Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 46 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4  Next
Author Message
 Post subject: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง [Finish]
PostPosted: 25 Apr 2009, 02:33 
User avatar
Joined: 31 Jan 2009, 01:02
Posts: 243
[Short AuFic] Reminisce
Author : Choco
Pairing : D18
Rate : NC-17
Note : Happy birthday to แป๋มจัง จ๊า
Warning :
- อย่าโดนคำพูดนำหลอกตา
- เนื้อเรื่อง School love แสนดาษดื่น แต่เราก็ทำให้มันเรตด๊าย(?)
- เหมือนจะ Long Fic มากกว่า?



====================================




..............ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...............



............ที่สายตาของเขา มักจะมองหาคนๆนั้นเสมอ..........






==================Reminisce==================




..........อากาศเย็น น่าหงุดหงิด.........




..........เสียงจอแจ น่าหนวกหู..........




..........เด็กนักเรียน น่ารำคาญ...........





ชายหนุ่มในชุดเสื้อโค๊ทสีดำสนิทสาวเท้าเร็วๆจ้ำอ้าวเข้าประตูโรงเรียนมา ละอองหิมะสีขาวโพลนตกลงมาตัดกับกลุ่มเส้นผมสีดำสนิท ร่างโปร่งซุกมือลงในกระเป๋าเสื้อโค๊ทอย่างหนาวเหน็บ จนเห็นผิวข้อมือขาวโผล่พ้นแขนเสื้อออกมานิดเดียว นัยน์ตาคมกริบแลซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวัง เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นกว่าเดิมราวกับกำลังหนีอะไรบางอย่าง....................



“อาจารย์ครับ....”



เฮือก!!!



ร่างโปร่งหันขวับก้าวถอยหลังไปสองก้าวโดยอัตโนมัติ แขนทั้งสองข้างยกกระเป๋าเอกสารสีดำขึ้นกั้นลำตัว ใบหน้าเครียดขมึง.............ก่อนจะลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อปรับสายตาโฟกัสใบหน้าเด็กหนุ่มที่ทักตนได้



“มีธุระอะไร ซาวาดะ”



ท่าทีราวกับกลัวอะไรบางอย่างชวนให้เด็กหนุ่มนัยน์ตาสีน้ำตาลมองอย่างงุนงง เลิกคิ้วขึ้นสูง



“ถ้าไม่มีอะไรฉันขอตัวก่อน......”



“อ๊ะ! เดี๋ยวสิครับ”ไม่ทันเสียแล้วเมื่อแค่กระพริบตา อีกฝ่ายก็เร่งฝีเท้าหายวับเข้าไปในอาคารเรียนด้วยความไวแสง รวดเร็วกว่าม๊อบสลายการชุมนุม(?)เสียอีก ร่างบางเกาหัวแกรกๆมองตามงงๆ



‘กำลังจะบอกว่า รุ่นพี่ดีโน่ตามหาตัวอยู่..........แต่อาจารย์ก็กำลังจะเดินไปหาแล้วนี่นะ ไม่เป็นไรหรอกมั้ง??’




====================================




ร่างโปร่งบางหอบหายใจน้อยๆหลบอยู่มุมผนังทางเดินโล่งไร้เด็กนักเรียนเพราะยังเช้าตรู่อยู่................แค่ผ่านมุมนี้ไป ก็จะถึงห้องพักครูแล้ว............



ข้อมือบางลดไม้ถูพื้นที่ใช้อำพรางตนเองลงช้าๆ ไม้ถูพื้นที่อุตส่าห์ไปปล้นชิงมาจากภารโรงชราภาพผู้กำลังถูบันไดอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ คิดว่าหลังจากนี้คงจะนำมันไปคืนให้ ไม่งั้นคนแก่นั่นจะเอาอะไรถูพื้น? และเขาคงจะรู้สึกผิดไปจนวันตาย.....




............หึหึ....วันนี้แกพลาดซะแล้ว......ไอ้เด็กเวร............




สมองกระหวัดคิดไปถึง ‘ไอ้เด็กเวร’ สาเหตุแห่งความวุ่นวายในชีวิตของเขาแล้วอดจะของขึ้นไม่ได้ เส้นเลือดข้างขมับปูดโปน มือกำด้ามไม้ถูพื้นแน่นจนน่ากลัวว่าจะหักเป็นสองท่อน นัยน์ตาคมกริบดูกลัวขึ้นมาอีกสิบเท่าในบัดดล ..........



........ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้เด็กนักเรียนแลกเปลี่ยนหัวทองนั่น........



...........เด็กนักเรียนที่ดูยังไงก็ไม่เหมือนเด็กนักเรียน...........



.................ดีโน่ คาบัคโรเน่.................



..............ไอ้ม้าพยศจิตไม่ปกติ...............





ร่างโปร่งบางถอนหายใจแรงๆ จังหวะนี้เป็นอะไรที่ชวนเซงจิตสุดๆ ทุกๆวันเขาจะต้องมาโรงเรียนแต่เช้าตรู่ เพื่อหลบหลีกหนีหน้าไอ้ม้าหื่นนั่น................




............ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน..............



............ที่สายตาของเขา มักจะมองหาคนๆนั้นเสมอ............



.............คอยลุ้นว่าวันนี้จะเจอมันมั้ย? จะหลบมันยังไง??.............





นัยน์ตาสีรัตติกาลเหลือบไปมองระเบียงทางเดินโล่งโจ้ง สอดส่องอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจในความปลอดภัย มองซ้ายมองขวาชั่งใจนานเสียยิ่งกว่าจะข้ามถนน จนในที่สุดไม่ว่าจะแสกนอีกสักกี่ครั้งก็ไร้ประกายหัวทองๆ ตัดสินใจจะก้าวขาออกไปจากมุมมืด(?)จนได้.........

.

.

แต่ทว่าโชคชะตานามChocoช่างเล่นตลกนัก....................ไม่ทันชายหนุ่มจะทันได้ขยับตัวเกินครึ่งก้าว เสียงเย็นยะเยือกที่รินรดใบหูและมือหนาที่จับลาดไหล่เล็กไว้มั่นราวกับคีมเหล็กก็ปรากฏขึ้นให้ร่างโปร่งขนลุกชันไปทั้งตัว สังหรณ์ภายในกำลังกรีดร้อง เตือนว่าให้รีบออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด!!!




“อา......เจอตัวแล้ว~ คุณครูเคียวยะ”




...........เสร็จกัน!!! มันมาแล้ว!!...........




“ผมหาตัวตั้งนานแหน่ะครับ......มีการบ้านข้อที่สงสัย.........ครูช่วยสอนผมหน่อยได้มั้ย?”




“แล้วทำไมแกต้องมาพูดตรงหูชั้น!! ออกไปนะโว้ย!!!" ไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองทางด้านหลัง ข้อมือบางปัดป้องเต็มที่ ดิ้นพราดๆราวกับโดนน้ำร้อนลวก..............น่าแปลกที่เขาซึ่งมั่นใจในพละกำลังของตัวเองนักหนากลับไม่สามารถหลุดพ้นออกไปจากเงื้อมมือปีศาจโรคจิตจอมหื่นกามตนนี้ได้...............คงเป็นเพราะโชคชะตานาม Choco ลิขิตอีกเช่นเคย! >w<b



“หือ์มมม.....ผมเสียงเบา........กลัวคุณครูจะไม่ได้ยินน่ะครับ”เสียงทุ้มแสนเซ็กซี่ที่สาวๆเกือบทั้งโรงเรียนคลั่งไคล้อยากให้ไปกระซิบที่ข้างหูทุกค่ำคืนดังขึ้นข้างใบหูของเขาอยู่นั่นเอง แถมมีอ๊อปชั่นเสริมเป็นลิ้นร้อนเนื่องจากการสะกดควบกล้ำ คำว่า‘กลัว’



“แก!!!!!!”ลำคอและหลังใบหูที่แดงระเรื่อเรียกเสียงหัวเราะในลำคอคนโรคจิตได้เป็นอย่างดี ดีโน่ คาบัคโรเน่ นักเรียนต่างชาติที่ไม่เหมือนนักเรียนในความคิดอาจารย์ผู้สอน ร่างสูงยอมปล่อยไหล่เล็กบางให้หลุดพ้นเป็นอิสระ เหมือนจะใช่ แต่เปล่า..............



ทันทีทันใดที่มือแกร่งละออกไปแล้ว บุรุษสีดำรีบสะบัดตัวชิ่งหนีด้วยความหวาดผวา แอบแปลกใจเล็กน้อยที่วันนี้อีกฝ่ายยอมปล่อยโดยง่ายดาย ทว่าสงสัยได้ไม่นาน ก็ได้รับคำตอบ เมื่อพบว่าฉากข้างทางมันยังเหมือนเดิม?



“จะรีบไปไหนละครับ? คุณครู”เสียงทุ้มเดิมกระซิบข้างหูไม่ได้จางหายละลายไปไหน.............



ครานี้มือทั้งสองของม้าพยศจิตไม่ปกติจับลาดไหล่บางๆไว้มั่นทั้งสองข้าง หมุนตัวให้มาเผชิญหน้าแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน!!!



สิ่งมีชีวิตเจิดจ้าที่ทำให้ฮิบาริ เคียวยะผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับอ้าปากค้างได้ทุกครา มองอย่างเต็มๆตาทีไร มันรู้สึกว่าสมองของเขาจะไม่สามารถประมวลผลข้อมูลใดๆได้เฉกเช่นมีสัญญานรบกวน!



ร่างสูง ผมสีทอง นัยน์ตาสีฟ้าและหน้าหล่อ ครบสูตรโฮสต์หื่น ไหล่หนากว้างอย่างคนเล่นกีฬา ชุดนักเรียนที่เสื้อเชิ๊ตไม่เคยเห็นจะอยู่ในกางเกง และเนกไทต์ที่เขาแน่ใจแล้วว่ามันคงผูกไม่เป็น ที่ใบหูมีห่วงสีเงินเจาะใส่เรียงลงมา และลำคอยังมีรอยสักรูปร่างประหลาดตายาวหายลงไปในเสื้อ เห็นหมอนี่แค่แว่บเดียวใครๆก็ต้องคิดเหมือนๆกันว่าเป็นเด็กมีปัญหา ที่บ้านไม่สั่งสอน............




แต่สงสัยจะคิดนานไปหน่อย รู้สึกตัวอีกทีท่อนแขนใหญ่ของอีกฝ่ายก็รัดรอบเอวของเขาราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อเสียแล้ว....




“เฮ้ย!! ปล่อยนะเว้ย!!”ตะโกนลั่นทางเดิน แต่หาได้มีใครมาช่วยไม่ “ไอ้ม้าโรคจิต!! เด็กมีปัญหา!! บ้ากาม!! ไม่มีสัมมาคารวะต่อผู้ใหญ่!! มาจากประเทศไหนกลับไปเลยปะ..........อา”




.............ด่าเป็นชุดแล้วเสียงครางตอนสุดท้ายคือ??



เมื่อไร้ความสะดุ้งสะเทือนต่อคำด่าทอเนื่องจากภูมิต้านทานของม้าช่างสูงนัก กลับกลายเป็นใบหน้าคมที่โน้มมาประทับริมฝีปากอุ่นลงกับซอกคอขาวนวลชวนสยิ๋ว ลิ้นร้อนลากผ่านผิวนุ่ม ขบเม้มจนเกิดรอยสีแดงช้ำเลือด



“ฮ๊า.........หยุดนะ.........อ.....ไอ้เด็กบ้า”สยองจนขนลุกแต่ก็รู้สึกดี.............ปากปฏิเสธแต่ท่อนแขนบางโอบรอบคออีกฝ่ายโดยอัตโนมัติ ขยุ้มเสื้อเชิ๊ตที่เคยด่าว่ามันไม่เคยอยู่ในกางเกงนั่น...........



“อะไรกันครับครู............”ลมหายใจร้อนรินรดลำคอระหง “ผมไม่มีสัมมาคารวะตรงไหน ถึงยังไงผมก็ให้เกียรติ...........” มือใหญ่ลากผ่านเสื้อโค๊ทสีดำสนิท ร่างบางร้อนวูบไปตามเส้นทางที่มือนั่นไล่ไป “เรียกคุณว่า ‘ครู’ ทุกครั้งเลยนะครับ”




………...........……..แล้วไอ้ที่เมิงทำอยู่ล่ะ????............................




“อีกอย่าง คุณที่อายุ 22 กับผมที่อายุ 17 ประเทศผมเค้าไม่เรียก ‘ผู้ใหญ่’กับ ‘เด็ก’ หรอกครับ..................”



สมองเบลอๆของคนอายุมากกว่าชักไม่ค่อยทำความเข้าใจกับประโยคนั่นเท่าใดนัก ท่าทีตอบสนองโดยไม่รู้ตัวน่ารักเสียจนคนหื่นอดจะลอบยิ้มด้วยความจิตไม่ได้ นัยน์ตาสีรัตติกาลงงๆจับภาพได้แต่เพียงกลุ่มผมสีทองนุ่มทางหางตา และรู้สึกได้ถึงแค่มือร้อนที่เริ่มลากเข้ามาในเสื้อ...............



...........ลากเข้ามาในเสื้อ???............



...............ลากเข้ามาในเสื้อ!!!.............




“หยุดนะ!! ไอ้เด็กบ้ากาม!!”




โป๊ก!!!!!!




================================



ปัง!!



แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก



ร่างโปร่งบางยืนหอบหายใจแรงอยู่หลังประตู เสื้อผ้าหลุดรุ่ยและผิวแดงระเรื่อ มองผ่านๆเหมือนเพิ่งไปถูกรุมทึ้ง(?)มาอย่างหนัก อาจารย์วิชาคณิตศาตร์ ฮิบาริ เคียวยะ วัย 22 ปี เกือบจะเสียตัว(?)จากระเบียงทางเดินนรก............ด้วยน้ำมือเด็กนักเรียน



........ถ้ามีคนมาเห็น.....เป็นข่าวหน้าหนึ่งแหงๆ........



“อ่าว อรุณสวัสดิ์ครับ อ.ฮิบาริ ช่วงนี้มาโรงเรียนเช้าจังนะครับ”เสียงร่าเริงสดใสดังทักมาจากเพื่อนร่วมอาชีพที่อยู่ภายในห้องพักครู ศ. ดร. โรคุโด มุคุโร่ นั่งจิบกาแฟยามเช้าสบายอารมณ์ ในมือหนีบนิตยสารมองผ่านๆเหมือนจะ FHM ???



(*FHM = For Him Magazine ด้านในมีอะไรนั้นขอละไว้ในฐานที่เข้าใจ เพื่ออนาคตอันสดใสของเยาวชนไทย)



ร่างโปร่งปรายตาไปมองเป็นอันว่าทักทายกัน ถอนหายใจพรืด โล่งอกที่เช้านี้ก็สามารถหนีม้าหื่นมาได้อีกวัน……..นี่ถ้าเขาตัดสินใจทิ้งไม้ถูพื้นอันนั้นไป ไม่อยากจะคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้น.............



...........คิดผิดจริงจะหลบมันด้วยการมาโรงเรียนแต่เช้าตรู่แบบนี้.........



.............เพราะทางเดินโล่งๆนี่แหละ เข้าทางมันนัก!!..............





“อาจารย์? เป็นอะไรรึเปล่าครับ?”ร่างสูงผมสีไพลินถามอย่างเป็นห่วงเป็นใยในฐานะเพื่อนร่วมอาชีพ(?) นัยน์ตาสองสีมองลอดผ่านนิตยสารFHM มาทางเขา



“เปล่า........”ตอบกลับตามมารยาท(?) ค่อยๆเซไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง



หากใบหน้าแดงเรื่อ เสื้อผ้าหลุดรุ่ย กับร่องรอยช้ำเลือดบนต้นคอ ไม่สามารถหลุดรอดผ่านนัยน์ตาสองสีคมกริบไปได้ ศ. ดร. โรคุโด มุคุโร่ ลอบยิ้มอยู่หลังนิตยสาร ในเมื่อเจ้าตัวบอกว่า ‘เปล่า’ เขาก็คงไม่ควรจะถามอะไรสินะ................


.


.


.


.



...........ให้ตายสิ!!!...........



.......ไอ้หัวใจบ้านี่!! หยุดเต้นซะทีสิฟระ.......




อาการสับสนในตนเองเริ่มก่อเกิด ฮิบาริ เคียวยะ ที่เคยมั่นใจในทุกช่วงจังหวะชีวิตราวกับ logเลข เริ่มไม่มั่นใจขึ้นมาเล็กน้อยถึงปานกลาง อาการหัวใจเต้นไม่หยุดและสมองหมั่นคิดถึงแต่ริมฝีปากร้อนที่ทาบทับลงมาเมื่อครู่ดูจะเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับเขา...............






‘เพราะแบบนี้แหละ ถึงไม่อยากจะเข้าไปใกล้มันนัก!!! ไอ้ม้าหื่นจิตนั่น!!!’




====================================



“เพราะฉะนั้นสำหรับโจทย์ข้อนี้ หากเราดริฟท์สมการความเร็ว ก็จะได้เป็นความเร่ง” มือขาวเคาะชอล์กกับกระดานดำแรงๆ จิ้มซ้ำลงไปที่ตัวเลขชวนงง “เราก็จะได้มาสองสมการ หาค่าตัวแปรได้ โอเคมั้ย???”




.........ไม่โอเค..........




“โอเคค่ะ/ครับ!!!” ตอบรับอย่างแข็งขัน เมื่อหางเสียงของคำถามมันช่างขู่เข็ญเหลือเกิน อาจารย์วิชาคณิตศาสตร์ ฮิบาริ เคียวยะ ปิดโจทย์แคลคูลัสในเวลาสามสิบวินาที ในขณะที่เด็กนักเรียนยังไม่ทันจะอ่านโจทย์ หากทุกคนก็เรียนรู้มาตั้งแต่ต้นเทอมว่าควรเก็บงำสีหน้างงงวยไว้ในใจ และทำหน้าตาให้ดูฉลาดรู้เรื่องแทน ไม่เช่นนั้นชอล์คในมือพี่ท่านก็อาจจะเป็นอาวุธปลิดชีพคนที่ไม่เข้าใจได้...........



“งั้นก็..........เลิกเรียนได้”




‘ห๊ะ?? ระฆังยังไม่ดังเลย??’




ไม่ต้องรอให้เกิดเสียงทำความเคารพจากหัวหน้าห้อง ร่างโปร่งที่ยืนอยู่หน้ากระดานก็ทิ้งชอล์ค คว้าเอกสาร และพุ่งตัวออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ราวกับรอช้าไปกว่านี้อีกสักวินาทีไม่ได้...........



“แปลกๆเนอะ ว่ามั้ย ยามาโมโตะ” ซาวาดะ สึนะโยชิ หันไปขอความเห็นจากเพื่อนสนิทด้านหลังที่นอนราบลงไปกับโต๊ะ หลับสนิทตั้งแต่เริ่มคาบยันจบ “นี่นายหลับตลอดเลยเหรอเนี่ย???”



“อื๋อ? สึนะเองเหรอ”นัยน์ตาสีดำสนิทค่อยๆปรือขึ้น เมื่อได้ยินคนเรียกชื่อตนเอง “อ่าว หมดคาบแล้วเหรอ...................ฮ้าว~ เมื่อวานฉลองวันเกิดกับโกคุเทระดึกไปหน่อยน่ะ ว่าแต่เมื่อกี้นายถามอะไรนะ?” หาวพร้อมบิดขี้เกียจเสร็จสรรพ คำพูดที่ทำให้ทูน่าต้องเหลือบสายตาไปมองอีกคน..........ที่ก็หลับมาตั้งแต่เริ่มคาบ จนบัดนี้หัวเงินๆก็ยังคงฟุบอยู่กับโต๊ะ..........



“เปล่า ไม่มีอ.....”



ครืด!!!!



เสียงเปิดประตูทำเอาร่างบางชะงักคำพูด หันไปมองผู้มาเยือนที่เปล่งออร่าสีทองแบบไม่เกรงใจใคร รุ่นพี่ดีโน่ คาบัคโรเน่ นักเรียนต่างชาติที่ย้ายมาจากอิตาลีเดือนเศษ แต่กุมหัวใจสาวๆในโรงเรียนได้กว่าครึ่ง



“อ่าว? ไม่อยู่เหรอ?” มาหล่อในระยะสั้น พูดสี่คำ แล้วก็ปิดประตูจากไป เร็วจนแม้แต่แฟนคลับยังไม่ทันกรี๊ด.........



...........ใครไม่อยู่?????..........



เกิดในถามขึ้นในใจอย่างพร้อมเพรียงกัน หากทูน่า สึนะโยชิ ได้คำตอบในสิ่งที่สงสัยแล้ว.............



====================================


พักเที่ยง


“..........”ร่างโปร่งนั่งหน้าเครียดกอดอกอยู่ในห้องพักครู หรืออีกชื่อคือห้องหลบภัย นัยน์ตาคมกริบจ้องมองสิ่งของบนโต๊ะตนเอง...........กล่องนมรสสตรอเบอรี่



ร้อยวันพันปีไม่เคยกินข้าวเที่ยง แต่พักหลังๆมานี่ ชอบมีกล่องนมรสสตรอเบอรี่มาตั้งอยู่บนโต๊ะทำงาน พอหมดคาบสอน ก็พบมันตั้งนิ่งอยู่อย่างนี้แล้ว...........



น่าสงสัยจริงๆว่าใครมันมาวางเอาไว้ แถมมันผู้นั้นยังรู้อีกว่าเขาชอบนมรสนี้.............



........เอาเถอะ ไหนๆก็ไหนๆ กินมันซะหน่อยก็แล้วกัน........




ร่างโปร่งผมดำ ยกกล่องนมขึ้นเจาะด้วยหลอด แล้วดูดไปพร้อมๆกับตรวจการบ้านนักเรียนไปด้วย...............








..........ไม่ได้รู้สึกตัวว่าการกระทำนั่น กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันไปเสียแล้ว..........







TBC ครึ่งหลัง

====================================

กร๊ากกก โดนแป๋มชำแหละแน่เลย SF ภาษาอะไร มีสองพาร์ท 555555 ขอโทษจริงๆนะจ๊ะ แป๋มจัง TwT พอดีว่า.......ที่คิดเอาไว้มันย๊าวยาว แล้วก็ยังไม่พอใจโชเท่าไหร่ แต่กลัวไม่ทัน มาแค่นี้ก่อนไม่ว่ากันน้า >A< (โดนแป๋มจังตบ สนุกก็ไม่สนุก ยังจะยาวอีก!!!)

แอบรู้สึกว่าฮิบาริคุงรั่วนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร (ไม่เป็นไร???) เรื่องนี้มันต้องเรตรั่ว!! กร๊ากกก

ปล. ฉากในห้องเรียน..........ก๊อปมาจากชีวิตจริงทั้งสิ้น (ฮา)

เจอกันครึ่งหลังจ๊ะ ขอโทษแป๋มจังอีกรอบ และสุขสันต์วันเกิดน้า มีความสุขมากๆ สวยวันสวยคืน เกรดดีๆ แมนยูได้แชมป์(?)นะจ๊า!!!

_________________
Image

Image
__________________________________________________________________________


Last edited by Choco on 01 May 2009, 04:27, edited 4 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 25 Apr 2009, 03:19 
Joined: 08 Feb 2009, 22:24
Posts: 283
แอร๊ยยย รักต้องห้ามระหว่างครูกับนักเรียนเนี่ยชอบบบ

ตื่นเต้นดี หึๆ ต้องsmเท่านั้นนะท่าน//โดนตบ

คุณฮิดูไร้เดียงสา(?)เหมือนลูกเจี๊ยบในกำมือม้าซะงั้น

หนีไม่พ้นหรอกคูณฮิ...หึๆ โน่ตามเป็นเงาซะขนาดนั้น

รอเรทเอ๊ย!ตอนต่อไปจ้า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 25 Apr 2009, 13:05 
User avatar
Joined: 23 Mar 2009, 18:06
Posts: 1252
Location: ทุกที่ที่มีเคียวยะ
เคียวยะในโหมดคุณครู..................กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดค่า^^

ดีโน่นักเรียนแลกเปลี่ยน....แถมยังตามตื้อ ครูเคียวยะอีก.........

ขอบคุณท่านChocoมากมายเลยค่า

ปล.HBDแป๋มจัง ย้อนหลังด้วยค่า^^

รักD18สุดชีวิตค่า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 25 Apr 2009, 13:18 
User avatar
Joined: 14 May 2008, 11:19
Posts: 1287
Location: วังวนของความมืด อา...
โอ้..คุณเคียวเป็นครูแทนมั่ง ลูกศิษย์นี่หื่นดีเนอะ 555+
ว่าแต่...คุณครูเคียวยะชอบดื่มนมรสสตรอวเบอร์รี่???

สุขสันต์วันเกิดแป๋มจังย้อนหลังด้วยครับ

_________________
Image
D18 Only Event in Thailand 20/12/09

จะจริงหรือเท็จ ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์
เหตุผลสละสลวย ไม่จำเป็นต้องอ้าง
ก็ไงก็ "D18"

Image
TO BE OR NOT TO BE, BUT ALWAYS ONLY BE "D18"


Profile  Online
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 25 Apr 2009, 14:01 
User avatar
Joined: 19 Oct 2007, 20:46
Posts: 762
Location: สวรรค์ชั้น 80 นรกขุมที่ 18
น่ารักกกก
ดีโน่น่ารักมากค่ะ >[]<!
ยิง่ตอนที่วิ่งมาหาเคียวยะในห้องเรียน เหมือนสามีวิ่งตามภรรยาแสนดื้อเลย 55

_________________
Image
ผู้สนับสนุน 8018:D18 ... 18uke ที่เมะไม่ใช่ 69 อย่างเป็นทางการ ~
เมื่อคาแร็กเตอร์พวกฉันถูกเลียนแบบ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 25 Apr 2009, 14:15 
User avatar
Joined: 05 Apr 2009, 21:48
Posts: 460
Location: ดาดฟ้าโรงเรียนนามิโมริ
สับบทกันหรอออ

คุณครูเคียวยะ

นักเรียนดีโน่

ฮา

_________________
ImageImageImage//D18//
ImageImage
ImageImage
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 25 Apr 2009, 14:54 
User avatar
Joined: 17 Jan 2009, 16:56
Posts: 180
Location: ยอดหญ้า
อาจารย์เคียวยะ ~~~~*

กิจวัตประจำวัน เล่นซ่อนหา กะ โน่

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก

_________________
บริจาคเลือดวันละนิดจิตแจ่มใส

Image
ลัลล้าไปทุกวัน

SHASHUBU...เชิบๆ~ ===>> http://crayon--kingdom.exteen.com/


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 25 Apr 2009, 14:57 
User avatar
Joined: 06 Feb 2008, 22:47
Posts: 1331
Location: ที่ที่มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ "สมาคมแม่ยก D18" ครับ
สุขสันต์วันเ้กิดแป๋มจังย้อนหลังครับ

ชอบโชคชะตานามท่าน choco >w<~!!

ฟิคน่ารักมากๆ เลยครับ

ม้าหล่อหื่นโฮสต์สุดยอด!!


ปล.แอบช็อคกับแคลคูลัส TT[]TT~!!

(เรียนไปไม่ทันพ้นปี ลืมแล้ว อ๊ากกกกกกกก)

_________________
Image
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 25 Apr 2009, 18:25 
User avatar
Joined: 19 Apr 2009, 14:05
Posts: 129
Location: ทุกที่ที่มีฟรานจาง~
อร๊างง คุณครูเคียวยะ

เนขอสมัครเป็นลูกศิษย์ๆได้มั้ยค๊า>///< // โดนเตะ*

พี่ม้าหื่นสุดยอด ตามทางเดินยังไม่เว้น 555+

งั้นตอนหน้าคงหื่น(?) แล้วสินะคะ อ๊ายย รีบๆอัพนะคร้าบบ^^

จะได้เตรียมทิชชู๋ไว้ซับเลือด ฮ่าๆๆ

_________________
Image
Image
Image

Image
_______________________________________________________________

D18 รักสมการนี้สุดหูรูดเลยค่า!!
BF* fc :: รักกบอุเคะคร่า


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 26 Apr 2009, 19:40 
User avatar
Joined: 22 Jan 2009, 21:03
Posts: 603
Location: Lambo's heart
5555555 ตามมาอ่านและขุด

คุณครูฮิบาริน่ารักโอกกกก

ฮามากตรงบทนำกะชีวิตจริง

ต้องคอยสอดส่องหลบพี่ม้าอยู่ทุกวัน แอบสงสารเล็กๆ

แต่มันก็เป็นโชคชะตาของท่านฮิที่โดนคนหื่นตามตื๊อ 5555555

ฮิซึนมากกกก

p.s ทำไมไม่เอาทอนฟาฟาดม้าไป หรือกลัวโดนไล่ออก 55555+

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 26 Apr 2009, 22:10 
User avatar
Joined: 07 Feb 2009, 19:29
Posts: 301
Location: หลังม่านในห้องโน่และฮิ
โน่ขึ้นครูกับท่านฮิเหรอเนี่ย O.O

แต่ม้าจะหื่นซะอย่าง ไม่สนอยู่แล้วเนอะ หุหุหุ แต่คุณฮิรอดตัวไปได้ด้วยไม้ถูพื้นนะเนี่ย ไม่งั้น....... -.,-

(/หันซ้ายหันขวา) ว่าแต่ ขอรีเควสเรทในตอนเร็วๆนี่จะได้มั้ยเคอะ เหอะๆๆ

_________________
.
Image

...We're the ONE...

- Everlasting D18, nothin' can do us part -

รักนี้ก่อเกิดจากความหลงใหล...ในอิสระแสนเสรีและกำแพงศักดิ์ศรีสูงชัน


Image Image Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 26 Apr 2009, 22:56 
User avatar
Joined: 10 Dec 2008, 21:02
Posts: 138
Location: ใต้เตียง D18
โน่ค่ะ แกนี่ บทจะหื่น หื่นไม่เลือกบุคคลจริงๆ
5555555555

ฮิบาริเค่อะ !!!!!
วิธีการทำให้รอดตัวของท่าน !! ช่างน่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างยิ่งนัก
ฮิแอบรั่วจริงๆค่ะ 5555555555

น่าร๊ากอ่ะ อ่านไปอมยิ้มไป
ว๊ายๆๆๆ เขิลลลล ((เพื่อ???))

มาต่อเร็วๆนะค่ะ
คนแต่งสู้ๆนะค่ะ ไฟท์ติ้ง !!

แอบเห็นนะ ! ยามะ ! โหมนักไปหน่อย ทำให้โกคุเทระถึงกับหลับยาว

_________________
Link FiC~* Last Farewell CH.7

D18 XS BF 2784 8059 6918 10069 >>>> ONLY !! ><

I love you more than I do....

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 26 Apr 2009, 23:02 
User avatar
Joined: 12 Apr 2009, 04:46
Posts: 205
กรี๊ดดดดดดดดดดดด~~
ก่อนอื่นขอกรี๊ดก่อนค่ะ ฮ่ะๆๆๆ ไม่ไหวแล้วจริงๆ ฟิกเรื่องนี้
คุณครูเคียวยะกับลูกศิษย์ดีโน่ แหมๆๆ น่ารักกันซะจริงๆ

บรรยายพี่โน่ซะเห็นภาพตามได้อีก อย่าว่าแต่สาวๆ จะหลงเลย
คนอ่านก็หลงเหมือนกันแหละ หนุ่มอิตาลี่อายุ 17 หว่าวๆๆๆๆๆ
กำลังเอ๊าะๆ อยู่เลยนะ ฮี่ๆๆๆ แต่ทำไมคุณลูกศิษย์ถึงได้หื่นแบบนี้คะ
จ้องจะจับอาจารย์คนสวยกดซะอย่างนั้นอ่ะ - -"

แล้วพี่โน่ไปสืบรู้มาได้ยังไงกัน? ว่าน้องฮิแกชอบนมสตรอเบอรี่?
ชอบตอนที่พี่โน่มาหาที่ห้องเรียนแล้วไปเจอกับน้อง เหมือนน้องฮิจะรู้
ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เลยรีบชิ่งหนีไปก่อนที่พี่ม้าหื่นจะตามมาเจอ ฮ่ะๆๆ

สนุกมากๆ เลยค่ะฟิกเรื่องนี้ รออ่านตอนต่อไปนะคะ

_________________
Image


Profile  Online
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 26 Apr 2009, 23:13 
User avatar
Joined: 22 Nov 2008, 11:40
Posts: 320
Location: ใต้เตียง XS
อ๊ากกกกกกกกก ฮิบาริเซ็นเซย์ (//เคลิ้ม) อิจฉาเหล่านักเรียนจังเลย อยากเรียนกับฮิบาริเซ็นเซย์ง่า (//ลงไปดิ้นกับพื้น)

แอบลุ้นค่ะว่างานนี้เซ็นเซย์จะโดนนักเรียนตัวดีอย่างพ่อม้าพยศจับกดสำเร็จหรือไม่ ^^

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Short AuFic] Reminisce (D18) HBD. to แป๋มจัง
PostPosted: 27 Apr 2009, 00:30 
User avatar
Joined: 25 Aug 2008, 16:54
Posts: 649
คุณครูฮิบาริ=[]=!! เจอลูกศิษย์ชาวต่างชาติหื่นกาม(ฮา)
พี่โน่วัยไหนก็หื่นได้ทั้งนั้น อืมๆ
ม้าหื่น โฮสสสสส
น่ารักสุดๆเลยค่ะ

_________________
Image

Image


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 46 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4  Next


Who is online

Users browsing this forum: clover2329, princesskpp, pye*, sanachan and 4 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: