Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 68 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5  Next
Author Message
 Post subject: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA! {7} 18/11/09
PostPosted: 13 Sep 2009, 11:30 
User avatar
Joined: 18 May 2009, 20:02
Posts: 101
Location: ผมม้วนประแจ( เป็นเห็บเหาหรือไง O[]O )
Title : This is a FAMIGLIA!

Author : O.H.R HuSTsU

Category : Romance

Fandom : Katekyo Hitman Reborn!

Pairing : 8727 / 6927 / 1827 / XS / 10051 / 8059 / RD / LamboFuta

Rate : PG-15 > NC-18

Warning : Mpreg


Notice :

1. เรื่องนี้คนเขียนลำเอียงประแจอย่างตั้งใจ

2. สึนะเรื่องนี้เอาท์คาแรคเตอร์สุดกู่แต่มีสาเหตุ

3. อย่าหาสาระกับเรื่องนี้เพราะมันไม่มี

4. อย่าหาความสนุกจากเรื่องนี้เช่นกัน เพราะคนแต่งเองก็ไม่มั่นใจในฝีมือ


+++++++++++++++++++++++++++++

_________________
Math Today!

18+69+87=27

[ In fact, if you separate 18 and combine them together (1+8=9)then deduct the sum from 69(9-69=-60) ,and then plus with 87 the result is actually "27". Miracle?Destiny? or just Fan Ficfion LOL ]

Image

My Fictions : Nanimori School Monogatari-~27/Various / It's You-6927+18 / This is a FAMIGLIA-87/69/18+27

[color=#FF40FF]
สปอยล์นรก KHR Anime


Last edited by hustsu on 18 Nov 2009, 16:35, edited 7 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 13 Sep 2009, 12:05 
User avatar
Joined: 18 May 2009, 20:02
Posts: 101
Location: ผมม้วนประแจ( เป็นเห็บเหาหรือไง O[]O )
Chapter 1 : วันวิวาห์ , อะไรนะ? สองเดือน!!




วันนี้น่านฟ้าอิตาลีโล่งโปร่งและแจ่มใส มีเมฆบ้างประปรายเพื่อบังแสงอาทิตย์จ้าในหน้าร้อนไม่ให้แรงเกินไปนัก เห็นแล้วช่างเป็นวันที่เหมาะกับงานมงคลอย่างหาที่ใดเปรียบ และเขาคงจะรู้สึกยินดีมากกว่านี้ถ้าไม่ต้องคอยยืนเกร็งฝืนยิ้มรับแขกที่มากันไม่ขาดสาย ซึ่งจะโทษใครก็ไม่ได้ เพราะเขานั่นแหละเป็นคนเชิญบรรดาแขกเหรื่อเหล่านั้นในฐานะเจ้าภาพมาเอง


“รุ่นที่10 ไปพักก่อนเถอะครับ หน้าซีดมากเลย” สึนะหันไปมองมือขวาที่ไม่ว่าเปล่ายังประคองตัวเขาเหมือนกลัวว่าเขาพร้อมที่จะเป็นลมได้ทุกเมื่อ
ร่างเล็กสั่นหน้าแล้วสูดหายใจลึก ๆ พยายามยืนให้มั่นคง

“ไม่เป็นไรหรอก โกคุเดระคุง เหลืออีกไม่กี่คนก็จะหมดแล้วล่ะ”

“แต่ว่า...”

“ไม่เชื่อใจฉันหรอ” ยิ้มกว้างให้อีกฝ่ายคลายกังวล แต่ก็ฝืดฝืนเต็มที่ เพราะตัวเองก็ยอมรับว่าถ้าไม่มีชายหนุ่มคอยประคอง เขาก็คงจะเซไปเหมือนกัน


ใช่... กับอีแค่ยืนคอยต้อนรับแขกมันคงไม่หนักหนาอะไรถ้าไม่มีเจ้าอาการมึนหัวนี่ หลายวันมานี้เขามักจะมีอาการวิงเวียนบ้าง บางวันก็เบื่ออาหาร บางวันก็กินไม่หยุด ดูแล้วใคร ๆ ก็มองออกว่าสภาพร่างกายไม่ปกติแต่ตนก็ไม่ยอมไปหาหมอ และบอกปัดไปว่าคงเพราะเหนื่อยจากการวิ่งวุ่นเตรียมงาน


“อ๊ะ ท่านรุ่นที่ 10!” อาการวูบแล่นขึ้นมาอีกครั้ง ครานี้เลยเซไปพิงคนประคองเข้าไปเต็ม ๆ “นี่มันไม่ใช่ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ได้โปรดเข้าไปนั่งพักในโบสถ์เถอะครับ! แขกที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่มือขวาอย่างผมเถอะ!!”

“แต่ว่า......” เห็นท่าทีดึงดันของคนสนิทแล้วก็ต้องจำนน “งั้นฝากด้วยนะ”

“วางใจผมได้เลยครับ!”


สุดท้ายก็ต้องจำใจเดินออกมา เหลือบมองกลับไปก็เห็นชายหนุ่มโบกมือมาให้หยอย ๆ แค่งานง่าย ๆ อย่างยืนต้อนรับแขกยังทำไม่ได้ ช่างไร้ประโยชน์ไม่สมเป็นหัวหน้ามาเฟียอันดังหนึ่งชะมัด แล้วอย่างนี้จะให้กลับเข้าไปพักที่โบสถ์เฉย ๆ คงได้เจอรีบอร์นด่าตาย
ขณะกำลังมองหาลู่ทางหลบอดีตอาจารย์พิเศษที่ได้กลายมาเป็นที่ปรึกษาของวองโกเล่ น้ำเสียงร่าเริงคุ้นหูก็ตะโกนเรียกมาแต่ไกล


“โอ้ สึนะ!”

“ยามาโมโตะคุง”

“ยังมึนหัวอยู่อีกหรอ สีหน้าไม่ดีเลย” ดูท่าว่าอาการเขาคงจะแย่เอามาก ๆ ใครก็ใครเลยพากันมาประคองอัตโนมัติ

“อืม ก็นิดหน่อยน่ะ แล้วฝั่งนั้นโอเคหรือยัง?”

“เพอร์เฟคเลยล่ะ” ยามาโมโตะยิ้มกว้าง ชายหนุ่มที่มักอารมณ์ดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ววันนี้กลับยิ่งอารมณ์ดีเข้าไปใหญ่

ก็วันมงคลทั้งที เป็นใครจะไม่ยินดี เขาเองก็อยากจะเต็มที่กับวันแสนสำคัญนี่เช่นกัน แต่อาการมึนหัวมันคอยรุมเร้าอยู่เรื่อย ๆ จบงานนี้เมื่อไหร่ คงต้องยอมไปหาหมอจริง ๆ

“นี่ก็จะมาชวนไปดูเนี่ยแหละ ตอนนี้ว่างแล้วใช่มั๊ย?”

“อืม ประมาณนั้น” ไม่กล้าตอบเต็มปากเพราะที่จริงโดนไล่มา “ว่าแต่ เขาห้ามเจอเจ้าสาวก่อนพิธีไม่ใช่หรอ?”

“จะเป็นไรไป ทีแซนซัสยังไปได้เลย!”

“ห๊า?!!”

“มาเร็ว สึนะ!”

“ดะ เดี๋ยวว ยามาโมโตะคุง!!”

พูดจบก็โดนฉุดให้วิ่งตาม แม้หลายปีมานี่ตัวเองจะสูงขึ้นแล้วก็ตาม แต่เทียบกับหนุ่มนักกีฬาที่แต่เดิมก็สูงกว่าชาวบ้านเขาอยู่แล้วใครจะไปตามทันล่ะ! ยังไม่นับว่าตอนนี้เขากำลังป่วยอยู่นะ!!

ไม่ทันไรก็มาถึงบริเวณห้องพักที่ไว้สำหรับแต่งตัว แม้แต่บริเวณนี้ก็ถูกประดับด้วยดอกกุหลาบสีขาวละลานตาสมกับเป็นงานวิวาห์ของคนระดับบอสในวงการมาเฟีย


“อั๊ก...!” มัวแต่หันซ้ายหันขวาชื่นชมเพลิน ไม่ทันเห็นว่าคนที่จูงมือมาหยุดวิ่งกะทันหันเลยจนหลังอีกฝ่ายปักเข้าเต็ม ๆ

“อ้าว เจ็บหรือเปล่าล่ะนั่น”


...ก็เจ็บน่ะสิ!...หลังของนักกีฬาอย่างนายชนทีอย่างกับโหม่งกำแพง


“จะหยุดก็ส่งเสียงนิดนึงก็ได้นะ ยามาโมโตะ”

“ฮ่า ๆ ๆ โทษที ๆ” มองชายหนุ่มที่หัวเราะกลบเกลื่อนอย่างคาดโทษ นิด ๆ ก่อนมองหาสาเหตุที่ทำให้อีกฝ่ายหยุดกะทันหัน แล้วตนก็ต้องเบิกตาค้าง

“อ้าว สึคุง”

“คะ...คะ...เคียวโกะจัง”


หญิงสาวในชุดกระโปรงลูกไม้สีขาวยาวเหนือเข่าดูน่ารักน่าชัง แพรผมสีน้ำตาลอ่อนรวบขึ้นเป็นช่อแซมด้วยเครื่องประดับดอกไม้สีชมพูอ่อน ลำคอเปลือยเปล่าทาบประดับด้วยสร้อยไข่มุกสีครีมไม่ให้ดูโล่งตา แถมช่วงไหล่บางเคลียด้วยปอยผมที่ปล่อยลงมาบางส่วน


....นางฟ้า นี่มัน นางฟ้าชัด ๆ !!...


“กำลังจะเดินไปหาอยู่พอดีเลยล่ะ สึคุง เข้ามาสิ” ใบหน้าอ่อนเยาว์แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบาง ๆ แค่นี้ก็สวยจนไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้ว แต่พอเจอรอยยิ้มหวานปานเทพธิดา สึนะเลยถึงกับยืนตะลึงค้าง หน้าแดง อ้าปากพะงาบ ๆ เป็นทูน่าขาดน้ำอยู่อย่างนั้น

“สึนะ เฮ้ สึนะ!!”

“อะ...อะ อะไร?”

“ไม่เข้ามาหรอ?” พอรู้สึกตัวอีกที ทั้งเคียวโกะจัง และ ยามาโมโตะก็เข้าไปในห้องแต่งตัวแล้ว

“อืม มาแล้ว ๆ”



...ไม่ว่าจะกี่ปี เคียวโกะจังก็น่ารักที่สุดนั่นแหละ...น่ารักจนเขาตาพร่า มึนหัวขึ้นมาอีกเลยทีเดียวเชียว!


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“แอะ...แอ๊” เจ้าตัวเล็กบนตักเริ่มดิ้นไปมาเรียกร้องความสนใจเมื่อคนอุ้มชักจะละเลยตนไปนาน

“ชี่ยส์~~ เงียบ ๆ สิจ๊ะ แซคจัง ปะป๊าหม่าม๊ากำลังแต่งงานกันอยู่น้า” เห็นตัวเล็กไม่ยอมว่าง่ายเลยจัดการหยิบขวดนมยัดปากซะ ซึ่งจัดการเด็กน้อยได้อยู่หมัด คุณแม่จำเป็นยิ้มกว้าง ก่อนจะหันไปมองปรัมพิธีต่อ


“...บัดนี้ ขอประกาศว่าทั้งคู่ เป็นสามี-ภรรยา เชิญจูบเจ้าสาวได้”


“ว้าย ๆ ๆ ๆ ถึงฉากเด็ดแล้ว จุ๊บเลย บอส จุ๊บเลย!”

“แง๊~” ทารกในอ้อมแขนประท้วงอีกครั้ง คราวนี้ขวดนมก็ช่วยอะไรไม่ได้ “ตายแล้วแซคจัง อย่าเพิ่งงอแงตอนนี้สิ จะได้เวลาเจ้าสาวโยนช่อดอกไม้แล้ว”

“ผมช่วยอุ้มให้ก่อนมั๊ยครับ คุณลุซซูเรีย” หันไปมองคนเสนอความช่วยเหลือข้าง ๆ แล้วก็ลังเล “บอกแล้วให้เรียกเจ๊ลุซไงจ๊ะ ว่าแต่จะไหวหรอสึนะจัง ท่าทางเหมือนจะเป็นลมเลย”

“แค่เหนื่อยนิดหน่อยเองครับ” โดนทักอย่างเดิมอีกครั้งก็ยิ้มแหย นี่เขาดูโทรมขนาดนั้นเชียว

“อย่าเลยครับ รุ่นที่ 10 ผมช่วยอุ้มเองดีกว่า!” โกคุเดระที่คอยลอบมองอาการเจ้านายตลอดงานรีบยื่นตัวทำแทน เจออย่างนี้สึนะก็ชักจะหงุดหงิด

“บอกว่าไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไรสิ โกคุเดระคุง!” ขึ้นเสียงด้วยความรำคาญอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ลูกน้องคนสนิทถึงกับผงะไปนิด


....ก็มันช่วยไม่ได้นี่ คอยจุ้นจ้านทำนู่นทำนี่แทนเขาอยู่ได้ เขาไม่ได้ขี้โรคขนาดนั้นซะหน่อย รู้ว่าหวังดี แต่ทำเหมือนเขาเป็นตัวไร้ประโยชน์อย่างนี้ เขาไม่ชอบ!....


“รุ่นที่ 10...” โกคุเดระหงอยลงไปทันตา ถ้าเป็นยามปกติสึนะคงจะรีบขอโทษขอโพย แต่ยามนี้เขาดันรู้สึกหงุดหงิดเกินทน ไม่อยากจะเป็นแบบนี้หรอกนะ เพราะยิ่งหงุดหงิดก็ยิ่งปวดหัว


แต่หงุดหงิด ก็คือ หงุดหงิดนั่นแหละ!


“แซคซันคุง มาหาอาสึนะดีกว่านะ” สึนะยื่นแขนออกไปรับหลานตัวน้อย แต่คนอุ้มก็ยังลังเลอยู่ดีเมื่อเห็นอีกฝ่ายชักจะสีหน้าไม่ดีมากขึ้น ไอคิ้วที่ขมวดเล็กน้อยขัดกับรอยยิ้มบนหน้านั่น เห็นก็รู้ว่าน่าจะมาจากความเจ็บปวดมากกว่าอารมณ์เสีย

“ผมไม่ทำหลานตกหรอกน่า เจ๊ลุซ!”


อึก...เผลอขึ้นเสียงอีกจนได้ อ้ากก ปวดหัว ๆ ๆ แต่ถึงปวดหัวยังไง แค่อุ้มหลาน เราทำได้อยู่แล้ว!!


“จ๊ะ ๆ ๆ” เจอขึ้นเสียงใส่บ้างเลยต้องจำใจยื่นทารกน้อยให้ แต่ไม่ทันที่สึนะจะรับไป “อ๊ะ โยนดอกไม้แล้ว!”


“กรี๊ดดดดดดดดดด ช่อดอกไม้!!!!”


“เอ๊ะ?!” น้ำหนักในอ้อมแขนไม่มีน้ำหนักอย่างที่ควรจะเป็น สึนะยืนนิ่งในท่ายื่นแขนค้าง เสียงอื้ออึงที่จู่ ๆ ก็ดังลั่น ทำเอาสมองประมวลผลไม่ทันว่าในมือนั่นไม่ใช่เด็กทารก

กลิ่นหอมฉุนเป็นสิ่งเดียวที่เข้ามาในโสตประสาทก่อนโลกทั้งโลกจะเริ่มหมุนติ้ว....

“ว๊ายยย สึนะจัง!”

“รุ่นที่ 10!!!”

“วองโกเล่!”


....แล้วทุกอย่างก็ดับมืด


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้ออวลไปทั่ว ไม่ต้องลืมตามองก็รู้ว่าตอนนี้เขาคงอยู่โรงพยาบาลในเครือวองโกเล่ แม้ปกติเขาจะไม่ค่อยชอบกลิ่นของโรงพยาบาลก็ตาม แต่กลิ่นสะอาด ๆ นี่ก็รู้สึกดีกว่ากลิ่นฉุนของช่อดอกกุหลาบเมื่อกี้เยอะ


...ช่อดอกกุหลาบ...จริงสิ จำได้ลาง ๆ ว่าขณะกำลังรอรับหลานมาอุ้ม จู่ ๆ ช่อดอกไม้ของเจ้าสาวก็มาหล่นปุใส่แทนซะงั้น จากนั้นก็โดนสาว ๆ รุมออกันจะแย่งช่อดอกไม้ แล้วเขาก็สลบไปเลย


คิดถึงตรงนี้ก็สมเพชตัวเอง เป็นถึงหัวหน้ามาเฟียแต่มาเป็นลมในงานแต่งงานต่อหน้าผู้หญิงด้วย! อยากจะหมกตัวเองอยู่บนเตียงคนไข้ไม่ไปเจอหน้าประชาชีตลอดชีวิตเลยจริง ๆ


“ถ้ารู้สึกตัวแล้วก็ลืมตาสิ เจ้าห่วยสึนะ” คำเรียกที่ไม่ได้ยินมานาน คนที่ยังย้ำฉายาในวัยเด็กเขาอยู่เรื่อย ๆ ก็มีอยู่เพียงแค่คนเดียว อาจารย์พิเศษที่ไม่เคยยอมรับเขาซะที

“ขอหลับอีกซักนิดไม่ได้หรอ รีบอร์น ฉันยังปวดหัวอยู่นะ!” ว่าแล้วก็พลิกตัวซุกลงไปกับผ้าห่ม ไหน ๆ ก็ถูกหามมาโรง’บาล ขอถือโอกาสพักผ่อนหน่อยไม่ได้หรือไงกัน

“แกไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นอะไรหรือไง”

“ก็แค่เหนื่อยเท่านั้นแหละ ทั้งเดือนฉันยุ่งเรื่องงานตลอดนี่นา”

“คิดตื้นจริง ๆ” แต่ก่อนจะได้พูดอะไรต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขัดขึ้นมา


ก๊อก ๆ ๆ


“คนไข้รู้สึกตัวหรือยังคะ?”


...คงเป็นพยาบาล ไม่ก็หมอ...สึนะเดา ยังไม่ยอมลืมตาตื่นโดยดี


รีบอร์นพยักหน้า คุณหมอสาวเลยเดินเข้ามาเช็คอาการร่างเล็กที่ทู่ซี้หลับตาอยู่อย่างนั้น


“คุณซาวาดะคะ ตื่นขึ้นมารับยาก่อนนะคะ แล้วค่อยนอนต่อ”


ยา?... คงเป็นยาแก้ปวดหัว


“ก็ได้ ๆ” เจอคุณหมอเรียกให้ตื่น เลยต้องยอมลืมตาลุกขึ้น แต่ก็ต้องอ้าปากค้างเมื่อเห็นถาดตรงหน้า “นี่มันอะไรเนี่ย!!”
บนถาดแสตนด์เลสวางเม็ดยาหลากสีซึ่งมีไม่ต่ำกว่า 5 เม็ด แค่แก้ปวดมันต้องกินอะไรเยอะแยะขนาดนี้เลยหรอ?!

“ทำไมมันเยอะอย่างนี้ ผมแค่ปวดหัวเองนะ!”

“สภาพร่างกายของคุณซาวาดะตอนนี้หลีกเลี่ยงยาแก้ปวดจะดีกว่า แต่ถ้าทนไม่ไหวจริง ๆ หมอก็จะจ่ายยาพาราให้ ส่วนพวกนี้เป็นวิตามินต่าง ๆ กับยาบำรุงครรภ์ค่ะ” คุณหมอสาวคนสวยแย้มยิ้มหวาน แต่ตัวคนไข้กลับหน้าซีดเผือด


“ยา...ยา...เมื่อกี้ว่ายาอะไรนะ?!” ...บำรุงครรภ์? นี่เขาฟังผิดใช่มั๊ย? ได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ จากคนเยี่ยมคนเดียวในห้องก็ชักสังหรณ์ใจไม่ดี


“ยาบำรุงครรภ์ค่ะ ตายจริง คุณรีบอร์นยังไม่ได้บอกหรือคะ?” สึนะหันขวับไปมองอาจารย์สอนพิเศษทันที ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ เห็นแล้วสึนะยิ่งหน้าซีด

“งั้นหมอบอกเองเลยละกันนะคะ ยินดีด้วยค่ะคุณซาวาดะ ตอนนี้คุณท้องได้ 2 เดือนแล้วค่ะ”

“ทะ...ท้อง...” นี่เขาฟังไม่ชัดใช่มั๊ย? หมอคงพูดว่าท้องอืดมากกว่า


....ท้องอืด 2 เดือนเนี่ยนะ?....แล้วยังคำว่า ‘ครรภ์’ นั่นอีก


บ้าน่า...จะเป็นไปได้ยังไง


“ผมเป็นผู้ชายนะ!” ใช่ เขาเป็นผู้ชาย ถึงจะไม่หล่อล่ำมาดแมนนัก แต่ก็ผู้ชายทั้งแท่งนะ!! ไม่มีมดลูก มันจะท้องได้ยังไง?!


นี่มันล้อเล่นกันใช่มั๊ย?


ใช่มั๊ย?!!

“รีบอร์น!!!!” เรื่องเป็นไปไม่ได้แบบนี้ ตัวการก็มีแค่คนนี้คนเดียวนี่แหละ “หมายความว่าไงน่ะ รีบอร์น? นี่มันเรื่องล้อเล่นอะไรกัน ฉันไม่ขำไปด้วยนะ!”

“แล้วฉันจะให้หมอมาหลอกแกเล่นเพื่ออะไร”

“จะไปรู้นายหรอ แต่ไหนแต่ไหนมานายก็ชอบเห็นฉันเป็นของเล่นแก้เบื่อประจำ” สึนะทำหน้ามุ่ยแก้มป่องงอนเหมือนเด็ก ๆ โชคดีที่เจ้าตัวแม้อายุจะเลยเลข2 แล้วแต่หน้ายังเบบี้เฟซ เลยทำแล้วไม่น่าเกลียด


“อย่างที่คุณรีบอร์นพูด ดิฉันไม่ได้ล้อเล่นนะคะคุณซาวาดะ จะดูผลตรวจยืนยันก็ได้นะคะ”


“ผลตรวจมันก็ปลอมแปลงได้...” ถึงยังไงเขาก็ไม่เชื่อ! จะให้เชื่อได้ยังไง ผู้ชายที่ไหนเขาท้องกัน?

“แล้วแซคซันหลานแก เป็นลูกใคร” เหมือนจะล่วงรู้ความคิดของลูกศิษย์ จึงเอ่ยถึงหลานชายที่เจ้าบ้านทั้งรุ่นที่แล้วและรุ่นปัจจุบันของวองโกเล่กำลังเห่อนักหนา



....ลูกของแซนซัส กับ .....



“….สควอลโล่”


ฟังไม่ผิดหรอก ลูกของแซนซัส กับ สควอลโล่!!


เรื่องมันมีอยู่ว่า หลังจากจบเรื่องราวบาดหมางระหว่างวองโกเล่ และมิลฟีโอเร่ โลกมาเฟียกลับมาสงบสุขเท่าที่จะสงบได้อีกครั้ง
ทว่านั่นไม่ได้รวมถึงสภาพร่างกายของบอสใหญ่วองโกเล่ รุ่นที่ 9 ซึ่งสุขภาพได้ทรุดลงไปมาก ตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อครั้งศึกชิงแหวน ดังนั้น ทันทีที่ซาวาดะ สึนะโยชิ บรรลุนิติภาวะ รุ่นที่ 9 ก็ได้รีบสละตำแหน่ง ถอนตัวไปอยู่คฤหาสน์ส่วนตัวแถบชนบทตามประสาคนแก่

และด้วยความเป็นคนชราอยู่ตัวคนเดียว จึงนึกอยากจะมีหลานมาเป็นเพื่อนเล่น รุ่นที่ 9 เลยได้ยื่นคำขาดให้แซนซัสบุตรชายบุญธรรมเพียงคนเดียวว่า ถ้าไม่ได้เห็นหน้าหลานก่อนตาย จะตัดแซนซัสออกจากกองมรดก

เพราะไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่ไหนและไม่อยากเสียขุมเงินขุมทองไป แซนซัสจึงยอมเปิดเผยว่าตัวเองเป็นเกย์และคบกับสควอลโล่อยู่ แต่นั่นก็ไม่ได้ลดความอยากอุ้มหลานของรุ่นที่ 9 ลง แถมยังจัดการสั่งให้ทีมนักวิทยาศาสตร์ทั้งหมดของวองโกเล่คิดค้นยาแปลงเพศขึ้นมา แล้วดันทำได้ซะอีก เรื่องราวหลังจากนั้นก็คงพอเดาได้กัน


บทสรุปคือ รุ่นที่ 9 ได้หลานชายสมใจชื่อ “แซคซัน”


ถึงร่างกายจะเป็นหญิงแล้ว ทว่าในบัตรประชาชนยังคงเป็นชาย แม้จดทะเบียนไม่ได้ แต่เพื่อไม่ให้น่าเกลียด หลังคลอดแซคซันแล้ว รุ่นที่ 9 จึงได้จัดพิธีแต่งงานให้ทั้งคู่ขึ้น

เขา ซาวาดะ สึนะโยชิ วองโกเล่รุ่นปัจจุบัน จึงได้รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพจัดงานแต่งงานให้แซนซัสซึ่งฐานะถือว่าเป็นลูกน้องตน เป็นเหตุให้วิ่งวุ่นจนสภาพร่างกายทรุดโทรมอยู่อย่างนี้


“แต่นั่นเพราะสควอลโล่เป็นผู้หญิงแล้วนี่!” เพื่อความแน่ใจ สึนะเลยสำรวจร่างกายตัวเอง ...ข้างบนไม่มี ข้างล่างไม่หาย...


ยังไงก็ผู้ชาย!!


“นายจำวันเกิดแซคซันได้มั๊ย?” วันเกิดแซคซันตรงกับวันปีใหม่พอดี ทางวองโกเล่เลยจัดปาร์ตี้กันใหญ่โตมีการเชิญแฟมิลี่พันธมิตรมากหน้าหลายตามาร่วมงาน ตลอดเวลางานเขาถูกบอสต่างแฟมิลี่ชวนดื่มนับไม่ถ้วน รายละเอียดตลอดงานเขาเลยจำได้เลือนลาง

“จำ...เอ่อ...จำได้สิ แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ?”

“พอดีฉันไปเจอยาเปลี่ยนเพศในห้องทดลองของจางนีนี่เลยเอามาใส่แก้วเหล้าแก”

“นี่นายจะให้ฉันเป็นผู้หญิงงั้นเรอะ!!!” สึนะอ้าปากค้าง รีบอร์นยักไหล่แบบไม่แคร์

“แต่นายก็ไม่ได้เป็นใช่มั๊ยล่ะ ตอนหลังได้รู้จากจางนีนี่ว่ามันเป็นแค่รุ่นทดลอง ฉันเลยนึกว่ามันคงไม่มีอะไร ที่ไหนได้ มันดันไปสร้างมดลูกจำลองขึ้นมา ก็เหมือนภาพลวงตาของมุคุโรที่สร้างอวัยวะภายในให้โคลมล่ะนะ....” จากนั้นรีบอร์นก็ร่ายยาวอีกสองสามประโยค แต่สึนะไม่รับรู้เพราะนิ่งแข็งเป็นรูปปั้นไปแล้ว


มดลูกจำลอง...มีมดลูก งั้นก็ท้องได้...


ท้อง....ท้อง........


ท้อง!!!


“แล้วใครเป็นพ่อเด็กล่ะ!”

“เรื่องนั้นนายน่าจะรู้เองนะ” ถึงตรงนี้สึนะก็หน้าแดงสลับซีด


....ปัญหาคือเขาไม่รู้น่ะสิ!....


“ฮือออออออ รีบอร์นบ้า สุดท้ายแล้วก็เพราะนายจริง ๆ ด้วย!!!” ร่างเล็กร้องไห้โฮ ตีโพยตีพายราวโลกจะแตก แต่นี่มันร้ายแรงกว่าโลกแตกเสียอีก


เขาท้อง


เขาท้อง


เขาท้อง!!!


“ใจเย็น ๆ ค่ะคุณซาวาดะ ถ้าเครียดมากจะกระเทือนลูกในท้องนะคะ”


จะย้ำทำไม๊!


“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!” สึนะกรี๊ดลั่นได้ยินทั้งโรงพยาบาล คุณหมอสาวถึงกลับหน้าเครียด ...ห่วงอย่างเดียวคือเด็กในท้อง

“ใจเย็นค่ะ คุณซาวาดะ เดี๋ยวเด็กในท้องจะ!!”

“หุบปาก หุบปาก หุบปาก!!!

“คุณซาวาดะ!”

“เฮ้อ....”


แล้วในห้องพักหมายเลข 27 ก็วุ่นวายไปพักใหญ่ ๆ เลยทีเดียว


++++++++++++++++++++++++++++++++++

TBC!





SAXON = การต่อสู้

ช่ืางเป็นชื่อที่เหมาะกับลูกคู่ XS อะไรอย่างนี้นะ...

_________________
Math Today!

18+69+87=27

[ In fact, if you separate 18 and combine them together (1+8=9)then deduct the sum from 69(9-69=-60) ,and then plus with 87 the result is actually "27". Miracle?Destiny? or just Fan Ficfion LOL ]

Image

My Fictions : Nanimori School Monogatari-~27/Various / It's You-6927+18 / This is a FAMIGLIA-87/69/18+27

[color=#FF40FF]
สปอยล์นรก KHR Anime


Last edited by hustsu on 19 Sep 2009, 06:54, edited 3 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 13 Sep 2009, 14:03 
Joined: 25 Dec 2008, 21:58
Posts: 109
อุแม่จ้าวววว~~~~~


สึนะท้องอ๊องอ๊อง<<<เอกโค่ทำไม-*-


รีบอร์นก็ช่างแกล้งนักสงสารสึนะคุงจัง


คงไม่ฟัดกันตายเพื่อแย่งสึนะหรอกนะ- -"


แล้วใครกันหนอเป็นพ่อลุ้นๆๆ(>0<)/


รีบๆต่อนะคร๊า~~~จะรออออคร่า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 13 Sep 2009, 14:26 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 00:13
Posts: 571
อ่า ทูน่าท้องหรอนั้น =[]=
นักวิทยาศาสตร์ของวองโกเล่
นี้เก่งขั้นเทพเลยนั้น แง่มๆๆๆ
รีบอร์นนี้ก็ช่างหาเรื่องแก้เบื่อ
กับทูน่าได้ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
แล้วใครกันว้าคือพ่อของเด็ก ???


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 13 Sep 2009, 19:06 
User avatar
Joined: 10 Feb 2009, 22:28
Posts: 98
Location: อันที่จริงฉันมักอยู่ศาสนจักรแห่งความมืดมากกว่าที่อิตาลีนะ
วาดฝันให้หนูซือท้องกับฮิจังเป็นอย่างยิ่งเจ้าค่ะ

_________________
1827คู่โปรดปราน แต่ว่า10069ก็ใช้ได้ G27ก็โอเคนะ โอ้2727มันก็ดี[แค่นี้จะโอ้ทำไม - -]


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 13 Sep 2009, 19:29 
User avatar
Joined: 01 Jul 2009, 20:16
Posts: 187
Location: Preußen ..
อู้ว อยากเห็นหน้าหนูแซคซัน...

ฮัสซังคะ รีเควสต์รูปเจ้าหนูคนนั้นค่ะ!!!

อ้อ เอาหลามภาคหญิงด้วย!! O_O

และแล้วก็รอดูหน้าลูกทูน่าต่อ -0-~~~

_________________
'Cause you are "Awesome" .. Gil ♥..

Image

Ore ni! Hizamazuke! Homero! Tataerunda!
Ore-sama!
Kakkoii ze-! Maru de! Kotori no you da!

Ich bin das Preußen!

★━☆━★━☆━★━☆━★━☆
Я тебя люблю .. Я никогда не отпустит вас .. Гилберт


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 13 Sep 2009, 20:59 
Joined: 13 Dec 2008, 12:50
Posts: 647
Location: อ้อมกอดฮิบาริ
อุ๊ ฟิคเรื่องใหม่ขอวท่าน hustsu กรี๊ดดด ><

555
รีบอร์นนี่แสบจริงๆๆๆๆ แล้วทูน่าก็ท้องงง
มีมดลูกจำลองด้วยยย เอิ้กกกก
แสดงว่าทูน่าอารมณ์ไม่ดี ปวดหัวเป็นอาการคนท้องสินะ อุอุ

แล้วลูกเนี่ยยย ของเมะคนใดจ๊ะ อิอิ

ชอบสมการจริงๆค่ะ >< 87691827 ไม่ก็ All27 บันซายยยยเจ้าค่า ^^

มาต่อนะค่ะ ^^~

_________________
เชอะ!ไอ้พวกสัตว์กินพืชไม่เจียมตัว ฉันจะขย้ำพวกแกซะ

Image
Thanks


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 14 Sep 2009, 08:30 
User avatar
Joined: 29 Jun 2009, 10:58
Posts: 507
Location: จะอยู่กับฮิเบิร์ด (มันหวัง...)
เอิ่ม แบบว่าถอยขึ้นไปดูผู้ต้องสงสัยจากสมการด้านบน

ใครกันหว่า??


Profile  Online
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 14 Sep 2009, 17:33 
User avatar
Joined: 30 Mar 2009, 00:07
Posts: 99
การี๊ดดดดดดดดด!! =[]=!!

ซือคุงท้อง!! ท้องกับใครละเนี้ยยยยย!!!

อุว๊ากกกกกกกกกก!! (โดนต่อย) T T

ฮา แล้วจะรออ่านตอนต่อไปนะคะ!

_________________
มันต้อง all 27 สิคร๊า!! >O<!!!


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA!
PostPosted: 19 Sep 2009, 17:49 
User avatar
Joined: 18 May 2009, 20:02
Posts: 101
Location: ผมม้วนประแจ( เป็นเห็บเหาหรือไง O[]O )
Chapter 2 : ใครคือพ่อเด็ก?



ในห้องคนไข้เสียงดังสนั่น แต่ภายนอกดันเงียบสงัด ทว่าบรรยากาศกลับกดดันกว่ามากมายนัก และชนวนสงครามเย็นที่ชวนให้ยะเยือกไปถึงขั้วปอดก็ไม่ใช่ใครที่ไหน มันมาจากระหว่างผู้พิทักษ์เมฆา สายหมอก และพ่วงด้วยวายุนั่นเอง


“พอได้แล้วน่าโกคุเดระ ถลึงตาแบบนั้นเดี๋ยวก็ตาเสียหรอก”


“แล้วมันธุระกงการอะไรของแกวะ เจ้าบ้าเบสบอล”


แล้วข้าศึกสงครามเย็นก็ถอนตัวไปหนึ่งเพราะไปร่วมรบสงครามน้ำลายแทน ตอนนี้จึงเหลือเพียงผู้พิทักษ์สายหมอกและเมฆา
ฝ่ายหนุ่มทรงผมเหมือนพืชล้มลุกชนิดหนึ่งนั่งไขว่ห้างยิ้มแย้มหากแต่สังเกตดี ๆ จะเห็นหัวคิ้วขมวดมุ่นอยู่แถมถ้าแหวกปอยผมสีน้ำเงินเข้มข้างหน้าออกก็จะเจอเส้นเลือดปูดตรงขมับ ผิดกับฝ่ายชายหนุ่มผมดำซอยสั้นที่นั่งกอดอก แสดงออกให้เห็นโต้ง ๆ ว่าอารมณ์ไม่จอยนัก


“เอ่อ... ปล่อยไว้แบบนี้จะดีหรอครับ ท่านสปาน่า?” หนุ่มร่างโปร่งบางฉายาโลมาน้อยเอ่ยปากถามช่างเครื่องใหญ่ของวองโกเล่ซึ่งตอนนี้จับกลุ่มเล่นไพ่กับหัวหน้าช่างเทคนิค จางนีนี่ และ หัวหน้าฝ่ายเทคโนฯ อิริเอะ โชอิจิ กันอย่างสบายใจ

“ยังไม่ลุกมาฆ่ากันตายกลางโรง’บาลก็ปล่อยไว้แบบนั้นแหละ” ร่างสูงว่าเรียบ ๆ พลางจั่วไพ่ บาจิลเองพอเล่นเป็นอยู่บ้างเลยดูออกว่าชายหนุ่มได้ไพ่ไม่ดีมา แต่อีกฝ่ายก็ยังสงบนิ่งสมเป็นสปาน่าซังที่ท่านซาวาดะไว้วางใจหนักหนา
อย่างน้อยสปาน่าก็เป็นคนเดียวในที่นี้ที่พอจะพึ่งพาได้มากที่สุด

“อย่างนั้นหรอครับ...” บาจิลยอมถอนความสนใจจากผู้พิทักษ์สองคนนั้นไปบ้างแล้วมาสนใจวงไพ่ ส่วนผู้พิทักษ์อีกสองคนที่ยังเถียงกันไปมาไม่มีใครคิดจะใส่ใจอยู่แล้ว ถ้าสองคนนั่นพูดหวาน ๆ ใส่กันสิ ถึงจะแตกตื่นกันทั้งวองโกเล่


“ป๊อกแปดสุดหูรูด!!” ลืมบอกไป สมาชิกวงไพ่นอกจากหัวหน้าช่างทั้ง 3 ยังมีผู้พิทักษ์วรุณรวมอยู่ด้วย แน่นอนว่ายังมีอีก

“บอกแล้วไงแรมโบ้ว่าไม่ต้องจั่วอีกอ่ะ!”

“ไม่จั่วก็แพ้สิ!”

“จั่วก็แพ้อยู่ดี!!”

สามประโยคข้างบนนี่คือเสียงทะเลาะของผู้พิทักษ์อัศนีและหัวหน้าฝ่ายข้อมูลซึ่งถือไพ่ชุดเดียวกัน เนื่องจากไม่ประสาเรื่องอบายมุขทั้งคู่แต่ก็ยังอยากเล่น


“ป๊อกเก้าครับ” สุดท้ายหัวหน้าช่างเทคนิคก็วางไพ่แล้วยิ้มกว้าง ทำหัวหน้าฝ่ายเทคโนถึงกับหน้าซีด โชอิจิปล่อยไพ่ในมือ นั่งคอตกยอมแพ้โดยดุษฎี มีหัวหน้าช่างเครื่องตบบ่าปลอบใจ ....ตัวเองก็แพ้เหมือนกัน....

“อ้ากกกกกกกกกกก เจ้ามือกินเรียบอีกแล้วสุดหูรูดดดดดดดดดดดด!!!”

“แรมโบ้อ่ะ! บอกแล้วว่าไม่เล่น ๆ ดูสิ เงินเดือนเดือนนี้หายไปกว่าครึ่งเลย!”

“โทษกันได้ไง ฟูตะนั่นแหละ ตอนเล่นนี่ตัวกระดี๊กระด๊าเลย!”


จะว่าไปนอกห้องก็คึกคักพอสมควรนะเนี่ย....


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


กว่าจะกำราบคนตัวเล็กแต่พลังช้างสารสมเป็นบอสใหญ่มาเฟียได้ต้องใช้บุรุษพยาบาลถึง 3 คน แล้วใช่ว่าจะเอาอยู่ด้วย สาเหตุที่คนไข้ยอมสงบนั่นเพราะคำพูดว่า “นายกำลังทำร้ายเด็กที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยอยู่” ของรีบอร์นต่างหาก ด้วยความเป็นนภาแสนดี สึนะโยชิจึงยอมหยุดโวยวายแล้วนอนร้องไห้กระซิก ๆ เหมือนนางเอกโดนข่มขืนแทน


“ก็แค่ท้อง...”


ก็แค่?!

เอ็งลองมาท้องมั่งมั๊ย?


เกิดมาไม่เคยรู้สึกเกลียดครูสอนพิเศษมากขนาดนี้เลย แต่เพราะรีบอร์น คือ รีบอร์น นอกจากโวยวายพอเป็นพิธีแล้วเขาก็ทำอะไรไม่ได้

นี่เขาคงทำได้แต่ก้มหน้ารับกรรมไปสินะ


“ฮึก....” ทำไมชีวิตชายชาตรี? อย่างเขาต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ท้องแถมไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อ

ที่จริงถ้ามันจะท้องได้ ก็แสดงว่าต้องมีคนไปปล่อยเชื้อไว้ โดยวิธีไหนก็รู้ ๆ กันอยู่ แล้วถ้าไม่ได้โดนปิดตาข่มขืน ใครเป็นเจ้าของเด็กมันก็ต้องรู้
แล้ววองโกเล่อย่างเขาน่ะหรือจะโดนข่มขืน? ถ้าปิดตาทำมันก็พอมีบ้างอ่ะนะ แหม... มันก็ต้องมีกันบ้างแหละ แล้วทำไมเขาถึงไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเด็กน่ะหรอ นั่นเพราะว่า


มันไม่ได้มีแค่คนเดียวไง!!


ทำไมล่ะ เขานภาที่ต้องคอยโอบล้อมทุกสรรพสิ่งนี่ แล้วจะมีมากกว่า 1 ไม่ได้หรือ?


“ถ้าเบื่อบทนางเอกแล้วก็โผล่หัวไปให้แฟมิลี่แกเห็นซะ แล้วลากพวกมันพร้อมตัวแกกลับคฤหาสน์ไปด้วย”

“อะไร? นี่จะไม่ให้ฉันค้างคืนหรอ?! นี่ฉันท้องนะ ท้อง!” ในที่สุดก็ยอมรับได้แล้วสินะ...

“ท้องไม่ใช่โดนแทง อย่ามากระแดะสำออย พวกแกอยู่ที่นี่แล้วทำเขาวุ่นวาย!” ถึงจะเป็นโรงพยาบาลเครือวองโกเล่ แต่ก็เหมือนคาสิโน คือเน้นธุรกิจเป็นสำคัญ แล้วมีมาเฟียเดินว่อนกันแบบนี้ลูกค้าที่ไหนจะกล้ามาใช้บริการ แม้ส่วนใหญ่ลูกค้าจะเป็นพวกในโลกมืดเหมือนกัน แต่ไม่ใช่ว่าชาวบ้านธรรมดาจะไม่มี

“ฮึ่ยย” สึนะค้อนขวับ ดูปากคำเขาสิ แกล้งลูกศิษย์จนเป็นเรื่อง คำขอโทษซักคำไม่มี แล้วยังมาสั่งเอา ๆ ไม่รู้ว่าคุณดีโน่ทนอยู่บ้านเดียวกับหมอนี่ได้ยังไง “เออ กลับก็กลับ!”

เขาเองก็ไม่ใช่ว่าชอบอยู่โรงพยาบาลนัก ได้อยู่ในคฤหาสน์วองโกเล่ห้องล้อมด้วยสมาชิคแฟมิลี่เป็นห่วงเป็นใยเขาดีกว่าห้องขาว ๆ โล่ง ๆ อวลไปด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อที่แรงพอจะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ไวรัสทั้งโลกนี่ละกัน


หลังจากจัดการถอดสายน้ำเกลือและฟังคุณหมออธิบายเรื่องวิธีปฏิบัติตัวในช่วงตั้งครรภ์พร้อมทั้งจ่ายวิตามินเสริม ยาบำรุงที่เยอะราวกับจะกินแทนข้าวเสร็จ สึนะก็แต่งตัวเตรียมออกไปเผชิญโลกด้วยความรู้สึกที่เหมือนเป็นคนละคน



“เสตรทฟรัช!”


“กร๊าซซซซซซซซซซซ แพ้อีกแล้วสุดหูรูด!”


เอิ่ม...ขอตื๊อนอนที่โรงพยาบาลต่อแล้วไล่เจ้าพวกนี้ไปอย่างเดียวได้มั๊ย?


บอสพวกเอ็งป่วย?แล้วยังมีกะใจมาตั้งวงไพ่หน้าห้อง ไหนกันแฟมิลี่ที่รักใคร่ห่วงใยเขา? เดี๋ยวพ่อจะตัดเงินเดือนให้หมดเลย!


“อ๊ะ ท่านซาวาดะ!”

“นี่มันอะไรกันบาจิลคุง มาเล่นโป๊กเกอร์กันตรงทางเดินรบกวนชาวบ้านเขาเนี่ย!” อยากจะบอกว่าก่อนหน้านั้นเล่นป๊อกเด้งแล้วเพิ่งมาเปลี่ยนเป็นโป๊กเกอร์ไม่นาน แต่บอกไปคงไม่ช่วยให้คนร่างเล็กอารมณ์ดีขึ้น บาจิลเลยยอมก้มหัวขอโทษ

...สาเหตุที่บอสใหญ่วองโกเล่มึนหัวบ่อย ๆ และเจ้าอารมณ์ ตอนนี้รู้กันทั้งแฟมิลี่แล้วล่ะ


พอบาจิลทัก ตอนนี้ทุกคนเลยได้รับรู้แล้วว่าบอสตัวเองออกจากห้องคนไข้ ทว่ายังไม่กล้าเข้าไปหาเพราะมีแรงกดดันจากคนสองคนขวางกั้นไว้ก่อน


“สึนะโยชิ/คุง ลูกของเรา/ผม เป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย/ครับ!” ถามพร้อมกันแถมกระชากแขนคนถูกถามไว้คนละข้าง คู่กัดประจำบ้านวองโกเล่ บทจะสามัคคีก็สามัคคีไม่น้อย


แต่สามัคคีแบบนี้มันเดือดร้อนเขา!!


“ใครว่าเด็กเป็นลูกแกห๊ะ ไอหัวพืชไร่!”

“คุณนั่นแหละ โมเมเอาเองได้ไงว่าเป็นลูกคุณ!”

“ฉันเป็นคนแรกของเจ้าหมอนี่ ลูกมันก็ต้องเป็นของฉันอยู่แล้ว!!”

“ตรรกกะบ้านไหนของคุณ ผมเป็นคนสุดท้ายที่นอนกับสึนะโยชิคุง เพราะงั้นลูกก็ต้องเป็นของผมสิ!!”

ตรรกกะของเอ็งก็มั่วซั่วพอ ๆ กันนั่นแหละ


ว่าแต่...


....พวกเอ็งจะมาป่าวประกาศต่อหน้าชาวบ้านเขาทำไม๊!!!


คนหนึ่งตะโกน ก็โดนกระชากแขนไปทางนั้นที อีกคนตะโกนก็โดนกระชากแขนไปทางนี้ที แต่สึนะกลับโวยอะไรไม่ออกเพราะสิ่งที่คนอ้างตัวเป็นพ่อเด็กทั้งสองพูดมานั้น ทำเอาเขาหน้าแดงฉ่า แทบอยากยิง X Burner ใส่ของคนนี้แล้ววิ่งหนี

เนี่ยแหละ สาเหตุที่ผมไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเด็ก ที่ว่าไม่ได้มีแค่คนเดียว ก็คือผมนั้นคบทั้งฮิบาริซัง และมุคุโรอยู่


“เพศเด็กจะรู้ได้เมื่อประมาณ4-5เดือน แค่สองเดือนยังดูอะไรไม่ออกหรอก”

“อ๊ะ” สึนะสะดุ้งเมื่อจู่ ๆ ตัวเองก็ลอยเอาสู่วงแขนของชายหนุ่มร่างสูงที่มาทีหลัง เขาหันไปสบตาของคุณชายหนุ่มที่ช่วยเขาหลุดพ้นบ่วงกรรมของเด็กโข่งสองคนที่ทะเลาะกันไม่เลิกเสียที

“สปาน่าซัง”


“แล้วจะเช็คได้ว่าพ่อเด็กคือใครก็หลังคลอดล่ะนะ” ชายหนุ่มพูดเหมือนศึกษามาดี ชักสงสัยว่าจะรู้เรื่องสึนะท้องมาก่อนหน้านั้น เพราะด้วยความเป็นนักวิทยาศาสตร์ต้องช่างสังเกตและมีความรู้รอบตัว

จะให้สงสัยว่าเคยไปทำใครท้องมาก่อนก็ไม่อยาก เพราะสปาน่าซังไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นหรอก!


“แก ปล่อยสึนะโยชิเดี๋ยวนี้ อยากโดนขย้ำตายหรือไง”

“เป็นคนมาทีหลังสุดแท้ ๆ นะครับ มาทำเป็นเจ้าเข้าเจ้าของสึนะโยชิคุงแบบนี้ ไม่เกินไปหน่อยหรอ”


...พวกแกต่างหาก ทำตัวเป็นเจ้าของกว่าใครเขาน่ะ


“ในฐานะคนรัก ฉันก็มีสิทธิ์ในตัวของสึนะโยชิและเด็กในท้องด้วยไม่ใช่รึ?” หน้าที่เพิ่งหายแดงจากความอับอายกลับมาแดงใหม่ด้วยความเขิน สึนะก้มหน้างุดลงกับอกคนอุ้ม


...สปาน่าซังพูดว่าคนรักด้วยล่ะ! แม้จะไม่ปากหนักเท่าฮิบาริซัง แต่สปาน่าซังเองก็ไม่ค่อยได้พูดอะไรหวาน ๆ นัก ไม่เหมือนเจ้าสัปปะรดนั่นที่พูดคำชวนเลี่ยนทุกวันจนต้องหาเรื่องส่งมันออกไปทำภารกิจไกล ๆ บ่อย ๆ


นอกจากผู้พิทักษ์ทั้งสอง ก็ยังมีสปาน่าซังอีกคนละครับที่ผมคบหาด้วยอยู่ แม้จะดูไม่ดีนักที่จับปลาพร้อมกันตั้งสามมือ แต่ทำไงได้ล่ะ ก็ความรักมันไม่เข้าใครออกใครนี่


“ไม่ว่ายังไงเด็กในท้องสึนะโยชิก็ต้องเป็นของฉัน!”

“นั่นมันคำพูดผมต่างหากล่ะ!”

“จะขย้ำให้ตาย...”

“ทำได้ก็มาสิครับ”

อาศัยจังหวะหมาหวงก้างวกกลับมาทะเลาะกันเองใหม่ สปาน่าก็อุ้มสึนะเดินจากไปซะเฉย ๆ แต่มีหรือจะรอดพ้น


“เฮ้ย แก/คุณ จะพาสึนะโยชิ/คุง ไปไหน/ครับ” พร้อมเพรียงกันดีจริง ๆ เมียคนเดียวกันไม่พอ

“สึนะโยชิกำลังท้อง ต้องพักผ่อนเยอะ ๆ เลยจะพากลับบ้าน” โถ คนดีที่หนึ่ง...ช่างรู้ใจอะไรอย่างนี้ เขาอยากกลับบ้านนอนแบบลืมตื่นเต็มทนแล้ว

“ฉัน/ผมจะพา สึนะโยชิ/คุง กลับบ้านเอง!!” ไปจับคู่กันเองดีไหมสองคนนี้ บ้านก็อยู่ที่เดียวกันใครจะพากลับก็เหมือนกันแหละ

“ก็แล้วแต่สิ” ปากว่าอย่างนั้น แต่ขากลับเดินหนีลิ่ว ...แอบกวนเหมือนกันนะเนี่ย


“เดี๋ยว!!!”

"หยุดเดี๋ยวนี้นะครับ!!" จงใจหนีชัด ๆ เขาคงหยุดให้หรอก...



จากเดินตามช้า ๆ ก็เริ่มเร่งความเร็ว สุดท้ายก็กลายเป็นเกมวิ่งไล่จับกลุ่มย่อย ๆ เหมือนจะลืมไปแล้วว่ายังอยู่ในโรงพยาบาล ไม่เกรงใจคนไข้คนอื่นบ้างเลย รีบอร์นมองกลุ่มเด็กโข่งจากมุมหนึ่งแล้วส่ายหน้า จะกลับก็ยังวุ่นวาย ปลงกับพวกมันจริง ๆ มาเฟียเดี๋ยวนี้มีแต่พวกปัญญาอ่อนอยากจะบ้าตาย


“ได้ผลแล้วใช่มั๊ย” ยังไม่ทันจะโดนเรียกก็รู้สึกตัวเสียก่อนสมเป็นฮิตแมนอันดับหนึ่ง รีบอร์นหันไปรับซองเอกสารที่ดีโน่ยื่นส่งให้

“ความแน่นอนเป็นเท่าไหร่?”

“ก็ยัง 50/50 อยู่ ต้องรอนานกว่านี้ถึงจะชัดเจน ว่าแต่...ไม่บอกสึนะจะดีหรอ?”

“เดี๋ยวมันก็รู้เอง”

“นั่นสินะ....”


แล้วก็ทิ้งปมปริศนาไว้เท่านั้น



ในมุมมืดอีกมุมหนึ่ง ยังมีคู่หนึ่งที่แอบวุ่นวายกันเงียบ ๆ

“แก ไอเบสบอลบ้า ปล่อยสิวะ ฉันจะไปช่วยรุ่นที่ 10!!” โกคุเดระดิ้นด๊อกแด๊กไปมา แรงเจ้าอดีตนักเบสบอลเยอะเป็นบ้า ถูกรั้งตัวไว้ทีอย่าหวังว่าจะได้หลุดรอด รู้ดีแก่ใจแต่ยังดิ้นต่อไป ปากก็โวยวายตามนิสัย

“น่า น่า สึนะไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย กลับบ้านแล้วก็ได้เจอเองน่า”

“ฉันจะไปหารุ่นที่ 10 เฟร้ยยย ปล๊อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


อืม...อย่างน้อยก็เงียบกว่ากลุ่มแรกละกัน

+++++++++++++++++++++++++++++++++


TBC!





สั้น ๆ และไร้เนื้อหา มาแค่เพื่อบอกว่าแคนดิเดทพ่อสึนะมีใครบ้างเท่านั้นแหละ

_________________
Math Today!

18+69+87=27

[ In fact, if you separate 18 and combine them together (1+8=9)then deduct the sum from 69(9-69=-60) ,and then plus with 87 the result is actually "27". Miracle?Destiny? or just Fan Ficfion LOL ]

Image

My Fictions : Nanimori School Monogatari-~27/Various / It's You-6927+18 / This is a FAMIGLIA-87/69/18+27

[color=#FF40FF]
สปอยล์นรก KHR Anime


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA! {2} 19/9/09
PostPosted: 19 Sep 2009, 18:33 
User avatar
Joined: 10 Feb 2009, 22:28
Posts: 98
Location: อันที่จริงฉันมักอยู่ศาสนจักรแห่งความมืดมากกว่าที่อิตาลีนะ
=[]= สึจัง โถ่ ไม่น่าเลยลูกเหมาไป3เห็นไหมแยกไม่ออกเลลยเนี่ยว่าใครเป็นพ่อเด็กเนี่ย หรือจะให้พวกนั้นมาโอวันน้อยออก ใครออกเป็นพ่อดีไหม [<<<จะบ้าหรอหล่อน!!!!!]

อยากรู้จังเลยเรื่องปริศนาที่ทิ้งไว้ รีบๆมาต่อไวไวนะเจ้าค่ะ เชียร์ฮิจังสุดใจให้เป็นพ่อของเด็ก แต่แอบเอนเอียงไปทางสปาน่าด้วยนะ [ห๊ะ!!! ตกลงเอาไงแน่]

_________________
1827คู่โปรดปราน แต่ว่า10069ก็ใช้ได้ G27ก็โอเคนะ โอ้2727มันก็ดี[แค่นี้จะโอ้ทำไม - -]


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA! {2} 19/9/09
PostPosted: 19 Sep 2009, 21:22 
User avatar
Joined: 30 Mar 2009, 00:07
Posts: 99
โอ๊ย =////= เขินแทนเลยคะหนูซือ อร๊างงง~

แต่แอบขำคะที่รีบอร์นด่า ท้องไม่ได้แท้ง อย่ามากระแดะสำออย 5555555 ด่าได้เจ็บมาก!!!

อุ่ก....ชั่วขณะอยากเป็นหนูซือ =/////= ท่านฮิและสับปาฮามากเลยคะ 555+ สปาน่านี่ก็กวนใช่เล่น

สู้ๆนะคะแล้วจะรออ่านตอนต่อไปคะ!

_________________
มันต้อง all 27 สิคร๊า!! >O<!!!


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA! {2} 19/9/09
PostPosted: 19 Sep 2009, 22:20 
Joined: 10 Aug 2009, 10:09
Posts: 583
ไม่น่าเชื่อว่าสึนะจังจะเหมา 3 นะเนี่ย แล้วสรุปใครเป็นพ่อเด็กว๊า อิอิ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA! {2} 19/9/09
PostPosted: 19 Sep 2009, 22:34 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 00:13
Posts: 571
สปาน่านี้มาเหนือเมฆเลยนะเนี่ย ฮ่า ๆ ก็นะ
คงต้องรอให้ทูน่าคลอดลูกออกมามาก่อนนั้น
แหละ ถึงจะรู้ได้ว่าคนไหนเป็นพ่อสินะ กร๊ากๆๆ
รีบอร์นเป็นตัวการเบื้องหลังที่ทำให้ทูน่าท้องแน่ๆ
เลยนั้น เล่นเป็นความลับไม่ยอมบอกด้วยอ่ะ หึหึ
แล้วก็จะรอลุ้นกันต่อไป แง่ม ๆๆๆ =....=


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [87/69/18+27,ฯลฯ]This is a FAMIGLIA! {2} 19/9/09
PostPosted: 20 Sep 2009, 04:44 
Joined: 14 Sep 2008, 19:10
Posts: 106
ตกลง ลูกใึีครกันนะนี่

อิอิ เรื่องนี้สปาน่า เค้ามาแรงนี่นะ^^

_________________
สนับสนุนทุกสมการที่มี 27 ~~><





คุน Ferin-Dark ยืมคำใช้หน่อยนะคะ


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 68 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5  Next


Who is online

Users browsing this forum: IndigoMist and 0 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: