•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

ชิ.....................

//จำใจกดข้อ 2


อย่าดองนานนะมี๊~~~~@@@@

ขอโหวตอันล่างคะ เมษามันน๊าน~นาน ^___^"""

อ๊ากก ยังไงก็เอามาลงต่อเถ้อ~~~ จะช้ายังไงก็ได้ แต่ก็ดีกว่ามาอ่านรวดเดียวตอนเดือนเมษา (อีกนานเลย T[]T)

เรื่องที่มหาลัยก็...สู้ๆนะคะ พี่เป็นกำลังใจให้ (ตอนนี้เรียนอยู่ปี 3 แล้ว เข้าใจสภาพดี -- --")

จิ้ม2
รอปีหน้า...คงไม่ไหวล่ะค่ะ ลงแดงซะก่อนแน่ๆ
ช้าๆทีละนิดให้พอหายลงแดงจะดีต่อคนอ่านม๊ากมากเลยค่ะ และตามแต่ความสะดวกของพี่เมเม่ด้วยนะคะ
ขอให้สับปะรดเป็นแรงใจให้พี่เมเม่มีไฟแต่งนะคะ

งานเทศกาลผ่านพ้นไปแล้ว หลงเหลือเพียงกลิ่นอายของฤดูร้อนที่ยังคงไม่จางหายไป ภายในเมืองดูจะกลับมาเงียบสงบอีกครั้งหนึ่ง ไม่มีเรื่องวุ่นวาย ไม่มีเรื่องน่ารำคาญใจ ไม่มีสัตว์กินพืชตัวไหนก่อเรื่อง



...จะมีก็แต่...



"เคียวยะครับ ของสดในตู้เย็นจะหมดแล้ว วันนี้ขากลับแวะซื้อมาด้วยก็ดีนะครับ"



นั่นล่ะ...ตัวปัญหา



ฮิบาริ เคียวยะถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาไม่เคยหยิ่งทะนงในความน่าเกรงขามของตนเพราะสิ่งนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะพูดได้ด้วยปากหากไร้การกระทำ แต่ดูเหมือนว่าช่วงนี้มันจะถูกกัดกร่อนทำลายลงไปเรื่อยๆ ด้วยน้ำมือของใครบางคน โดยที่อีกฝ่ายเองก็ดูเหมือนจะไม่รู้เนื้อรู้ตัวแม้แต่น้อย



เจ้าของดวงตาสองสีเบือนหน้าหันมามองคนที่ยืนกอดอกพิงประตูด้วยสีหน้าเคร่งขรึมไม่เปลี่ยนแปลงแม้สักนิด ดวงหน้าที่ยังคงไร้รอยยิ้มไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม หากกลับดูดีจนนึกหมั่นไส้ขึ้นมาติดหมัด แผ่นหลังกว้างเหยียดตรง สง่างามในทุกอิริยาบท แม้ชายหนุ่มจะแผ่รังสีอาฆาตออกมามากแค่ไหนเขาก็ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไรสักเท่าไหร่นัก เพราะรู้ดีว่านั่นไม่ได้มีความหมายอะไร ...คนอย่างฮิบาริ เคียวยะ ก็เป็นเช่นนี้นั่นเอง เรียกได้ว่าเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว



"อ๊ะ ใช่" อยู่ๆ มุคุโร่ก็หันขวับมามองจนคิ้วเรียวเลิกขึ้นเป็นเชิงถาม มือเรียวยกหม้อซุปลงจากเตาก่อนจะถอดถุงมือออก "มีจดหมายจากคุณดีโน่น่ะครับ อยู่ในห้องทำงาน" ชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างส่งๆ ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องมีสาระอะไรนอกจากเจ้าคนว่างงานนั่นเขียนมาถามสารทุกข์สุกดิบตามประสาอาจารย์ที่ดี(ตามที่เจ้าตัวคิดเอาเอง)



แม้เหตุการณ์ในเมืองจะสงบสุขอย่างน่าเหลือเชื่อว่ามีมาเฟียตัวเอ้ของโลกอาศัยอยู่ร่วมสิบชีวิต แต่ดูเหมือนความสงบในครั้งนี้จะเป็นความสงบก่อนที่พายุจะเข้า...



โทรทัศน์ที่เปิดทิ้งไว้ตามคำสั่งของคนช่างเอาแต่ใจกำลังรายงานพยากรณ์อากาศว่าช่วงนี้อาจจะมีไต้ฝุ่นฤดูร้อนหรือฝนหลงฤดูเข้ามาเป็นปกติอย่างทุกปี



นั่นปะไร



คิดไม่ทันขาดคำ



สายลมอ่อนบางพัดพายอดไม้ให้ส่งเสียงเสียดสีจนใบแก่ร่วงหล่นจากกิ่งลงมากองบนพื้นดิน ท้องฟ้าปลอดโปร่งโล่งใสไร้เมฆเป็นสีฟ้าเข้มสวยงาม มุคุโร่ยิ้มบางเมื่อมองบรรยากาศเหล่านั้นขณะที่พยากรณ์อากาศยังคงทำหน้าที่ของมันต่อไป อากาศในวันนี้ร้อนมากกว่าสามสิบองศา เกรงว่าอีกไม่นานน้ำคงท่วมโลกตามคำทำนายจากอดีตเมื่อหลายร้อย...หรือบางทีอาจจะเป็นหลายพันปีก่อน



หากบรรพบุรุษเก่งกาจถึงขนาดล่วงรู้อนาคตแล้วทำไมหนอ... ทำไมถึงไม่จัดการฆ่ามนุษย์ให้หมดโลกก่อนที่โลกจะถูกมนุษย์ทำลายจนไม่เหลือซึ่งสิ่งใด



เสียงกระดิ่งลมแว่วมากับเสียงร้องเล็กแหลมของสัตว์เลี้ยงเพียงหนึ่งเดียวภายในบ้าน



ฮิบาริซึ่งเพิ่งไปเอาจดหมายจากอาจารย์มาเปิดออกอ่านหันไปทางต้นเสียงอย่างสงสัยในเสียงที่แปลกไปของสิ่งมีชีวิตขนปุกปุย ชายหนุ่มกวาดตามองข้อความในจดหมายอย่างผ่านๆ เมื่อเห็นว่าเป็นเรื่องที่ไม่มีสาระอะไรให้สนใจจึงขยำแล้วโยนมันทิ้งลงในถังขยะที่ตั้งอยู่มุมห้อง ขณะเดียวกับที่ฮิเบิร์ดบินเข้ามาพอดี



สัตว์เลี้ยงตัวน้อยคาบซองจดหมายซึ่งใหญ่กว่าตัวมันกว่าเท่าตัวบินตัวเอียงๆ เข้ามาภายในห้องครัวอย่างยากลำบากและดูน่าขบขันพอกัน ปีกเล็กๆ ขยับบินพั่บๆ ดูจะเคลื่อนไหวได้ช้ากว่ายามปกติ จนแล้วจนรอดก็บินมาเกาะบนโต๊ะก่อนวางซองจดหมายลงตรงหน้าเจ้านายได้ในที่สุด



ผู้พิทักษ์แห่งเมฆาเลิกคิ้วเรียวขึ้นอย่างสงสัยเมื่อเห็นชื่อที่จ่าหน้าซองและลายมือที่คุ้นเคย



เสียงกรอบแกรบของกระดาษยามที่ถูกคลี่ออกจากซองดังเข้าโสตของคนที่กำลังเงี่ยหูฟังอย่างสนอกสนใจ



เสียงของผู้พยากรณ์อากาศยังคงเอ่ยเตือนให้ชาวบ้านพยายามอย่าออกจากบ้านไปที่ไหนไกลๆ หรือให้พยายามพกร่มไว้ตลอดเวลา



มุคุโร่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอีกครั้ง เป็นเวลาเดียวกับที่เสียงทุ้มต่ำสบถแผ่วเบาจนจับใจความไม่ได้แว่วมาให้ได้ยิน



...ท่าทางจะเป็นพายุลูกใหญ่เสียด้วยสิ...















-------------------------------------------













ทิ้งช่วงห่างกันไปนานเหมือนกัน
กลัวว่าภาษาจะไม่เหมือนเดิม โฮกกก
เอาเป็นว่าต่อจากนี้ไปจะอัพตามในฉันแล้วนะค๊า~
เพราะมติเป็นเอกฉันท์มาก (ฮา)
สุดท้ายนี้ขอบอกว่า...



กลับมาแล้วค่า~~~~~~~~



(ปล. =,,,= อยากอ่าน 5148 ใครก็ได้เขียนที~ ฮ่าๆๆๆ)



ปปล. ใครก็ได้ทำอะไรกับบอร์ดที TTvTT login ไม่ได้โฟ้ยยยย

โอ๊เยๆๆๆๆๆๆๆ

ในที่สุดก้อกลับมาแล้ว เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ

คุณเคียวทำไมไปว่ามุคุน้อยเปนตัวปัญหาหละคะ มุคุรู้ช้ำใจตายเลย อิอิ

แล้วในจดหมายมันมีไรหว่า อยากรู้ๆๆๆๆ ดูท่าทางจะเปนพายุลูกใหญ่ที่จะพัดผ่านไปยากสะด้วยสิ

เอาใจช่วยคุณเคียว กะ มุคุน้อย ขอให้ผ่านพายุได้ไวไวนะคร่า 555+

โอ้!! ดีใจๆๆๆๆๆ พี่กลับมาแล้ว ลัลล้าๆ~~

มีอะไรในจดหมายค่ะ.....คุณเคียว

พายุ พายุ พายุ..... พายุอะร๊ายยยยยย อยากรู้~~@! ต่อด่วนนนนนนนนนน



ปล.เขียน H สนุกมั๊ยเค่อะ 55555555555+

(ตามอ่านรวดเดียวจนถึงตอนนี้)

พายุอะไรหรือ

หรือมีศัตรูใหม่มา??

อร๊างงง
พี่เมเม่อัพแล้วว
มติเป็นเอกฉันท์ อัพตามใจพี่เมเม่ แต่ถูกใจคนอ่านไม่ใช่น้อยเลยค่ะ

ตัวยุ่งอย่างมุน่ะ ถึงยุ่งก็ยังอยากให้อยู่ด้วยไม่ใช่รึคะ หุหุหุ จริงมั้ยคะคุณเคียว
ก็แหม คนเขาชินแล้วนี่นา มาดขรึมๆซึนๆของคุณเคียวโดนรู้ทันหมดแล้ว ฝึกภูมิคุ้มกันสายตากดดันให้มุไปในตัวนะนี่

พายุอะไรพัดมา พายุ...โกคุ? /โดนพี่เมเม่ต่อยปลิว
พายุลูกใหญ่ขนาดที่ทำให้คุณเคียวอารมณ์เสียใช่เล่นเลย
สงสัย...พายุลูกนี้อาจจะทำให้คุณเคียวอาจต้องอยู่ห่างๆมุล่ะมั้งนี่ หรือเป็นพายุที่ทำให้ต้องไปทำงานเสี่ยงๆด้วยกัน

*ปูเสื่อกางร่มลายนกเหลืองจิบน้ำสับปะรดรอ*

โอ้ กลับมาแล้วสินะคะ ยินดีด้วยค่ะ *-*

ตอนแรกก็จดหมายจากดีโน่ แน่ใจเหรอคะว่าส่งมาถามสารทุกข์สุขดิบตามประสาอาจารย์กับลูกศิษย์ กร๊ากกก

ว่าแต่จดหมายลึกลับอีกฉบับนั่นมันอะไร หรือว่าจะเป็น......

รออ่านตอนต่อไปค่ะ หึหึหึ

ohhhhh !!!! finally it had returnnnnnnn !!!!! vahahaha !!!

--กรุณาอย่าสนใจไอข้างบนนั้นเลย--

อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!!!

ได้อ่านแล้วววว T[]T ~~ ดีใจเหลือเกินนนนน โฮรรรรรรรรร (คลั่งเอาม๊ากมาก)

ตอนนี้อัพยาว (ดีใจ) เย่ ๆๆ >__< อย่างนี้น่ะมันคู่สามี ภรรยาที่ใช้ชีวิตครอบครัวอย่างสงบสุขแล้วล่ะ ฮิ ๆๆ..

สับปะรดเป็นศรีภรรยาที่ดีมาก =[]=!! ถ้าขยันปรนนิบัตสะหมีมากกว่านี้ คงเป็นครอบครัวสุขสันต์แหงม ~

เลิฟฟฟฟฟ !!! ขอให้มาอัพอีกไวๆ เต๊อะ >_<

ปล. พายุเข้าๆๆ วู้ ๆๆๆ อยากรู้จังเกิดอะไรขึ้น '__'a ~

กริ๊ดดดดดดดดดดด ท่านเมเม่เอามาต่อแร้ว >[]<

คู่สามีภรรยาแห่งปี!!!!!!!!!! มุคุน่าร๊ากกกกกกกกกกกก แต่..ท่าทางจะมีพายุลูกใหญ่เข้ามาสินะ -- --"

แล้วใครเป็นคนส่งจดหมายมาให้ท่านฮิล่ะนั่น (เล่นซัฮิเบิร์ดบินเอียงเลย -- --")

อยากอ่านต่อคร่า >[]<

แวะเวียนมา ยังไม่ได้อ่านแต่ขอเม้นก่อน /ผัวะ!!<<โดนพี่เมต่อย


เพิ่งอ่านวินเทอร์ในเล่ม พอจบแล้วเกิดอาการแบบ 1869 ขึ้นสมองไปแล้ว..แอ๊ว แอ๊ว(เอคโค่)
ไม่ได้อ่านออทัมมาก่อน อยากถามพี่เมว่าเนื้อเรื่องแต่ละภาคนี่ต่อกันหรือปล่าวคะ(ไม่น่าพลาด
ออทัม T^T)

Edit นับวันสองคนนี้จะยิ่งทวีความหวาน(แบบไม่รู้ตัว) พออยู่ด้วยกันแล้ว รู้สึกว่ามุคุโร่
พูดมากกว่าเดิม(?) มีคุณฮิที่ยังอยู่ในระดับปกตินะ(ฮา)

พายุ? storm? พายุชู้รึปล่าวเนี๊ย= =(การคาดเดาแบบออกทะเล..)
เรื่องปวดหัวมักจะตามมาทีหลังแบบไม่รู้ตัว ความรักคงทำให้ทั้งสองผ่านไปได้