Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 416 posts ]  Go to page Previous  1 ... 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 ... 28  Next
Author Message
 Post subject:
PostPosted: 09 Jun 2008, 07:47 
Joined: 17 Jan 2008, 11:16
Posts: 997
แมวดำคิดเหมือนโชซังค่ะ//โบกอุ้งทักทาย

คิดเหมือนกันเลยว่านั่นใช่ปู่รึเปล่า โฮกกกก

นร.ใหม่ดูมีลับลมคมใจ แต่พูดถึงหมวกไหมพรมทำไมชวนให้คิดถึงใครชอบกล 55+

โอ้ว มาทีเดียวตอนกับอีกเสี้ยว รู้สึกเหมือนไม่ได้อ่านเรื่องนี้นาน ต้องกลับไปอ่านทวนความทรงจำสักหน่อยแล้ว หุๆ

แล้วมาต่ออีกนะจ๊ะ จอรอดูว่า 2 คนตอนท้ายๆนั่นจะใช่รึเปล่า หุๆๆๆ

_________________
Walking this road,
Without you,
To remake forgotten promises
and meet you at roads end.

Faded Memories,
Reconstucted Memories,
A dream - a dream of you,
In a world without you.

The dream I see in the world without you,
Torn dream, like a memory from the far past,
I'd like to put it together,
With you...

*Credit : Kingdom Hearts II


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Jun 2008, 10:42 
User avatar
Joined: 19 May 2008, 12:29
Posts: 380
หุหุ...ทูน่าแอบคิดอะไรหื่นๆกับท่านฮิหา!! กรี๊ด~ หลงเสน่ห์ท่านฮิยิ่งกว่าเดิมซะแล้ววว
ชายปริศนา 2 คนนั้นคือใครหว่า.......

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Jun 2008, 12:00 
Joined: 19 Dec 2007, 09:11
Posts: 800
(--???) ท่าทางมีลับลมคมใน เกี่ยวกับ ท่านอิบาริแหงๆ (ใครกันหว่า???)

ว่าแต่ว่า นู๋ทูน่า~ สารภาพกับเพื่อนตามตรงสิ ว่าแอบหลงรักท่านฮิ

ไหนๆ ข่าวที่ลือมันก็ไม่ผิดนี่นา ไม่เห็นต้องไปแก้ข่าวเลย จริงมัย~ (\^^/)

___________________________________________________________


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Jun 2008, 14:35 
User avatar
Joined: 23 Mar 2008, 01:58
Posts: 1342
Location: 6927 Bunzai.~*
คาน่อนนิสัยเหมือนคุณฮิเด๊ะเลยอ่ะ ก๊อบปี้กันมารึไงนั่น มิน่าเจ้าวิกเตอร์ถึงได้กลัวขนาดน้านตอนเห็นคุณฮิ

คุณมุอย่าไปกลัวยัยผมสีชมพูนั่นสิค๊า

ชายสองคนนั่น ผมสีน้ำตาลคุณปู่หรือป่าวค้า ส่วนผมดำนั่นผู้พิทักษ์สักคนสินะค้า อิอิ

ซือคุงก็ น่าจะดับเครื่องชนแล้วประกาศไปแบบน้านเลยนะคะคนอื่นจะได้หายข้องใจ ฮ่าฮ่า

รออ่านตอนต่อไปค่า

_________________
Image


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Jun 2008, 16:29 
User avatar
Joined: 02 Dec 2007, 19:01
Posts: 531
กะริ๊ดดดดดดด ตอนใหม่~~~ >[]<

เหอๆ ไม่ได้เข้าฟิคนี้ตั้งนาน เลยต้องอ่านย้อนไปประมาณ 2 ตอนที่แล้ว...

แล้วก็พูดได้คำเดียวว่า...

ทำไมหนูซือช่างน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก เยี่ยงนี้~~~~~~~~~~~~ >[]<

ฮุ ฮุ ท่านฮิบะ มีบอกด้วย ว่าถ้ายังไม่เลิกร้องไห้ จะ จูบ!! O[]O

อ๊ากกกกก ไอ้ผู้หญิงนั่นมันอะไรก๊านนนนนน เป็นผู้ใช้ภาพลวงตาเหมือนท่านมุคุโร่รึอย่างไร~~ ถึงทำให้ท่านมุคุโร่บอกว่า น่ากลัวขึ้นมาได้ >[]<

แล้วนักเรียนใหม่คนนั้นมันยังไงกัน ดูมีลับลมคมในยังไงชอบกล ส่วนคนปริศนา 2 คนนั้น ก็...ใช่ปู่รึเปล่าคะนั่น -- --"

อ๊ากกกกก อยากอ่านต่อ~~~~~ มาลงเร็วๆนะคร้า~~~~ จะรออ่านคร่า ^^

_________________
Image
...คุณรู้ตัวไหม...ว่าคุณช่างเป็นท้องฟ้าที่อ่อนโยนและซื่อตรง...จนทำให้ผม...ไม่อยากห่างคุณไปไหนเลย...


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 09 Jun 2008, 20:42 
User avatar
Joined: 29 Feb 2008, 21:21
Posts: 229
ตอน 17 ต่อ

อ๊างงงงงงงงงงงงง~คุณฮิในชุดคลุมอาบน้ำ..สึนะไม่หน้าแดงก็ให้มันรู้ไป๊ปปปปปปป!! >//////////<
แล้วผู้หญิงที่มาเจอตามุเนี่ยอ่านไปๆนึกถึงซากุระ(นารุโตะ)เลยอ่ะ

คุณมุคุสู้ๆนะคร้า^^~ อย่าให้ใครมาทำอันตรายท้องฟ้าของเราได้น้า

ตอนที่ 18

เด็กคนนั้นเป็นใครรรรรรรรร!!มีแววกุ๊กกิ๊กกับสึนะด้วยนะเนี่ย..เอิ๊กๆ
โว้!เด็กนอกๆ..หวังว่าจะจะไม่ใช่คนร้ายเน้อ..ไม่งั้นสึนะแย่แน่เลย

เพื่อนสึนะถามได้โดนใจคนอ่านมากมายค่ะ! ตอนนี้ยังไม่เป็นอีกหน่อยก็เป็นเองแหละสึน้า..หุหุ^^~
แต่เอ! แค่เขายิ้มให้เนี่ยหน้าแดงแล้วนะค่ะสึนะคุง..ยังไงตาฮิก็สู้ๆนะจ้า
รอตอนต่อไปจ้า^^~

_________________
1 8 2 7 F O R E V E R >/////<
Image
Image
"S U P E R J U N I O R T H E 3 R D A L B U M..SORRY,SORRY"

.........................................

"คุณ"น่ารัก >////////////<


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 10 Jun 2008, 16:10 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 730
คอมเม้นท์ย้อนหลังตามสัญญาค่ะ


orihime

ท่านฮิแกเป็นประเภทรู้ตัวช้าเรื่องความรักค่ะ
จะได้เจอยามะอีกไหม ได้เจอสิค่ะได้เจอแน่นอก แต่ยังไม่ออกแค่นั้นเอง
ส่วนคุณแซนซัสลงทุนมาญี่ปุ่นมาหาข่าวขนาดนี้ คิดว่าจะรอดหรอค่ะ หึหึหึ


monnie

มุคุโร่ก็กะมาป่วนและคุ้มครองสึนะด้วยไงค่ะ(ยังไงหว่า)
ฮิบาริมีหึงธรรมดาเล่นบุกเข้าถ้ำเสือกะเอาลูกเสือใต้สังกัดนี้นา อิอิ


chomexchome

และแล้วก็เจอทอนฟาสมใจใช่ไหมค่ะท่านโช555
อย่าจิ้นไปไกลสิค่ะ แค่นอนร่วมเตียงกัน ตัวเกือบติดกัน เนื้อแนบเนื้อต้องตัวกันบ้างเป็นบางคราวแค่นั้นเอง
(รู้สึกเหมือนพูดยุให้จิ้นยังไงก็ไม่รู้)


Pao.~*

ทำจริงเดี๋ยวซือร้องไห้หนักกว่าเก่านา...
แซนซัสกับหลามเข้าไม่พูดคำหวาน แต่สื่อกันด้วยจิตใจค่ะ(เน่าไปแล้ว)
ฮิบาริไม่ปล่อยสึนะง่ายๆหรอก ของๆเขาใครแตะได้ซะที่ไหน
ส่วนยามะตอนนี้ยังไม่มีบทค่ะ คงอีกนาน


kisskit

ใจเย็นค่ะ ยามะไม่ใช่ตัวประกอบค่ะ รับรอง


ansuz

ฮิบาริประมาณว่าเห็นพอจูบทีไรหยุดทุกที ง่ายกว่าควงทอนฟาไล่


noon31

อาการหลงรักหรือหึงค่ะ อิอิ
ลากเข้าห้องก็จริงแต่ยังไม่ได้ทำอะไรค่ะ ให้จิ้นกันเอาเอง


micky

กลุ่มที่เล่นงานต้องโหดสุดสิ จะจับหนูซือทั้งที ต้องลงทุนโหดหน่อย
อดแย่ที่ว่าของสับปะรดนั้น ปล่อยให้คนอ่านคิดเอาเองค่า คริคริ

thitapa

ศึกชิงนางมีอีกแน่นอน


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 16:06 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 730
คอมเม้นท์เด๋วมาตอบที่หลังเช่นเคยนะ


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 17:08 
User avatar
Joined: 22 Apr 2008, 16:46
Posts: 608
Location: ในตู้เสื้อผ้า
อ่า อัพแล้วๆ น่ารักค่า

อัพต่อๆน้า

^^

_________________
บล๊อดของไอริส http://iiris.exteen.com/

D18 8059 รักปู่จี!! *โบกธงๆ *


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 20:50 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 730
Part 19

เสียงออดของโรงเรียนดังขึ้น เข้าสู่คาบพักกลางวันที่มีเวลาเพียง 1 ชั่วโมงเต็ม เด็กทั้งหลายรีบลุกขึ้นและวิ่งออกจากห้องเรียนไปอย่างจ้าละวัน เพื่อให้ไม่เสียเวลาพักอันน้อยนิดที่มีค่า สึนะบิดขี้เกียจก่อนจะขยี้ตาตัวเองให้สร่างจากอาการง่วงนอน ร่างเพรียวลุกขึ้นยืนพร้อมกับห่อข้าวที่ตัวเองทำมาจากบ้านเตรียมขึ้นไปทานบนดาดฟ้า
สถานที่ที่เขามักไปทานข้าวกับโกคุเทระและยามาโตะเพื่อนสนิททุกวัน เรือนผมสีน้ำตาลลุกเดินออกไปจากห้องอย่างคนใจลอย ในหัวคิดถึงใบหน้าของเพื่อนทั้ง 2 ที่ไม่มา

คนหนึ่งบาดเจ็บเข้าโรงพยาบาลถึงขั้นโคม่า

อีกคนก็เจ็บหนักแม้จะไม่เท่าคนแรก แต่ต้องนอนรักษาแผลเกือบๆ 2 วัน

2 วัน ที่ต้องทนเหงา...

“เหมือนกลับไปเป็นเหมือนเดิมยังไงก็ไม่รู้”สึนะพูดพึมพำ นึกถึงชีวิตเรื่อยเปื่อยและสุดแสนจะเห่ยของตัวเอง
ก่อนพบเจอกับรีบอร์น
“เดี๋ยวก่อน” เสียงทุ้มเรียกตะโกนดังขึ้นจากข้างหลัง ใบหน้าหวานหันกลับไปมอง ร่างสูงของนักเรียนใหม่วิ่งกระหืดหอบมาหาสึนะ
“คาโลคุง?มีอะไรรึ”
ชายผมเงินยิ้มอย่างสุภาพ “ผมไม่มีเพื่อนทานข้าวด้วย ถ้าผมไปกินกับคุณจะได้ไหมครับ”
ดวงตาสีน้ำตาลกลมโตเบิกกว้างก่อนจะฉีกยิ้มที่เป็นมิตรให้ “ได้สิครับ...” คาโลยิ้มอย่างดีใจและเดินมาข้างๆร่างบางที่ตัวเล็กเหมือน
หญิงสาว “จริงสิ ผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย คุณชื่ออะไรครับ”

“ซาวาดะ สึนะโยชิเรียกสึนะก็ได้นะ” คนตัวเล็กตอบ ดวงตาสีฟ้าใสมองใบหน้าหวาน
“สึนะ...หรอครับ”
“ครับ..” ชายหนุ่มเหยียดยิ้มขึ้น “ชื่อน่ารัก เข้ากับคุณเลย”
ใบหน้าหวานขึ้นสีกับคำชมของอีกฝ่าย แก้มใสทั้งคู่ออกสีชมพูเรื่อได้ชัดจนหนุ่มต่างช่างหัวเราะออกมา
มือหนาฉวยจับมือบาง สึนะสะดุ้งตกใจ แต่พอเจอกับรอยยิ้มอ่อนโยนนั้น ความคิดที่จะชักมือกลับก็หยุดลง
“ไปกันเถอะครับ ผมหิวจะแย่อยู่แล้ว” ชายร่างสูงพาสึนะเดินไปโดยไม่ปล่อยมือที่กุมไว้


“สึนะคุงมากินข้าวที่นี้บ่อยไหมครับ” ดวงตาสีฟ้าละมองวิวเบื้องล่างจากดาดฟ้าและหันมามองสึนะที่นั่งกินนม
กล่องอยู่ “อืม ฉันมากินข้างกลางวันนี้ทุกวันกับเพื่อนอีก 2 คนนะ” ใบหน้ามนเลิกคิ้ว ดวงตาสีฟ้าเริ่มสอดส่อง
“แล้วเพื่อนทั้ง 2คนไปไหนละครับ” คำถามนี้สะกิดเข้าสึนะเต็มๆ ความรู้สึกผิดก่อกุมจิตใจอีกครั้ง
หนุ่มต่างชาติชักสีหน้าตกใจ เมื่อเห็นสีหน้าเศร้ามองเหมือนจะร้องไห้ “ผม...พูดอะไรผิดไปหรือครับ”


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 20:57 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 730
“ปะ...เปล่านะ..ไม่คาโลคุงไม่ได้พูดอะไรผิดหรอก..” สึนะรีบปรับสีหน้าให้กลับมาร่าเริงอีกครั้ง เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกผิด “อย่าปิดดีกว่าครับสึนะคุง ผมดูออก” ใบหน้าสวยหุบรอยยิ้มลง ดงตากลมโตเบนหลบสายตาจริงจังของชายสวมหมวกไหมพรม
“ถ้าสึนะคุงไม่สบายใจ ไม่อยากพูดก็ไม่เป็นไรครับ..” มือหนาเข้ามาลูบหัวฟูสีน้ำตาลอย่างอ่อนโยน สึนะเงยหน้ามองด้วยความรู้สึกผิด “ขอโทษ...”

ร่างสูงฉีกยิ้มให้ “ไม่เป็นไรครับ...” ทันใดนั้น จู่ๆคาโลก็ลุกพรวดขึ้นมาจนสึนะสะดุ้งโหยง
“คะ...คาโลคุง มีอะไรหรอ”
เรือนผมเงินหันมายิ้มให้พร้อมกับมือหนาที่ยื่นเข้าไปจับมือบางและดึงให้ร่างเล็กลุกขึ้นมา
“ผมมาคิดๆดูแล้ว ผมยังไม่ได้ทัวร์โรงเรียนนี้ทั่วเลย สึนะคุงจะว่าอะไรไหมถ้าจะเป็นไกด์พาชมที่นี้”
สึนะมองใบหน้าที่ยิ้มแย้มของคาโลก็อดไม่ได้ที่จะตอบตกลงตามคำขอของนักเรียนใหม่

“ครับ”



“สวนหลังโรงเรียนนี้มีต้นไม้ออกดอกสีชมพูด้วยรึครับ” หนุ่มต่างชาติมองต้นซากุระสูงที่ออกดอกผลิบานสะพรั่งอย่างสนอกสนใจ
จนสึนะอดไม่ได้ที่จะยิ้ม “มันคือต้นซากุระนะ” สึนะพูด คาโลหันกลับมามองสึนะ
“ซากุระ...หรอครับ” มือหนาของร่างสูงยกขึ้นมารองรับกลีบดอกซากุระที่ร่วงลงมา ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้สึนะ
“ผมชอบจังเลย มันเหมือนกับ...” มือหนาจับมือบางขึ้นมาพร้อมวางกลีบดอกไม้ลง สึนะมองกลีบดอกซากุระในมือก่อนจะเลื่อนมามองคนข้างหน้าด้วยสายตางงงวย “สึนะคุงมากๆเลย” ใบหน้าหวานแดงซ่านทันที สึนะแสดงหน้าอึ้งและเอ๋อเต็มที่จนหนุ่มผมเงินสวมหมวกไหมพรมหัวเราะออกมา “ฮะๆ สึนะคุงหน้าแดงเชียว”


“มะ...ไม่ใช่นะ แค่ อะ..อากาศมันร้อน” สึนะเถียงกลับแก้มป่อง ยิ่งทำให้ชายหนุ่มหัวเราะยิ่งกว่าเก่า

ผัวะ!!!!!!!!!!!!!!


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
มีต่อ


Last edited by blood_hana on 12 Jun 2008, 21:01, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 20:59 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 730
เสียงปริศนาดังขึ้นจนทั้ง 2 สะดุ้ง ดวงตาน้ำตาลสอดส่องหาต้นเสียงนั้น

ผัวะๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

-เสียงคุ้นๆนี้มัน –ดวงหน้าหวานหน้าซีดลงเป็นไก่ต้มทันที ตอนนี้สติปัญญาอันเล็กน้อยของเรือนผมน้ำตาลเริ่มรู้แล้วว่าเสียงที่ว่ามันคืออะไร “อะไรนะครับ” คาโลถามขึ้น สึนะรีบคว้าแขนของเรือนผมเงินและพยายามลากให้ออกไปจากที่นี้ให้เร็วที่สุด
“ ระ...เรารีบไปที่อื่นดีกว่านะ” สึนะพูดเสียงสั่น

ก็เสียงที่ว่านะ มันเป็นสัญลักษณ์ของผู้มีอำนาจที่สุดของนามิโมริ หมายความว่าเขาอยู่แถวนี้
ถ้าเขารู้ว่าเราอยู่กับคาโล เด็กใหม่คงจะโดนขอหาสุมหัวเป็นแน่....

“เหมือนมีคนถูกซ้อมนะครับ” คาโลพูดและลากเอาสึนะไปด้วย ซึ่งร่างบางก็ได้แต่พยายามยื้อหยุดไม่ให้ร่างสูงไปยังที่เกิดเหตุที่ห่างไม่มากจากจุดที่ตนยืนอยู่ “ยะ...อย่านะครับ..มันอันตราย..”

ห้ามยังไงคาโลก็ไม่ฟัง ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของหนุ่มสวมหมวกไหมพรม และแรงที่สึนะไม่อาจต้านทานได้
จึงพาเขาทั้งคู่มายังสถานที่ต้นเสียง

ดวงตากลมโตจ้องมองภาพข้างหน้าด้วยใบหน้าขาวซีดเป็นเผือก ชาย 3 คนที่ถูกซ้อมนอนตัวน่วมอนาถ
และบุรุษผู้น่าเกรงขามที่ลากคนที่ถูกซ้อมอีกคนขึ้นมา ใบหน้าคมเหยียดยิ้มสะใจอันน่าขนลุก
“ไอ้สัตว์กินพืชชั้นต่ำ แกยังจะกล้าสุมหัวอีกไหม” ชายผู้ถูกซ้อมตัวสั่นเป็นเจ้าเข้าพลางส่ายหน้า
“ดะ..ได้โปรด...ปะ...ปล่อยพวกผมไปเถอะ” ฮิบาริยิ้มเย็น มือหนาปล่อยร่างชายคนนั้นลงกับพื้น ทั้ง 4 รีลุกจากพื้นอย่างและวิ่งหนีไปอย่างด่วนจี๋ เรือนผมดำรับรู้ถึงการจ้องมอง ดวงตาสีนิลตวัดกลับมองอย่างดุร้าย มือหนากำทอนฟาแน่นเตรียมพร้อม ทว่าพอรู้ว่าคนที่ว่าเป็นใครฮิบาริก็ชะงักตัวลงเล็กน้อย “มาทำอะไรที่นี้ซาวาดะ”

“อะ...เออ...” สึนะพูดติดขัดทันทีเสียงถูกกลืนหายไปหมด ฮิบาริเหลือบมองร่างสูงเท่าเขาข้างๆสึนะ
ชายหน้ามนผมซอยสีเงินสวมหมวกไหมพรม ดงตาสีฟ้าใสแสดงถึงเชื้อชาติได้ดี
แต่ไม่ว่าจะสัญชาติไหน ฮิบาริก็ไม่สนหรอก ถ้าไม่ติดที่ชายหนุ่มแปลกหน้านี้อยู่กับสัตว์กินพืชอ่อนแอแถมยัง..


จับมือ....


“แกสุมหัวกันงั้นเรอะ”เสียงเย็นเฉียบดังขึ้น เมื่อกี๊ก็หงุดหงิดที่เห็นสัตว์กินพืชชั้นต่ำสุมหัวอุตส่าห์ซ้อมจนสะใจแล้วแท้ๆ คราวนี้มันโคตรจะหงุดหงิด

อยากขย้ำมันให้ตายเดี๋ยวนี้!!!!!!!!!!ไอ้เด็กต่างชาติ!!!!!!!!

“ดะ..เดี๋ยว!!คุณฮิบาริครับใจเย็นๆ” สึนะรีบวิ่งเข้ามาขวางกันคาโลไว้ ดวงตาสีรัตติกาลมองร่างเล็กและชายผมเงินสับไปมา แทนที่จะหยุดฮิบาริได้กลับไปกระตุ้นต่อมโมโหของร่างสูงมากกว่าเก่า ฮิบาริกัดฟันกรอดมือหนากำทอนฟาแน่นจนเส้นเลือดขึ้นมือ “ปกป้องมันงั้นรึ” เสียงทุ้มดุดันกล่าว สึนะหลบสายตาด้วยการก้มหน้าร่างเล็กๆสั่นเทิ้มมาอย่างช่วยไม่ได้


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 21:05 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 730
“จะแกหรือใคร ไอ้หน้าไหนมันสุมหัวฉันไม่เว้นทั้งนั้น” ทอนฟาในมือง้างขึ้นเข้าฟาดร่างเล็ก ใบหน้าสวยเงยหน้ามอง ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตกใจ –คุณฮิบาริ-

ผัวะ!!!!!!!!!!!

ทอนฟาฟาดเข้ากับร่างของคาโลที่เข้ามากันตัวสึนะไว้ “คาโลคุง!!!!”
“แกอยากตายเป็นคนแรกสินะ” ฮิบาริชักทอนฟาในมืออีกข้างเตรียมใส่ คาโลกระโดดถอยหลังพร้อมคว้าร่างของสึนะเข้าอ้อมอกมาด้วย ชายสวมหมวกไหมพรมหลบทอนฟาได้ฉิวเฉียด สึนะแขนขวาที่ใช้กันทอนฟาเป็นสีม่วงแดงช้ำจนร่างบางต้องร้องตกใจออกมา “คาโลคุง!!” หนุ่มหน้ามนหันมามองคนในอ้อมอก ก่อนจะส่งยิ้มให้
“มะ...ไม่เป็นไรครับ” ฮิบาริมองคนชายหนุ่มผมเงินเหมือนสัตว์ร้ายพร้อมฉีกกระชาก อารมณ์ของร่างสูงเข้าสู่ภาวะเดือดสุดๆแล้ว “พวกแกต้องตาย” ฮิบาริพุ่งตัวเข้ามา คาโลพลักร่างสึนะให้ไกลห่าง ชายหนุ่มคว้าทอนเหล็กที่อยู่บนพื้นเข้าปะทะกับทอนฟา
“คาโลคุง!” สึนะร้องเสียงหลง คาโลหันมายิ้มให้เรือนผมน้ำตาล

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมพอเรียนดาบมาบ้าง” ฮิบาริชักท่าคอมโบทอนฟาที่รวดเร็วและว่องไวเข้าจู่โจมคนข้างหน้า
คาโลพยายามรับและปัดป้องการโจมตีของอีกฝ่าย และเข้ารุกบ้างเป็นบางครั้ง

สึนะมองการต่อสู้ระหว่างคน 2 คนอย่างอึ้งๆ –คาโลรับการโจมตีของคุณฮิบาริได้งั้นหรอ-

ทว่าด้วยแขนขวาที่ได้รับผลกระทบจากทอนฟาเริ่มปวดระบบจึงทำให้เรือนผมเงินเสียหลัก ฮิบาริอาศัยจังหวะนั้นตวัดขาเตะเข้าท้องชายหนุ่มต่างชาติ “อั๊ก...........” คาโลกระเด็นจนตัวไปกระแทกต้นไม้แถวนั้น
ฮิบาริเดินย่างสามขุมเข้ามาพร้อมเหยียดยิ้ม “ลงนรกไปซะไอ้สัตว์กินพืช” ทอนฟายกขึ้นเตรียมเข้าฟาด
“คุณฮิบาริ!!!!!” เสียงของสึนะดังขึ้น ร่างบางวิ่งเข้าไปโอบกอดร่างสูงจากด้านหลัง
“ได้โปรดอย่าทำร้ายเขาเลย ฮึก” ดวงตาสีนิลเหลือบมองร่างบางที่ร้องไห้ออกมา ความรู้สึกเปียกเข้าสัมผัสกลางแผ่นหลังที่
ร่างเล็กซุกหน้าอยู่ -ร้องไห้..เพื่อมัน..-

มือหนากระชากแขนเรียวให้ออกจากเอวตัวเอง พร้อมทั้งดึงร่างเล็กให้เข้ามาใกล้จนหนาแทบชิดกัน
“อยากให้ฉันหยุด แกเป็นใครถึงคิดมาสั่งฉัน” สึนะหลุบตาลง น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความกลัวจนตัวสั่น


สุมหัวกับมัน จับมือกับมัน ปกป้องมัน ร้องไห้เพื่อมัน ขอให้เขาไว้ชีวิตมัน...


ความโกรธเข้าครอบงำฮิบาริจนฉุดไม่ขึ้นแล้ว ร่างสูงเหวี่ยงสึนะไปกระแทกกับผนังตึกอาคาร ร่างสูงเข้าเบียดกายหาร่างบางทันที
“สึนะคุง!” คาโลยันตัวลุกขึ้นอย่างโงนเงนพร้อมมือหนากุมช่องท้องตัวเอง ฮิบาริมองชายหนุ่มตาสีฟ้าใสก่อนจะตวัดกลับมามองสัตว์กินพืชที่อ้อมแขนเขา


Last edited by blood_hana on 12 Jun 2008, 21:56, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 21:09 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 730
“!!!!!!!!!!!!!!!!!!” ฮิบาริเข้าประกบปากเรียวเล็กสีชมพูอย่างดูดดื่มและร้อนแรง ลิ้นอุ่นสอดเข้าปากบางและพัวพันกับลิ้นเล็กจนสึนะรู้สึกอึกอัด “อือ......” เรือนผมน้ำตาลร้องประท้วงมือเล็กพยายามทุบอกกว้างประท้วง
ริมฝีปากสีชมพูพยายามเม้มไม่ให้คนข้างหน้าทำตามอำเภอใจ ยิ่งสึนะต่อต้านก็ยิ่งกระตุ้นความเดือดดาลในใจของเรือนผมดำ ฮิบาริเบียดตัวเข้าหาสึนะแนบแน่นจนเกือนเป็นเนื้อเดียวกัน มือหนาเริ่มลูบขาเรียวผ่านกางเกงนักเรียนไปถึงร่องบันท้ายของสึนะพร้อมนิ้วเรียวกดลงตรงจุดนั้น “อ๊ะ!!!”

สึนะสะดุ้งโหยงสุดตัวด้วยความตกใจ ร่างกายที่ดิ้นอยู่อ่อนยวบทันที มือบางจิกขยำเข้าเสื้อนักเรียนของร่างสูง
-อะไร คุณฮิบาริทำอะไร?- ดวงหน้าหวานหน้าแดงสุดๆ เสียงบางอย่างกำลังจะเปล่งออกจากคอ แต่ฮิบาริกลับหยุดเอา นัยส์สีนิลหันมองชายหนุ่มผมเงินที่ยืนมองค้างอยู่ ฮิบาริเหยียดยิ้มและหันมาอุ้มร่างของสึนะในท่าอุ้มเจ้าสาว “คะ..คุณฮิบาริ!” เรือนผมสีน้ำตาลร้องตกใจ เรียวแขนเข้าโอบคอร่างสูงโดยอัตโนมัติเพราะกลัวตก

ชายผมดำเดินสวนร่างของคาโลไป โดยพูดทิ้งท้ายไว้
“ฉันจะปล่อยแกไป แต่จำใส่หัวไว้อย่ามาสุมหัวให้ฉันเห็นอีก” ดวงตาสีฟ้ามองร่างของชายหนุ่มที่เดินจากไป
จนลับสายตา รอยยิ้มผุดขึ้นบนหน้าของเรือนผมเงิน “อย่าสุมหัว หรืออย่ายุ่งกับสึนะคุงกันแน่ครับ”


.
.

สึนะนั่งบิดมือตัวเอง พร้อมใบหน้าที่แดงก่ำ ดวงตาสีน้ำตาลค้อนมองชายหนุ่มหน้าตายที่นั่งเซ็นเอกสารบนโต๊ะเป็นระยะ พอหนุ่มผมดำมองกลับสึนะก็รีบเสหน้าไปทางอื่นพร้อมใบหน้าที่เป็นสีแดงเข้มขึ้น
-คุณฮิบาริ บ้าที่สุด!!!- สึนะด่าทอร่างสูงอีกครั้งในใจ นี้เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่เขาโดนอีกฝ่ายจูบ แต่คราวนี้พี่แกเล่นเอาต่อหน้าเพื่อนใหม่เข้าจังๆ

คิดแล้วเครียดโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก(ตะโกนในใจ)


Profile  Offline
 
 Post subject:
PostPosted: 12 Jun 2008, 21:12 
User avatar
Joined: 03 Feb 2008, 20:36
Posts: 730
“เป็นอะไรไป” เสียงทุ้มถาม สึนะสะบัดหน้าหนี ชายหนุ่มผมดำชักสีหน้าไม่พอใจ นี้เขาอุตส่าห์ยอมหน้าด้าน
(นายด้านเต็มที่แล้วรู้ตัวรึเปล่าคุณ18 ) เปิดเรื่องคุยแล้วจะเอาไงอีกว่ะ!!!

ฮิบาริกระแทกปากกาลงบนโต๊ะจนสึนะสะดุ้ง แต่ก็ยังทำหน้าเป็นไม่สนใจใยดี ร่างสูงลุกจากเก้าอี้ทำงานมาทรุดนั่งลงบนโซฟาข้างร่างบาง คราวนี้ไม่สนก็ต้องสนแล้ว เพราะเดาอารมณ์ชายหน้าตายไม่ออกจริงๆว่ามาไม้ไหน
ชายตัวเล็กรีบเขยิบหนีทันที แต่กลับโดนมือหนาคว้าเอาแขนไว้ “ปะ...ปล่อยผมนะ!!!!!” สึนะร้องและพยายามออกแรงที่ดิ้นสุดตัว ฮิบาริขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ ร่างสูงใช้แรงเพียง 1ใน3 ดึงร่างเล็กเข้ามานั่งตักตนเอง


“!!!!!!!!!!” สึนะตัวแข็งทื่อ พอจะหนีก็โดนแขนแกร่งเข้าโอบกอดจากด้านหลัง
“เป็นอะไรของแกเจ้าสัตว์กินพืช” ตวัดสายตากลมโตมองอย่างโมโห ก่อนจะตอบเสียงกระด้าง
“คุณฮิบาริบ้าที่สุด ทำแบบนี้ทำไม จูบผมทำไม” หนุ่มผมดำตีสีหน้าปกติเรียบเฉยไม่ตอบคำถาม
ใบหน้าสวยน้ำตาคลอเบ้าทันที –โกรธคุณฮิบาริ จริงๆแล้วนะ-

สึนะพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขน แต่ทำยังไงก็หลุดไม่ได้ แถมอ้อมแขนนั้นรัดแน่นกว่าเก่า


"ปล่อย!!”
“กับเจ้านั้น แก่ยอมให้กอดได้ง่าย” ฮิบาริพูดเสียงเย็นเรียบ จนขนหลังของร่างเล็กตั้งชัน
ใบหน้าของชายหนุ่มดูดุดันมาทันที “คุณฮิบา....อะ!!” ร่างของสึนะถูกกดลงบนโซฟาพร้อมริมฝีปากหนาที่เข้าบดขยี้ปากสีชมพูสดที่แดงบวมจากจูบครั้งที่แล้วอีกครั้ง ฮิบาริถอนปาก ลิ้นอุ่นโลมเลียลำคอขาวพร้อมขบกัดจนสึนะรู้สึกเจ็บ “เจ็บนะ!!!คุณฮิบาริ!!” ปากตะโกนเปล่งเสียงไล่ ทว่าแรงที่มีมันหดหายทันที เมื่อนิ้วเรียวเข้าลากผ่านเป้ากางเกงเขาอย่างแผ่วเบา “อ๊า....” สึนะรีบยกมือขึ้นมาตะครุบปากตัวเองทันที ฮิบาริเงยหน้าขึ้นมองคนด้านล่างที่หน้าแดงจัด
“หึ” ร่างสูงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะผละออกจากร่างบาง

เสียงกริ๊งออดดังขึ้น เป็นสัญญาณหมดเวลาพักกลาง ชายหนุ่มหันหลังให้สึนะแล้วไปหยิบหนังสือในตู้หนังสือห้องตัวเองมานั่งอ่านบนเก้าอี้นวม สึนะจึงถือโอกาสนี้รีบลุกและวิ่งหนีออกไปจากห้องอย่างด่วนจี๋
เสียงประตูห้องปิดลง พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าคม

-แกคิดว่าฉันปล่อยแกง่ายๆโดยไม่ทำอะไรรึไงซาวาดะ สึนะโยชิ-


Last edited by blood_hana on 13 Jun 2008, 16:06, edited 1 time in total.

Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 416 posts ]  Go to page Previous  1 ... 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 ... 28  Next


Who is online

Users browsing this forum: ChocolateMint, meiar, onimizu_382, RARERIZ, shabu, WAKETSU, ~So~Kiss~ and 2 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: