•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

สมัครมาเพื่อเม้นท์คะ ^^
อยากบอกว่าชอบฟิคท่านมากมายคะ ตอนแรกเห็นเป็น 1869 ยังลังเลอยู่ แต่อ่านแล้วโดนคะ
ท่านฮิคู่กับมุคุ อารมณ์ประมาณนี้แหละใช่เลย >____<
ว่าแต่มุคุนี่ดื้อจริงๆนะ (สงสัยไม่ดื้อไม่ใช่มุคุ) ท่านฮิบอกให้อยู่บ้านแท้ๆ ออกมาเจอเรื่องยังมีการโบ๊ยอีก
แบบนี้จัดการตัวประกอบเสร็จแล้ว เชียร์ให้จัดการตัวต้นเรื่องด้วยเลยคะท่านฮิ
PS อึ้งกับมาริรีน o[]O

ภรรยาโดนประชิดขนาดนี้ สามียืนดูอยู่เฉยๆได้ไง =[]=!!!!!

หึหึหึ แต่คนหน้าตาดีทำอะไรไม่ผิดอยู่แล้วสินะครับ ku fufufu...

ปล. มาริรีนนั่น... อุก... (No... comment)

โหะ.. =[]="

อ่านรวดเดียวมีเครียดเลย

ใครหว่า!?

บังอาจมาทำคอขาวๆ น่าเจี๊ยะ[?]ของมุเคะเป็นรอย >[]<!!





*สครีมลั่นกระทู้

ระ.. รูป.... รูปนั่น...........!!

มุเคะแรด!!~

**จมกองเลือดตาย

มุคุโร่สะดุ้งเมื่อสัมผัสอุ่นชื้นแนบลงบนต้นคอ... ซ้ำยังแรงขบกัดเบาๆ ที่เขารู้ได้เลยว่ามันต้องเป็นรอยแน่ๆ ...



...ริมฝีปากยังคงเหยียดรอยยิ้ม แม้มันจะดูฝืดเฝื่อนลงไปบ้าง...



"ผมไม่คิดว่าที่คุณลงทุนเสี่ยงอันตราย มีเป้าหมายเพื่อมาทำเรื่องแบบนี้หรอกนะ..."



"อย่าตีค่าตัวเองต่ำขนาดนั้นเลยครับ โรคุโด มุคุโร่..."



อันที่จริง... มุคุโร่ไม่ค่อยชอบให้มีใครเรียกชื่อเต็มของเขาสักเท่าไหร่นัก... จะด้วยเพราะความหมายของมันหรือความหลังที่ไม่น่าจดจำก็แล้วแต่...



ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้แม้กระทั่งเรื่องแบบนี้...



...ศึกษาเขามาละเอียด... จนเกินไป...



"เป้าหมายไม่ได้อยู่ที่วองโกเล่ แฟมิลี่สินะ..."



หากเดาไม่ผิด... คงจะเป็นคนที่มีความแค้นกับเขาตั้งแต่สมัยเด็กกระมัง... ฝังใจขนาดนี้...



"เข้าใจอะไรง่ายดีนะครับ..."



"เพราะคุณ... อ่านง่ายจนเกินไปต่างหากล่ะครับ..."



ถ้อยคำหลังจากนั้นสะดุดลงด้วยมือของอีกฝ่ายที่อยู่ไม่สุข... คมมีดเย็นๆ ยังคงกดแนบย้ำเตือนให้รู้ถึงอันตรายจากมันได้ทุกเมื่อ...



...ขยะแขยง...



แม้การกระทำจะเหมือนกัน... แต่กลับให้ความรู้สึกต่างกันลิบลับ...



มุคุโร่กัดริมฝีปากแน่นเมื่อมือหยาบกร้านเริ่มแหวกสาบเสื้อของเขาออก... ยัดเยียดสัมผัสน่ารังเกียจให้โดยที่เขาไม่เต็มใจ... เมื่อมือนั้นแตะแผ่วเบาลงบนตำแหน่งหัวใจ ดวงหน้าขาวก็ร้อนวาบ... เสียงหัวใจที่เต้นถี่อย่างตื่นตระหนกนี้... แม้จะพยายามเก็บซ่อนสักเท่าไหร่... แต่ถ้าหากถูกสัมผัสเช่นนี้ก็คงไม่สามารถปิดบังได้...



"กลัวหรือครับ..."



แม้จะอยากเอ่ยถ้อยคำโป้ปดสักเพียงใด... แต่ตอนนี้ในสมองกลับว่างเปล่าขาวโพลน...



เรียวขาสั่นระริกจนแทบจะทรุดหากมีดที่ยังคงเรียกเลือดจากลำคอของเขาให้ไหลรินลงมาเรื่อยๆ นั้นเป็นสิ่งที่ช่วยพยุงร่างเขาไว้... ของเหลวสีแดงส่งกลิ่นคาวไหลเรื่อยลงมาจนคอเสื้อเปียกชุ่ม...



...สองมือที่กำทอนฟาทิ้งไว้ข้างตัว ...ดวงตาสีรัตติกาลจ้องมองมาอย่างนิ่งเฉยราวกับไม่รู้สึกอะไร...



...ไม่รู้สึก?...



...ทั้งๆ ที่ในความจริงตอนนี้ชายหนุ่มแทบคลั่งอยู่รอมร่อแล้ว...



ภาพเบื้องหน้าเริ่มพร่ามัว... ดวงตาสองสีปิดลงอย่างอ่อนล้า... จำนวนเลือดที่เสียไปไม่ใช่น้อยๆ เลย... ลมหายใจเริ่มหอบถี่ และนั่นก็ยิ่งทำให้เลือดไหลออกมามากขึ้น... คิ้วเรียวขมวดมุ่นพยายามขืนกายออก แต่คมมีดที่กดสวนกลับมาทำให้สายหมอกจำต้องอยู่เฉยๆ... ฝ่ายนั้นเอาจริง... ขืนขยับสุ่มสี่สุ่มห้าล่ะก็... ได้ไปวิ่งเล่นในยมโลกแน่...



"ทนไม่ไหวแล้วหรือครับ..." ลมหายใจอุ่นๆ กระทบต้นคอซึ่งเป็นจุดอ่อนอย่างหนึ่งทำให้ร่างในอ้อมแขนนั้นยิ่งสะดุ้งหดกายลงราวกับจะหลบสัมผัส... "ผมไม่อยากทำให้คุณเป็นแผลมากนักนะครับ อย่าดิ้นสิ"



ไม่รู้ว่าจงใจหรือไม่... หากแต่ชายหนุ่มผู้นั้นกลับทำเหมือนในที่แห่งนี้มีเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้น... ไม่ได้ให้ความสนใจกับเจ้าของดวงตาสีรัตติกาลอันเยียบเย็นที่จ้องมองมาอย่างเชือดเฉือนราวกับจะฆ่าเขาด้วยสายตา...



...หากฮิบาริ ก็รู้ดีพอๆ กับที่มุคุโร่รู้... มีดนั่นเป็นของจริง...เลือดที่ไหลรินออกมาจากผิวขาวจัดจนตัดเป็นสีสันอันงดงามเป็นสิ่งยืนยันได้เป็นอย่างดี ...และความตั้งใจนั่นก็เป็นของจริงเช่นเดียวกัน... ความเสี่ยงของการที่หาญกล้าต่อกรกับสองผู้พิทักษ์แห่งวองโกเล่นั้นเป็นสิ่งที่ยืนยันได้ดียิ่งกว่าสิ่งใด...



หากสิ่งที่ทั้งสองไม่อาจรู้ได้เลยคือเจตนา... คงไม่ได้มีเป้าหมายเพียงแค่อยากลวนลามผู้พิทักษ์แห่งสายหมอกเป็นแน่...



...การที่จะเอาชีวิตมาแขวนบนเส้นด้ายที่มัดไว้กับคมมีด...ไม่ใช่เรื่องที่คนฉลาดเขาทำกัน... และการกระทำในครั้งนี้ก็ไม่แตกต่างกันเลยแม้แต่น้อย... แถมยังเป็นมีดคมกริบที่ชื่อฮิบาริ เคียวยะกับโรคุโด มุคุโร่อีกต่างหาก...
















----------------------------------------

















ตอนนี้แอบลำบากใจเล็กน้อย... ว่าจะตัดยังไงดี... (ฮา ตัดไม่คมเหมือนที่เคยก็ขออภัยด้วยนะคะ)
ขอประกาศล่วงหน้านะคะ ว่าหลังจากจบซีนเทศกาลนี้... เมจะขอดองไปตบตีกับ winter (ซึ่งจะ(พยายาม)ออก(ให้ทัน)ในงาน Reborn Only Event) และข้อสอบ (ไม่ต้องห่วง summerเหลืออีก 2 ซีนใหญ่ๆ TwT ยาวแหงๆ) กว่าจะจบก็คงอีกสัก 2-3 ตอนล่ะมั้ง

วันนี้ำไม่มีรูปhit มาแปะให้ดู (ฮา)



--------



เปิดโอกาสให้สั่งจอง Autumn อีกครั้ง
(สำหรับคนที่สั่งรอบที่แล้วไม่ทัน)

สำหรับผู้ที่ยังต้องการสั่งจอง สามารถส่งข้อมูลต่อไปนี้...

1. ชื่อ (ถ้าเป็นชื่อจริงจะสะดวกตอนส่งมากขึ้นนะคะ)
2. อีเมล์ที่สามารถติดต่อได้
3. ที่อยู่
4. จำนวนเล่ม

มาที่เมล์ crazyunlimited-club[at]hotmail.com

เล่มละ 180 บาท (รวมค่าจัดส่งแล้ว)
หมายเลขบัญชีจะส่งให้ทางเมล์เมื่อท่านส่งรายละเอียดนะคะ

ยืดเวลาในการส่งรายละเอียดการจองจนถึงวันที่ 20 สิงหาคม นะคะ (วันเดียวกับกำหนดการโอน) เพราะเห็นว่าคราวที่แล้วมีคนติดสอบเลยไม่ได้ติดตามข่าว ^^

เช็ครายละเอียดหรือการอัพเดทได้ที่นี่ [+:Alone-Autumn:+]

สามารถส่งรายละเอียดการจองได้ตั้งแต่วันนี้

ปาดดดดดดดดด


-------------------------

กี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส-------------------~~~~!!!!!


ปัดติโธ๊ พ่าอตัวประกอบไม่มีชื่อ = [] = นอกกจากจะวอนหาเรื่องให้คุณเคียวกระทืบเล่นแล้วยังว้อนให้แม่ยกรุมสกัมอีกเร้อออออออออ 555555+


เอาละเหวย งานไม่นี้ไม่ต้องพูดเรื่องเคารงเคารพศพ เพราะศพคงไม่เหลือแม้แต่กระดูกแหง 5555+

กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไอ้ตัวประกอบนั่นมันอยากไม่ตายดีใช่มั้ย!!

ทำแบบนี้กับท่านมุ!! คอนดูเถอะ!! ท่านมุหลุดมาได้เมื่อไหร่ แกตายแน่!!!!!

กริ๊ดดดดดดดดดด มันจะศึกษาอะไรมาขนาดนั้น!! มร่ายยยยยยยย ร่างกายของท่านมุเป้นของท่านฮิคนเดียวน้า~~ แล้วยัง...กริ๊ดดดดดดดด เลือดๆๆๆ อ๊ากกกกกก ท่านฮิทำอะไรซักอย่างเร็วๆเซร่!! เดี๋ยวท่านมุก็เสียเลือดตายก่อนหรอก >[]<

แต่...เจตนาของไอ้ตัวประกอบนั่น...มันต้องการอะไรจากท่านมุกันแน่นะ...แต่ที่แน่ๆ...ถ้าท่านมุหลุดกลับไปหาท่านฮิได้เมื่อไหร่...แก...ตาย!!!!!!!!!!!!!

ฆ่ามัน..!! ฆ่ามัน..!! ฆ่ามัน..!!

คุณเคียวฆ่ามันเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!

บังอาจนัก!!!!!!!!!!!!!

อ้ากกกกกกกกกกซ์คอขาวๆ ของมุเคะเป็นแผลเลย T[]T

*ตะกายฝากระทู้

ฮรากกกกกกกกก ตอนนี้ตัวประกอบแบบว่า...มากมายค่ะ
โอยยยยยยย ต่อหน้าคุณฮิน้าาาาาาาา ช่างกล้าาาาาาาา

และแล้วก็ยังคงเป็นตัวประกอบไร้นามสินะคะ หึหึหึ
เป็นการบอกว่าเดี๋ยวก็ตายแล้วรึเปล่าหว่า ฮาาาา *-*

คุณฮิสู้ๆค่าาาา อย่ามัวแต่ยืนมองซี่

อ่านแล้วมัน ปึด! ของขึ้นคะ -__-*
นี่ขนาดเป็นตัวประกอบไม่มีชื่อนะ ถ้ามีชื่อขึ้นมาจะขนาดไหน --*--
ท่านฮิ ฟาดทอนฟาใส่เลยคะ ก่อนที่มานจะลามปามไปมากกว่านี้

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก !!!

มันลามลวมคุณมุ !!!! โน๊ววววววววว คุณฮิยอมมิได้ ๆ ๆ ๆ !!! ฆ่ามันนนนนนน แฮร่ !

อร๊ากกก ไม่เชื่ออออ คุณมุจะโดนจับได้ไง ไม่มีทางเสียท่าง่ายๆ แบบนี้หรอก !!! โฮรกกกกกกกกก หรือเพราะเป็นศรีภรรยานานไปหน่อย ไม่ได้บู๊จริงจังก่ะเค้าเลยฝีมือตกคร๊า ~

รักๆ สัปปะรดสู้ๆ จ้า เอาไอ้ตัวไร้ชื่อออกป๊ายยยยยย

ฆ่ามัน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
T[ ]T

ฆ่ามันเลยค่ะคุณเคียว
ไม่งั้นเดี๋ยวนีสไปเชือดมันเองค่ะ!!
บังอาจนักแก!!! คิดว่าตัวเองเป็นใครห๊ะ?!!!

ตัดแบบนี้แอบขัดใจ(เหอะๆ)
//นั่งรอท่านเมมาอัพ

ฆ่ามัน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
T[ ]T

ฆ่ามันเลยค่ะคุณเคียว
ไม่งั้นเดี๋ยวนีสไปเชือดมันเองค่ะ!!
บังอาจนักแก!!! คิดว่าตัวเองเป็นใครห๊ะ?!!!

ตัดแบบนี้แอบขัดใจ(เหอะๆ)
//นั่งรอท่านเมมาอัพ

ฆ่ามัน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
T[ ]T

ฆ่ามันเลยค่ะคุณเคียว
ไม่งั้นเดี๋ยวนีสไปเชือดมันเองค่ะ!!
บังอาจนักแก!!! คิดว่าตัวเองเป็นใครห๊ะ?!!!

ตัดแบบนี้แอบขัดใจ(เหอะๆ)
//นั่งรอท่านเมมาอัพ

กริ๊ดดดดดดดดด >[]<
สัปประรดโดนลวนลาม คุณฮิบะยอมเหรอ ยอมมันเหรอๆๆๆๆๆ????
ตบตีมันเลย กริ๊ดดดด!!
แม่ยกยอมไม่ได้ค่า แต่ก็ชอบบ *q* (อ่าว อินี่เอาไงแน่?)

คุณเมตัดจบได้โฮกมากค่ะ =[]=!!
แบบว่าค้างคารุนแรงงงงง

เสี้ยววินาทีที่ไม่มีใครรู้สึกตัว... จู่ๆ มือที่ถือมีดจรดลำคอเขาอยู่ก็ถูกอะไรบางอย่างกระทบ เลือดสีแดงสดสาดย้อมร่างขาวๆ พร้อมกับเสียงกรีดร้องของชายหนุ่มที่เผลอปล่อยมีดทิ้ง... นั่นเป็นโอกาสที่มุคุโร่รีบคว้าไว้ทันทีอย่างไม่ลังเล...



มุคุโร่ถลาพุ่งเข้าหามีดที่ดูเหมือนจะเป็นอาวุธที่น่าพึ่งพามากกว่าพัดซึ่งอยู่ห่างออกไป... หากยังไม่ทันที่จะได้หันหลังกลับไปกระซวกเจ้าคนหยาบช้าข้างหลังนั่น เงาสีดำก็พุ่งผ่านหน้าเขาไปอย่างรวดเร็ว...



และเสียงกรีดร้องก็ดังก้องกังวาลตามด้วยเสียงของของแข็งที่กระทบผิวกายครั้งแล้วครั้งเล่า... เสียงกระดูกแตกร้าวดังเสียดโสตประสาทรับฟัง จนมุคุโร่ต้องดึงผู้พิทักษ์แห่งเมฆาที่ตอนนี้ดูเหมือนจะสติหลุดไปแล้วให้ยั้งมือ...



"พอก่อนครับ! เดี๋ยวก็เขาก็ตายกันพอดี!"



มือเรียวพยายามเอื้อมคว้าข้อแขนของชายหนุ่มที่ไม่ยอมหยุดมือเสียทีอย่างยากลำบาก...



"ฮิบาริ เคียวยะ!!"



สิ้นเสียงตวาดนั้น เจ้าของทอนฟาซึ่งเปื้อนเลือดไปแทบทั้งท่อนแล้วก็หยุดการพยายามฆ่าชายตรงหน้า... แม้ใจจริงแล้วจะไม่อยากเลยก็ตาม...



ดวงตาสองสีนั้นจับจ้องตรงมาอย่างจริงจัง...อย่างที่หาได้ยากยิ่ง...



"เราต้องสอบสวนเขาอีกนะครับ..."



...เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าสงบลงมากพอที่จะวางใจได้แล้ว มุคุโร่จึงเบนความสนใจไปที่ชายหนุ่มซึ่งนอนนิ่งมีเลือดอาบทั่วกาย ซ้ำแขนข้างหนึ่งยังบิดงอเป็นมุมแปลกๆ ทำให้รู้ได้ว่ากระดูกตรงส่วนนั้นคงแตกหักไม่มีชิ้นดีเป็นแน่... ดวงตาสองสีเริ่มมองหาบางสิ่งที่พุ่งเข้ามากระทบมือของชายหนุ่มเมื่อครู่... หากเขาเดาไม่ผิดล่ะก็... มันก็น่าจะเป็น...



"กระสุน..."



นิ้วเรียวหยิบลูกตะกั่วสีเงินซึ่งยังคงมีอุณหภูมิสูง บ่งบอกว่าเพิ่งถูกขับออกจากรังเพลิงไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา...



"ไม่คิดว่าคุณจะนึกอยากมีน้ำใจนะครับ อัลโกบาเลโน..."



ดวงหน้าขาวเงยขึ้นมองไปยังกิ่งไม้กิ่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไป... บนนั้นมีร่างเล็กๆ ของทารกต้องสาปกำลังยืนมองด้วยรอยยิ้มที่เดาความหมายไม่ออก... ดวงตากลมโตสีดำนั้นจ้องมองมาราวกับกำลังดูเรื่องสนุกสนาน...



รีบอร์นไหวไหล่น้อยๆ



"ไม่ใช่ฉัน"



แม้จะเอ่ยเช่นนั้น หากทว่ามุคุโร่กลับเชื่ออย่างสนิทใจว่าคนที่ส่งกระสุนนี้มาต้องเป็นทารกต้องสาปอย่างแน่นอน



ทว่ายังไม่ทันที่จะได้ต่อปากต่อคำอะไรมากไปกว่านั้น...เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากบันไดหิน ก่อนเรือนผมสีน้ำตาลชี้ฟูซึ่งเป็นเอกลักษณ์จะโผล่มา บอสหนุ่มมีอาการหอบราวกับรีบวิ่งมาอย่างสุดกำลัง หน้าตาแตกตื่นจนดูน่าขัน...



"ไม่เป็นอะไรใช่ไหม" ยังไม่ทันที่ลมหายใจจะกลับไปเป็นปกติ ชายหนุ่มก็เอ่ยถามละล่ำละลัก และทำหน้าไม่เชื่ออย่างรุนแรงเมื่อมุคุโร่บอกว่าไม่เป็นอะไร ทั้งๆ ที่ลำคอขาวๆ นั้นยังมีเลือดไหลรินออกมาไม่หยุด ยูกาตะสีเข้มซ่อนสีเลือดได้เป็นอย่างดี หากนั่นก็ไม่อาจบดบังความเป็นจริงได้แม้เพียงนิด



"รีบทำอะไรสักอย่างก่อนดีกว่านะ" ชายหนุ่มเอ่ยอย่างร้อนรน ก่อนฉีกผ้าเช็ดหน้าของตนออกเป็นเส้นยาวๆ มีขนาดกว้างพอที่จะสามารถใช้เป็นผ้าพันแผลได้ "เงยหน้าขึ้น" เอ่ยสั่งอย่างลืมตัว และไม่ได้พูดเปล่า... มือใหญ่นั้นดันปลายคางขาวให้เชิดขึ้นอย่างไม่กลัวเกรงว่ามีดคมในมือขาวๆ นั้นจะกระซวกเข้าให้แม้แต่น้อย...



ผืนผ้าเนื้อดีที่ถูกเจ้าของมันเปลี่ยนหน้าที่จนไม่อาจกลับคืนรูปได้ดังเดิมแล้วพันรอบลำคอเพื่อเป็นการห้ามเลือด



ดวงตาสีดำขลับจับจ้องมองมาที่ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลราวกับสงสัยในบางสิ่ง... หากก็ยังคงนิ่งเงียบจนกระทั่งสึนะมัดปมผ้าและตรวจดูแล้วว่ามันแน่นพอ แต่ไม่แน่นมากเกินไปจนอาจจะทำให้คนตรงหน้าหายใจได้ลำบาก...



มุคุโร่ลูบๆ คลำๆ ลำคอซึ่งถูกพันผ้าไว้อย่างไม่คุ้นชิน ...เพราะถึงแม้เขาจะเจ็บตัวบ่อยเพียงใด แต่ไม่เคยเลยที่จะโดนเล่นงานที่จุดตายอย่างลำคอ...



ผู้พิทักษ์แห่งเมฆาผ่อนลมหายใจยาว ก่อนสาวเท้าเข้าใกล้คนมีชะนักปักหลัง... ซึ่งดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่รู้สึกกลัวเกรงอะไรเขาแม้แต่น้อย ...ดวงตาสองสีนั้นยังคงพราวระยับ จับจ้องมองมายังเขาด้วยรอยยิ้มบางๆ อย่างน่าหมั่นไส้ มือใหญ่คว้าแขนเรียวก่อนออกแรงดึงให้เดินตาม...



...วันนี้งานเทศกาลคงวุ่นวายเพราะไม่มีผู้คุมกฏแห่งนามิโมริคอยดูแลเป็นแน่...



ขณะเดียวกับที่ก้าวเท้าผ่านร่างของชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นนายใหญ่ เสียงทุ้มก็เอ่ยแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบจากเมฆาซึ่งบางเบาในฤดูร้อน...



"ขอบใจ"



ดวงตาสองสีเงยขึ้นจ้องมองคนข้างกายอย่างสงสัย หากทว่าก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไร เพราะผ้าสีขาวที่เริ่มชุ่มเลือดนี้เรียกความรำคาญจากเขาได้มากกว่าที่จะสนใจเรื่องอื่นใด...



ดวงตาสีน้ำตาลกระพริบปริบก่อนชายหนุ่มจะเหยียดรอยยิ้มแห้งแล้ง...



...ซึ่งเป็นสีหน้าของคนที่ถูกรู้เท่าทัน...

















------------------


















มาแบบง่วงๆ เบลอๆ รู้สึกช่วงนี้ตัวเองนอนไม่ค่อยพอชอบกล
(มีคนก่อกวนตลอด... กี๊ซซ เอากลางคืนที่สงบสุขของชั้นคืนมาาาา)

คาดว่าอีกไม่กี่ตอนก็คงจะจบแล้ว = =b~ เหลือรายละเอียดเก็บอีกเล็กน้อย เค๊ เค๊ เค๊
ไม่ต้องห่วงนะคะ เวลาที่เมดอง เมก็ไปปั่นเก็บสต็อกไว้นั่นล่ะ (ฮา)

วันนี้ก็มีมาแปะอีกแล้ว... (เป็นอีเวนท์จริงๆใช่ไหมนี่)



หนูไม่รู้ว หนูมาวววว




-----------------


เปิดโอกาสให้สั่งจอง Autumn อีกครั้ง
(สำหรับคนที่สั่งรอบที่แล้วไม่ทัน)

สำหรับผู้ที่ยังต้องการสั่งจอง สามารถส่งข้อมูลต่อไปนี้...

1. ชื่อ (ถ้าเป็นชื่อจริงจะสะดวกตอนส่งมากขึ้นนะคะ)
2. อีเมล์ที่สามารถติดต่อได้
3. ที่อยู่
4. จำนวนเล่ม

มาที่เมล์ crazyunlimited-club[at]hotmail.com

เล่มละ 180 บาท (รวมค่าจัดส่งแล้ว)
หมายเลขบัญชีจะส่งให้ทางเมล์เมื่อท่านส่งรายละเอียดนะคะ

ยืดเวลาในการส่งรายละเอียดการจองจนถึงวันที่ 20 สิงหาคม นะคะ (วันเดียวกับกำหนดการโอน) เพราะเห็นว่าคราวที่แล้วมีคนติดสอบเลยไม่ได้ติดตามข่าว ^^

เช็ครายละเอียดหรือการอัพเดทได้ที่นี่ [+:Alone-Autumn:+]

สามารถส่งรายละเอียดการจองได้ตั้งแต่วันนี้