบ้ก็รู้ตัวดี......การกระแทกกระทั้นของเขา แต่ละครั้งมีแต่ความเจ็บปวด แต่ลึกๆแล้วกลับแฝงไปด้วยความหฤหรรษ์จนไม่อยากจะให้ร่างสูงหยุดอยู่แค่นี้

"เร็ว อ๊าาาาา เร็วขึ้นอีก รีบอร์นนนน" ครางออกมาอย่างทนไม่ไหว แทบจะไปถึงอยู่รอมร่อ อีกนิดเดียวเท่านั้น รีบอร์นกระแทกกายเร็วขึ้น รุนแรงขึ้น

"อ๊าาาาาาาา รีบอร์นนน" เสียงครางหวีดหวานออกมาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างสูงจะปลดปล่อยเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่ม รู้สึกอุ่นวาบไปทั่วภายในเมื่อน้ำรักถูกฉีดเข้ามา พอๆกับที่ร่างบางเองก็ปลดปล่อยออกมาจนเลอะเต็มโต๊ะเรียนด้วยเช่นเดียวกัน

"ร่าน.....แกมันก็ร่านอย่างนี้กับทุกคนน่ะแหละ"

เสียงเหยียดหยามของรีบอร์น คือสิ่งสุดท้ายที่ได้ยินก่อนที่สติทั้งมวลจะดับวูบไป

เกลียด...........

ชั้นเกลียดนายเหลือเกิน..........

TBC จ้า

..................................................................................

P.s ใครอยากอ่านคู่ไหน เดี๋ยว seulki จัดให้ อิอิอิ

_________________
Image

Image


Last edited by SeulKi on 27 Apr 2009, 23:36, edited 9 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 15 Mar 2009, 01:52 
User avatar
Joined: 13 Jan 2009, 20:28
Posts: 438
Location: ที่ๆแอบมองXSได้ชัดๆ-..-
มันเกินไปแล้วนะเฟ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!
(/ทุบโต๊ะอย่างแรง)

...เป็นแม่ยก RL แต่ทำไมอยากเชียร์โคโร?
ทำไมอยากตบรีบอร์นฟะ!?

...ส่วนตัวไม่นิยมดาร์กกับSM ง่ะ..

TT^TT ฮือๆ สงสารแรมโบ้เถอะนะคะ แงๆๆๆๆ

_________________
1827 XS 8059 10051 69G BANZAI!!!!

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 15 Mar 2009, 02:18 
Joined: 29 Jan 2009, 20:39
Posts: 88
เย้
แต่งเก่งมากเลย
แต่งให้รีบอร์นเลวๆเลย เอาซาดิสถ์สุดๆไปเลยนะ
เฮลจะมาดูทุกวันเลย


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 15 Mar 2009, 03:34 
User avatar
Joined: 06 Oct 2007, 23:57
Posts: 519
มืดมาก
หาแสงสว่างแทบไม่เจอ

จะรออ่านต่อปายค่ะ

_________________
Image
we love what we can't have and we can't have what we love


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 15 Mar 2009, 04:03 
User avatar
Joined: 18 Mar 2008, 23:01
Posts: 465
Location: กลางใจเธอ~
มาเมนท์กับเขาด้วยอีกคน

นังรีบอร์นเลวได้ใจจริงๆ555+

แบบนี้สิรสชาติแห่งชีวิต///เปรี้ยง!! โดนท่านพิงค์ตบ

ชอบครับ เริ่ดเรยยยยยย

_________________
XS จงเจริญกร๊าซซซซซซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 15 Mar 2009, 12:18 
User avatar
Joined: 01 Mar 2009, 12:09
Posts: 331
Location: ทุ่งหญ้าสีม่วงๆ กินหญ้าที่มีวิตามินYไปวันๆ
บาก๊าาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!TTTT[ ]TTTT ใจร้าย!!!!โหด!!!บ้าที่สุด!!!!

ทำไมทำกับน้องโบ้อย่างงี้อ้ะ!!!รีบอร์นบ้าๆๆๆๆๆ!!!!!!*โดนตบเพราะโหวกเหวกน่ารำคาญTT_TT*

เชียร์โคโร่สุดหูรูดดดดดดด ถึงมันจะRL แต่โคชิก็จะเชียร์CL CL CL CL~~~

*โดนโบกอีกที* ไม่รู้ล่ะ!!!!*ดิ้นๆๆๆๆ*

เชียร์โคโร่ๆๆๆๆๆๆ TTOTT *ลงไปดีดดิ้นกับพื้นอีกรอบ*

_________________
Image
Image
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 18 Mar 2009, 23:36 
User avatar
Joined: 24 Sep 2007, 07:34
Posts: 2155
Location: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
มาตามกลิ่นธูปอีกแล้ว :!: :?: โดนนิทุบมือถือมีทำไมไม่ใช้พี่คิ กร้ากกกกกกกก :lol:

ชอบจัง คำเตือน



Quote:
โปรดระวัง! ความดาร์กจะพุ่งเข้าหาโดยไม่รู้ตัว ใครชอบ sm เชิญทางนี้เลยจ้าาา (ยังกะเร่ขายของ)


ม่ะกลัว แบร่ๆ โดนถีบ

อ่ะ ไหนเรียกมาแล้วขออ่านหน่อยแย้วกานนนน ไวจัง



Quote:
ผมเกิดมาบนโลกใบนี้......เพียงเพื่อให้เขา.....ย่ำยี......บดขยี้ผมลงแทบเท้าเขา......เพียงเพื่อให้ผมตระหนักในตัวเองว่า....ผมนั้นช่าง............ไร้ค่า



วิ่งไปซัดกระสุนใส่รีบอร์น โดนยิงสวนตายสถานเดียว

จบเห่เอวัง ทั้งๆที่ยังอ่านไม่จบ โฮๆ

ม่ะช่ายแหละ

สุดยอดกั้บบอนดหดได้ใจ

สุดยอดมาต่ออีกน้า

_________________
ImageImageImageImageImage


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 18 Mar 2009, 23:48 
User avatar
Joined: 08 Nov 2008, 13:04
Posts: 442
Location: ~Millefiole Family~
อ่า...ไร้คำบรรยาย

RL แบบ SM ของชอบเลยครับ

ติดตาม ๆ

_________________
Image
สาวกผู้คลั่งไคล้~เจ้าชาย ♥ กบ
>>>10069 นภาเลือดกับหมอกมายา
BeLFraN ราชวงค์หลงกบน้อย
D18 อาชากับราชินี
XS สมการที่เป็นจริงตลอดกาล<<<
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 19 Mar 2009, 01:03 
Joined: 13 Dec 2008, 12:50
Posts: 667
Location: อ้อมกอดฮิบาริ
ชะอุ๋ย อ่านเม้นข้างบนๆ ถึงกับสะดุ้งกับแรงแค้นที่มีต่อรีบอร์น

ตอนแรกมาเชียร์ RL เต็มที่

แต่ชักโอนอ่อนไปทาง 56L เล็กน้อย

โคโรผู้แสนดี น่รากมากอ่ะ ปกป้องแรมโบ้

//ซับน้ำตา

สงสารแรมโบ้ง่ะ

แต่ก็ชอบ SM (โดนเตะออกนอกกระทู้) //เข้าโหมดดาร์ก

เหอะๆๆ กะจะไปนอนแล้วนะเนี่ย แต่อยากอ่านฟิคมากจัด มาต่อนะค่ะคุณนิ

เหลือบมองนาฬิกา ตี1 แระ ตรงเป๊ะๆรุย ฝันดีค๊า

ซับน้ำตาอาลัยอีก1ที รันทดจริงๆ แรมโบ้เอ้ย โคโรไม่อยู่ช่วนปกป้องซะด้วย = =

อัพต่อน๊าค่ะ ><

_________________
เชอะ!ไอ้พวกสัตว์กินพืชไม่เจียมตัว ฉันจะขย้ำพวกแกซะ

Image
Thanks


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 20 Mar 2009, 01:24 
Joined: 28 May 2008, 17:23
Posts: 207
สุโก่ยยยยยยยยย


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 20 Mar 2009, 22:02 
User avatar
Joined: 10 Aug 2008, 23:08
Posts: 238
Location: In the dark room.
ลอยเข้ามาเงียบๆ~ (ว่าแต่ลอยเข้ามาทำไมฟร่ะ!)

อ่า....อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

รีบอร์น! รีบอร์น! รีบอร์น!
ทำไมทำร้ายคุณวัวแบบนั้นนนนนนนนนนนน
เป็นครั้งแรกที่ชอบโคโร่มากกว่า
อ่า...ทำไมนายเลวเยี่ยงเน้!!~
แรมโบ้สู้เขานะเลก ฮ่า...

นั่งอ่านไปๆๆเหมือนไฟมันจะหรี่ลงนะเนี่ย

เฮ้อๆๆๆๆ

มาต่อเร็วๆเน้อออออออออ

รออ่านตอนต่อไปเจ้าคะ!

(ลอยมาแล้วลอยไป~.......วิญญาณล่องลอยย)
^__________________________________^

_________________
Image


Death is no dream for in death I’m caressing you......With the last breath of my soul I’ll be blessing you.
ความตายสำหรับฉันไม่ใช่ความฝัน เพราะว่าฉันจะได้สัมผัสเธออีกครั้ง......ด้วยลมหายใจสุดท้ายของฉัน ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ



Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 20 Mar 2009, 22:55 
User avatar
Joined: 10 Dec 2008, 18:27
Posts: 707
Location: 1827 2727 8018 6927
กรี๊ดดดดดดดดดด

รีบอร์นแกบังอาจทำโคโรเนโร!!!

แถมยัง..........

ฮือๆ แรมโบ้ สงสารแรมโบ้อ่ะTToTT

_________________
ร๊ากกกกกกกกกกกฟิครีบอร์นที่ซู้ดดดดดดดดดดดดด
Image
Image
ชอบ182769 คลั่ง1827 G27 2727และ8018ที่สุดเล้ย~~~~~


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1
PostPosted: 23 Mar 2009, 19:41 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 21:03
Posts: 603
Location: Lambo's heart
ตอบเม้นแก้ขัดอีกแล้ว เหอๆๆๆ ตอนนี้กะลังพิมตอน 2 อยู่ค่าาา

พิมไปได้ครึ่งนึงแล้ว ภายในวันสองวันเนี่ยแหละมาต่อชัวร์ ไม่มั่วนิ่ม เอิ๊กๆๆๆๆ

...............................................................................................

PinkDream : น่านน่ะสิ เกินไปแล้วนะ ทำไมบอร์นมันเลวขนาดนี้เนี่ย ซึลก็ยังไม่รู้ (กรรม) โคล่อนเป็นคนดีเสมอแหละจ๊ะ อิอิอิ แต่ว่าซึลชอบแต่ง dark กะ sm อ่ะ เหอๆๆๆ เรื่องนี้เรื่องแรกเลยนะที sm สงสารน้องแรมเหมือนกานนน แต่ทำไงได้อ่ะ ฮือๆๆๆ

hellishgirl : รีบอร์นมันเลวแน่คร้าบบบ เลวบรรลัยเลยหล่ะ เลวจนคิดว่าอีนี่มันพระเอกหรือตัวโกง (แล้วตกลงมันเป็นอะไร)

reddieG : เอ่อ (อ่านฟิคตัวเองอีกรอบ) มันก็มืดจริงๆนะ

sey : ใช่แล้ว พระเอกเลวๆมั่งเป็นรสชาติของชีวิต โฮะ โฮะโฮะ

koshi : เชียร์โคล่อนอีกคนนึงแล้ว เอิ๊กๆๆๆๆ โคล่อนทั้งหล่อทั้งดี ทำไมเป็นพระรองทุกทีเลยหว่า T^T

kikuva : ได้อิทธิพลความ sm มาจากเจ๊ไง เหอๆๆๆๆ

Queer : ดีใจที่ท่านชอบนะค่าา ตอนนี้กะลังแต่งอยู่อย่างเมามันส์ เหอๆๆๆ

princesskpp : โคล่อนคนดีถูกต้องที่ซู๊ดดดด >O< ทำไมมีแต่คนเชียร์โคล่อนหว่า อิอิอิ ชอบ sm เหมือนกานนนน วิ้วๆๆๆๆ

cocoaharry : แปลว่าไรหว่า

Little_Punk : เอ่อ ลอยมาจากไหนนี่ เอิ๊กๆๆๆ มีแต่แม่ยกโคล่อนแฮะงานนี้ หรือว่าบอร์นมันเลวไปจริงๆ (กลับไปอ่านอีกรอบ) (เสียงจากผู้อ่าน/ไม่ต้องมาเนียนนน มานโคตรเลวเลยยย)

Hina_sakura :แม่ยกโคล่อนมาอีกท่าน โคล่อนแกอ่านเม้นอยู่ป่าว ดีใจม๊ายยยย แถมยังไรหว่า? แถมยังฉุดกระชากไปข่มขืน (พรืดดด ช่างกล้าพูดด)

.............ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะค่ะทุกท่านนน *โค้งงามๆ*

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1 ตอบเม้นจ้าาา
PostPosted: 23 Mar 2009, 20:39 
User avatar
Joined: 28 Feb 2009, 18:07
Posts: 300
Location: ซอกหลืบห้องสควอโล่
อ่านไปอ่านมาเเอบบเเค้นรีบอร์น

สงสารน้องวัวเค้าบ้างเถอะ สงสัยคู่จะเหมาะSMมากกว่าคู่ป๋าเมียเเล้วอ่ะสิ

โดนนำเเซงเเล้ว=w=

กี่เรื่องเเล้วหวาเจอคู่RLเเบบSM หึหึหึ(หัวเราะเเบบชั่วร้าย)

รีบอร์น*me/ตบบ่า* เเกเลวววได้ใจมากก>w< me/โดนปืนเเสก!

รออ่านต่อโลดดดด*0* สู้ๆค่า~

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic] Darkness in your heart -RL- 1 ตอบเม้นจ้าาา
PostPosted: 24 Mar 2009, 20:51 
User avatar
Joined: 31 Jan 2008, 21:01
Posts: 164
Quote:
เกลียด...........

ชั้นเกลียดนายเหลือเกิน..........



โดมก็เกลียดรีบอร์นเหมือนกัน~!!!

โฮ~~โหดร้ายโคตรเลยอ่า ทำไมทำกับแรมโบ้เยี่ยงนี้ ไอ้หื่นเอ๊ย!

แล้วยังจะส่งโคโรเนโร่ไปนอนโรงพยาบาลอีก จะเลวไปไหนฟร้า~~!!!

ช่วยพาโคโรเนโร่กลับมาที

ให้แรมคู่กับโคเถิดน่า~~~~~

^
^
^
^

แต่ความจริงกับรีบอร์นก็ SM ดีนะ ชอบจัง >///<

_________________
Image Image

Image

แหล่งเก็บฟิค 59Uke
Image


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 108 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 8  Next


Who is online

Users browsing this forum: ChocolateMint and 5 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: