Title : Brightest Sky
Fandom : Katekyo Hitman Reborn!
Rate : PG
Pairing: G27
Note : มันเพ้อ... มันแถ... มันไม่เข้าร่องเข้ารอย... มันมึนๆ ไปบ้าง.. ขออภัยในความบ้าของคนแต่ง(อิลิน)มา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ






**********************************************







[align=center]ในราตรีกาลช่างเงียบงัน..

แม้นหมู่ดาราฉายประกายเเสงงดงาม.. หรือจันทรงามเด่นจับตา..



ดวงใจก็ยังคงอ้างว้าง.. เนื่องด้วยไร้ผู้ที่พิงพักดุจเดิม..





เเล้วเมื่อใดกันเล่า..?

ตัวข้าจะถูกปลดปล่อยจากพันธนาการที่รึ้งรัด... แน่นหนา.. เพียงเศษเสี้ยวดวงวิญญาณ์ก็มิอาจร้องขอ.. ร่ำไห้ให้ความโศกศัลย์อย่างสาแก่ใจ..หรือหน่ายหนีจากฝันร้ายชั่วนิรันดร์


อาวรณ์อาลัย.. ครวญคร่ำ.. พร่ำหา..
วนเวียน..วกวน..


แล้วเมื่อใด..


เมื่อใดกันเล่า..?


..ตัวข้าจะได้รับการปลดปล่อยเสียที..




..คำปรารถนาที่มิอาจวอนขอให้ผู้ได้สดับฟังด้วยตัวแห่งตนนั้นเป็นยิ่งกว่าเสาหลักแห่งพันธะสัญญา..


สัญญา...

..ว่าจะเป็น 'นภา' ซึ่งโอบอุ้มทุกสรรพสิ่ง..



จะเกริกเกียรติเกรียงไกร... และแข็งแกร่งอาจหาญ..



สัญญา..
ยิ่งใหญ่เหนือคำมั่น..จีรังตราบเท่าสัตย์สาบาน..





หากแต่จะมีผู้ใดเข้าใจตัวข้า...
ซึ่งเป็น 'นภา'ผืนแรกก็หามีไม่..


ความเคารพเป็นดั่งโซ่ตรวนรัดพัน..
ความเชื่อใจคือเชือกที่กระตุกดึง
มิตรภาพนั้นมีต่างจากการรึ้งรัง...



พันธนาการดวงใจ...แลร่างกายให้แบกรับทุกสรรพสิ่งตราบสิ้นลมหายใจ...



เพราะแม้นจะเกี่ยวนำ..เกื้อหนุน..
ทรงพลานุภาพ..และประโยชน์นานัปการ..

หากปราศจาก 'นภา' โอบอุ้มแล้ว..
ก็มิต่างจากภัยพิบัติที่จะทำลายทุกสิ่งให้ย่อยยับ


















“คุณ... กำลังเสียใจงั้นเหรอครับ?

คำกล่าวนั้นมีความหมายแสนสั้น ซ้ำยังถูกเอ่ยออกมาอย่างง่ายดาย...
หากกระแสเสียงที่ไร้เดียงสา ซึ่งแฝงความอ่อนโยนนั้น


..กลับตรึงจิตไม่รู้หาย..


ผิวแก้มสัมผัสได้ถึงฝ่ามือที่แนบประทับ...
มันอบอุ่น... จนชวนให้โหยหา...[/align]


[align=center]นานเท่าใดแล้วน่ะ? ที่ข้ามิได้สัมผัสความอบอุ่นจากเนื้อหนังของมนุษย์... ดำรงอยู่เป็นเพียงเจตจำนงค์ที่ดำมืดข้ามผ่านกาลเวลาอันเนิ่นนาน... และต่อยอดไปจนชั่วกัลป์ [/align]



















[align=center]แต่เด็กคนนั้นต่างออกไป..
แม้จะปรารถนาพลังซึ่งจะพิทักษ์พวกพ้อง... แต่ก็มินำพาต่อความผิดบาปที่ต้องสืบสาน


ยืนยัน..
และหมายมั่น..


หากต้องกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายเช่นนั้น..
ก็พร้อมที่จะ ‘ทำลาย’ ทิ้ง



..อย่างไม่ลังเล..



ดวงตานั้นสื่อความหมายซื่อตรง...ด้วยความจริงใจที่มิสั่นคลอน



ฉะนั้นไม่แปลกเลย..
ที่ภายภาคหน้าผู้คนจะกล่าวขาน..


ว่า ‘นภา’ ผู้นี้สว่างไสวและมั่นคง...

ยิ่งกว่านภาผืนใด


ไม่ละทิ้งความเข็มแข็ง... พอๆ กับที่ไม่ตัดขาดจากความอ่อนโยน...


สองสิ่งจะพันผูก..
และรวมใจสรรพสิ่งแสนดื้อดึง..


..ให้ยอมสยบอย่างแน่นอน..



“จะเลือกความเกรียงไกรหรือความพินาศ ก็ตามแต่ใจเจ้าเถิด วองโกเล่รุ่นที่สิบ”


เจ้า ‘นภา’ ผู้แตกต่างเอ๋ย






The End.[/align]








Talk Zone : ช่วงแรกๆ ปั่นไว้นานมากจนลืมไปแล้วว่าพล็อตที่ตั้งใจไว้มันคืออะไร? ฮา~ หลังๆ มันเพี้ยน..เพ้อ... แถๆ ไปบ้างขออภัยนะคะ

*โค้ง*

นภาผืนแรกเหมือนจะอิจฉาและชื่นชมยอมรับ ในนภาที่มีทั้งความเข้มแข็งและอ่อนโยนนะคะเนี่ย

ยอมรับกับการตัดสินใจที่ซือคุงทำลายวองโกเล่ริงหรอคะคุณปู๋G

“จะเลือกความเกรียงไกรหรือความพินาศ ก็ตามแต่ใจเจ้าเถิด วองโกเล่รุ่นที่สิบ”

ถึงจะำทำลายแหวน แต่คงไม่พินาศหรอกมั้งค่ะปู่Gขา

อดีตกลับมาแก้ไขแล้วน๊าา ต้องเกรียงไกรสิค๊าาา

วองโกเล่จงเจริญ ฮ่าฮ่า

เม้นด้วยอาการเพ้อๆ อย่างที่ท่านลินว่าแต่งฟิคแบบเพ้อๆ อิอิ

อ่า...ฟิกคุณทวด แต่งได้กินใจมากๆเลยค่ะ

อ่านแล้วรู้สึกคุณทวดจะอึดอัดนะคะเนี่ย...ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นบุรุษแห่งนภา เพราะชื่อเสียงและเกียรติยศที่ค้ำคอเลยทำให้คุณทวดปล่อยวางไม่ได้

ดั่งโซ่ตรวนที่ผูกรัด...

อ่านแล้วเห็นใจคุณทวดมากเลย T^T แต่เมื่อได้พบหนูซือคุง
ราวกับได้ปลดเปลื้องพันธะนาการ

อ่า..อาการเพ้อคู่นี้เริ่มอีกแล้ว...ชอบ G27 ที่สุด

ทวดเหลนนนนนนนน!!!

G27 แบบเพ้อๆข้าน้อยปลื้ม กำลังหลงทวดเหลน *0*


(กำลังใจในการเข็นฟิคออกมามั่งลุกพรึ่บ)

ทวดเหลนบันซายยยยย~

ให้อารมณ์เหมือนผู้ใหญ่มองลูกหลานที่ไปดีเลยค่ะ = =b

อ่านแล้ว อา....รุ่นที่1เจ้าคะท่านนนนนนนนนนนนน~~!!!!!! >[]<!!

ทรมานกับหน้าที่ที่ต้องแบกรับ....กาลเวลาที่ยาวนานพาใจให้โศกศัลย์....

ชอบมากๆค่า

ปล.แอบเชียร์ภาคของสึนะ >w<

โอ้วววว!!!!!!! 0.0

นานๆทีจะเห็นคู่นี้ ท่านปู่จีกะซือคุง มะใช่รักต้องห้ามแต่ก็น่าร้ากกกก

อ๊า!!!!!!! อยากมีปู่แบบนี้ม่างจาง (อิจฉาซือคุง)

=________=~ เหมือนท่านรุ่นแรกกำลังมองดูลูกหลานที่ต่างจาดคนอื่นๆ ..

ประมาณว่า..จะดีจะชั่วก็แล้วแต่เจ้า.. ประมาณนี้เลยค่ะ

ชอบคู่นี้เหมือนกันเน้อ..น่ารักดีอ่า ถึงจะผิดนิด?แต่ก็น่าร๊ากก..หุหุ

สึนะอ่อนโยนและเข้มแข็ง ^^~ ท่านรุ่นแรกก็เข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว..เข้ากันๆๆๆๆๆๆๆๆ55+

แต่งมาให้อ่านอีกเน้อ~

G27 บันไซ~~~~~~ นานทีจะมีให้อ่าน ขอบคุณน่าค่า

ปู่จี><
กะซึนะ><

-โหมดอู้งานมาตอบเม้นท์-


Pao.~*
คงจะทั้งอิจฉาและชื่นชมยอมรับอย่างที่ว่าจริงๆ นั่นแหละ... เพราะซือคุงเป็นนภาที่อบอุ่นและเข็มแข็งเหลือเกิน...

และอดีตที่ไปแก้ไขอนาคต..ทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน..



kukuri
ดั่งคำกล่าว 'ยิ่งสูงยิ่งหนาว' แหละค่ะ...
คนเราเมื่อขึ้นถึงจุดสูงสุดแล้ว.. ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยง่ายดายจะยาก... ที่ยากจะง่ายดาย... ตัวของตัวเองก็จะอึดอัดทรมาน

อ่านแล้วเห็นใจคุณทวดมากเลย T^T แต่เมื่อได้พบหนูซือคุง
ราวกับได้ปลดเปลื้องพันธะนาการ >> ซือคุงนี่..เป็นเหมือนแสงสว่างของใครหลายคนจริงๆนะคะ.. โอ๊ย~ คุณแม่ปลื้มมม



Akuma_zokyO
เชียร์ค่ะ! เชียร์~!!!!!! เข็นคู่นี้ออกมาเยอะๆ เลยเจ้าค่า~!!!

ทวดเหลนน่าร๊ากกกกกกกกก
*me แต่ลิน 6927 คือหนึ่งในใจน่ะเออ..



D_Eriz
ให้อารมณ์เหมือนผู้ใหญ่มองลูกหลานที่ไปดีเลยค่ะ = =b <<, มออย่างนั้นก็เข้าเค้าอยู่น่ะริสจัง..

แต่กาลเวลาที่ยาวนานทำให้ใจคนเราผุกร่อนได้จริงๆ นั่นแหละน้า~!

ปล.ฟิคนี้มันเกิดเจากความเพ้อ~!!!! ภาคซือคุงนี่อาจจะมีหรือไม่มีก็ได้นะจ๊ะ.. ขึ้นอยู่กับว่าจะจับฟิลแบบนี้ได้อีกไหม?



tsuna27
ถูกเจ้าค่า~!!!!!!!
ไม่ใช่รักต้องห้ามแต่น่าร๊ากกกกกกกก โฮร๊กมากมาย..

อิอ๊างจริงๆ คู่นี้!!



micky
ตามแต่ใจจะปรารถนาไงค่ะ..คุๆ

คู่นี้แอบ?โมเอะทั้งมุม G ทั้งมุม 27 เลยน่าร๊ากกกกก เป็นพิเศษ.. นภาที่แตกต่างแต่เข็มแข็งไม่ต่างกัน..



IiRis
ทวดเหลนบันซ๊ายย เช่นกันค่า~!!
มิเป็นไรค่า~!!!



Asayami
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า~

รอมานานแล้วววว คู่นี้อ๊า กรี๊สสสสสส แต่งอีกๆๆๆๆๆๆๆๆ *โดนเตะ*