•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Story: White day story: Clumsy & the Beast
Rating: NC-15
Pairing: Hibari x Tsuna
Warning:
1)นิทานเรื่องนี้ไม่ควรอ่านก่อนนอน เพราะจะทำให้หัวใจบริสุทธิ์ของท่านกระตุก และอาจฝันลามกได้อย่างไม่ยากเย็น (อย่าบอกนะว่าอยากอยู่แล้ว (หัวเราะ))
2)ตอนนี้ไร้สาระมาก ไม่มีฉากกุ๊กกิ๊กนะคะ













[align=center]เขาว่ากันว่านิทานเรื่องหนึ่ง






จะต้องมีนางเอกเป็นเลดี้น่ารัก
มีพระเอกเป็นหนุ่มรูปงามสุภาพบุรุษ
มีเพื่อนนางเอกและพระเอกเป็นคิวปิดสื่อรัก
แล้วก่อนจบจะต้องมีการเข้าใจผิด



แต่สุดท้ายจนแล้วจนรอด



พระเอกกับนางเอกก็จะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
นกน้อยเริงร่า ธรรมชาติชื่นบาน
เป็นพยานรักให้คนทั้งคู่



-ตลอดไป-








อ้า~


ฮะ !


ฮะ !!


ฮะ !!!



“แต่นั่นจะไม่มีทางได้เกิดขึ้นในนิทานปี 1 ห้อง C ของพวกเราหรอกนะยะ!!!!”[/align]










[align=center][font=Comic Sans MS]=Chapter 1=[/font]
“ทำใจ ทำใจ ไม่ใช่ยาลดไข้บรรเทาปวด!!”[/align]












เสียงของหัวหน้าห้อง 1-C ดังลั่นอย่างสะใจเมื่อคิดแผนการอะไรบางอย่างออก บรรดานักเรียนที่เหลือซึ่งรวมไปถึงว่าที่บอสรุ่นที่สิบแห่งวองโกเล่และผู้พิทักษ์แห่งความรักทั้งสอง ต่างนั่งอึ้งอ้าปากค้าง


เห็นบรรดาเพื่อนฝูงที่เริ่มตั้งใจฟังโปรเจ็คที่จะทำในวันงานสถาปนาโรงเรียนในอีก 5 วันข้างหน้าขึ้นมาบ้างแล้ว คุณหัวหน้าห้องก็แสยะยิ้ม
“....ครั้งนี้แหละ ถ้าพวกเราชนะได้ล่ะก็....”








[align=center]ปัง!![/align]







เสียงตบกระดานดังสนั่น ไฟลุกท่วมตัวคุณเธอ นัยน์ตาลุกโชน!!
“พวกคณะกรรมการรักษาระเบียบจะต้องเปลี่ยนใจ!!!”


งงล่ะสิทุกท่าน งั้นผู้แต่งขออธิบายให้ฟัง นี่กำลังเป็นการย้อนอดีตเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนจัดงานสถาปนาโรงเรียนมัธยมปลายนามิโมริที่จะมีขึ้นในวันที่ 14 มีนาคมตามท้องเรื่อง และบทสนทนาที่จะเกิดขึ้นดังต่อไปนี้ยังคงใช้ past tense อยู่


“......ค คณะกรรมการรักษาระเบียบ??” เสียงพึมพำดังทั่วห้อง โดยเฉพาะพวกผู้ชายทั้งหลายต่างหันหน้ามองกันอย่างงุนงง


หัวหน้าห้องสตรีอันดับหนึ่งแห่งปี 1 ห้อง c พยักหน้าหงึก หล่อนกระแอมไอเล็กน้อยแล้วตบมือเป็นสัญญาณให้บรรดาพวกผู้หญิงทั้งหลายในห้องลุกขึ้นยืน เห็นหญิงยุ่นใจหาญผุดยืนให้พึ่บพั่บ พวกหล่อนระดมพลไปฉาดฉายยังหน้าห้อง ต่างกอดอก ส่งสายตาดุร้ายชวนผวาหลบ


“ใช่แล้ว คณะกรรมการรักษาระเบียบที่น่ากลัวนักหนานั่นแหละ!” คุณหัวหน้าห้องเอ่ยขึ้นอีกครา “....แต่ครั้งนี้....พวกเราผู้หญิงทั้งโรงเรียนต่างตัดสินใจแล้ว....”


เสียงกลืนน้ำลายดังเอื๊อกจากเหล่าชายชาติทหาร ยิ่งเห็นพวกหล่อนองค์ลงแบบนั้นก็ยิ่งหวาดหวั่น ...บีม...พวกเธอกำลังจะยิงบีมจากลูกกะตา!!! =[]=llll


“งานวันสถาปนาโรงเรียน....ถ้าห้องใดห้องหนึ่งชนะเลิศในการแสดงละครเวทีได้ล่ะก็.....” โอว...สึนะนั่งเหงื่อแตก สุดยอดลางสังหรณ์ร้องเตือนลั่น “พวกเราจะใช้สิทธิผู้ชนะต่อคณะกรรมการฯนั่น....”













[align=center]ขอให้มีวันวาเลนไทน์ในปีหน้าให้ได้!!!!!!![/align]











[align=center]........................
............................
..................
........................
..................
...............
......
...
..
.[/align]









“................................หา?” ผู้กล้าหาญคนหนึ่งส่งเสียงขึ้น “คิดจะทำอะไรไร้สาระน่ะพวกเธอ”








[align=center]เปรี้ยง!!!!![/align]








เสียงอภิมหาฝ่ามือสาดกระทบใบหน้านักเรียนชายดังสะท้าน หนุ่มน้อยผู้โชคร้ายปลิวคว้างกลางอากาศ ก่อนกลับตัวสามตลบลงไปนอนจมกองเลือดอยู่ที่พื้น เล่นเอาโกคุเดระผู้เอ่ยประโยคอาจหาญด้านบนหน้าซีดกับการกระทำของนวลนางเจ้าของหัตถ์อำมหิตตบผิดคน!!
“เห็นเป็นโกคุเดระคุงหรอกนะจ้ะ...เลยไม่อยากลงไม้ลงมือ” เจ้าหล่อนพูดพลางเช็ดเลือดที่กระเซ็นมาเลอะหน้า ภาพที่เห็นทำให้ไอ้หัวเงินปากดีนั่งพะงาบพูดไม่ออก


เห็นสีหน้าขวัญเสียของสายลมเพื่อนรักที่อยู่ข้างเคียง สึนะและยามาโมโตะก็ได้แต่ตบหลังอย่างเข้าอกเข้าใจ คำกล่าวที่ว่าสตรีน่ากลัวกว่าหมา....เพิ่งเข้าใจวันนี้แล~


“นี่เป็นมติของผู้หญิงทั้งโรงเรียน หวังว่าคงไม่มีใครคัดค้านนะ”


พวกผู้ชายได้แต่พยักหน้าอย่างเห็นด้วย ....ซะเมื่อไหร่กันล่ะ!!!


“คัด~ค้าน~จ้า~” ผู้กล้าหาญคนที่สองลุกขึ้นยืน พร้อมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจให้สาวๆหน้าห้องสะท้านทรวง “ถึงฉันจะไม่อยากคัดค้านก็ตาม แต่ว่าคนที่พวกเราต้องเป็นศัตรูด้วยน่ะ ฮิบารินา~” ยามาโมโตะ ทาเคชิยอดชายตัวจริงเอ่ยขึ้นพลางเกาแก้มแกรกๆ “ถึงจะเป็นมติของผู้หญิงทั้งโรงเรียน แต่ถ้าฮิบาริรู้เข้าว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น พวกเธอจะลำบากเอาไม่ใช่เหรอ~?”


อรั๊ย.....ยามาโมโตะคุงอุตส่าห์เป็นห่วงด้วยแหละ~


นัยน์ตาหวานเชื่อมหลายคู่พลันมองพ่อยอดเทพบุตรทันทีอย่างปลาบปลื้ม ได้ยินเสียงน้องนางหลายคนเอ่ยตอบกลับเสียงหวานจ๋อย
“มียามาโมโตะคุงอยู่ด้วยทั้งคน พวกเราไม่กลัวประธานฮิบาริหรอกจ้ะ”


คำตอบที่ได้ยินทำให้คนฟังยิ้มแฉ่ง
“เอ๋~ งั้นเหรอ~ ขอบคุณนะ ฮะ ฮะ”


เฮ้ยยยยยยย!!! คำตอบของพ่อคนซื่อทำให้สองเพื่อนรักและบรรดายอดชายต่างอยากตบหัวทุยมันเหลือเกิน นั่นน่ะ! พวก she แกกำลังเอาเอ็งเป็นเกราะกำบังทอนฟาอยู่นะโว้ย ไอ้บักฟายยยยยยย~~~~ แล้วแบบนี้ใครจะกล้าหือกับพวกหล่อนอีกล่ะวะ!!!!?


ยามาโมโตะก็งี้ล่ะน้า~ สึนะนั่งถอนหายใจเล็กน้อย ฉับพลันสุดยอดลางสังหรณ์ก็ดังลั่นขึ้นอีกครั้งเมื่อหันหน้าไปปะทะกับสายตาเคะๆของเพื่อนรักหัวเงิน ....เวรแล้วไง.... ด้วยคาดว่าตนจะเป็นผู้กล้าตายรายต่อไปและความหล่อไม่มีมากพอให้นวลนางตบผิดคนเป็นแน่แท้ หัวคิดฉับไวตัดสินใจฉับพลันว่าจะไม่สบตาไอ้ตัวปัญหาด้านข้างอีกเด็ดขาด!!


แต่แล้วเสียงหลอนก็ดังข้างหู


“รุ่นที่สิบครับ.....” ไม่รู้จัก....กรูไม่รู้จักเมิง!!! “จะทำยังไงดีล่ะครับ.....”


“.............................”


เงียบ.......หึ หึ คิดว่าฉันจะตอบกลับไปง่ายๆงั้นเหรอโกคุเดระคุง!!! คิดผิดไปแล้ว!!! ฉันโตมาอย่างมีคุณภาพด้วยส่วนสูง 161.5 แล้วนะ!! คิดหรือว่าฉันจะเป็นเจ้าห่วยสึนะที่ได้แต่อ้ำอึ้งตลอดไป!!! ไม่มีวัน!!!!!


“นี่พวกเธอ.....” ไอ้หัวเงินยกมือพลางลุกขึ้นยืนเตรียมปราศรัย ทูน่ากระหยิ่มยิ้มในใจ .....นั่นแหละโกคุเดระคุง อยากพูดอะไรนายต้องพูดไปเองนะ ฉันขอไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยดีกว่า! “...รุ่นที่สิบของฉันมีเรื่องจะพูดแน่ะ!”






[align=center]=v=





เฮ้ย.....[/align]






สายตาทั้งหมดจ้องมองมายังไอ้ลัคกี้ฮีโร่ ทว่าในขณะที่กำลังจะส่ายหัวเพื่อปฏิเสธว่าไม่ใช่กรูนั้น สองเพื่อนรักก็ยิ้มแป้นอย่างภาคภูมิใจ

“โอ้ สึนะมีอะไรจะพูดสินะ!” เปล่า....มันไม่ใช่.....คือว่า....


“เชิญรุ่นที่สิบเลยครับ!!” .......ยังมีเร่ง.....มาต่อยกะเพื่อนกรูมั้ย? (ต่อยเองกลัวอ่ะ ให้ยามาโมโตะแล้วกันนะ =A=;;; )


คนโดนสาดขี้เต็มๆหน้าได้แต่หน้าซีด ยิ่งเห็นสายตาอาฆาตจ้องล้างถึงเจ็ดชั่วโคตรของบรรดาคุณเธอทั้งหลายก็ยิ่งเหงื่อตกกีบพลั่กๆ
“มีอะไรจะพูดค้านงั้นเหรอ.......ซาวาดะคุง?”


เปล่ากั๊บ....ผมไม่กล้า..... อยากจะพูดแบบนั้นเหลือเกิน แต่สายตาของเหล่ายอดชายที่เริ่มมองไอ้ห่วยอย่างเขาเป็นฮีโร่ขึ้นมาก็กดดันให้ทูน่าแพะจำต้องลุกขึ้นยืน
“...เอ่อ....คือว่า...”


“อะไร?”


โอว......ด้านหน้ากรูก็โหดอย่างนั้น.....


“พูดแทนพวกเราไปเลยเจ้าห่วยสึนะ!!”


อา.....ด้านหลังก็ดันให้กรูไปตายอย่างนี้......


TAT.....เดินต่อก็ตาย หยุดเดินก็ไม่พ้นเป็นพระเอกเรื่องฝ่าดงตีน....ชีวิตเขาทำไมมันช่างซวยเช็ดอะไรอย่างนี้นะ.....แต่ทว่าปาฏิหาริย์มีจริงดังคำเล่าขานครับพี่น้อง!!! ก่อนตายคนเรามักปลดปล่อยพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อดิ้นรนรอดชีวิต!!! อา....บัดนี้มันกำลังบังเกิดขึ้นในตัวทูน่าของพวกเราแล้ว!!! สมองพลันโล่งโจ้ง...แกลบที่สะสมอยู่เป็นเวลานานเริ่มเกาะกลุ่มรวมกันเป็นก้อนขนาดยักษ์ แล้วทันใดนั้น!!





[align=center]~ปิ๊ง~
(อิ๊กคิวมาตบหัว)[/align]





“.....คือว่า ก็ในเมื่อผู้หญิงห้องอื่นก็อาจทำเหมือนกัน.....” เอ่ยอ้อมแอ้ม “....ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะมีห้องใดห้องหนึ่งแสดงละครเวทีชนะเลิศอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ...?”


อุ๊.....เสียงสะอึกจากเลดี้ดังขึ้น อะไรบางอย่างจากน้ำมันตับปลาตัวเล็กเบื้องหน้าพุ่งเข้าสู่มโนสำนึก!!


“ถ้าเป็นอย่างนั้น...ถ้าจะมีห้องอื่นขอให้เปลี่ยนแปลงเรื่องกฎห้ามมีวันวาเลนไทน์แน่นอนแล้วล่ะก็....” มือเล็กยกขึ้นเกาหัวแกรก ยิ้มแหย “....เอ่อ....ฉันคิดว่าห้องของเราก็น่าจะทำอย่างอื่นแทนการแสดงละครเวที...จะไม่ดีกว่าเหรอ...?”


เฮ~~~~!!!! โคตรจะสมเหตุสมผลเลยว่ะเพื่อน~!! บรรดาพวกผู้ชายต่างส่งเสียงโห่ร้องราวกับฟุตบอลไทยชนะบราซิลก็ไม่ปาน(หมายถึงดังโคตร) เห็นยามาโมโตะตรงเข้าขยี้หัวสึนะอย่างชื่นชมเป็นการใหญ่ ด้านไอ้ตัวปาขี้ใส่เจ้านายก็ได้แต่น้ำตาคลอเบ้าอย่างประทับใจสุดชีวิต!!






[align=center]แต่มีหรือมันจะจบง่ายๆอย่างนั้น!!!








ตึง!!!!![/align]








เสียงกระทืบเท้าและตบกระดานดังสนั่นอีกครั้ง เล่นเอาบรรดาตัวผู้ที่กำลังเฮโลเงียบกริบลงทันใด
“....อย่างที่ซาวาดะคุงบอกก็ถูกอยู่หรอกนะจ้ะทุกคน” คุณหัวหน้าเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม “แต่ว่าทำแบบนั้นแถวบ้านพวกเราเขาเรียกเห็นแก่ตัวน่ะจ้ะ~”





[align=center]=[]=;;;;
พวกเธอเองก็ทำอยู่ไม่ใช่เร้ออออออ~~~~!!!!!?[/align]





“พวกเราจะเอาเปรียบผู้หญิงห้องอื่นไม่ได้หรอกนะ” เสียงนักเรียนหญิงอีกคนดังสนับสนุน






[align=center]TAT
แต่เอาเปรียบพวกเขาอยู่นะ....[/align]






“ในเมื่อเป็นมติเสี่ยงตายขนาดนี้แล้ว....” เสียงอีกคนดังต่อ






[align=center]T____T
แต่พวกเขาตายแน่ๆนะ ไม่มีเสี่ยงนะ.....[/align]






“พวกเราพวกผู้หญิงต้องร่วมรบในสงครามพร้อมๆกัน!!!”


“เย้!!!!”







[align=center]T^T
ลาก่อนแม่จ๋า สวัสดีทอนฟา....[/align]







เสียงกู่ร้องที่ดังก้องช่างโหยหวนหลอนได้ใจชายยิ่งนัก ชาติบุรุษที่อาจหาญเมื่อ 30 วินาทีก่อนได้แต่นั่งทรุด มองมุมไหนไม่ว่าจะพลิกตะแคงเท่าไหร่ก็เห็นประจักษ์เหลือเกินว่าแม่ยอดหญิงทั้งหลายคงหาทางแถไปได้เรื่อยๆเป็นแน่แท้ จะลุกฮือขึ้นคัดค้านอีก ก็มีตัวอย่างเป็นเพื่อนยากที่นอนธาตุไฟแตกกับพื้นเมื่อหลายนาทีก่อนให้เห็นคาตา จะใช้กำลัง เดี๋ยวก็ได้โดนข้อหาทารุณกรรมทางเพศ และมิแคล้วโดนตราหน้าว่าตัวเมี๊ย ตัวเมีย


ยามนี้แหละที่บรรดานักเรียนชายแห่งปี 1 ห้อง c ได้รู้ซึ้งถึงพลังอิสตรี
หือนวลนาง เป็นโดนตบ
หือจนจบ อาจกลายเป็นศพอยู่พื้นห้อง
หืออย่างไร แม่นางจะแถเวรี่สตรอง
มาเพื่อนพ้องเร่งรับกรรมด้วยกันเถิด


นั่นแลคือที่มาของนิทานเรื่องนี้ ด้วยต้องการปลดแอกจากการปกครองอย่างกดขี่ข่มช็อคโกแลตของคุณท่านนามพี่โหด ณ นามิโมริ ที่สุดบรรดาหญิงสาวใจสะออนทั้งหลายจึงคิดแผนการระดับประเทศขึ้นมา โดยใช้ละครเวทีเป็นฉากหน้า ทั้งตัวผู้ไซร้เป็นเกราะกำบัง









[align=center]ทว่า[/align]











“.....น่าสนุกดีนี่.....”











[align=center]มีหรือที่อสูรร้ายจะไม่รู้เรื่อง....?[/align]










“ส่งเสียงดังกันทุกสายชั้นเลยนะครับเนี่ย...” คุซาคาเบะถอนหายใจเล็กน้อย จากนั้นก็หันไปมองหน้าเจ้านาย “แบบนี้ก็กลายเป็นว่าพวกเรารู้แผนตั้งแต่วันแรกเลยสิครับ คุณเคียว?”


ฮิบาริเหยียดยิ้มเย็น ตอนนี้เขากำลังเดินสำรวจหาพวกสัตว์กินพืชที่ทำผิดกฎ ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าตนจะเดินผ่านมาได้จังหวะเหมาะเหม็งเสียจนได้ยินแผนการล้มล้างนโยบายของตนโดยบังเอิญถึงเพียงนี้ เห็นร่างสูงที่เดินนำตนเล็กน้อยไม่พูดอะไรแบบนั้นร่างหนาของรองประธานก็ได้แต่เหงื่อตก


“คุณเคียวจะทำยังไงครับ?” เขาตัดสินใจถามขึ้นในที่สุด


เนตรคมเหลือบมองมือขวาคนสนิทเพียงนิด เอ่ยตอบแสนสั้น
“......ไม่ทำยังไง” พลันเห็นควันบุหรี่ที่ลอยออกมาจากมุมตึกอับทึบเบื้องหน้า อสูรร้ายจึงเริ่มแสยะยิ้ม “....แต่ใครที่ขัดขวางทางเดินฉัน”


พึ่บ.... ทอนฟาถูกชักออกมา ขายาวย่างสามขุมไปหาเหยื่อที่ตนหมายมาด ใบหน้าทอประกายสนุกสนานแลเย็นชาราวน้ำแข็ง


“จะต้องถูกขย้ำ....ให้ตาย!”


เป็นที่แน่แท้ว่าแผนการมันยุ่ยตั้งแต่วันแรกที่ผู้กล้าหาญทั้งหลายสุมหัววางแผน ทว่าอสูรร้ายรูปงามก็ยังคงมั่นใจในความแข็งแกร่งของตน จนปล่อยให้เหยื่อทั้งหลายดำเนินแผนการมาเรื่อยโดยไม่คิดขัดขวาง แต่เด็กๆอย่าลืมไปสิ....ว่าอสูรร้ายกับโฉมง่อยของพวกเราน่ะ.....เป็นอะไรกัน.....








[align=center]แล้วเพราะเหตุนี้
การเข้าใจผิดที่ควรเกิดขึ้นก่อนนิทานจบ
ก็ดันมาเกิดขึ้นเวลานี้
.......จนได้







เช่นนั้นหรือ?







[font=Comic Sans MS]TBC[/font][/align]





ไปเที่ยวกลับมาแล้วจะรีบเอามาต่อให้นะคะ แฮะๆ ตอนนี้ตัดไปเล็กน้อย แต่สั้นกำลังดีเลย ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ภาษาเริ่มฉ่อยมากขึ้นเรื่อยๆตามระดับความรั่วที่เพิ่มมากขึ้น =v= อีกอย่างจั่วหัวว่าเป็น NC-15 แล้วนะคะ หวังว่าเรทที่อาจจะเกิดขึ้นต่อไปคงไม่ทำร้ายผู้อ่านกันมากไปนัก?

ปล.พี่ใหญ่อ้าาาาาา~~~!!!! ทำไมมาอัพวันนี้เนี่ยยยยยย โฮกกกกกกกกกกก น้องรองไม่มีเวลาอ่านแล้วอ้ะ T[]T ไปเปิดผ่านๆดูนั่นมันอะไรก๊านนนนนนนนน จากกันแล้ว....ไม่น้าาาาาาาาาาาาา~~!!!!! กลับมาเค้าจะอ่านของพี่ใหญ่ให้ได้เลย!!!!! แต่ตอนนี้ต้องไปนอนแล้วอ่ะ TAT วันพรุ่งนี้กลับมาแล้วจะคุยเอ็มด้วยนะงับ >v< คิดถึงพี่ใหญ่มากมายเลย น้องเล็กด้วยๆๆๆๆ ไม่ได้คุยตั้งอาทิตย์นึงแล้ววววววว ลงแดง!!!!!

กำลังอึ้งกับเงาฝน กำลังดาร์คได้ที่ เปิดมาน้องรองอัพฟิคสุดฮานี่แล้ว ( มันฟิครัก แต่พี่ใหญ่ชอบที่มันฮา ) เนื้องเรื่องเข้มข้นมาก โอ้นี่ล่ะพลังสตรี เฟมินิสของแท้ หรือว่าน้องรองเป็นเฟมีนิส ( ดูท่าจะใช่ ฮ่าๆ )

ตอนนี้ขอยกความชอบให้คุณหัวหน้าห้องไร้นามของเราที่จะทำให้เราได้เห็นอะไรที่ท่าทางจะมันส์โคตร เจ้าอสูรที่ว่าก้ดูท่ามั่นใจตัวเองเต็มที่เช่นเคย มันจะจบแบบเรทฮาๆรึเปล่าล่ะนี่

ปล. ตอนแรกพยายามจะเข็นเอสเซนดิ้งออกมาเมื่อคืน แต่คิดไม่ออก บิ้วอารมณ์ไม่ได้เลยมาเขียนวันนี้ กว่าจะดองเสร็จก็อย่างที่เห็นล่ะจ้ะน้องรอง ไปเที่ยวไหนล่ะนี่ กลับมาเล่าให้ฟังบ้างน้า

คิดถึงน้องรอง น้องเล็กจ้า พรุ่งนี้น่าจะได้คุยกันเนอะ

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก------------------------------!!!!!!!!!!!! 55555555555555+


โอย ไม่ไหวแล้ว ฮา ฮามาก ฮาโคตร ฮาแบบสุดจะบรรยา นี่สินะพลังแห่งหญิง 5555 โอย สุดยอดมาก สงสารพวกผู้ชายตะหงิดๆจริง โธ๊ โธ่


คุณฮิจะทำยังไงต่อล่ะหนอ จะสู้พลังของสาวน้อยได้มั๊ย อัพต่อด่วนค่า~~~

...ระหว่างกำลังเม้นท์ของruk-chan อย่างสนุกสนาน(ตรงไหน..ตรูปวดหัวจะตรายอยู่แล้นนนน!!)กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบตีสาม..แต่ก็ยังดียังไงก็ไม่ดึกมาก(ตรงไหน)แต่ทว่า..ความโชคดีไม่อยู่กับเรานานนัก เพราะในที่สุดในระหว่างที่โพสต์ข้อความ..ก็..พบว่า..โชจังอัพตอนใหม่ของเรื่องนี้ไปแล้ว..ระหว่างนั้นสมองน้อยๆของเค้าก็ประมวลผลอย่างเร็วรี่ จะเอาไงดี เม้นท์ตอนนี้(ซึ่งมีวี่แววว่าจะตีสี่ชัวร์ไม่มั่วนิ่ม)หรือเม้นท์พรุ่งนี้(แล้วถ้ามีอะไรอัพมาอีกตรูมิตายสองเท่ารึ)...ระหว่างสับสนในใจ ก็เล็งเห็นว่าปริมาณไม่ยาวนัก..แถม..โชจังกว่าจะกลับก็พรุ่งนี้เย็น(ฟังดูนานมากเลยนะเนี่ย)..ฉะนั้น....เม้นท์...วันนี้สุดหูรูด!!..ฮ่าๆๆ เหตุผลง่ายๆ ก็มันไม่เยอะนิน่า อีกอย่างไหนๆก็เม้นท์ให้ruk-chan แล้วจะไม่เม้นท์ให้โชจังมันจะลำเอียงไปนิ๊ดน้า ฉะนั้น เมื่อตกลงได้แล้วก็..ลุยโลด!!

...ฮื่อ...นิยายแนวแบบนั้นเห็นบ่อย แม้จะน่าเบื่อแต่ก็อ่านประจำ...เอ่อ...เหรอ...แล้ว...เอ่อ..ขอถามสักคำนะ..แล้วที่กำลังพูดน่ะ พวกคุณท่านเป็นใครค้า!!!?...เอ่อ..นั่นเสียงคุณหัวหน้าห้องของน้องทูน่าเหรอ..เอิ่ม..โทษนะคะพี่น้อง..แต่มันเรื่องอะไรอะค้า...แล้วเกี่ยวอะไรกะคณะกรรมการฯด้วยอ๊ะ...ช่าย...ทั้งงงทั้งปวดหัวเลยโชจัง..อ้อ...เหตุการก่อนหน้าวันแสดงละครสินะ..น่าสนุก..ท่าทางจะวางแผนอะไรมันส์ๆแน่ๆ...ฮ่าๆๆๆๆ!!! โอ้..สาวๆเราลุกขึ้นปฏิวัติแล้วค่า!!ท่าทางจะแค้นใจจากเรื่องตอนวาเลนไทน์สุดหุรูดแฮะ..แต่สังหรณ์จัง ท่าทางพวกเหล่าชายชาติทหารจะต้องมีวีรกรรม(แน่รึ)ลุ้นระทึกรออยู่แน่(จะไม่ลุ้นได้ไง ก็อะไรๆที่เกี่ยวกะพวกคุณฮิมันก็ลุ้นระทึกยิ่งกว่านั่งรถไฟเหาะทั้งนั้นล่ะ ก็แหม เกี่ยวข้องกะคุณฮิทีไรก็เปรียบเสมือนเอาชีวิตไปแขวนบนเส้นก๋วยเตี๋ยวนินะ)

...อืมๆ...โอ้...ฮ่าๆๆๆๆๆ!!! ลางสังหารทำงานเลยรึลูก!!..โอ้..ฟังดูน่าสนใจดีนะ..แต่..อย่างคุณฮิจะสนใจไอ้สิทธิอะไรนั่นด้วยเหรอ..ขืนไปบอกตามนั้นคงได้หม่ำทอนฟาเป็นอาหารมื้อสุดท้ายของชีวิตก็ได้น้า...นั้นสิ..แต่จะว่าไร้สาระก็ไม่เชิงนะ ก็เข้าใจจิตใจผู้หญิงหรอก..แต่ต้องพูดว่าเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่....*แว๊ก*!!!...เฮ้ย..หนุ่มน้อยผู้กล้าพูดประโยคนั้นมาตาย...อ้าว..เป็นแกเองเร๊อะโกคุ(นั่นสิ เจ้าบ้าคนเดียวที่กล้าพูดเช่นนี้ก็คงมีแค่พี่ท่านนั่นล่ะ) งั้นไอ้หนุ่มที่โดนซัดปลิวราวกะเป็นคุณฮิลงองค์มาซัดเองนี่มันใครล่ะ...ฮ่าๆๆๆๆๆ โอ้..ลำเอียงกันเห็นๆเลยวุ้ย..แต่ขำโกคุอ๊ะ..ขนาดโกคุยังอดหน้าซีดแถมทำปากพะงาบๆราวกับปลาทองกำลังหม่ำอาหารปลาซากุระเลยนี่ฮาดีอ๊า หายากน่ะเนี่ย..แต่มันก็เป็นการยืนยันอย่างเห็นได้ชัดว่า..สาวเจ้านั้น..น่ากลัวสุดหุรูด!!(ว่าแล้วก็สวดส่งวิญญาณให้หนุ่มผู้โชคร้ายที่ดันเกิดมาพ่อไม่สั่งให้หล่ออย่างโกคุ ให้ไปสู่สุขคติเถิดสาธุ ~)

....ยิ่งเม้นท์ยิ่งสนุกแฮะ(แม้ว่ามันจะปวดหนักกว่าเดิมก็ตามที เอาน่า อีกนิดๆกำลังฮาน่า..ว่าแล้วก็ซัดยาทำใจ(ฮา)ไปสองเม็ดก่อนจะมาเม้นท์ต่อ)...น่านสิ..เจอตัวอย่างไปศพนึงแล้วมีใครจะกล้าค้า....โอ้..ใครกันผุ้กล้ารายที่สอง...อา..แนวการพูดแบบนี้...น่าน..ยามะชัวร์...อ๊ายยยยย!! พูดจาหวานเยิ้มน่ารักทำเอาหัวใจละลาย ตบท้ายด้วยรอยยิ้มและท่าโมเอะเล็กๆเสมือนจะเอาชนะใจนางได้..แต่...เจ้าก้ตกหลุมพวกนางจนได้..ยามะเอ๊ย!! เหมือนอย่างที่พวกเหล่าชายชาญว่ามานั่นล่ะ..พวกแม่คุณเค้าเอานายเป็นโล่เฟ้ยยยยย!!!....หืม..ลางสังหารอะไรอีกล่ะลู...*พรวด*!!! ฮ่าๆๆๆ น่านไงล่ะน่านไง..โกคุเอ๊ย..แกตั้งใจจะส่งรุ่นที่สิบที่รักของแกไปสุ่สุขคติก่อนเวลาอันควรด้วยน้ำมือสาวๆรึไง เห้นตัวอย่างแล้วยังไม่สังวรณ์อีกนะเอ็ง....ฮ่าๆๆๆ ขำตรงนี้อ๊า!!>> “รุ่นที่สิบครับ.....” ไม่รู้จัก....กรูไม่รู้จักเมิง!!!...ฮ่าๆๆๆๆ ถ้าไม่กลัวว่าจะถูกที่บ้านออกมาแจกหมัดมวยในยามดึกดื่น ข้าเจ้าคงฮาลั่นบ้านไปแล้วแน่นอน...โอ้..เก่งจ้าเก่ง..ทำเป็นเนียนไม่ได้ยินเนี่ยเก่งมากลูก...กรรมจริงพ่อคุณเอ๊ย..ขึ้นม.ปลายทั้งทีเอ็งพัฒนาคุณภาพได้แค่เนี้ย!? ทำไมบื้อแบบนี้!? มันต้องใช้วิธีทำเป็นหลับหนีความจริงแบบที่พวกการ์ตูนเข้าชอบใช้กันต่างหากเล่าลูกเอ๊ย!!!(..โห..ช่างเป็นวิธีที่ชาญฉลาดมากเลยนะพี่น้อง)...ว่าแต่...ขอพูดหน่อยเถอะทูน่า..สูง 161.5 รึลูก..โตมาอย่างมีคุณภาพเจงๆ..คุณภาพเหลือเกิน..แต่ว่า..นี่มันเตี้ยกว่าตรูอีกนะเนี่ย สึนะเอ๋ย ฮ่าๆๆๆ

...แต่ว่า..น้องทุน่าผู้มีดวงซวยเป็นเสมือนฝาแฝดที่ตามติดกันมา ชนิดที่กาวตาช้างยังต้องเรียกว่าทวดก็ได้พบว่า...โกคุผู้แสนดี..ได้เสนอพูดเกริ่นนำให้ตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..ฮ่าๆๆๆๆบอกแล้วว่าให้ทำเนียนนอนตายไปเลยก็หมดเรื่องลูกเอ้ย...ฮ่าๆๆๆๆๆ!!! โอย..สึนะก็...อะไรเนี่ยตรงนี้อ๊ะ>> .......ยังมีเร่ง.....มาต่อยกะเพื่อนกรูมั้ย? (ต่อยเองกลัวอ่ะ ให้ยามาโมโตะแล้วกันนะ =A=;;; )..ฮ่าๆๆๆ ช่างกล้าเหลือเกินนะลูก ส่งยามะไปเป็นตัวแทนโดยฉับพลันเลยนะ แต่ว่า..เค้าว่าอย่าดีกว่า..ไม่ใช่ว่ากลัวว่าสองคนนั้นจะบาดเจ็บหรืออะไรหรอกนะ..แต่เค้าจะกลัวว่าสองคนนี้จะหายสาบสูญไปแถวห้องเปลี่ยนเสื้อของชมรมเบสบอลแล้วก้เริ่มกิจกรรมเพื่อนรักเพื่อนอีกรอบหรอกลูกเอ๋ย

..ทูน่าเอ๊ย...นายจะไม่ได้เป็นฮีโร่แต่จะได้ตายอย่างเขียดแทนมากกว่าน่ะสิลูกเอ๊ย...ฮ่าๆๆๆๆ!!! ขำอ๊ะขำ..ขำช่วงนี้มากเลย!!



...พูดได้คำเดียวสั้นๆเลยสึนะ..นายน่ะ..ดวงซวยสุดหูรูดจริงๆฟระ ฮ่าๆๆๆๆ ..โอ้...สมกะเป็นว่าที่วองโกเล่..ในที่สุดยามจนตรอกก็สามารถพูดเอาตัวไปรอดจนด้ายยย!! แถมสมเหตุสมผลซะด้วย ช่างเป็นการเติบโตอย่างมีคุณภาพจริงๆลูก..อา...ฟังดูแล้วท่าทางจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เจ้าห่วยของเราก็เติบโตอย่างมีคุณภาพกลายเป็นฮีโร่ในที่สุดซะแล้วรึนี่..น่ายินดีลูกเอ๋ย...แต่...อะไรมันจะง่ายแบบนั้นรึ..

....น่านไง...ตรูว่าแล้ว...แต่ฮาอ๊ะ..ฮาทั้งช่วงเลยอ๊า!!>>


ฮ่าๆๆๆ สรุปแล้ว..ทำอะไรไม่ได้จริงๆ...นี่ล่ะพลังของเหล่าสตรีล่ะเฟ้ยยย!!...หืม..เดี๋ยว..อะไรล่ะนั่น..-_-;;;...เอ่อ..อย่าบอกนะว่า...0_0; แหงะ...คุณฮิจริงๆด้วย..อืม..ไม่รู้ว่าจะชื่นชมความหูตากว้างไกลแถมดวงดีที่ดันมาได้ยินแผนการนี้ของคุณท่าน หรือว่าจะด่านวลนางทั้งหลายในความซื่อ(บื้อ)ของแม่คุณที่ดั๊นพูดแผนการสำคัญระดับประเทศในระดับเสียงที่ดังราวกับจะประกาศให้โลกได้ยินดีเนี่ย....อา....เค้าไม่รู้ว่าใครที่ดั๊นดวงแตกมาสูบบุหรี่ให้คุณฮิได้เห็นอะนะ แต่ในเมื่อนายได้มาเจอคุณฮิหลังจากได้ยินแผนการงามๆแบบนี้...ฉะนั้น...สวดศพเอ็งได้เลยล่ะนะพี่น้องง!!

ตอนนี้ฮาสุดๆไปเลยอ๊ะ โชจัง ทำเอาหายปวดหัวไปเลย แต่พอเลิกเม้นท์ก็คงปวดต่อแล้วล่ะ งั้นเค้าไม่พูดมากแล้ว เดี๋ยวจะน็อคคาที่ เอาเป็นว่าจะรอตอนต่อปายน้า!!!(ว่าแต่ที่คุณฮิโกรธน้องทูน่าในตอนก่อนหน้านี่เป็นเพราะเรื่องนี้รึเนี่ย แต่จะให้ทำไงได้เล่า ให้ลงไปนอนกองเป็นศพที่สองรึไงกันถึงจะพอใจน่ะเฮีย)

P.S ขอให้เที่ยวให้สนุกน้า!!

กลัวทอนฟา ก็ส่งสึนะไปบรรณาการโล้ด ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พลังหญิงช่างน่ากลัวเหลือร้าย เห็นโกคุพะงาบๆแล้วขำกลิ้ง ยามะ นายก็เอ๋อเสมอต้นเสมอปลาย!!

สรุปว่า สองคนนั้นเค้างอนกันเพราะเรื่องนี้น่ะหรือ = =" เอ่อ... ตบบ่าสึนำ ทำใจเหอะทูน่า

หือฮิบาริก็ตาย หืออิสตรีก็ตาย ไปทางไหนก็ตาย กลับทะเลเหอะลูก

อ่า~ เมนต์หาย ToT (เอาใหม่)

ง่า~ คิดว่าอบ่าหือกับพวกแม่นางทั้งหลายเลยจะดีกว่านา พวกผู้ชายห้อง C ทั้งหลาย น่ากลัวล่ะสิ hu hu hu hu

อดขำไม่ได้เลย ที่โกคุถึงกัลซ่าไม่ออก (ก็เจออิทธิฤทธิ์ไปปานนั้น --""" ใครจะซ่าออกล่ะ) 55555555555555555

ยามะเอ๋ย นายรู้ตัวไหมนั่นว่าจะไปเป็นแนวหน้ารับทอนฟาท่านฮิอ่ะ (--"""""") ฉุกใจคิดมั่งดิ พ่อคุณ

ส่วนสึนะน่ะ นู๋น่าจะรู้ดีนา ว่าถึงแม้จะอยู่เฉยๆ พ่อมือขวาของนู๋ ก็สามารถทำให้นู๋มาร่วมด้วยอยู่ดีล่ะ ฉะนั้นตอบไม่ตอบก็ครือๆ กัน ^^
ว่าแต่ท่านฮิรู้แล้ว อนงค์นางทั้งหลายท่าทางจะซวยแหงๆ (ก็ใครใช้หือกับท่านฮิล่ะ --)

แล้ว..................ท่านฮิ กับ นู๋สึนะ ทะเละกันเรื่องนั้เนี่ยนะ (--""")

ปล. ถ้าอยากให้มีงานวาเลนไทล์ปีหน้า ก็ส่งสึนะไปเป็นเครื่องสังเวย เอ๊ย เครื่องบรรณาการให้ท่านฮิสิเจ้าคะ ^o^ รับรองว่าฉลุยแน่นอน hu hu hu hu

___________________________________________________________________________

โฮกกกกกกกกก สั้นนนนนน

อยากอ่านต่อมากมายครับ T^T

อ่านตอนนี้แล้วเห็นถึงความน่ากลัวของผู้หญิง =w=

เพศนี้ช่างร้ายกาจนัก โดยเฉพาะเมื่อพวกเธอรวมหัวกัน XD

โอ๊ยยย แต่อยากรู้ครับท่านว่าเรื่องจะเป็นไงต่อ

โฮกกกกกกกกกกกกกกก

อ๊ากกกกกกกก ชอบมากมายค่ะ 55555555

เพิ่งมาอ่านค่ะ แอบไปอ่านภาคที่แล้วอย่างเงียบๆ (ฮา)

ชอบเรื่องนี้สุดๆไปเลย T___T

แล้วนี่ท่านฮิบะแอบเคืองทูน่าอยุ่เล็กๆรึเปล่าเนี่ย 555555
น่ารักจังๆๆๆ อย่าไปแกล้งเค้าล่ะ ฮุๆๆๆ

รออ่านตอนต่อไปค่า สู้ๆๆๆ
เที่ยวให้สนุกนะคะ อิอิ

ฮาประโยคนี้จริงๆค่ะพี่โช!!!!>__<!!!!

ไม่รู้จักไม่ได้แล้วละสึนะ!! ตอนนี้นายเป็นนางเอกของเรื่องไปแล้ววววว

อา....ฮิบาริ....นายคงจะไม่รู้อะไรเสียแล้ว พลังของสตรี แม้โลกีจะล่มจม ก็มีหวั่น!!

โดยเฉพาะ พลังของสาวYaoi แล้วไซร้!!! (เกี่ยวมั้ยหวา=A=)

อา.......เองนี้พี่โชไม่คิดจะให้มุคุโร่ออกมามีบทหน่อยหรอค่ะTTATT มีสักนิสสสสส เถิดจะเกิดผล (วอด) วาย!!!>///<

น้าๆ ต๊ะเอง น๊าาา~~~~>_<
++++++++++++++++++
[align=center]

"นี่คือการรวมพลเฉพาะกิจเพื่อกอบกู้ความวาย"


>>Happy Famiglia<<
[/align]

โอ้ว....เริ่มเรื่องก้อสนุกขนาดนี้
เนื้อเริ่องน่าติดตามสุดหูรูดค่าโชเมะจัง
เราอ่ะชอบเรื่องรั่วๆแบบนี้มันสนุก+ฮาได้ใจดีค่ะ
มันได้ลุ้นดีด้วย
แต่ก้อแอบอยากให้มีฉากหวานๆนะคะ อิอิ
จะรออ่านตอนต่อไปค่ะ!!!!!
สู้ๆนะคะโชเมะจัง

ฮุฮุ....อสูรร้ายกะโฉมง่อยเค้าเป็นอะไรกันน้าาาาา......................5555555+

หมายเหตุ : สตรีน่ากลัวเสมอยามพวกเธอองค์ลง อันนี้จริง กร๊ากกกกกกกกกกกกกก............

หมายเหตุ. ฮายามะค่ะ.....แหมม รับหน้าตาเฉยนะคนเรา

>___________<!! ค้างค่ะค้างอย่างแรง..แง้วววววว
คุณฮิบาริรู้ซะแล้ว..จะเป็นไงต่อไปล่ะเนี่ยยังไม่ทันเริ่มคุณฮิก็รู้แล้ว

โกคุไหนว่าแกรักและเคารพรุ่นที่ 1 ไง..เล่นโยนให้สึนะดื่อๆเลยนะเออ =__=
แล้วซือคุงจะได้เล่นมั้ย??ต้องเล่นซิเนอะ..หุหุ

จะรออ่านตอนต่อไปนะค่ะ^^~

กรี้ดดดด ห่างหายฟิกพี่โชไปนานนนนนนนนนน

จะไปเที่ยวเหรอค้า เที่ยวให้สนุกน้า

ฮิบะสึนะสุดยอดดดดดด
รออ่านตอนต่อไปค่ะ

รอNC-15
/ผัวะ

โธ่ พ่อคุณ จะขย้ำให้ตาย
แล้วทูน่าตัวน้อย ตาโตๆ ผมฟูๆ ตัวสั่นงันงก มาขวางทางนี่
จะ ขย้ำ หรือ ขยุ่ม ล่ะค่า????

โฮ้ย อยากให้มีวาร์เลนไทร์ ก็เอาทูน่าเคลือบช๊อกโกแลตให้พี่ฮิเขาสิคะ