•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

มาต่อเเร้ว ดีใจจัง รุสึกเดี๋ยวนี้

จะอัพเรวนะคะ..

=w=

ชอบๆๆๆๆ

หนูมุมีการเกบของ เเสดงความรับผิดชอบด้วย

น่ารักๆๆๆ

อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก เด็กดื้อ !!!

กล้าหนีออกจากบ้านเรอะ เดี่ยวคุณฮิกลับมา ต้องโดนตีก้นแน่ ๆ !!!

>w< ! คุณมุน่ารัก ๆ ๆ ฮิ้ววววววววววว (หวังว่าจะไม่เกิดเรื่องร้ายๆ นะ)

เอื้อออออ

สหนูมุหนีเที่ยวว
ฮ่าๆๆ

อยากเห็นหน้าฮิบะตอนเจอจัง

แต่เอ่อ ว่าแต่คุณหูมุนี่เจ้าชา(ชินี)แห่งการหลงเลยไม่ใช่รึ
.....
หึหึ สนุกแล้วสิ

ไม่ได้เข้าบอร์ดมาหลายวัน ท่านเมอัพซัมเมอร์รายวันแล้วหรอเนี่ย

สงสัยหายหัวไปนานเกิน ฮ่าฮ่า มาตามอ่านแล้วนะค๊าา

คุณมุเวอร์ชั่นแมวเจ้าเล่ห์ ชอบยั่วเจ้าของ หึหึ คนอ่านช๊อบบชอบบ

ว่าแต่หนีออกไปเที่ยวคนเดียวแบบนี้ จะเจอเจ้าของจัดการอย่างไรคะเนี่ย หึหึ

รออ่านตอนต่อไปค่า แวะเข้าบอร์ดมาเมื่อไหร่จะตามมาเม้นท์นะค๊าา

ในงานเทศกาลที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย และคนเหล่านั้นทั้งหลายก็ล้วนให้ความสนใจกับเพื่อน คู่รัก หรือไม่ก็ญาติของตัวเอง...จึงไม่มีใครจ้องมองเขาให้รู้สึกอึดอัดอย่างที่มักจะเป็นเมื่อออกไปเดินข้างนอกในยามทิวาของวันปกติ... เรือนผมสีน้ำเงินที่อยู่ท่ามกลางความมืดซึ่งมีเพียงแสงสีแดงจากโคมไฟไม่ได้ดูแปลกแยกไปจากคนอื่นๆ สักเท่าไหร่นัก ...คงจะมีก็เพียงแค่ดวงตาข้างขวาที่สะท้อนประกายสีแดงราวทับทิมเม็ดงามซึ่งโดดเด่นในความมืด... อาภรณ์ที่สวมใส่ก็ไม่พ้นยูกาตะสีดำที่ผู้พิทักษ์แห่งเมฆาจัดการมัดโอบิเสียแน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะถอดมันทิ้งเสียอย่างไรอย่างนั้น



พัดกระดาษที่ซื้อมาจากข้างทางถูกยกขึ้น คลี่ออกพัดอย่างสบายอกสบายใจ...ปิดริมฝีปากที่ยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เพทุบายและสะใจระคนกัน ...คนเยอะขนาดนี้คงไม่ต้องกลัวว่าจะถูกเจอตัวง่ายนัก... แล้วถ้าเขากลับบ้านก่อนที่ผู้คุมกฏแห่งนามิโมริคนนั้นจะกลับล่ะก็ โอกาสถูกจับได้ก็มีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย...



ยังคงพอมีเงินเหลืออยู่...แน่นอนว่ามันเป็นของท่านผู้พิทักษ์แห่งเมฆาซึ่งเขาแอบยืมมาโดยไม่ได้บอกนั่นเอง...



...เขาไม่ได้ขโมยนะ... ก็บอกว่าแค่ยืม...



มือเรียวหยิบถุงผ้าในสาบเสื้อออกมาจ่ายค่าช็อคโกแล็ตร้อนที่สะดุดตาเขาตั้งแต่เมื่อครั้งเห็นอยู่ไกลตา แก้วกระดาษในมือมีอุณหภูมิสูง... แต่ก็ใช่ว่าจะทนไม่ได้... หลังจากที่เบียดเสียดผู้คนออกมายังที่ที่โล่งขึ้นเล็กน้อยสิ่งที่บรรจุอยู่ในแก้วก็อุ่นพอดี...



ริมฝีปากจรดขอบแก้ว ส่งลิ้นไปแตะของเหลวอุ่นๆ เพื่อรับรู้อุณหภูมิของเครื่องดื่มหวานๆนั้น



...มุคุโร่ไม่ชอบกินของที่ร้อนจัด... เพราะมันจะลวกปากเขาเสียทุกครั้งจนไม่สามารถรับรู้รสชาติอะไรได้ไปสักพักเลยทีเดียว... แม้ใครบางคนจะสามารถดื่มมันเข้าไปอย่างสบายๆ ราวกับเป็นน้ำแร่อย่างไรอย่างนั้น... เพราะฉะนั้นจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ... ยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่เขาอยากจะลองทานดู...



ดวงตาสองสีกวาดมองไปรอบๆ อย่างไม่มีอะไรจะทำ ช็อคโกแล็ตเหลวในแก้วเริ่มพร่องลงทีละน้อย พร้อมทั้งอุณหภูมิที่เริ่มลดลง... และเมื่อเป็นเช่นนั้นความหวานก็ยิ่งเพิ่มทวีจนแสบคอ...



ชายหนุ่มโยนแก้วกระดาษนั้นทิ้งลงในถุงที่จัดเตรียมไว้ให้ ก่อนเดินหาร้านขายน้ำ ซึ่งก็อยู่ไม่ไกล...



เจ้าของร้านต้อนรับลูกค้าด้วยรอยยิ้มกว้างและเสียงหัวเราะสดใส ยื่นขวดน้ำแร่เย็นชื่นให้ เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้วชายหนุ่มก็เดินออกมาจากกระแสชนที่เริ่มเยอะขึ้นจนเดินกันอย่างเบียดเสียด...



"ทำบ้าอะไรของแกวะ!! เจ้าบ้าเบสบอล!!"



เสียงเอะอะโวยวายอันเป็นเอกลักษณ์ทำให้มุคุโร่ชะงักกึก ก่อนเหลือบตามองเล็กน้อย... เหล่าผู้พิทักษ์แห่งวองโกเล่... ไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็เป็นจุดเด่นอยู่เสมอ...(ในหลายๆความหมาย...) มุคุโร่เริ่มสอดส่องหาทางหลบเลี่ยงการเผชิญหน้ากับคนเหล่านั้น เพราะไม่มีทางที่มือขวาแห่งวองโกเล่นั้นจะไม่ซักถาม... แล้วเขาก็ขี้เกียจเกินกว่าจะหาคำตอบจากความว่างเปล่า...



หลบเลี่ยงออกมายังด้านหลังซึ่งอยู่ติดกับศาลเจ้านามิโมริ ผู้คนก็บางตาลง... มุคุโร่ยกขวดน้ำขึ้นดื่มเป็นอึกสุดท้ายก่อนโยนขวดเปล่าทิ้งลงในถุงขยะ ขณะที่กำลังยืนครุ่นคิดว่าจะทานอะไรเป็นอย่างต่อไปดีนั้นเอง ก็พลันรู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหวที่แปลกไปจากปกติ... ห้วงบรรยากาศที่บิดเบือนจากจิตมุ่งร้ายอันรู้สึกได้โดยง่ายแสดงให้เห็นถึงความเป็นมือสมัครเล่น... ดวงตาสองสีทอประกายเหนื่อยหน่ายแม้เรียวปากบางจะยังคงมีรอยยิ้ม... พัดสีอ่อนถูกยกขึ้นปิดริมฝีปากก่อนมุคุโร่จะหรี่ตาลง... มองซ้าย มองขวา แสร้งทำเป็นไม่รู้สึกถึงกลิ่นอันตรายซึ่งกำลังคุกคามเข้าหา...



เสียงแหวกอากาศดังขึ้นราวกับเป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้น... เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินเบี่ยงกายหลบได้อย่างง่ายดาย ขณะที่หุบพัดปิดลง... เรือนร่างโปร่งหันกลับมาเผชิญหน้ากับคนที่โจมตีในเงามืด... ผู้คนเริ่มแหวกออกเป็นวงกลมและในเวลาเพียงไม่นาน สถานที่แห่งนี้ก็ร้างไร้ซึ่งผู้คนโดยสิ้นเชิง...



"ถ้าจะให้แนะนำด้วยความหวังดี... ให้พวกคุณที่ซ่อนอยู่เข้ามาพร้อมกันทีเดียวดีกว่านะครับ..." เสียงเอ่ยนุ่มนวลหากแฝงแววเยาะเย้ยถากถาง... พุ่มไม้โดยรอบสั่นไหวก่อนจะปรากฏร่างของชายฉกรรจ์หลายสิบคน...



...คนพวกนี้ไม่ใช่มาเฟีย...



...มุคุโร่แค่นยิ้ม...



...ก็แค่อันธพาลข้างถนน...
















------------------------------------------------------
















อาการที่ลิ้นไวต่อของร้อน เรียกว่า ลิ้นแมวนะคะ
เมกำลังประสบปัญหาใหญ่กับลิ้นตัวเอง เวลาไปกินมื้อใหญ่ๆ กับเพื่อนมักจะจกไม่ทันพวกมันประจำ (กี๊ซซซ กุกินของร้อนไม่ได้ พวกเมิงอย่าจ้วงกันเด๊~~!!!! =[]=!!!)

ล่าสุดคือไปกินซุปเห็ดที่ซิสเลอร์ ขนาดตักมาตั้งทิ้งไว้แล้ว ไปหาสลัดกินก่อนแล้วนะ =A=** มันยังลวกปากกันได้... นิสัยไม่ดีจริงๆ (พาล)

เนื้อเรื่องของ summer ค่อนข้างจะดำเนินไปไว ว่าไหมคะ ? (เมกำลังคิดอยู่ว่ามันเร็วเกินไปรึเปล่า = =a ถ้ายังไงช่วยบอกหน่อยก็ดีเน้~) < เห็นภาคก่อนๆ มีแต่เพ้อ เพ้อ เพ้อ กับ เพ้อ กร๊ากกกกกกก มาภาคนี้กลัวจะไม่ชินกันน่ะค่ะ

ปล. วันแม่ทั้งที เมน่าจะหยุดอัพมั่งนะ? ว่าไหม? (มองปฏิธิน... วันหยุดนักขฤตฤกษ์คราวหน้าเมื่อไหร่หว่า...)
วันแม่ทั้งที... ลูกๆ ขยันดองกันเหมือนเดิม (ของขวัญวันเกิดมี๊ยังดองกันอยู่เลยใช่ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย)

ปปล. วันนี้มีมาแปะอีกแล้วล่ะค่ะ (หัวเราะ)



,,>[]<,, อรั๊ง~ ประแจจ๋า~~~ ม๊าวว ม๊่าววว ง๊าวววววว (ไม่เป็นภาษา 555+)

คิ ๆๆๆ ได้เมนต์แรกแล้ว ๆ ๆ (ดีใจ)

อร๊า !!! โดนเข้าให้แล้ว เห็นมั้ยๆ เด็กดื้อไม่ยอมอยู่บ้าน ~ แต่ก็เชื่อค่ะ คุณมุสู้ไหวอยู่แล้ว คริ ๆๆ สัปปะรดเก่งที่สุด !!!

แต่นะ ถ้าเกิดการต่อสู้ คุณฮิมาแน่ ๆ ~ แล้วสัปป้าก็จะโดนหิ้วกลับบ้าน

ผู้พิทักษ์วองโกเล่ก็เด่นจริงๆ นั่นหละ ทั้งหน้าตา และนิสัย (หัวเราะ)

หนีมาเที่ยวเป็นเด็กไม่ดีระวังถูกลงโทษนะคะคุณมุ๊~

ว่าแต่...
เป็นแค่อันธพาลข้างถนนบังอาจหาเรื่องคุณมุเรอะ!! รู้จักฤทธิ์ผู้พิทักษ์แห่งหมอกของวองโกเล่น้อยไปเสียแล้ว!!

นอกจากคุณมุจะขี้อ้อนเหมือนแมว ยังลิ้นแมวอีกด้วยรึคะ (แมวราชินีไปแล้วววว)

ชักอยากเห็นคุณมุหูแมวแล้วสิ คึคึคึ

จะว่าไป พวกนั้นก็เด่นจริงๆในหลายๆความหมายนั่นแหละค่ะ

พวกที่ไม่ใช่มาเฟีย...แค่อันธพาลธรรมดา คงไม่แคล้วตามมาเพราะเห็นคุณมุสวยล่ะสิท่า - -

ถ้ามีเรื่อง คุณเคียวต้องมาอยู่แล้ว~ แล้วถ้ามาเห็นว่าเจ้าพวกนี้ริอาจสุมหัวกันเพื่อทำร้ายคุณมุ จะเหลือเหรอนั่น หุหุ

กี่กระทงหนอ นับหน่อย สุมหัว1 ก่อเรื่อง1 ที่ร้ายแรงที่สุดก็ยุ่งกับคุณมุอีก1 หุหุหุหุ

ซัมเมอร์เราไม่คิดว่าไวหรอกค่ะ (แค่ก่อนหน้าเพ้อแบบชมพูหวานนนนนจนล่องลอย)

หาเรื่องแบบนี้เดี๋ยวก็ถูกจับได้หรอกค่ะคุณมุ!!
จมูกคุณเคียวไวต่อกลิ่นเลือดจะตาย (ก็ของชอบเค้านี่)

ต่อค่ะ ต่อๆๆ
>///////<

// กระดึ๊บๆมาอ่าน มองซ้าย มองขวา..

คุณเคียวไม่ได้กลัวถอดทิ้งหรอก.. กลัวมันหลุดมากกว่าล่ะมั้ง ฮา เขาหวง...

นึกสภาพคุณมุคลี่พัดแล้วยิ้ม...
// สกรีมม
แร่ดไปไหนคะ =[]=!!!!! กี๊ดดด

นั่นสินะ.. แค่ยืมมาโดยไม่บอก คุณมุขรา ทำได้ = =;

ลิ้นแมวจริงๆสินะ.. อืม
(พอเข้าใจเคอะมี๊.. เวลากินของที่เหมือนจะหายร้อนแล้วแต่มันลวกมันรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง ประมาณว่า 'แกเนียนทำเป็นเย็นแล้วใช่ม้ายยย' อยากปามันทิ้งจริงๆ...)

เด่นจริงๆน่ะแหละ......... กร๊ากก

พัดน่ะ.. ลายสับปะรดใช่ไหมล่ะคะ =[]=!! // โดนเตะ

แค่อันธพาลข้างถนนนั่น.. แต่ถ้าไปมีเรื่องเดี๋ยวสามีก็จับกลับบ้านหรอกนะ (เดาได้ว่าไ้อ้พวกที่ว่าก็คงไปเป็นปุ๋ย..)
หน้าศาลเจ้าซะอีก (ออฟฟิศสะมี?)

ปล. เจ็บปวดค่ะแม่.. // เดินหนี
ก็ขยันไงคะ... ขยันดองน่ะ // โดนก้านคอ

ปปล. แม่ทำได้ =[]=!!!

โอ้ๆๆๆๆๆ

คุณมุเท่มากเรยยยยย อ่านเเล้วละลายอร๊างงงง

น่ารักอ่ะ...ชอบๆๆๆๆๆ เเถมมี โกคุ กะยามะ โผล่มาเป็นหลืบๆ เล็กๆอีกด้วย...

สนุกมากค่ะ...ชอบมากเรย เเล้วก็ยินดีด้วยที่ได้ karma บวก ถึง 38 (ตอนนี้มัน 40 ก็จามาลสิค้า...)

อัพค่ะๆๆๆ ชอบมาก

กรั่กๆ จะกลายเป็นแมวโดยสมบูรณ์แล้วนะคะมุคุโร่คุง *-*

หนีเที่ยวแล้วนึกว่าจะหลงซะอีกนะคะ เหอๆ ^^

ตอนท้ายนี่คุณฮิจะมาช่วยรึเปล่าคะนั่น ฮาาาา
แต่สับปะรดสู้ได้อยู่แล้วล่ะน่า(มั้ง?) ออกจะเก่งเทพ กร๊ากกกก

รอตอนต่อไปค่าาาาา ^^

อ่าน้า ยืมเงินมาแบบที่เจ้าของเค้ายังไม่รู้ เรียกว่าขโมยนะลูก

คุณมุลิ้นแมวแฮะ 55+ สมัยก่อนผมก็เป็นเวลาดื่มชานี่ทรมาณมากมาย(จะร้อนไปไหน) สรุปที่เดินเที่ยวมานี่....คุณมุได้ดื่มแต่น้ำ หึๆ

เนื้อเรื่องดำเนินสบายๆดีคับ ผมชอบ ไม่เร็วไปหรอกฮะ

กะริ๊ดดดดดดดดดดดดด และแล้วท่านมุก็หนีออกมาเดินเที่ยวงานจนได้ ^^

ฮุ ฮุ ลิ้นแมวววววววววววววว น่าร๊ากกกกกกกกกก (เรื่องทานของร้อน ไม่ได้นี่...เราเองก็เป็นนะ แต่...ถ้าพออุ่นๆก็ทานได้แล้ว ส่วนเรื่องของรสจัด....ลาขาดค่ะ กินไม่ได้เลย T T)

กริ๊ดดดดดดดดดดด ไอ้พวกนักเลงนั่นมันจะมายุ่งอะไรกับท่านมุ!!!!!!!!!! ท่านฮิคร้า~~~~~~ มาจัดการแทนทีสิคร้า >[]<

มีเรื่องแบบนี้ระวังเถอะ คุณเคียวจะมาเจอะเข้า 55555+


เอาละสิ จะได้เห็นสัปป้าบู้มั๊ยหนอ รึจะหมดแรงรอคุณเคียวมาช่วย 55555+ สู้ๆเข้านะแม่คุณ อย่าบู้มากละ เดี๋ยวยูกาตะแหก 55+