•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Title: Alone [Summer]
Author: melody
Pairing: - HibariXMukuro
Rating: NC-17
Spoilers: -
Disclaimer: Akira Amano
Summary: -
Author notes: ในที่สุดก็เลิกดองสักที = =!!!





------------------------------------------------





สายลมยามค่ำคืนพัดแผ่ว... กระดิ่งแก้วใบเล็กๆ ซึ่งแขวนไว้เหนือระเบียงส่งเสียงกังวาลท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงของแมลงน้อยในสวนงาม... สายลมอุ่นพัดผ่านร่างที่นอนฟุบหน้าอยู่บนระเบียงไม้... ภายในห้องมีแสงเพียงดวงเทียนเล็กๆ ซึ่งตั้งอยู่ข้างเคียงแจกันโบราณใบใหญ่อันว่างเปล่าที่มุมห้อง ...แจกันใบงามที่งามแม้ไร้ดอกไม้ประดับ... หากมันก็คงไม่งามเท่ายามมีสีสันของชีวิตแต่งแต้มดังหน้าที่ที่มันควรจะทำ...เฉกเช่นเดียวกับร่างหนึ่งซึ่งหยัดกายนั่งตรงกวาดตามองเอกสารด้วยสีหน้าจริงจัง... ที่ปล่อยให้ดอกไม้งามนอนเฉาอยู่ริมระเบียง...



ดวงตาสองสีของคนที่นอนฟุบอยู่บนระเบียงไม้เงยขึ้นมองบุคคลในห้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับจะเร่งให้ชายหนุ่มรีบๆ นึกอยากจะเข้านอนเสียที... แม้จะถูกไล่ให้ไปนอนก่อนเข้าบ่อยครั้ง แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่มุคุโร่ทำตามคำสั่งของผู้พิทักษ์แห่งเมฆาสักครั้ง... คนนอนฟุบหน้าเปลี่ยนท่าเป็นนอนหงาย กางแขนกางขาอย่างไม่เกรงอกเกรงใจว่าใครจะมาเห็น ...แน่ล่ะ... เขาไม่ต้องกังวลเรื่องจะมีใครเข้ามาตอนนี้หรอก... ในเมื่อเจ้าของบ้านดุยังกับอะไรดี... ยิ่งในเวลาทำงานด้วยแล้ว ใครที่กล้ามารบกวนอาจจะศพไม่สวยก็ได้...



ดวงตาสองสีจ้องมองท้องฟ้าสีน้ำเงินซึ่งแต่งแต้มด้วยดวงดาวมากมาย... ไร้เมฆปกคลุม... ท้องฟ้ายามฤดูร้อน... ท้องฟ้าที่ไร้สิ่งใดมาบดบัง... ในยามค่ำคืนที่แสงจันทร์และแสงดาวส่องประกายงดงาม... หากในยามกลางวัน... ก็ไม่มีเมฆที่มาบดบังท้องฟ้าสีฟ้าเข้มจนแทบจะเป็นสีน้ำเงินนั้นเช่นกัน... มันจึงร้อนจนคนไม่ชอบอากาศร้อนเช่นสายหมอกต้องหลบอยู่แต่ในบ้านที่เป็นกำบังกันแสงอาทิตย์จัดจ้าน และมีสายลมพัดผ่าน... แม้ลมนั้นจะอุ่นจนแทบร้อน... แต่มุคุโร่ก็ยังรู้สึกดีกว่าการที่อยู่ในที่อับๆ ไร้แรงลม...



บางครั้งชายหนุ่มก็นึกสงสัยว่าพ่อกฎแห่งนามิโมริผู้จริงจังในทุกเรื่องนั้นทำไปได้อย่างไร... ออกไปเดินตรวจตราความเรียบร้อยของเมืองท่ามกลางแสงแดดร้อนแรงทั้งในชุดสูทสีดำอันน่าอึดอัด แถมดูๆ ไปแล้วคงจะร้อนจนไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้เลยทีเดียว มุคุโร่ไม่คิดจะห้ามไม่ให้ฮิบาริทำตามหน้าที่ของตน แต่ก็อยากจะให้ช่วยเปลี่ยนชุดก่อนจะออกไปก็ยังดี...



...สงสัยเนื้อหนังจะทำด้วยเหล็กกระมัง...



ชายหนุ่มนึกค่อนขอดในใจอย่างไม่กลัวว่าจะโดนคนถูกนินทาในระยะเผาขนจับได้แม้แต่น้อย ... จับได้แล้วทำไม? เขากล้าทำอะไรเราหรือ...ก็เปล่า...



ดวงตาสองสีละออกจากจันทราดวงกลมราวช็อคโกแล็ตรสนมหันมาจับจ้องที่กระดิ่งใบน้อยซึ่งแขวนอยู่เหนือศีรษะตนแทน...



...เสียงกรุ้งกริ้งดังคลอไปกับเสียงแมลงและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของซากุระที่เริ่มคุ้นชิน... บางสิ่งที่คุ้นเคยกับมันเป็นเวลานานๆ ...บางทีก็ทำให้รู้สึกราวกับที่แห่งนั้นไม่มีสิ่งใดอยู่... กลิ่นหอมของดอกซากุระที่เมื่อครั้งแรกเริ่มรู้สึกไม่สนิทใจ... จนบัดนี้ความรู้สึกนั้นกลับบางเบาลงจนแทบไม่รู้สึกถึง...



มุคุโร่สูดลมหายใจเข้าลึก... รับเอากลิ่นดิน กลิ่นต้นไม้ กลิ่นสายลม และกลิ่นอายของฤดูร้อนเข้าเต็มปอด



...เกือบปีแล้ว...



...อีกไม่กี่เดือนก็จะครบปี...



...อีกเพียงไม่นาน...



...จนถึงบัดนี้... ก็ยังจดจำได้ดี...



...ถึงสัมผัสของกรงขังอันเยียบเย็น...



...



...พลันภาพเบื้องหน้าก็มืดลงด้วยบางสิ่งบางอย่างที่ตกปุคลุมร่าง มือเรียวดึงสิ่งนั้นออกจึงเห็นว่ามันเป็นผืนผ้ายูกาตะผืนใหญ่สีดำ... ที่เมื่อครู่ยังคลุมบ่าของคนที่นั่งหน้าเครียดอยู่ในห้อง...



เงาหนึ่งทาบทับเหนือร่างเรียกให้ดวงตาสองสีช้อนขึ้นมองก่อนริมฝีปากบางจะเหยียดยิ้มอารมณ์ดีเฉกเช่นทุกที...



...ที่มันดูหลอกลวง...

















-------------------------------------------------------










ถึงฤดูร้อนแล้วค่าพี่น้องงงงง บังเอิญวันนี้ท่องเว็บแฟนอาร์ต แล้วไปเจอมาพอดี... อะไรจะเหมาะเจาะขนาดนั้น ,,>[]<,,~
รักคุณมุ๊ววววววววววววววววววววววววว โฮววววววว



Cradit : Pramium Star


ขอแจ้งไว้ก่อนเลยนะคะ ว่า "อาจจะ" ไม่ได้ลงทุกวันตั้งแต่จันทร์ยันอาทิตย์ เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

เพราะอิเมถึกไม่พอค่ะ //โบกธงลาตาย

(ความถึกลดลง งานเพิ่มขึ้น จ๊อตตตโต้ววววว)

เอาล่ะ อุตส่าห์โผล่ออกมาจากไหดองทั้งที >3< คอมเม้นต์กันหน่อยนะคะ งานยิ่งเยอะๆอยู่ เดี๋ยวลงไหดองไปอีกรอบจะหาว่าไม่เตือน (ฮา)

ภาคนี้ คุณเคียวเป็นอะไรที่เขียนยากตั้งแต่นรกจรดสวรรค์เลยค่ะ TwT แต่จะพยายามไม่ให้หลุดนอกเรื่องนะคะ >[]<b!!

เคี๊ยก ๆๆ !!!!!

ในที่สุด !!! ในที่ซู๊ดดดดดดดดดดดดดดด ~~

ได้อ่านแล้ว ๆ ๆ !!! ได้กลิ่นแล้ว ๆๆ ๆ ๆ !!! ได้กลิ่นไอฤดูร้อนเข้าปอดเต็ม ๆ !!!

กรี๊ดดดดดดดดดด ชอบบรรยากาศนี้ม๊ากมากกก โฮวววววววววว (สครีมไม่หยุดหย่อน)

ชอบประโยคท่ว่า "ปล่อยให้ดอกไม้งามนอนเฉาบนระเบียง" โฮ๊วววววว !!! (คลั่ง)

ดูมัน ครูให้มาทำงานก็เปิดคอมอ่านฟิคซะงั้น (นิสัย) ... กรั่ก ๆๆๆ

ซัมเมอร์ สเตนบาย ~ นั่งรอทุกวันค่า !! ไม่อัพ จะเข้ามาอ่านย้อนก็ได้ เคี๊ยก ๆๆ

รัก 1869 จร๊วฟฟฟฟฟ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กร๊ากกกกกกกกกกกกก

สุดเเย้ดดดดด

ดีใจมากคร่า...

ในที่สุดก็มาต่อเเล้ว

รีบอัพนะคะ

จะเฝ้ารอ ข้างปะป๋าผู้เเสนดี(?) มาอัพเมื่อใด จะรีบเเจ้นมาอ่านด่วนเลยคร่า

ขอบคุนพระเจ้า 1869 มาเเล้วววววว

แล้วหน้าร้อนก็มาแล้ว>w<~

อืม.. แอบคิดอยู่เหมือนกันนะคะ ว่าคุณเคียวเขาไม่ร้อนบ้างรึไง=v=''

มุเกะน่ารักมากค่ะ=w=b

กริ๊ดดดดดดดดดด เมเม่คร้า~~~~~~~~~~~~~~~

ในที่สุดฟิคเรื่องนี้ก็ออกจากไหดองจนได้!!! ไม่มีคู่ 1869 หรือ 69 เคะมาให้อ่าน มันช่างทรมานใจ T[]T

อ๊ากกกกกกกกกกก ท่านมุ!!!!!!!!!!! ท่านมุเคะมากมาย!!!!!!!!!!!!! นอนอยู่ริมระเบียง ตากลม รับเอากลิ่นไอของดิน และกลิ่นซากุระ!! กริ๊ดดดดดดดดดดด จิ้นตามแล้วจะนอนตายกับความงานของท่านมุ!! >/////<

แล้ว...ท่านมุคะ!! ท่านเริ่มคิดอะไรอีกล่ะนั่น!! อะไรคือกรงขังที่เยียบเย็น!! อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้ท่านยิ้มอย่างหลอกลวง!! ทำไมคะ มันจะเกิดอะไรขึ้นอีก มร่ายยยยยยน้า~~~~~~~ หรือง่าพวกวินดิเช่จะมาพาตัวท่านมุไปขังอีกงั้นเหรอ!! มร่ายยยยยยยยยย ท่านเมเม่ช่วยมาไขข้อข้องใจที นังเซลอยากรู้!!!!!!!!!!!! T[]T

ท่านเมเพิ่งไปเข้าค่ายภาควิชามาเหรอคะ เหมือนมุกเลยค่า เพิ่งไปเข้าค่ายภาควิชา = Meeting ที่จันทบุรีมา 3 วันเหมือนกัน แต่ถึงทางนี้จะหิ้วโนตบุคไปด้วย แต่ลำพังคลื่น (ทะเลที่พายุเข้า) + คลื่นกระแสจิต ก็ต่อเน็ตไม่ได้พอกัน 55+

ขอกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ในที่สุดภาค summer ก็มาแล้ว >///< ดูมุคุให้อารมณ์สบายๆจังเลย แต่ว่ามีแอบซ่อนความในใจเอาไว้ด้วย หรือพวกผู้คุมวินดีเช่จะมาลากคอคุณมุคุกลับไปเนี่ย?? ท่านฮิต้องเก็บมุคุไว้ข้างกายให้ได้นะ

หลังจากจบแฮปปี้เอ็นดิ้งจากฤดูก่อนหน้า(จำไม่ได้แย้วฤดูอาราย)

เค้าว่าหน้าร้อมทำให้คนคลั่งได้

อยากรู้จังจะเป็นไงต่อไป

แต่เคียวยะเนี่ยผิวทำจากอะไรสงสัยจริงชุดดำกลางแดดแค่คิดก็ร้อนแย่แล้ว

กรี้ดดดดดด มาแล้วววววว >[]< ฤดูร้อนนนน อิอ้างงง ชอบรูปดอกไม้ไฟจัง>//< ท่านเมค๊าา เขียนฉากนี้น้าา พลีส~

มาแล้ววววววววววว


ผ่านมาเป็นปี.. ก็ยังรักกันเหมือนเดิมสินะ 55555+
..รอลุ้นต่อไป ว่าจะเอาอะร๊ายย มาดาร์ก 555+

อร๊า !!!!

ไม่ทันได้เมนต์ภาพประกอบ

มันสุโก้ยมาก ! ใช่เลย ... แบบนี้ใช่เลย ฤดูร้อนสุดๆ ฟีลดอกไม้ไฟ กับงานวัดชัดๆ !!!

รีเควสฉากนี้ ~ มันโดน ! อร๊ากกก ... คุณมุช่างดูน่ารัก ไร้เดียงสา เมื่ออยู่ในอ้อมกอดคุณเคียว คิ ๆๆ จรุ๊ฟฟฟ

ขอฉากแบบรูปนี้ด้วยค่ะ >w< เสริมๆ เข้ามาก็ได้นะเออ .. มันส๊วยสวย โดนใจ

เข้ามาได้ถูกจังหวะจริงๆ!!!

ได้อ่านตอนใหม่ พร้อมภาพประกอบแสนสุดยอดแทบน้ำลายหก...

ซัมเมอร์~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

บรรยากาศสบายๆแบบร้อนๆของฤดูร้อน สุดยอดค่ะ

ดอกไม้งาม... อุ ดอกไม้งามนอนเฉาเพราะรอสินะคะ ชอบประโยคนี้จัง แต่ว่า...นินทาซะขนาดนั้น แถมยัง...



คุณมุคะ รู้สึกว่าจะราชินีไปหน่อยมั้ยคะ?

.
.
.
ทำไมมุต้องคิดถึงเหมือนกับต้องจากไปเลยล่ะนี่ กลิ่นดาร์กลอยมาตามลม~

คุณเคียว อรั๊ง แค่โยนใส่ให้คลุมทำไมล่ะคะ ทำไมไม่[s]ถอด[/s]อุ้มไปเลยล่ะคะ


รูป...1869ได้ใจ!!!! กรีสสส
อะไรจะเข้าได้ขนาดนี้ล่ะคะ ฤดูร้อนพอดีเลย อา นี่สินะที่เรียกว่า(คนแต่ง)ชะตาลิขิต~

ที่บอกว่าคุณเคียวเขียนยาก...เพราะต้องระวังไม่ให้หวานซากุระฟุ้งอย่างสปริงใช่มั้ยคะ (นึกถึงฉาก....ที่มีเสมอของสปริง)
เพราะภาคนี้ คุณมุช่างยั่วเหลือเกิน อัพเกรดสกิลยั่วขั้นเทพเพราะอยู่กับหนุ่มซึนสินะคะ?

รอตอนต่อไปคะ มีความสุขขขขข อร๊ายย ซัมเมอร์จ๋า

บรรยากาศหน้าร้อน.. ท่าทางจะใส
แต่.. จะใสไหวเหรอคะมี๊

// โดนตบ เน้นตัวหนาทำสับป้า?

กระเสือกกระสนพยายามรีเฟรชนานร่วม 18 นาที (โดยประมาณ) มันก็ได้ซะทีค่ะ.. TTvTT!!


....ไม่ใช่ต้นสับปะรดเหรอคะแม่ ( // โดนตบ)

อ่านแล้วอารมณ์ภรรยามีสามีดุๆ กิ๊วก๊าวสะกิดหัวใจดีค่ะมี๊.. แล้วมันจะใสถึงไหนหนอ.. (มันเน้นอีกแล้ว?)
คงจะใสแหละ เนอะ..


"ร้อนกายแค่ไหน ไม่เท่าร้อนใจรักนายหรอก ..มุคุโร่"
// โดนบาทา ทำเสี่ยว!!


แน่ใจเหรอคะ.... คึ หึ หึ.........

ไม่รู้เป็นอะไร อ่านฟิคแม่เมทีไร สกรีมเพราะตอนจบบททั้งนั้น (โดยเฉพาะตัดฉับ...) ฮา
น่ารักมากค่ะมี๊.. เหมือนจะใสเนอะ (ฮา) (แมวสามสี - เดี๋ยวจะตัดออกจากกองมรดก)
จะยิ้มยังไง.. แหล ไม่แหล..
ก็เกะ(สำหรับฟิคนี้และฟิคของแม่เม(พ่วงโค่))ล่ะนะคะ คุณมุ กร๊ากกกกกกก ( // โดนแม่ยก 69 เสะยำบาทา..)

จะช้าจะเร็ว สะใภ้ทนได้ค่ะ ต่อเป็นพอ กร๊าสส มิเช่นนั้นคงมีอาการลงแดงกันเป็นทิวทุ่งสับปะรด..
สะใภ้โผล่หัวมาแล้วนะเคอะ =[]=/~ ม๊าววว
คุณเคียวเขียนยาก ต้องทำใจค่ะมี๊.... ต้องสู้.. โฮววว

ไปหางานแล้วล่ะค่ะ TTvTT/ ซิกก..

รอมานานแสนนาน...ในที่สุด...ก็มาต่อจนได้!!!

ออกจากไหดองแบบนี้ กลิ่นเหม็นแค่ไหนก็ทนได้ค่ะ!!!

ชอบรูป 1869 มากค่ะ เล่นดอกไม้ไฟด้วยยิ้มคนละแบบ...น่ารักดี

เปิดคอมรอตอนต่อไปค่า

รอคอยมานานแสนนาน~

ในที่สุดหน้าร้อนก็มาแล้ว >w<~

เหมือนจะใส แต่มันยังมีกลิ่นดาร์กลอยฟุ้ง

รูปประกอบสุดยอด เข้ากันโฮกกกกกกก~

น่ารักไปไหนน่ะสับป้า~