•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Title: 10 Millions for love
Author: Omi
Pairing: 69/27 อาจมีท่านฮิมาเเจม
Rating: NC17-21(ไม่นานเกินรอ)

อนึ่ง นี่เป็นฟิครีบอร์นเรื่องเเรกของข้าพเจ้า เนื่องจากข้าพเจ้าเป็นคนโง่ด้านเทคโนโลยีและสารสนเทศอย่างรุนแรง ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยเน้อ ทุกคน
ปล.ฟิคนี้ไม่ได้ตบจูบหวานจ๋อยเหมือน no money หรือ จำเลยรักแต่อย่างใด มันคือฟิคที่มีเมะขอย้ำว่า เมะ ราชินีและหื่นกาม กับเคะน้อยที่ซวยอย่างไม่น่าให้อภัย

part1 ทูน่าราคา10ล้าน


[align=center]คุณช่างงดงามเหลือเกิน...[/align]
[align=center]มันทำให้ผมปรารถนาในตัวคุณ[/align]

[align=center]ทั้งสดใสและอารี...[/align]
[align=center]นั่นยิ่งทำให้ผมอยากบดขยี้คุณ[/align]

[align=center]คุณมีจิตใจที่พร้อมอภัยให้ผู้อื่น...[/align]
[align=center]ดังนั้นคุณคงอภัยให้ผมได้ แม้ผมจะกักขังคุณไว้ภายใต้...กรงแห่งความปรารถนา[/align]

.

“อะไรนะ10,000,000!!!!”สึนะตะโกนลั่น คิ้วบางขมวดมุ่น ปากอ้าค้าง ขณะที่ ซาวาดะ นานะ ยิ้มแบบอายๆ

“โทษทีจ้า บังเอิญแม่ไปค้ำประกันให้เพื่อนอ่ะจ้ะ”ผู้เป็นแม่อธิบาย “แต่อยู่ๆเขาก็หายตัวไป แต่เดี๋ยวเขาก็คงกลับมาหล่ะจ้ะ แต่มาหายตัวไปช่วงที่ครบกำหนดใช้หนี้แบบนี้ ...แปลกจังเลยนะ แต่คุณเจ้าหนี้ก็ใจดีนะจ๊ะ เขาบอกว่าจะรออีก1เดือนน่ะ”

“แล้วถ้า1เดือนเพื่อนแม่ยังไม่กลับมาล่ะฮับ”ร่างบางถามเหงื่อตก

“เราก็ต้องใช้หนี้แทนน่ะสิจ๊ะ”

“แล้วจะไปเอา10ล้านมาจากไหนไม่ทราบฮับ”

“เขา บอกว่าถ้าไม่มี 10ล้าน ก็จะให้ลูกไปช่วยงานเขาแทนน่ะจ้ะ เจ้าหนี้สมัยนี้เขาใจดีเนอะ”

“มาเนอะ อะไรกันเล่า!”สึนะโวยวายเสียงดัง ก่อนจะก้มลงไปกุมขมับ

แบบนั้นมันเรียกว่าใจดีเรอะ ยิ่งคิดสึนะก็ยิ่งทึ้งผมฟูๆของตนเอง อีกอย่างจะให้เขาไปช่วยงานแทนเงินตั้ง10ล้านคิดยังไงมันก็ไม่ชอบมาพากล คนอย่างเขาจะไปทำอะไรได้ หรือว่าพวกมันจะเอาเขาไปขายอวัยวะ ไม่นะ เขายังอยากใช้ชีวิตโดยมีตับ ไต ไส้ พุง!

ทำไมแม่ถึงถูกหลอกง่ายขนาดนี้ ลองคนยืมหายตัวไปในเวลาแบบนี้หล่ะก็...ไปแล้วไปลับแหง...
ในเวลาเพียงหนทางเดียวที่เขาคิดออก...

“รีบอร์นนนนนนนนนนนนนนนน”

“เรื่องนี้ช่วยไม่ได้เฟ้ย”รีบอร์นตอบแบบไร้เยื่อใย ทันทีที่สึนะโผล่หัวเข้ามา

“ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ!?”

“เรื่อง10ล้านของหม่าม๊าใช่มั้ยล่ะ”รีบอร์นดักคอ “ในเมื่อมันเป็นหนี้ที่ครอบครัวนายสร้าง นายก็ต้องรับผิดชอบจ่าย”

“ฉันเกี่ยวอะไรด้วยอ่า แม่ต่างหากที่ไปค้ำประกัน อีกอย่างตั้ง10ล้าน นายคิดว่าคนอย่างฉันจะมีปัญญาจ่ายเรอะ!!?”สึนะครวญ ถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายเป็นรีบอร์นเขาคงลงไปดิ้นกับพื้นแล้ว ทำไม๊ ทำไม ความซวยถึงเกาะติดเขาเป็นปลิงแอฟริกาขนาดนี้

“ในฐานะคนที่จ้วงข้าวหม้อเดียวกันก็อยากจะช่วยอยู่หรอกนะ”

“ร-รีบอร์น”สึนะเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความซาบซึ้ง

“ชั้นจะช่วยหางานพิเศษดีๆให้แล้วกัน”

“ฮะ!!!?”

......................................................

[align=center]
แฮ่ก แฮ่ก

ร่างบางหายใจหอบระโหย

“ม-ไม่ไหวแล้ว”

เสียงเล็กๆอ่อนเครือราวใจจะขาด

หยาดเหงื่อค่อยๆไหลจากไรผม

ผ่านพวงแก้มนวลเนียนที่ขึ้นสีเรื่อมาจรดปลายคางมนก่อนจะร่วงหล่นสู่พื้น...

“อ๊าาาาาา~”.[/align]



.
.
.


“ไม่ไหวแล้ว ปีนมาตั้งนานยังไม่ถึงอีกเหรอ รีบอร์น!?”สึนะถามอย่างเหลืออด ก็ครูสอนพิเศษตัวดีพาเขาฝ่าดงป่าบนภูเขามาครึ่งวัน ไอ้งานพิเศษ10ล้านคงไม่ใช่ให้มาเก็บเห็ดในตำนาน หรือล้มมอนสเตอร์หรอกนะ

โป๊ก!

คำตอบของรีบอร์นรึก็คือมะเหงกหนึ่งโป๊กที่ทำเอาสึนะถึงกับลงไปกุมขมับโอดโอย

“ถึงแล้วเฟ้ย”

เสียงเล็กๆทำให้สึนะเงยหน้าขึ้นมารีบอร์นแหวกพุ่มไม้ออกเผยให้เห็นเบื้องหน้า

บ้านไม้กลางเก่ากลางใหม่ตั้งตระหง่าน อยู่บนชะง่อนผา น่าแปลกที่บ้านหลังนี้ดูกลมกลืนราวกับว่าตัวมันเป็นส่วนหนึ่งของผลผลิตจากธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่...

ร่างบางเผลอจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกทึ่ง

“เซอร์ไพรส์ จังนะครับ”

เสียงเย็นๆอันคุ้นเคยทำให้สึนะหันขวับ

[align=center]“ม-มุคุโร่!!!!!!!!!!!!!!!”[/align]

....................................

..............

..


“อืม สรุปก็คือคุณกำลังร้อนเงินสินะครับ”เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆขณะลูบคางอย่างครุ่นคิด ขณะนี้ทั้งหมดได้พากันเข้ามาในตัวบ้านที่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครันผิดกับสภาพภายนอก ฟังจากประโยคสนทนาของรีบอร์นกับมุคุโร่ทำให้สึนะรู้ว่ามุคุโร่เพิ่งแหกคุกมาหมาดๆ และยังไม่มีใครรู้เรื่องแม้แต่คนเดียว แม้แต่โคลม มีเพียงรีบอร์น ซึ่งก็ไม่อาจทราบได้ว่าพี่ท่านไปเอาข่าวมาจากไหน

สึนะที่นั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นแอบเหลือบมองมุคุโร่ที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาตัวยาวตรงหน้า

นึกแล้วเชียวว่างานพิเศษที่ไอ้คุณรีบอร์นหามาให้มันต้องไม่น่าอภิรมย์แน่ๆ นี่คงไม่ใช่ว่าเข้าเขามารับจ๊อบโดยยอมการให้มุคุโร่เข้าสิงแต่โดยดีหรอกนะ

“ก็ประมาณนั้นแหล่ะ ฉันก็เลยอยากให้นายจ้างสึนะไว้น่ะ”รีบอร์นตอบแทน “จะว่ายังไงล่ะ”

มุคุโร่เงียบเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง

“อา ไม่เป็นไรหรอกมุคุโร่!”สึนะที่ทนเงียบมานานพูดขึ้นเสียงดัง “ตั้ง 10ล้าน จะเอามาจ้างเจ้าห่วยอย่างฉัน ยังไงมันก็ไม่คุ้มอยู่แล้ว”

อีกอย่าง(ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญสำหรับสึนะ)...เขาก็ยังอยากมีชีวิตอยู่แบบครบ32ด้วย แต่ถึงยังไงมุคุโร่ก็น่าจะ(และควรจะ)ปฏิเสธอยู่แล้วเรื่องอะไรจะเอาเงิน10ล้านมาจ้างคนที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง อย่างเขากันล่ะ ถ้าจ้างก็คงไม่พ้นให้ทำอะไรที่มันพิสดารไม่ต่างกับขายอวัยวะแน่ๆ

“งั้น ชั้นกลับดีกว่านะรีบอร์น”

“จะจ้างก็ได้นะครับ”

คำตอบของมุคุโร่ทำให้สึนะชะงัก เหงื่อตก นี่เขาจะไม่รอดจริงๆหรือนี่

“อยู่ที่นี่คนเดียว ผมเองก็มีเรื่องลำบากหลายเรื่องเหมือนกันครับ...บางทีวองโกเล่อาจพอช่วยได้”

รอยยิ้มของมุคุโร่ขณะที่พูด ทำเอาสึนะสยองขวัญยิ่งกว่าดูหนังผีคนเดียวตอนตี3

“ม-ไม่ดีมั้งรีบอร์น”สึนะกระซิบกับร่างเล็ก ทว่าพี่ท่านไม่สนใจฟังแม้แต่น้อย

“แต่ก็ต้องมีเงื่อนไขนะครับ เงิน10ล้านมันไม่ใช่เงินน้อยๆ”มุคุโร่หันไปพูดกับรีบอร์นด้วยรอยยิ้มตอนนี้สึนะรู้สึกราวกับตัวเองเป็นลูกสาวชาวนาที่พ่อแม่ขัดสนจนต้องเอามาขายให้กับเศรษฐีจิตตก “ผมจะจ้างคุณด้วยเงิน10ล้าน เป็นเวลาหนึ่งเดือน แต่ถ้าหากคุณลาออกไปก่อนหน้านั้นแม้แต่วันเดียว ทุกอย่างจะถือเป็นโมฆะ ผมจะไม่จ่ายแม้แต่เยนเดียว”
.............................

เงียบ....

ตอนนี้สึนะได้ตกอยู่ในสภาพของซื้อของขายไปเรียบร้อยแล้ว ได้แต่หวังว่ารีบอร์นจะไม่ยอมรับข้อเสนอที่ดูมีพิรุธเห็นๆ เจ้ามุคุโร่คงตั้งใจจะโขกสับเขาเอามันส์น่ะสิ อย่าว่าแต่หนึ่งเดือนเลย หนึ่งอาทิตย์เขาจะยังมีชีวิตอยู่รึเปล่าก็ไม่รู้ แต่แม้จะอยากตะโกนว่า ‘หนูม่ายอ๊าวววววว’ แค่ไหน สึนะก็ทำได้แค่เงียบ ก็ไอ้หนี้ 10ล้านมันค้ำคออยู่น่ะสิ บางทียอมให้มุคุโร่โขกสับ อาจจะดีกว่าเร่ขายอวัยวะก็ได้...หวังว่านะ

แต่พอเหลือบไปเห็นรอยยิ้มของมุคุโร่ สึนะก็ชักอยากจะเอาอวัยวะไปเร่ขายมากกว่าซะแล้ว

“ตกลงตามนั้น...อีก1เดือนฉันจะมารับสึนะ”

“รีบอร์นนนนนนนนนน!!!!!!!!”

“ขยันให้สมกับ10ล้านล่ะ”รีบอร์นพูดก่อนที่จะหันหลังเดินออกไป ในชั่วขณะนั้นเอง สึนะก็คิดว่าถ้าต้องตายอยู่ที่นี่สู้ไปตายคาเท้ารีบอร์นที่บ้านดีกว่า!!!

ร่างเล็กลุกขึ้นวิ่งตามรีบอร์น แต่ยังไม่ทันจะไปถึงประตูมือแกร่งที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าของใครก็คว้าเข้าที่คอเสื้อเขาอย่างรวดเร็ว

[align=center]“คึ หึ หึ ได้เวลาของเราแล้วนะครับ วองโกเล่”

...............................

................

........

..

หนูม่ายอ๊าวววววววววววววววววววววววว[/align]
TBC

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก น่าอ่านมากค่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตอนแรกนึกว่าจะเป็น AUFic แหม่....โยงได้ดีจริง ๆ ว่าแต่ว่านะ -*- คุณแม่ขา ไอ้ความใจดีของคุณแม่ลดลงนิดก็ได้นะคะ

@$#^%@$@^@ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
จะให้ทำอะไรหรือค้า ท่านมุคุโร่!!!!
ชอบบรรยายวรรแรกๆอ่ะค่ะ ดูลึกลับ(???) จิตดี กี๊ด

ต่อเร็วๆนะคะ>w<~!

อ้ากกกกกกกกกกกกกกก ถูกจายยยยยย 555555+

ท่านมุคุจาทามไรทูน่าน่ะ ต้องติดตาม เฮอๆๆๆๆๆ


^ ________________^

อยากจะตะโกนกู่ร้องให้ก้องฟ้าว่า....


ไอ้สัปปะเบอร์รี่ นังสตอร์ปะรด!!!!!

5555

สึนะกำลังลำบาก

แต่เรากลับมาฟามสุข

มีความสุขอยู่บนความทุกคนอื่นไม่ดีใช่ป่ะ


สึนะดูเป็นทุกโคด ๆ เลยเนอะ



ดูเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของมุคุจัง


กร้ากกกกกกกกกกกกกกก

กรี๊ดดดดด~~~~


มุคุจะทำอะไรซือคุงน่ะ~~~~



(me/ รออ่านๆ)

เหมือนส่งทูน่าเข้าปากสัปประรด

สึนะจะโดนสัปประรดทำอะไรมั่งหนอ

1เดือนจะเหลือซากมั้ยนี่

ถนอมหน่อยน๊า พ่อสัปประรด เดี๋ยวทูน่าจะช้ำในตายพอดี

ทูน่าในดงสับประสด

ป๋ามุพอครบ 1 เดือน แล้วหวังว่าซือคุงของเดี้ยนจะครบ 32 นะ

แต่ถ้าเสียเวอร์จิ้นก็ไม่ว่ากัน เหอๆๆๆ



+++

เเอ๊ก/

ชุนนอนตายซบอก 69 (??)

กรี๊ดดดดดดดดด 6927 บันซายยยยยยยย

สับประรดกลายเป็นสติเบอร์รี่ไปแล้วว

ทูน่าต้องกลายเป็นอาหารอันโอชะไปด้วยยย

กรี๊ดดดดดดด จะเอากลับบ้านนน เอาเงิน 10 ล้านไปจ่ายทูน่ามาไว้บ้าน (10 บาทยังไม่มีเลยได้ข่าว)
+++++++++++++++++
ทุกคนกล่าวหาว่ากาเป็นสิ่งอัปมงคลเพียงเพราะมันมีขนสีดำ.......แต่กระนั้นมันก็มีเลือดสีแดง

คุณแม่นานะ ซื่อเหลือหลาย =[]=!!!

แล้วคุณท่ามุ เพิ่งแหกคุกมา เอาเงินที่ไหนมาจ้างทูน่าเนี่ย!!!

เป็นทูน่าที่แพงลิบลิ่วจริงๆด้วยค่ะ แต่ได้มาคุมิก็ยอมจ่ายนะเอ้า! (ให้ได้สิบล้านกีบ 555)

คุณแม่นานะคะ...อะไรจะใจเย็น ใจดีขนาดน้านนนน มันชิ่งไปแล้วแหงแซะเลยค่ะไอ้เพื่อนคนนั้นน่ะ! =[]=

แต่แค่ปีนเขา...ซือคุงงงงงง เกือบทำหม่ามี๊เข้าใจผิด! ว่าแต่ป๋ามุเห็นอย่างนี้รวยหรือนี่? โอ้ววววว ผิดคาด~

/สัปปะรดแทงสามง่ามเข้าให้

1เดือนนี้รู้สึกทูน่าไม่รอดแหงงงงงง ยิ่งย้อนไปอ่านช่วงแรกยิ่งอยากฟันธง ไปดีนะจ๊ะนู๋ซือ =w=

อืม...สิบล้าน..
นายขายซือคุงถูกไปน่ะ.. ต้องสักร้อยล้าน แล้วเอาเงินที่เหลือไปใช้สิ ถึงจะสมเป็นนาย รีบอร์น!!!

ส่วนซือคุง... หนีป่ามุไม่พ้นแล้วล่ะลุก... อยู่ขยายพันธุ์สับปะรดไปเถอะ.. หนึ่งเดือนเอง *me หรือจะนานกว่านั้น..? เพราะป๋ามุไม่ปล่อยออกมา..? กร๊ากกกกกกกก

แล้ว..




สยองกว่าดูหนังผีจริงๆ ซือคุง... แม่เชื่อ..

แล้วไอ้เรื่องลำบากที่ว่าน่ะ... คงไม่มีหรอกชิมเคอะ..? แค่อยากเอาซือคุงไว้กอด?เล่นก็บอกมาเถอะ!! อย่างป๋า..ลินเชื่อว่า ไม่มีเรื่องลำบากหรอก.. แหลชัดๆ!!!

ตอบเม้นเค่อะ...รวดเร็วทันใจดีมั้ย?

kikuvaซัง...คนแรกของอะฮั้น ก๊ากก ทูน่าน้อยน่ารักก็ต้องแพงสิเคอะ แต่คนอย่างสับปะรดกินคุ้มแน่นอน เหอๆๆ

derickซัง อุแหม่ มาให้ติดตามต่อแล้วฮร่า อย่างนานาะซังน่าจะเรียกว่าเอ๋อโดยกำเนิดแบบยามะมากกว่าใจดีนะ 55+

kaokmchanสับปะรดก็ทำอย่างที่กำลังจะได้อ่านต่อไปนี้ไงจ๊ะ

Momomaiiซัง ติดตามเลยจ้ะ ท่านสับปะรดทำแบบนั้นแล

Lynxซัง ก๊าก ฮ่าๆๆๆ แหมคุณสัปปะเบอร์รี่ สตอร์ปะรด เขาอาจจะลำบากจริงๆก็ได้ ลำบากเพราะอบากทูน่า ก๊ากๆๆ

yuya_kameซัง ก๊าก เดาเก่งมาก ก็เป็นทุกอย่างจริงแหล่ะ สารพัดประโยชน์

ary-inuซัง สับปะรดจะทำอย่างที่กะลังจะได้อ่านแหล่ะจ้า

Anubisซัง ฮ่าๆๆ ส่งเข้าปากสับปะรด!!! ประมาณนั้นแล ซากอาจจะเหลือ แต่ความบริสุทธิ์นี่ ก๊ากกกก

noon31ซัง ไม่ใช่ว่าอยากให้น้องทูน่าเสียเวอร์จิ้นหรอกเหรอฮร้า แบบนี้เนี่ย 555+

shunซัง ก๊าก ฮ่าๆ จะซื้อทูน่าไปทำอะไรที่บ้านเหรอก๊ะ มีไม่ถึง 10ล้าน ซื้อทูน่ากระป๋องแทนไปก่อนแล้วกันนะเคอะ น้องทูน่าคนนี้คงต้องยกให้สับปะรดกลายพันธ์ (กลายเป็นสตอเบอรี่?)

Ayafeeซัง แหม คุณแม่นานะเธอก็น่ารักตรงความซื่อแหล่ะฮร่า ส่วนป๋ามุเค้าก็ต้องมีเงินเก็บกันบ้างจิ่...สงสัยแอบฝังไว้ในไร่สับปะรด

Kumiซัง คงต้องยกน้องทูน่าให้สับปะรดกระเป๋าหนักแหล่ะค่า ส่วนคุณแม่นานะ แหมก็คุณแม่สปีชี่เดียวกับยามะนี่เคอะ จะรอดหรือไม่ เชิญติดตามฮ่ะ...ถึงท่านจะมีคำตอบอยู่ในใจแล้วก็ตาม...

Linaซัง ก๊ากกกก แหม คุณท่านรีบอร์นอาจจะมีแผนการก็ได้ฮร่า(แผนอะไรคนแต่งยังไม่รู้55+) ส่วนนู๋ซือจะอยู่ขยายพันธ์? นานแค่ไหน ต้องติดตามนะฮร้า...แหม ทำไมทุกคนหาว่าสับปะรดแหลกันหมดหล่ะเนี่ย เค้าอาจจะลำบากก็ได้นะเคอะ อาจกำลังเป็นโรคต้องการสารอาหารจากปลาทะเลนำลึก 555+


ขอบคุณทุกท่านที่กรุณาเข้ามาอ่านค่ะ
เชิญชมตอนต่อไปฮร่า~