•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

RAW Credit : [Ju-Ni]Vicissitude @ MH

อ่านตอนนี้แล้วอยากร้องไห้ ไม่นะหลาม...อย่าเป็นอะไรไปเชียวน้า.....

ปล. ตอนแรกแปลผิดนะ ร้านคาวาฮิระน่ะเป็นร้านเกี่ยวกับ"อสังหาริมทรัพย์" ไม่ได้เป็นร้านอาหารนะ

แบบว่าตอนแรกไม่เก็ตไง ก็เลยมั่ว+เหมาไปเองว่าคงจะเป็นเจ้าของร้านราเม็งที่อี้ผิงผู้ใหญ่ทำงานอยู่ล่ะมั้ง...


หน้า 1
------------“การโจมตีฐานทัพอย่างไม่คาดฝันของซาคุโร่!! เป้าหมายคือยูนิ!!”------------

Reborn! 258 : หนี
ซาคุโร่ : เจ้าพวกงี่เง่า หาตัวเจอจนได้นะ ท่านยูนิ


หน้า 2
โกคุ : เจ้าบ้าลาวานั่น!!
สึนะ : ระ...รู้สึกว่าจะชื่อซาคุโร่นะ!!
ฟูตะ : นี่พวกนั้นรู้ที่อยู่ของฐานทัพนี้ได้ยังไงกัน!
จางนีนิ : แล้วทำไมถึงได้บุกเข้ามาถึงได้ง่ายๆแบบนี้.....!!
ซาคุโร่ : ตอนที่เครื่องขนย้ายมวลสารพัง แล้วฉันกระเด็นออกมาน่ะ ทั้งเครื่องมือสื่อสารทั้งเรดาร์ก็พังหมด ฉันคิดว่าแล้วนี่ฉันจะทำยังไงดี... สุดท้าย~..... ฮะ...


หน้า 3
ซาคุโร่ : ฮะฮ้าว~วว งี่เง่าน่า~ มันก็ไม่เห็นจะเป็นปัญหาอะไรเลย
โกคุ : เจ้านั่นมันกำลังล้อเลียนพวกเรา!!
ยามะ : เป็นคนที่ตลกดีนะ
สควอโล่ : พวกนายยังไม่ใช่คู่มือของเจ้านั่น รีบพายูนิออกไปจากที่นี่ซะ!!
ยามะ : สควอโล่!!
สึนะ : อ่ะ!? ออกไปเหรอ..... นี่นาย...คิดจะอยู่สู้ที่นี่คนเดียวเลยเหรอ!?
สควอโล่ : นี่พวกนายยังไม่รู้สึกตัวกันเลยเหรอไง!!


หน้า 4
สควอโล่ : ว่าตอนนี้พวกนายน่ะ กำลังโดนโจมตีอยู่!!
บาจิล : ไฟธาตุวายุที่มองไม่เห็น!! สควอโล่กำลังใช้ไฟธาตุพิรุณระงับมันอยู่!
รีบอร์น : นี่ถ้าไม่มีสควอโล่ พวกนายก็คงได้กลับบ้านเก่ากันไปนานแล้ว สมแล้วที่เป็นวาเรียควอลิตี้


หน้า 5
ยามะ : ฉันจะอยู่ช่วยสู้ด้วย สควอโล่!
สควอโล่ : หุบปากซะ!!
สควอโล่ : นี่แกยังไม่เข้าใจที่ฉันพูดอีกเรอะ...!
สควอโล่ : ก็บอกแล้วไงว่าฉันจะจัดการกระทืบมันด้วยวิธีการของฉัน เจ้านี่น่ะฉันจะจัดการเองเฟ้ย!!!
ยามะ : ฮะฮะฮะ นั่นสินะ
โกคุ : เขาว่ากันว่าฉลามก็มีวิธีการเอาตัวรอดในแบบของตัวเองอยู่
รีบอร์น : งั้นเราก็คงจะไปยุ่งอะไรด้วยไม่ได้ล่ะนะ
สึนะ : หา
ยามะ : ไปกันเถอะน่า สึนะ! ถ้าสควอโล่บอกว่าไม่เป็นไร มันก็เป็นตามนั้นนั่นแหละ


หน้า 6
สึนะ : ขะ...เข้าใจแล้ว!! นี่พวกเรา... ทุกคนพร้อมจะไปกันหรือยัง...?
ทุกคน : อื้อ!
คุณพี่ : ฉันจะแบกอิริเอะไปเอง!!
เบียงกี้ : ฉันจะไปพารัลมา!!
ซาคุโร่ : แป๊บเดียวก็จบแล้ว
สควอโล่ : คิดว่ากำลังพูดอยู่กับใคร
ซาคุโร่ : ฮึ เจ้างี่เง่า แน่ใจแล้วนะที่คิดจะมาขวางทางฉัน
แรมโบ้ : แซลมอน?
สึนะ : ฉลามต่างหากล่ะ!!


หน้า 7
สึนะ : เฮ้ ยูนิ!?
ยูนิ : คุณสควอโล่!! ขอบคุณนะคะ!! ------> [แล้วทำไมเธอถึงได้ทำหน้าสลดแบบนั้น... มะ..ไม่เอานะแบบนี้ (TToTT) ]
สควอโล่ : รีบไปได้แล้ว
สึนะ : มาเร็วๆเข้า!!
ยูนิ : ค่ะ
ซาคุโร่ : นายนี่มันงี่เง่าดีจริงๆ ทั้งๆที่นายไม่มีโอกาสชนะเลยแท้ๆ
สควอโล่ : เฮ้ยย ไอ้คำพูดเพี้ยนๆนั่นน่ะ มันเป็นคำสั่งเสียของนายเหรอ


หน้า 8
ใครสักคน : ทางนี้! / เอาล่ะ อย่างน้อยพวกเราก็ออกมาข้างนอกกันได้แล้ว...
จางนีนิ : เป็นยังไงกันบ้างครับ? คุณรีบอร์น คุณรัล คุณยูนิ อุปกรณ์ป้องกันรังสีนอนทรีนิเซ็ตอันใหม่นั่น
รัล : รู้สึกว่าไม่ต่างกับตอนที่อยู่ในฐานทัพเลยล่ะ...
รีบอร์น : ส่วนฉันก็แทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย
ยูนิ : เหมือนกันเลยค่ะ
จางนีนิ : โชคยังดีนะครับ ที่รังสีนอนทรินีเซ็ตตอนนี้เบาบางลงมาก ตั้งแต่ที่ฐานทัพเมโลเน่หายไป
จางนีนิ : ถ้าในระดับนี้ล่ะก็ อุปกรณ์ป้องกันนั่นก็จะช่วยป้องกันรังสีได้ราวๆ99%เลยล่ะครับ
สึนะ : คะ...ค่อยยังชั่วหน่อย... ถ้างั้นตอนนี้พวกรีบอร์นก็เข้าไปในเมืองกันได้แล้วสินะ


หน้า 9
รีบอร์น : แต่ว่ากลับฐานทัพตอนนี้มันก็ยังอันตรายเกินไป ในเมืองเองก็อาจจะมีพวกบุปผาอาลัยอยู่ แล้วนี่นายคิดจะปกป้องยูนิยังไงล่ะ สึนะ
สึนะ : อ๋า ยะ..ยังไงน่ะเหรอ...!! สะ...สถานการณ์ตอนนี้น่ะ... ฉันว่าจะยังไง... พวกเราก็คงต้องหาที่ซ่อนที่ปลอดภัยให้ยูนิกันก่อนล่ะ...
ใครนะ : ใช่แล้วล่ะ
สึนะ : ตะ...แต่ว่า... ที่ไหนดีล่ะ... ...อ๊ะ! งั้นที่บ้านฉันไหม...?
โชจัง : บ้านของพวกคุณกับโคคุโยแลนด์น่ะมีรายชื่ออยู่ในลิสต์ของมิลฟีโอเล่ มันเสี่ยงเกินไปครับ
สึนะ : ก็ว่างั้นเหมือนกัน
โกคุ : ถ้างั้นที่ที่พวกเราเคยใช้ตอนที่สู้กับพวกวาเรียล่ะครับ โรงพยาบาลนาคายามะนั่นไง!?
สึนะ : อ๊ะ


หน้า 10
โชจัง : โรงพยาบาลนั้นถูกทุบทิ้งไปตั้งแต่เมื่อ2ปีก่อนแล้วล่ะครับ ตอนนี้กลายเป็นที่จอดรถไปแล้วล่ะ…
สึนะ : ง่ะ!! เจ๊งไปแล้วเรอะ!?
ฮารุ : อ้า ฮารุนึกอะไรดีๆออกแล้วค่ะ!!
ฮารุ : ฮารุรู้จักคุณยายที่เปิดร้านเป็นนายหน้าขายพวกบ้านกับที่ดินน่ะค่ะ! เธอเคยบอกว่าเธอน่ะมี”บ้านลับ”อยู่เยอะแยะเลย! แถมยังบอกอีกว่าถ้าฉันคิดจะหนีออกจากบ้านเมื่อไหร่ล่ะก็ ให้ฉันไปหาเธอได้เลยด้วยล่ะค่ะ!!
สึนะ : นายหน้า!? / คิด-(ฟังดูแล้ว... มันร้านธรรมดาแน่เรอะ!?)
รีบอร์น : ท่าทางจะเป็นที่ซ่อนตัวที่พวกนั้นคาดไม่ถึงเลยนะ
ฮารุ&เคียวโกะ : ยอดเลยใช่ไหมคะ!!
สึนะ : ถะ...ถ้างั้น... ทุกคนก็...ไป..... ไปที่ร้านนั้นกัน.....


หน้า 11
เบียงกี้ : แต่ว่าถ้าไปพร้อมกันทั้งหมดนี่คงได้โดนเจอตัวแน่ ถ้ายังไงพวกเราก็น่าจะแยกกัน...
ใครก็ไม่รู้ : พี้นสั่นอยู่? / นี่มัน… / มันมาจากทางออกของฐานทัพนี่!! / หมอบลง!!
สึนะ : นี่มัน!! มันอะไรกันน่ะ!? ฐานทัพโดนถล่มไปแล้วเหรอ?
โกคุ : พวกข้างล่างนั่นกำลังสู้กันแบบไหนเนี่ย! นี่กะจะถล่มให้ราบกันเลยเรอะ!!
สควอโล่ : โว้ยยยย!!
สึนะ : เสียงของสควอโล่!


หน้า 12
สควอโล่ : แฮ่ก... อั๊ก... ดูท่าทางว่าคงจะจบเร็วกว่าที่คิด... พายูนิออกไปจากฐานทัพ หนีไปให้ไกลที่สุด... หนีไปซะ... แก... ไอ้เวรเอ๊ย!!


หน้า 13
ใครกันนะ : หวา!!
จางนีนิ : ไฟทั้งหมดนั่นมันออกมาจากทางเชื่อมสำหรับระบายอากาศของฐานทัพ!! แบบนี้แสดงว่าข้างในต้องเกิดระเบิดใหญ่แน่ครับ...
สึนะ : ให้หนีไปซะ... อย่าบอกนะว่าสควอโล่...!
ยามะ : ฉันจะ... กลับไปดูหน่อย!
รีบอร์น : เจ้าบ้าทาเคชิ คิดจะทำให้เวลาที่สควอโล่ยอมเสียสละแลกมาต้องสูญเปล่าหรือยังไงกัน ---------> [ไม่จริ๊งงงงงงงงง.....(T^T)]
ยามะ : ......เจ้าหนู…
สึนะ : รีบอร์น..... ฮะ..ฮารุ!! ร้านที่ว่านั่นน่ะอยู่ที่ไหน!?


หน้า 14
ฮารุ : อยู่ที่ถนนสาย5ค่ะ ใกล้กับที่นี่นิดเดียว!! แค่เลี้ยวขวาที่ตรงโซนร้านค้าก็ถึงแล้วล่ะค่ะ!!
เบียงกี้ : พวกเราไม่มีเวลาแล้ว!! ไปกันเลย!!
สึนะ : อ่ะ…อื้อ!!
ใครล่ะเหวย : วิ่งเร็ว!!
สึนะ : อี๋กก มีอะไรบินออกมาแล้ว!!


หน้า 15
ฮารุ : ทางนี้ค่ะ! พอเลี้ยวข้างหน้าก็จะถึงร้านคาวาฮิระแล้วค่ะ!!
สึนะ : คิด-(คาวาฮิระ...? เหมือนกับว่าเคยได้ยินชื่อนี้จากที่ไหนมาก่อน...)
ฮารุ : เจอแล้ว! ที่นี่แหละค่ะ!!
ใครสักคน : ดูท่าทางจะเก่าน่าดูเลยนะ...
ฮารุ : ช่วยไม่ได้หรอกค่ะ! ก็ที่นี่น่ะมีคุณยายทำงานอยู่แค่คนเดียวเองนี่นา!
ฮารุ : ฮาฮิ? ช่วยเปิดประตูหน่อยค่ะ!! คุณยายคะ!! นี่ฮารุเองค่ะ!


หน้า 16
ใครหว่า : อย่าบอกนะว่ามันเจ๊งไปแล้ว...?
ฮารุ : ไม่น้า!! คุณยายค้า!! ฮาฮี้
ลุงปริศนา : โอ๊ะ ราเม็งฉัน
ฮารุ : อ๊า
เคียวโกะ : ฮารุจัง!!
ฮารุ : อ๋อย~
เคียวโกะ : เป็นอะไรหรือเปล่า?
ลุงถือราเม็ง : โทษทีนะ แต่ว่าคุณยายที่เธอเรียกหาอยู่น่ะ แกเสียไปตั้งแต่เมื่อ3ปีก่อนแล้วล่ะ
สึนะ : หา!?
ลุงคีบราเม็ง : แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เพราะว่าแกจากไปพร้อมๆกับรอยยิ้ม เพราะงั้นก็ไม่มีอะไรที่จะต้องเสียใจ
สึนะ : บะ...แบบนี้มัน!! งั้นคนที่เป็นความหวังสุดท้ายของเราก็ตายไปแล้วน่ะสิ!!
ฮารุ : แล้วจะทำยังไงกันดีคะเนี่ย!!
ลุงใส่แว่น : แล้วนี่พวกนายจะมามัวยืนอยู่ตรงนั้นทำไมกันล่ะ


หน้า 17
ลุงหล่อ : เข้ามาข้างในสิ กำลังโดนตามล่าอยู่ไม่ใช่เหรอไง?
ฮารุ&เคียวโกะ : เอ๋?
สึนะ : ทำไมคุณถึงรู้?
ลุงหน้าเด็ก : เอาเถอะน่า ไว้เดี๋ยวฉันจะช่วยจัดการปัญหาเรื่อง6บุปผาอาลัยอะไรนั่นให้เอง
สึนะ : ว่าไงนะ!?
ลุงสุดเท่ห์ : เอ้า เร็วเข้าสิ

------------“ผู้ชายคนนี้เป็นใคร…!!?”------------

เอ่อ ซะงั้น นึกว่าจะแก่นะเนี่ย อ๊ากก หล่อโคตร

คุณลุงคาวาอิระเท่จริงๆ

น้องหลามเคะราชินีขั้นเทพพพพ

ผมยาวสวยจริงๆ

เลือดไหลขนาดนั้นยังดูดีได้อีก

อ้ากก

อย่าเป็นอะไรน้าาาาา

แขนหลุดต่อใหม่ได้นะคะ

แต่ไอ้คุณลุงคาวาฮิระนี่

หล่อมากไปมั้ย

อ๊ะ

ยังไงก็สู้หลามไม่ได้

55555

แม้แต่คุนลุงยังจะหล่อ
55555

เมือ่ไหร่ตัวเตมจะมาง๊ะ
TT

อ๊ากกกก สควอโล่แขนหลุด!!~

น้องหลามด้านหลังจะถูกทำเป็นหูฉลาดแล้วว

ทั้งคนทั้งสัตว์กล่องจะแย่แล้ว วองโกเล่ไม่มีใครช่วยน้องหลามมั่งเลยหรอ หรือว่าคนอื่นก็สภาพไม่ต่างกัน !!~

ป๋าแซนมาช่วยน้องหลามหน่อยเร๊วววว

โอ้ คุณลุงคาวาอิระ เรียกคุณลุง แต่หน้าตาไม่ได้แก่ตามเลยง่า ใส่แว่นด้วยย >///<

กินแต่ราเมง เหมือนกับ ที่ป๊อปอายกินแต่ผักโขมหรือป่าวคะ ฮ่าฮ่า

ตอนเต็มๆเมื่อไหร่จะมาน๊า ขอบคุณที่มาให้ชมกันล่วงหน้านะค๊า ท่านมุคุจัง

น้องหลามของช้านนนนน!!ม่ายยยยยยน้าา

ป๋ารีบมาช่วยเร็วๆด้วย

อย่าพึ่งสู้กันจนตายน้า

ที่แก็เป็นคุณลุงคาวาอิระนี่เอง อิอิ

หลามไม่ตายหรอกช่ายม้ายยยยยยยยยยยย?

ห้ามตายนะ TT แขนขาดด้วย

ป๋าแซนอยู่ไหน๊...มาช่วยหลามด่วนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!

โอ้ ลุงคาวาอิระเท่จิงๆ

หน้ายังเด็กอยู่เลย...

ตายแล้ววว ไปแกล้งเมียป๋า เด๋วป๋าตามอาฆาตหรอก
สคอวโล่น่าสงสารอ๊ะ ป๋ามาช่วยที~~~~

คุณลุงคาวาอิระ น่ารักจัง อิอิ

อ๊ากกก !!! ซาคุโร่ ช้านจะฆ่าแก๊ ! บังอาจมาทำน้องหลามได้ยังไง

สคอวโล่สู้ ๆ อย่าตายนะ T^T

แขนปลอมไม่ใช่เหรอ

แขน แขน แขน แขน แขนเป็นฟอ (มั่ว)

กัดฟันทนเข้าไว้ อดทนเอาไว้น๊า T_T

สควอโล่ แม่ยอด ขมองอิ่ม ของ ฉ้านนนนนนนนนนนนน
แขนขาด ดดดดดดด

TT _ TT

ไอ้ หนวดซาคุโร่ แก

ง่ะTT^TT

ไม่เอานะ มันไม่จริงใช่มั้ย
หรือมันจะเป็นแค่ภาพลวงตา//ตาแกคนเดียวนะสิOrz.....

ป๋าแซนนนรีบๆมาเร็วเข้า...........

ลุงคาวาอิระหล่อค่า