•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด ท่านมุขยันทำงานด้วยอ่า!!! (ถึงจะเ็ป็นงานของคุณท่านฮิก็เถอะ --____,--)

แต่..ไม่น่าเชื่อแฮะ ว่า...ความคิดของท่านมุกับท่านฮิจะไม่แตกต่างกันซักเท่าไหร่ (อยากเห็นลายมือคุณมุแฮะถึงขั้นทำให้ทูน่าน้อยขยื้ตาซ้ำเลย ^^)

ิอ๊ากกกกกกก ตอนที่ท่านมุอู้งาน (หรือโดนใครบางคนทำให้ต้องอู้) งานทั้งหมดไปอยู่ที่โคลมงั้นเร้อ O[]O สงสารโคลมอ่า T[]T งานตั้งเยอะ ให้หนูโคลมดูแลคนเดียวได้งายยยยยยยยยยย T[]T

กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด ทูน่า!!!!!!!!! นายไปนอนทับท่านมุได้ง๊ายยยยยยยยยยยยย เดี๋ยวก็โดนท่านฮิฟาดยับหรอก!!! (แล้วท่านมุก็จะ...โดน...สินะ --___,--)

อยากอ่านต่อเจ้าคร่าท่านเมเม่!!!!!!! แต่เอามาลงยาวๆแบบนี้ก็ดีนะคะ ^^ อ่านแล้วเป็นเนื้อเรื่องดี (บางทีอ่านสั้นๆแล้วแบบว่า...ไม่ค่อยได้ใจความเท่าไหร่ ต้องไปอ่านซ้ำจากเนื้อเรื่องอีกรอบ -- --")

ตอนใหม่มาแล้ววววววว =[]= ก่อนอ่านแอบเหลือบมองก่อนว่าจะมีพายุ(ชู้)ลงจริงรึปล่าว..

แต่สุดท้ายแล้ว..



มันคือ..









Edit พายุชู้จริงๆด้วย!!!!!!! /วิ่งหนี

มุคุโร่เป็นแม่ศรีเรือนไปเรียบร้อยแล้ว มีจัดการงานแทนคุณ(ซะมี)ฮิบาริด้วย แต่ดูเหมือนคุณสับป้าจะ
ไม่ค่อยตั้งใจเลย = =(ก็แต่ก่อนเล่นให้โคลมทำอย่างเดียวนี่เนอะ)

ชอบตรงที่มุคุโร่บูชายูกาตะนี่แหละ 555+ (แต่ไม่น่าเชื่อว่าคุณฮิจะทำได้ ..ใส่สูทหน้าร้อน น่าส่งไปอยู่แถวเส้นศูนย์สูตร
ดูว่าจะยังใส่อยู่ไหม /รีบวิ่ง กลัวโดนทอนฟาตบ)

ตอนสุดท้าย ไม่ไหวแล้ว =[]=!!! ซือคุ๊งงงงง รีบลุกเท้อออออออ ถ้าท่านเจ้าบ้านกลับมาเมื่อไหร่มีกระอักเลือดชัวร์
TT^TT(มันเหมือนจะ 6927 แต่เหมือนซือคุงจะเสะไป) ตอนหน้าพายุหึง(?)จะมาลงแถวนี้ ฟันธง!!

ปล. ปรากฏการณ์ พายุชู้ นำพา พายุหึง(ฮา)

ภาษายังงามเช่นเดิม TwTb
(ไม่ได้เข้ามาอ่านนาน)
สัปประรดเอ๊ย~ ทำอะไรไม่คิดเลย =[]=!
ถ้าคุณสามีกลับบ้านมา ได้มีเฮ รวมทั้งทูน่าด้วยแน่ๆ
ว่าแต่ ทูน่าแอบจงใจเป็นลมรึปล่าวค่ะ 555+

อ่านตอนต้นแล้วแอบขำตัวเองเล็กน้อย
ไม่มีพายุเข้าแล้วเม้นท์ที่แล้วเราใส่เสื้อกันฝนเพื่อออออ~~!

แต่พออ่านจบ ท่าทางเสื้อกันฝนจะยังได้ใช้คะ
เหม่~~~เล่นนอนหนุนตักเลยนะซือคุง แถมหลับไปด้วยกันทั้งคู่แบบนี้ พายุท่านฮิพัดกระเจิงแน่คะ >_<
ว่าแล้วก็เอาร่มมากางอีกชั้น...

จะรอตอนต่อไปนะค๊า ^^

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

//กรีดร้อง บีบไปมาพลางตบมือแปะๆๆ

ชอบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

>///////////////// <

มีแอบเซอร์วิส 2769 ด้วย
นีสชื่นใจเจ้าค่ะ!!!!!!! (ฮา..)

หลับไม่รู้เรื่องทั้งคู่ ถ้าคุณเคียวกลับมาเจอไม่ช้ำแย่หรอคะคุณมุ
(หรือว่าเค้าจะกลับมาอ้อนขอนอนตักมั่งกันน้า~? อ๊ายยยยย~ > // /<)

ต่อไวๆค่ะท่านเม~ อินีสจะชักตาย!!

คุณมุขยัน แต่บรรดาคนแต่งกำลังอู้ + อืดได้ที่...

^ แบบนี้สินะที่เขาบอกว่าสามี - ภรรยา ความคิดมักจะคล้ายๆกัน

อยากเห็น อยากรอ รอพายุหึงเข้าบ้าน (ฮา) /เตรียมกระดาษซับเลือดเรียบร้อย

ปล. แฟนอาร์ตน่าร๊ากกกกกก หวานมากกกกกก~ /สครีมไป1869บ้าน

อะเหอๆ มุคุโร่ตั้งใจทำงานเป็นด้วยเหรอคะ อุบ ครึ่กๆ *โดนตบ*
นึกว่าวันๆจะเอาแต่นอนซะอีกนะคะ อร๊างงงงงง คุณฮิแอบใช้งานภรรยาหนักนะเนี่ย ฮา

ขำสึนะอย่างบอกไม่ถูกค่ะ เหอๆ แหม่ๆ เดี๋ยวนี้ทูน่าแอบเนียนย่องเข้าบ้านตอนคุณฮิไม่อยู่นะเนี่ย กร๊ากกกกก

แฟนอาร์ตน่ารักมากมายค่ะ คุณฮิหล่อเชียว คึคึคึ

รอตอนหน้าค่า~

=[]=;; งานเข้าแน่ ตอนหน้ามุจะโดนเชือดรึเปล่าเนี่ย

ดวงตาสีน้ำตาลปรือขึ้นก่อนหรี่ลงเมื่อต้องแสงแดดแผดจ้าในยามกลางวัน สมองยังคงทำงานไม่เข้าที่เข้าทางทำให้เขานอนอยู่เฉยๆ อย่างมึนงง ก่อนเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาทีละน้อยว่าตนกำลังนอนเหยียดอยู่บนโซฟาตัวนุ่มโดยใช้ตักของใครบางคนต่างหมอน สึนะเบือนมองคนที่กำลังนั่งก้มหน้าหลับตาราวกับกำลังพักสายตาหากลมหายใจที่สม่ำเสมอกับอาการนิ่งเฉยนั้นกลับทำให้เขามั่นใจว่ามุคุโร่คงหลับไปแล้ว



ร่างสูงโปร่งค่อยๆ ยันกายขึ้นโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกตัว ...อันที่จริง...ต่อให้ถีบตกจากโซฟาลงไปเขาก็ค่อนข้างมั่นใจว่ามุคุโร่คงไม่มีทางรู้สึกตัวหรอก สึนะมองว่าท่านอนเช่นนั้นคงไม่น่าจะสบายกายสักเท่าไหร่จึงช้อนร่างผอมบางนั้นขึ้นอุ้ม ก่อนมุ่งหน้าไปยังห้องนอน...แน่นอน...ว่าต้องระวังกองกระดาษหย่อมเล็กหย่อมน้อยบนพื้นด้วย



เมื่อจัดการให้ผู้พิทักษ์แห่งสายหมอกของตนพักผ่อนเรียบร้อยแล้วชายหนุ่มจึงมุ่งหน้าตรงกลับคฤหาสน์โดยทิ้งโน้ตข้อความเอาไว้บนโต๊ะหัวเตียง ใจความสำคัญคือไม่ให้มุคุโร่ฝืนมากเกินไป ...เขาเองก็รู้อย่างที่ฮิบาริ เคียวยะรู้ ผลการวิจัยร่างกายของมุคุโร่ย่อมต้องส่งถึงมือบอสแห่งวองโกเล่ และเขาไม่อยากให้มุคุโร่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องงานเลยแม้แต่น้อย กลัวว่าเส้นความอดทนของมุคุโร่จะขาดลงเข้าสักวันและก่อเรื่องให้ตนต้องกลับเข้าไปอยู่ในที่คุมขังอันมืดมิดและโดดเดี่ยวนั้นอีกครั้ง...นั่นคือสิ่งที่เขาไม่ต้องการ ไม่เคยต้องการ และจะไม่มีวันต้องการ



สายหมอกไม่เหมาะกับการถูกผูกมัดเฉกเช่นเดียวกับเมฆาที่ไร้ตัวตน



รักอิสระ รักที่จะไปตามใจปรารถนา หากสักวัน...มุคุโร่จะขอออกจากการเป็นผู้พิทักษ์ เขาเองก็จะทำลายกฎทั้งมวลที่ก่อร่างขึ้นเพื่อให้อิสระแก่คนคนนั้น...อิสระที่ไม่เคยมีโอกาสได้สัมผัส ปลดเปลื้องพันธนาการความแค้นทั้งหมดทั้งมวล หากนั่นเป็นสิ่งที่มุคุโร่ต้องการ...



แม้ว่าเขาเองจะรู้ดี...รู้มากพอๆ กับเจ้าตัว...และเผลอๆ จะรู้มากกว่าเสียด้วยซ้ำ...



รู้ดี...ว่าสายหมอกนั้นไม่มีทางที่จะหลุดพ้นไปจากความมืดได้



มีมือมากมายที่คอยจ้องจะทำร้าย แม้ผู้พิทักษ์ของเขาจะเก่งและวิชามายานั้นจะแข็งแกร่ง แต่...ไม่อาจมีสิ่งใดรับประกันได้ว่าจะไม่พลาดท่าเข้าสักวัน



เขาจึงได้แต่เพียงปรารถนา...



ให้ผู้พิทักษ์แห่งสายหมอกไม่มีวันเอ่ยคำนั้นออกมา



ได้แต่เพียงหวังว่าเมฆาจะฉุดรั้งม่านหมอกมายาไว้ได้ตลอดไป



...



"อ๊ะ!! กลับมาแล้วหรือครับรุ่นที่สิบ" เจ้าของเรือนผมสีเงินเงยหน้าขึ้นเอ่ยทักทายกับชายหนุ่มที่เดินผ่านประตูไม้บานหนาหนักเข้ามาภายในห้อง ดูแล้วท่าทางมือขวาคนเก่งจะกำลังจัดเอกสารบนโต๊ะของเขาอยู่ซึ่งส่วนที่เสร็จเรียบร้อยแล้วตั้งสูง ขณะที่ส่วนที่ยังรอการตรวจตราจากเขาหลงเหลือเพียงไม่กี่แผ่น



"อ่า...ขอบใจมากนะโกคุเดระคุง" รู้สึกผิดอยู่บ้างที่หลังจากงานเทศกาลผ่านไป เหล่าผู้พิทักษ์ก็ต้องกลับมาทำงานตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อตอีกครั้ง



หรือเขาจะยัดเยียดวันพักร้อนเพิ่มให้ดีนะ



ลูกจ้างปกติมีแต่จะเรียกร้องหาวันหยุด แต่ที่ไหนได้...หากเขาไม่พัก มือขวาผู้ซื่อสัตย์ก็ยืนยันเสียงแข็งว่าไม่มีทางที่จะทิ้งให้บอสทำงานอยู่คนเดียว และผู้พิทักษ์คนอื่นๆ เองก็มีท่าทีไม่แตกต่างกันมากนัก ยามาโมโตะเคยบอกเขาไว้ว่าถ้าจะไปเที่ยวก็ต้องไปกับเพื่อนเยอะๆ สิถึงจะสนุก



เขาเองก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ แต่การที่จะให้เพื่อนมาหมกกองเอกสารเป็นเพื่อนเขาเนี่ย...



ยังไงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิด



ยิ่งเห็นแม้กระทั่งมุคุโร่เองก็เริ่มจะเป็นไปกับเขาด้วยแล้ว ถึงเจ้าตัวจะบอกว่าทำไปเพราะเบื่อ(และเขาก็ค่อนข้างแน่ใจว่านั่นไม่ใช่การพูดด้วยความเกรงใจ)ก็เถอะ



ร่างสูงโปร่งทรุดกายลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานสีเข้มพลางถอนหายใจก่อนเบนสายตามองออกไปยังนอกหน้าต่าง



...รถสีดำคันหนึ่งวิ่งผ่านซุ้มประตูหลายต่อหลายชั้นเข้ามาภายใน...



คนรับใช้เดินไปเปิดประตูก่อนร่างสองร่างจะเดินลงจากรถมา



หนึ่งคือบุรุษที่เขาคุ้นเคยในอาภรณ์สีดำอันเป็นเอกลักษณ์และอีกหนึ่งคือหญิงสาวแปลกหน้า...แต่เขารู้ดีว่าหล่อนคือใคร



...คู่ค้ารายใหม่ของวองโกเล่...



แลดูเป็นหญิงสาวที่สวยและสาวเกินกว่าที่จะรับช่วงกิจการที่หนักหนาสาหัสเช่นนี้ แต่ขนาดเขายังเป็นว่าที่รุ่นที่สิบแห่งวองโกเล่ตั้งแต่อายุสิบสี่ แล้วทำไมเธอคนนี้ถึงจะเป็นประธานบริษัททางด้านการเงินรายใหญ่แห่งหนึ่งไม่ได้ล่ะ



ดวงตาสีน้ำตาลเหลือบมองไปยังทิศที่บ้านทรงญี่ปุ่นตั้งอยู่ก่อนถอนหายใจ เมื่อหันกลับลงไปมองข้างล่างอีกครั้ง คนทั้งสองและรถสีดำก็หายไปแล้ว



หากเสร็จจากงานครั้งนี้...เขาจะชดเชยให้ด้วยวันหยุดหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ เลยก็แล้วกัน











-----------------------------------------------------













เพิ่งขึ้นอินโทรของซีนที่ 2
*ปาดเหงื่อ*
เปิดเทอมแล้วล่ะค่ะ ฮ่าๆๆๆ T[]T
จะพยายามไม่ทิ้งหายไปเกินเดือนนึง และจะพยายามไม่ให้ภาษาแปลกไปด้วย
ติ ชม ตามสบายค่ะ (แต่อย่าพูดถึงเรื่องดองนานนะ กร๊ากกกกกกกกกก)
น้อมรับทุกคอมเม้นต์ค่ะ

<ตอบคอมเม้นต์ประจำวันที่ 11.11.2008>





tatsuki
ไม่แตกเพราะคุณเคียวกลับมาไม่ทันเจอ กร๊ากกกกกกกกกกกกก
แต่มีปัญหาใหม่เข้ามาแทน
เป็นเม เมก็เลือกตีพุงอยู่บ้านดีกว่า ฮ่าๆๆๆๆๆ



Seran
ใครหึงใครเดี๋ยวได้รู้วววว
ใบ้ให้ว่าไม่ใช่ละครหลังข่าวแน่ๆ ล่ะ (ฮ่าๆๆๆๆๆ)
ไม่มีนางร้ายมากรี๊ดๆ นะจ๊ะ คึหึหึ



Muk!
โดดไปทำนู่น ทำนี่ ระวังเถ๊ออออออ
ไม่ได้นอกใจน้าาาาาาา ไม่ได้นอกใจจจจจจจจ
(เห็นอิสระตลอด 24 ชม..................)



Chiaki
ท่าทางคุณเคียวจะงานเข้ามากกว่านี่สิคะ *หัวเราะ*
ใช่ๆ ><b ถึงจะบ่นจะแขวะแต่คุณเขาก็ทำอยู่ดี น่ารักที่สุดดดดดดดดดดดดดดด

=[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
...
...
...
ท่าทางท่านจะซิงโครกับเมมากกว่าคุณเคียวนะ... รู้ได้ไงว่า 2796 (ห๊า) =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!! คิดว่าปกปิดแนบเนียนแล้วซะอีก!!!!!!
เฉลยเลยแล้วกัน = =b เรื่องนี้แอบ 2796 ค่ะ (แอบจริงๆ เพราะไม่เขียนถึงเลย)



MoJiKung
มีแต่คนเชียร์ให้บ้านแตกแฮะ กร๊ากกกกกกก
คุณเคียวเขาไม่กลับบ้านเร็วขนาดนั้นหรอกน่า~ ฮ่าๆๆ



cocolu
ในwinter หาฟ้อนต์ไหนที่มันเป็นผู้เป็นคนกว่านั้นไม่ได้แล้ว = =b จะเขียนเองก็...นะ กลัวคนอ่านอ่านไม่รู้เรื่อวว่ะลูกเอ๊ย กร๊ากกกกกกกกกกกก
...อย่าพูดสิ... เดี๋ยวปั๊ดดองไปเขียน 2769 จริงๆ เลยนิ



June
เฮ้ยโค่ๆ มีคนรีเควสรูปปปปปปปป วาดด้วยยยยยยยยยยยย (สนองนี๊ดตัวเองผ่านคนอื่น เลวจริงๆ นังนี่)
ฮ่าๆๆๆๆๆ
เรื่องกระซวก ...
ไม่เป็นไรค่ะ เมชินแล้ว อร๊าย *มาโซขึ้นทุกวัน = =*



MukiZ•WiskaS
ไม่น่าเชื่อจริงๆ ใช่ไหมล่ะ คึหึหึหึหึหึหึ
พายุกำลังจะเข้าต่างหากล่ะคะ อรั๊ง



selzere
ได้เห็นไปแล้วสินะคะ ลายมือคุณมุ...
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ *วิ่งหลบปังตอ*



LanLan
ไม่ใช่ชู้วน้าาาาาาาาาาาาาา
พายุเพิ่งตั้งเค้าตะหากล่ะ กร๊ากกกกกกกกกกก



Anubis
เอ... น่าคิด
มันจงใจรึเปล่าเนี่ย
*หันไปถามสึนะ* ว่าไง? ความจริงจงใจใช่ไหม
27 - *ยิ้ม...........*



HatSu
พกร่ม พกเสื้อกันฝนไว้ติดตัวดีกว่าค่ะ
ของแบบนั้นมันขึ้นอยู่กับฟ้า นึกอยากตกก็ตก กร๊ากกกก
รักษาสุขภาพนะจ๊ะ จุ๊บๆ <3 *ตอบเม้นต์ไม่ได้เกี่ยวอะไรกันเล๊ยยย*



shiNiiz
กลับมาเจอก็ดีสิคะ กร๊ากกกกกกกกกกกกก (แต่เอ๊ะ เมไม่อยากเขียนฉากเรทนี่นา >////<)
สุดท้ายก็ไม่เจอออออออออออออออออ



Akuma_zokyO
ลุ้นให้บ้านแตกกันจริงๆ สินะ =[]=!!!!!!!!!



-Sora-
*หลบฉากให้คุณมุจัดการเอง*
นี่ก็ไม่แตกต่างหรอกค่ะ กร๊ากกกกก หลับๆ ตื่นๆ



saji
กลัวคุณเคียวจะโดนเชือดแทนนี่สิคะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ใคร้ใครอิสระตลอด 24 ชม. >[]< เห็นอย่างงี้ก็ยุ่งนะจ๊า เคะเคะ


อ่านตอนนี้แล้วไม่รู้ทำไม มันรู้สึกว่าอารมณ์เรทของเมเม่ขึ้นแฮะ อดเดาไม่ได้ว่าต่อไปมันต้องเรทแหงมๆ ^w^

รออ่านต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อ้าาาา "เขาคนนั้นคือใคร" คิดว่าเจ๊ผู้หญิงคนนี้ ท่าไม่เป็นมีที่สามก็คงแม่ยกชาววาย(ฮ่าๆ) ไม่ใช่แน่ๆ

งานเยอะขึ้นตามเวลาเปิดเทอม สู้เขานะค่ะพี่เม~!

ปักป้ายปูเสื่อนอนรอ

(^o^***) hu hu hu หวังว่าผู้ชายชุดดำที่ยืนกับผู้หญิงคนนั้นคงไม่ใช่ "ท่านฮิ" หรอกนะเจ้าคะ
(อย่ามาแทรกท่านฮิกับมุคุนะเฟ้ย เดี๋ยวเจอพริกกะเกลือหรอก)***

ว่าแต่...แอบขำ+ชอบใจในความคิดของสึนะจังเลย ตอนที่ตกลงจะพักร้อนซะ 1 อาทิตย์น่ะ (^^)
(แต่งานที่ว่าคงจะไม่เสร็จเร็วแหงๆ ล่ะนะสึนะ ใช่มั๊ยคะท่านโค่)

________________________________________________________________________

มานั่งลุ้นต่อไปว่าพายุหึงของใคร (ฮา)

ถ้าเกิดมีพักร้อนอีก คงได้มีข่าวว่าผู้พิทักษ์ตายเพราะเอกสารนะสึนะ

//ล้มโต๊ะ หม้อ ไห กะละมัง


คุณมุอยู่ไหนนนนนนนนน ตอนนี้ทำไมมีแต่ทูน่า~~~ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



ได้แต่เพียงหวังว่าเมฆาจะฉุดรั้งม่านหมอกมายาไว้ได้ตลอดไป
^^^^^^^

ยันคำเดิม นภาก็ฉุดสายหมอกไว้เองซะเลยสิ เค๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ