•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

กรี้ดดด ยามะลูกแม่
ยอมปล่อยได้ไง!!!!
มันต้อง.... สิ ระดับนี้แล้ว
มาต่อไวๆเด้อออ

ง่า ยามะ นายปล่อยท่านฮิอาบน้ำคนเดียวได้ยางงาย แอบหวังเล็กๆ หุหุ >////<

ยามะเนี่ยน้า นายชอบยั่วให้ท่านฮิเขิลนะเนี่ย

ชอบเวลาท่านฮิเขิล กลบเกลื่อนเวลาเขิลน่าร๊ากกที่สุดดดดเลย

แล้วจะมาตามอ่านต่อนะค้า ฝันดีค่าท่านส้ม

วะฮะฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ
เราว่าแล้วว่ามันจะกลับมาตอนอาบน้ำ กร๊าก ก ก
เห็นม่ะ แล้วมันก็ไม่หยุดที่อาบน้ำจริง ๆ ฮ่า ๆ รอตอนต่อไป ดูดิ๊ว่ามันจะเรทกว่านี้มั้ย คุ ๆ ๆ
= ., = หืน หื่น หื้น หื๊น หื๋น กรั่ก ๆ ๆ

น่ารักอ่ะ ท่านฮิบา เวลาเขินยิ่งน่ารัก ชอบ
แต่ไมยามะมันด้านจริง ดู๊ทำท่านฮิบาเขินหน้าแดงแปร๊ดเลย
(เป็นเรา เราคงไม่แค่เขิน อาจเป็นลมตายไปเลยก็อาจจะเป็นได้)

ท่านส้ม อู้ไปเล่นสงกรานต์มารึ ?
เราก็อู้ไปมาเหมือนกัน สาดกันที หัวเปียกชุ่มโชกเลยทีเดียว
วันนี้สงกรานต์วันสุดท้าย


ก็นะ .. . . สาด ด ด ด เลยแล้วกัน
ท่านส้มเปียกม่ะ ? เรากะให้ท่านเปียกเลยนะเนี่ย
ฮ่า ๆ ๆ ๆ

ว้ายอะไม่ได้เมนต์นานเลยขอโทษจริงๆค่ะพอดีคอมเสียเลยต้องเอาไปซ่อม

ดูดิตอนที่15แหละแต่อะก็ใช้ความสามารถอ่านรวดเดียวพอมาถึงตอนนี้

กรี๊ดดดดดอีนังยามะทำไมปล่อยท่านฮิไปละยะทำไมไม่จับกดคาอ่างน้ำไปเลยล่ะ

ว้ายขัดใจโว้ย/โดนจับออกนอกกระทู้

มาต่ออีกนะคะจะรออ่านขอให้มีความสุขกับวันสงกรานต์นะจ๊ะ/เฮ้ยเลยมาแล้วนี้นา

ป.ล 8018โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กลับมาแล้วจ๊า

โหท่านส้ม เค้ากลับมาถึงก็ทำเค้าค้างอีกแล้วอ่ะ

ยามะทำไมหน้านายหนาแบบนี้ หัดมียางซะมั่งเถอะนะ

แล้วทำไมไม่จับท่านฮิกดซะเลยล่ะ ปล่อยให้ท่านฮิรอดได้ยังไง

ท่านฮิ อายยยยยยย ย้ำ ท่านฮิอายยยยยย 555 (ก็สมควรอายอยู่หรอก ไม่ได้หนาเหมือนใครบ้างคนนิเนอะ)

ท่านฮิ ยามะเวอร์ชั่นเด็ก ก็ยังไม่เว้นเลยหรอก

ฮา .. กลับมาด้วยความทุลักทุเล
สงกรานต์เหรอครับ ไอ้ส้มไม่ได้ออกไปไหนเลย (สารภาพว่า ส้มเบื่อคนเยอะและเกลียดที่ตัวเปียก = =b)
สงกรานต์เหรอครับ .. ชิวอยู่กับเกมครับ ฮา ...
ชิ๊วชิว /โดนคนอ่านกระทืบ/ แต่ แต่ แต่ แต่ ส้มก็คลอดโดได้หน้านึงนะ /เรอะ มันไม่ใช่ข้อแก้ตัวเฟ้ยย/

-----------------------
ท่าน ไซโค
- จะบอกว่าส้มโอจิค่อนท่านไซโคจะเชื่อไหม (ฮา) โอจิจริงๆนะ ถึงโชตะจะทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวย แต่ยังไงคนแก่ดีที่สึด!! (ถ้าเห็นเด็กแล้วโมเอ้ะ เห็นคนแก่เท่ห์ๆก็หัวใจเต้นระรัวแหละครับ ><"!) ไอ้ส้มรับทั้งอีโต้และปังตอด้วยใจเช่นกัน กร๊าก

ท่าน clover
- ขอบคุณคร้าบ (ฮา) ก็แหมมันตัดใจไม่ได้นี่นา โดนเด็กลวมลามแล้วมันโอมเอ้ะโมเอะ นี่ครับ (ฮา)

ท่าน !!RikkU!!
- ฮ่าๆๆ ถ้าท่านหื่นไอ้ส้มก็หื่นกว่าแหละครับ *แปะๆ*

ท่าน Anubis
- เอิ๊ก โดนซูชิเด็กจกกำไรเกินควรไปมากพอแล้วครับ เดี๋ยวแม่ยกจะอิจฉาไปมากกว่านี้ (ฮา)

ท่าน มาย
- ฮ่าๆๆ แต่ซูชิมันเริ่มก่อนนะ (หนูฮิไม่ผิด ก๊กก) กระซิบ /ซูชิมันเนียนมาด้านมันแกล้งครับ (ฮา)/

ท่าน คิวะ
- ฮ่าๆๆๆๆ ถึงใจซูชิสว่างด้วยหรือเปล่าล่ะครับท่านพี่ (ฮา)

ท่าน เล
- ชะอ้าววววว นึกว่าอิจฉาในความโชคดีของซูชิซะอีก (ฮา) /สาดน้ำท่านเลคืน เอ้ยยเลยวันสงกรานต์มานานแล้วเฟ้ย/

ท่าน reddieG
- คึๆ .. มันต้องงยั่วให้อยยากแล้วจากไปสิครับ

ท่าน Pao.~*
- ฮ่าๆ หนูฮิเขินผมก็ชอบ ชอบเข้าขั้น เวลาคนซึนๆเขินนี่มันสุดยอดจริงๆ ยามะคงจะรู้สึกแบบเดียวกับผมล่ะมั้ง (ฮา)

ท่าน Priest
- คึๆๆๆ มันจะเรทกว่านี้ไหม ไอ้ส้มตอบเต็มปากว่าชัวร์ กร๊ากกก คึๆ ซูชิหน้ามันหนามันเนียนมันด้านแล้วครับ (ฮา) ส้มไม่ได้อู้เนะ ไม่ได้เล่นสงกรานต์ด้วย ก๊าก แต่ส้มไปมุดหัวอยู่ในเกม ชะอ้าววว ส้มไม่เปียกหรอกครับ ตัวอ่ะไม่แต่ใจ่เปียก ชุ่มฉ่ำเล้ยย /โดนตบฐานเล่นมุกเสี่ยว ฮา/

ท่าน arume
- ไม่เป็นไรครับ ยินดีด้วยเนะที่คอมกลับมาครับ ชะอ้าว อีกรายที่ลุ้นเชียร์เล่นวี๊ดวิ้วในห้องน้ำ (ฮา) ฮ่าๆๆ

ท่าน ~*mamo*~
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน(?)คร้าบ ~ ยางมันถูกหนูฮิละลายไปแล้ว ตอบแทนยามะอย่างเต็มปาก กร๊ากก ฮิอาย ฮิเขิน ฮิน่ารัก ยามะเลยรักฮิ เกี่ยวมั้ย /ไม่เกี่ยวว/

-----------------------------

ก่อนจะเข้าฟิค .... อันเนื่องมาจากการที่ไอ้ส้มอู้ ไอ้ส้มดอง ไอ้ส้มบ้า
เลยเผาได้โดมาหนึ่งหน้า และ จอดสนิท - -" ..... เผา เน่าและเบี้ยว .................................... ขี้เกียจขนาดสกรีนยังไม่แลย - -"
ขออภัยครับ แต่ไอ้ส้มมันได้เชื้อซูชิมาไม่อาย ประจานตัวเอง (ก๊าก)



ถ้าขยันอาจจะมีมาเซอร์วิสเรื่อยๆครับ ... เรอะ ...............................................
คนมันขี้คร้านนี่นา (ฮา)
เข้าเรื่องกลับไปฟิคกันเถิดดจะเกิดผล (ฮา)
----------------------------

Until you .. [15] 2/2 (18/04/08 )


... ถ้าเกิดอ่างนี้ลึกพอจะเชื่อมถึงอีกโลกเค้าไม่ลังเลที่จะดำลงไปหนีหัวใจตัวเองที่เต้นระรัวเลย ฮิบาริยอบกายลงให้ตัวจุ่มแช่น้ำนั่นอยู่นานพอจะขาดอากาศหายใจก็โผล่ขึ้นมารับออกซิเจน



เมื่อเลิกคิดที่จะแช่น้ำ ร่างเพรียวก็ออกจากอ่างก่อนจะไปหยุกอยู่ที่ฝักบัวอาบน้ำแทน



กะจะสระผมล้างตัว ..




แกร๊ก ..




มือเรียวที่หยิบขวดแชมพูชะงัก หันกลับไปที่ประตูก็พบเจ้าคนหน้าซื่อยิ้มแหยมาให้




เห็นเต็มๆตาเลย ..




ให้ตายสิ น่า....ชะมัด





“ง่า ..เอาผ้าเช็ดตัวอันใหม่มา..คื...โอ๊กก!!!” ขวดในมือนั่นแหละที่ปาเสยยอดหน้า คนตัวเล็กหน้าขึ้นสีสด หยิบฉวยอะไรได้คราวนี้ก็ปารัวใส่ไม่ยั้งทันที




“เข้ามาน่ะหันเคาะประตูเสียบ้าง!!!” ก่นด่ามันเข้าไปอีก ขว้างมันเข้าไปแม้มันจะนอนกองสลบยอมแพ้สดุษฎีแต่ก็ไม่ยอมหยุด จนหมดของที่จะหยิบฉวยได้นั่นแหละ คนขี้อายจึงหยิบผ้าเช็ดตัวซากจากการทำความดีมาพันกายท่อนล่างเอาไว้หลวมๆ เขี่ยศพ(?) เจ้าบ้ากามที่ถือวิสาสะยึดครองเสื้อผ้าเค้าไปให้พ้นๆทาง




ฮิบาริยืนหยุดอยู่หน้ากระจกเต็มตัวมองตัวเองในเงาด้วยความกระดาก ก่อนจะยกมือขึ้นถูแก้มหวังให้มันเกลือนเลือดที่มารวมตัวกันกลับไปยังที่ที่ควรอยู่




แต่ทำเท่าไหร่ก็ยิ่งแดงนี่สิ ..




สัมผัสของผ้านุ่มบนศรีษะขยับไปมาทำให้ต้องเหลือบสายตามองผ่านกระจกแล้วไอ้หน้าที่ขึ้นสีแปร๊ดอยู่แล้วก็แดงมากเข้าไปใหญ่




“เช็ดผมด้วยสิ” มือที่ขยุ้มเบาๆทำให้ลืมอายไปได้ขณะหนึ่งยอมปล่อยให้คนตัวสูงเช็ดหัวให้ว่าง่ายจนน่าใจหาย




เสียงทุ้มที่คลอเคลียอยู่ข้างหูชวนให้รู้สึกดีมากกว่าจั๊กจี้ มือที่ขยับเบาๆก็เหมือนจะนวดเฟ้นเอาความเครียดให้หลุดตามไป





“นี่ฮิบาริ ..” เจ้าคนบริการดีเริ่มตักตวงความสุข แนบริมฝีปากร้อนๆไปตามลำคอขาว เม้มผ่านต้นคอเรื่อยลงไปยังแผ่นหลังเปลือย สองแขนเรียวถูกจับแนบไปกับลำตัวอย่างรู้ดีว่าหากปล่อยจะต้องโดนโทษให้สาสม




“ทำบ้าอะไรของนาย หยุดนะ” ร่างเล็กแอ่นหลังกระถดหนียามเมื่อริมฝีปากมาคลอเคลียอยู่ขอบผ้าที่พันกาย ขาเรียวยกขึ้นเตรียมจะง้างถีบหากแต่พ่อหน้ามนกลับไวกว่าเอี้ยวขาตัวเองล็อกซะขยับไม่ได้




ใบหน้าหล่อเหล่าที่ซุกซบอยู่กับหลังเนียนแย้มรอยยิ้ม กับผลงานตระกาลตารอยจ้ำแดงๆที่ฮิบาริไม่มีวันเห็น แน่ล่ะถ้าเห็นก็เท่ากับว่าเค้าคงไม่มีชีวิตรอดถึงวันพรุ่งนี้





“เจ้าบ้า ปล่อยนะ” ดิ้นเข้าไป แต่ก็ไร้ผล รู้สึกถึงแผ่นหลังตัวเองร้อนฉ่าอย่างกับใครเอาเหล็กมาอังหน้าก็พลันร้อนตามไปด้วย




“อีกหน่อยน่า”





บ้านแกน่ะสิ!!!





คนตัวเล็กไม่ยอมอีกแล้วเห็นมันซุกไซ้ต่ำลงไปผ่านกระจกเป็นต้องยกขาขึ้นเหยียบกระทืบขยี้ให้ปล่อยจากพันธนาการ ก่อนจะต่อยอั๊กเข้าหน้าคมๆไปอีกหมัด แม่นเหมือนจังวาง




“ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!!” เสื้อใกล้ๆมือถูกคว้ามาสวมอาจไม่ได้ช่วยอะไรแต่ก็เหมือนที่พึ่งให้อุ่นใจยามนี้ก่อนจะเข้าใกล้คนตรงหน้าน่ะนะ




“ออกไปเลย จะตายหรือจะออกไปเลือกมา!!” สาละวนดันมันออกจากห้องซึ่งพ่อเจ้าประคุณก็ยอมโดยดุษฎี



“ฉันอยากอยู่กับนายนะ” คนตัวสูงลงมาถึงชั้นล่างเรียบร้อย แต่ก็หยุดยืนทื่อๆเหมือนพระอิฐพระปูน


........

...

“กลับบ้านตัวเองไปซะ”




“ไปส่งได้มั้ย ฉันกลัวหมากัดอ่ะ” เอาเข้าไปเนียนเข้าไป ใครเชื่อก็บ้าแล้ว ..ฮิบาริกุมขมับกับไอ้คนขี้ตื้อ หลิ่วสายตามองชั่งใจก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ




“อ้าว แล้วนั่นนายจะไปไหน” พ่อคนเนียนเกิดอาการสงใสเมื่อคนน่ารักเลิกล้มจะผลักไสเขาออกไปคำตอบคือห้องครัวที่หายหลุบเข้าไป




“ยังไม่กินข้าวอีก ระวังกระเพาะจะถามหานะ” ยามาโมโตะนั่งอยู่บนเคาน์เตอร์ มองดูฮิบาริที่คุ้ยๆหาอะไรบางอย่าง




“เรื่องของฉัน” นมกล่องถูกโยนให้คนหัวตั้ง ก่อนจะคว้าเอากล่องสองสามกล่องมากองไว้บนโต๊ะ




“แต๊งค์” นัยน์ตาสีน้ำตามองร่างบางที่กำลังง่วนกับของในกล่องอย่างขับขัน ก็นะไม่คิดว่าจะน่าเอ็นดูขนาดนี้




ปกติก็ออกจะโหด โฉด เจอใครไม่ชอบเป็นต้องขย้ำให้ตาย แต่มาเห็นอีกมุมแบบนี้ไอ้ภาพที่มักจะอยู่กับกองซากศพและเลือดดันหายไปปลิดทิ้ง




เหลือแต่เด็กหนุ่มน่ารักที่กำลังหาของกินประทังท้องตัวเองก็เท่านั้น




ปลายตะเกียบคีบไปบนแผ่นชีสชนิดที่ยามาโมโตะเห็นแล้วใจหาย จำนวนน้อยเสียที่ไหน แต่ทำไมถึงยังตัวเล็กแบบนี้อยู่ได้นะ ปริมาณการกินก็ใช่ย่อย แค่เห็นก็อิ่มแทน




“อย่าบอกนะว่านายกินแต่จั๊งค์ฟู๊ดพวกนี้น่ะ” ในที่สุดก็ยอมเอ่ยปาก เมื่อแฮมเบอร์เกมทำเองชินที่สามกำลังจะตามเข้าไปอยู่ในท้อง “ไม่ดีต่อสุขภาพนา”




“ยุ่ง” ..จะบอกว่าชอบเดี๋ยวมันจะต้องมีรายการเทศนาธรรมกระเพาะมีค่า แคลเซียบำรุงสมองแน่ๆ ใครจะไปคิดว่านักกีฬาแบบนั้นโภชนาการจัดจนไม่เข้ากับนิสัย




“นายนี่น้า ถ้าขี้เกียจขนาดนั้นจะไปกินร้านพ่อฉันก็ได้” คนฟังไม่สนใจ เคี้ยวอาหารเข้าปากทำเหมือนคนเทศน์ไม่ได้อยู่ในห้องนี้ “ไม่ก็ให้ฉันมาทำให้กินก็ได้นี่นา”



“ฉันยังไม่อยากมีหน้าเป็นซูชิหรอกนะ” สวนขึ้นทันควัน ก็ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่มันก็ต้องมีเบื่อบ้าง “แล้วปกติก็จะมีแม่บ้านมาทุกวันอยู่แล้ว วันนี้แค่ลาหยุด”




คนเทศนาทำหน้าเจื่อนเหมือนหน้าแตกไปสนิท บ่นกระปอดกระแปดน่ารำคาญ จนชักไม่แน่ใจแล้วว่าไอ้บ้าตัวนี้จะยกตัวขึ้นมาเป็นบุพการีเขาหรืออย่างไร




“เอาเถอะ” คนตัวสูงตวัดตัวลงจากเคาน์เตอร์เข้าไปโอบหลังคลอเคลียอยู่กับเรือนผมนิ่มเปลี่ยนเรื่องเอาแต่ใจตัวเองซะดื้อๆ




“มีอะไรอย่างอื่นให้ทำมากกว่ากินตั้งเยอะ” ริมฝีปากร้อนนัวเนียอยู่ชิดใบหู มือก็ล้วงป่ายปะผ่านชายเสื้อค่อยๆเลิกขึ้น ทำเอาคนสุขสำราญกับการรับประทานสะดุ้งสุดตัวเลิกสนใจจะกินแล้วหันมาตาเขียวใส่คนลวนลาม




“ทำบ้าอะไรของนาย” แก้มขาวแดงระเรื่อขึ้นด้วยพิษรักจากริมฝีปากที่ซุกไซ้อยู่ซอกคอ ก่อนจะวกกลับมาที่กลีบปากบางตัดฉับบทสนทนาไม่พึงประสงค์ในเวลานี้




รสจูบรุกล้ำรุกไล่ทำเอาคนแข็งนอกยอมเผยความอ่อนราวขี้ผึ้งลนไฟ เกาะเกี่ยวบ่ากว้างเอาไว้เป็นสรณะจูบตอบกลับอย่างไมใครจะทำมากนัก




มือหนุ่มนักกีฬากวาดเอาของโภชนาการออกไปอีกทาง ก่อนจะผลักร่างเพรียวบางให้ราบไปกับโต๊ะกดสองมือไว้กับพื้นไม้กักกันเอาไว้ให้อยู่ใต้ร่าง




“ก็..กำลังจะทานข้าวลงกระเพาะไง” ข้าวพันธุ์ฮิบาริ เคียวยะน่ะสิ!! นัยน์ตาคู่สวยถลึงมองขู่ แต่ก็ต้องหน้าแดงสะบัดหน้าพรืดไปอีกทาง




“กะเพราะว่ารักนายน่ะนะ..อุ๊บ!!” หมัดคมๆสวนเข้าไปที่หน้ายามที่ยามาโมโตะเผลอผ่อนแรงลงเพราะตายใจที่ร่างงามหยุดนิ่ง ก่อนจะรวบเอาไว้เหมือนเดิมด้วยกลัวจะประทุศร้ายเขามากไปกว่านี้




“พูดแบบนี้อยากตายมากนักใช่ไหม” ส่งนัยน์ตาดุๆมองก็ไม่ได้ช่วยอะไรนอกจากเรียกรอยยิ้มขันๆให้ตัวเองกระดากอายได้เท่านั้น “ปล่อย ฉันง่วงจะนอน!!”




นั่นก็เหมือนขุดหลุมฝังกลบตัวเองไปเรียบร้อย ยามาโมโตะหัวเราะเบาๆ




“ง่วงก็นอนไปสิ” ว่าเปล่าที่ไหน หน้าคมคายซุกซบอยู่กับซอกคอกรุ่มกลิ่นหอมของสบู่ที่ใช้ลอยมาแตะจมูกจางๆชวนให้สูดกลิ่นหอมหวังเพียรจะจำจดกลิ่นนี้ตลดไป




ปลายลิ้นร้อนๆลากไล้ตวัดติ่งหูลงมาตามแนวสันกรามเชิดรั้งให้ไปหน้านั้นแหงนอย่างไม่สมยอมก่อนจะฉกความหวานจากริมฝีปากเข้าให้เฮือกใหญ่เรียกรอดรีดไล้เสียสิ้นซึ่งอณูสติแห่งความหยาบกระด้างที่เพียรสร้างขึ้นมาบังใจตน




“ตอนนายว่าง่ายแบบนี้ก็น่ารักดี” เสียงกระซิบชิดริมฝีปาก หน้าผากชนกันขณะที่ดวงตาก็ส่งผ่านความในที่ไม่อาจปิดซ่อนไว้ได้ของคนทั้งคู่




“น่ารักแบบนี้แค่กับฉันนะ” ...จะด้วยเหตุผลอะไรแต่ยามาโมโตะก็คงจะมีไหวแกว่งบ้าง ถึงคนงามจะยึดมั่นแค่เพียงเขาหากแต่ปากรั้นๆนี่ก็ไม่เคยจะเอ่ยออกมาให้ชื่นใจเสียที




“พูดบ้าอะไรของนาย” นัยน์ตาคู่สวยประกายไหววูบที่เจ้าตัวคงไม่รู้ว่าน่ารักขนาดไหน




ไม่ใช่ประกายดุยามเมื่อโกรธา




ไม่ใช่ประกายความร้ายกาจยามเมื่อเจอศรัตรู ..




“บอกว่ารักนาย” กระเซ้าเข้าไปให้คนอยู่ใต้ร่างปั้นหน้าไม่ถูกอย่าหวังว่าจะได้สะบัดหน้าหนีเพราะเค้ากักมันไว้ด้วยหน้าของตัวเอง
ปลายลิ้นตวัดเลียกลีบปากทั้งๆที่นัยน์ตากลับจ้องมองสบกันแลกลิ้นพัวพันกันอยู่อย่างนั้น ก่อนจะเป็นคนตัวเล็กที่ทนไม่ได้หลับตาลงเสียเอง




ยามาโมโตะยอมถอนจูบออกไล้ใบหน้าฝังไปกับเรือนผมที่ประปราย ขบเม้มซอกคอเกิดรอยแดงตรีตราเหมือนแผ่นหลังที่เค้าทำไปเมื่อครู่ เสื้อยืดตัวตัวบางถูกร่นขึ้นไปกองไว้ที่อก ไม่คิดจะพักก็เข้าครอบครองปลายถันข้างซ้ายโดยไว้ ดูดเม้มจนแข็งตึงสู้ลิ้นก็กลับไปละเลงอีกข้างแทน




“อือ..อ..” มือเรียวดันอยู่บนไหล่หนานั้นหวังให้ออกหรือจะรับเค้ามาเติมเต็มก็ไม่อาจหยั่งถึง แต่ลิ้นที่ชักพาต่ำลงไปเรื่อยๆทำเอาเจ้าตัวแอ่นสะโพกตามอย่างยั่วเย้า




ลิ้นเย็นลากต่ำลงไปเรื่อยๆ .. จวบจนขอบกางเกงแล้วหยุดกึก นิ้วเรียวของหนุ่มนักกีฬาค่อยๆเกี่ยวมันลงช้าๆ แต่ท่อนขาเรียวกลับหนีเข้ามาเสียอย่างนั้นทำให้เค้าต้องจับแยกออกแล้วกางเกงพร้อมชั้นในก็ลงไปกองที่หัวเข่าเสร็จสรรพ




ลิ้นเจ้าปัญหาเข้าครอบคลุมส่วนปลายระรัวด้วยความไร้ปรานีจนคนถูกกระทำแอ่นกายบิด จิกนิ้วมือไปกับโต๊ะสีเข้มแน่นหวังสะกัดกั้นอารมณ์ปรารถนาที่ไม่อาจหักห้าม





“อ๊า ..ไม่ ...หยุดนะ”




ลิ้นเย็นลากไล้ปรนเปรอความสุขให้ ท่อนขาหนีบแน่นเหมือนคนสั่นกลัว




..ใกล้จะถึงวิมานหวานๆ ..ยอดปลายปริ่มน้ำเป็นตัวเตือน




กึก!!




หยุดชะงักไม่ว่าหนำซ้ำยังมีหน้ามารวบกางเกงขึ้นกลับเข้าที่เก่าทั้งที่ส่วนปลายยังแข็งขืนอยู่คุกกรุ่นรอการปรนเปรอ




“นายไม่ชอบฉันก็ไม่อยากจะฝืน”


-------------- TBC สำหรับวันนี้สวัสดีครับ ..... ตรู๊ด ...ตรู๊ด ...-------------------------

หวาน หวาน หวาน หวาน หวาน หวาน หวาน หวาน หวาน ... หวานเกินไปแย้วว

แต่ แต่ แต่ แต่ ส้มชอบอะไรหวานๆนี่นา (ไม่นับที่กินขนมหวานต่างข้าวนะ - -")

แทนคำขอขมาจากไอ้ส้มที่มุดหัวหายไปนานครับ *ซึม - -"

[spoil]8018 Doujinshi - Completed ?[/spoil]

Nitro เช่นเดิมครับ ก็ส้มรักคนวาดคนนี้นี่นา......ฮ่าๆ......

เอ้าของแถมครับ......................ใครต้องการ (?) แต่ไอ้ส้มจะให้อ่ะครับ..



.........
ตะบองไว้ฟาดหัวใคร ?ใหญ่จริงๆเลย (ฮา)
/โกยย..../

มาอ่านตั้งแต่แรกเลยจ้ะ รวดเดียวจบ >.<

ยามาโมโตะนี่ถือคติด้านได้อายอดจริงๆ ตั้งแต่ตอนแรกละฮิบาริก็อีกคนรักเค้าจะแย่แล้วยังปากแข็งอีก

แต่ก็น่ารักไปอีกแบบค่ะ อ่านไปก็มีความสุขไปตลอดเลย

หนูจิบิยามะนั่นเล็กแต่ตัวจริงๆ นิสัยเหมือนตอนโตเปี๊ยบ กลับไปคงงงแย่เลยพี่ฮิบาริหายไปไหน - -+

ตอนนี้จบได้ค้างได้ใจสุดๆไปเลยจ้ะ ฮึกก!~ T^T

ยามาโมโตะบ้าที่สุด!!! T___T

โดจินที่วาดเองน่ารักมากๆเลยค่ะ อยากให้มีต่อจริงๆเลยหน้าเดียวมันไม่จุใจ!!

ขอบคุณที่แต่งฟิกให้อ่านค่ะ แล้วจะรอตอนต่อไป(อย่างใจจดใจจ่อ)นะคะ ^^

ยามะนายตายแน่ ๆ

บังอาจมาทำให้ท่านฮิค้างแล้วยังมีหน้ามาบอก

"นายไม่ชอบฉันก็ไม่อยากจะฝืน” นายช่างกล้าพูดนะ ปกติไม่เห็นเคยถามเลยนิฮะ

ท่านฮิ วันหนึ่งจะหน้าแดงซักกี่รอบดีล่ะ แดงมาก ๆ มันจะระเบิดเอาน๊า ฟลุบ ก้มหัวหลบทอมฟา

ท่านส้ม เค้าค้างอีกแล้วอ๊า T^T ชอบทำให้อยากแล้วจากไปอีกแล้วอ่ะ ลงไปนอนดิ้น ไม่ยอม ไม่ยอม หนูจะอ่านอีก หนูจะอ่านอีก

โครม โดนท่านส้มถีบลงไปนอนของจริง

อ๊ายยยยยยยยยยยยยย ค้าง ค่ะ ค้างงง

ยามะ นายนี่นะ จะแกล้งท่านฮิหรืองายห๊า แอบยิ้มอยู่ละสิท่า ฮะฮะฮะ

"นายไม่ชอบฉันก็ไม่อยากจะฝืน”

แหม แหม ทีก่อนหน้า ท่านฮิก้อไม่ยอม ไม่เหนจะหยุดเลยอ่า แง่ง

รออ่านตอนต่อไปค้า

ฮึ้ยยยย น่ารักเกินไปแล้ววว

ยามาโมโตะขี้โกงฟะ!! 555555
แกล้งท่านฮิ~ ใจร้ายๆๆๆๆๆ
ท่านฮิอย่าไปยอม ออนทอปๆๆๆ (เห้ย มันพูดไรไม่อายฟ้าดิน ฮา)

หวานกันซะจริ๊งงงงง

โดจินชะเอิงเอยยย 55555 ต้องกลับไปโหลดบ้าน โฮวกกกกกก

สู้ตายค่า น่าร๊าก

ค้าง~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อย่างแรง =[]="""

ไอ้ยามะ
กล้าดียังไงมาทำให้อารมณ์ท่านฮิของชั้นค้างแล้วจากไป
เอิ้กๆๆๆๆๆ (//คำพูดแสดงความหื่นเต็มที่)



ปล.ในที่สุดก็มาต่อตอนนี้จนได้น้า นั่งรอมาตั้งกะสงกรานต์ 55+

[align=center]คบกันมานานเพิ่งรู้ว่าน้องส้มวาดรูปเป็น

โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

โดนถีบยติดขอบอ่าง กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ล้อเล่นๆลายเซ็นน่ารักมากน้องเอ่ย คุณพี่ขอคารวะ

ท่าทางจะวาดโดเก่งเสียด้วย

หึหึ สงสัยต้องลากมาวาดร่วมแทนฟิคเสียแล้ว(คิวะมันจะคั่วให้หมดเลยหรือนั่น/ฮา)

เอ้า ลุยเข้าไปๆ

เปรี้ยงงงงงงงงงง

ค้างแทนฮิบะ

ยามะแก๊ แก มาทำให้อยากแล้วจากไปเรอะ

แบบนี้เห็นมาเยอะศพไม่สวยทุกรายไปนา

เอ้า ร้อออ รอ ต่อจ๋าจ๊ะ[/align]