•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

คุณเคียวซึนเดเระ ฮ่าๆ

ไม่ใช่ละ

อื่มมมมมมม แต่ว่านะซีรี่ย์นี้ต้องดาร์คไม่ใช่เร๊าะเมซัง (กร๊าก)

ไปงานหนังสือวันที่4เดี๋ยวนี้นะ!!! ฮึ่ยยย

เมนท์รวบยอด สรุปได้คำเดียว....

เอ็งจะน่ารักเิกินไปแล้ว สัปปะรด!!!!!




ไม่ใช่ถอดให้หรอกเรอะ กร๊ากกกกกกกก

ภาคนี้มันจะดาร์ก(ลง)จริงๆง่ะ=[]=!!!! เห็นหวานกันยังกะแฝดสยามชั่วชียิตนี้ชั้นขาดเธอไม่ได้ซะขนาดนั้น หวานกันจนคนไม่มีแฟนเค้าอิจฉาแล้ววว~ >0<

อ่านตอนนี้แล้วมดแทบจะขี้นคอมเลยค่ะ หุหุ

คุณฮิบะขา รักเค้าก็บอกไปซี่ >_<

ทำปากแข็งอยู่ได้สิน้อ

สัปประรดน่ารักมากๆ คืนนี้คุณสามีอุส่าห์ยอมให้นอน

ยังจะไปยั่วพี่แกอีก -_-a

อยากรู้ว่าภาคนี้มันจะดาร์คได้ยังไง =[]=!

นั่งอ่านรวดเดียวจบ
( ในภาคแรก ถ้าขอตอนเรทจะช้าไปมั้ยค่ะ
แหะๆ ยังไงก็อยากอ่าน ก็มุคุโร่น่ารักซะขนาดนี้ )

ไม่เคยอ่าน 1869 ส่วนมากเห็นแต่ 6918

แต่นี่มัน .... น่ารักเกินไปแล้วนะ !!

ทำเอาจิ้นมุคุโร่เสะไม่ขึ้นไปเลย
เพิ่งรู้ว่าน้องสัปปะรดจะยั่วได้น่ารักขนาดนี้


น่ารักสุดขีด !! อย่างนี้คงดาร์คไม่ลงแล้วใช่มั้ยเนี่ย

กริ๊ดดดด อ่านทีเดียว 2 ตอนรวด (เนื่องจากเมื่อวานเราไม่สามารถเข้าเน็ตได้ เพราะความ (ห่วยแตก) ของเน็ตหอเรา -- --")

เมื่ออ่านไปปุ๊บ!!

มัน!!

มัน!!


กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ลูกมุคุโร่อ้อนฮิบร้า~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ >[]<


อ๊ากกกกกกกกกก แถมมีขึ้นไปขี่บนตัวท่านฮิด้วยอ่ะ (ถึงจะแค่วัดไข้ก็เถอะ แต่มันดูออกจะเกินไปหน่อยมั้งนั่น -- --")

ว่าแต่....ที่ท่านฮิบะ คิดนั่น มันหมายถึงอะไรกันแน่นะ

ที่บอกว่า ตัวเขาต้องจับสายหมอกนี้เอาไว้น่ะ เพราะอะไรกัน หรือว่า...จะมีเรื่องให้ท่านมุคุโร่ต้องจากท่านฮิบะไปอีกแล้วงั้นเหรอ...
ที่บอกว่า...เวลาที่สายหมอกต้องอากาศอบอุ่น แล้วจะหายไป...มันหมายความว่ายังไงกันแน่นะ...

แล้วยัง...


"ราตรีสวัสดิ์"

คำอวยพรจากเมฆา...ที่สายหมอกไม่มีทางได้ยิน...

ทำไมสายหมอกถึงไม่มีทางได้ยินล่ะ...แล้วทำไมถึงต้องเป็นคำอวยพร...ก็ในเมื่อตอนนี้ทั้งเมฆาและสายหมอกก็ได้อยู่ด้วยกันแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไม...ถึงบอกว่าไม่มีทางได้ยินกันล่ะ...

มีความรู้สึกว่า เมเม่เริ่มจะแผ่ความดารก์ในเรื่องออกมาแล้วแฮะ (หลังจากที่หวานกันจนหมดเต็มห้อง -- --")

ยังไงก็จะรออ่านต่อนะคร้า~~~ >[]<

สุดท้ายก็ไม่เรท กะแล้ว 5555+


สัปปะรดโมเอะขึ้นทุกวัน ทุกวัน ภาคนี้ดาร์กไม่ไหวแล้วมั้งมี๊ ไว้ค่อยดาร์กภาคหน้าร้อนแล้วกัน ฮาา

ไม่เรท.....แต่น่ารักจังงับ>.<

งุงิงุงิ ภาคนี้จะดาร์กจริงเหรองับ^^"

ดองๆสุมๆ ไม่ได้เข้ามาอ่านหลายวัน มาตามอ่านเรื่อยๆ ใจก็หวังว่าจะเยอะ แต่รู้ไหมเมเม่ที่รัก มันแปปเดียวมากเลย!!! ย้ากกกกกกกกกกกกก ทำไมรู้สึกว่ายิ่งอ่านมันยิ่งสั้นงี้ฟร้าาาาาาาาาาาา มุคุใช้ตะเกืยบไม่เป็น กำลังนั่งยิ้มกะความโมเอะ และชีวิตคู่ข้าวใหม่ปลามัน แปปๆมาฉากเตียง โอเค แหล่ม~ สงสัยจะไม่ได้นอน(หัวเราะ) นิ้วชี้กดปุ๊คลิกหน้าต่อไป เปิดมาอ้าว....

แม่ทัพไหงท่านถอยแบบนั้นล่าาาาาาาา~~~!!! เห็นสับปะรดขี้เซาเลยเป็นห่วงงั้นเร้ออออออ แล้วจิตใจคนอ่านล่ะฮ้าาาาาาาา ไม่ห่วงบ้างเหรอยะ!!!? พูดจามะนาวไม่ใส่น้ำตาล แต่หวานเจี๊ยบ กอดด้วยอีกต่างหาก!!! โอ๊ย...มดๆๆๆๆๆๆ มดตัวน้อยตัวนิด!!!

ภาพของน้องโค่ดูแล้วอยากบอกว่าได้อารมณ์มาก.... (,,=A=,,) ยิ่งตอนเห็นท่านฮิจุด จุด จุด พูดอะไรไม่ออกนั่นก็เข้าใจ(หัวเราะ) เมเม่บอกให้น้องโค่วาดมาให้ยลบ่อยๆก็ดีนะ เคะเคะ

ปล.ไปเที่ยวงานหนังสือมาสนุกล่ะซี่~ แต่โชไปไม่ได้เพราะช่วงนี้กำลังกินแกลบ...(ตั้งแต่ต้นเดือนเลยอ่ะ TvT)

\คลานมาเมนท์

หะหะ.. หายไปหลายวันเลย =w="

ตามอ่านรวดเดียว

สรุปได้อย่างเดียวว่า..

สับปะรดหวานเจี๊ยบ =,.=b

\โดนสามง่ามปักฉึก!

PS กลิ้งไปนอนรอตอนต่อไปบนเสื่อ ฮี่ๆๆๆ

....(เหลือบซ้าย..แลขวา..มองบน..เหลียวล่าง)...อา...มีผู้เป็นเฉกเช่นเดียวกะเราอยู่บ้าง..เพิ่งได้มีโอกาสมาเม้นท์สักที ขอยืนยันนะคะว่าไม่ได้อู้ไม่ได้ดอง เป็นเหตุจำเป็นจริงๆน้า(แล้วก็หันไปคว้ายาหยอดตามาหยอดตาทำน้ำตาไหลและร้องไห้โฮอย่างน่าสงสาร)

...อ่า..แต่แม้จะห่างหายไปนาน..แต่..ความสุขนั้นมันช่างสั้น..รึว่าเนื้อหามันสั้นเองหนอ..เพราะเพียงไม่นานก็จบลงซะแล้ว แต่อย่างน้อยเราก็ได้รับรู้อยู่สองเรื่อง

หนึ่ง

ป๋ามุเราช่างเป็นเคะที่น่ากดสุดหูรูด คนอะไรจะน่าร้ากกกกกขนาดนี้!!! แถมหวานแกมโมเอะซะไม่มี ถามหน่อยเถอะ จะมีวันที่ป๋าจะเคะน้อยกว่านี้มะเนี่ย(อย่าให้มีเลยสาธุ)

สอง

...เมื่อเจอป๋ามุใช้ความโมเอะและความน่ารักเข้าอ้อน..คุณฮิของเราก็มีวันยอมถอยทัพเช่นกัน..อา...แม้แต่ฮิบะก็ยังต้องยอมให้กับสับปะรดเคะของเรา..เยี่ยมมากค่าป๋า พยายามต่อไปนะค้า!!!>////<b!!

P.S ชอบภาพที่ท่านโค่วาดมากเลยค่า น่ารักอ๊ะ!!>///<!!

---ลบจ้ะ---

















ตัวแปรและคำใบ้โผล่ออกมาแล้ว~ ;P
ถ้าใครทายถูกเมจะเฉลยนะคะ 555+
ลูก... เอื้ก... ไม่ใช่ล่ะม้าง~~ ฮ่าๆๆ (ปาดเหงื่อ)
ในที่สุดก็เริ่มเข้าซีนแรกสักที TwT หลังจากที่พยายามดึงเรื่องเข้าหาซีนอย่างเต็มที่ (ฮา)
นับตามจำนวนตอน = =a เอิ่ม...
Autumn กับ Winter จบไปแล้ว (จำนวนตอนน้อยกว่าอักโข กร๊าก)
แหม~ ก็มือมันพาลจะเขียนฉากหวานๆทุกทีนี่นา กร๊ากกกกก

ยาวขึ้นชดเชยตอนที่ผ่านๆมา ซึ่งโคตะระจะสั้น (ฮา)
สารภาพบาป... ยังไม่ได้นอนเลยค่ะ กร๊ากกกกกกก
หลังจากที่ไปร่อนเงินเล่น ก็จมกองหนังสือตามระเบียบ
(ทุกปีก็เป็นแบบนี้เรื่อย XP)
(จบไปแล้ว 6 เล่มภายในคืนเดียว กร๊ากกกกก ตรูจะเหลืออ่านถึงวันอื่นมั่งไหมเนี่ยยย)

ตอนนี้ก็เริ่มมึนๆนิดๆ = =a สงสัยเดี๋ยวคงจรลีไปนอน
เริ่มรู้สึกผิดกับความสั้นของที่ผ่านๆ มา... กร๊ากกกกก
แต่ตอนหน้าก็คงกลับสู่สภาวะเดินอีกนั่นแหละ ฮา

พามาเดทที่ร้านซูชิ หรือพามาเปิดตัวคนรักให้เห็นว่าสับปะรดผลนี้ฉันจองแล้วนะเฟ้ยกันแน่ค้า ท่านฮิ

ว่าแต่อิจฉามุคุโร่จังอ้ะ อยากให้ท่านฮิดูแลมั่ง >///< อะไรจะหวานกันปานนี้

พี่เม๊..
กลับมาก่อนคร้า~!!!!!!!!! อย่าเพิ่งหลงระเริงไปกับ(กอง)หนังสือน้า~!!!!!!!!!!! *me ได้ข้าวว่าปีที่แล้วเอ็งก็ทำสถิติห้าเล่มรวดเหมือนกันไม่ใช่เรอะ!!


คุณฮิ..
ไม่น่าเชื่อนะคะ.. ว่าจะถอยทัพทั้งๆที่มีสับปะรดหวานช่ำพร้อมเสิร์ฟขนาดนี้.. แต่มาตอนล่าสุดถึงบางอ้อ.. ก็ออกมาพบผู้คนนี่น่ะ.. สับปะรดยืนไม่ไหวมันจะดูแปลกๆ *me คุๆ หัวเราะอย่างมีเลศนัยเต็มพิกัด


ส่วนคุณมุ...
น่าร๊ากกกกกกกกกกก น่ารักเสมอต้นเสมอปล๊ายยยยยยยย เอาแต่ใจได้น่ารักขนาดนี้.. คุณฮิไม่อยู่มาบ้านลินทีสิค่ะ.. จะบริการ..เลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดีทีเดียวเชียว!!


ปล.พี่เม่ค่า~ ที่ว่าจะ 2769 ลินว่าลินเริ่มเห็นแววรางๆ แล้วนะคะ

*โบกธงเชียร์สุดหูรู๊ดดดดด~!!!!!*

นี่มัน..!!

8069!!

/โดนตบตี

อร๊าย นี่คงไม่ใช่ .... มุคุโร่ซูชิ หรอกนะ ฮ่ะๆๆๆ ///