•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

XS หวานนนนนนนนนนนนนนนนนนมากเลยค่า

สควอโล่จะปกป้องบอส แล้วใครจะปกป้องสควอโล่จากตัวบอสล่ะเนี่ย อิอิ

ภักดีซะขนาดนี้ บอสรีบจับกดเร้ว ^o^

แหม่... บอสนี่..แรงจริง....-////-

คิดว่าผมเงินๆนั่นจะช่วยได้ก็ผิดถนัดล่ะสาวๆ (แต่เฮียแกก็ชะงักไปนิดแฮะ) แสดงว่าคนอื่นเขารู้กันทั่วเลยรึไงนะ...เรื่องsomething wrong ของสองคนนี้น่ะ...

ทำไมอ่านตอนนี้แล้วมันรู้สึกเขินๆ ... คนอ่านหน้าแดง..

ฉาก(เกือบจะ)เรท...ที่มาพร้อมกับกลิ่นคาวเลือด..แล้วก็...เฮีย ส่วนประกอบที่แสนจะลงตัวของสมการ ให้ตายสิ อ่านแล้วกรี๊ดป๋ามากกว่าเก่าอีก.. >//<!

(ทำไมรู้สึกว่า..เฮียแกจะเล่นกับ"ผม"เจ๊แกบ่อยจริงนะ ...ก็เหมือนกับใครบางคนนี่นา.. )


ชอบความหมายแฮะ.. ฝนที่ไม่ใช่ฝน ฝนทีเป็นฝน กับฝนที่ตกแค่ในใจใครบางคน...

บอกว่าเม้นต์ยาวได้ก็เม้นต์ยาวแล้วนะฮะ ^ ^' ตอนแรกเห็นจั่วหัว PG-13 นึกว่าจะเป็นเฮียกับใครบางคนซะอีก(ไม่เปิดเผยนามเพื่อป้องกันความเสียหายที่จะเกิดกับตัวเอง - -..)

ชอบภาษากับบรรยายท่านจัง เอาเข้าจริง เราว่าตอนนี้เป็นตอนที่สมเป็นป๋าจริงๆนะเนี่ย -///- (อิมเมจ - มาพร้อมกับความมืด บรรยากาศมาคุ ความนิ่งที่แฝงความโหด ฉากเรท และอะไรอีกหลายๆอย่าง..// กรณีฉากเรทนี่ถือเป็นความชอบส่วนตัวแล้วกันนะฮะ ฮ่ะๆ...)

.............................................

....................


--**

ยายนาตาลีตัวแสบ!!! บังอาจทำร้ายจิตใจของป๋าแซน หนอยแน่ะ!!!! ตายด้วยปืนของป๋าเนี่ย มันดีเกินไปหน่อยม๊ยห๊ะ --** แล้วดูสิป๋าเครียดไปเลย ....

....ฮึ!!!.....มันน่าจับทรมานทีล่ะน้อยๆ แบบถึงอยู่ก็เหมือนตาย แต่ถึงคิดอยากตายก็ทำไม่ได้ ใช่มั๊ย เบล เจ๊ลุส มาม่อน เลวี่ พวกนายเห็นด้วยใช่ป่ะ !!! (--*) (อารมณ์แค้นผุดมาอย่างแรง)

แล้วไม่ต้องกังวลหรอกป๋า ป๋ามีนู๋หลามเคียงข้างอยู่ทั้งคน ลองมีคนมาทำอะไรป๋าอ่ะนะ รับรอง ศรีภรรยา เอ๊ย นู๋หลามตามเชือดแหงๆ รับรองได้

ปล. ว่าแต่เมื่อไหร่นู๋หลามจะได้เป็นภรรยาอย่างสมบูรณื (?) ซะทีล่ะป๋าแซน คอยอยู่นะเนี่ย --"""""""" (อั่ก!!! เจอกระสุนและดาบพร้อมกันเลย TT-TT)


______________________________________________________________________________________________________

Katekyo Hitman Reborn!

Title : Rain
Paring : XS
Rate : PG-13
Author : aki


*************************************************************


[4.] Bloody rain…



ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆสีดำทะมึนตั้งแต่เช้า...

ฉันยืนนิ่งอยู่ข้างกระจกหน้าต่าง...รอเวลาที่สายฝนจะร่วงหล่นลงมาหา...

“บอส!”

เสียงไอ้สวะนั่นดังเข้ามาให้ได้ยินพร้อมเสียงผลักประตูแบบไม่เกรงเจ้าของห้อง
ฉันหมุนตัวกลับไปหามันที่วางแฟ้มเอกสารและม้วนกระดาษลงบนโต๊ะทำงานโครมใหญ
่แล้วเริ่มต้นพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองฉันเลยด้วยซ้ำ

“ประวัติของเปรโดกับแผนผังที่จัดงาน แล้วก็พยากรณ์อากาศของวันพรุ่งนี้...”
มันเงยหน้าขึ้นสบตาก่อนจะพูดต่อยิ้มๆ “พายุเข้าว่ะ”

“น่าสนุกดีนี่...” ฉันตอบรับพลางหยิบแฟ้มขึ้นดู เปรโด เดอ ลาโรซา...หัวหน้าแก๊งในสเปนที่เป็นเป้าหมายครั้งนี้...

“ส่วนบัตรเชิญก็อยู่นี่...” มันวางบัตรเชิญลงบนโต๊ะ...แน่นอนว่าเป็นของปลอม

“รถก็เตรียมไว้แล้ว...บอสจะออกเดินทางเมื่อไหร่ก็ได้” มันปิดท้ายก่อนจะถอยออกไปเล็กน้อย

“เดินทางพรุ่งนี้เช้า...” ฉันเอ่ยพลางลากปลายนิ้วไปตามแผนผังอาคารตรงหน้า “แกก็ไปด้วย สคอลโล”

“อืม” มันพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ “งานนี้คงสนุกพิลึก”

“นั่นสิ”

เปรโด เดอ ลาโรซา...หัวหน้าแก๊งในสเปนแต่กลับไม่เจียมเงาหัว หาญกล้าเข้ามาขยายอิทธิพลในเขตของวองโกเล...ในอิตาลี

ที่สำคัญ...ด้วยการค้ายาเสพติด และผู้หญิง...

คำสั่งคือลอบสังหารหัวหน้าแก๊ง...

ฉันเหยียดยิ้มเมื่อมองไปที่รูปถ่ายของเป้าหมายคราวนี้...

ท่าทางน่าสนุกอย่างที่เจ้าสวะนี่พูดจริงๆ





“บอส...”

ฉันหันหลังกลับไปมองเจ้าฉลามงี่เง่าที่เปลี่ยนไปใส่ชุดสากลและรวบผมของมันอย่างเรียบร้อย

นี่ถ้าจัดการกับตาขวางๆของมันได้ มันคงดูดีกว่านี้...

ฉันคิดก่อนจะเดินนำไปที่รถที่จอคอยท่าอยู่...
หลังจากให้สายของวาเรียลอบเข้าไปจัดการกับทางหนีที่ไล่และอื่นๆไว้แล้ว ก็ถึงเวลาที่ฉันกับมันต้องลงมือ...

รถเมอร์ซีเดสสีดำสนิทแล่นเข้าไปจอดเทียบหน้าประตูใหญ่ส่งเราสองคนลงตรงหน้าคฤหาสถ์ แน่นอนว่าแม้จะมีบัตรเชิญแล้วก็ตามแต่การตรวจค้นก็เป็นไปอย่างเข้มงวดอยู่ดี เจ้าสวะนั่นขมวดคิ้วอย่างขัดใจเล็กน้อยขณะถูกค้นตัว แต่มันก็ยอมยกมือขึ้นแต่โดยดี...

“ทำหน้าให้ดีกว่านี้ไม่ได้รึไง?” ฉันกระซิบถามเมื่อเราเข้ามาสู่บริเวณงาน

“เหอะ! บอสเองก็ทำหน้าอย่างกับจะไปฆ่าใครไม่ใช่เรอะไง?” มันยอกย้อน

ก็กำลังจะไปฆ่าจริงๆนี่นะ...

ฉันเดินนำมันไปเมื่อคิดว่าไม่เป็นประโยชน์ที่จะเถียงอะไรกับมัน เพราะไม่แน่ฉันอาจจะหมั่นไส้จนจับมันโขกเอากับโต๊ะแถวนั้นก็ได้...
เราสองคนเดินแยกกันไปทำตามแผนที่ได้วางไว้ในตอนแรก...

ฉันหยิบเหล้าชั้นดีเมื่อมันโฉบผ่านเข้ามาใกล้ก่อนจะเดินไปยืนหลบมุมคอยสังเกตการณ์อยู่ด้านหนึ่ง...
ในขณะที่เจ้าสวะเดินผ่านไปใกล้เป้าหมายมากขึ้นทุกที...

“ขอโทษครับ”

“ครับ?” สคอลโลหันไปตามเสียงเรียก...

เป้าหมายติดกับแล้ว...

ฉันยกเหล้าในมือขึ้นจิบก่อนจะเดินไปในมุมที่ได้วางแผนเอาไว้...ที่นั่นของคุ้นเคยได้ถูกเตรียมไว้อย่างนิ่งสงบ แม้จะไม่ใช่อาวุธชิ้นโปรด...แต่แค่เพื่อกำจัดมดปลวก ของแค่นี้ก็คงเพียงพอ...

เสียงพูดคุยดังให้ได้ยินแว่วๆจากเครื่องดักฟังที่หลบพ้นการตรวจตรานั่นมาได้...
ใบหน้าของสคอลโลดูสุภาพแบบที่ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าฉลามนั่นจะอดทนปั้นหน้าแบบนั้นได้นานขนาดนี้...
รอยยิ้มเรื่อแต่งแต้มมุมปาก ไม่หวั่นไหวไปกับสายตาที่มองตรงมาอย่างไม่ปิดบังของอีกฝ่าย และมือใหญ่ที่เลื่อนมาจับมือของมันอย่างถือวิสาสะ!

คิดถูกจริงๆที่เอาไอ้สวะมาด้วย...

แต่...

ไม่ชอบใจไอ้เปรโดนั่นเลยว่ะ!!!

ฉันลอบมองมันสองคนที่ยังคงยืนพูดคุยอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก...ไม่ถึงสิบนาที เจ้าสวะก็ถูกเจ้าของงานพาไปทางเดินด้านหลัง...ตามแผน

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะขยับตัวตามไปเงียบเชียบ...อะไรบางอย่างจากประสบการณ์มันกำลังกระซิบบอก แต่มันก็แสนเบาจนฉันฟังไม่รู้เรื่อง...

“ประมาทไปหน่อยมังครับ...แซนซัสแห่งหน่วยวาเรีย?”

เปรโด เดอ ลาโรซา!!!

มันฉีกยิ้มกว้างก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ขึ้น...ท่าทางสบายๆของมันช่างขัดกับดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองสบมาอย่างท้าทาย แบบที่เรียกได้ว่าส่งสาสน์ท้ารบมาด้วยอย่างเต็มที่

“จะบุกเข้ารังศัตรูก็น่าจะเช็คข่าวให้ดีหน่อยนะครับ...”

“แบบนี้มันง่ายกว่าน่ะ”

ฉันตอบพลางเอามือล้วงลงกระเป๋ากางเกงด้วยทีท่าสบายๆ เปรโดเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะผายมือไปอีกด้าน...

“งั้นเราไปหาที่คุยเงียบๆกันดีกว่าไหมครับ?”

“นำไปสิ...” ฉันยิ้ม “เลือกที่ตายด้วยตัวเองน่าจะสะดวกใจกว่านะ”

“หึ!” มันยิ้มบ้างแต่ก็ไม่ได้โต้ตอบอะไร นอกจากการเดินนำไปตามทางเดินที่ทอดยาว...ช่างกล้านัก กับการหันหลังให้ศัตรู...

“ผมเชื่อว่าคุณคงสนุกกับการได้พูดคุยก่อนที่จะตาย” มันเอ่ยโดยไม่หันกลับมามอง “ไม่ว่าจะกับเปรโดคนไหนก็ตาม...”

“แย่หน่อยนะ...ที่ฉันชอบอะไรที่สงบๆสักหน่อย”

“อยากรู้อะไรสักหน่อยไหมครับ?...” มันหยุดเดินเมื่อเดินมาถึงระเบียงชมสวน “เช่นว่า...ทำไมผมถึงรู้ว่าคุณเข้ามาในงาน...กับลูกน้องของคุณ”

“นั่นมันก็เรื่องของแกไม่ใช่เรอะ?”

“บัตรเชิญนั่น...ของจริงนะครับ”

“...........................”

“มันไม่ใช่ของที่หน่วยข่าวของคุณทำเลียนแบบขึ้นมาหรอกนะครับ” เปรโดแสยะยิ้มน่ารังเกียจ “อย่าคิดว่าการส่งสาย...จะเป็นวิธีการที่แฟมิลีคุณทำเป็นอยู่อย่างเดียวสิครับ”

“แกจะพูดอะไร?”

“ยอมฟังกันบ้างแล้วสินะครับ” มันหัวเราะเบาๆ...สายลมกรรโชกมาวูบนึงก่อนที่สายฝนจะเริ่มร่วงหล่นลงมาเนิบช้า
และเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราดขึ้นเรื่อยๆ “ลูกน้องคุณ...รู้สึกจะชื่อสคอลโลสินะ?”

“............................”

“ท่าทางแบบนั้นคงเก่งสินะครับ?...แต่ถ้าโดนยาเข้าไป ยังไงก็คงรับมือกับผู้ชายสักสิบคนไม่ไหวแน่”

“..............มือนั่นสินะ?” ฉันเอ่ยพลางนึกถึงภาพที่เปรโด ‘อีกคนหนึ่ง’ ถือวิสาสะจับมือเจ้าสวะงี่เง่านั่น

“ครับ...ถึงบอกยังไงล่ะ ว่าทางคุณดูจะประมาทไปหน่อยที่ปล่อยให้เราเข้าถึงตัวขนาดนั้น”

“................งั้นเรอะ?” ฉันถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้มกลับไป “แต่แกลืมอะไรไปบ้างรึเปล่า?”

เสียงโครมครามดังมาอีกด้านพร้อมๆกับสายฝนที่กรรโชกแรงขึ้นเรื่อยๆ...

“เจ้าสวะนั่นกับฉัน...เป็นวาเรียแห่งวองโกเล”

- - ปัง!!! - -

กระสุนนัดแรกพุ่งตรงไปยังนักฆ่าที่หลบอยู่ในสวนก่อนจะตามด้วยนักฆ่าคนอื่นๆทีละคน...

“บอส!!!” เจ้าสวะงี่เง่าโผล่หน้ามาจากทางเดินอีกฟาก

“ช้าชะมัด!” ฉันว่าก่อนจะพุ่งเข้าหาเปรโด มันชักปืนออกมาป้องกันตัวแต่ฉันก็หลบไปได้...

เหล่านักฆ่าดาหน้าเข้ามาเรื่อยๆให้เจ้าฉลามจัดการแก้เบื่อไปพลางๆ ขณะที่ฉันก็เปิดฉากยิงโต้ตอบกับเปรโดที่น่าจะเป็นตัวจริง เสียงห่ากระสุน เสียงพายุที่กรรโชกพัด เรียกร้องให้เลือดในกายเดือดพล่าน...

- - ปัง!!! - -

กระสุนนัดหนึ่งพุ่งตรงเข้าตัดขั้วหัวใจเปรโดอย่างแม่นยำ...มันผงะหงาย ตาเบิกค้างก่อนที่จะล้มลงไปจมกองเลือดที่ไม่รู้ของใครเป็นของใครบ้าง...

“น่าเบื่อชะมัด!”

ฉันพึมพำพลางหยัดกายลุกขึ้นจากที่กำบังเมื่อรู้สึกว่าทุกอย่างสงบลงแล้ว...
ท่าทางกระสุนนัดเมื่อครู่จะเป็นตัวตัดสินพร้อมกับการลงดาบของสคอลโล...
เจ้าสวะงี่เง่าหันมายิ้มให้ฉันทั้งที่ยังยืนอยู่เหนือศพของนักฆ่าที่ตนเพิ่งจัดการไป...
ใบหน้าขาวเปรอะเปื้อนรอยเลือดของศัตรูเหมือนกับฉัน...

กลิ่นเลือด...กลิ่นของซากศพ...

จากรายงานทำให้รู้ว่าเปรโดมีฝาแฝด และไม่เคยมีใครแน่ใจได้ว่าคนใดกันแน่ที่เป็นหัวหน้าแก๊ง ชื่อ “เปรโด” ดูเหมือนจะใช้เรียกผู้ที่ออกหน้าเสมอ...

แต่คำสั่งคือ...ลอบสังหารหัวหน้าแก๊ง

ก็ไม่แปลกที่จะต้องใช้แผนล่อให้อีกคนออกมาติดกับด้วย...
การเคลื่อนไหวที่โจ่งแจ้งแบบนั้นจึงเป็นการกระทำที่ได้ผลนัก...

ที่ผิดแผนไปเล็กน้อยคือเรื่องมีสายแฝงในวาเรีย...

ฉันยกมือขึ้นลูบหน้าเช็ดรอยเลือดที่เปื้อนออกไปก่อนจะหันออกไปมองกองซากศพที่นอนเกลื่อนกลาดไปทั่ว...

กลับไปคงต้องจัดการ...

“แซนซัส!!!”

เสียงที่แสนเคยคุ้นร้องเรียกอย่างตระหนก...

....ก่อนที่พิรุณสีเลือดจะโปรยปรายลงมา...

................................
...................
.......

“สคอลโล!!!”





Tbc.

จากตอนนี้ทำให้รู้ว่าเขียนฉากบู๊นี่มันยากชะมัด เขียนไม่เป็น!!!
ออกมาเน่าๆยังไงไมรู้แฮะ ไม่ค่อยบู๊เลยT^T

แต่ก็จะพยายามกับตอนต่อๆไปนะคะ

เอาล่ะ ตอบเมนท์ๆ


คุณ Muk!

คราวนี้เอาฉากบู๊ไปก่อนนะคะ...สคอลโลได้ปกป้องบอสสมใจแล้วล่ะ
คราวหน้า...ค่อยว่ากันเน้อ (คึหึหึ)



คุณ sarail

เรื่องSomething wrong เนี่ย คงรู้กันทั่วแล้วล่ะค่ะ คาดเดาว่านาตาลีคงเป็นสาววายน่ะ หุ หุ...

แล้วเรื่องความหมายของฝน...อยากให้เรื่องผูกพันเกี่ยวกับฝนในหลากรูปแบบนะค่ะ อย่าเพิ่งเบื่อซะก่อนนะคะ

(ว่าแต่ การตั้งชื่อตอนนี่ก็ยากเหมือนกันแฮะ -* -)



คุณ saoroon

เรื่องเป็นศรีภรรยาโดยสมบูรณ์เราก็ต้องรอกันต่อไปนะคะ
แหม~ ของดีก็ต้องอดใจกันหน่อย ใช่มั้ยคะ?







ป.ล. ช่วงนี้มีสอบ (ไม่ใช่ปลายภาคนะเออ...แค่สอบย่อย แต่ออกโหดมาก) ขอเวลาไปเตรียมตัวกันตกก่อนก็แล้วกันนะคะ...^^

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

ตอนนี้..แอบนึกว่าจะเรท...(หลามโดนยา หลามโดนยา อ๊า... ///อ่า บ้าไปแล้วสินะนังซา -*- อาเมน..)

จิ้นภาพหลามปั้นหน้ายิ้ม.. เหนื่อยมั้ยลูก = ='' (แม่ยก)

อ่านแล้วชอบทุกตอนเลยฮะ!><! คอนเซปต์เรื่องแบบนี้อาจจะทำให้ตั้งชื่อยาก..แต่เนื้อความเรายัง"ฝน"กันอยู่ อ่านได้ไม่ติดขัด..

ป๋าเท่โฮกกก แอบสะใจที่ป๋าว่าไม่สบอารมณ์นี่ล่ะ ฮุๆ

**-* ว่าแต่.. เฮียแกแผลเต็มหน้า กับน้องหลามผมเงิน เด่นขนาดนั้น..ไม่มีใครรู้จักก็แย่แล้ว...

เกิดอารายขึ้นกับสควอโล่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

น้องหลามจ๋าเป็นอะไรไปแล้ว เลือดสาดเชียว? คงไม่ใช่โดดเข้าไปกันบอสงี่เง่าหรอกนะ

ว่าแต่บอสมาแผนสูงๆต่ำๆเชียว เล่นใช้น้องหลามเป็นเหยื่อล่อเลยเรอะ?

รอตอนต่อไปค่า ลุ้นๆ

กรี้ดดดดดดดด
น้องหลามเปนไรปายยยย

OoO!!!!!!!!!!!

เกิดอะไรขึ้น!!!!!! ฉลามเป็นอะไรไป!!!!!!!!!!!

เรียกป๋าแซนซะขนาดนั้น แถมป๋าแซนยังตะโกนเรียกชื่อฉลามด้วยสียงเช่นนั้นอีก!!

__________________________________________________________

ขอกดรีอร้องงงงงงงงงงงงงงง

เกิดอะไรขึ้น~~!!!!!!

คาดว่าคงเกิดอะไรสักอย่างแล้วน้องหลามก็กระโจนเข้ามาให้เลือดตัวเองสาด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด~~!!!

แหมๆป๋า แอบขัดใจเพราะความ "หวง" ของ เหอๆๆ หวงน้องหลามก็ยอมรับมาเถอะน่า ครึๆๆ

อยากอ่านต่ออออออ~~!!! อยากรู้ว่าป๋าจะจัดการย่างสดไอ้ตัวการที่มันทำหลามน้อยเลือดได้เลือดวิธีไหนให้สาแก่ใจคนอ่านนน เพราะงั้น . . . มาต่ออีกนะจ๊ะ จะปูเสือนอนรอจ้า ~~!!

หลามเป็นอะไรไปปปปปปปปปปป ( ลุ้นตัวโก่ง)

ว่าแต่ว่าเสน่ห์น้องหลามเรานี้เหลือรับจริงๆนะ ไปงานไหน งานไหน ท่าทางจะเด่นกว่าผู้หญิงเสียอีก อย่างงี้บอสเราคงต้องกักบริเวณไว้แต่ในห้องนอนเท่านั้น คิคิ

นู๋หลาม~~เฮีย~~~ เป็นอะไรไปค้า~~~!!

มันเกิดอะไรขึ้นคะ!! มันมีอะไรในกอไผ่!!(<<<ไม่ใช้และ -*-)

อ๊ากกกกกก อย่าเป็นอะไรไปนะค้า~~!! *เขย่าจอ*

ท่าน aki มาต่อเถอะค่า~~!! //กรีดร้องอย่างโหยหวน~

ขออนุญาตเมนต์ในบอร์ดเจ้าค่ะ สายฝนคราวนี้เป็นฝนเลือดสินะคะ ยังชอบโทนเรื่องแบบนี้อยู่ค่ะ

คล้ายว่าจะเนิบนาบ แต่จริงๆแฝงความรู้สึกหลากหลายไว้ด้วยกัน เวลาอ่านรู้สึกอินตาม ชอบตอนที่แซนซัสบอกว่า

เขากับสควอลโลคือวาเรีย และดีใจที่สุดที่ฉลามเก่งได้ใจ เสร็จง่ายๆก็ไม่ใช่นักฆ่าสิเนอะ

อ๊ากกกกกก ตอนต่อไปจะเป็นยังไงล่ะนี่

รู้สึกว่าเรื่องนี้สนุกน่ะ แต่หนุบางฉากอยู่ ///ฉากอะไร -*-

ป๋าเป็นห่วงเจ้อยู่เนื่องๆน่ะเนี้ย

อ้ากกกกก ตอนต่อไปๆ
ท่าทางเจ้าหลามน้อยโดนลอบเชือดแหงเลยอ๊ะ