Title: [-sabishii-]

Up : 1

By: Kikuva & Evilcat

Pairing: 8018

Rate: [-NC21-] & [-DARK-]

Summary: ....ท่ามกลางแสงสีในเมืองหลวง...จะยังมีความรู้สึกดีๆให้กันอยู่บ้างไหม...




……………………………………..

………………………….

……………….






"อ๊าาาา ...อร๊าา ดีจัง อ๊าาาา อีก อีก อีก"



เสียงกรีดร้องหวานแว่วออกมาชวนให้ใครหลายคนเพ้อฝัน เสียงเตียงที่ดังครึ่มๆราวกับแข่งกับสาวน้อยบนเตียงยังไงอย่างงั้น เล็บมือยาวข่วนที่แผ่นหลังของบุรุษเพศเกาะเกี่ยวหาที่ยึด ขณะที่ท่อนขาล่างก็แยกแบะออกอ้ารับความเป็นชายที่ขยับสอดใส่อยู่เนืองๆ



"อ๊าาาาา"



ที่สุดของที่สุด .. ม้วนฟิลม์หมดลงพร้อมกับกิจกามบนเตียง



ชายหนุ่มถอนหายออกรับผ้าเช็ดตัวที่ถูกยื่นมาให้พันกายเอาไว้ลวกๆ เดินผละออกมา ..เมื่อหมดหน้าที่ก็ไม่จำเป็นต้องเหลียวแลอะไรมากนัก



"วันนี้ผมมีถ่ายอีกไหม"



เสียงถามปกติ รับน้ำมาดื่มปกติ ..ก็นี่มันอาชีพพิเศษเขานี่นา เป็นทางเลือกที่ดีสำหรับหนุ่มนักเที่ยวที่หาเงินผลาญและได้กำไรแบบนี้



"ไม่มีแล้วล่ะมั้งนะ"



เสียงตอบกลับมาจากใครสักคน ที่กำลังง่วนอยู่กับมอนิเตอร์บันทึกภาพ



"ยามาโมโตะคุงขอบใจมาก"



เจ้าของชื่ยิ้มรับขณะที่กำลังสวมกางเกงสีดำ



"ดีจริงๆพับผ่า หุ่นนักกีฬาแบบนี้น่ากลัวว่าคนซื้อจะมีพวกสาวๆที่ชอบนาย"



ผู้กำกับยิ้มร่าก่อนส่งบทต่อไปให้



" เอ๋ !? ยังมีบทเหลืออีกเรื่องนี่นา "



ผู้กับกับพลิกบทไปอ่านคราวๆอ่านเชี่ยวชาญ



" เป็นบทราวๆรักร่วมเพศในวัยเรียน คราวนี้ต้องไปเปลี่ยนชุดแล้วละ ยามาโมโตะ "



ใครจะมาละเนี่ยนึกว่าวันนี้ได้กลับบ้านนอนตีพุงแล้วเชียวนะ



" อืม เดียวนายเอกก็คงมาเหมือนเคยแหละ น่าเบื่อชะมัดนึกว่าจะได้กลับบ้านแต่เช้าเสียอีก "



ก็นะ วันๆหนึ่งนั่งดูแต่เรื่องพวกนี้ไม่ตายด้านสิแปลก ใครจะไปกระเหื้อนกระหือรือมานั่งหื่นหน้าจอกันเล่า



"ฮ่าๆ ถ้าคุณจะกลับก็ได้นะ ตั้งกล้องทิ้งไว้แล้วให้ห้องคุมเค้าปรับเอาก็ได้"



คนอารมณ์ดียิ้มแย้ม .. น่าสงสัยว่าร่างกายพ่อคุณทำด้วยอะไรวันนึงรับออร์เดอร์สามสี่รอบไม่หมดกำลังบ้างหรือไง



"ว่าแต่นายเอกคราวนี้น่ารักมั้ยล่ะครับ แปลกๆแฮะต้องมาเมคเลิฟกับผู้ชายด้วยกันเนี่ย"



กระเซ้าถามเริงร่า กระทุ้งศอกหยอกล้อเหมือนปกติชน ..



"ก็น่ารักพอตัวล่ะนะ"



เสียงตอบกลับมาเซ็งแซ่ เก็บของลงกระเป๋าใบโตคว้าเสื้อโค้ทมาสวมก่อนจะเผ่นแผล่วหายออกไปจากห้องทันที ทิ้งไว้แต่หนุ่มหน้าตาดีหัวตั้งนั่งแกร่วอยู่บนเตียง



…………………………….

……………….

…………………………………..

…………………………….

……………….

…………………………………..



เจ้าเด็กอวดดีที่บังอาจโดดเรียนหนีคดีที่ก่อเอาไว้ น่ากลัวว่ามันจะไม่ตายดีเอายากล่อมประสาทมาแจกจ่ายใน รร. แล้วพอเค้าจับได้พร้อมของกลางกลับ รักตัวกลัวตายซึ่งน่าจะเป็นของธรรมดา เจ้าสัตว์กินพืชที่ไม่ยอมตายง่ายๆ



วันนี้แหละจะขยี้มันให้แหลกคามือลูกท่านหลานเธอยังไงเค้าไม่สนหรอกนะ แต่เจ้าคอนโดนี่ก็หรูพอควรที่ทำให้เค้าหลงได้เลย ร่างเล็กเคาะประตูอยู่สองสามที ได้ยินแต่เสียงฟักบัวแล้วเงียบลงไป ก็ดีอาบน้ำอาบท่าเสียให้เรียบร้อยเวลาซ้อมมันจะได้ไม่ต้องสกปรกมาก



น้ำอุ่นที่พรมลงบนผิวหนังทำเอาผ่อนคลายไปได้เยอะ มือกร้านยกขึ้นขยุ้มผมตัวเองเบาๆสองสามทีก่อนจะปิดฝักบัวแล้วคว้าเอาผ้าขนหนูมาพันท่อนล่างเอาไว้หลวมๆ



จะใส่ไปทำไมวะทั้งที่เดี๋ยวก็ต้องถอดอยู่ดี มองชุดนักเรียนที่แขนอิงไว้ข้างฝาแล้วหน่ายใจ ที่ที่แสนเกลียด



เลยล่ะ โรงเรียนเหรอก็เหมือนที่ที่ใช้จองจำรองจากบ้านเท่านั้นแหละ แต่ก็ต้องจำใจใส่มันเอาไว้เพราะสคริปต์ที่เปิดอ่านดูคร่าวๆเมื่อครู่



"อะไรกัน มาแล้วเหรอ"



เสียงถามเนิบๆเมื่อเห็นแผ่นหลังบอบบางที่ยืนหันหลังให้



ก่อนจะตวัดนัยน์ตามองสารพัดอุปกรณ์ของเล่นของกำนัลที่วางไว้อยู่บนโต๊ะข้างๆเตียง



"แนะนำชื่อกันก่อนดีไหม"



มืออาชีพ งานนี้บอกว่ามืออาชีพ ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับการแนะนำตัว ..ก็แค่อยากจะเห็นหน้าก็เท่านั้น



แทบคำตอบกลับเป็นแรงจากอาวุธประจำกายส่งมาให้แทน แต่อีกฝ่ายก็หลบวืดได้จนน่าหงึดหงิด พอเหล่มองเครื่องแบบดีๆ



" นายไม่ใช่คน รร. เรานี่ "



มือบางชักออกแต่ไม่ออกเพราะคนที่รับมันดันกำอาวุธเค้าเสียแน่น ในเมื่อไม่ใช่เป้าหมายก็ไม่ใช่ธุระ ริมฝีปากแดงระเรื่อเอ่ยถาม


นัยย์เนตรคมกริบจ้องมองดูอีกฝ่ายแฟขนตายาวตวัดมองค้อนอย่างเอาเรื่อง แต่จนแล้วจนรอดไอ้อุปกรณ์วิตถารบำเรอความใคร่ก็ทำเอาเลือดคณะกรรมการรักษาระเบียบลุกฮือ



" นายนี่เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ ในฐานะคณะกรรมการถึงต่างสถาบันก็ขอช่วยอบรมแทน รร. นายแล้วกัน "



มือเรียวตวัดขึ้นปล่อยอาวุธที่อีกฝ่ายจับจองไว้ ก่อนมือจะตามเข้าซัดดวงหน้าหล่อเหลาอย่างไม่เอาไว้ทำพันธุ์เสียทีเดียว



ยื้อยุดปลุกปล้ำพลิกกันไปพลิกกันมาเป็นครั้งแรกที่มีคนสู้แรงเค้าได้สูสี แต่มันยิ่งน่าขยี้พลัดกันรุกพลัดกันรับ วุ่นวายไปหมดจนกระทั่งผ้าขนหนูอีกฝ่ายหลุดนั่นแหละ ดวงหน้างามขึ้นสีจัดจนเผลอเปิดช่องว่างให้ ปล่อยอีกฝ่ายไปทั้งๆที่เค้ากำลังเป็นต่อ



" นุ่งผ้าซะ ชั้นไม่ชอบซัดกับคนเปลือยกายล้อนจ้อนหน้าไม่อายหรอกนะ "



ไอ้ลำพังเสื้อติดกระดุมหลวมๆอีกฝ่ายยังพอว่า ถ้ามันหลุดไปเค้าก็ไม่เกิดอาการจิตตกอะไร แต่ไอ้ท่อนล่างที่มันพันผ้าขนหนูนี่สิ มันอะไรกันจะบอกว่าเค้าเค้ามาผิดเวลาตอนมันกำลังแต่งตัวงั้นสิ



" ชั้นให้เวลานายสามวิ สวมเสื้อผ้าแล้วมาให้ชั้นซ้อมซะดีๆ "



นัยน์ตาสีน้ำตาลเหลือบทองกะพริบปริบๆกับคนตรงหน้า ..ใครว่าน่ารักกันนะ สวยเลยล่ะ .. สายตาคนเที่ยวแบบเค้าไม่ผิดพลาดเป็นแน่แท้ ถึงจะบุรุษเพศไม่ต่างกันแต่สวยกว่าหลายขุมนัก ..สวยจนอันตราย สวยเสียจนเหมือนกามเทพแผลงศรแบบผิดๆซะแล้ว



แต่เค้านะก็รู้หรอกก็แค่อารมณ์มันพาไปล่ะน่า



"เดี๋ยวก็ถอดหรอกน่า"



รอยยิ้มเผยวาดบนดวงหน้าคมสัน ขยับตัวลุกขึ้นปราดเข้าไปชิด รวบเอาสองมือไว้เหนือหัวออกแรงเท่าที่มีแค่ครึ่งเดียวแล้วร่างเล็กกว่าก็ลอยไปอยู่บนเตียงนิ่มตามทาบทับด้วยเขา



"นายนี่มันสวยเป็นบ้า .. ไม่ต้องกลัวฉันจะค่อยเป็นค่อยไป"



นับว่าคุ้ม คุ้มยิ่งกว่าคุ้มเสียอีกงานนี้ แต่ก็จำได้ว่าตามบทที่ได้ .. มันไม่ดุขนาดนี้นี่หว่า




…………………………….

……………….

…………………………………..




TBC.

[align=center]เหตุเกิดจากพล็อตหื่นๆยามค่ำ กร้ากกกกก

กะเอามาลงตอนปิดเทอมแต่ไม่มีเวลาทำรูปแบบเสียที

เลยต้องเอามาวางตอนเปิดเเหละค่า

ฝากด้วยนะค่า [/align]

=t= มันอะไรกานนนน ถ่ายคลิปวีดีโอกันเหรอค่า (เห็นๆอยู่)
เอิ้กกกก อย่าบอกนะว่าจะเอานายเอกเป็นท่านฮิ เฮือกกก

อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ท่านคิดได้อย่างไร

อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แถมดูเหมือนคุณฮิจะสุ้ยามะไม่ได้ด้วย

อ่ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

อ่า~......(O[]O!!!!!)

ยาม้าาาาาาาาา

ท่าจะไม่ใช้แล้ว (--""""") (เหงื่อตก) ผิดตัวแล้ว ไม่ใช่คนนี้ !!!!!!

....ว่าแต่ตาถึงนะเนี่ย ที่ถูกใจท่านฮิอ่ะ...^^b (--""" สรุปว่าแกจะชมหรือด่ายามะล่ะเนี่ย)

______________________________________________

อ่ะเอ๋ ... งงเลยครับ งงเลย

อยู่ๆก็บอกมาในเอ็ม เอาคลิปลงบอร์ด

มาดูดีๆถึงบ้างอ้อเมื่อบางสาย นั่งคิดอยู่พัก เคยแต่งเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ .. .. //กร๊ากกกก โดนท่านพี่ถีบ//

มันตกใจนาท่านพี่ 5 5 5+


---------------------

ท่าน oboro
- มันยิ่งกว่าคลิปวิดีโออีกครับบบบ เป็นธุรกิจงี้มันต้องเป็น AV แล้วคร้าบบ

ท่าน riki
- คิดได้เพราะความหื่นสุดยอดของสุดยอดของท่านคิวะครับ //หลบมีดที่พุ่งมาแทง// แหม ก็ยามะเป็นเสะนี่นา ถ้าสู้ไม่ได้ก็แพ้เคะตัวเองน่ะซี //โกยย//

ท่าน Rena_Bee
- หึๆ ระวังสมรภูมิรักที่แรงกว่าสมรภูมรบนะครับ กร๊ากก ไม่มีเงินจ่ายให้นะเออ

ท่าน saoroon
- ยามะครับ ยืนยันส่ายามะแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นเลยล่าา (ฮาา)

----------------------

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก
ถ่ายหนังงงงงงงงงง ฮ่วย*เช็ดกำเดา*
อ๊ากกกกกกกกกกกก
มาต่อเร็วเถอะท่าน นังนี้คงรอไม่ไหวแล้ว>[]<

งานพิเศษงานยามี้..............= =lllll

ผมขอเป็นแค่ตัวประกอบฉากก็ได้นะครับ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คราวนี้ต่อยาว ๆ นะครับ เอาลงทุกวันด้วย >w<

ซูชิจะเนียนไปมั้ย ท่าทางนางเอก(?)จะผิดคิวนะนั่น

ปล.คราวนี้ผมอ่านชัดครับว่า DARK

ดังนั้นจะดาร์กแค่ไหน ก็จัดมา (แถมม้าด้วยจะดีมากครับ)

[align=center]และแล้วคอมเม้นคิวะก็โยนไปที่ท่านส้มอีกตามเคยค่า

ส้ม - เพื่อ 8018 ส้มยอมพลีกาย

คิวะ - ดีมากน้องเลิฟ จัดการเลย

ส้มหลังไมล์กระตื้บบบบ ฮา[/align]

หึๆๆๆ

ท่าน +Ayame+
- ถามท่านคิวะคร้าบบบบ ว่าเค้าจะลงรายวันหรือรายดองง //โดนเอามีดไล่กระซวก//

ท่าน saji
- ไปๆมาๆเดี๋ยวมันจะกลายเป็นงานประจำล่ะน่อ

ท่าน ไซโค
- ประกอบฉาก .. อ่ะคึๆๆ ส่วนไหนของฉากล่ะครับไซโคคุง ฮ่าๆๆ ซูชิไม่เนียนหรอกแค่นายเอกผิดซีนนิดๆหน่อยๆแล้วมันตรงตามบทเล็กๆน้อยๆก็เท่านั้นเองครับ

ท่านคิวะ มาพร้อมกับ ท่านส้ม ฟิคเรื่องใหม่ 8018

โอ้ ยามะงานพิเศษนายนี่ได้กำไรดีแท้เน้อ *0*

เอ่อ คุณฮิ สงสัยจะเข้าผิดห้องนะคะนี่ แย่แน่ๆ เอ๊ะ หรือไม่แย่ ฮ่าฮ่า

ดาร์กด้วยหรอคะนี่ แล้วจะรออ่านตอนต่อไปนะค้า

Title: [-sabishii-]

Up : 2

By: Kikuva & Evilcat

Pairing: 8018

Rate: [-NC21-] & [-DARK-]

Summary: ....ท่ามกลางแสงสีในเมืองหลวง...จะยังมีความรู้สึกดีๆให้กันอยู่บ้างไหม...



……………………………………..

………………………….

……………….



เข่าที่แทรกเข้ามาตามหว่างขามันรู้สึกแปลกๆผิกลจนดวงหน้าร้อนฉ่า



“ ไม่ต้องมาชม โดนผู้ชายด้วยกันชมว่าสวยชั้นไม่ภูมิใจหรอกนะ” หากเป็นสตรีเพศอาจดีอกดีใจที่ถูกชมเชย แต่สำหรับบุรุษเหมือนการถูกหยามหยั่นยังไงยังงั้น รูปร่างหน้าตาอีกฝ่ายผึ่งผาย สมบูรณ์ตามแบบฉบับชายชาตรี แต่เค้าละรุปร่างบอบบางอ้อนแอ้นจนนึกสังเวชตัวเอง เค้าน่าจะเกิดมากำยำล่ำสันสมชายมากกว่า ยิ่งมองยิ่งอิจฉาชังน้ำหน้าหนักกว่าเก่า



“ แล้วนี่จะทำอะไร!?” ร่างงามเอ่ยถามเมื่ออีกฝ่ายขึ้นคล่อมแบบไม่ทันตั้งตัว ไม่ได้ถามซื่อประสาคนอ่อนต่อโลกเพียงแต่ว่าผู้ชายด้วยกันมันจะไปทำอะไรกันได้ และ เค้าเองก็ไม่ได้มีรสนิยมแบบนี้ถึงจะชื่นชมว่าอีกฝ่ายหน้าตาหล่อเหลาก็ตาม แต่หารู้ไม่ว่าการทำอะไรมันละม้ายคล้ายคลึงตามบทที่เขียนเอาไว้ทุกอย่าง



"ทำอะไร ??" คนคร่อมข้างบนถึงกับยิ้มแย้มออกมา มือไล้ละไปตาผิวนวลที่โผล่พ้นสาบเสื้อ ก่อนจะค่อยๆแหวกออกช้าๆ นุ่มนวล .. ตามสคริปน่ะนะ ..ทั้งที่ในใจกลับเต้นเร่าอยากจะปราบพยศนี้ให้สิ้นลาย อยากจะทำลายทิ้งซึ่งความอวดดี



ไม่อยากจะถนอมเพราะความหมั่นไส้เอ็นดู .. อยากจะบดขยี้ให้แปดเปื้อนคามือตัวเอง



ริมฝีปากอิ่มที่พร่ำด่าเค้าถูกปิดเม้มไร้ซึ่งเสียงกวาดลิ้นควานหาความหวานไปซะทั่ว ยิ่งไม่ยอมฟังโอวาทพยายามจะปิดปากหรือถอยลิ้นหนีเค้าก็ยิ่งได้ใจขืนปล้นจูบไปหลายๆหน ขณะที่มือก็เอื้อมไปหยิบกุญแจมือที่วางเอาไว้ล็อกที่ข้อมือก่อนจะอ้อมผ่านซี่เหล็กของหัวเตียงมาล็อกอีกข้อมือเอาไว้แทน ..



"หวาน .. ถ้าปากนายไม่ดุ น่าคิดอยู่นะจะหวานขนาดไหน" กระเซ้าเข้าไปอีกหนึ่งดอกก่อนจะถอยกายออกมายืนอยู่ปลายเตียงแล้วยิ้มให้



“ นายทำบ้าอะไร!? ถ้าไม่หยุดจริงๆชั้นฆ่านายแน่ “ คนข้างใต้เริ่มดิ้นเร่าไม่ได้สนุกไปกับบทดาราไม่ได้รับเชิญแม้แต่น้อย แต่บังเอิญเผลอจับพลัดจับพลูมามารับบทแสดงโดยตัวเองก็ไม่เสียนี่



“ ถ้านายเลิกทำบ้าๆ...ชั้นจะยอมให้อภัยนาย “ เสียงอ่อนลงไม่รู้ทำไม ยิ่งดวงหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้เค้าก็ยิ่งใจเต้นแรงจนแทบระงับไม่ได้ แต่มันแปลกประหลาด มันแปลกเกินไปความรู้สึกนี้มันอะไรกันนะ ฟันขาวๆขบลงบนริมฝีปากคมจนเลือดไหลซึม



“ นายจะบ้ารึไง “



"ตามบทมันไม่ดุแบบนี้นี่หว่า" คนยืนปลายเตียงมุ่นหน้าเกาหัวแกร่กๆ ก่อนจะสาวตัวเข้าใกล้ ไล้มือไปมาตามหน้าท้องขาว



ก่อนจะเกี่ยวเอาขอบกางเกงออกแรงมากพอก็หลุดไปกองปลายเท้าง่ายดาย .. เค้าชักไม่แน่ใจแล้วว่าจะห้ามตัวเองทันไหน ทั้งเย้ายวนชวนให้หลงแบบนี้ .. ไม่แน่ใจแล้วว่าถ้าเจอกันที่อื่นที่ไม่ใช่งานเค้าอาจต้องตกเป็นทาสก็ได้



"เอาเถอะ .. ดุแบบนี้ค่อยสมจริงหน่อยเนอะ.." ท่อนขาที่หนีบเข้าหากันที่ปัดป้องความขวยเขินนั้น ..ไม่ได้ปิดอะไรเลย เค้าว่ากันว่ายิ่งปิดยิ่งอยากรู้ ยิ่งห้ามคือยิ่งยุ ยิ่งหนียิ่งเจอ .. ยามาโมโตะผ่อนยิ้มออกมาบางๆ หยิบเอาไวเบรเตอร์บนหัวเตียงมาถือไว้ในมือ




ท่อนเนื้อขาวสั่นระริกอาจเพราะยังไม่ได้รับการปลุกเร้าเลยไม่ได้ตื่นตัวขึ้นไม่รู้ทำไมหยาดน้ำตาถึงร่วงพราวลงมา ร่างทั้งร่างสั่นไหวระริก เรือนกายที่ไม่เคยเผยใครมองตั้งแต่จำความได้ คนคนนี้กล้าดียังไงถึงมาทำกับเค้าแบบนี้



แล้วผู้ชายด้วยกันมันจะไปแสวงหาความสุขอะไรได้นอกจากการทำให้อับอาย ร่างที่ขาวนวลเนียนเริ่มขึ้นสีเรื่อ หยาดเหงื่อพุดพรายเพราะความตื่นกลัว กลัวกับเรื่องที่จะเกิด...ถึงใจอยากรู้ว่าอะไร....แต่สัญชาติตญาณก็ไม่อยากลองดี...



” ไม่เอา!!! อย่า!!!! แก๊!!! บ้าไปแล้ว “ ขาเรียวทั้งสองข้างดิ้นสะบัด เสียงโซ่กระทบเหล็กดังเป็นระยะๆ



"อย่าดิ้นหน่อยเลยน่า" เสียงนั้นดังเรื่อยๆ มือกดเพิ่มแรงสั่นไล้ไปตามท่อนขาด้านบน ก่อนจะย้ายมาส่วนไวสัมผัสกดแช่ปลายชนปลายทำเอาคนตัวเล็กถึงกับแอ่นสะโพกหนี



"ช่วยเล่นไปตามบทได้ไหม .. อย่านอกบทเลยนะเดี๋ยวงานจะพาลล่ม ถ้าจำบทไม่ได้ก็ตามฉันเอาแล้วกัน" เสียงนั้นดังไกลออกไปเรื่อยๆตามที่เจ้าตัวก้มใบหน้าต่ำลง ต่ำลง .. เข้าครอบคลุมปลายถันสองข้างผะแผ่ว ลากลิ้นเย็นลงไปผ่านหน้าท้องต่ำเรื่อยลงไปกอบกุมความอ่อนไกวแทน



" อื้อ!!!................อ๊-------------า ! " เสียงใสร้องเสียงหลงหากมาด้วยความเจ็บปวด ช่องทางที่ไม่ได้รุกล้ำมาตั้งแต่แรก เนินเนื้อถูกแซะชำลงมาอย่างไม่ปราณี เค้าไม่ได้มีประสบการณ์มาก่อนหรืออะไรเลย ‘นี่เป็นครั้งแรก’ มันเจ็บปวดอย่างหาคำใดมาบรรยายไม่ได้ ส่วนแรกร้อน ต่อมาแสบ และ ปวดหนึบ มันบากจะบรรยายแต่มันทรมาณกว่านั้นมาก



เยื้อบางอย่างฉีกขาดจนเลือดไหลมาตามต้นขาสวย ด้วยความรวดเร็วและสั่นไหวความใหญ่โตและเยียบเย็นของมันทำเค้าปวดปราบ โลหะดูดซับความร้อนจากร่างกายของเค้า



“ ฮึก..ก..อ่..” เสียงสั่นไหวเจ็บเสียจนไม่สามารถเอ่ยอะไรออกมาได้ ขาขาวยิ่งหุบยิ่งปวด เนื้อแน่นภายในนั้นยังไม่ยอมรับสิ่งแปลกปลอม ยิ่งฝีนยิ่งเจ็บเลือดยิ่งชุ่มโชกไปด้วยหยาดโลหิต แต่ชายหนุ่มก็ใส่ต่อย่างไม่ยั้งด้วยสำคัญผิดว่าเค้าเป็นมืออาชีพ แต่หลักฐานตรงหน้าจะแสดงถึงทุกอย่างเอง



"อ่ะ .. พูดเป็นเล่นใช่ไหม" นัยน์ตานั้นเบิกกว้าง หยุดมือเผลอกระชากไวเบรเตอร์ออกด้วยความตกใจ เลือดแดงยังอาบย้อมให้แลดูน่าอดสู เปราะเปื้อนไปถึงผ้าปูที่นอนขาว



"นายยัง ... บริสุทธิ์ ฉันจะบ้าตาย ตามบทมันไม่ใช่แบบบนี้นี่หว่า" ชักกุมขมับปวดหัวขยับตัวเอื้อมไปหยิบสคริปที่วางไว้หลังกล้องมาเปิดอ่านฉับๆ .. สาบานได้ว่าในบทนี่มันบอกประวัติถึงนายเอกนี้ว่าไม่ได้บริสุทธิ์เปิดซิง



"ตาย .. " บทผิด ตัวผิด มาซื่อบื้ออะไรป่านนี้ยามาโมโตะทั้งที่นายควรจะจัดการไม่ใช่หรือไง แต่เห็นคนน่ารักที่นอนหอบหายใจหนักๆน้ำตาพร่างพรายแล้วมัน .. ทำไม่ลง



……………………………………..

………………………….

……………….