•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Story : The Third Hand(s)
Chapter : บทนำ
Paring : XS
Rate : -
Note : มุกขอสัญญาอย่างจริงจังว่าเรื่องนี้มันต้อง DARK เท่านั้น!!
-------------------------------------------------------

[align=center]...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันก็อยากจะเป็นกำลังให้กับนาย แซนซัส...[/align]


รถลีมูซีนคันงามที่วาเรียระดับล่างเป็นผู้ขับนำพาหัวหน้าและผู้บริหารแห่งวาเรียกลับสู่ฐานที่มั่น หลังจากพ่ายแพ้ในศึกชิงแหวนให้กับ ซาวาดะ สึนะโยชิ ผู้ได้รับการยอมรับให้เป็นผู้สืบทอดวองโกเล่ริงรุ่นที่ 10 ในที่สุด...

“เฮ้อ..เจ้าชายนึกว่าจะไม่ได้กลับมาเห็นวิวที่นี่อีกแล้วนะเนี่ย”

เบลเฟกอลว่าพลางชะโงกตัวมองทิวทัศน์ร่มไม้ของสองข้างถนนที่ทอดไปสู่ปราสาทฐานที่มั่นของวาเรีย

“นั่นสิ คราวนี้พวกนั้นใจดีชะมัด ยอมปล่อยพวกเรามาโดยไม่ทำโทษอะไรเลยแฮะ”

ทารกแห่งอัลโกบาเลโน่พูดพลางกดเครื่องคิดเลขคำนวณค่าเสียหายจากศึกครั้งนี้ อันมีทั้งค่าชุดเครื่องแบบที่คงจะต้องตัดเย็บกันใหม่ยกกลุ่ม ค่าอาวุธที่เสียหายจากการศึกและยังค่ายาค่าหมอของพวกที่บาดเจ็บกลับมา

คิดพลางก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้ามที่มีคนนั่งอยู่เพียงสองคนแต่กลับเสมือนมีม่านบางๆมาขวางกั้นระหว่างทั้งคู่ไว้...

เมื่อหนึ่งคือบอสแห่งวาเรียที่ยังคงหลงเหลืออาการบาดเจ็บบ้างเล็กน้อยซึ่งนั่งขรึมมานับตั้งแต่ลงจากเครื่องบิน ในมือมีแก้วเหล้าที่ดื่มราวกับกินน้ำ วงหน้าที่ประดับด้วยรอยแผลเป็นยังคงเย็นชา ขณะมองออกไปนอกหน้าต่างรถโดยไม่สนใจอีกหนึ่งคนที่นั่งอยู่ข้างๆแม้แต่น้อย

มาม่อนเลื่อนสายตาไปยังรองหัวหน้าแห่งวาเรีย ผู้ที่ยังคงมีผ้าพันแผลสีขาวพันไล่ลงมาตั้งแต่ตามใบหน้ามาจนถึงลำตัวและเรื่อยไปจนถึงเรียวขา ด้วยบาดแผลที่ได้รับจากฉลามร้ายแรงมากพอที่จะคร่าชีวิตของชายหนุ่มไปได้ แต่ก็เพราะการรักษาอย่างทันท่วงทีจากหมอมากฝีมือที่บอสแห่งคาบัคโรเน่จัดหามาให้ จึงช่วยยื้อชีวิตนี้ให้กลับคืนมาอีกครั้ง!

“สควอโล่!! ทำไมเงียบจังเลยล่ะ เจ้าชายเรียกหลายครั้งแล้วนะ”

เด็กหนุ่มผมทองบ่นใส่ร่างบางที่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอีกด้าน มือเรียวกำแน่นวางอยู่บนตักราวหวังให้เล็บคมจิกเข้าไปในเนื้อเพื่อชดใช้ในความผิดที่เกิดขึ้น

...นับแต่ได้พบหน้าแซนซัสอีกครั้งหลังจากจบศึกชิงแหวน สควอโล่ก็ไม่สามารถที่จะมองสบตาของอีกฝ่ายได้เลย เมื่อเพียงแค่ได้ยินเสียง เพียงแค่รู้สึกถึงกลิ่นกาย..ความรู้สึกผิดจากความพ่ายแพ้ก็ราวกับจะถาโถมเข้ามาราวคลื่นยักษ์ที่กำลังจะฝังเขาให้ตายทั้งเป็น...

ไร้ประโยชน์! คนอย่างฉันมันไร้ประโยชน์ที่สุด!!

ความคิดที่น่าเจ็บช้ำนำพาให้ดวงตาร้อนผ่าวจากน้ำตาอุ่นๆที่เพียรสะกดกลั้นไว้มิให้หลั่งรินลงมา

ทั้งที่เขาสาบานไว้แล้วแท้ๆว่าจะทำประโยชน์ให้กับแซนซัส แต่พอถึงเวลาจริงๆแล้ว เขาก็ยังคงไร้ประโยชน์อยู่นั่นเอง!!

ตั้งแต่ 8 ปีก่อนในเหตุการณ์กรงนก ทั้งที่เขาอยู่เคียงข้างแซนซัสแต่กลับทำได้เพียงแค่นั่งกุมบาดแผลมองดูอีกฝ่ายถูกกักขังไว้ในน้ำแข็ง และเมื่อ 8 ปีต่อมา เขาก็ยังทำให้หมอนั่นต้องผิดหวังอีกครั้งด้วยการพ่ายแพ้ให้กับไอ้หนูดาบญี่ปุ่นคนนั้น และสิ่งที่เลวร้ายที่สุดก็คือการที่เขาคนนี้ก็ยังคงทำได้เพียงแค่นั่งดูอยู่ห่างๆในศึกชิงแหวนแห่งนภา และปล่อยให้แซนซัสต้องพ่ายแพ้ให้กับเจ้าหนูรุ่นที่ 10... ทั้งที่หากมีเขาอยู่เคียงข้างแล้วล่ะก็ เขาคงจะ..คงจะอะไรหรือ?

ความคิดหยุดชะงักลงพร้อมกับรอยยิ้มขื่นๆบนริมฝีปากสีซีด...

ใช่สิ..สวะอย่างเขา ต่อให้อยู่เคียงข้างแซนซัสก็คงจะทำอะไรไม่ได้อยู่ดี คงไม่อาจทำสิ่งใดเพื่อหมอนั่นได้อยู่ดี...ก็เขาน่ะมันไร้ประโยชน์ไม่ใช่หรือไรกัน?

เพล้ง!!

เสียงแก้วเหล้ากระทบกับเรือนผมสีเงินจนแตกกระจาย หยาดหยดของเหลวที่มีแต่กลิ่นแอลกอฮอล์ชุ่มโชกไปบนศีรษะของร่างบางที่นั่งอยู่เคียงข้าง

“ตอบคำถามเบลสิวะ ไอ้สวะ! ไอ้เด็กนี่จะได้หยุดพูดเสียที!!”

เสียงห้าวตวาดลั่นรถ เมื่อไอ้เจ้าชายนักฆ่ายังคงเพียรถามไม่มีหยุดแม้ว่าร่างบางจะไม่ตอบคำใดๆออกไปเลยก็ตามที

สัญชาตญาณทำให้ฉลามหนุ่มหันขวับไปหาเจ้านายอย่างหมายจะแผดเสียงด่าซะที แต่แล้วก่อนที่จะทันได้เงยหน้าขึ้นมอง สควอโล่ก็พลันหันหน้ากลับไปหาเบลแทน

“มีอะไรวะ เบล?”

น้ำเสียงห้วนๆไม่ได้สร้างความประหลาดใจให้กับอีก 2 นักฆ่าที่อยู่ในรถมากไปกว่าการที่ร่างบางไม่โวยวายใส่บอสอย่างที่เคยเป็นเสมอมา ให้เบลถึงกับชะงัก มือที่พยายามชี้ชวนให้อีกฝ่ายดูทิวทัศน์นอกรถต้องตกลงอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ

“ง่า..ไม่มีอะไรหรอก เจ้าชายก็แค่ชวนคุยนิดหน่อยเท่านั้นเอง”

เด็กหนุ่มว่า ขณะลอบส่งสายตาเป็นเชิงถามไปยังมาม่อน ซึ่งร่างเล็กก็ทำได้เพียงส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจในความผิดปกติของฉลามเช่นกัน

“เฮอะ ไร้สาระจริง!”

สควอโล่แค่นเสียงหยัน มือยกขึ้นท้าวกับกรอบหน้าต่าง ดวงตาทอดมองออกไปนอกรถอย่างไม่ประสงค์จะหันมามองคนที่ด้านข้างอีก..

นั่น..ไม่ใช่เพราะว่าเขาหมดความภักดีที่มีต่อแซนซัส

ไม่ใช่เพราะเขารังเกียจผู้พ่ายแพ้เสียจนไม่อยากมอง

...แต่เป็นเพราะหวาดกลัวต่างหาก...

...หวาดกลัวว่าดวงตาคู่สีเลือดนั้นจะสะท้อนภาพของเขาออกมาเช่นไร..เขาผู้ซึ่งได้พ่ายแพ้และไม่อาจทำตามคำสัญญาใดๆให้เป็นจริงได้ ยังจะคู่ควรกับสิ่งใดมากไปกว่าคำว่า สวะไร้ประโยชน์ อีกอย่างนั้นหรือ?


แผ่นหลังบางใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวเกร็งด้วยความหวาดหวั่น เมื่อยังคงเสมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถต่อไป

นายน่ะเกลียดสวะที่ไร้ประโยชน์สินะ?

ฉันที่พ่ายแพ้ย่อมไม่มีประโยชน์ใดๆต่อนายอีกแล้ว

แต่ขอเวลาให้ฉันอีกสักพักเถิด ขอเวลาอีกไม่นาน..แล้วฉันจะยอมมองสบตานายอีกครั้ง ยอมรับการเหยียดหยามจากสายตานายอีกครั้ง

และเมื่อถึงตอนนั้น สวะที่ไร้ประโยชน์คนนี้ก็จะจากไปอย่างที่นายต้องการแน่นอน!

----------- TBC. ตอน 1 จ้า -------------

เนื่องจากเป็นบทนำก็เลยมาแบบสั้นๆ ^o^ เอามาลองยั่วดูก่อนว่ากระแสตอบรับดีมั้ยกะเรื่องใหม่ 55+

สำหรับใครที่อ่านบลัดเรนมาแล้วคาดว่าเรื่องนี้จะเป็นแบบเดิมล่ะก็..ทิ้งความคิดนั้นไปได้เลยค่า เพราะเรื่องนี้มันจะ DARK DARK แล้วก็ DARK เท่านั้น จะพยายามไม่ปล่อยให้รั่วแบบบลัดเรนอีก TToTT เพราะบลัดเรนความจริงตั้งใจจะให้ดาร์ค ทำไมแต่งไปๆมาๆ มันออกแนวรั่วได้ก็ไม่ร้ แง..เศร้า TToTT เพราะงั้นเรื่องนี้ไงๆก็ดาร์คชัวร์ค่า จะเอาให้ดาร์คสุดๆกันไปข้างเลยด้วย หึหึหึหึ

ปล. เรื่องใหม่นี่ น้องหลามถึกกว่าบลัดเรนอีกนะคะ 555+

*พี่เฟียร์ฮะ จะทำสถิติเม้นต์แรกทุกฟิคXSเลยรึ (ฮา)*

นี่สินะ มือที่สามที่ท่านมุกพูดถึง อา แค่เริ่มเรื่องมาก็ได้กลิ่นเน่า(?)โชยมาแต่ไกล หึหึหึหึ... จะรอต่อนะฮะ หึหึหึหึหึ(ทำไมพักนี้ใช้คำนี้บ่อยจริงนะนังซา = ='')

ตอนนี้
หมั่นไส้เฮียตะหงิดๆ 555

เศร้า...ดาร์ก...รันทด....

เดี๋ยวสิฉลามมมมมมมมมม ป๋าแซนยังไม่ได้พูดออกมาเลยน้า~~!!!!!!! แนวทาสออกแต่เริ้มเลยนะ

ว่าแต่ถึกกว่าบลัดเรน.......นี่คงล้ำหน้าสปีชี่ส์ของแมลงสาบไป100ล้านปีแล้วสินะคะ........= =~

ท่านเฟียร์นี่ช่างรวดเร็วจังเลยนะคะ เม้นแรกเลย =w="

กี้ดๆๆๆ ท่าทางว่าฟิคนี้จะดาร์กสะใจแน่เลยแฮะ~~ >< มาอัพต่อเร็วๆนะคะ รออ่านอยู่ค่า~

ดาร์ดสินะนะคะ ดาร์ด ดาร์ด โฮกกกกกกก,,

อย่ากอ่าน เอามาต่อค่ะ มาต่อ ฮ่าๆ

ว่าแต่หลามซึมได้ใจ .. แต่ก็เข้าใจนะคะเนี่ยอาการนี้ โดนทีนึงนี่ทำใจไม่ได้ เอาถึงขนาดแค่เดินโฉบยังมิกล้า

.. หลามเอ้ย รันทดดีแท้น้อ .. แต่บอสเค้ายังไม่ด่าแกซักแฮะเลยนะลูก เครียดไปใย .. หรือนี่เป็นความสามรถของทาส

แต่ทาสที่ดีเค้าไม่หนีเจ้านายไปหรอกนะลูกนะ ร่มๆไว้ เดี๋ยวก็(sm)เอง

ยอมรับนะ ว่าที่คลิกเข้ามาเพราะท่านมุกแต่ง ประกอบด้วยชื่อเรื่อง.. โอ้!!The Third Hand(s)

(สนใจตัวsมาก นี่แสงดว่ามี(มือที่สาม)หลายมือสินะกรั่กๆๆ,,)

เห็น XS=[]= วิ่งมาเม้นท์ทันใด

ฟิคนี้ดูท่า สควอโล่จะแอบรันทดแฮะ=w=" โธ่...ป๋าเค้ายังไม่โวยแกสักคำเล้ย รึว่ากลัวสายตาป๋าที่เสียดสี....

ดาร์กสินะ อิๆ ดาร์กเยอะๆ เลยน้า!! รออ่านอยู่คับ

งะ
หลามน้อยคิดมากเกินไปแล้ว
ป๋ารีบปลอบเร็วๆ เข้า

เชื่อค่ะว่าดารค

แค่บทนำก็ส่อเเววรันทดแล้วไง

เฮ้อ ป๋าเอาอีกเเล้ว

ดูท่าน้องหลามจะรับเคราะอีกแล้ว

โอย....อ่านแล้วปวดใจแทนฉลาม.....-_- แต่แอบสงสัย....ทำไมฉลามถึงบอกว่า ถ้ากล้ามองหน้าบอสเมื่อไหร่ ก็จะไปจากบอสทันทีกันนะ

-3- อะโด่เอ๊ย บอสคะ จริงๆบอสอยากบอกหลามอะดี่ ว่า "ถึงจะแพ้ แต่ก็ยังมีชีวิตอยู่(ด้วยกัน)" แต่ก็อายใช่มะ....อ่อก.....(โดนกระสุนมีไฟไม่ทราบที่มาเจาะเข้ากลางหน้าผาก)

จะรออ่านต่อนะค๊า >#<

เปิดมาก็ด๊ากเลยค่ะ พี่น้องมุข = =

คุๆๆๆๆ dark dark dark รักฟิค dark

เมื่อที่ท่านมุกสัญญามาว่าเรื่องนี้จะดาร์ค

....ข้าน้อยก็จะคอยตามจนกว่าน้อลหลานจะดับดิ้นด้วยมือป๋า // เอิ้ก! หลบฝ่ามืออรหันต์แฟนคลับน้องหลาม

หึๆๆๆ ว่าแต่น้องหลามจะเป็นอะไรมากไหมเนี่ย เล่นจะหายตัวไปจากชีวิตป๋าเนี่ย =_='''

เฮ้ย หลามท่าจะเป็นเอามาก น้องหลามอย่าโทดตัวเองเลย

ถ้าไม่มีหลามสักคน ก็ไม่มีใครจะมาเป็นมาโซที่ดีให้กับป๋าแย้ว

เลยเห็นด้วยกับท่านsai_runอย่างแรงว่าว่าหลามน้อยจะดับดิ้นก็ต้องด้วยมือป๋า // จ๊ากกก!คว้ามือท่านsai_runแล้วออกวิ่งด้วยอีกคน

หลามเอ๋ยจงสู้ต่อไป แกจะยอมให้ใครมาแทนที่ตำแหน่งแกโดยไม่คิดอะไรเหรอ แกทนได้เหรอ ใช่แล้วแกทนไม่ได้ดังนั้นก็อยู่เป็นมาโซให้ป๋าต่อไปเถิด

ต้องเรียกว่าอาการจิตตก คิดไปเองขั้นรุนแรง - -

เมื่อท่านมุกจะ ดาร์ก เราก็จะติดตามอ่านอย่างไววุธ

ง๊ากกกกก

ชอบเคอะ^^

Darkคับ ฮุฮุฮุ

อาการของน้องหลามนี่ต้องให้บอสมารักษา >_<

ส่วนจะรักษายังไงนั้นก็......ฮุฮุฮุ

รออ่านต่อไปคับ