| อ่านหัวข้อก่อนหน้า :: อ่านหัวข้อถัดไป |
| ผู้ตั้ง |
ข้อความ |
psychologist-coo Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 06 Feb 2008 ตอบ: 583
|
ตอบเมื่อ: Sat Jul 05, 2008 12:32 am เรื่อง: |
|
|
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ทั่นคิวะลงได้สะใจมากคร้าบ~!!
8018 เต็มไปหมดแว้ววววววววววว >w<~!!
ทั่นส้มต้องดีใจแน่ ๆ เลย
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เอาเข้าไป น่ารักให้หัวใจละลายเลย!!
ปล. ปรับอารมณ์แทบไม่ทัน
เรื่องนึง sm ดาร์ก
เรื่องนึง น่ารัก ใส ๆ _________________
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
Natchan Rank: Mafia


เข้าร่วม: 16 Jun 2008 ตอบ: 115
|
ตอบเมื่อ: Sat Jul 05, 2008 6:56 am เรื่อง: |
|
|
รู้สึกตอนใหม่นี่ปรับอารมณ์ไม่ทันจริงๆ พ่อยามะนี่ก็....เดี๋ยวดาร์คเดี๋ยวไลท์ เอาใจไม่ถูกซะแล้ว _________________
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
oboro Rank: Vongola Famiglia

เข้าร่วม: 25 Mar 2008 ตอบ: 169
|
ตอบเมื่อ: Sat Jul 05, 2008 12:13 pm เรื่อง: |
|
|
ไม่มาอัพสักพักไล่อ่าน อุ้กกกก เจอความโมเอะเข้าไป
น่ารัก น่ารักอ่ะ แล้วพ่อมหาเนียนนี่มันก็เนียนดีจริงๆ
ดาร์กได้ไม่เท่าไหร่กลับมาไลท์อีกแล้ว = ="
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
~So~Kiss~ Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 11 Apr 2008 ตอบ: 1231
|
ตอบเมื่อ: Sat Jul 05, 2008 12:18 pm เรื่อง: |
|
|
ยามะ รับประทานฮิเงือกไปซะสิหึหึๆ _________________ Love XS and Love Varia~~!!!
XS สมการไร้ขีดจำกัด ><
http://sokiss.exteen.com/
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
riki Rank: Vongola Famiglia


เข้าร่วม: 03 Mar 2008 ตอบ: 160
|
ตอบเมื่อ: Sat Jul 05, 2008 12:46 pm เรื่อง: |
|
|
น่าร๊ากกกกกกกกกกก
เคียวยะ~
น่าร๊ากกกกกกก
อยากมีปลา(?)แบบนี้อยู่ในบ้านมั่งแฮะ
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
Pao.~* Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 22 Mar 2008 ตอบ: 663
|
ตอบเมื่อ: Sat Jul 05, 2008 2:34 pm เรื่อง: |
|
|
ยามะไลท์คุง ฮ่าฮ่า ห่วงแล้วก็กลายเป็นหวงคุณฮิ
เห็นหน้าพวกเพื่อนๆในสภาพแบบนั้นก็คงจะกินไม่ลงหรอกค่ะ เหอๆ
คุณฮิจะยอมใช้ชีวิตอยู่บนบกกับยามะมั้ยน้อ
รออ่านตอนต่อไปค่า _________________
6927 บันซายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
kikuva Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 24 Sep 2007 ตอบ: 1684 ที่อยู่: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
kikuva Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 24 Sep 2007 ตอบ: 1684 ที่อยู่: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
|
ตอบเมื่อ: Sun Jul 06, 2008 3:58 pm เรื่อง: |
|
|
……………………………………..
………………………….
……………….
" เป็นอะไรนะ! ! ! " คนที่คิดว่าแกล้งกระวนกระวายเสียมากกว่าร่างเล็กอีกทั้งลูบทั้งปลอบเสียยกใหญ่ พวกสัตว์ทะเลจำพวกปลาเขาเองก็ไม่ค่อยคุ้นเคยเสียด้วย ถึงที่บ้านพ่อจะมีอาชีพหั่นเนื้อปลาซูชิขายเป็นอานิสงก็ตามที แต่ให้มารักษาปลานี่จะทำยังไงละ
"ไม่รู้ ..ฉันเวียนหัว พะอืด ..พะอมด้วย" เสียงตอบระโหยคว้าคอเสื้อคนตัวสูงเอาไว้ โน้มลงมาชิดใกล้แล้วกระซิบคำหวานแตกพร่างจนไม่อาจจับใจความได้ หรือบางทีมันอาจเป็นภาษาที่เงือกใช้สื่อสารกัน ก่อนที่สติทั้งหมดจะดับวูบไปหมด
" เคียวยะ! เคียวยะ ! " เอาละสิเรียกยังไงก็ไม่ยอมตื่นจะพาไปหาหมอแล้วควรจะพาไปหาหมอแผนกอะไรดีละ ยิ่งคิดยิ่งกลุ้มมาคิดอีกทีเมื่อกี้ร่างแบบบางบอกว่าขาดน้ำ
น้ำ! ได้การละ ร่างสูงอุ้มร่างงามกลับมาที่ตู้แก้วขนาดใหญ่ก่อนจะค่อยๆหย่อนลงตู้ไป ร่างเล็กหน้าดูมีสีเลือดนิดหน่อยตอนผิวกายสัมผัสน้ำแต่ก็ยังไม่ฟื้น
//คนตั้งท้องคือพ่อ ขณะที่แม่คือสิ่งยั่วเย้าให้มีพวกเจ้ามา//
เสียงคำตอบที่เมื่อก่อนก็ไม่ได้จะตั้งใจฟังเท่าไหร่แต่ยามนี้กลับตรึงติดหู สัมผัสไล้ผิวกายจากผิวน้ำนั้นเย็นเฉียบ ก่อนจะมีความรู้สึกจึงได้ปรือตาขึ้นด้วยความงัวเงียก็เห็นร่างสูงเกาะตู้กระจกอยู่สีหน้านั้นช่างตลกนักเพราะไม่เคยพบเคยเห็นมาจริงๆ ร่างบางว่ายเข้าไปชิดก่อนจะยกมือขึ้นทาบทับมือของร่างสูง ก่อนจะอ้าปากเป็นเชิงถามว่าอะไร
มือตะกรุยน้ำด้านบนก่อนจะฉุดร่างบางมากอดแน่น
" ขอโทษนะเพราะชั้นทำอะไรไม่คิดนายเลยเป็นแบบนี้ ต่อไปถ้านายอยากอยู่ในน้ำต่อไปก็อยู่เถอะนะ ชั้นจะเอาอาหารมาให้ทุกวันเลย " เหมือนละครงี่เง่าที่ไม่ได้แสดงมานาน คนที่ช่างห่วงคนอื่นไม่เลือดเย็นคนนั้นกลับมาแล้วหรือไงกันนะ แค่คิดว่าร่างกายนั้นจะไม่ขยับแหวกว่ายอีกก็ไม่สบายใจเอาเสียเลย
"ออกไป ..เหม็นหน้านาย" มือดันใบหน้าหล่อเหลาให้ออกห่าง ก่อนจะเบี่ยงกายหลบมาลอยตัวอยู่กลางสระที่ฝั่งนั้นเอื้อมไม่ถึง นัยน์ตาคู่คมสบมองกันอีกคู่เจือน้อยใจขณะที่เค้าก็ชักจะรู้สึกผิด
".. ฉันไม่ได้จงใจจะกัดนายนะ แต่มันเหม็นกลิ่น ช่วยอยู่ห่างฉันในระยะนี้สักพักเถอะ"
ร่างสูงไม่ฟังเสียงก่อนจะกระชากข้อแขนเข้ามาใกล้อุ้มเดินดุ่มๆผ่านทางห้องต่างๆไป จนมาถึงห้องๆหนึ่งที่จำลองบรรยากาศและธรรมชาติเอาไว้รวมกัน ต้นไม้ประดับประดาสวยงามสระขนาดใหญ่มีทางเชื่อมพาดไปพาดมาให้คนเดินเล่นได้ ร่างสูงหย่อนร่างงามลงน้ำไปเมื่อเห็นว่าร่างนั้นเลิกขัดขืน
" ห้องนี้ชั้นสร้างให้นายหวังว่าอารมณ์คงจะดีขึ้น ดีกว่าอยู่ในตู้กระจกใช่ไหมล่ะ อย่างน้อยก็ดูมีอิสระภาพมากกว่าละมั้งนะ" ไม่เหมือนสัตว์ที่เลี้ยงเอาไว้อะไรทำนองนี้
พึ่บ!
ปลายครีบสะบัดไปที่หน้าหล่อเหล่าก่อนจะเผ่นกายเร้นลงสู่พื้นน้ำแล้วว่ายไปเกยก่ายอยู่บนโขนหินหนึ่งเดียวกลางน้ำ
"ยังไงก็คือกักขังนั่นแหละ! ออกไปเลยนะ ฉันเหม็นหน้านาย เจอแล้วมันอยากจะสำรอก!" ก้นบึ้งหัวใจเหมือนมีใครเอาเข็มมาสะกิดจี๊ดๆให้เขารู้สึก รำคาญ ใบหน้าสวยเชิดรั้นก่อนจะหลับตาพริ้มไปกับโขนหินเมื่อหลังคาโดมแก้วเปิดรับแสงแดดอ่อนๆที่ทอลงมา
เอาเข้าไปได้เพื่อนใหม่ลืมคนรักได้หน้าตาเฉยท่าจะจริง เจ้าปลาน้อยใหญ่ที่เขาเลี้ยงเอาไว้มันก็ช่างรู้งานเข้าไปพะเนาคลอเคลียร่างเล็กไว้ไม่ยอมห่าง ไหนจะยังท่าทีที่หงุดหงิดผิดวิสัยนั่นอีกละ ร่างสูงยอมตามใจคนเอาแต่ใจและขี้หงุดหงิดไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันที่ยอมให้เขาอ่อนลงได้ถึงเพียงนี้ คนทำงานเดินกลับไปสั่งงานลูกน้องต่อไม่อยากเข้าไปใกล้กวนอกกวนใจร่างงาม
" เหนื่อยนักก็พักเสียให้สบายก็แล้วกันนะ "
"เดี๋ยว.." ร่างเล็กเงยใบหน้าขึ้นเมื่อคนตัวสูงหันมาก็ขยับริมฝีปากสั่งเสียเป็นชุดใหญ่
"อยากกินกีวี่ สตรอเบอร์รี่ เลมอนแล้วก็แอปเปิลด้วย" ไม่ได้สำนึกเลยว่าช่วงนี้มันไม่ใช่ฤดูกาลของผลไม้พวกนี้สักนิด แต่พอสั่งเสร็จก็กลับไปฟุบหน้านอนต่อ สะบัดครีบสยายอภิรมย์ออกสื่อมาทางใบหน้า
"เอามาภายในห้านาทีนะ ไม่งั้นล่ะก็ .." ปลายสายตาจิกมองก่อนจะปิดลงไม่สบอารมณ์นัก
ทำไมต้องตามใจเขาเองก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันแต่สัญชาติญาณบอกว่าอย่าขัดใจ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันทั้งที่ปกติเขาอาจต้องโกรธแทบบ้าและลงโทษอีกฝ่ายอย่างหนักไปแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างถูกนำมาให้ก่อนห้านาทีที่สั่งเสียอีก ร่างสูงนั่งมองร่างงามกินู้นกินนี่อย่างเอร็ดอร่อยก็ งง เป็นไก่ตาแตก เอวก็นิดเดียวตัวก็ไม่ใหญ่มากไหนกินเก่งแบบนี้ละ
" ค่อยๆกินก็ได้ เอ้า~! นี่แถมให้ " ยื่นซูชิส่งให้อีกฝ่ายด้วยปิดท้าย
นัยน์ตาคู่สวยค้อนให้เสียวงโตแก้มที่ตุ่ยตุนไปด้วยผลไม้เหมือนจะบอกกรายๆว่าถูกขัดใจ ร่างบางงับเอาเลมอนชิ้นสุดท้ายไว้ในปาก ก่อนจะว่ายออกไปกลางสายน้ำจังยอมปริปากพูด
"ใครใช้ให้นายเอามา ไม่ได้สั่งสักหน่อย อย่ามาทำเป็นสู่รู้นะเอาไปเก็บเลย เหม็น!!" แค่ได้กลิ่นก็เข้าขั้นจะสำหรอกไม่ต้องมาให้เห็นเป็นรูปเป็นร่างก็รู้เลยว่ากลิ่นคาวแบบนี้ยังไงก็ต้องเวียนหัวเป็นแน่
" พักนี้นายทานเก่งขึ้นนะ ทานแต่ของพวกนี้แพ้ท้องรึไงนะนาย " เอ่ยกระเซ้าไปงั้นๆแหละแต่กระตุกใจร่างงามอย่างจัง
" นอนแต่ในน้ำไม่หนาวรึไงนายนะ " เอ่อ ชวนเสียอีกครั้งตระกล้าผลไม้ใบใหญ่วางลงตรงหน้า
" งั้นพวกบลูเบอร์รี่ละ " เอาผลไม้เข้าล่อก่อนกวักมือเป็นเชิงให้ว่ายเข้ามา จริงๆจะเดินเข้าไปหาก็ได้เพราะมีทางเชื่อมอยู่กลางน้ำอยู่แล้ว
แพ้ท้อง แพ้ท้อง แพ้ท้อง ท้อง ท้อง ท้อง ท้อง ท้อง
คำที่วนเวียนอยู่ในหัวไปมามันเด้งไปเด้งมาเหมือนบอลลูนอันความเครียดเอาไว้ คนงามทำหน้ามุ่ย ตวัดหางตาไปมองของเชิญชวนแล้วสะบัดหน้าไปอีกทาง
"ไม่กิน จะกินราสเบอร์รี่" หันหลังให้เสียเสร็จสรรพ
"ไม่ดีกว่าอยากกิน องุ่นแล้ว เอาแบบไร้เม็ดด้วย"
" คร้าบ คร้าบ จะสั่งอะไรอีกเชิญบัญชามาได้เลยครับผม " หลายวันมานี่ก็เป็นแบบนี้ เจ้าเงือกน้อยจอมเอาแต่ใจนี่สั่งนู้นกินนี่สั่งนี่กินนั้น เขาก็ยอมตามใจตลอดเพราะเหงาหรือไงกันนะ ถึงได้ยอมตามอกตามใจไปตลอด และ ท้ายที่สุดก็ยอมตามใจอยู่ดีนั่นแหละ แต่ก็เริ่มชักสังเกตความผิดปกติ
" เอ๋ พักนี้นายอ้วนขึ้นรึเปล่า ก็หน้าท้องมันยื่นๆ " ถึงจะยื่นออกมาน้อยๆไม่น่าเกลียดก็เถอะ
ปึง!!!
ตะกร้าบลูเบอร์รี่ถูกเขวี้ยงใส่คนตัวสูงก่อนเงือกเจ้าอารมณ์จะว่ายแท่ดๆไปอยู่กลังโขนหินเงียบๆส่งมาแค่เสียงที่หงุดหงิดเต็มประดา
"ออกไป ออกไปเลย ฉันไม่อยากเห็นหน้านายแล้ว!! ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าจนกว่าฉันจะเรียก!!" หากแต่ภายใจกำลังหวั่นพรึงกับสิ่งที่กลัวที่สุดในชีวิต ไหล่ลาดสั่นสะท้านก่อนจะขยับสองแขนมากอดอกตัวเองเอาไว้
//เรื่องล้อเล่นใช่ไหม ..//
"เฮ้อ~ ชั้นก็กะจะมาบอกนายเรื่องนี้เหมือนกัน ชั้นจะไปประชุมที่สาขาญี่ปุ่นสักสองสามวัน อาจจะกลับก็วันศุกร์เลย อยู่คนเดียวไหวไหม " นั่งยองๆมองดวงหน้าหวานน่ารัก ทอดถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนถึงอยากจะชวนอีกฝ่ายไปด้วยแค่ไหน แต่ท่าทีตอนนี้คงจะยากหน่อยแล้วละนะ ร่างสูงเดินถอนใจอย่างคนเอาใจไม่ถูกแต่ไม่อยากอาระวาทใส่ร่างเล็กเดินขึ้นห้องนอนชั้นบนไป
ชั้นลอยด้านบนมีกำแพงกระจกกั้นมองเห็นเขาแต่เขาสิมองไม่เห็นอะไรเลย มันทำจากปรอท ขี้โกงที่สุด .. เสียงน้ำไหววูบตีคลื่นก่อนจะลากตัวเองไปที่อินเตอร์โฟนที่ติดอยู่กับผนังห้อง มือเรียวกดไปอย่างกล้าๆกลัวๆ
ได้ยินเสียงซ่าๆ ก็ตกใจแทบหล่นหายผลุบกลับ //บ้า อะไรน่ะ// เมื่อเห็นว่ามันเงียบไปก็โผล่ตัวขึ้นมากดใหม่ เพราะได้ยินแต่กินติศัพท์ว่ามันสามารถสื่อสารกันได้ แต่ไม่มีใครเคยบอกนี่ว่ามันจะมีเสียงแบบไหน
"นี่ .. ห้ามไปญี่ปุ่นนะ ถ้าไปฉันจะอาละวาดให้บ้านพังจริงๆด้วย"
ป้าบ!!
มือฟาดเข้าอินเตอร์คอมดับเสียงที่รบกวนร่างสูงพลิกกายไปอีกข้างคราวนี้ยกหมอนขึ้นปิดใบหูก่อนเสียงซ่าจะมาอีกครั้บ คราวนี้ถอดสายดึงขั้วออกไปจนขาดกระจุย
"จะอะไรนักหนานะ ขอนอนสงบๆไม่ได้หรือไง"
เดิมก็หงุดหงิดเป็นทุนมาก่อนแล้ว ..กับการรบกวนนิทรา ก็เหมือนกับใครมาวอแวในใจนั่นแหละ
หงุดหงิดทั้งๆที่ไม่มีใครทำอะไรให้โกรธ เดียวก็เศร้าแล้วก็เหงาว้าวุ้นกลุ้มใจ ตอนนี้เขาเป็นอะไรไปแล้วนะแล้วยังมาตอนนี้อีก ร่างงามนิ่วหน้าน้อยๆรู้สึกปั่นปวนปวดท้องอย่างบอกไม่ถูก แต่ความหงิดหงิดใจมีมากกว่ามือลูบท้องน้อยๆก่อนจะค่อยๆคลานขึ้นมาบนบก
“ ถ้าไม่มาหาชั้นไปหานายเองก็ได้ “
เขาก็มีหัวใจนะน้อยใจเป็น เหงาเป็น รัก และ ต้องการความอบอุ่นด้วย เมื่อจะยืนก็ยืนไม่ขึ้นพยายามพยุงตัวเองก็ไม่ไหว
……………………………………..
………………………….
………………. _________________
   
แก้ไขล่าสุดโดย kikuva เมื่อ Sun Jul 06, 2008 4:13 pm, ทั้งหมด 1 ครั้ง |
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
kikuva Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 24 Sep 2007 ตอบ: 1684 ที่อยู่: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
|
ตอบเมื่อ: Sun Jul 06, 2008 3:59 pm เรื่อง: |
|
|
……………………………………..
………………………….
……………….
เขากลัวนะในน้ำทั้งเงียบทั้งเหงา ทั้งๆที่ปกติก็อยู่มาได้ตั้งนานคนเดียวในน้ำ แม้ในยามราตรีก็ไม่กลัวแล้วทำไมถึงมาหวาดผวาเอาเสียตอนนี้ละเนี่ย
" ยะ..ยามาโมโตะ...ต...ตอบชั้นหน่อยสิ " เมื่อเสียงปรายสายยังคงเงียบสนิทเขายิ่งว่าวุ่นใจ ทำไมนะ ทำไมนะ พักนี้ถึงอารมณ์ไม่ค่อยคงที่เลย เดียวก็หงุดหงิดทั้งๆที่ไม่มีใครทำอะไรให้โกรธ
เดียวก็เศร้าแล้วก็เหงาว้าวุ้นกลุ้มใจ ตอนนี้เขาเป็นอะไรไปแล้วนะแล้วยังมาตอนนี้อีก ร่างงามนิ่วหน้าน้อยๆรู้สึกปั่นปวนปวดท้องอย่างบอกไม่ถูก แต่ความหงิดหงิดใจมีมากกว่ามือลูบท้องน้อยๆก่อนจะค่อยๆคลานขึ้นมาบนบก
“ ถ้าไม่มาหาชั้นไปหานายเองก็ได้ “
เขาก็มีหัวใจนะน้อยใจเป็น เหงาเป็น รัก และ ต้องการความอบอุ่นด้วย เมื่อจะยืนก็ยืนไม่ขึ้นพยายามพยุงตัวเองก็ไม่ไหวสุดท้ายก็ค่อยๆกึ่งคลานเข่าจับราวบันไดขึ้นไปทุกอย่างก้วเหมือนเข็มนับร้อยนับพันเล่มมาทิ่มแทงแต่ไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก
" ฮึก..ก...เ จ็บ...ชั้นเจ็บนะ...จะมาหากันบ้างไม่ได้เหรอไง " มือลูบท้องน้อยๆเมื่อสัมผัสถึงอะไรบางอย่างที่ดิ้นขลุกขลักเบาๆ แต่ก็คงคิดไปเองเรื่องปวดท้องเงือกก็สิทธิ์เป็น แต่มันแปลกๆไปกว่าเดิมนี่สิ
วี๊ดดดดด ดดด !!!!!
เสียงสัญญาณเตือนภัยลั่นเปรี๊ยะให้แสบแก้วหูทำเอาคนคลุมโปงขุดคู้อยู่ถึงกับสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาตาลีตาเหลือก แสงไฟสีแดงวูบวาบทั่วห้อง มือหยิบดาบญี่ปุ่นมาไว้กับตัวเตรียมพร้อมหามีใครบุกรุกมาถึงหน้าห้องนอน .. หากแต่เหนือสิ่งอื่นใด ถ้ามีใครคิดจะรุกล้ำก็ต้องผ่านที่อยู่ของเงือกของเขา
"เคียวยะ!!!!"
"เจ้าบ้า!" เสียงแหวขึ้นด้วยความหงุดหงิดทั้งที่เมื่อครู่ยังเจ็บเสียดเศร้าในทรวงใจอยู่เลย ร่างบางนั่งพังพาบครีบไหวอยู่หน้าประตูขาว สภาพที่อับน้ำก็ว่าได้ ใบหน้าขาวงอง้ำก่อนริมฝีปากจิ้มลิ้มจะบริภาษคำต่างๆนานา
"ทำไมไม่ตอบนะ รู้ ..รู้มั้ยฉันเหงาน่ะ!" ทั้งที่ก็อยู่แค่นี้แต่กลัวไกลกันสิ้นดี
ร่างสูงโอบแผ่นหลังบางๆลูบไล้หลังอย่างทนุถนอม แต่อะไรบางอย่างมาชนโดนท้องเขานี่สิ
" เคียวยะ ! นะ นาย " ร่างสูงผงะออกทันทีที่กอดโดนอีกฝ่าย ตลอดมาร่างงามว่ายอยู่ในน้ำไม่ได้สังเกตแต่พอโผพ้นผิวน้ำมา ท้องอีกฝ่ายโย้ออกมาได้ขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย
ไม่ใช่ยื่นออกมาแบบอ้วนเพราะโครงสร้างทั้งดวงหน้าหวานยังคงเดิมแต่มันยื่นออกมาเหมือนอะไรสักอย่าง อะไรอย่างสุดท้ายที่เขาจะคิดถึง
" นายท้องเหรอเนี่ย! "
"...."
เปลือกตาหลุบต่ำมองท้องน้อยตัวเองแล้วถอนหายใจพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยทั้งดีใจทั้งแปลกใจ ปกติมันต้องกับผู้หญิงไม่ใช่หรือ .. แล้วนี่เขาตกไข่สัมพันธ์กับผู้ชาย แถมหน้าตาก็ไม่ได้จะดูจริตจะกร้านเท่าไหร่เลยออกจะคมเข้มคร้ามแดด กร้านโลกเสียด้วยซ้ำ
"คงจะอย่างนั้น .. เงือกอย่างพวกเราฉันเคยบอกนายแล้วว่าอุ้มท้องแทนตัวเมีย.." เสียงสั่นเครือน้อยๆ ก่อนจะปาดน้ำตาให้ออกไปลวกๆ
" แล้วนั่นก็ลูกชั้น ! นายไม่ได้ไปท้องกับปลาตัวไหนแน่ใช่ไหม " ก็เขาเป็นคนนี่จะไปมีลูกกับเงือกแถมเป็นตัวผู้ได้ยังไง ดาบร่วงลงทันทีทั้งๆที่ไม่เคยทิ้งอาวุธยามจับขึ้นมือ
แล้วที่นี้จะทำยังไงดีละแล้วเขาจะทำยังไงต่อไปดี อาชีพการงานก็ไม่พร้อมจะให้มีห่วงพันธะมาผูกคอเลยนะ ที่แล้วมาเลี้ยงดูเอ็นดูอีกฝ่ายเพราะถ้าพวกศัตรูคิดใช้เป็นจุดอ่อนนี้เป็นข้อผูกมัด ก็คงจะไม่ทำเพราะเห็นว่านั่นเป็นแค่สัตว์เลี้ยง แล้วนี่เรื่องมันเลยเถิดลามปามขนาดนี้ไปได้ยังไงละเนี่ย
"ไม่ใช่ลูกของนาย!!!!" เสียงตวาดลั่นเส้นอารมณ์ภายในขาดผึง ร่างบางทุบรัวไปที่อกอุ่นทั้งที่น้ำตาก็ไหลซึมออกมาไม่ขาดสาย
"นายมันบ้า !! เคยคิดจะศึกษาบ้างไหมว่าพวกเราดำรงเผ่าพันธุ์กันยังไง" ร่ายยาวเป็นวรรคเป็นเวร เหมือนคนบ้าที่เดี๋ยวก็ดีใจ เดี๋ยวก็เศร้าใจ
"พวก พวกเราน่ะ ที่มีพวกตัวเมียก็เอาไว้เพื่อถูกใจใคร่รัก และเกิดอารมณ์ แต่กับฉัน กับนาย!! มันไม่ใช่ นายไม่ใช่ตัวเมีย แต่เป็นตัวผู้!! ไม่เข้าใจหรือไงไม่ใช่ลูกนายหรอก ที่ตกไข่ได้ก็แค่ความใคร่!"
หน้าแดงลมออกหู เมื่อครู่โศกใจ หากแต่ครานี้กับขวยเขิน ผิวหน้าขาวตัดไปด้วยคราบน้ำตาและความอาย
"ชั้นไม่พร้อมจะมีลูก...แต่ว่า....ชั้นก็ไม่อยากทอดทิ้งพวกนาย"
'พวก'
ในที่นี้ก็รวมถึงลูกในท้องด้วยละนะ ถึงไม่รู้ว่าเด็กออกมาจะเป็นชายหรือหญิง ไม่สิ จะเป็นคนหรือปลาต่างหาก ปวดหัวที่สุดแล้วเขาจะให้ลูกอยู่บนบกหรือในน้ำและมีชีวิตยังไงนี่สิ
" ลูกของชั้นสิ ถ้านายยิ่งพูดแบบนี้ ขึ้นมาอยู่บนนี้ด้วยกันได้ไหม " อุ้มร่างงามขึ้นไปนอนวางไว้บนเตียงไม่นานก็กลับสภาพเป็นคนตามเดิม ก่อนจะเอาเสื้อคลุมอาบน้ำลื่นๆสวมให้ ลูบเรือนผมดำสนิทเงางามอย่างทนุถนอม
"หึ .. " ร่างกายเบี่ยงหลบไปอีกทางก่อนจะกอดผ้าห่มแน่นหนีกลิ่นคาวที่จมูกชักจะไวเกิดคาด
"ไม่อยากมีก็ไม่ต้องมีสิ ห้ามได้ที่ไหนล่ะ ไม่อยากเลี้ยงงั้นจะยื้อฉันไว้ทำไมล่ะ" เสียงบ่นพึมพำกับตัวเองหงุดหงิด ก่อนจะแข็งกร้าวขึ้น
"บอกไว้ก่อนนะว่า นี่น่ะลูกของฉัน นายไม่เกี่ยว!" กำชับเสียงเขียว
"แล้วตัวนายก็เหม็นด้วย เหม็นคาวเลือด ไปที่อื่นเลยไม่ได็พาฉันลงไปข้างล่าง!"
" ไม่ปล่อยไปหรอก ถ้าปล่อยไปตอนนี้ลูกในท้องชั้นก็กำพร้าพ่อนะสิ " กอดหนึบแน่นเอาผ้านวมมาห่มแล้วรัดคนงามเสียเเทบขยับตัวไม่ได้ มือลูบไล้ท้องน้อยเบาๆ
" เหม็นคาวเลือดก็ช่วยไม่ได้ละนะ มันงานของชั้นนี่ แต่ว่าชั้นอยากเห็นนายตลอดเลย จะให้ทำยังไงดีละ " ถึงจะซบอีกฝ่ายอยู่แบบนั้นแต่ในใจไม่สบายใจเลย เด็กที่เกิดมาจะเป็นยังไงถ้ามาพัวพันกับเขา
" นี่โลกในน้ำของนายมีที่ไหนที่ปลอดภัยบ้างรึเปล่า " เอ่ยถามเป็นนัยย์ๆเผื่อเอาไว้ว่าสักวันนี้หนึ่งถ้าจำเป็นต้องจากกัน เขามีอาชีพบนความเสี่ยงจะตายวันตายพรุ้งก็ไม่รู้ ถ้ายังเลี้ยงดูเจ้าเงือกสองแม่ลูกนี่ได้ตลอดก็คงดี
"เอ๊ะ! ใครบอกว่านายจะเป็นพ่อ พ่อต่างหากที่อุ้มท้องคลอดน่ะ ส่วนแม่แบบนายก็แค่หว่านเสน่ห์ก็เท่านั้น!" กัดริมฝีปากอย่างขัดใจ ก่อนจะยกผ้าห่มขึ้นปิดจมูก หยอกไปที่สีขาวเสียงเต็มรัก ก่อนจะสลดลงเมื่อถึงวันพรากจาก
"ถ้าคิดจะทิ้งฉัน .. นายก็ควรจะปล่อยฉันไปก่อนที่ฉันจะหลงรักนายไปมากกว่านี้ ..บ้าจริง!" มือปิดปากเสียแทบไม่ทัน หน้าขาวแดงเรื่อ
"นี่ อย่าเหลิงนะ ฉันโกหกหรอก สำหรับนายมันมีแต่คำว่า เกลียดๆๆ!!"
ตาแทบถลนออกนอกเบ้าสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดขนาดนี้ก็มีด้วย ผ้าห่มดึงขึ้นแทบจะมุดคลุมโปงเลยทีเดียว กลับกลายเป็นว่าคนเขินเป็นเขาเสียเอง มือใต้ผ้าห่มดึงๆลากๆเอาร่างบางเข้ามากอดเอาไว้
" ชั้นไม่มีวันทิ้งนายหรอก ทั้งสองคนแม่ลูกนั่นแหละ " โผล่ออกมาทำหน้าทะเล้น
" อีกอย่างบนบกนะคนคลอดลูกเรียกว่าแม่นะ " ตีหน้าตายไม่รู้ไม่ชี้มุดคลุมโปงนอนหนับตาพริ้มต่อไป
"แต่สำหรับเงือก คนคลอดลูกคือพ่อ!" กลิ่นคาวเลือดอยู่ดีๆก็จางหายไปแล้ว แต่ที่น่ากลัวกว่าการเหม็นขี้หน้าคือเขากำลังจะติดคนตัวสูงแจเลยนี่สิ
"ตื่นขึ้นมานะ มาคุยให้รู้เรื่องก่อน ฉันไม่ใช่แม่ นายนั่นแหละที่เป็นแม่" มือหยิกเอาแก้มร่างสูงให้เงยหน้าขึ้นแต่พอปล่อยก็กลับร่วงแปะลงที่เดิม
"ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้น้--า"
" เคียวยะ วันนี้ไม่ไหวแล้วละ ขอนอนต่ออีกสักนิดเถอะนะ " ก็เขาฆ่าคนตายมาทั้งวันเลยนี่นา
" นายคิดว่าแฟมิลี่ฝ่ายตรงข้ามมีกี่ร้อยกี่พันกัน ชั้นก็เหนื่อยเป็นนะ แถมพรุ้งนี้ต้องไปประชุมที่ต่างประเทศอีก "
ใช่ แถมไม่ได้ไปวันเดียวด้วย ไปถึงสามวันแน๊ะ มารู้เอาแบบนี้ก็ห่วงสองคนแม่ลูกเหลือเกิน
" จะไปด้วยไหมละ "
……………………………………..
………………………….
……………….
TBC. _________________
   
แก้ไขล่าสุดโดย kikuva เมื่อ Sun Jul 06, 2008 4:30 pm, ทั้งหมด 1 ครั้ง |
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
kikuva Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 24 Sep 2007 ตอบ: 1684 ที่อยู่: ทุกแห่งหนในความฝันนี้
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
evilcat Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 19 Oct 2007 ตอบ: 532 ที่อยู่: สวรรค์ชั้น 80 นรกขุมที่ 18
|
ตอบเมื่อ: Sun Jul 06, 2008 4:20 pm เรื่อง: |
|
|
ท่าน ไซโค
- อ่ะคึๆ ไซโคคุง วิวดีนี่ไปอยู่ส่วนไหนถึงบอกวิวดีล่ะครับบนั่น (ฮา) ซูชิสอนอยู่แล้วสอนไม่ให้เลหือเลยล่ะน่อ (ฮา)
ท่าน riki
- อุคิๆ ใจอ่อนนานแล้วด้วยครับ 5 5 5+
ท่าน Natchan
ฮ่าๆ ยิ่งกว่า GSM นา ใช้ wifi แรงสูงล่ะครับ (ฮา)
ท่าน Pao.~*
- หึๆ สอนแบบที่มอมเมาเงือกไร้เดียงสาเลยนะครับนั่น
น้อง เรน
- หุๆ สนุกก็อ่านต่อสิจ๊ะ
ท่าน kokushiyoku
- หึๆ รักครับแต่มันห้ามไม่ไหวหรอกในความคิดดของซูชิ ก็เหมือนผ้าขาวที่อยากจะสอนหนูฮิในแบบที่ตัวเองปรารถนาครับ
ท่าน saoroon
- ซื่อกับเรื่องของมนุษย์อ่ะน่อ (ฮา) ฮ่าๆถ้าให้ออกไปก็เข้าแผนสินะ ได้หึงฟรีๆแล้วครับ (ฮา ซะที่ไหนล่ะ) หึๆ ดื้อได้ไม่นานหรอกฮิเขาพวกแพ้ทาง S ครับ (ฮาาา)
-----------------
ขอบคุณทุกคอมเมนท์เน้อครับ `!!! _________________ ผู้สนับสนุน 8018:D18 ... 18uke ที่เมะไม่ใช่ 69 อย่างเป็นทางการ ~
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
Pao.~* Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 22 Mar 2008 ตอบ: 663
|
ตอบเมื่อ: Sun Jul 06, 2008 4:28 pm เรื่อง: |
|
|
เงือกตัวผู้ท้อง!!! คุณฮิท้อง ปกติไม่ท้องก็อารมณ์แปรปรวนอยุ่แล้ว
เวลาท้องยิ่งอารมณ์แปรปรวนเข้าไปใหญ่ ฮ่าฮ่า ทำยามะปวดหัวเลย
ยามะดูแลเอาใจใส่ภรรยาสุดยอดด น่า่ร๊ากกกจางงง
ง่าอยากเห็นลูกจังคลอดออกมาเป็นคน เป็นปลา เป็นเงือกน้อ อิอิ
คุณฮิน่ารัก ยามะก็น่ารัก อายมุดลงผ้าห่ม ฮ่าฮ่า
รออ่านตอนต่อไปค่า _________________
6927 บันซายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
Rena_Bee Rank: Mafia


เข้าร่วม: 23 Jan 2008 ตอบ: 106 ที่อยู่: ซอกหลืบคฤหาสน์วองโกเล่
|
ตอบเมื่อ: Sun Jul 06, 2008 4:28 pm เรื่อง: |
|
|
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกไม่ได้เข้ามาไม่กี่วันเคียวยะท้องแล้วเร้อออออออออออ!!!!!!!!!!!!!!!!!
โอ้จอร์จพอท้องปุ๊บน้องเงีอกของเราอารมณ์แปรปรวนสุดหูรูดดดดดดดดดด!!! ยามะคุงเหงื่อตกหล่ะงานนี้ *ตบบ่ายามะ*นายต้องเข้าใจนะยามะ เงีอกกำลังท้องก็เงี๊ยแหละ แนะนำให้นายกอดปลอบ เผื่ออารมณ์ของเงีอกท้องจะสงบลง555+ /me โดนครีบตบหน้า
แล้วสรุป....งานนี้ใครพ่อใครแม่เนี่ยในเมื่อทั้งคู่ดันแย่งกันเป็นคุณพ่อซะอย่างงี้
เพื่อความยุติธรรมต้องให้เคียวยะกับยามะเป่ายิ้งฉุบกันใครชนะได้ตำแหน่งคุณพ่อไปเล้ย!!!!!!!!
อร๊ายยยยยยยยยยยยจะออกมาเป็นเคียวยะจูเนียร์หรือยามะจูเนียร์น๊า!!!!!!!!!
ปล.ดูเหมือนช่วงนี้สารฟอกขาวทำงานได้ดีเกินคาดแหะ555555555+
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
kokushiyoku Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 12 Mar 2008 ตอบ: 465
|
ตอบเมื่อ: Sun Jul 06, 2008 6:30 pm เรื่อง: |
|
|
ฮุ...ฮุ...ฮุ.....ป้ามีความสุขเป็นที่สุด
คุณพี่ท่านท้องแล้วน่าดีใจจริงๆดีแล้ว
ที่เกิดมาเป็นเงือกเนี่ยป้าหล่ะปลื้มใจ
ว่าแต่ยามะจะไปทำอะไรที่ญี่ปุ่นหล่ะ
ไปประชุมสาขาแน่นะไม่ใช่ไปยิงกัน
ตายหล่ะเดี๋ยวเป็นเรื่องขึ้นมาจะพาล
เดือดร้อนมาถึงคุณพี่ท่านเอาอ่า
อยากเห็นหน้าหนุน้อยไวๆจังเลย
ปล.รีบๆๆๆๆๆๆๆๆๆมาต่อนะค่ะคิวะซัง
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
orihime Rank: Mafia Boss


เข้าร่วม: 02 Mar 2008 ตอบ: 584
|
ตอบเมื่อ: Sun Jul 06, 2008 11:28 pm เรื่อง: |
|
|
หนูฮิิิิิิิิิิิิิิิิิิิิิๆๆๆๆๆ
หนูฮิท้องแล้ว
อารมณ์แปรปรวนสุดยอดจริงๆๆๆๆๆๆๆๆ
งานนี้ยามะต้องเอาใจใส่ให้มากๆ หน่อยละนะ
รออ่านตอนต่อไปจ้า  _________________
http://orihimekaoru.exteen.com/
บล็อกข้าพเจ้าคะ
|
|
| ขึ้นไปข้างบน |
|
 |
|