•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

เย้~~~~~~~


ในที่สุดก็มาต่อแล้ว



ฉากและบรรยากาศหวานเป็นใจมากอะ ชอบ!!!!!!!

หวานจนคนฮานะละลายไปกับพื้นเลย อิอิ


น่ารักมากเลยโดยเฉพาะซือคุง ส่วนคุณฮิพี่แกก็ยังคงโหดไม่เปลี่ยน


รอภาคไวท์เดย์ต่อนะค่ะ (ถ้าจำไม่ผิดวันนี้ต้องเป็นวันขอบคุณหญิงสาวที่ให้ช็อคโกแลตใช่ปะ)

=[]=ท่านโช!! เค้าเข้าโรงบาลวันเดียวอัพตัดจบเลยหรือคะ... โฮ
TvT หวานมาก ตรงเรทนี่อะคึอะคึ มากเลยค่ะ (=,.=)

รออ่านต่อนะคะTvT/\/ ขอภาคต่อ ขอฟิคเรื่องอื่น ขอ...... (โดนเตะฐานเอาแต่ใจ)

โฮกกกกกกกกกกกกกกกก

หนุกหนานอะไรเยี่ยงเน้

ทูน่าน่ารักน่ากด ท่านฮิก็เท่เหลือเกิน

คิดภาพทูน่าตัวเปียกเเล้วใจระทวย

จะรออ่านไวเดย์!!!

ก่อนอื่นก็ขอชื่นชมผลงานของน้องๆที่วาดภาพประกอบฟิคให้พี่โชก่อนเลย.......สวยจัง...อ่านฟิคพี่ไปด้วยดูรูปไปด้วยสติจะแตก...กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด>//////////<

เค้าอยากวาดได้มั่ง(พี่โชรอหน่านะ...เด๋วจะวาดมาอวด....แต่คงอีกนาน(ย้ำว่านานนน) วะฮะฮ่าๆๆๆๆๆ...คงจะไม่สวยเท่าน้องเค้าหรอกนะคะ)

อ่านตอนนี้มีแต่ยิ้มกับยิ้มสลับกรี๊ดเป็นบางช่วง(ไม่แคร์สายตาใครด้วย 55+)....ฮิฮิ้ว 1827 จงเจริญเว้ยยยยยยยยย(สุขใจจริงๆ...สอบก็เสร็จแล้ว...โอ้..ชีวิต)

อ๊ะ.....มีต่อภาควันไวท์เดย์ด้วยเว้ยเฮ้ย.....ให้มันได้อย่างงี้เซ่...มันถึงจะครบสูตร (5555+ โอ๊ยยย..มันปลื้มคนแต่งจังวุ้ย)
เอาล่ะไม่เม้นอะไรให้มาก..ฝีมือพูดไปก็เท่านั้น...ชมจนไม่รู้จะชมว่าแต่งดีมากกกกกกกขนาดไหน...เฮ้อ...สุดยอดค่ะพี่โชขา

ติดตามอ่านนะจ๊ะ
ปล.ชื่อน้องขนุน...น่ารักม๊าก...ได้ยินแล้วหิวขนุนจัง(เกี่ยวมั้ยเนี่ย=_=)

อ่าน

ตั้งหน้าตั้งตาอ่าน

พรวด! เลือดกระฉูด

เยี่ยมเหมือนเคยเลยนะคะ =w=b ขอตัวไปเติมเลือด อ๊อก

(พลังงานหมดหลังสอบเสร็จ ค่า HP ต่ำเตี้ยเรี่ยดินเหมือนคะแนนสอบ กร๊ากส์)

*อ้าปากพะงาบ ๆ*

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด โชจางงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ฮิบบี้...ท่านฮิบบี้ อ๊ากกกกกกกกกกกกก หนูอยากให้ซือคุงโดนพิษบ่อย ๆ จังเรยคร่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หุหุ....รออ่านมันหมดทุกอันนั่นแหละ!! ><

ทำไมมันถึงหวานได้ใจน้องขนาดนี้นะ ตั้งหน้าตั้งตารอวันไวย์เดย์ต่อไป

....อะแฮ่มๆ.....หวัดดีค้าโชจางงง!!เนื่องจากตอนนี้เป็นตอนสุดท้าย ฉะนั้น...เค้าก็จะทำการเม้นท์รอบพิเศษด้วยการจัด...’เม้นท์ dark&white ภาคสองที่ทุกคนรอคอยค่า!!(พูดจบก็มีพวกขยะรองเท้าและเสียงโห่ไล่มาจากรอบทิศในทันใด)...แหะๆ ต้องขอโทษท่านผู้อ่านทุกท่านนะคะ คือนอกจากจะสนองความบ้าของตนเองแล้ว เหตุผลอีกข้อก็คือเป็นการขอบคุณโชจังที่อุตส่าห์อนุญาตให้เค้าใช้รูปแบบเดียวกับโชจังตอนตอบคอมเม้นท์พิสดารได้ตอนตอบเม้นท์ในฟิก adhere to sky ของท่าน derick น่ะค่ะ (คำนับ)ต้องขอโทษท่านอื่นๆด้วยนะคะ ขอเค้าทำตามใจอีกนิดนะค้า!!

ภาคdark:อะแฮ่มๆ งั้นมาเม้นท์เลยล่ะกัน...แหมๆ เปิดมาก็เจอภาพฮิบะอย่างเท่มาเลย...ฮึ่ม...คำบรรยายสรรพคุณก็ช่างยอดเยี่ยม..สมกะเป็นฮิบะซามะจริงๆ(ฮี่ม...มันจะเกินหน้าเกินตาป๋าฉันมากเกินไปแล้วนะแก๊!!)ส่วนกรณีเจ้าทูน่านั่นก็น่าสงสารเสียนี่กระไร นอกจากหน้าตาจะดูอับโชคปนน่าสงสารแล้วพอมาดูชื่อของเจ้าตัวที่โดนขานเรียกสิ>> นายหงอง่อย..คำเดียวบรรยายได้หมดโดยไม่ต้องมีคำขยายเลยน้า ฮ่าๆๆๆ

ภาคdark:.อืม...ฝ่ายอาเฮียขาโหดก็เอาแต่โทษช็อคอยู่ได้(เกิดมาเป็นช็อคช่างชะตาบัดโซะ อยู่ดีๆก็มีคนมีโทษว่าเป็นเพราะตัวเองจึงทำให้มีอารมณ์ที่ไม่ปกติ...วันมามากเหรอฮิบะฮ่าๆๆ(และก็หลบทอนฟาได้ทันท่วงที) เหอๆ คิดว่าเจ้ากระบองนั่นจะมาโดนคนอย่างฉันได้เร๊อะ ฝันไปเถอะ) ส่วนทางเจ้าหงอทูน่าก็ยังคงเป็นทูน่าที่น่ารักใสซื่อเช่นเคย..คิดแบบสาวน้อยสุดๆ ..แหมๆ..เป็นอีกวันที่ต้องจำไปตลอดชีวิต..โห..ประทับใจยาพิษของฮิบะขนาดนั้นเลยรึ ฮ่าๆ..แต่ก็นะสึนะ นายน่ะมันไม่ได้เกิดมาเพื่อจับคู่กับผู้หญิงก็เท่านั้นล่ะ ไอ้ที่ความรักของนายมันตกตะกอนก็เพราะอีกฝ่ายเป็นผู้หญิงไงล่ะ แล้วเป็นไง พอมาเจอฮิบะเข้า ก็เริ่มงอกเงยมาให้เห็นเลยเห็นมะ

ภาคdark:อีกอย่าง หมอนี่เกิดมาเพื่อเป็นเคะเฟ้ย ส่วนจะเคะกับใครก็อีกเรื่อง ฉะนั้นหมอนี่จะไปคู่กับผู้หญิงได้ไงเล่า...แหมๆ..แต่ฉันล่ะชอบความคิดหมอนี่ที่เริ่มจะหันเข้ามาเผชิญกับสิ่งที่ตัวเองกลัวและเก็บเอาไว้มาตลอดนินะ..แต่แหมๆเป็นคำคมที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นสึนะพูดได้นะเนี่ย...ว่าแต่นายคงต้องถามตัวเองก่อนมั้งว่าระหว่างยาถอนพิษกับยาพิษที่แท้จริงนั้น นายน่ะ อยากได้แบบไหนมากกว่ากันล่ะ ฮ่าๆๆ whiteๆ มาได้แล้ว ตาหล่อนแล้วเฟ้ย!!

ภาคwhite:รู้แล้วๆ...งั้นมาต่อล่ะนะ หืม...เหลือชมรมเบสบอลรึ!? งั้นโอกาสดีเลยสึน้า!!! ยามะต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ!! เรียกเลยลูกเรียกเล้ย!!!...อ่า...โถลูกเอ๋ย..เป็นคนดีอีกแล้ว...แค่กวาดสนามหญ้า..ฮ่าๆๆเป็นไงล่ะๆ งานไม่ใช่ง่ายๆใช่ม้า เรียกยามะเลยลูก...เฮ้อ...อะไรจะเป็นคนดีขนาดนี้น้า ...และแล้วระหว่างกำลังรันทดในชะตา ก็มีเสียงดังมาจากโทรศัพท์ของตัวเองเพื่อให้รู้ว่า...ดวงของท่านในวันนี้มีแต่ตกกับตกไม่มีพุ่งขึ้นแน่นอน100%..สมกะเป็นตัวเอก(และเป็นสึนะของแท้)เวลาคับขันมักจะซวยเสมอ

ภาคwhite:และแล้วในระหว่างที่นั่งเก็บขยะราวกับเก็บคูปองส่งชิงโชค...(โถ..กรรมจริงๆน้องทูน่า..แม้ยามะจะเงยมาก็ยังคงไม่เห็นอยู่ดี นี่ดวงแตกอะไรจะขนาดนี้ เกิดมาตัวเตี้ยก็ลำบากเนอะทูน่า ฮ่าๆๆ )โห...ความคิดชั่วร้ะ(เพิ่ง)เริ่มเข้าครอบงำ..แต่...ก็ช้ากว่าใครคนนั้นเพราะ เขามาแล้ว เขามากะทอนฟา..ไม่ต้องหันก็รับรู้ แค่คำพูดก็บ่งบอกถึงรังสีอำมหิต ในที่สุด คุณฮิก็ออกโรงจนได้...เอ๋?..darkๆ มีคนโทรด่วนเข้ามา ฝากงานก่อนน้า เดี๋ยวมาๆ

ภาคdark:....ชิ...มั่วนิ่มเองรึเปล่าเนี่ย...นี่ไม่เห็นแก่ว่าจะมีฉากเรทล่ะก็นะฮึ่มๆ...มาต่อ...ถึงไหนแล้วเนี่ย...อ้อ...ฮิบะโผล่มา...ฮ่าๆๆ เจ้าทูน่าเอ๊ย...แค่ได้ยินเสียงกะรู้ถึงตัวตนหมอนี่ก็ทำเอาดีกรีความขยันพุ่งปรู๊ดเลยรึไง ทีเมื้อกี้ยังบ่นอุบอิบอยู่เลยนิน่า ฮ่าๆๆ “คีบโว้ยคีบ”เร๊อะ..เออ เอากะนายเถอะ เป็นวิธีแก้เขินที่ก็สมกะเป็นเจ้าหงออย่างนายล่ะน้า ฮ่าๆๆๆ....โอ้โห นอกจากจะคีบเร็วแถมยังมีสกิลแถมเพิ่มความว่องไวสับหลีกให้ขาเล็กๆอย่างนายด้วยเร๊อะ...เอ่อ..ฉันว่านายน่ะเข้าไปในอาณาจักร m เรียบร้อยแล้ว แค่นายปิ๊งฮิบะก็จบข่าวแล้ว

ภาคdark:(ตบบ่าสึนะ)สึนะ..ถ้านายอยากเลิกใช้สมญานามเจ้าเห่ย นายก็ต้องหัดพูดออกมาก่อนนะ ไอ้ครั้นจะรอให้ฮิบะมาพูดน่ะ รอไปชาติหน้าเถอะ..แหมๆ..เหม่อมองเศษขยะแล้วนายจะตอบปัญหาค้างคาใจได้รึไง นั่นขยะนะเอ็งไม่ใช่พจนานุกรม หยะแหยงมันหน่อยเฟ้ย!! มานั่งทำมิวสิกคนมีความรักกับขยะไปทำแป๊ะอะไรเนี่ย ...มาทางฮิบะ...เอ้า..ไม่เปลี่ยนก็ไม่เปลี่ยน(แต่ดันสมาธิแตกไม่เป็นอันทำงานต้องมาตามดูเจ้าทูน่ากระป๋องต้อยๆเนี่ยนะ)...อืมๆ เหมือนเดิมก็เหมือนเดิม(ถ้าแค่กลิ่นช็อคมันเจ๋งขนาดที่ทำให้คนอย่างนายรู้สึกอย่างงั้นกะผู้ชายได้ ฉันว่าจากนี้ไปสาวๆคงแห่ซื้อช็อคมาอาบมากินแล้วพากันเดินเฉียดๆนาย(เพราะคงไม่มีใครกล้าเสี่ยงตายมาหานายตรงๆแน่ แค่เดินผ่านๆจะรอดจากการโดนนายฟาดรึเปล่ายังไม่รู้เลย)กันทั้งวันทั้งคืนแน่)..ฮิบะ เสน่ห์ของนายมันอยู่ตรงนั้นก็จริง ความเป็นหมาป่าเดียวดาย ไม่ยอมรับใครและไม่อยากให้ใครเข้ามา เสน่ห์อันนี้ล่ะที่ทำให้นายเป็นที่หนึ่งในใจชาวชน..แต่..นายไม่คิดบ้างรึไงว่าการเปิดโอกาสให้น้องทูน่าเข้ามา..มัน..จะเจ๋งกว่านี้เพราะนายจะได้เรททุกวันเลยน้า!!!

ภาคdark:...ว่าแต่ยัยwhite หายต๋อมไปเลย รอให้กลับมาก่อนเถอะ..หลังจากที่ฮิบะตัดสินใจว่าจะเลือกสิ่งที่ตัวเองหวงแหนและภาคภูมิใจมากกว่าน้องทูน่าและก็จะเดินกลับไป(กลับไปเล้ยๆ นายไม่เอาน้องทูน่าเดี๋ยวฉันส่งพานให้ป๋าแทน โฮ่ๆๆ)ก็กลับต้องถูกขัดขวางด้วยดวงซวยของทูน่าที่เกิดขึ้นอีกคราวอย่างไม่รู้จักพักผ่อน(ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่านายไปทำท่าไหนเจ้าสปริงเกอร์นั่นถึงได้เปิดขึ้นมาได้น่ะ)...และแล้ว..สายตาทั้งคู่ก็สบประสาน บรรยากาศแสนโรแมนติก(คิดซะว่าน้ำจากสปริงเกอร์เป็นฝนตกแล้วกัน)อา...สึนะที่โดนน้ำจากสปริงเกอร์คงเปียกโชกทั้งตัว...เห็นแล้วชวนจับกดเหลือเกิน...ฉะนั้น...ช่วงเวลาดีๆแบบนี้โปรดใช้กล้อง...เอ๊ย...ต้องสารภาพรักหรือทำอะไรสักอย่างนอกจากจ้องตาสิเฟ้ย!!...อ่า..ฮิบะเริ่มเคลื่อนไหว...โด่เอ๊ย..ฉันรู้ทันนายน่าฮิบะ เห็นสภาพน้องทูน่าสุดเซ็กซี่แบบนั้นแล้วอดใจไม่ไหวใช่ม้า รุกเข้าไปเล้ยๆๆ ที่เม้นท์มาถึงตอนนี้ก็เพื่อช่วงเวลานี้ล่ะเฟ้ย!!..อา..ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ยอมให้กัน สึนะก็ไม่ยอมเดินออกมา(คืออยากจะออกแต่มันออกไม่ด้าย คนเขายังโลเลว่าจะถูกกดอยู่ที่นี่รึว่าจะให้ฮิบะเดินไปก่อนแล้วค่อยตามไปให้กดที่อื่น ฮ่าๆๆ)ฮิบะก็ไม่ยอมเดินไปไหนเช่นกัน(อา..ก็จะจับกดทูน่าอยู่นี่จะไปไหนได้ไงเล่า)...และ...(เหลือบเห็นwhite เดินมาพอดี..หึๆ..มาแล้วรึยัยตัวดี...มาแล้วก็ดี งั้นเม้นท์ต่อเลยแล้วกัน ถึงทีฉันพักบ้างแล้วเฟ้ย!!(แล้วก็ตบหัวwhite อย่างเต็มแรงก่อนจากไป)

ภาค white:...โอ๊ย!!! ยัยdarkบ้า..โขกมาได้..มาต่อๆ...และแล้วในที่สุด คำพูดแทงใจดำของคุณฮิก็สามารถทำให้น้องทูน่ายอมเดิน..หนีออกมาจนได้..โถๆน้องทูน่าก็ คุณฮิเขาก็แค่ยังสับสนในตัวเองเหมือนน้องทูน่านั่นล่ะ อย่าโกรธไปเลย...เอ่อ...เฮียคร้า!!! น้องทูน่าเดินหนีอาจจะน่าหงุดหงิด แต่เฮียก็เป็นคนบอกให้ทูน่าขยับตัวนิน่าแล้วไปไงมาไงจู่ๆจะขย้ำน้องทูน่าซะล่ะคร้า!!! แล้วการที่ท่านเดินไปไม่ถึงน้องทูน่าเพราะติดสปริงเกอร์ก็หาใช่ความผิดของน้องทูน่าไม่นะค้า!! อย่าพาลเซ่!!!จะมีสักครั้งมั้ยที่เฮียจะไม่พูดคำนี้อ๊า!!! เฮียจะไปพูดคุยปรับความเข้าใจกับน้องทูน่าหรือว่าจะอัดทูน่าให้เป็นทูน่ากระป๋องค้า!!

ภาค white: ...น้องทูน่าผู้ยังคงไม่รู้ชะตากรรม..ก็บอกแล้วว่าคนดวงจะตก มันก็จะตกเอาๆแบบนี้ล่ะ..อา...เค้าเข้าใจเลยล่ะสึนะ ไอ้รังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านจากข้างหลังเนี่ย อย่างน้อยเค้ากะdark ก็เจอมาเต็มๆแล้วนิเนอะ..อา...เค้าตามมาเพื่อขย้ำนายไงล่ะสึนะ ..นึกจิ้นว่าเราเป็นน้องทูน่าแล้วสยองขวัญแทนเลย คิดดูสิ พอหันไปดูเจอหนุ่มหล่อหน้าโหดนิสัยเหี้ยมเดินตามมา พอถามว่าตามมาทำไมพี่แกก็ตอบสั้นๆด้วยประโยคคลาสสิกว่า..”ฉันจะขย้ำนายซะ”...โอ้...วาทะศิลป์ล้นปรี่ ฟังแล้วเลือดลมชวนไหลย้อนกลับ บรรยากาศชวนเฉียบเย็นในทันใด และแน่ล่ะ ฟังดังนี้แล้วใครจะอยู่ต่อก็บ้าแล้วล่ะนะ..ฉะนั้น...ฮ่าๆๆๆ!! สภาพตอนนี้มันฮาดีแฮะ..นี่จะโรแมนติกเหมือนหนังอินเดียมากกว่านี้ถ้าหากตัวเอกทั้งสองร้องเพลงประกอบไปด้วยอะนะ..เสียอย่างเดียว..ไอ้ถุงขยะกะทอนฟาที่พระเอกและนายเอกได้ถือติดไม้ติดมือมาเนี่ยล่ะ..เฮ้อ...บรรยากาศกำลังสวย..เสียของโม้ด.....ช่ายสึนะ เลือกเอาไม่พูดก็ตายเป็นปลาทูน่าปิ้งตรงสนามแน่ พูดๆไปเถอะน่า ...ดีมากลูก ตัดสินใจจะ...*พรวด*!! ฮิบะ!!! ใจเย็นๆโย้ม!!!! อย่าเพิ่งอัด!!! ให้น้องทูน่าได้พูดก่อนเซ่!!!...อ่า...เค้าไม่อยากขัดอารมณ์โรแมนติกของนายหรอกนะสึนะ..แต่ว่า...ถูกไล่อัดแบบนี้ ใครใจไม่เต้นระรัวราวเป็นกลองรบก็บ้าแล้วล่ะ....ฮ่าๆๆโอ๋ๆ ล้อเล่นๆ แต่ถ้าน้องทูน่ายังคงใจเต้นแรงทั้งๆที่อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้ล่ะก็..ยินดีด้วยนะสึนะ นายได้เข้าสู้อาณาจักร m เต็มตัวแล้วล่ะ

ภาค white:..darkๆ..มาเปลี่ยนกันได้แล้ว...เงียบสนิท...(หยักไหล่)ช่างเถอะ ต่อๆ..อ่า...น้องทูน่าขา โทษฮิบะอีกแล้ว..ขานั้นก็โทษช็อค ขานี้โทษคุณฮิ..พวกเอ็งจะโทษคนอื่นไปอีกนานมะเนี่ย*พรวด*!!! หา!? อะไรนะลูก!? จู่ๆมาขอยาถอนพิษเนี่ยนะ...คือ...ฮิบะจะเก๊ทมั้ยอ๊ะ...โอ้...เอางั้นเลยเร๊อะ...แหมๆทูน่าเราฉลาดขึ้นนะเนี่ย..แต่ลูกเอ๋ย ยามที่ฮิบะสติขาดผึงน่ะ เรื่องเนี๊ยบก็คงไม่อยู่ในสายตาหรอกนะ...ไม่แปลกใจที่คุณฮิจะไม่เข้าใจ..ใครเข้าใจน้องทูน่า(นอกจากคนอ่าน)ได้ก็ประเสริฐแล้วล่ะ ....ก็จริงที่ลูกอุตส่าห์รวบรวมความกล้าพูดออกมาได้แล้ว...แต่...ก็นายไปพูดแบบนั้นใครมันจะเข้าใจเล่าสึน้า!!! ไอ้ตรงนี้น่ะๆ




เนี่ย บอกแบบนี้ไปก็จบข่าวแล้วลูก!!...เอ้า...ไปว่าเจ้าตัวอย่างงั้นเดี๋ยวก็ตายหรอกลูก(อา..แต่ตอนน้องทูน่าพูดว่าฮิบะแบบนั้น...พอจิ้นตามแล้ว..ขอบอกว่า...อา...น้องทูน่าจ๋า เจ้าน่ารักและโมเอะสุดหูรูดเลยอ๊า!!!)....ใจเย็นๆก่อนคุณฮิ อย่าเพิ่งอัดทูน่า ฟังเจ้าตัวก่อนน่า ....เยี่ยม!!! มันต้องอย่างงี้สิสึนะ!! พูดออกมันไปตรงๆแบบนั้นเลยลูก..ดีมากๆ กล้ามากๆเก่งๆลูกเก่ง คุณแม่เป็นปลื้มจริงๆ คราวนี้ก็ตาฮิบะล่ะ...หา...อะไรนะเฮีย...ทำไมเฮียใจร้ายแบบนี้!!?? น้องทูน่าไม่ใช่ที่แกล้งของเฮียน้า!!! จะใจร้ายไป...หา..อะไรนะ..ความจริงหลังจากนี้เหรอ...อะไรล่ะ...เอ่อ..ใครมันจะรู้เล่า ไม่ได้มีวิชาอ่านใจนิหว่า พูดแบบนั้นใครก็เข้าใจผิดหมดนั่นล่ะ เจ้าสองคนนี้นี่เหมือนกันจริงๆเล่นพูดกำกวมประมาณว่าข้ารู้เพียงคนเดียวเนี่ย แล้วใครจะมาเก็ทกะเอ็งด้วยไม่ทราบฟะ พูดให้มันหมดๆรวดเดียวมันจะตายรึไง...แต่เอาเถอะ นั่นก็เป็นรูปแบบของคุณฮิล่ะ ขืนบอกตรงๆหมดก็คงไม่ใช่คุณฮิแล้วล่ะ

ภาค white:....คราวนี้มาดูน้องทูน่าบ้าง...อ๊ายยยยยย!!! น้องทูน่าของแม่!!!! ชีวิตมันไม่รันทดขนาดนั้นลูก!!! (เหลือบไปเห็นรูปภาพที่ท่าน kanonloli เอามาลงประกอบเรื่องช่วงนี้พอดี).....กะ...กะ...กรี๊ด!!!!!!!!มันโดนค่ามันโดน!!! ลายเส้นช่างงามล้ำ เห็นภาพแล้วเหมือนจะขาดใจ...โถ!!! ทูน่าของแม่จ๋า!!!!!ฮือๆๆๆ อย่าร้องค่ะๆได้โปรด!! คุณฮิ!! นี่จะไม่ทำอะไรสักอย่างรึ.....โอ๊ะ!!มันต้องอย่างงี้สิ!!เรื่องเนี๊ยบเนิ้บเนี่ยทิ้งมันไปก่อนเล้ย!!...อา....กรี๊ด!!!!! คุณฮิคำคมสุดหุรูด ซึ้งสุดหูรูดและหวาน(ในสไตล์ของคุณฮิ)อย่างสุดหูรูด!!!!!และชอบที่สุดตรงที่คุณฮิพูดว่า>> ฉันไม่เคยรู้จักความรู้สึกนี้ ฉันไม่รู้....ว่าต้องทำยังไง...อ๊ายยยย!!! ได้ใจเค้าไปเลยค่าคุณฮิขรา!!!...ช่ายลูกช่าย..ถามก่อนลูกถามไปเลยๆ...กล้ามาขนาดนี้แล้ว ก็ลุยอีกนิดลูก คุณฮิเขายอมมาขนาดนี้แล้ว คราวนี้ก็ตาทูน่าต้องยอมให้คุณฮิอีกนิดแล้วนะ ....*ปึ้ง*!!!! นี่ล่ะคำพูดที่รอคอยยย!!!! อา.!!! แต่ก่อนนี้จะคิดยังไงไม่รู้..แต่ตอนนี้..ณ.บัดนี้...”ฉัน...อยากจูบนาย”!!โดนใจอย่างแรงๆ!!เท่านั้นยังไม่พอดูความคิดต่อไปของพี่ท่านสิ>>



..อา...ช่าย...แค่นี่ก็พอแล..เฮ้ย!? มาที่ห้องอาบน้ำโรงเรียนตั้งกะเมื่อไหร่เนี่ย..*พรวด*!! นี่มัน...ฉาก..*เฮ้ย*!!(dark มายืนทะมึนอยู่ข้างหลัง)/dark:.-*- มีฉากเรททั้งทีแล้วไม่เรียกฉันมาได้ไง !? ไม่ต้องพูดมากแล้ว ฉันจะเม้นท์ด้วย!!/white:ย่ะๆ เชิญเถอะแม่คุณ

ภาคwhite&dark:../dark:งั้นมาเม้นท์ต่อ..*พรวด*..อา..เรทอ๊ะเรทๆ..เลือดๆกระดาษๆ..อา..มันเรทขึ้นแล้วๆ ดูสิๆwhite สุดยอดเลยอ๊ะ...เฮ้..white!? /white:...รู้แล้ว..แต่ฉันจะเป็นลมแล้ว เลือดจะหมดตัวแล้ว เม้นท์ไปเองเลย ฉันเม้นท์ไม่ออกแล้ว/dark:...เฮอะ..พวกทำตัวใสเกินไปก็งี้ล่ะ..อ่านต่อๆ..กำลังจะได้กดแล้ว..พูดเรื่องยาถอนพิษแล้ว..ฉะนั้น..ฉะนั้น..นั้น../dark&white:*โครม*!! -*- เฮ้ย!? ตัดจบได้งายยยยย!!!/dark:....ไม่นะม่ายยย!!! อีกนิดเดียวแท้ๆ อีกนิดเดียวก็จะได้ทำอยู่แล้ว จะได้กดอยู่แล้ว จะได้*ตี๊ด*และ*ตี๊ด*และ*ตี๊ด*อยู่แล้ววว!!! ทำไมโชจังทำแบบนี้!!...-*- อย่าอยู่เลยโชจั...*แอ๊ก*!!(โดนไม้หน้าสามอย่างหนาซัดเข้าอย่างจัง)

ฮาจัง:-*- จะบ้ารึไง!! ถ้าหล่อนทำแบบนั้นแล้วฉันจะอ่านฟิก RMPจากไหนได้เล่า เอาไว้เจ้าตัวแต่งจบแล้วค่อยเจี๋ยน...เอ๊ยไม่ช่ายๆ..ไม่สิ นี่มันอะไรกันwhite?!(white เล่าเรื่องให้ฟังทั้งน้ำตา)อ๋อ...เอาน่ายังไงก็มีภาคต่อนะ แถมมีวี่แววว่าจะเร..*แว๊ก*!!(ภาคdark(ที่ฟื้นขึ้นมาทันที)&whiteมาเขย่าคออย่างเมามันส์)จริงๆน้า!!..*แอ๊ก*!! (คราวนี้โดนไม้หน้าสามเบอร์ห้า(?)เข้าไปแบบแพ๊คคู่ จึงสลบเหมือดไปเฝ้าพระเจ้าแห่งโลกyเป็นที่เรียบร้อย)

ฮาจัง:...-*-..เจ้าพวกบ้า..แหะๆ..ต้องขอโทษนะคะทุกท่านที่ต้องมาอ่านเรื่องไร้สาระแถมยาวสุดหูรูดมาจนถึงตรงนี้(ใครจะมาอ่านของเอ็งหา?!)คงต้องจบเม้นท์แต่เพียงเท่านี้ล่ะค่ะ ต้องขออภัยทุกท่านอีกคราวน้า

ออกแนวพี่ท่านไม่ค่อยรู้ตัวกันซักเท่าไหร่
ก็คงประมาณเอ๋อทั้งคู่
พี่เคียวเรามาเรื่องนี้รั่วขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจริงๆอ่า
ไล่ตามตอนเก็บขยะเนี่ยนะช่างโรแมนติคเสียจริง
รีบๆมาต่อวันไวท์เดย์น้าอีกวันเดียวก็จะถึงแล้วเนี่ย

อ่านรวดเดียวจบเนี่ย ได้จายมะๆเรยคร๊า >///<

ทั้งท่าฮิแล้วก้นู๋สือ น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ถึงตอนหลังๆจาออกแนวหมั่นไส้ท่านฮิเล็กน้อย ชริๆ มาบังอาจทำให้นู๋ซือร้องไห้

แต่ก้ปลอดจัยกานไปเรยบร้อยดรงเรียนM แย้ว

หุหุ เพราะงั้นอภัยให้จร๊า

ไปอ่านต่อดีก่า ไปแย้ว ฟิ๊ววววววววววววววววววว

น่าร๊ากกกกกกกกกทั้งท่านฮิบะทั้งนู๋ซือเลย

อ่านไปก้อแอบลุ้นไปกับฉากที่นู๋ซือสารภาพรักกับท่านฮิบะซะจิงๆเลย

ในที่สุดก้อลงเอยกันจนได้สิน๊า

แล้วจะรอภาคต่อไปนะคะโชเมะจัง อ้อแล้วเด๋วถ้าเราได้เข้าเนตอีกจะตามมาอ่านฟิคอื่นๆของโชเมะจังนะคะ

เลือดท่วมมมมม...

1827 โฮกกกกกกกกก

ฮิ...สุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด...
เท่มากมายยยย...

อรั๊งส์~

สึนะน่ารักมากมาย... กิ๊สสสส...

นอนตายเลือดหมดตัว

ไม่ไหวแล้วค่า น่ารักเหลือเกิน ทำไมคุณฮิถึงได้น่ารักอย่างนี้ ช่างเข้าคู่กับซือได้ดีซะยิ่งกว่าหมาน้อยกับเจ้านายซะอีก ครึๆๆๆๆ

แต่ว่าสมกับเป็นวัยวาเลนไทน์เลือดซะจริง แต่เป็นเลือดคนอ่านนะ .....ไหลหมดตัวแย้ววววววว.....


me/วิ่งไปเกาะดูวันไวท์เดย์ต่อ ฮุๆๆๆๆ