•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

คำเตือน- มันคือฟิคนอย เขียนเล่น ไร้สาระ ฆ่าตัวตาย นึกอยากเปลี่ยนชื่อคนแต่งอย่างมาก แต่ช่างมันเถอะ

คู่- ไม่มีอะไรปกติ ไม่มีอะไรดูดี

เรท- ติดเรทNC17 ทุกตอน ด้วยเหตุผลทางศีลธรรมมากมาย อายุไม่ถึง 17 ขอแนะนำว่าไม่ควรอ่านเจ้าค่ะ

คาดว่าไม่ยาว หายนอยเมื่อใดเลิกเจ้าค่ะ!


.....................................................................................



[align=center]
Erotic Dream[/align]

[align=center]Part 1 Ugly guys in the rain [/align]


โลกเป็นสีดำ ท้องฟ้าก็เป็นสีดำ พื้นดินก็เป็นสีดำ ผืนน้ำก็เป็นสีดำ มีอะไรบ้างที่ไม่ใช่สีดำกันล่ะ คนงั้นหรือ ใจของคน...มันก็คือสิ่งโสโครกที่ดำทะมึนโหดร้ายยิ่งกว่าสิ่งใด จะคาดเดาอะไร จะเชื่อใจอะไร โลกบ้าๆนี่ พังซะได้ก็ดี!

[align=center]
เพื่อนหักหลังเพื่อน

คนรักหักหลังคนรัก

สามีหักหลังภรรยา

พ่อแม่หักหลังลูก

โลกบ้าบอโสมมใบนี้

สมควรสาปส่ง![/align]


ฝนกำลังตก ฟ้ามืดครึ้ม เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินเตาะแตะท่ามกลายสายน้ำที่กำลังลู่ลงจากท้องฟ้า ดวงตาสีรัตติกาลก้มลงมองพื้นที่เจิ่งนองด้วยสีแดง สีแดงชาดที่ชโลมเสื้อผ้าและมือทั้งสองของตนเอง เหนื่อย เหนื่อย...จนแทบอยากจะทรุดลงกับพื้น แทบเท้ายอมสยบต่อธรรมชาติรอบตัว ตายซะได้ก็ดี หยุดหายใจไปเลยก็ไม่เลวร้ายอะไร ชีวิตไร้ค่าแบบนี้ อยู่ไปก็ไร้ประโยชน์

“ มาตากฝนอยู่แบบนี้เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกนะ” เสียงชายผู้หนึ่งเอ่ยเตือนเรียกความสนใจจากเด็กหนุ่มที่กำลังยืนนิ่ง มองฝ่ามือที่แดงชุ่มด้วยโลหิตของตนเอง เสียงของคนที่มอบหมายงานนี้ให้ในฐานะคนกลางและเจ้านายคนหนึ่ง เสียงที่แทบอยากจะใช้ดาบแทงทะลุอกควักเอาหัวใจมาสังเวยความโง่เง่าของตนเอง

“ ก็ดีสิ” เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองผู้ทักทาย พยายามฝืนเก็บความรู้สึกด้วยรอยยิ้ม

“ พ่อไม่เคยบอกรึไงว่า ตอนเป็นไข้น่ะมันทรมาน” ผู้ที่สูงวัยกว่าถามพลางเสยเส้นผมสั้นสีบลอนด์ของตนที่เปียกไปด้วยเม็ดฝน

“ ทรมานจนตายได้ก็จะดี...ว่ามั้ยล่ะครับ” เสียงหัวเราะน้อยๆพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนเหนื่อยหน่าย ดาบในฝักสีดำสนิทถูกเหวี่ยงลงกับพื้นซีเมนต์ พร้อมกับดวงตาที่บัดนี้ไม่ฉายแววใดๆอีกแล้วนอกจากสีของรัตติกาล หัวใจที่เคยอิ่มเอิบ และอบอุ่นกลับพลันสกปรกและเย็นชา

“ ถูกทรยศ เจ็บขนาดนั้นเลยรึไง ยามาโมโตะ ทาเคชิ” ช่างเป็นคำถามที่บาดลึก แต่ก็ไม่ยากเกินกว่าจะตอบ

“ จะช่วยทำให้ผมหายเจ็บได้มั้ยล่ะ คุณซาวาดะ อิเอมิทสึ” นั่นคือคำเชิญชวนอย่างไม่ต้องสงสัย เด็กที่เพิ่งถูกทรยศ คนที่เพิ่งเรียนรู้การฆ่าคน นักดาบที่ทิ้งวิถีแห่งดาบจนเลื่อนลอย สิ่งที่อิเอมิทสึเห็นตรงหน้า ก็คือเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่กำลังพยายามทำอะไรสิ้นคิดอย่างสุดความสามารถ และสำหรับตัวยามาโมโตะ ทาเคชิเองนี่ก็แค่..การประชดประชันที่ดันทุรังของตนเอง

[align=center]
เด็กโง่เง่าสารเลว

คนหนึ่ง
[/align]


“ ไม่กลัวโดนหมอนั่นรู้รึไง” ชายผู้สูงวัยกว่าเอื้อมมือเชยคางมนของเด็กหนุ่มขึ้น ด้วยอายุอานามแค่สิบห้าปี ต่อให้พยายามทำตัวกร้านโลกยังไงก็เป็นได้แค่นั้น

“ รู้สิดี รู้ว่าคุณน่ะกอดใครก็ได้ และจูบคนอื่นง่ายดายขนาดไหน หมอนั่น...จะได้กระอักเลือดตายไปซะทียังไงล่ะ!” คำขู่อาฆาต และเสียงที่มืดหม่นเยียบเย็น หากแต่มันก็จบลงที่รสจูบแสนเย็นชืดในเวลาต่อมาเมื่ออิเอมิทสึโน้มตัวลงมา บีบคางของยามาโมโตะเบาๆก่อนจะแนบริมฝีปากรุกไล่ กลิ่นฝนที่รัญจวนจนต้องสั่นสะท้าน ใครจะว่าอย่างไรนั้นไม่สำคัญ หากแต่ตัวเขารู้ดีว่าตัวเองไม่อาจปฏิเสธกลิ่นหอมหวนบริสุทธิ์ที่แสนมืดหม่น ซ้ำยังเจือโลหิตคาวเลือดและการแก้แค้นที่แนบแน่นเช่นนี้ได้

“ คืนนี้ของเธอ เป็นของฉันแล้วนะ” อิเอมิทสึกระซิบข้างหูอีกฝ่ายที่เอนกายซบลงกับแผ่นอกของเขา แม้จะไม่พยักหน้ารับ แต่อาการนิ่งเงียบอย่างผิดวิสัยเช่นนั้นก็แทนคำตอบทั้งหมดได้ดี “ จะให้ฉันอุ้ม หรือจะเดินไปด้วยกัน ว่าไง”

“ ไปไหน”

“ คงไม่คิดว่าตรงนี้สะดวกใช่มั้ยล่ะ เธอน่ะ” คำถามกรุ้มกริ่ม หากแต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้หลบหรือแสดงสายตาขวยเขินแต่อย่างใด ยามาโมโตะนิ่งคิดไปชั่วขณะ รู้ตัวเองว่า เขา... ไม่ใช่ผู้หญิง ไม่ใช่เด็กสาว ไม่ใช่คนดีงามอะไรมาตั้งแต่ต้น และ บาปน่ะ....คิดจะทำก็ทำให้มันเต็มที

“ ถนนสายนี้...ว่างดีนะ” นั่นคือคำพูดสุดท้าย ก่อนที่ลำแขนของเด็กหนุ่มจะโน้มใบหน้าของอีกฝ่ายให้ซุกไซ้เข้ากับซอกคอของตนเอง และแน่นอนดูเหมือนฝ่ายที่สูงวัยกว่าจะรู้หน้าที่เป็นอย่างดี เรียวลิ้นของอิเอมิทสึโลมเลียรุกรานลำคอของเด็กหนุ่ม แลบเลียอย่างพิศวาส พลางใช้ฝ่ามือลูบไล้ร่างกายและแผ่นอกที่ราวกับเปลือยเปล่าในยามที่สายฝนเทสาดจนร่างกายเปียกปอน เสื้อตัวบางที่เน้นสัดส่วนรูปกายช่างชวนมองยิ่งกว่ายามที่ไร้อาภรณ์ปกปิดโดยตรง สำหรับซาวาดะ อิเอมิทสึ แม้เขาจะได้ลองลิ้มทั้งหญิงชายมามากมาย แต่ในบรรดาสิ่งที่เขาโปรดปรานมากที่สุด .......ความมืดมน


[align=center]เด็กใจแตกคนหนึ่ง

นักฆ่าอ่อนโลกคนหนึ่ง

ช่างน่าลิ้มลอง[/align]


“ อะ!” ยามาโมโตะเผลอกัดริมฝีปากของตนจนเลือดซึมเมื่อปลายนิ้วของชายที่รุกไล่เขาเคล้นคลึงจุดวาบหวามบริเวณอก เพียงปลายนิ้วสัมผัสที่เชี่ยวชาญก็ทำให้เขาอ่อนระทวยจนแทบจะล้มลงกับพื้นซีเมนต์ หากแต่ก็ถูกผลักไปติดกำแพงเสียก่อน แผ่นหลักกระทบอิฐบล็อกจนเจ็บแปลบขึ้นมา แต่ทุกความเจ็บปวดก็แลหายเมื่อปลายลิ้นที่เร่าร้อนระดมปรนเปรอเขาอย่างเต็มที่จนรู้สึกสะท้านไหว ขณะเดียวกันฝ่ามือหนาอีกข้างของชายมากประสบการณ์ก็ค่อยๆลูบไล้ลงต่ำวางสัมผัสแนบกับช่วงขายาวของเด็กหนุ่ม และลูบไล้ซ้ำๆที่จุดอ่อนไหว

“ ตามฉันมาดีๆ แล้วฉันจะสอนเธอไม่ให้น้อยหน้าใคร” ช่างเป็นคำแนะนำที่แทงเข้ากลางอก เด็กหนุ่มโอบลำแขนเข้าประคองศีรษะคู่สังวาส ให้เคลื่อนเข้ามาระดมจูบแผ่นอกของเขา ไม่ได้นึกรักหรือพิศวาส ก็แค่อยากเอาชนะ พาตัวเองไปจากโลกมืดที่แลเห็น หมดสติไปก็ดี ตายไปก็ช่าง....

“ ข เข้ามาสิ มันไม่ใช่แค่นี้ใช่มั้ยล่ะ” เสียงหอบกระเส่า ยามาโมโตะว่าพลางกระชากกางเกงตนเองลงกองกับพื้น อิเอมิทสึอมยิ้มให้กับการกระทำเช่นนั้น ฝ่ามือหนายิ่งเคล้นคลึงหนักมือเข้า ในขณะที่ค่อยๆใช้มืออีกข้างลูบแผ่นหลังของเด็กหนุ่ม ปลอบประโลมแต่ก็สร้างความเคยชินเชื้อเชิญ การเล้าโลมยังคงดำเนินต่อไปเฉกเช่นสายฝนที่สาดกระหน่ำสาปแช่ง ความชั่วร้าย และเลวทรามอย่างไม่อาจให้อภัย

“ เนื้อตัวเธอนี่มันหวานกลิ่นเลือดจริงๆ”

“ อึก....ม ไม่ไหว .....” เด็กหนุ่มครางเสียงกระเส่าและหอบห่ายใจหนักขึ้น โลกหมุนคว้างและสติเลื่อนลอย ทันใดนั้นเอง ที่ร่างกายของเขาปลดปล่อยความใคร่ที่อุ่นร้อนออกมาเต็มฝ่ามืออีกฝ่าย รสจูบเร่าร้อนถูกป้อนปรนเปรอตามมาจนเด็กหนุ่มที่ต้องถือว่ายังไม่คุ้นชินทรุดฮวบลงกับพื้นถนน แต่นั่นก็เป็นเพียงชั่วครู่ เมื่อชายสูงวัยกระชากลำแขนของเขาขึ้นและดันร่างของเด็กหนุ่มแนบกับกำแพงเย็นชืด ใบหน้าของยามาโมโตะแนบสนิทกับความหนาวเย็นชืดชาของแผ่นอิฐ รู้สึกถึงร่างของอีกฝ่ายที่ทาบทาเข้ามาชิดใกล้ รู้ตัวว่ากำลังทำเรื่องงี่เง่าที่ฟ้าควรสาปส่งแต่.......

“ อา........” เด็กหนุ่มครางขึ้นยามที่ปลายอวัยวะช่วงล่างของอีกฝ่ายกำลังไล้เล่นอยู่กับร่างของเขา เป็นการหยอกล้อที่ทรมาน ในชั่วอึดใจนั้นอิเอมิทสึกลับกระแทกร่างเข้ามาในตัวของเด็กหนุ่ม ทั้งหนักแน่น เจ็บแปลบ ร้าวไปทั่วร่างจนแทบสลบไปในคราวเดียว

“ อย่าเพิ่งไปสิ คืนนี้ของเธอเป็นของฉัน ถูกมั้ย” เสียงหัวเราะในลำคอที่ทำเอาฝ่ายที่รับฟังรู้สึกถึงการตัดสินใจที่พลาดผิด

“ ...อือ....” หลับตาลง รับรู้ถึงตัวตนของฝ่ายที่รุกรานกระชั้นเข้ามา ปลายเล็บครูดกับกำแพง ริมฝีปากเม้มสนิท ปวดไปทั้งร่างและวิญญาณ ควรจะโทษอะไรดี ตัวตนที่พังทลาย ความรู้สึกที่สูญสลาย โง่เง่าจนสุดจะทานทน

“ ฉันพอใจตัวเธอนะ” ว่าพลางกระแทกร่างเข้าไปจนสุดอีกครา ปลดปล่อยอารมณ์ใคร่ที่ล้นทะลักในขณะที่คนที่ต้องรองรับอารมณ์แทบจะกรีดร้องไม่เป็นภาษาแต่ด้วยศักดิ์ศรีที่ค้ำคอการแสดงออกที่แลเห็นจึงเป็นเศษเนื้ออ่อนๆของริมฝีปากบางที่ถูกกัดจนฉีกขาดเลือดชุ่มอาบแดงฉาน แต่ดูเหมือนนั่นจะยิ่งสร้างความพอใจมหาศาลเมื่ออิเอมิทสึจับใบหน้านั้นให้หันมาพร้อมกับลงมือบดขยี้จุมพิตริมฝีปากที่ชุ่มเลือดนั้นอย่างเอร็ดอร่อย ดื่มด่ำรสชาติมากมายในคราวเดียว ความอ่อนวัย อ่อนโลกที่หอมหวาน โลหิตสกปรกแสนเศร้า ความมืดหม่นที่เร้าอารมณ์จนอยากจะเก็บเด็กหนุ่มตรงหน้าไว้และเชยชมจนกว่าจะเบื่อหน่าย

[align=center]
อะไรในโลกนี้

ยามลิ้มลองครั้งแรกน่ะ

น่าพิสมัยเสมอ[/align]




ต่อ

“ ช ช่างชั่วร้ายจริงๆนะครับ” สิ่งเดียวที่พอจะพูดออกไปได้

“ ก็เหมือนกันล่ะนะ อา!” ชายหนุ่มครางยามที่ถอนร่างออกจากอีกฝ่าย แต่ก็ยังใจดีพอที่จะพยุงร่างกึ่งเปลือยนั้นไว้ ไม่ให้ล้มลงฟาดพื้น ฟ้ายังมืดอยู่ นาฬิกากันน้ำเรือนโปรดบอกเวลาตีสี่กว่า สายฝนค่อยๆซาลงทีละน้อย

“ ผมต้องกลับ ยังต้องไปรายงานอีกนี่นา” ยามาโมโตะพึมพำออกมาหากแต่ร่างกายไม่สั่งการอย่างที่ต้องการแม้แต่นิด เลือดที่ช่วงขาไหลรินย้อมลงมา ในขณะที่ชายอีกคนลูบไล้และชิมชมธารเลือดที่ไหลอยู่ไม่ขาด สำหรับอิเอมิทสึเขาได้แต่คิด คิดอยากมากกว่านี้ อยากให้ร้องครวญครางเรียกหามากกว่านี้ ให้ได้รุกราน ทำให้คลั่งไคล้ พร่ำเรียกชื่อเขาอยู่ไม่ขาด

“ ฉันจะรายงานบอสให้เอง แลกกับ....”

“ อืม” เด็กหนุ่มครางก่อนจะเอื้อมปลายนิ้วที่สั่นไหวเกลี่ยใบหน้าคู่อภิรมย์ “ ไม่สนุกเลย”

“ หืม”

“ เอาเปรียบกันนี่นา” เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้น ก่อนที่จะโน้มศีรษะอีกฝ่ายให้ลงมาแลกจุมพิตวาบหวามกันอีกครั้ง สำหรับยามาโมโตะ ไม่ใช่ว่าเขานึกพิศวาสคนตรงหน้ามากมาย แต่เพราะได้ยีน......เสียงฝีเท้า

[align=center]
เปิดฉาก

การแก้แค้น[/align]


“ ท ทาเคชิ!” ชายสูงวัยก้มลงเก็บดาบที่ถูกทิ้งไว้กลางสายฝนบนพื้นที่เปียกแฉะ หัวใจราวถูกกรีดจนเจ็บแปลบ เพราะภาพที่เห็นต่อหน้า ลูกชายเพียงคนเดียวที่หนีออกจากบ้านไปเมื่อสามวันก่อนกำลังกอดก่ายกลางพื้นถนนในสภาพน่าอดสูอยู่กับ.....เพื่อนสนิทของตนเอง!

“ สนุกเกินคาดเลยล่ะครับ พ่อ” เด็กหนุ่มแย้มยิ้มให้บิดา หากแต่ความรู้สึกที่มีนั้น.....มืดหม่น

[align=center]
คนสามคน

สามความแตกต่าง

คล้ายคลึง

และโหดร้าย[/align]


ฝนไม่ได้ตกแค่วันนั้น แต่มันตกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ผ่านเวลา ผ่านค่ำคืน เจ็บจนกระอักออกมาเป็นเลือด คนผ่านข้ามวันเวลา ร้องไห้ทุกข์ทรมาน หักหลังจนด้านชา เฉกเช่นค่ำคืนนี้

“ ขอตัวลูกชายผมกลับเถอะนะ คุณซาวาดะ” ยามาโมโตะ สึโยชิบอกพลางยื่นมือขวาออก

“ ต้องถามว่าลูกชายคุณจะว่ายังไง” นั่นคือคำถาม อิเอมิทสึว่าพลางปล่อยมือจากเด็กหนุ่ม ในขณะที่ยามาโมโตะ ทาเคชิยังคงโอบลำแขนรอบลำคออีกฝ่าย เด็กหนุ่มปรายสายตามองบิดาที่ยืนนิ่งด้วยสายตายากหยั่งถึง ว่างเปล่า แค้นเคือง โมโห และทิฐิจนมองไม่เห็นสิ่งใด ในตอนนั้นเองที่เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด.....สาบานต่อซาตาน ว่าจะ....ไม่มีวันอภัยให้!

“ เมื้อกี้คุณยังพูดไม่จบเลยนะ ไปรายงานแทนผม แลกกับ .......”

“ เธอก็รู้คำตอบดีอยู่”

[align=center]
และนั่นคือช่วงเวลาที่ความเลวร้ายที่สุด

พัดผ่านเข้ามา[/align]




จบ

ไม่รับคำตำหนิต่อว่า หรือหม้อ ไห กะละมังทั้งสิ้น

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ซีรี่ย์ข้างทางงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 5555555555555

=========================

เหอ ๆ อ่านแล้วรู้ได้เลยว่าอารมณ์ไหน...

เป็นฟิคที่ยิ่งอ่านแล้วยิ่งแรงขึ้นจริง ๆ = ="

กระจัดกระจาย..

สติ..






ในที่สุดก็มีคนกดยามะลงแล้วสินะ=[]=!!!!!!!!!!!

เรื่องมันเป็นยังไงมายังไงกันแน่ แล้วรุ่นพ่อ... อ๊ากกกกกกกกก ท่านรักฮะ ส.ถ.อ.มันตามมาหลอกหลอนหรืออย่างไร=[]=!!!!!!!

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

....ไม่รับไห งั้นรับเสียงครางของมนุษย์แบบ ม่ายยยยยยยย ไปล่ะกัน เหอะๆ อารมณ์ไหนเนี่ยพี่รัก ยามะเนียนไหงกลายเป็นงี้ไปได้เนี่ย

อึ่ก....อ่านแล้วจึ่กกันเลยทีเดียว....

ฟิคอารมณ์แบบนี้ มืดมนแบบนี้ ชอบค่ะ

ว่าแต่ เป็นไงมาไง ยามะถึงได้เป็นเยี่ยงนี้ =[]=!

อึ้ง!!!ทึ่ง!!!O-O

ง่า~~เป็นไปได้อ่ะ

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามีคู่นี้ด้วยอ่ะ

ในที่สุดยามะก็โดนกด!!! O[]O!!!!
ม่ายยยยยยยยย~~~
นี่มันอะไร!?

กลางถนนโอ้ช่างร้อนแรงงงงงงงงงง~~~~~~~~~

นั่งอึ้ง...

/ตัวสั่นหงึกๆ...

กลัวแต่ก็ยังอ่าน=v=lll

ยามะเกะแตกมากมายค่ะ....

ชอบยามะเกะนะคะ...

แต่กลัวอิเอะค่ะorzlll....

มืดหม่นเหลือเกิน

ขนาดเกะยังดาร์กได้ยามะจ๋า

ท่านรักค้าเรื่องมันเป็นยังไงมายังไงถึงได้กลายเป็นคู่อภิมหาแรร์เยี่ยงนี้ได้

มาต่อด้วยน้า

ยามะโดนกดก็แปลกไปอีกแบบนะ

อึ้งทึ่ง=[]=

มันมีคู่นี้ในโลกด้วยอ่ะจอจร์ ซาร่าช่วยด้วย

แต่การที่ได้เห็นยามะเคะ.........................ก็ดีเหมือนกันนะ

5555+

โอ้ว...

มันสุดยอดไปเลย...

มีคู่แบบนี้ด้วยล่ะ 5555 ........ชอบนะเนี่ย


โอ้ยย ช่วงนี้เปิดๆไปชักเริ่มเจอยามะเคะบ่อยขึ้น

ถ้าเราติดยามะเคะจะทำยังไงดีเนี่ย~ (ก็ปล่อยมันไปเลย)

ยามะเคะแบบนี้ชอบ ถึงเกะแต่ก็ยังดาร์ก หึหึหึ

เฮือก อึ้งกิมกี่
อีหมวยอึ้งคับ
ยามะโดนกด คิคิคิ น่าสนใจดีเหมือนกันน้า