Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 11 posts ] 
Author Message
 Post subject: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 25 Dec 2008, 17:26 
User avatar
Joined: 10 Aug 2008, 14:25
Posts: 410
Location: ทุกที่ที่มี 6918~!!!
Merry X'mas นะคะทุกท่าน ^^

ฟิคว่างงานของไอ้เคทเองค่ะ = ="
ดั้นกันสดๆ หน้าคอมนี่แหละ เลยออกมาห่วยไปหน่อย แหะๆ ^^
(ถึงจะไม่ได้ดั้นสดก็ห่วยอยู่ดี ก๊าก)

ขอให้มีความสุขในวันคริสต์มาสนะคะ สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าด้วยค่ะ
เชิญอ่านได้เลยค่า~

----------------------------

SONG Fiction - ONE SHOT : SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U-
Author : KateBuster (Kate_Buster@hotmail.com)
Fandom : Katekyo Hitman REBORN!
Pairing : 6918 (Mukuro x Hibari)
Rate : PG-13 (มั้งนะ - -")
Category : BL, Drama, Angst (กำลังพยายามอยู่ค่ะ - -), Romance
BGM : TiA - Ryuusei (http://www.mediafire.com/?yxnymyizyoq) + Vidoll - Merry X'mas 2 u (http://www.mediafire.com/?1mzzymdcedt)

คืนที่ 25 ในเดือนสุดท้ายของปี เกล็ดหิมะร่วงหล่นทับถมนครโตเกียวจนแทบกลายเป็นสีขาวโพลน เด็กหนุ่มร่างบางปัดความเยียบเย็นที่ตกลงมาต้องผิวแก้มใสของตนออก ก่อนจะกระชับผ้าพันคอผืนยาวสีแดงที่ถักทอจากเส้นไหมพรมเข้าหาลำคอยาวระหงที่คลอเคลียด้วยเส้นผมสีดำขลับให้แน่นขึ้น แล้วเท้าแขนลงบนขอบราวสะพานที่ตั้งตระหง่านอยู่เหนือถนนใหญ่เบื้องหน้า ชาวเมืองเดินกันขวักไขว่บนถนนเส้นนั้นแต่บนสะพานที่เขายืนอยู่กลับไร้แม้แต่วี่แววของเงาคน ฮิบาริ เคียวยะกวาดสายตาไปรอบๆ ทั้งเบื้องล่างและรอบข้างราวกับกำลังมองหาใครสักคน แสงไฟวิบวับหลากสีสันที่ประดับตามอาคารต่างๆ ต้นสนต้นใหญ่ที่ถูกตกแต่งด้วยของกระจุกกระจิกเล็กๆน้อยๆ ทำเอานัยน์ตาคมหวานของเด็กหนุ่มพร่ามัว ลมหายใจสีขาวขุ่นลอยฟุ้งในอากาศเมื่อเขาถอนหายใจหนักๆ


...คริสต์มาสเรอะ...
...ศาสนาคริสต์ไม่ใช่ศาสนาประจำชาติสักหน่อย...


หัวหน้ากรรมการรักษาระเบียบของร.ร. ม.ต้น นามิโมริ ถูมือที่เย็นเฉียบของตนไปมาเพื่อเพิ่มอุณหภูมิ ด้วยความรีบออกจากบ้านจึงทำให้ลืมสวมถุงมือไปเสียสนิท ถึงจะเพิ่งมารู้สึกตัวเอาตอนนี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้เสียแล้ว เขานึกหงุดหงิดในใจอยู่คนเดียวจนพาลโทษตัวต้นเหตุที่นัดเขาออกมาแต่เจ้าตัวดันยังมาไม่ถึงทั้งๆ ที่อีกฝ่ายไม่ได้รับรู้อะไรด้วยเลยสักนิด

จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งโถมเข้ามากอดคนที่กำลังอารมณ์เสียอยู่จากทางด้านหลังโดยไม่ทันได้ตั้งตัว แขนเรียวบางผลักอีกฝ่ายออกอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณก่อนความคิดที่จะหันหลังกลับไปจะเกิดขึ้น แต่ยังไม่ทันจะถูกตัว ฝ่ายนั้นก็รีบถอยห่างออกมาหนึ่งก้าวราวกับคุ้นเคยกับการจู่โจมเช่นนี้ก่อนจะเอ่ยปากทัก

"ยังระวังตัวแจเหมือนเดิมเลยนะครับ คุณเนี่ย" ร่างสูงโปร่งในเสื้อแจ็คเก็ตสีเข้มที่ยาวเกือบถึงเข่าหัวเราะหึหึในลำคอ

"โดยเฉพาะกับนายน่ะนะ โรคุโด มุคุโร่" ฮิบาริ เคียวยะ ตอบกลับอย่างเย็นชาปนขุ่นเคืองเล็กๆ

"แหม ใจร้ายกับผมจังเลยนะครับ"

"..ทำไมเพิ่งจะโผล่หัวมาเอาป่านนี้ ฉันมารอนายจนจะแข็งตายอยู่แล้วไม่รู้รึไง"

"...อันที่จริงผมมาที่นี่ได้สักพักแล้วล่ะครับ แต่พอแอบเห็นปฏิกิริยาของคุณตอนที่หงุดหงิดที่ถูกปล่อยให้รอฝ่ายเดียวเนี่ยมันก็..." โรคุโด มุคุโร่ดึงร่างของอีกฝ่ายเข้ามาในอ้อมแขนของตนจากทางด้านหลัง เสียงกระซิบแว่วๆดังขึ้นข้างใบหูบาง "..น่ารักดี ไม่น่าเชื่อว่าคนเย็นชาอย่างคุณจะทำหน้าแบบนั้นเป็น เลยลืมตัวเผลอแกล้งไปซะเยอะเลยล่ะครับ"

"คนแบบนายนี่มัน.. อ..อื้อ" ร่างแบบบางเผลอปล่อยให้เสียงครางหวานๆ เล็ดรอดออกมาจากลำคอของตนเมื่อริมฝีปากเย็นเฉียบของอีกฝ่ายแนบลงบนซอกคอขาวระหงที่ถูกดึงผ้าพันคอสีแดงออกไปโดยไม่รู้ตัว "..ปล่อยฉัน..."

"หึหึ ไม่ปล่อยหรอกครับ.. ก็คุณอยากมายั่วผมก่อนเองทำไมล่ะ" เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีครามยิ่งได้ใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายขัดขืนไม่ได้ เขาคว้าแขนเล็กๆ ของคนตรงหน้าให้หันมาหาตน ทาบจุมพิตบางเบาลงบนขมับและผิวแก้มของร่างในอ้อมแขนอย่างถือครองเป็นเจ้าของ

"ฉันไปยั่วนายเมื่อไหร่ ?" คนตัวเล็กกว่าถามอย่างสงสัยในสิ่งที่อีกฝ่ายเอ่ยปากบอกมา

"ไม่รู้ตัวจริงๆ เหรอครับเนี่ย ...ก็ลองสำรวจเครื่องแต่งกายของตัวเองดูสิครับ เสื้อมันเปิดโชว์ไหล่ซะขนาดนั้น.." มุคุโร่ตอบด้วยน้ำเสียงและสายตาเจ้าเล่ห์ราวสุนัขจิ้งจอกในขณะที่ยังถือผ้าสีแดงผืนยาวที่ริบมาจากอีกคนอยู่

"ก..ก็นี่มัน... นายบอกให้ฉันใส่มาไม่ใช่รึไง !!!" ฮิบาริแย่งผ้าพันคอมาจากมือของคนที่ถือวิสาสะเอาของเขาไปโดยไม่รู้ตัว เสื้อแขนยาวสีน้ำตาลอ่อนที่สวมใส่อยู่ถึงแม้จะหนาก็จริง แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ร่างกายของเด็กหนุ่มอุ่นขึ้นสักเท่าไหร่เพราะช่วงไหล่ที่เปิดกว้างนั่นเอง

"เป็นครั้งแรกเลยนะครับ.."

"หืม ?"

"ที่คุณยอมทำตามที่ผมขอร้องน่ะ" ร่างสูงโปร่งยิ้มอย่างดีใจ แต่ความรู้สึกอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวกลับลอยละล่องไปรอบๆ อย่างน่าแปลกใจ

"...นายอุตส่าห์ซื้อให้ ฉันก็แค่ไม่อยากติดหนี้บุญคุณใครเท่านั้นแหละ" นัยน์ตาสีนิลเลื่อนหลบสายตาอีกฝ่ายก่อนจะตอบส่งๆ ออกไป

"ดีจังที่ซื้อตัวนี้ให้คุณ" มือที่สวมถุงมือหนายื่นออกมาจูงมืออีกฝ่ายที่เย็นเฉียบพลางออกเดิน "..ใส่แล้วน่ารักดีนะครับ"

"...งั้นก็ดีแล้ว" คนที่ถูกชมก้มหน้างุด เดินตามคนที่นำหน้าไปอย่างว่าง่าย


...ทั้งๆ ที่อากาศก็หนาวขนาดนี้ ทำไมเราถึงได้รู้สึกว่าหน้ามันร้อนผ่าวขึ้นมานะ...
______________________________

"นายพาฉันมาที่ไหนเนี่ย ? .." ฮิบาริ เคียวยะเอ่ยปากถามเมื่อคนที่จูงมือตนมาหยุดฝีเท้าลงหน้าสถานที่แห่งหนึ่ง

"สวนสาธารณะไงครับ ...แต่ตอนนี้โดนหิมะถมไปซะเยอะเลย" โรคุโด มุคุโร่คลายมือที่กุมมือบอบบางของอีกฝ่ายเอาไว้ออก แล้วเดินเข้าไปในสวนสาธารณะแห่งนั้น

"...เรื่องนั้นน่ะรู้แล้ว ว่าแต่นายพาฉันมาที่นี่ทำไม ? ... แถมตอนนี้ก็มืดแล้วด้วย" คำถามดังแว่วออกมาจากริมฝีปากอิ่มที่เริ่มแตกแห้งเพราะสภาพอากาศเมื่อเห็นคนรักของตนทรุดตัวลงนั่งบนกองหิมะที่ทับถมกันจนพื้นดินกลายเป็นสีขาวโพลน

"ถึงจะบอกว่ามาเดทกันก็เถอะ แต่นานๆ ที เล่นแบบเด็กๆ บ้างก็ดีนะครับ ...เคียวยะ เคยปั้นตุ๊กตาหิมะไหมครับ ?"

"นายนี่มันปัญญาอ่อนชะมัดเลย" ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่ร่างบางก็นั่งลงข้างๆ คนที่ตนเพิ่งด่าไปหยกๆพลางแอบถอนหายใจเล็กน้อย

"อ๊ะ เคียวยะ คุณไม่ได้ใส่ถุงมือมาหรอกรึครับ ?" เจ้าของนัยน์ตาต่างสีละสายตาจากเกล็ดน้ำแข็งที่ถูกปั้นจนกลมในมือ มาสนใจคนข้างกายที่กำลังถูมือของตนไปมาอยู่

"ก็เห็นอยู่แล้วไม่ใช่รึไง.." ...เพิ่งจะรู้ตัวเรอะ !!! น่าโมโหชะมัด !!!...

"งั้นใส่ของผมก็แล้วกันนะครับ เดี๋ยวหิมะจะกัดมือเอา" คนที่เพิ่งจะรู้สึกตัวเรื่องถุงมือของอีกฝ่ายจัดแจงดึงสิ่งที่ห่อหุ้มเรียวนิ้วทั้งสิบของตนออกมาแล้วยื่นให้อีกฝ่ายด้วยความเป็นห่วง "อาจจะเทอะทะไปบ้าง แต่ก็ช่วยใส่หน่อยเถอะครับ"

"ฉันไม่ได้ขอร้อง..."

"คุณนี่มันดื้อจริงๆ ใส่ซะเถอะครับ แล้วก็ห้ามพูดว่าไม่อยากติดหนี้บุญคุณผมอีกนะครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เปล่งออกมาผสมปนเปไปด้วยความเดือดดาลอยู่บ้าง แต่ทั้งหมดก็เป็นไปเพราะความห่วงใยเท่านั้น

"...ไม่อยากถูกนายว่าแบบนี้เลยแฮะ แย่ชะมัด.." น้ำเสียงของคนดื้อรั้นอ่อนลงเล็กน้อย มือเรียวเล็กค่อยๆ สอดเข้าไปในถุงมือที่อีกฝ่ายหยิบยื่นให้อย่างจำยอม

"ถ้าอย่างนั้น จากนี้ไปก็ห่วงตัวเองให้มากกว่านี้อีกสักนิดนะครับ"

"พอแล้ว ไม่ต้องมาสั่งสอนฉัน"

"ความดื้อรั้นน่ะลดลงสักหน่อยเถอะครับ ..ที่ผมพูดนี่เพราะเป็นห่วงหรอกนะครับ"

"..."

"ถ้าจะดื้อกับผมน่ะมันก็ได้อยู่หรอกครับ แต่ถ้าเกิดสักวันนึงคุณต้องอยู่ในสังคมที่ใหญ่กว่านี้แล้วจะทำยังไง ...ผมน่ะจะคอยอยู่ดูแลคุณตลอดไปไม่ได้หรอกนะครับ"

"...หุบปากซะ" ดวงหน้างดงามก้มหลบสายตาของอีกฝ่าย นิ้วมือทั้งสิบของตนที่เกาะเกี่ยวกันไว้สั่นระริก

"รับปากก่อนสิครับ... เคียวยะ"

"...."

"เคียวยะ... เคียวยะ ฟังผมอยู่รึเปล่าครับ ?" มือเย็นๆ ของร่างสูงประคองใบหน้าของคนรักให้ขึ้นมาสบตากับตน แต่กลับถูกปัดออกแทบจะในทันที

"...ทำไมถึงพูดแบบนั้น ?" น้ำเสียงที่เอ่ยถามสั่นไหว ฟังดูไม่มั่นคงอย่างที่เคยเป็น ยังคงไม่ยอมสบตาคนตรงหน้า

"เคียวยะ..."

"ฉันไม่รับปากหรอก ...ทำไมล่ะ ทำไม แม้กระทั่งนายก็จะหายไปจากฉันด้วยเหรอ..." น้ำใสๆ ไหลอาบแก้มที่ฝาดสีเรื่อ นัยน์ตาที่เคยสวยตอนนี้พร่ามัวไปด้วยน้ำตาในขณะที่พยายามเพ่งมองใบหน้าคมคายของอีกฝ่าย ทั้งสองรู้สึกเหมือนมีบางอย่างแล่นเข้ามาบีบรัดหัวใจให้ค่อยๆ หยุดเต้นช้าๆ อย่างทรมาน

"เคียวยะ... ผมไม่ได้..."


...เพราะผมเป็นห่วงมากเกินไปงั้นเหรอ ..คุณถึงต้องเสียน้ำตาแบบนี้...


"ทั้งๆ ที่นายเป็นคนเดียวที่ฉันยอมให้เห็นความอ่อนแอของฉันได้แท้ๆ ..."


"...ทำไมถึงพูดว่าอยู่ข้างๆ ฉันตลอดไปไม่ได้ล่ะ ?"


"ทั้งที่ตั้งใจว่า ตอนที่อยู่ต่อหน้านายฉันจะไม่ปิดบังตัวตนที่แท้จริงของฉันแล้วแท้ๆ ...ทั้งๆ ที่นายก็รู้อยู่แล้วว่าฉันน่ะ นอกจากเรื่องต่อสู้แล้วก็ไม่เก่งอะไรสักอย่าง ทำไมถึงต้องทำให้ฉันอ่อนแอลงอีกแบบนี้ด้วย"


"...ฉันน่ะมันไม่มีอะไรหรอก ไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่คนอื่นเขาเห็นกันด้วย ...พอมีนายเข้ามา ฉันถึงได้เผลอลืมตัวเอาชีวิตไปฝากไว้กับนาย ฉันมันน่าสมเพชมากสินะ"

"เคียวยะ... ผมขอโทษ" มุคุโร่ดึงร่างแบบบางที่คุ้นเคยเข้ามากอดอย่างอ่อนโยน ความรู้สึกผิดท่วมท้นถูกกลั่นกรองออกมาเป็นคำพูด "...ขอโทษนะครับ"


...ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าคุณเปราะบางขนาดนี้แท้ๆ ผมกลับโอบกอดคุณเอาไว้แน่นเกินไปจนเกือบจะแตกสลาย...


...เพราะอยู่ใกล้ชิดมากเกินไปถึงได้เผลอทำร้ายโดยไม่รู้ตัว...
...ทั้งที่อยากจะปกป้อง แต่กลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายคุณเสียเอง...


...คุณจะยกโทษให้ผมหรือเปล่านะ...



"อื้ม..." ฮิบาริตอบสั้นๆ ก่อนจะเงียบไป


...แค่โดนกอดแค่นี้ก็ยกโทษให้แล้ว...นี่เราเป็นอะไรไปนะ ? ...
...นี่เรากลัวจะเสียคนๆ นี้ ไปจริงๆ งั้นเหรอ ? ...


"ยกโทษให้แล้วเหรอครับ ?" คนที่ทำให้อีกฝ่ายเสียน้ำตาถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

"ฮื่อ..." น้ำตาที่เปื้อนใบหน้าหวานค่อยๆ ถูกเช็ดออกโดยชายแขนเสื้อสีน้ำตาลที่สวมใส่อยู่

"ดีจัง.." อ้อมแขนแกร่งค่อยๆคลาย ก่อนจะใช้นิ้วที่เย็นเฉียบของตนปาดน้ำตาอุ่นๆ ที่ทำให้คนตรงหน้าสะอึกสะอื้นอย่างที่ไม่เคยเป็นออก"เมื่อกี้น่ะผมกลัวมากเลยนะ ...เอาแต่คิดว่าถ้าต้องจบกันทั้งๆ อย่างนี้ จะทำยังไงดี ถ้าเป็นแบบนั้น..."

"...ฉันมันงี่เง่าเอง ขอโทษด้วยแล้วกัน" คนที่เพิ่งยกโทษให้คนอื่นกลับมากล่าวโทษตัวเองด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด "...แต่ทีหลังน่ะห้ามพูดอย่างกับว่าจะหายไปแบบนั้นอีกล่ะ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเองก็พูดจาไม่ระวังด้วย...แต่เพราะเรื่องนี้แหละ ผมถึงได้เห็นเคียวยะร้องไห้ ...น่ารักมากเลยล่ะครับ"
______________________________

"อืมม... ก็คงจะ ..ประมาณนี้ล่ะมั้งครับ" นัยน์ตาที่ไม่เข้าคู่กันจ้องมองผลงานที่อยู่ตรงหน้าของตน หิมะก้อนใหญ่ที่ถูกปั้นขึ้นวางซ้อนกันอยู่สองก้อน

"...แบบนี้มันจะใช่ตุ๊กตาหิมะจริงๆ เหรอเนี่ย" เสียงหวานที่ระคนไปด้วยความไม่แน่ใจพึมพำกับอีกฝ่ายลอยๆ นัยน์ตาสีนิลสนิทฉายแววแปลกใจให้เห็นเล็กน้อย ดูยังไงไอ้ตัวที่เห็นอยู่เนี่ยมันก็แค่เอาหิมะก้อนใหญ่ๆ สองก้อนมาวางซ้อนกันเท่านั้นเองไม่ใช่รึไง ...แถมเจ้าหัวสัปปะรดนี่ก็ดันวางหัวตุ๊กตาเบี้ยวอีก...

"โอ๊ะโอ ผมรู้สึกไปเองรึเปล่าครับเนี่ย หยั่งกับหัวของคุณตุ๊กตาหิมะเบี้ยวแหน่ะ" มุคุโร่รุ้สึกตะขิดตะขวงใจกับประติมากรรมที่สร้างขึ้นมาจากธรรมชาติของตนนิดๆ

"ไม่ได้รู้สึกไปเองหรอก มันเบี้ยวจริงๆ นั่นแหละ หัวน่ะ" ร่างบางช่วยย้ำก่อนจะยืดตัวขึ้นยืนข้างตุ๊กตาหิมะตัวนั้นแล้วช่วยจัดหัวให้เข้าที่ "นายตาเขรึไง ?"

"ฮะๆ สงสัยผมคงต้องไปวัดสายตาสักหน่อยซะแล้วสิครับเนี่ย"

"...ว่าแต่ไอ้ของแบบนี้เนี่ย..." ฮิบาริหย่อนตัวลงนั่งกอดเข่าข้างๆ หิมะก้อนใหญ่ก่อนจะเอ่ยปากออกมา

"หืม ?" อีกฝ่ายนั่งลงตรงหน้าคนที่ตัวเล็กกว่าบ้าง

"...จะทำไปทำไมกัน ทั้งๆที่พรุ่งนี้เจ้านี่ก็อาจจะละลายไปจนหมดแล้วแท้ๆ ...แล้วมันจะมีอะไรเหลือไว้อีกล่ะ"

"หึหึหึ คุณนี่สงสัยอะไรได้น่ารักดีจริงๆ นะครับ" ฝั่งคนที่ถูกยิงคำถามใส่แอบหัวเราะคนเดียวอยู่ในลำคอ

"ก็แล้วมันไม่จริงรึไง"


"ถึงพรุ่งนี้คุณตุ๊กตาหิมะที่อยู่ตรงหน้าผมกับคุณจะละลายไปจนหมด แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เหลืออะไรไว้สักหน่อยนี่ครับ..." ริมฝีปากของคนตอบคลี่ยิ้มเล็กๆ อย่างอ่อนโยนและอบอุ่นราวกับจะละลายเกล็ดหิมะที่ร่วงหล่นลงมาให้หลอมเหลวไป "...ถึงจะไม่มีสิ่งที่สามารถจะยืนยันได้ แต่ความทรงจำของช่วงเวลาที่ได้อยู่ร่วมกับคุณในตอนนี้ ...สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับตัวผม ....ไม่มีวันละลายหายไปแน่นอนครับ"


...คุณคือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับผม...


...เพราะคุณเป็นคนแรกที่ทำให้ผมเลิกเดียดฉันท์โลกมนุษย์ที่แสนโสมมนี้...



"...ถ้างั้นก็ทำให้ได้อย่างที่พูดด้วยแล้วกัน" พอได้รับคำตอบ จู่ๆ คนถามก็เงียบไปครู่ใหญ่ ดวงตาคมหวานหลบเลี่ยงอีกฝ่ายด้วยความร้อนรนเล็กๆ ที่ปะทุขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว มือเย็นเฉียบที่เปลือยเปล่ายื่นออกมาแตะผิวแก้มอุ่นๆ ของคนที่นั่งกอดเข่าอยู่เบื้องหน้า ร่างบางหลับตาปี๋เมื่อใบหน้าคมของเจ้าของนัยน์ตาต่างสีชวนหลงใหลที่ฉายแววเอาจริงเลื่อนเข้ามาประทับรอยจุมพิตลงบนเปลือกตาบางที่ทาบปิดก่อนกระซิบเบาๆ ข้างหู


"ช่วยหลับตาสักครู่นะครับ"


...แม้จะเพียงน้อยนิด ...แต่โลกของผมก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปเพราะคุณ...


นัยน์ตาสีนิลที่เคยแข็งกร้าวมาตลอดกลับไหวระริกในความมืดที่มีเพียงแสงสลัวๆ คอยส่องให้เห็นรอบข้าง แพขนตาที่แผ่ยาวหรี่ลงจนเปลือกตาแทบทาบปิดเพราะความรู้สึกที่ทำให้อ่อนไหวยามริมฝีปากแนบชิดกัน อุณหภูมิที่สูงขึ้นแล่นไปทั่วร่างจนทรมาน ขัดแย้งอย่างรุนแรงกับอุณหภูมิรอบกายที่หนาวแทบจะติดลบ ลมหายใจติดขัดอย่างไม่รู้สาเหตุเมื่อถอนจูบนั้นออก มือเล็กๆ ใต้ถุงมือที่ห่อหุ้มเอาไว้ยึดชายเสื้อแจ็คเก็ตของเด็กหนุ่มร่างสูงเอาไว้เมื่อเขาเปลี่ยนมาซุกใบหน้าลงข้างลำคอยาวระหง ทำเอาริมฝีปากอิ่มกลั้นเสียงครางหวานแผ่วเอาไว้ไม่อยู่

"พอได้แล้ว" เจ้าของใบหน้าคมหวานที่แดงก่ำดันร่างตรงหน้าออกเบาๆ จนอีกฝ่ายนึกเอ็นดูกับการกระทำของคนรักของตน ทั้งๆ ที่ยังแอบนึกเสียดายอยู่บ้าง

"แหม น่าเสียดายจังนะครับ ผมออกจะชอบเสียงครางของคุณแท้ๆ" ดูท่าทางเด็กหนุ่มคนนี้จะมีความสุขกับการแกล้งหยอกคนอื่นเล่นเสียจริงๆ

"ลามก... อ๊ะ ! เมื่อกี้.." ฮิบาริอุทานออกมาเบาๆ เมื่อเห็นสิ่งหนึ่งพากผ่านฟากฟ้าหายลับไป

"มีอะไรหรือครับ ?" คนที่เพิ่งถูกต่อว่าถามขึ้นพลางหันไปมองทางเดียวกันกับคนข้างๆ

"...ดาวตกน่ะ"

"ไม่ขอพรหรือครับ เคียวยะ.."

"...ไม่ทันหรอก ไอ้การที่จะกล่าวความปรารถนาในใจให้ครบสามรอบก่อนที่ดาวตกจะหายไปน่ะ ใครมันจะทำได้กัน" ทั้งที่ดวงตายังเหม่อมองจับจ้องที่ปลายฟ้า แต่ริมฝีปากกลับเอื้อนเอ่ยถ้อยคำที่ทำให้สิ้นหวังเสียอย่างนั้น

"อา... นั่นสินะครับ ...ความเป็นจริงเนี่ยมันช่างโหดร้ายจริงๆ นะครับ" แม้จะทำให้สิ้นหวัง แต่ความเป็นจริงมันก็เป็นเช่นนั้น

"แต่ถึงจะทำได้จริงๆ พระเจ้าคงไม่รับฟังคำขอร้องของคนตัวเล็กๆ อย่างพวกเราหรอก..."

"ฮะๆ ฟังดูน่าสมเพชยังไงก็ไม่รู้นะครับ มนุษย์อย่างพวกเราน่ะ ...ทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่ายังไงความปรารถนาที่ร้องขอก็ไม่มีวันเป็นจริง ...แต่ก็ยังจะเชื่อต่อไป.."

"แล้วนายล่ะ มุคุโร่ ไม่มีอะไรที่อยากขอมั่งเลยรึไง ?"


"คนบาปหนาอย่างผม มีสิทธิ์อ้อนวอนกับพระเจ้าด้วยหรือครับ ?"


"...อาจจะทำได้ก็ได้นะ" คนตัวเล็กกว่ายิ้มให้น้อยๆ แสงนวลที่สาดส่องจากบริเวณโดยรอบอาบผิวขาวผ่องที่มีเส้นผมสีถ่านคลอเคลียข้างแก้มช่างดูงดงามเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ พาลทำเอาอีกฝ่ายถึงกับลืมหายใจไปชั่วขณะ พลางคิดว่าถ้าคนที่กำลังยิ้มให้เขาในตอนนี้มีปีกสีขาวสยายอยู่กลางแผ่นหลังละก็ อาจจะเป็นทูตสวรรค์ที่ลงโปรดเขาจริงๆ ก็ได้


...ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ผมก็ยังมีสิทธิ์ที่จะทำความปรารถนาให้เป็นจริงได้ใช่ไหมครับ ? ...

...แม้มือผมจะเปื้อนเลือดของผู้คนมามากมาย ...แต่จากนี้ไป...


...ผมก็จะยังสามารถมีความสุขได้งั้นหรือครับ ? ...



"เคียวยะครับ..."


...สิ่งที่ผมปรารถนามาจนถึงตอนนี้น่ะ ค่อยๆ แปรเปลี่ยนไปทีละน้อย...


"สิ่งที่คุณปรารถนาน่ะ.."


...จนถึงตอนนี้ สิ่งเดียวที่ปรารถนา...


"...ขอให้ผมได้ทำให้มันเป็นจริงได้ไหมครับ ? ให้ผม...เป็นดาวตกของคุณเพียงคนเดียวได้หรือเปล่าครับ ?" เสียงนั้นบางเบาเสียยิ่งกว่าสายหมอกที่สลายไปในยามรุ่งอรุณของเช้าวันใหม่ แต่กลับฟังดูหนักแน่นจนทำให้รู้สึกหวั่นไหว


...คือรอยยิ้มของคุณเท่านั้น...


"แม้ตอนนี้ผมจะยังทำอะไรได้ไม่มากมายนัก แต่ถ้าเพื่อคุณล่ะก็..."

"ฉันน่ะเอาแต่ใจนะ" ฮิบาริพูดพลางลุกขึ้นยืนโดยหันหลังให้ "...จนกว่าจะถึงวันที่ความปรารถนาของฉันจะเป็นจริง นายจะทนได้หรือเปล่า ?"

"ครับ..."


"จะไม่หายไปจากฉันจริงๆ ใช่ไหม ?" คำถามที่ถามวนเวียนซ้ำไปมาถูกกลั่นกรองออกมาอีกครั้ง สัมผัสได้ถึงความสั่นไหวในแววตาที่วกกลับมามองเพียงชั่วครู่


"ดาวตกบนฟ้าน่ะ อาจจะอยู่กับคุณเพียงเสี้ยววินาที ...แต่ผมน่ะ ...ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ ก็จะยังอยู่ตรงนี้ตลอดไปครับ..."
______________________________

...แม้รู้ตัวดีว่าสักวันจะต้องสูญสลายไป...

...แต่ขอแค่ในตอนนี้ เวลานี้ ...นานแสนนานเท่าที่ผมจะสามารถทำได้...

...แม้ตัวผมที่เป็นดั่งสายหมอกจะค่อยๆ จางหายไปทีละน้อย...

...แม้เมฆาเช่นคุณจะลอยสูงขึ้นไปจนถึงวันที่ผมไม่อาจไล่ตามได้...

...ผมก็อยากจะทำให้ความปรารถนาของคุณเป็นจริง...


...แม้ตอนนี้จะยังไม่รู้ถึงความปรารถนาของคุณ...

...แต่เพื่อที่จะทำให้คุณสามารถยิ้มได้อีกครั้ง...


...แม้สายหมอกจะจางหาย ...แต่ผมจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป...


-FINISH-

อ่า เช่นเคยค่ะ...
ภาพประกอบ ...ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะใช้ประกอบเรื่องนี้หรอกนะคะ (ก็แค่วาดสนอง NEED ตัวเองล้วนๆ ฮ่าๆๆ)
เพราะงั้นก็เลย... ลืมลงสีถุงมือค่ะ - - (ลืมไปแล้วด้วยว่าตอนแรกกะจะให้มีถุงมือด้วย ความจำสั้นค่ะ - -)

Image

จิ้มที่รูปเพื่อดูขนาดเต็มๆ ค่า

ขอบคุณที่อ่านมาจนจบค่ะ รักคนอ่านนะคะ จุ๊บๆ ^^

_________________
Image

...ไม่ว่าฤดูใบไม้ผลิจะผันผ่านไปมากมายเท่าไร

...แต่คำสัญญาของเรา ...จะเป็นดั่งเช่นนิรันดร...ใช่ไหม ?





Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 25 Dec 2008, 18:31 
Joined: 25 Sep 2008, 19:51
Posts: 147
Location: ทุกที่ที่สามารถถ่ายรูปวายได้
8059 6918 10051 XS D18 RL

Bunsai!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ชอบอ่า

หวานดี เราชอบคู่นี้มากกกกเลยนะ

กุ๊กกิ๊กดีอ่า



เพราะมันเหมือนกับว่าทั้งคู่ มีบางสิ่งบางอย่างที่ขาดหาย แล้วก็คอยเติมเต็มซึ่งกันและกัน ซึ่งถือเป็นคู่ที่น่าจิ้นอีกคู่หนึ่งเลยทีเดียว ( แต่ทำไมมีแต่คนจิ้นให้ฮิบาเมะกะมุอ่า )

ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยมีใครอุดหนุนฟิคนี้ก็ลองแต่งตอนยาวดูดิ ( ติด ซะแล้ว)

เพราะเราอ่าชอบคู่นี้มากกกเลยนะ มากจริงๆ

ยิ่งแบบแนวหวานที่ทั้งคู่แม้จะไม่ถูกกัน แต่ก็จะคอยโอบอุ้มซึ่งกันและกันเสมอ น่าร๊ากกกกกกก

_________________
ร๊ากกกก D18 \ 6918 \ 8059 \ XS \ 10051 ที่ซู๊ดดดดดดดดดดด


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 25 Dec 2008, 19:17 
User avatar
Joined: 26 Oct 2008, 14:52
Posts: 451
6918 บันไซ !!!!!!!!!!!!!!!!
ท่าน มุ หล่อ โฮกกกก ~~
ท่าน ฮิ ก็ น่าร๊ากกกกก ~~

เหมือนต่างคนคอยเติมเต็มให้กันและกัน
ชิชิชิ ~!!! ,, อยากอ่าน ฟิคยาวนะ
แต่ D27 รึ ?? ขอคิิดดูก่อนน

ปล. ขอ XS บ้าง เน๊ !!!!

_________________
Image

I XS
{ ' DARK SKY and BLOODY RAIN ' }


{❤} for now ... and FOREVER !


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 25 Dec 2008, 19:57 
User avatar
Joined: 03 Jul 2008, 22:07
Posts: 620
Location: ในเรือเดินสมุทร EE~
โฮรกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

6918 น่ารักได้ขนาดนี้เลยรึเนี่ย!!!! =[]=

ชอบอะค่ะ =3=

ประทับใจจังเรยยยยยยยยยยยยยย

ดาวตกกกกกกกกกกกกกก....อร๊างงงงงงงงงงงง

พลอตก้อน่ารักด้วยค่ะ...บทพูดก็ได้ใจมากเลย...

"...ทำไมถึงพูดว่าอยู่ข้างๆ ฉันตลอดไปไม่ได้ล่ะ ?"

เจ้าช่วยยยยยยย ฮิพูดน่ารักเเบบนี้ จับกดไปเลยเท้อ!!!!~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ไรกร๊านนนนนนนนนนนน

มุก้อสุภาพน่ารักเหลือเกินนนน

รอเรื่องต่อไปนะคะ...=3=

(ลงเเดง)

_________________
Image
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 26 Dec 2008, 07:42 
Joined: 26 Sep 2008, 14:39
Posts: 1338
น่ารักชะมัด

ทำไมรู้สึกว่ามันเศร้าๆ พิกลนะ

_________________
แหล่งดองฟิค--ดองจนได้ที่จริงๆ http://my.dek-d.com/Serun_Seji/

Cloud of Varia http://reborntfc.freeforums.org/cloud-of-varia-t3365.html

อันนี้ฟิคเบียคุรันเคะ http://reborntfc.freeforums.org/g100-or-69100-o-o-t3653.html


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 26 Dec 2008, 15:57 
User avatar
Joined: 10 Aug 2008, 14:25
Posts: 410
Location: ทุกที่ที่มี 6918~!!!
อ๊า~ ในที่สุดก็สอบเสร็จสักที (หลุดพ้นๆ ฮ่าๆๆ)
ตอบคอมเม้นต์ค่า >w<

----------

ท่าน yoyopo03
Quote:
ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยมีใครอุดหนุนฟิคนี้ก็ลองแต่งตอนยาวดูดิ ( ติด ซะแล้ว)

อืม 6918 นี่เราก็แต่งฟิคยาวอยู่เรื่องนึงนะคะ ถ้าเรื่องอื่นก็คงต้องคิดพลอตก่อนล่ะคะ (เพิ่งสอบเสร็จหัวตื้อหมดเลยคิดไม่ออก ฮ่าๆๆ)
ส่วนตัวแล้ว 6918 นี่ก็เป็นคู่ที่เราชอบที่สุดล่ะค่ะ ถึงไม่ค่อยมีใครอุดหนุนเราก็จะแต่งอยู่ดี (อ่ะนะ = =")
ขอบคุณที่อ่านฟิคของเรานะคะ แล้วก็ขอฝากเรื่องต่อๆ ไปด้วยนะ ^^


ท่าน fonez-a
Quote:
ชิชิชิ ~!!! ,, อยากอ่าน ฟิคยาวนะ
แต่ D27 รึ ?? ขอคิิดดูก่อนน

ปล. ขอ XS บ้าง เน๊ !!!!

ไม่เป็นไรค่ะ คิดนานๆ ก็ได้ค่ะ 555+
XS นี่มีโครงการจะแต่งอยู่เหมือนกันค่ะ (ชอบคู่นี้เหมือนกันค่ะ แอบหลงรักป๋า ฮ่าๆๆ)
(กำลังคิดว่าจะแอบๆใส่ลงไปในเรื่องที่แต่งอยู่ตอนนี้ดีมั้ย =w=)
แต่อาจจะเป็น ONESHOT ก่อนนะคะ (กำลังพยายามคิดพลอตอยู่ค่ะ)
ขอบคุณที่อุดหนุนฟิคเราค่า ^^ ขอฝากเรื่องต่อๆ ไปด้วยนะคะ


ท่าน tatas_tab
Quote:
"...ทำไมถึงพูดว่าอยู่ข้างๆ ฉันตลอดไปไม่ได้ล่ะ ?"

เจ้าช่วยยยยยยย ฮิพูดน่ารักเเบบนี้ จับกดไปเลยเท้อ!!!!~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ไรกร๊านนนนนนนนนนนน

มุก้อสุภาพน่ารักเหลือเกินนนน

รอเรื่องต่อไปนะคะ...=3=

(ลงเเดง)

โอ๊ะ อันนี้เห็นด้วยอย่างแรงเลยค่ะ ฮิบะน่ารักน่าฟัดมากกกก >w<
(แต่งเองชอบเอง ฮ่าๆๆ)
ขอบคุณที่สนใจฟิคเรานะคะ ขอฝากเรื่องต่อๆ ไปด้วยนะคะ ^^


ท่าน Seran
Quote:
ทำไมรู้สึกว่ามันเศร้าๆ พิกลนะ

เอ่อ ความจริงเราตั้งใจจะแต่งให้ออกมาเป็นแนวนั้นแหละค่ะ
แต่ไหงพอแต่งจบแล้วมารู้สึกตัวว่ามันหวานจัง ? 555+
ขอบคุณที่อ่านฟิคเราค่า~ ^^ ขอฝากเรื่องต่อๆ ไปด้วยเน้อ

_________________
Image

...ไม่ว่าฤดูใบไม้ผลิจะผันผ่านไปมากมายเท่าไร

...แต่คำสัญญาของเรา ...จะเป็นดั่งเช่นนิรันดร...ใช่ไหม ?





Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 26 Dec 2008, 20:54 
Joined: 25 Sep 2008, 19:51
Posts: 147
Location: ทุกที่ที่สามารถถ่ายรูปวายได้
แต่งใหม่เลย เอาคู่นี้ แต่เป็นเรื่องยาวอ่า แต่งหนุกดี ชอบ ( คู่นี้ยิ่งหายากอยู่ ทั้งๆที่เราชอบคู่นี้รองลงมาจาก 8059 10051 แท้ๆ )

_________________
ร๊ากกกก D18 \ 6918 \ 8059 \ XS \ 10051 ที่ซู๊ดดดดดดดดดดด


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 26 Dec 2008, 22:17 
User avatar
Joined: 10 May 2008, 23:56
Posts: 170
Location: ไร่สับปะรดลอยฟ้า
6918!!! คู่นี้ช่างหาอ่านยากค่ะ คึคึคึ *-*
แอบดีใจที่มีคนแต่ง ปลาบปลื้มสุดๆไปเลยนะเนี่ย ฮาาา

คุณฮิน่าร้ากกกก อั๊งงง น่าแกล้งสุดๆไปเลยค่ะ ฮื้ออออออ >_<

มุคุโร่หล่อออออ พระเอกอย่างแรงงงง ไม่ไหวแล้ว ทำตัวแบบนี้ก็เป็นด้วย อะฮั้งงงง

ชอบตอนท้ายมากมายค่ะ บรรยายได้เห็นภาพสุดๆว่าสองคนนี้รักกันแค่ไหน
โอรยยยยยย คู่นี้ช่างสุดยอดด หวานได้อีกค่ะ หวานโฮกกก

ปล.แล้วแต่งอีกนะค้า ^^

_________________
Image
Image http://-sora-.exteen.com


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 26 Dec 2008, 22:54 
User avatar
Joined: 24 Apr 2008, 22:00
Posts: 160
น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!! *[]*

ไม่น่าเชื่อว่า 6918 ก็หวานน้ำตาลยังอายแบบนี้ได้!! >_< เพราะปกติฟีลคู่นี้มันมักจะเป็นแบบ SM ไม่ก็รักต้องฆ่านี่เนอะ (ฮา)

คุณฮิโมเอะมากมาย สับปะรดก็ช่างเป็นสุภาพบุรุษ(ที่ชอบฉวยโอกาส)ซะเหลือเกิ๊น~~!!!!


ถึงใครๆเค้าจะแห่ไปอ่าน 1869 กัน แต่อิมารุยังปักใจรัก 6918 อยู่นะคะ!!! จะติดตามฟิคคู่นี้ของท่านทุกเรื่องเลยค่า~~~ >[]</

_________________
Image
แม่ยก D18 18Uke 27Seme 8059 อย่างเป็นทางการ~ >w<

บล๊อกเราจ้ะ
http://maruki.exteen.com


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 29 Dec 2008, 18:36 
User avatar
Joined: 02 Mar 2008, 13:02
Posts: 208
มาช้าเล็กน้อยเพราะพักเครื่องช่วงสอบ (ตอนนี้มาอู้งานแทน)

ไม่มีเลือด!!! ไม่มีฉากบู๊!! ไม่มีSM!!!

6918 ทำด้ายยยยยยยย~ เก๋กูด = =b!!

หวาน น่ารัก อิอั๊ง (แต่ยังแฝงไปด้วยความหื่น 555+)

คุณฮิโมเอ้~~~~~~ น่าแกล้งไม่ไหวแล้ว สับป้าตามใจน้องนางมากมาย~~~



6918 หรือ 1869 ข้าน้อยรับwfhหมด ขอแค่คู่นี้เป็นพอ (ริบะได้ยิ่งดี กรั่กๆ)

เมฆหมอกเค้าคู่กันครับ เคะๆๆ

_________________
เบาบาง เลือนหายได้เพียงแสงพาดผ่าน... เช่นนั้น สายหมอกจักอยู่ได้เยี่ยงไรหากปราศจากเมฆา...

Image

[My BLOG] >> http://akuma-zokyo.exteen.com/


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [SONGFIC-ONESHOT] SHOOTING STaR -Merry X'mas 2 U- [6918]
PostPosted: 26 Apr 2009, 11:04 
User avatar
Joined: 11 Jan 2009, 21:44
Posts: 244
Location: 'The Land of Angst' where XS belongs
ขอจิ้มโหลดBGMล่ะน้า~ หุหุหุ

แอร๊ยยยยยยยยยย คุณฮิใส่เสื้อแบบนั้นคงน่ารักแหละ~ >w< (พูดถึงเสื้อไหล่เปิดกว้างก็แอบนึกภาพลุงไหในPV Dive to Blueทุกที =w=" ) คุณฮิก็ยอมใส่มาซะด้วย!!! สุดยอด!!!!!! (อนึ่ง คุณฮิมักจะใส่ชุดนักเรียน 55+)

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คุณฮิในฟิกนี้นี่โอนอ่อนสุดๆไปเล้ยยย ยอมมุคุ้วเพียงคนเดียววว

จริงๆแล้วรู้สึกว่าจะเป็น 6918 ที่ชอบมากๆเลย (ถึงแม้จะหวานจนไม่น่าเชื่อก็เถอะ 55+)

"...ถึงจะไม่มีสิ่งที่สามารถจะยืนยันได้ แต่ความทรงจำของช่วงเวลาที่ได้อยู่ร่วมกับคุณในตอนนี้ ...สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับตัวผม ....ไม่มีวันละลายหายไปแน่นอนครับ" << โดนครั้งที่หนึ่ง!!!

"คนบาปหนาอย่างผม มีสิทธิ์อ้อนวอนกับพระเจ้าด้วยหรือครับ ?" << อยากตะครุบสัปป้าด้วยความรัก!!! โดนครั้งที่สอง!!

ตอนจบนี่มันให้ลางโศกๆในอนาคตมาเลย TwT

ภาพนี่น่ารักดีนะ >w<,, สัปป้าใส่หมวกแบบนั้นน่าร๊ากก (ไม่เห็นหัวสัปปะรด.... อันนั้นไม่ใช่ประเด็นแระ 555+) ไหล่คุณฮิแลดูเนียนมว๊ากกก

_________________
ต่อแต่นี้ติดตาม The Blade of Perfection [XS] และฟิกเรื่องอื่น ๆ ของข้าน้อย(ทั้งเก่าและใหม่)ได้ที่
Image กับ http://daiong.exteen.com/ ค่า~


Image

Image


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 11 posts ] 


Who is online

Users browsing this forum: ChocolateMint, hibaritsuna, MybodyKiss, rb1827 and 3 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: