[Fic]Alone <Summer> -1869- [31.01.2009] -ประกาศ-P.100

Chiaki · **Posted:** 30 Dec 2008, 09:40

...
......
...........
/ลงไปนอนทุบพื้นอย่างช้ำใจ

แจกันใบเดียว!!!!!!!!
อยู่กันมา3ฤดู ทะเลาะกันเพราะแจกันใบเดียว!!!!
/พ่นไฟ

คุณมุ! ตอนที่เข้าไปมันก็แตกอยู่แล้ว แต่แตกได้ยังไงกันเนี่ย! เพราะตอนคุณเคียวมา มันก็แตกพอดี
คำพูดของคุณมุแถมยังยิ้มอีก มันไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่เลยนะ! แจกันบาดได้ยังไงกันล่ะนั่น
ต้องทำหน้าอ้อนๆยั่วๆใส่เซ่! ถึงจะได้ผล /โครมมม โดนถีบปลิว

คุณเคียววว ไปง้อด่วนเลยค่า ที่ไหนก็รู้ๆอยู่ ไม่งั้นเดี๋ยวปลาคาบไปนะค้า
แจกันใบนั้นสำคัญอะไรมากกับคุณเคียว ถึงได้โกรธขนาดนั้น
หรือว่าเครียดจากเรื่องงานมา? มาลงกับคุณมุไม่ดีนะคะ
หนุ่มซึนต้องรักษามาด...แต่มาดมากไปก็ไม่ดีนะคะ เดี๋ยวรักจะหนีหมด หนุ่มซึนที่ดีต้องรู้จักเวลาง้อสิคะ!

เอ แต่รู้สึกเหมือนกับว่า...ที่โกรธจะไม่ใช่เพราะแจกันแตกอย่างเดียวซะล่ะมั้ง
เหมือนโกรธที่คุณมุทำตัวเองเจ็บเลย~ หุหุหุ
เป็นห่วงใช่มั้ยคะ?
(เอากะมันสิ คนเขาทะเลาะกันยังจะจิ้นให้หวานได้)

MoJiKung · **Posted:** 30 Dec 2008, 17:39

ง้อด่วนเลยคะ คุณเคียว

อย่าปล่อยมุคุไปอย่างงั้นสิคะ ถ้าทำมุคุร้องไห้นะจะไม่ให้อภัยเด็ดขาดดดด!!!!

LanLan · **Posted:** 30 Dec 2008, 18:55

ทะเลาะกันซะแล้ว มุคุงอนได้น่ากลัวมากเลย(งอนทีหนีออกจากบ้าน?)

แต่คงเป็นเพราะคุณฮิไม่เชื่อใจด้วยโดนคนอื่นว่าไม่เท่าไหร่ แต่โดนคณซะมีว่ามันช่างเจ็บแค้น(เว่อร์มาก..)
คุณฮิคงไม่ได้โกรธแค่แจกันแตก แต่โกรธที่มุคุเจ็บตัวแน่เลย^^ ฮุฮุ

สงสัยหนีไปหาป๋า /โดนตบ

*เขย่าจอ* คุณฮิรีบตามไปง้อด่วน! ผ่านมาจนจะจบเรื่องแล้ว ทำไมมางอนกันกับเรื้องแค่นี้ TT^TT

Lina · **Posted:** 30 Dec 2008, 21:50

ไม่ง้อลินจะปลดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ปลด!! ปลดจากบทพระเอกจริงๆ ด้วย!!!

ไม่เชื่อภรรยาตัวเองอย่างนี้ใช้ได้ที่ไหนกันค่ะ!!

ซือคุง!!
มารับผู้พิทักษ์แห่งหมอกไปรักษษแผลใจเร็วลูกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

HatSu · **Posted:** 30 Dec 2008, 22:15

จะ...แจกัน =[]=!!!!

ท่านฮิขา~ไม่เอาหน่า แจกันใบเดียว ถึงกับปล่อยให้ภรรเมียหนีออกจากบ้านเลยเรอะ!
แม่ยกรับไม่ได้คะ ตามกลับมาด่วนเลยยยยยยยยยยย
ตามกลับมา....มา.....มา ~~ TT[]TT

PS. Alone 1 ขวบแล้ว ยินดีด้วยค๊า >___<

shiNiiz · **Posted:** 30 Dec 2008, 23:53

ทะเลาะกับคุณภรรยาเรื่องแจกัน
อะไรกันคะเนี่ย!!!!?

ใครจะง้อใครก่อน
ทำไมคุณเคียวต้องหงุดหงิดขนาดนั้น?

เมเม่คะ!? อัพด่วนนนนน!!!!!!!

ปล. เรื่องสอบพยายามเข้านะคะ

LuNa · **Posted:** 31 Dec 2008, 00:47

แงแง คุณฮิอย่าทะเลาะกันด้วยเรื่องแจกันใบเดียวจิ

สงสารมุคุจังอะ พูดความจริงก็ไม่มีใครเชื่อ

คุณฮิรีบๆไปง้อนะค่ะ เดี๋ยวมุคุจังโดนคาบไปกินนะค่ะ

tamago · **Posted:** 31 Dec 2008, 11:57

เมี้ยว........

เวลาของตก จะมีเสียงนี้ดังขึ้นมางิ =w="

อ่าท่านฮิค่า....อย่าปลอยให้ความโกรธบังตาเพราะแจกันใบเดียวนะ เดียวสัปป้าก็หนีไปอีกหรอก!!!(ได้ข่าวว่าเพิ่งจะหนีไป....)

รอนะค่า~~~

ท่านเมเม่ค่า ทามะกำลังเก็บเงินอย่างสุดความสามารถเพิ่อส่งเงินไปให้ รอก่อนนะค่า =[]=

Muzzmui · **Posted:** 31 Dec 2008, 12:49

โฮ!! TTvTT คุณฮิค่ะ คุณฮิโกรธอะไรคุณมุกันค่ะ!!! คงไม่ใช่เพราะเรื่องแจกันใบเดียวหรอกน่ะค่ะ

สงสารคุณมุ...ฮือออ ถ้าคนอื่นพูดไม่เชื่อคุณมุคงไม่รู้สึกอะไรหรอกน่ะค่ะ

...แต่นี่กันเป็นคุณฮิ TTvTT ....คุณมุคงเสียใจมากเลยสิน่ะค่ะ

คุณฮิ!! รีบไปง้อคุณมุเลยน่ะค่ะ ... ฮือ สงสารคุณมุค่ะ

Hina_sakura · **Posted:** 03 Jan 2009, 15:10

ต่อนะคะ

ลุ้นค่ะ

อย่างมากมาย

lvlelody · **Posted:** 03 Jan 2009, 18:31

...อากาศในฤดูร้อนนั้นร้อนได้สมชื่อยิ่งนัก...ทั้งไอแดดที่แผดเผาจนผิวแสบร้อน ทั้งอากาศชื้นที่ทำให้เหนียวตัว รำคาญ...และหงุดหงิด...

มุคุโร่เริ่มหอบเมื่อวิ่งออกมาจากบ้านได้ไกลพอสมควร เขาไม่แน่ใจว่าตนได้วิ่งมานานเท่าไหร่แล้ว...หากสิ่งเดียวที่มั่นใจคือความรู้สึกบางอย่างซึ่งอัดแน่นอยู่ในอกและไม่สามารถระบายออกมาได้นั้นทำให้เขาหงุดหงิด... หงุดหงิดมาก...

ฝีเท้าค่อยๆ ผ่อนลงจนกลายเป็นหยุดนิ่งในที่สุด

มุคุโร่ยืนพักอยู่ใต้ร่มไม้ที่ขึ้นอยู่ริมทางเดินหลบแสงแดดแผดจ้าที่ทำให้ผิวของเขาแสบแดงราวกับกำลังจะละลาย หากแม้จะหลบแสงได้โดยตรงแต่ความชื้นในอากาศก็ทำให้เหงื่อที่ไหลท่วมร่างยิ่งสร้างความรำคาญให้เป็นเท่าตัว

คงเป็นเพราะการที่ฝืนออกมาจึงทำให้หัวใจเต้นระรัวหนักหน่วงเหนื่อยแทบขาดใจ หยาดเหงื่อไหลซึมจากหน้าผากนวลเข้าตาจนแสบไปหมด...ร้อนผ่าว...จนนึกอยากให้น้ำตาไหลออกมาดับความร้อนนั้นเสียให้รู้แล้วรู้รอด.. ใช่... เป็นเพราะเหงื่อเข้าตาต่างหาก มันต้องเป็นอย่างนั้น...ต้องเป็นอย่างนั้นแน่นอนอยู่แล้ว... ไม่มีทาง...ไม่มีทางที่คนอย่างเขา...โรคุโด มุคุโร่คนนี้จะร้องไห้เพราะความเสียใจ... ไม่มีทาง... ไม่มีทาง...

...ไม่มีทาง...

...เจ็บ...เจ็บแผล...

ฝ่ามือบางที่ยังคงมีผ้าพันแผลสีขาวซึ่งเริ่มที่จะมีเลือดซึมออกมาเป็นรอยด่างเล็กน้อยกำแน่น

...เจ็บแผลที่มือ...

พยายามรู้สึกถึงบาดแผลบนฝ่ามือ...มากกว่าที่หัวใจ...

มุคุโร่ทรุดกายลงนั่งพิงต้นไม้ชันเข่าซบหน้า ดีที่แถวนี้ไม่ค่อยจะมีคนสัญจรผ่านไปมา สภาพแบบนี้จึงไม่มีใครมาเห็นเข้า

ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจยาวก่อนสูดจมูกเช็ดดวงหน้าที่เปียกชื้นอย่างลวกๆ ก่อนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีเข้มและเมฆขาวสะอาดที่ลอยเอื่อยอยู่เบื้องบน

นึกโมโหขึ้นมาทันที...และไร้เหตุผลอย่างที่สุด...เมื่อเมฆนั้นไม่ยอมช่วยบดบังพระอาทิตย์คลายร้อนให้เสียบ้าง

"ฮึ่ย..."

มุคุโร่พ่นลมหายใจก่อนลุกพรวดขึ้น เรียวขาบางก้าวเดินออกจากใต้ร่มเงา จุดหมายปลายทางไม่ใช่บ้านทรงญี่ปุ่นของใครบางคนที่เขาเพิ่งวิ่งหนีออกมา ...ใครบางคนที่ไม่นึกอยากเจอ... ไม่อยากเห็นหน้า... ไม่อยากพูดคุย...ไม่อยากสบตา...ไม่อยากคิดถึง... ไม่อยาก...ไม่อยาก... ไม่อยาก...และไม่อยาก...

ไม่อยาก...เสียใจเพราะคนคนนั้น...อีกต่อไป...

...

...

...

ฮิบาริ เคียวยะกำลังผูกโอบิชุดยูกาตะของตน หลังจากที่เรียกลูกน้องคนสนิทของตนให้มาเก็บเศษกระเบื้องและทำความสะอาดห้องทำงานแล้วเขาจึงผละออกมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า อากาศข้างนอกนั้นร้อนจนเหนียวตัวและแสนจะน่ารำคาญ...ยิ่งมีเรื่องของใครบางคนก็ยิ่งหงุดหงิด...การได้อาบน้ำเย็นๆ อาจจะทำให้หัวเย็นลงบ้างก็ได้...

มือเรียวใช้ผ้าขนหนูแห้งๆ ขยี้เรือนผมสั้นๆ ของตนอย่างลวกๆ ก่อนโยนทิ้งไว้บนเตียง ถ้าเป็นเวลาปกติ...จะมีใครบางคนที่จะหยิบมันเอาไปพาดตากให้เรียบร้อยพร้อมคำบ่นที่เขาไม่คิดจะใส่ใจฟังหรือจดจำ...

ร่างสูงสง่าก้าวตรงไปยังห้องทำงานที่มีสภาพไม่แตกต่างไปจากตอนก่อนที่จะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น ...จะต่างก็เพียง...ข้างบานประตูนั้นไม่มีแจกันใบเดิมที่เห็นจนเจนตาและข้างกายตนไร้ใครบางคนที่ชอบมาคลอเคลียอย่างไม่เกรงกลัว คนที่ชอบก่อกวนเขาเวลาทำงาน...เมื่อเห็นว่าเขานั่งอ่านเอกสารติดต่อกันเป็นเวลานานเกินไป...คนที่ชอบมานอนเล่นบนระเบียงข้างนอก...คอยพร่ำจำนรรจาเพื่อขับความเงียบงันออกไป... คนที่ชอบผล็อยหลับไป...เมื่อเขาไล่ให้ไปนอนก่อนก็ไม่เคยที่จะฟัง... คนที่...อยู่เคียงข้าง...เพื่อไม่ให้เขา...ต้องอยู่คนเดียว

ชายหนุ่มทรุดนั่งลงเบื้องหน้าโต๊ะทำงานหยิบแผ่นเอกสารที่ในวันนี้มีเพียงกองเดียวขึ้นมาอ่าน

เสียงกระดิ่งลมใบเดิมยังคงกังวาลสดใส หากทว่ากลับไม่ไพเราะจับใจดังเช่นที่เป็นมา

ฮิบาริ เคียวยะเร่งกวาดตาไปตามตัวอักษรบนแผ่นกระดาษ...หวังว่าจะอ่านมันให้เสร็จโดยเร็ว...

...จะได้นำเอกสารไปส่งที่คฤหาสน์วองโกเล่ด้วยตนเอง...

----------------------------------------------------------

อัพถี่ดีเนอะ ^^''~
ทอล์คคราวนี้ไม่ค่อยจะมีอะไรมาบ่น (นอกจากว่าข้อสอบมั่วมาก กร๊าก)
เอาเป็นว่า

สวัสดีปีใหม่ค่า!!!!

ขอให้รัก 1869 กันไปอีกปีนะค๊าาา ^[]^//~~~

bamboo Haward · **Posted:** 03 Jan 2009, 18:46

ท่านฮี่!!!
ไปง้อสิเฟ้ยเฮ้ย
ป่ะคนเรานี่นะ จะปากหนักไปไหนงิ๊
ไปตามซ้าาา

LuNa · **Posted:** 03 Jan 2009, 18:51

คุณฮิจะไปง้อใช่ม้า

รู้ด้วยว่ามุคุจังต้องไปหาวองโกจัง อิอิ

รีบๆง้อนา

รีบๆอัพด้วยนะค่ะ สู้ๆ

MukiZ•WiskaS · **Posted:** 03 Jan 2009, 19:10

ปีใหม่นี้ก็เริ่มต้นด้วยสิ่งดีๆ อย่าง 1869 เหมือนเดิมค่ะ ฮ่า ๆๆๆ ~

คุณฮิรีบแจ้นไปเอาภรรยากลับมาเลยนะ ดูท่าทางสถานการณ์จะแย่แล้วเพราะคุณมุน้อยใจสุดๆ ! แล้วกำลังจะไปหาชู้เบอร์หนึ่งซะด้วย !!
ขอให้หลังจากนี้อย่ามีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มาทำให้ผิดใจกันอีกเล้ยยย ~ !!

เลิฟๆ 1869 ค่า

MoJiKung · **Posted:** 03 Jan 2009, 19:12

ท่านฮิ บังอาจทำให้มุคุร้องไห้!!!

ไม่ให้อภัยๆๆๆๆๆๆๆๆ !!

มิหนำซ้ำยังไม่ยอมตามไปง้ออีก ทำไมเป็นคนแบบนี้เนี่ย

ระวังมุคุเตลิดไปไกลนะ รีบๆตามไปง้อเข้าสิ!!!!

ปล. ตอนนี้แอบหมั่นไส้ท่านฮิ ชริๆๆ~

•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

[Fic]Alone <Summer> -1869- [31.01.2009] -ประกาศ-P.100

Who is online

Panel