Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 13 posts ] 
Author Message
 Post subject: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 09 Jun 2009, 18:53 
User avatar
Joined: 10 Aug 2008, 14:25
Posts: 410
Location: ทุกที่ที่มี 6918~!!!
AU Fiction : strawberry parfait (HBD MUKURO)
Author : KateBuster (Kate_Buster@hotmail.com)
Fandom : Katekyo Hitman REBORN!
Pairing : 6918 (Mukuro x Hibari)
Rate : PG-15
Category : BL, Romance


"...ว่าไง ?"

"เคียวยะครับ .. คือว่า..."

"มีอะไรก็รีบๆ พูดมา เสียเวลา..."

"พรุ่งนี้น่ะ..."

"พรุ่งนี้...? แล้วไง ?"

"...ก็ ..ไปเดทกับผมนะครับ"


เขากดปุ่มวางสายที่อยู่ใต้หน้าจอมือถือหลังจบการสนทนากับอีกฝ่าย ถอนลมหายใจออกมาเบาบางแต่ทว่าหนักหน่วง วางอุปกรณ์สื่อสารเอาไว้ข้างตัวก่อนจะเอนกายพิงกระจกใสของหน้าต่างบานใหญ่ที่ยังไม่ได้ดึงผ้าม่านสีอ่อนมาบดบังให้เรียบร้อยทั้งที่เป็นเวลาดึกมากแล้ว

ลมหายใจที่ถอดทอนออกมากลับกลายเป็นละอองฝ้าราวกับม่านหมอกสีขาวเกาะอยู่บนกระจกใสยามโน้มเอียงใบหน้าเข้าหาเล็กน้อยเพื่อมองออกไปยังทิวทัศน์ภายนอก แสงไฟจากหลอดนีออนหลากสีส่องประกาบวิบวับสะท้อนกลับมายังนัยน์ตาต่างสีคู่เรียวคมที่ดูหม่นลงจากยามปกติเล็กน้อย

อากาศในช่วงนี้จัดได้ว่าหนาวมาก แม้จะอยู่ในตัวอาคารก็ยังคงไม่ต่างอะไรกับการเดินเลียบบนทางเท้าริมถนน

ในห้องของเด็กหนุ่มร่างสูงมีเครื่องทำความร้อนที่ดูเหมือนว่าจะไร้ประโยชน์ไปแล้วทั้งที่ยังมีสภาพดีอยู่เครื่องหนึ่ง


โรคุโด มุคุโร่ไม่รู้สึกหนาว ...แต่หากจะพูดให้ถูก ...คือชินชากับความหนาวเหน็บเช่นนี้เสียแล้ว


ความหนาวเย็นของเหล็กที่มีสนิมขึ้นเกรอะซึ่งเคยคล้องข้อมือเพื่อพันธนาการเขาเอาไว้ ณ วินดีเซ่

ความเย็นเฉียบของอากาศในค่ำคืนที่เงียบงันซึ่งราวกับจะฉีกแยกร่างให้เป็นชิ้นๆ

ทั้งหมดนั่น เขาผ่านมาหมดแล้ว


เรียกได้ว่า เครื่องทำความร้อนนั้น 'ไร้ประโยชน์' กับเขาโดยสิ้นเชิง


แต่เพราะคนคนนั้น...


"..ห้องนายนี่มัน...หนาวชะมัด ...ไม่มีเครื่องทำความร้อนบ้างเลยรึไง ?"


...เจ้าของไร้ประโยชน์ชิ้นนั้น จึงยังไม่ถูกเคลื่อนย้ายออกไปไหน

แม้ว่า... คนที่ยังคงเห็นประโยชน์ของเครื่องใช้เครื่องนั้นจะไม่ได้แวะเวียนกลับมายังห้องนี้เป็นเวลาเนิ่นนานแล้วก็ตาม...

_____________________________

เช้าวันรุ่งขึ้น...


นิ้วเรียวขาวดึงเสื้อแจ็คเก็ตแขนยาวสีน้ำตาลเข้ามาสวมทับเสื้อเชิ้ตสีขาว เด็กหนุ่มจัดแต่งเครื่องแต่งกายของตนให้เข้าที่เรียบร้อยอีกเล็กน้อยก่อนจะเดินไปปิดเครื่องทำความร้อนที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก เท้าเล็กก้าวไปบนพื้นห้องซึ่งยังคงอบอุ่นดีอย่างไม่รีบร้อนเท่าไรนักทั้งที่ในใจรู้สึกร้อนรนเล็กๆ เมื่อเปิดประตูห้องออกไป


ไม่โผล่หัวมาให้เห็นเป็นปีเป็นชาติ ..จู่ๆ ก็มาชวนไปเดท...

...แล้วก็ยัง ..อย่างกับ ..เราจะลืมเรื่องอะไรบางอย่างไป


...นึกไม่ออกเลย



ขณะที่เอาแต่ครุ่นคิดถึงเรื่องไม่เป็นเรื่องเหล่านั้น ก็รู้สึกตัวขึ้นมาว่าตัวเองก้าวลงมาจากบันไดจนถึงประตูบ้านเรียบร้อยแล้วจึงได้แต่ถอนหายใจออกมาเป็นกลุ่มควันสีขาวเบาบางก่อนจะใช้กุญแจดอกหนึ่งไขประตูบานใหญ่ตรงหน้าให้เปิดออก

แล้วจึงได้พบกับสิ่งที่ไม่คาดคิด


"..กำลังคิดว่าจะกดกริ่งเรียกอยู่พอดีเลยล่ะครับ"

สิ่งนั้นคือน้ำเสียงเย็นยะเยียบที่แผ่วบางทว่าแสนคุ้นเคย คือรอยยิ้มที่เปื้อนบนใบหน้าคมคายจนทำให้รู้สึกขุ่นเคือง

คือสิ่งที่แม้จะไม่ถูกใจแต่กลับทำให้เกิดความรู้สึกที่ยากเกินจะทำให้เข้าใจขึ้นมา...


อยู่ๆ ร่างเล็กก็เดินสวนอีกฝ่ายไปหลังจากปิดล็อคประตูบ้านด้วยเสียงดังปังราวกับไม่พอใจ ขาที่ก้าวฉับๆ นั้นหยุดกึกลงเมื่อข้อมือบอบบางของตนถูกรั้งเอาไว้ด้วยอุ้งมือที่เย็นเฉียบ

คำถามที่แปรเปลี่ยนเป็นหมอกควันสีขาวที่ลอยละล่องในอากาศตรงหน้าถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากของฝ่ายที่ไม่อาจเข้าใจการกระทำนั้น


"..โกรธอะไรผมอยู่เหรอครับ ?"

"...เปล่านี่"


ฮิบาริ เคียวยะเองก็ไม่เข้าใจสิ่งที่ตนแสดงออกไปเช่นกัน ดวงตาสีนิลไหวระริกเล็กๆ เมื่อหรี่ลงทั้งที่ไม่ได้หันกลับไปสบตาคนที่ยืนอยู่ข้างกาย กลีบปากสีชาดขยับตอบเบาๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แล่นวาบเข้ามา

หมอนี่มือเย็นเป็นบ้า

ราวกับจะรับรู้ความรู้สึกของคนตัวเล็กตรงหน้าได้ มุคุโร่จึงค่อยๆ คลายมือที่เกาะกุมเอาไว้ออก ก้าวนำหน้าคนรักไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย


"..เอ้า ไปกันเถอะครับ"
______________________________

ตะวันที่ทอแสงเจิดจ้าเริ่มอ่อนกำลังลงเมื่อเวลาย่างคล้อยบ่าย แต่ถึงกระนั้นรอบข้างก็ยังคงหนาวเหน็บอย่างไม่อาจเข้าใจเหตุผล ช่วงเวลาก่อนเที่ยงของเด็กหนุ่มทั้งสองหมดไปกับการเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อยซึ่งไม่ได้เข้ากับพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

แต่ก็ยังคงปล่อยให้เป็นไปเช่นนั้นอย่างไม่อาจเข้าใจเหตุผล


มื้อเที่ยงจบลงที่ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดแห่งหนึ่งซึ่งไม่ว่าจะพูดอย่างไรมุคุโร่ก็ยืนยันจะออกเงินให้แทนส่วนของคนที่มาด้วย

ซึ่งนั่นทำให้ฮิบาริเกิดอาการหงุดหงิดเล็กๆ ขึ้นมาอีกจนได้

เป็นจำนวนเงินที่ไม่มากไม่มาย แต่ไอ้เจ้าสัปปะรดรากเน่านั่นก็ยังจะมาจ่ายแทน ...ทำอะไรน่าหมั่นไส้ชะมัด


"..ให้ผมได้ทำอะไรเพื่อคุณบ้างเถอะครับ"

จู่ๆ ก็มาพูดแบบนั้น...




"เคียวยะ... แวะร้านนั้นกันไหมครับ ?" นัยน์ตาสีถ่านเริ่มกลับมาตั้งสติได้อีกครั้งหลังจากเอาแต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เสียงที่ขานเรียกชื่อตนนั้นยังคงเยียบเย็นเช่นเคย แต่ทว่าราวกับจะอบอุ่นขึ้นอีกเล็กน้อย

อาจจะเป็นเพราะแสงแดดที่สาดส่องลงมาจากฟากฟ้าเบื้องบนก็เป็นได้

เด็กหนุ่มไม่รอคำตอบจากริมฝีปากอันเย้ายวนนั้น รีบคว้าข้อมือบางๆ เข้าไปในร้านคอฟฟี่ชอปเล็กๆ น่ารักตรงหน้าทันที


ทำอะไรไม่เข้ากับตัวเองอีกแล้ว...


ภายในตัวร้านที่ถูกฉุดลากเข้ามานั้นตกแต่งด้วยโทนสีอบอุ่นดูสบายตา แต่มันช่างตรงข้ามกับสภาพจิตใจที่เหน็ดเหนื่อยของเจ้าของเรือนผมสีดำขลับ การที่ได้ที่นั่งด้านในสุดของร้านแถมยังอยู่ในมุมอับมันไม่ได้ช่วยอะไรเลยแม้แต่น้อยจนถึงกับต้องถอนหายใจเบาๆ

...แต่วันนี้ก็ ..ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้นนี่นะ


ด้วยความที่ไม่ได้สนใจพนักงานสาวที่มายืนรับออเดอร์เมื่อครู่ คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามจึงจัดการสั่งอะไรบางอย่างให้แทนเป็นการเรียบร้อยแล้ว เมื่อลองสังเกตไปรอบๆ ร้านจึงพบว่าวันนี้มีลูกค้ามาใช้บริการไม่มากนัก ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกเด็กผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกันมาเป็นกลุ่มๆ เห็นแล้วก็รู้สึกรำคาญปนหงุดหงิดกับการที่เห็นคนมาสุมหัวกันตรงหน้าแต่ทำอะไรไม่ได้ขึ้นมาอีกจนได้

ดวงหน้าคมหวานวกกลับมาเมื่อถูกคนที่นั่งอยู่ด้วยเรียกถาม

"เคียวยะ... วันนี้วันอะไร ..จำได้ไหมครับ ?"

"..ไม่รู้ ...จะวันอะไรก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับฉันสักหน่อย"

"..จำไม่ได้ ..จริงๆ เหรอครับ...?" ชั่วขณะหนึ่งอาจจะคิดไปว่ากำลังล้อเล่นกันอยู่ แต่น้ำเสียงนั้นกลับสลดลงไปอย่างผิดสังเกต สายตาที่มองตรงมานั้นแปลกไปเพียงเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเป็นเช่นดังเดิม


ฝ่ายที่ไม่สนใจจะจดจำวันเวลารู้สึกปวดแปลบขึ้นมาในอกอย่างไร้สาเหตุ แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่เข้าใจ ...สีหน้าแบบนั้น...


...ทำไม ..ทำหน้าแบบนั้นล่ะ ?


ก่อนที่จะได้คิดหรือพูดอะไรไปมากกว่านั้น ของที่สั่งไปเมื่อครู่ก็ถูกนำมาเสิร์ฟลงตรงหน้า

ช็อคโกแลตร้อน

กับ

'อะไรบางอย่าง'



อะไรบางอย่างที่ตนไม่ได้เป็นคนสั่งนั้น คือ 'สตรอเบอร์รี่พาเฟ่ต์'


"..อ้าว ไม่อยากทานเหรอครับ ผมว่ามันก็อร่อยดีออกนะ" ราวกับว่าสีหน้าเจ็บปวดเมื่อครู่เป็นเพียงเรื่องโกหกพกลม เด็กหนุ่มร่างสูงกลับมายิ้มแย้มได้อย่างเคยขณะที่แกล้งหยอกล้อคนตัวเล็กตรงหน้าที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับอย่างสุดกำลัง

"ถ้าอร่อย นายก็เอาไปกินเองก็แล้วกัน !" เสียงหวานตอกกลับพลางใช้มือเลื่อนถ้วยแก้วใสทรงสูงที่ประดับตกแต่งด้วยโทนสีแดงและชมพูหวานให้ห่างออกจากตัวเอง มุคุโร่เห็นดังนั้นจึงเหยียดยิ้มบางๆ ขึ้นมาอีกครั้งราวกับคิดอะไรดีๆ ขึ้นมาได้

"...แหม ที่แท้ก็อยากให้ผมป้อนให้ทานสินะครับ ...หึหึหึ เอาแต่ใจจริงๆ เลยน๊า~" วางถ้วยช็อคโกแลตร้อนที่ยกขึ้นจิบเมื่อครู่ลงบนจานรอง ก่อนจะใช้ช้อนตักเนื้อไอศกรีมสีหวานในถ้วยตรงหน้าขึ้นมาแล้วยื่นให้ฝ่ายที่ผลักไสไล่ส่งในคราแรก "..เอ้า ทานสิครับ อร่อยนะ"

"... ท..ทำอะไรของนาย !" ดูจะตกใจอยู่หน่อยๆ เหมือนกันกับการกระทำที่ไม่ทันให้ตั้งตัวนี้ ร่างแบบบางเผลอถอยไปจนหลังติดพนักพิงของเก้าอี้ที่นั่งอยู่ ช่างเป็นอาการตกอกตกใจที่ดูน่าเอ็นดูจนปฏิเสธไม่ได้

แต่นั่นกลับทำให้ฝ่ายที่คอยดูอยู่ยิ่งอยากแกล้งมากขึ้นกว่าเดิมเสียได้


"...ผมอุตส่าห์สั่งมาให้ ถ้าไม่ทานผมก็เสียใจแย่สิครับ" เจ้าของเรือนผมสีครามยังคงรบเร้าให้คนตรงหน้ายอมทานของหวานนี้ให้ได้

"เรื่องของนายสิ !" และแน่นอนว่าถูกปฏิเสธเสียงแข็งเช่นเคย

"แหมๆ ..ที่จริงผมก็ไม่อยากบังคับหรอกนะครับ แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้..." เสียงนั้นเงียบลงชั่วครู่ก่อนจะเสริมต่อประโยคที่ขาดหายไปเมื่อครู่ "..เลือกเอาก็แล้วกันครับ ...ว่าจะทานที่ผมป้อนด้วยช้อนดีๆ หรือจะให้ผมป้อนด้วยปากล่ะครับ หืม ?"

ราวกับจะได้ยินเสียงฟันขาวขบกันกรอดๆ ก่อนที่ไอศกรีมในช้อนตรงหน้าจะถูกส่งผ่านเข้าไปในริมฝีปากสีชาดนั้นอย่างจำใจ


"อร่อยไหมครับ ?" มุคุโร่แย้มยิ้มบางๆ ขณะที่คอยเฝ้ามองปฏิกิริยาของสิ่งที่ตนทำลงไปเมื่อครู่ด้วยแววตาที่อ่อนโยนลงเล็กน้อย

ทางด้านคนที่ถูกบังคับไม่ได้ว่ากล่าวอะไร เงียบไปชั่วครู่ก่อนจะแย่งช้อนที่อยู่ในอุ้งมือตรงหน้ากลับมาแล้วลงมือจัดการกับพาเฟ่ต์ที่ตนไม่ได้เป็นคนสั่งทันทีแม้จะยังทำหน้าตาราวกับไม่เต็มใจที่จะทานอยู่ก็ตาม

คนที่สั่งเมนูสีหวานนั้นมาให้รู้สึกดีใจอยู่ไม่น้อยที่ความหวังดีของตนไม่สูญเปล่า


"..ถ้าอร่อยก็ทานให้หมดเลยนะครับ เคียวยะ"



แกร๊ก...

ช้อนเงินถูกวางลงในแก้วใสหลังของหวานที่อยู่ภายในถูกทานไปจนหมด นิ้วโป้งเย็นๆ เลื่อนเข้ามาทาบลงบนริมฝีปากที่ยังคงเหลือคราบสีอ่อนของของหวานที่เพิ่งทานลงไปเมื่อครู่เลอะติดอยู่เพราะยังไม่ได้เช็ดให้สะอาดดี ค่อยๆ ชำแรกผ่านความอ่อนนุ่มของกลีบปากสีชาดเข้าไปอย่างถือวิสาสะ ใบหน้าหวานถูกบีบบังคับให้แหงนขึ้น ร่างสูงที่ค้อมตัวอยู่เหนือโต๊ะตัวเล็กที่กั้นระหว่างพวกเขาทั้งสองโน้มใบหน้าคมคายลงมาแนบจุมพิตแผ่วบาง ละเลียดความหวานที่เกาะติดอยู่บนริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้าราวกับแสนเสียดายแล้วจึงค่อยๆ ล่วงล้ำผ่านเข้าไปในโพรงปากหอมหวานตรงหน้านั้น

ดวงตาสีรัตติกาลเบิกโพลงเล็กน้อยอย่างไม่คาดคิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ แต่เพียงชั่วครู่ก็กลับกลายเป็นสั่นระริกอย่างหวั่นไหวแล้วค่อยๆ ทาบปิดลง

รสชาติอ่อนละมุนแผ่ซ่านกระจายไปแทบจะทั่วทั้งโพรงปากของทั้งสอง หลอมละลายไปกับความอบอุ่นจากปลายลิ้นที่สัมผัสกอดรัดกันอยู่เนิ่นนาน

แทบจะลืมเลือนทุกสิ่งไป เป็นเช่นนั้นอยู่เนิ่นนาน


กับความหอมหวานที่ไม่อาจหักห้ามใจให้รั้งรอ คือรสชาติอันเย้ายวนซึ่งโอ้โลมให้ใจเต้นแรง


เป็นสัมผัสที่ไม่อาจลืมเลือนแม้แสนนานผ่านมา

ริมฝีปากอ่อนนุ่ม นัยน์เนตรสีนิลลุ่มลึก เส้นไหมดำขลับที่คลอเคลียลำคอระหง ผิวกายขาวละเอียดปานปุยเมฆ ร่างกายอันอบอุ่น...

...ทุกสิ่งทุกอย่าง ...ของคุณ


"..กลับกันเถอะครับ เคียวยะ"
______________________________

"..มีอะไรเหรอครับ เคียวยะ เห็นจ้องปฏิทินนั่นตั้งนานแล้ว"

เสียงเย็นๆ เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นร่างบอบบางในอ้อมแขนเอาแต่จ้องมองไปยังปฏิทินที่แขวนเอาไว้บนผนังข้างเตียงในห้องพักของตน ตั้งแต่เจ้าของนัยน์ตาสีถ่านที่เอาแต่ให้ความสนใจกับตัวเลขบนกระดาษแผ่นใหญ่ที่แขวนอยู่ตรงหน้ายอมให้ 'สวมกอด' ไปเมื่อครู่แล้ว กลีบปากสีแดงฉ่ำนั่นก็ไม่ได้ปริปากพูดอะไรอีก

"ไม่มีอะไร..." เด็กหนุ่มตอบกลับไปเช่นนั้นทั้งที่กำลังครุ่นคิดถึงเรื่องที่ถูกถามเมื่อตอนอยู่ที่ร้านคอฟฟี่ชอป แล้ววันนี้มันวันอะไรกันแน่ล่ะ ?

"..งั้นหรือครับ"


"มุคุโร่..." จู่ๆ ฝ่ายที่เอาแต่กลุ้มใจก็เปล่งเสียงขานชื่อของคนรักออกไปจนดูน่าแปลกใจอยู่เล็กน้อยกับการกระทำเช่นนี้ซึ่งหาได้ยากยิ่งนัก

"ครับ ?"

"..วันนี้ ...วันที่เท่าไร ?"


ราวกับแผ่นหลังเล็กแคบเปลือยเปล่าตรงหน้านั้นจะยิ่งขดตัวลงยิ่งกว่าเดิมเมื่อเอ่ยถาม ใบหน้าหวานร้อนผ่าววูบวาบไปทั่วแม้อีกฝ่ายไม่อาจสังเกตเห็น แต่ถึงกระนั้น ท่าทางที่น่าเอ็นดูก็เรียกรอยยิ้มจากร่างสูงได้ไม่ยากนัก มุคุโร่คลี่ยิ้มบางๆ ก่อนจะกระชับกอดคนข้างกายให้แนบแน่นยิ่งกว่าเดิม

ความอบอุ่นจากเรือนกายเล็กบางที่เบียดเข้ามาแนบแผ่นอกกว้างเย็นเฉียบ ...หัวใจเกิดเต้นไม่เป็นจังหวะขึ้นมาเสียได้


"..9 มิถุนายนครับ"


...อย่างกับว่า ..จะนึกเรื่องอะไรบางอย่างออกขึ้นมา


กายบางนิ่งไปพักหนึ่งโดยไม่รู้สาเหตุก่อนจะพลิกกายกลับมา เบียดวงหน้างดงามที่แดงระเรื่อน้อยๆ ลงกับความเย็นยะเยียบที่ทำให้รู้สึกร้อนรน เลื่อนกายเข้ามาใกล้ชิดจนแทบจะสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกันพลางกระซิบด้วยน้ำเสียงบางเบา


"..สุขสันต์วันเกิด"


...ทำไมถึงลืมไปได้นะเรา



"..ขอบคุณมากครับ"


เสียงที่สะท้อนก้องไปมาในบรรยากาศอันหนาวเหน็บซึ่งรู้สึกชินชามาเนิ่นนาน พัดพาให้ใจสั่นไหวอย่างที่เคย...


เป็นสัมผัสที่ไม่อาจลืมเลือนแม้แสนนานผ่านมา

ริมฝีปากอ่อนนุ่ม นัยน์เนตรสีนิลลุ่มลึก เส้นไหมดำขลับที่คลอเคลียลำคอระหง ผิวกายขาวละเอียดปานปุยเมฆ ร่างกายอันอบอุ่น...

น้ำเสียงอันอ่อนโยนของคุณซึ่งรอคอยมาเนิ่นนาน


...ทุกสิ่งทุกอย่าง ...ของคุณ... ซึ่งเป็นดั่งของขวัญจากฟากฟ้าเบื้องบนที่มีไว้เพื่อผมเพียงคนเดียวเท่านั้น


- FINISH -


*SPECIAL แถมค่ะ แถมมมมมม~

"..หนาว" จู่ๆ คนตัวเล็กก็บ่นอิดออดขึ้นมา ขดกายให้เล็กลงอีกในอ้อมแขนนั้นราวกับกำลังควานหาความอบอุ่นซึ่งมีอยู่น้อยนิดในห้องเล็กๆ นี้

"..งั้นผมจะไปเปิดเครื่องทำความร้อนให้นะครับ" เด็กหนุ่มว่าเช่นนั้นก่อนทำท่าจะลุกขึ้นไปจากเตียง แต่ก็กลับถูกมือเล็กๆ ของอีกฝ่ายรั้งเอาไว้ ผินหน้าหนีอย่างเขินอายพลางเอ่ยปากขานด้วยสุ้มเสียงที่แสนแผ่วบาง


"..ไม่ต้อง ..ห้ามไปไหนทั้งนั้น..." เสียงหวานนั้นแข็งกร้าวทว่าอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ หนักแน่นทว่าหวั่นไหวอย่างไม่อาจปิดบัง ถ้อยคำต่อมาถูกกลั่นกรองอย่างเชื่องช้า

น้ำเสียงสั่นไหววูบวาบ หัวใจเต้นรุนแรงเกินจะหักห้าม


"..หนาว ...กอดฉัน..อีกสักครั้งทีสิ..."


- FINISH -


สุขสันต์วันเกิดค่า~ สัปป้าที่ร๊ากกกกก > <,,

ฟิคเรื่องนี้แต่งขึ้นมาด้วยอาการอยากกินสตรอเบอร์รี่พาเฟ่ต์ของอิเคทเองล้วนๆ ค่ะ ถ้าเนื้อเรื่องมันแปลกๆ บ้างก็ขออภัยด้วยค่ะ.. (ช่วงนี้กำลังแกลบ ก็อดกินไป 55+)
แอบเซ็งตัวเองที่ตัดฉากเรททิ้งอยู่ =w="

รักคนอ่านทุกคนค่า~!!!

ขอตัวไปดู honey & clover... เอ๊ย! ไปปั่นโดจินต่อล่ะค่ะ จุ๊บๆ > 3<,,
(แอบอู้งานแบบไม่เนียนอีกแล้ว 555+)

_________________
Image

...ไม่ว่าฤดูใบไม้ผลิจะผันผ่านไปมากมายเท่าไร

...แต่คำสัญญาของเรา ...จะเป็นดั่งเช่นนิรันดร...ใช่ไหม ?





Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 09 Jun 2009, 20:28 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 21:03
Posts: 603
Location: Lambo's heart
อร๊างงง น่ารัก

ท่านฮิมีแอบลืม แต่ก็ยังแนบเนียนจำได้ทัน ไม่งั้นมุคุโร่มีงอนแหงๆ

เอิ๊กๆๆๆ ชอบมากเลยครับบ

จะว่าไปท่านฮิก็เหมาะกับสตรอเบอร์รี่พาเฟ่ต์จริงๆนะเนี่ย >O<

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 09 Jun 2009, 21:27 
User avatar
Joined: 18 Mar 2009, 21:19
Posts: 131
Location: มุมห้อง(น้ำ)ของน้องโช....=.,=
HBD นะมุคุรั่ว~><
คุณเคียวน่ารัก... คุณเคียวน่ารัก! คุณเคียวน่าร้ากกก!!!~~~>[]<
ซึนจริงๆเล้ยให้ตายสิ~ ดีใจด้วยนะคะที่อุตส่าห์จ่ำได้ ไม่งั้นแม่ยกงอนพะย่ะค่ะ! (me/โดนทอนฟาฟาด)
วันเกิดสัปป้าทั้งที อ่านอะไรดีๆกับเขาก็เยี่ยมเหมือนกันนะXD (*เพ้อต่อไป~...)

_________________
มนุษย์กินหอย!!?
Kimi wo itsuka shiawase ni suru: สักวันฉันจะทำให้เธอมีความสุข

 Image

http://demi-dream.exteen.com/


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 09 Jun 2009, 21:48 
Joined: 20 May 2009, 17:17
Posts: 75
เรื่องนี้น่ารักมากเลย

กว่าท่านฮิจะเริ่มรู้สึกว่าเป็นวันเกินของท่านมุคุก็เกือบจบแระนิ

หุหุหุ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 10 Jun 2009, 12:45 
User avatar
Joined: 24 May 2008, 13:43
Posts: 240
Location: ชายยูคาตะหนูฮิ
ได้ของขวัญวันเกิดไปแล้วนิ คุณมุคุโร่
ด้วยการได้ "สวมกอด" คนน่ารัก

แต่ "สวมกอด" นี้ คืออะไรน๊า!!!
รู้สึกว่าไม่ค่อยกะจ่างนะ
ต้องอธิบายเพิ่ม...

HBD MUKURO ^_^
(แม้จะช้าไป 1 วันก็ตาม)

_________________
สาวก8018 D18 อะไรก็ได้ที่uke คือ 18
"...Love can hurt...
.....but the thing it brings are worth death..."


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 10 Jun 2009, 13:01 
User avatar
Joined: 19 Mar 2008, 21:24
Posts: 1309
ท่านฮิบอกจำไม่ได้ทีมุคุน้อยใจเลยนะนั่น 555
แต่ตอนหลังท่านฮิน่ารักสุดๆเลยค่า!!!!!!!!!!!!!!!!
ว่าแต่เรื่องKimiล่ะคะรออยู่นะ เหอๆๆ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 10 Jun 2009, 20:45 
User avatar
Joined: 23 Apr 2009, 20:30
Posts: 362
Location: Purple Line
เคียวยะน่ารัก ~

แอบน้อยใจแทนมุคุ
เคียวยะลืมวันเกิดมุคุได้ไงอะ

ยังดีที่ตอนหลังนึกออก
แถมอ้อนทิ้งท้าย หวาน ~

_________________
Dino Kyoya
Yama Hibari
I D18 , 8018 ~!!
..~ 영원히 사랑해 ~..


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 10 Jun 2009, 23:10 
User avatar
Joined: 07 Dec 2007, 20:32
Posts: 349
Location: อยู่ถ้ำเป็นมนุษย์ถ้ำ...มอง
อร๊าย อ่านแล้วชุ่มชื้นหัวใจจังค่ะ
คุณเคียวแอบลืมวันเกิดมุ ...ไม่เป็นไรหรอก เพราะยังไงๆก็ต้องนึกออกอยู่ดี
สตรอเบอรี่พาเฟ่ต์ ...นึกภาพคุณเคียวตีหน้าปุเลี่ยนตอนกินออกเลยค่ะ
หวานแหววซะไม่มี แถมยังแฝงความแรดของมุไว้ได้อย่างครบถ้วน /โดนสามง่ามจิ้มดับ

HBDมุคุโร่~ (แอบช้าไปตั้งวันนึง)

_________________
เมฆาและสายหมอก แตกต่างกันที่ใด เพียงแค่เมฆาแข็งแกร่งเสมอกลางท้องนภา สายหมอกรางเลือนเร้นลับ ณ พื้นพิภพ แต่นอกจากนั้น...มีสิ่งใดแตกต่าง...
ImageImageImageImage
ฟาร์มมังกร~

มองหน้าน้องค้างคาวแล้วนึกถึงหน้าโชจัง อร๊ายยย ดูดีๆที่ลายเซ็น ...เห็นมั้ยว่าเลเวลน้องค้างคาวอยู่ที่151!!!
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 11 Jun 2009, 22:47 
User avatar
Joined: 22 Apr 2008, 18:11
Posts: 324
Location: แทบเท้ามุคุง
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

กรี๊ดให้ตายกันไปข้าง
คุณเคียวน่ารัก น่ารัก น่ารัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
มุคุก็โฮกกกกกกกกกกก

จะเสะจะเคะก็รักทั้งนั่นล่ะค่ะ
หุหุหุหุ

HBD ด้วยคน ขอโทษนะคะที่ช้า
พอดีคอมฯพึ่งเดินทางมาถึงงิ

_________________
Image
Image

หลงสัปปะรดโงหัวไม่ขึ้น!! >//<


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 12 Jun 2009, 16:50 
User avatar
Joined: 24 Aug 2008, 21:36
Posts: 195
Location: ใต้อ้อมกอดแห่งดวงดาว
ฮร๊ากกกกกกกกกกกกกก 6918 บันไซ!!!
*เพ้อไปแล้ว* คู่นี้นี่แหละที่รักที่สุด>w< HBD ย้อนหลังมุคุโร่ อยู่กดฮิไปนานๆนะจ๊ะ
เป็นไปได้แล้วกดฮิแล้วให้กดตอบก็ดีนะคะ กดกันไปกดกันมา สนุกดีค่ะ(โดนเตะออกนอกกระทู้)

_________________
http://Shongbell-bamboo.exteen.com

Image

แม้ความหวังจะสิ้นไป
แม้การจะกลับไปเดินในเส้นทางใหม่ช่างเลือนราง

แม้ไร้ซึ่งแสงสว่าง
แต่ยามใดที่ยังมีเงา นั่นก็แสดงว่าแสงสว่างนั้นอยู่ไม่ไกล
เพราะชีวิตนั้นไม่มีวันมืดดับทั้งชีวิต แม้ชีวิตกำลังจะตาย


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 18 Jun 2009, 18:18 
User avatar
Joined: 16 May 2009, 15:55
Posts: 24
ชอบจังเร๊ยยย>< 18เปงเคะเนี่ย


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 02 Dec 2009, 17:31 
Joined: 01 Dec 2009, 02:30
Posts: 9
วู้ววววววว

แหม ๆ ฮิบาริ ดันลืมวันสำคัญซะได้น๊ะ

แต่สุดท้ายก็จำได้ ดีมากๆ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SHORTFIC] strawberry parfait (HBD MUKURO) [6918] [09.06.09]
PostPosted: 11 Dec 2009, 21:46 
User avatar
Joined: 06 Dec 2009, 11:38
Posts: 18
มุคุโร่ น่ารักจังพาเคียวยัจังไปกินเค้ก

ทะงที่เป็นวันเกินของตัวเอง

แต่เคียวยะกลับลืมได้ง่า

น่าสงสาร

แต่ยังดีที่ตอนท้ายยังจำได้

_________________
8018
พิรุณ ย่อมเคียงคู่เมฆา

Image


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 13 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: Kawazoe, RARERIZ and 0 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: