[align=center]ท่าน Rena_Bee เจ้าขร้า

ความรู้สึกตอนอ่านคอมเม้นต์ท่านมันดังฉึก~!!!!

O{}o!!!!! คิดได้ไง ! เทพเจ้าแห่งความดาร์กเนียน

หมายถึงยามะใช่ไหม !?

หมายถึงยามะสินะค่ะ

พยายามเอาส้มตุงบังและเบี่ยงประเด็นเต็มที่

เห่อๆ ชอบจริงๆเพลงที่แต่งโดนใจมั่กๆมาก

เอ้า~! เอามาแปะไว้ให้อ่านกันเจ้าค่า

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์นะค่า ^ ^b [/align]

หึหึ ยามะเอ้ย - -* (คิวะจังยามะมันเนียนจริงนี้หว่า)

ไม่ใส่เสื้อผ้า!!!!!! กรี้ดดดดดดดดดดดดด ยามะก็เสียเลือดตายสิค่า หรือท่านฮิจะชำเพราะนังยามะโมโหหึง เอาเหอะ ตอนนี้ก็ดาร์กอีกแย้ว คนเขาขายืนไม่ไหวนะนั่น แอบมาเม้นต์แล้วรีบจากไปอย่างเงียบๆ

มันจาบรรยากาศหวานไปมั้ยเนี่ยอยากแอบดูในตู้ซะแว้ว คริคริ

หนูฮิน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เห็นแล้วอยากเอากลับไปเลี้ยงไว้ที่บ้านจัง
ยามะก็นะ ในที่สุดก็เริ่มทำหวานๆ กับหนูฮิแล้ว
รออ่านตอนต่อไปนะจ้า

ดีคร้าบบ ว่ายน้ำเพลินไปหน่อย ออกทะเลไปเลี้ยว (ฮา)



ตอน 3 -------


ท่าน saoroon
- นั่นสิครับพอดีไม่มีกงค์กรพิทักษ์เงือกด้วย T3T แตต่จะอยู่กับยามะตลอดไปมันก็ไม่ใช่ชีวิตเงือกนี่เนา



ท่าน reddieG
- ฮ่าๆๆ หวานตรงไหนกันครับบบ บบ บบ บบ แต่ยามะเสี่ยวอยู่แล้วนา (ฮา)



ท่าน ไซโค
- อืม .. ถ้าไซโคคุงไม่ฆ่าคำว่าดซ่ส้มก็คงไม่คิดอะไรหรอก อ่ะฮ่าๆๆ โอ๊ยซูชิมันหลงตั้งกะแรกเห็นละครับ



ท่าน Pao.~*
- เพราะคเ้าหลงรักเงือกสาวแล้วครับ (ฮาาา) ดื้อแค่ไหนซูชิก็เลิฟประมาณนั้น (ฮา) แต่ได้ข่าวว่าดื้อทีไรเจ็บตัวทุกทีเลย 5 5 5+ แต่ไอ้ครั้นจะอยู่กับยามะก็อันตรายพอๆกับอยู่ในทะเลนา =3=




ท่าน oboro
- หวนรึครับ T[]T"!



ท่าน orihime
- ง่า .. อยากให้เอาคืนอยู่หรอกครับ แต่อยู่บนบกยังไงก็เสียเปรียบเห็นๆง่า



ท่าน gold~Fish
- อยู่บนบกถ้ายามะทิ้งก็ไม่มีใครเหมือนกันนะ!! T[]T" แต่คิดไปได้ยังง้ายว่าแม่หนูฮิเป็นอีโน้ววว



ท่าน yuritaro
- ดีคร้าบ ~! งานเยอะไม่เป็นไรน่อเอางานให้เสร็จก่อนครับ (ฮา) หนูฮิคาดว่าคงไม่ได้กลับทะเลแล้วล่ะ T_T



ท่าน Natchan
- ดาร์กอีกแล้ว ?? แสดงว่าดาร์กสม่ำเสมออสินะครับ 5 5 5+



ท่าน kokushiyoku
- ยามะไม่ได้บุคคลิกกลับครับ ปกติมันก็แอ๊บดาร์กอยู่แล้วนา (ฮา)



ท่าน +Ayame+
- **ซับน้ำตาให้**



ท่าน Rena_Bee
- เทพเจ้าดาร์กเลยหรืออ T[]T"!!!!แต่เคะดื้อไม่เห็นต้องสั่งสอนก็ได้นี่นาครับ อ่ะฮืออ


ตอน 4 --------

ท่าน พลอย
- ยิ่งกว่าเนียนอีกน่า .. 5 5 +



ท่าน oboro
- ยามะภูมิต้านทานเขาดีครับ (ฮ่าๆๆๆ) ไม่เสียเลือดง่ายๆดอก แต่จะจับกดไหมนั่นอีกเรื่องนะครับ (ฮา)



ท่าน manyworld
- ไม่หวานหรอกครับ (ฮา) แต่ไม่ต้องไปอยู่ในตู้ก็ล่าย เดินมออกมาโต้งๆเต๊อะ 5 5+



ท่าน orihime
- ไร้เเดียงสาเลยน่ารักแบบไม่รู้ตัวครับ (ฮาา) ยามะน่ะติดบ่วงรักซะแล้วล่ะฮะ 5 5 5+


----------

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ครับป้ม!~

กระโปรง... กระัโปรงละ...

วิวดีสุดยอด... โอ้ว...

ไม่เข้่าใจก็สอนซะสิพ่อมหาจำเนียน...

สอนให้ลึกซึ้งทุกหยาดหยด...

อา... ซูชิมันสุดยอดอะไรเยี่ยงนี้...

me/ ถีบม้า so in love กระเด็นไป 18 เมตร

พึ่งมานั่งอ่าน

คุณฮิ นิสัยน่ารัก!!! น่ารักมากๆ!!!!

ยามะใจอ่อนแล้วสินะ

มุงิ~

เราจะรอตอนต่อไป~

คุณฮิทำตัวน่าร๊ากกมาเลยอ่าตอนนี้

แล้วไปคว้ากระโปรงมาใส่ซะง้านนอ่ะ ฮ่าฮ่า

ยามะคงจะชอบใจละสิ๊ หุหุ

สอนเลยยามะสอนทุกเรื่องทุกอย่างสอนดีดีให้คุณฮิติดใจจะได้ไม่ยอมไปไหน ฮ่าฮ่า

รออ่านตอนต่อไปค่า

เพิ่งอ่านคู่นี้ครั้งเเรก อร้ากกกกกกกก รักหนูฮิ

ไม่คิดว่า8018 จะหนุกขนาดนี้ จารออ่านค่ะ

เอิ้กยามะคึกดีจริงๆนะลูกเอ๊ย
น่าสงสารคุณพี่ท่านซะจริงเชียว
ต้องมาทนให้กอดแบบไม่รู้อะไร
เลยเนี่ยรู้อยู่ว่ารักคุณพี่ท่านแต่แบบ
ถนุถนอมหน่อยซิูลูกเอ๊ยเดี๋ยวก็ช้ำใน
กันพอดีหรอกว่าแต่ใครกันหนอที่จะมา
ปล.รีบๆๆๆๆมาต่อนะค่ะคิวะซัง

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!!!!

(^/////^) ยังงี้ท่าทางไม่แคล้วโดยยามะจับกดอีกรอบแหงๆ

ซื่อขนาดนั้น (-- ก็เป็นเงือกนี่ ...ท่อนล่างจะไปใสทำไมล่ะ)

แล้วยังงี้ ยามะจะให้ออกไปรับแขกด้วยหรือ???

เดี๋ยวก็ได้โกรธ & หึง เพราะแขกคนนั้นจ้องท่านฮิตาเป็นมันหรอก (^o^) hu hu hu


แล้วก็ชอบจังเลยค่ะ สำหรับสอง-สาม ประโยคข้างล่างนี้


" ทั้งน้ำตาดวงใจและร่างกายนี้เป็นของชั้นทั้งหมด ยกมันให้ชั้นได้ไหม " ไม่รอถามตอบให้มากความ ไม่รอร่างเล็กปฎิเสธด้วยริมฝีปากคมกดทับอีกหนครานี้กลับมอบจุมพิตอย่างคนรักให้มือฟ้อนเฟ้นหนักที่ยอดอกและทับทิมคู่สวยทั้งสองข้าง

.................

"ไม่ ..ไม่ ไม่!! หัวใจของฉันก็คือของฉัน ฉันเกิดกับทะเล ร่างกายของฉันย่อมยกให้พระแม่สมุทร!! ไม่ใช่มนุษย์แบบพวกนาย!!"

" เป็นสิ...เป็นตั้งแต่วันนี้ที่นายมาที่นี่ วันที่ชั้นได้ตัวนายเป็นครั้งแรก " ดันเอาร่างแบบบางขึ้นไปตรงขอบสระ เปลวเพลงราคะที่โหมกระหน่ำสามารถหลอมระลายให้หยดน้ำที่เกาะกราวตามตัวแปรเปลี่ยนครีบให้เป็นหางได้


(_ _) (- -) (_ _) (- -) มอบๆ ให้ไปเถอะค่ะท่านฮิ ....ยามะเขาอุตส่าหืสารภาพรักออกมาทั้งที แม้จะไม่ใช่โดยตรงก็เหอะ

ตอนนี้ร่างกายก็เป็นของยามะไปแล้ว....อีกไม่นานใจก็คงต้องเป็นของยามะ (^^)

(แต่ดูๆ แล้วกว่าจะได้ใจของท่านฮิ ยามะก็คงต้องลงแรง+โมโห กับท่านฮิแหงๆ (ก็ท่านฮิดื้อซะขนาดนั้นนั้ ~~)

________________________________________________________

Title: if you don’t want to love

Up : 5

By: Kikuva & Evilcat

Pairing: 8018

Rate: [-NC21-] & [-DARK-]

Summary: หากคุณไม่ต้องการมีรัก...เพราะคุณกลัวความอ่อนแอละก็...ความเงียบเหงาอาจเป็นคำตอบสุดท้าย




……………………………………..

………………………….

……………….





……………………………………..

………………………….

……………….




" อย่าไร้เดียงสามากไปกว่านี้เลยนะ ไม่งั้นชั้นคงรั..ก "



หยุดคำพูดสุดท้ายเอาไว้ก่อนทันท่วงทีไม่สบายใจเอาเสียเลยกับการที่อีกฝ่ายอ่อนแอไร้เดียงสาแบบนี้ มือแกร่งจับที่ยอดอ่อนของส่วนอ่อนไหวเบาๆ ก่อนดึงเอาร่างบางนั่งลงขยับปรนเปรอให้เสียงครางต่ำหวานๆร้องออกมา



ก่อนที่มืออีกข้างจะย้ายไปที่ช่องทางเบื้องหลังเรียวนิ้วแหวกชำแรกออกมาแผ่วเบาก่อนสอดนิ้วเข้าไปจากหนึ่งเป็นสองตามลำดับ



" จำเอาไว้ที่ตรงนี้มีแต่ชั้นที่จะมองได้ คนอื่นไม่มีสิทธิ์ "



"อื๊อ ..ทะ ..ทำไม .. ก็ตอนทีมีครีบยังไม่ต้องใส่ไอ้นี่เลย"



ชายกระโปรงถูกยกขึ้นแสดงให้เห็นก่อนร่างสูงจะรั้งไปกองไว้ที่เอวแทน



"อ๊ะ ..ไม่ ..พอ ..พอแล้ว"



มือชอนไชอยู่ภายใจกายทำเอาผิวเนินเนื้ออ่อนไหวกระตุกบีบรัดเผิดกับคำพูดไปซะหมด ใบหน้าขาวแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้งแต่คราวนี้เจือเอาความหอบมาด้วย



" ยังไงนายก็ต้องใส่ จะชุดไหนอะไรก็ได้ในห้องนี้ที่นายใส่แล้วสบายใจ เลือกเอาตามใจชอบ แต่ถ้าไม่ใส่โดนใครทำอะไรอย่ามาร้องให้ช่วยแล้วกัน จะสัมผัสจากใครก็ได้สินะ ถ้าไม่ใช่ชั้นนายก็ยินดีอ้าขาตอบรับผู้ชายทุกคนไปทั่วงั้นสิ "



พูดอะไรออกไปนะยามาโมโตะร่างเล็กนี้เดียงสาเสียเกินกว่าจะเข้าใจว่าโลกภายนอกมันแสนอันตรายมากมายแค่ไหน



เพี๊ยะ!!



มือตบไปที่แก้ม ทั้งที่ไม่ได้เข้าใจความหมายของการร่วมรัก ไม่ได้เข้าใจความหมายของความใคร่ ไม่ได้เข้าใจความหมายของช่วงต่ำกว่าเอวลงไป แต่กลับรู้สึกโกรธจี๊ดขึ้นมาเสียดื้อๆ ราวกับโดนปรามาศว่าย่ำแย่



"นายมันแย่ที่สุดเลย!"



แย่ในหลายๆเรื่องงสำหรับเค้าตอนนี้ ร่างบางถอดกระโปรงออกก่อนจะหยิบชุดวันพีชผ้าลื่นที่คิดว่าจะไม่คันที่สุดมาใส่เอาไว้



ตอนแรกว่าโกรธสุดๆและไร้สาระสุดๆด้วยที่ต่อว่าร่าเล็กด้วยแรงอารมณ์แบบนั้น



เออใช่! เขาหึง และ หวงร่างงามนี้แบบไม่มีข้อโต้แย้งเขารักเคียวยะมากจริงๆ รักในความรู้สึกที่ไม่อยากจะสารภาพอะไรออกไปเลยให้ตายสิ



แต่ว่าตอนนี้เขาคิดที่ไม่อยากจะให้ร่างงามใส่ชุดนี้เลยให้ตายสิ สรุปว่าเขาห่วงแล้วกลายมาเป็นหวงใช่ไหมนี่



" ลงไปข้างล่างกันเถอะ " คนหงุดหงิดเดินนำโร่ ตอนนี้อยากให้อีกฝ่ายอยู่ใกล้หูใกล้ตามากที่สุดเท่าที่จะมากได้มากกว่า



"เดี๋ยว..!! เดี๋ยวสิ ยามาโมโตะ!!" ร่างบางนั่งนิ่งอยู่บนเตียงหน้าง้ำงอ



"ฉันเดินไม่เป็น !! มาอุ้มฉันเดี๋ยวนี้นะ คนบ้า!!" ตีมือไปกับที่นอนด้วยความขัดใจ



"ไอ้หัวตั้ง หัวเถิก คนบ้า!" ก็ลองไม่หันกลับมาอุ้มสิเขาจะก่นด่าอยู่แบบนี้แหละ



" นายนี่มันตัวปัญหาจริงๆเลยนะ " เดินกลับมายังร่างบางตรงหน้า



" นี่ สวมนี่ซะ " หยิบรองเท้าผ้าที่สั่งตัดมาตั้งแต่เมื่อวานให้ มันนิ่มกว่าวัสดุอื่นๆมากเพราะทำมาจากผ้าและฟองน้ำนุ่มนิ่มล้วนๆ



" ชั้นจะอุ้มนายก็ได้ แต่ถ้านายไม่หัดเดินเองบ้างนายจะใช้ชีวิตที่นี่ลำบาก เวลาคนมาจับนายนายก็จะวิ่งหนีไม่ได้ตกเป็นทาสพ่อค้ามนุษย์ตลอดไป มานี่สิ "



ฉุดมือร่างเล็กให้ลุกขึ้นยืนก่อนประคองจับมือเหมือนสอนเด็กว่ายน้ำแต่จูงเดินเสียมากว่า



" ค่อยๆแบบนั้น ไม่เกร็ง และ อย่ากลัว ชั้นจับนายอยู่จะไม่ให้นายล้มเด็ดขาดสาบานเลย "



"ตัวปัญหา ..??" ขึ้นเสียงสูงแบบไม่ค่อยพอใจนัก ริมฝีปากบ่นพึมพำไปมาขัดใจ



"จะมีใครโรคจิตมาจับฉัน นอกจากนาย ถ้ามันตัวปัญหามากนักทำไมไม่ปล่อยฉันกลับทะเลไปสักทีล่ะ!" หน้าสวยสะบัดพรืดไปทาง



"ไม่ต้องมาจับ!"



สะบัดมือทิ้ง ก่อนจะประครองตัวเองไม่ให้ซวนเซล้มพับไปซะก่อน แต่อันว่าใช้หางว่ายน้ำหรือจะเดินแข็งแรง พอเดิมคล่องหน่อยก็อยากลองของหากต่เวลานี้ขาที่เตรียมจะก้าวไปข้างหน้ากลับขัดกันทำให้ล้มพับไปนอนกองที่พื้น



" ท่าทาง...บนบกหรือในน้ำนายก็อันตรายพอกันสินะ...เจ็บมากไหม "



หยิบเอากล่องปฐมพยาบาลที่ตั้งแต่ร่างงามมาที่นี่เขาก็หยิบใช้มันมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว



" ขอโทษนะ...ที่บังคับนาย....ต่อไปไม่อยากเดินก็ไม่ต้องฝืนหรอกชั้นจะอุ้มนายเองแล้วกันจะเป็นขาให้...จะดูแลนายไม่ให้ต้องลำบากแบบนี้....นายยังคิดจะกลับทะเลอีกไหม "



นัยย์ตาคู่คมส่อแววลึกซึ้งมือจับมืออีกฝ่ายเอามาทาบเอาไว้ที่อกปราถนาให้ได้ยินเสียงหัวใจเต้นในยามนี้



".... ไม่สบายเหรอ" ใบหน้าสวยยื่นเข้ามาใกล้ก่อนจะจับหน้าผากชนกันวัดไข้



"นายเป็นโรคหัวใจรึเปล่าทำไมเต้นเร็วแบบนี้ล่ะ" เลิกสนใจทิฐิชั่วครู ก่อนหลุบมองมือที่ปฐมพยาบาลให้แล้วลูกตุ้มความแน่วแน่ในใจก็เริ่มไหวเอน



" นายเคยรักใครไหม ไม่สิ เงือกนะ มีความรู้สึกที่จะรักได้รึเปล่า แล้วจะสามารถรักสิ่งที่ไม่ใช่พวกเดียวกับตัวเองได้รึเปล่า " เขาพูดอะไรออกไปนะบ้าจริง แต่มือที่จัดการบาดแผลที่หัวเข่าหยุดขยับนัยย์ตาคู่คมเคล้นมองหาความจริงจากนัยย์ตาใสซื่อคู่นั้น



" แต่นายก็ยังอยู่บนบกได้นี่ ไม่ลองปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตดูบ้างละ " อุ้มอีกฝ่ายค่อยๆลงมาด้านล่าง ที่จัดโตะอาหารรอพร้อมเสริฟเอาไว้เสียเรียบร้อย



" ทานสิ มีแต่ของระดับภัตตาคารมาเอาใจนายทั้งนั้นเลยนะ " เลื่อนเก้าอี้ก่อนยกร่างงามนั่งลงก่อนเลื่อนเข้าที่แล้วนั่งประจำโต๊ะอาหารแต่ลืมไปเสียสนิทว่าในเมนูอาหารมีปลาเลิศรสตัวเบ่อเริ่มอยู่ด้วย



ใบหน้าสยซีดเผือดทันทีที่เห็นสหายร่วมท้องสมุทรนอนพะงาบถูกตกแต่งด้วยเครื่องเคียง



อาจดูสวยแต่มิอาจพิศมัย มือเรียวสั่นเทาก่อนจะยกขึ้นลูบแผงอกตัวเองปลุกปลอบใจ จับช้อนด้วยความเก้ๆกังๆก่อนเสียงแคร้งจะมาเมื่อร่างกายเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงแล้วทรุดไปนอนกองที่พื้นดื้อๆ ลมหายใจรู้สึกเหมือนจะขาดห้วงไปทีละนิด



" .. ไม่ ..ไม่นะ"



" เคียวยะ เป็นอะไรไปเคียวยะ " ร่างสูงรีบวิ่งมาประคองร่างงามที่นอนหอบหายใจรวยรินก่อนจะประคองมานั่งที่โซฟา แล้วเอายาดมมารมใส่เสียลืมไปเลยว่ามันจะใช้กับเงือกได้ผลไหม



" ยกเลิกงานไปก่อน ฝากขอโทษแขกด้วย แล้วชั้นจะติดต่อไปวันหลัง " เอ่ยสั่งเสร็จก็หันกลับมาดูอาการอีกฝ่ายไม่น่าพลาดให้คนเอาปลามาวางไว้เลย



"อึ่ก .." กลิ่นแอมโมเนียช่วยปลุกให้สติกลับมา เหงื่อที่ผุดพรายตามใบหน้าถูกปาดลวกๆก่อนจะยกมือขึ้นลูบไปบนหน้าอกเบาๆ



"ฉัน ..ฉันสงสารเค้า" นัยน์ตาละห้อยมองไปยังพวกพ้องด้วยความอาลัยเจือกระแสสงสาร



"คราวหลังอย่าเอาเขามาทำแบบนี้ได้ไหม" นัยน์ตาช้อนมองสบขอร้อง ไม่ใช่ว่าไม่กินเนื้อปลาเพราะในใต้น้ำก็ถือคติปลาใหญ่กินปลาเล็กอยู่แล้ว แต่นี่ถึงขั้นถลกทั้งตัวมาเซ่นสังเวยเลยน่ะหรือ



" เอ่อ ชั้นก็ไม่ดีเองที่ไม่ระวัง นายนั่งพักก่อนเถอะนะ ใครอยู่แถวนี้บ้างมาเก็บโต๊ะไปหน่อยซิ ชั้นขอเปลี่ยนเมนู....เอาเมนูใหม่มาด้วย "



สั่งเด็กรับใช้แถวนั้นเสร็จเรียบร้อยก็กลับมาอุ้มร่างบางมานั่งที่เมื่อจัดโต๊ะเสร็จอีกที



" เอ้า~ คราวนี้มีแต่พวกผักพวก เอ่อ เนื้อชนิดอื่นๆ รสชาติดีนะนายลองชิมดูสิจะได้สารอาหารครบถ้วนไง "



จับชิ้นเนื้อป้อนใส่ร่างงามที่พลักหน้าหงึกหงัก



'น่ารัก'



……………………………………..

………………………….

……………….



……………………………………..

………………………….

……………….


TBC.

[align=center]ถ่อสังขารมาอัพน้องเงือกตอนเช้า = ="

ก่อนออกจากบ้านถ้าอัพไม่ครบไม่สบายใจเอาเสียเลย

เมื่อคืนตาล้าย~ลาย ช่วยบ่ได้รีบเอามาอัพวางไว้ตรงนี้ดีกว่า

อิ อิ ว่าแล้วก็แผ่นละค่า รีบอย่างแรงน้อ ~~~~~~~~~~~[/align]