[Fic][NC-21][10069] Opheliac XI: Stake (Part B)

ดินแดนสุขขาวดีของเหล่าสาวกY Yai Land กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่แยกออกมาจากCG+Fic ให้เป็นฟอรั่มYโดยเฉพาะเลย เผื่อบางคนชอบด้านนี้จะได้ไม่ต้องนั่งหาให้เมื้อยตุ้ม สตาฟฟิคก็ย้ายกระทู้Yทั้งหลายแหล่มาไว้ฟอรั่มนี้เลยนะครับ

Moderators: Mod, CG & Fiction Staff

Postby lvlelody on Sat Jul 05, 2008 1:03 am

จะจีบมุคุต้องจีบด้วยช่อฟอเรโร่เหมือนในโฆษณาแหงเลย...

=[]=!!~~~ เริ่มเชียร์คุณ[s]ไบกอน[/s]อัศวินขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก... ฆ่าอิป๋าเลยยยยยยยยยยยยยยยย //โดนถีบ

นี่ยังช้ำไม่พออีกเรอะคะ คุณน้องขา แหม...ใจร้ายจังเลยนะ รู้ไหม...
...ยูระยังใจร้ายกว่านี้ได้อีก กร๊ากกกกกกกกกกก << ซะงั้น!!! =_=!!


รู้สิคะ แหม พี่ยูระทั้งที ซิงโครกันขนาดนี้ ไม่รู้ได้ไง กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

สับปะรดช้ำก็อร่อย แต่อ่านหวานๆ แล้วมันก๊าวใจบอกไม่ถูก (เหมือนมีอะไรจะตีขึ้นจากท้องออกปาก กร๊ากกกกกกก)

อยากรู้จริงว่าคนอ่านเนี่ย...มีใครเชียร์อิป๋าบ้าง กร๊ากกกกกกกกกกก


ไม่เอ๊า~!! เค้าจะเชียร์ทวด~~!!! (//โดนถีบ ทวดมาได้ไง(อีกครั้ง)วะคะ)

คือ... ถ้าอิป๋าช่วยทำตัวให้น่าเชียร์ขึ้นสัก 1.69% จะเชียร์สุดหูรูดค่ะ แต่นี่... เล่นเอาคนอ่านอยากฆ่าปาดคอป๋าวันละหลายๆ รอบแบบนี้... เชียร์ให้อิป๋าลองปะทะทอนฟาดูสักทีให้รู้แล้วรู้แร่ดไปเลยดีกว่า กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
User avatar
lvlelody
Rank: Mafia Boss
Rank: Mafia Boss
 
Posts: 497
Joined: Thu Oct 25, 2007 3:13 pm

Postby Lina on Sat Jul 05, 2008 3:52 am

"แต่...ผม...ชอบท่านเบียคุรันมากกว่า"

เครียด...เจอประโยคนี้เข้าไปลินเครียดค่ะพี่ยูร๊าาาาาาาาาาาาาาาา~!!!!!!!

ซือคุง!! มาพาสามี(หรือภรรยา?)กลับบ้านด่วนนนนนนนนนนนนนนนนน~!!!!!!!!!! แม่ทนไม่ไหวแล้วววว


@%&%)&^&R%ITYO


แต่..ไม่เป็นภาษาไทยดีแล้วค่ะ.. แค่อ่านจากภาษาอังกฤษที่แปลจากอิตาลีไว้ก็เลี่ยนเเทบกินข้าวไม่ลงแล้ว...


ขนลุก! ขนลุก(เว้ย)ค่ะ!!!


ไอ้อิป๋าเทวดาจอมปลอมตอแหล!!!


แต่ ชิ! ทำไมคุณอัศวินตาแดงไม่ปาดๆ คออิป๋าให้มันดับไปคาเตียงเลยค่ะ!! เจตจำนงค์ตอนนี้มันเป็นของปล๊อมมมมมมมมมมมมมมม ไม่ต้องไปสน! เชือดมัน.. เชือดอิป๋ามันเล๊ยยยยยยยย~!!!!!


ว่าแต่...

ตอนที่คุณมุคิดถึงมือที่คอยจับจูงอย่างอ่อนโยน.. ไม่รู้ทำไมใจคิดไปถึง 'คุณลันเชีย' นะคะ...คงเพราะในใจลึกๆ สิ่งนั้นเป็นความทรงจำที่สวยงามอันน้อยนิดของคุณสินะคะ..


สุดท้าย!!
เชียร์ซือคุงงงงงงงงงงงงง~!!!!!!!
มารับสามี(หรือภรรยา? ยังเล่นไม่เลิก)กลับบ้านวองโกเล่ด่วนนนนนนนนนนน~!!!!

ปล.ทำไมรู้สึกว่าอิป๋าชอบคุณมุเวอร์ชั่นแร่ดปกติ... กับปากกรรไกรมากกว่า? เป็นตุ๊กตามันไม่เร้าใจสินะคะ... ไม่มีการขัดขืน... กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก << สาบานได้ว่าแกสาวกคุณมุ!!
ปลล. เห็นคำเตือนแล้วแอบซีด หวาดๆว่ายูระควรจะอ่านเมนต์นี้ดีไหม เหอๆๆ ^^ << ไม่ต้องหวาดๆ ไปหรอกค่ะ... ลินไม่ทำอะไรพี่ยูระแน่นอน!! แต่อิป๋า... มาเจอกันหน่อยสิย่ะ!!
Hakanakute Yasashikute Kowaresou Kimi Mitaina Hana...

ไม่จีรัง อ่อนโยน และ บอบบาง ดอกไม้ที่เหมือนกับคุณ..

Sakura Addiction...Thai Tran From Asana&Irregular
ว่างๆ เชิญ.. http://yumi-lina.exteen.com นะคะ ^_^
User avatar
Lina
Rank: Mafia Boss
Rank: Mafia Boss
 
Posts: 491
Joined: Wed Nov 14, 2007 11:20 am
Location: ทุกที่ที่มี 6927... >_<

Postby SEISU_FREE on Sat Jul 05, 2008 6:13 am

จะหวานก็หวานเลยนะคะ

ปรับอารมณ์ไม่ทันเลยอิอิ
Image
SEISU_FREE
Rank: Mafia Boss
Rank: Mafia Boss
 
Posts: 405
Joined: Sat Jun 07, 2008 1:12 pm
Location: ทุกที่ที่มีคู้Yสวีทกันอยู่

Postby sai_run on Sat Jul 05, 2008 8:57 am

อยากบอกพี่ยูระว่า...กรี้สสสสสสสสสสสสสสสสสส~ หวานเจ้าค่ะ หวานสุดใจขาดดิ้น นี่เซย์ต้องเลื่อนขึ้นไปดูหัวเรื่องว่ามันอันเดียวกับที่กดเข้ามารึเปล่า =,.=

...........
....
...
..แต่...มันก็แค่ครึ่งตอน...สุดท้ายไอ้คุณท่านถังเบียร์ มันก็ยังเป็น...เป็น ถังเบียร์โรคจิต จอมโกหกอยู่ดีนั่นแหละ !!! << โดน 100 FC รุมประชาทันต์ TT^TT*

ส่วนน้องลูกตา...ไม่ต้องเชื่อฟังป๋ามุมากก็ได้ลูก...เชือดถังเบียร์ทิ้ง แล้วเผ่นไปหาสัตว์น้ำดีกว่าลูก ครึๆๆๆๆ

ป.ล. chocolate for my love ...ถ้าแปลเป็นไทยมันก็...ชอกโกแลตสำหรับคนรักของผม...<< ชริๆๆ ป๋าน่ะเค้าชอบกินโอเมก้า 3 ตะหากเล่า!!! T_T

ปักป้ายรอ part B ต่อไปค่า
ความปรารถนาอันไร้ที่มา...สิ่งนั้นมาจากคุณสินะ
sai_run
Rank: Mafia
Rank: Mafia
 
Posts: 101
Joined: Mon Oct 08, 2007 1:41 pm

Postby densha on Sat Jul 05, 2008 3:05 pm

เฮียแดงงงง
เฮียแดงออกมาอย่าง เอ่อ...
เซ็กซี่~~~

อร๊าย กรี้ดมากค่าาาา

แต่ไงก็ยืนยันคำเดิม ทิ้งหนูมุ แกตาย!
อยากบอกรักคุณให้ดังเท่าเสียงกระซิบ จะได้มีเพียงเราที่ได้ยิน
User avatar
densha
Rank: Committee
Rank: Committee
 
Posts: 55
Joined: Sun Sep 23, 2007 12:54 am

Postby cocolu on Sat Jul 05, 2008 3:59 pm

คนๆนั้นที่สัปปะรดเคยหลอกใช้นี่ใคร ใคร๊ ใครกันหว่า~ *-*


อืม ..ชอบมุคุเวอร์ชั่นนัยน์ตา..แร่ดดี กร๊ากกกกก 555 อย่างว่า มุคุหัวอ่อนอินโนไม่ถึงใจ แร่ดเข้าไว้สินวลนาง ฮา
Image
69เกะสุดยอดดดดดดด

บลอคนังโค่เค่อะ
http://cocolu.exteen.com/
User avatar
cocolu
Rank: Mafia Boss
Rank: Mafia Boss
 
Posts: 435
Joined: Fri Oct 05, 2007 6:08 pm
Location: โรงเรียนสตรีโกคุนามิวาริอะ

Postby haruhichan on Sun Jul 06, 2008 5:27 am

กร๊าสสสสสสส
รอpartB นะค๊า >[]<!!!!!!!
รัก10069ที่เป็นแบบนี้จริงๆๆๆนั่นแหละ
มันสุดยอดดดดดดดด /////
haruhichan
Rank: Mafia Boss
Rank: Mafia Boss
 
Posts: 404
Joined: Fri Nov 02, 2007 4:15 am

Postby kiyono on Sun Jul 06, 2008 1:14 pm

อ...อรั๊งงงงงง สับปะรดน่ารักเกินไปแว้วววววว ผมชอบท่านเบียคุรันมากกว่า อร๊างงงงง ทำไมพูดอะไรได้โมเอะเหลือเกิน

คุณตาแดงเซ็กซี่ แต่ท่าทางจะเสร็จป๋าเบียเหมือนกัน ลุ้นๆๆ รอ part B อย่างจดจ่อค้าบบบ
kiyono
Rank: Namimori Student
Rank: Namimori Student
 
Posts: 32
Joined: Sat Dec 01, 2007 2:49 am

Postby blood_hana on Sun Jul 06, 2008 1:41 pm

หุหุหุ มาต่อแล้ว


ชอบตอนที่ป๋าเบียถามว่า ชอบช็อคโกแล็ตหรอ แล้วมุคุตอบว่าชอบป๋าเบียมากกว่ามันแบบว่า


โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก น่าจับกดจริงๆๆๆๆๆ (เอ๊ะ!!ยังไง?)

วองโกเล่เจอศึกหนักแน่ แต่ที่ท่านยูระบอกว่า ศึกบนเตียงนี้......

หัวเราจิ้นนนนนไปถึงนู้นนนนนนนนแล้ววววว (เลือดพุ่งพวยเลอะโต๊ะคอม เหอๆ)

เห็นด้วยค่ะ มุคุเซกซี่เสมอ ฉะนั้น มุคุเคะ จงเจริญ

รอต่อไปนะค่า
User avatar
blood_hana
Rank: The Guardian
Rank: The Guardian
 
Posts: 312
Joined: Sun Feb 03, 2008 1:36 pm

Postby D_Eriz on Sun Jul 06, 2008 2:37 pm

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด~!!!!! ชักอยากเห็น 1006969 แล้วสิงิ = =+ (ได้ข่าวว่ามัน 169 นะ ฮา~)

ยังคงโฮกป๋าเบียไม่เปลี่ยน เลวแบบนี้สิขยี้ใจแม่ยก TTwTT

มุคุเชื่องน่ารัก....มุคุโหดน่ากด....กร๊ากกกกก ป๋าเบียเนี่ยหล่อเลือกได้จริงๆน้า~ *---*


ซัพนรกนั่น สุดยอดเลยค่ะ เหมาะสุดๆ = =+ ป๋าเบียคือโฮสต้นตำรับสินะ...


แล้วจะรอต่อค่า~
[align=center]

Image

Destiny is not the matter of Chance,but the matter of Choice.

Image

[/align]
User avatar
D_Eriz
Rank: Mafia Boss
Rank: Mafia Boss
 
Posts: 766
Joined: Sat Jan 19, 2008 4:07 am
Location: ที่ทำการสมาพันธ์รักคนเลว...

Postby Phyna on Mon Jul 07, 2008 2:10 am

แต่....ผม...ชอบคุณเบียคุรันมากกว่า... <<< =[]=!! ทำไมมันหวานงี้อ่ะ!!! อ่านแล้วหัวใจกระตุก แต่ก็ดีต่อสุขภาพ...เอาอีกค่ะ เอาอีก~ อ๊ายยย >///<

ป๋าเบีย เริ่มหลงสับปะรดแล้ว...โฮะๆ ดีงับดี แต่อยากรู้ว่าถ้ามุคุกลับเป็นแบบเดิมแล้วจะเป็นยังไงต่ออ่ะ (กลับมา เลือดสาดไงพี่น้อง!)

แต่เรื่องมือที่อบอุ่นเนี่ย...ใช่ป๋าลันเชียรึเปล่านะ? กร๊ากกกก เชียร์คร้าบเชียร์ (รู้สึกจะชอบสร้างความแตกแยกให้ 169 จริงๆแฮะ -*-)

แล้วก็ซับนรก...ชอบอันนี้สุดๆค่า

UNI : I’m underage.

BYAKURAN : Too bad. <<< อิป๋าล่อลวงเด็ก

อัพต่อนะค้า~~~

ปล.เกลียดคำนี้จัง >>> TBC
Phyna
Rank: The Guardian
Rank: The Guardian
 
Posts: 332
Joined: Tue May 13, 2008 8:27 am

Postby hiyuura on Sat Jul 12, 2008 4:57 pm

Chapter IV: Dolce Veleno (Part B)


มนุษย์...สิ่งมีชีวิตที่โสมม...ปุถุชนทุกชนชั้นต่างก็มีกิเลสและตัณหา...

“อะ...อา...” เสียงครางที่หวานล้ำดังเครือมาจากลำคอของร่างงามเบื้องใต้...ผ้าห่มเนื้อดีไม่อาจปกปิดการกระทำแสนสกปรกได้หมด...ผ้าปูที่นอนยับยู่เป็นรอยริ้ว...เสียงเตียงสั่นลั่นครั้งแล้วครั้งเล่ายิ่งเตือนย้ำทุกการกระทำชัด...แม้ว่า...ราตรีนี้จะมีเพียงศศิธรเป็นพยาน...บทเริงรักและเสียงกระซิบพร่ำพร่า...ใต้แสงจันทราที่สาดส่อง...

ผืนผ้าไม่อาจครอบคลุมปกปิดทุกรอยตีตราได้หมด...เมื่อร่างสองร่างเบื้องใต้...กอดก่ายแลกรสสัมผัสหวานล้ำและรุ่มร้อนยิ่งกว่าโลหิตที่แดงฉาน

“...มุคุโร่คุง...”

นัยน์ตาสองสีฉ่ำเยิ้ม...ปรือมองบุรุษตรงหน้าที่เรียกชื่อเขาซ้ำแล้วซ้ำแล้ว...จุมพิตเขา...ราวกับริมฝีปากนั้นมิอาจดื่มได้อิ่ม...ราวกับลำคอนั้นแห้งผากอยู่เรื่อยร่ำ...ดังความปรารถนาที่ไม่รู้จักจบสิ้น...


สัญญาของสองปีศาจในคืนที่ไม่อาจหาเทพยดาพบ


“ฉันรักเธอนะ...” เจ้าของเรือนผมสีพิสุทธิ์พร่ำกระซิบ...พร่ำบอกคำพูดที่พวกเขาทั้งสองต่างก็รู้ดีว่าไร้ซึ่งความหมาย...เพียงเพราะรู้...ว่าไม่ว่าจะเอ่ยคำว่ารักสักกี่ครั้ง...เอ่ยบอกคำหวานสักกี่หน...คำพูดนับหมื่นนับแสน...ก็เป็นได้เพียงคำลวง...

มนุษย์...สิ่งมีชีวิตที่โสมม...ปุถุชนทุกชนชั้นต่างก็มีกิเลสและตัณหา...

ก็แค่คำพูดที่ว่างเปล่าของคนที่ไม่เคยรู้จักความหมายของคำว่า ‘รัก’

ก็แค่ความหลงที่กระตุ้นความอยากที่จะครอบครองจนไม่อยากจะปล่อยให้หลุดมือไป...หรือมิใช่

จุมพิตลึกล้ำ...รุนแรงราวกับโหยหา...


“ผม...จะไม่มีวันเป็นของคุณ”


โหยหา...ต้องการ...อยากได้...เพราะรู้ว่าคงไม่มีวันได้มา หากพลั้งเผลอและปล่อยให้สายหมอกแสนงามที่ยากคว้าจับหลุดมือไป...

“อา...คุณเบียคุรัน...” ร่างงามที่บัดนี้ชื้นพราวไปด้วยหยาดเหงื่อเชิดหน้าขึ้นรับอีกหนึ่งจุมพิต เส้นไหมนุ่มลื่นสีสวยราวสายน้ำที่รินเทลงเมื่อยามลำคอระหงขาวแอ่นเชิด นัยน์ตาสีแดงต้องสาปเรืองรองดังเพลิงกาฬที่คงแผดผลาญได้ทุกสิ่ง...เว้นแต่เพียงน้ำตาของเด็กคนหนึ่งที่หยิบยื่นร่างกายและดวงวิญญาณให้แต่มิอาจซับให้เหือดแห้ง “ผม...”

นัยน์ตาต้องสาปไม่เคยมีรัก...ไม่รู้จักคำว่ารัก...จะมีก็แต่เพียง...

“ผม...จะไม่มีวันยกเด็กคนนี้ให้กับคุณ”

คนที่ทำให้คนที่ไม่รู้อะไรต้องร้องไห้...ทั้งที่น้ำตานั้นควรจะเหือดหายเมื่อนานแสนนานในโลกที่มืดมิดที่นัยน์ตาและเด็กน้อยได้ทำสัญญาว่าจะมีเพียงเราสอง


ความปรารถนา


แม้ว่าแท้จริง...สิ่งที่เด็กน้อยที่เคยขายวิญญาณให้กับเขาคนนั้นต้องการ...และใฝ่หามันมาตลอด...ก็ยังคงเป็น...

สรวงสวรรค์แสนสว่างที่มีเทพยดา

...เหล่าผู้คนมีปีกที่แย้มยิ้มให้กับเขาเสมอ...เทพยดาที่อยู่บนสรวงสวรรค์เหนือแผ่นฟ้า...

เด็กน้อยคนนั้นพูดเสมอว่า...แผ่นฟ้านั้นกว้างใหญ่...และอยู่สูงเหลือเกิน...เกินกว่าจะเอื้อมถึง...

เพราะแบบนั้นหรือเปล่า...เขาถึงได้รังเกียจและชิงชังแผ่นฟ้า...และปรารถนาจะย้อมนภาให้เป็นสีเลือด...มากเท่ากับที่ปรารถนาให้โลกนั้นมืดมิด

“เพราะเขาไม่เคยปรารถนาคุณ”

นัยน์ตาสองสีหรี่เล็กลง มือบางสัมผัสแผ่นอกคนตรงหน้าและออกแรงผลักเบาๆ...มิใช่การผลักไส หากแต่เป็นการหยุดรั้ง “และถึงคุณ...จะทำความปรารถนาของผมให้สำเร็จได้...คุณก็ไม่มีสิทธิในตัวเขา”


เพราะคุณไม่อาจเช็ดน้ำตาให้เด็กคนนั้นได้


เนตรคมสีอเมนทิสต์เย็นเยียบราวน้ำแข็งใต้แสงจันทรา หากแต่รอยยิ้มกลับปรากฏบนริมฝีปากของร่างสูง “จะใช้ฉันรึไง” หากแต่เป็นรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอ่อนโยน...ปราศจากซึ่งอารมณ์ขันโดยสิ้นเชิง...และ...

“ใช้ฉัน...แล้วก็ฆ่าฉันเหมือนที่เมื่อกี้เธอพยายามจะทำ”

มือบางที่หยุดรั้งก็ไม่อาจหยุดได้อีก...ริมฝีปากคมขบกัดลงบนต้นคอขาวรุนแรงจนคงเหลือเป็นรอยช้ำ...ขบกัดตีตรา...บ่งบอกความเป็นเจ้าของ เหมือนที่มือใหญ่เร่งเร้าสัมผัส...ให้เสียงครางแว่วดังลอดกลีบปากสวยไม่หยุดหย่อน แม้ว่า...

“คึหึหึ...มันก็...เหมือนกัน...ไม่ใช่เหรอครับ”

กลีบปากสีสดบอบบางที่เขาพร่ำจุมพิตจนอิ่มช้ำจะคลี่รอยยิ้มหยันราวกับจะเย้ยเยาะอยู่เช่นนั้น

ทำไมถึงได้รู้สึกโกรธ...ทั้งที่ไม่ได้รัก...


“เกลียดฉัน...ขนาดนั้นเลยเหรอ”


ทำไม...ถึงได้ขุ่นเคือง...ทั้งที่มันเป็นเพียงแค่ความหลง...


“ทั้งๆที่ฉัน...ออกจะถูกใจเธอขนาดนี้เชียวนะ”


ก็เพราะแค่...แสร้งทำเป็นรัก...แกล้งโอบกอด...ตุ๊กตาที่ไร้ใจ...


“เด็กดีของฉัน...”


ก็เพราะแค่...อยากเหยียบย่ำ...ทำลายความผยองให้สาลงแก่ใจมิใช่หรือไร...


“ฉันรักเธอนะ...”


...จึงได้โกหก...เพื่อให้ได้เช็ดน้ำตาที่เขาเองทำให้รินหลั่งนั้น...


“ท่านเบียคุรัน...”


ก็แค่...ศัตรู...ตุ๊กตา...เครื่องมือ...แค่สายหมอกที่มีกลิ่นคาวเลือดที่ยวนเย้าน่าค้นหา...


“ผมรัก...ท่านเบียคุรัน”


ก็แค่...อยากสยบเอามา...ตีตราเป็นเจ้าของ...


“คุณเป็นมาเฟียที่น่ารังเกียจที่สุดเท่าที่ผมเคยรู้จักมา”


ไม่ได้รัก...จึงได้โกรธ...


“เพราะเขาไม่เคยปรารถนาคุณ”


เพราะไม่ได้รัก...จึงได้ขุ่นเคือง


“คุณไม่มีสิทธิในตัวเขา”


และเพราะ...ไม่ได้รัก...จึงได้...


“ฉันจะทำให้เธอรักฉัน...ต้องการฉัน...ขาดฉันไม่ได้”


ไม่อยาก...จะปล่อยมือไป


“ถึงจะเป็นเธอ...ก็ห้ามฉันไม่ได้หรอกนะ”


ตุ๊กตาที่ฉันพยายามทำให้ติดสี...หากเธอจดจำสิ่งที่ลืมเลือนได้...


ร่างสูงจับร่างบางพลิกให้คว่ำหน้าลง...ใบหน้าสวยคมซุกลงกับหมอนใบนุ่ม แต่ยังคงมิอาจหยุดเสียงหัวเราะ เมื่อนิ้วยาวสอดล้ำช่องทางสีหวานเข้ามาในร่าง สะโพกมนยกขึ้นตอบรับสัมผัสแม้ไม่ได้สั่ง...ร่างกายที่ชินกับการถูกสัมผัสจากคนตรงหน้า...แม้เพียงมืออุ่นนั้นลูบไล้เพียงแผ่วเบาก็ให้กำหนัดในราคะสิเน่หา...ราวกับยาเสพติดที่ขาดมิได้...ร่างกายที่ไม่ปฏิเสธความรักแม้ว่ามันจะจอมปลอมแม้ว่าจะเคยพยายามปฏิเสธและปิดกั้น...

เด็กคนนั้น...หนีสิ่งที่เรียกว่าความรัก...หวาดกลัว...มาตลอด...


จำได้ไหม...คนโง่งมที่ร่ำไห้ถามหาแต่สรวงสวรรค์ที่ไม่มีวันอ้าแขนรับทั้งที่รู้ดีคนนั้น...เสียน้ำตากับความปรารถนาในความรักมากเพียงไร...จึ่งได้เลิกที่จะเชื่อ...เลิกถามหาสรวงสวรรค์แสนสว่างที่ไม่มีวันตอบรับ และโอบกอดความมืดมิดไว้ทั้งที่ยังไม่อาจลืมเลือนความปรารถนา...ทั้งๆที่รู้ว่าสวรรค์ไม่เคยคิดที่จะเหลียวมอง...


หวาดกลัว...ว่าจะร่วงหล่น...


นัยน์ตาต้องสาปไม่รับรู้อารมณ์ความรู้สึก...จะมีก็แต่เพียงความปรารถนา...หากแต่...


เพียงความปรารถนาของมนุษย์ที่อวดอ้างจะเป็นเทวดา...ฤาจะเป็นนภาให้เจ้าผู้แสนเศร้าได้


หากเป็นเด็กคนนั้น...เมื่อยามจดจำทุกสิ่งได้...แม้ว่าจะถูกโอบกอดเอาไว้ด้วยนภา...ก็คงจะรังเกียจนภานั้น...และ...

“คึหึหึ...แล้วผม...จะคอยดูนะครับ”

ชิงชังเป็นที่สุด


อย่าได้พลั้งเผลอ...เพราะนัยน์ตาของผม...กำลังมองดูคุณ...


ไม่ว่าคำตอบจะเป็นเช่นไร...


เช่นเดียวกับที่คุณ...อย่าได้ลืม...ที่จะมองดู...ตัวเอง...


Last edited by hiyuura on Sun Jul 13, 2008 2:59 pm, edited 1 time in total.
User avatar
hiyuura
Rank: CEDF
Rank: CEDF
 
Posts: 216
Joined: Tue Nov 13, 2007 3:58 pm

Postby hiyuura on Sat Jul 12, 2008 4:58 pm

ไกลออกไป...บนอีกเตียงหนึ่งที่ร่างบนเตียงควรจะหลับใหล...นัยน์ตาสีดอกไวโอเลตยังคงเหม่อมองเพด้านห้อง...สองแขนเรียวเล็กโอบกอดนกฮูกพิรุณขนปุกปุยที่เคยเป็นกล่องของอริศัตรูที่น่าหวาดแขยง หากแต่...บัดนี้...เจ้านกฮูกที่หลับสนิทเหมือนตุ๊กตากลับเป็นเหมือนสิ่งเตือนใจ...เหมือนตัวแทนของคน...ที่ไม่อาจรู้สึกถึงได้อีก...

ทั้งๆที่เขา...เคยอยู่ตรงนั้น


ความภาคภูมิใจของผม...ผมขอมอบมัน...ให้กับคุณ


ไม่ได้ตาย...แต่ก็ไม่เหมือน...ยังมีชีวิต...

เขาคนนั้นที่เธอเคยสัมผัสได้ตลอดเวลา...แม้ยามที่เขานิทราหลับใหลในฝันของตัวเองที่ไม่อาจข่มตาหลับได้สนิท...เขาคนนั้นที่แสนเศร้า...ที่ต้องร่อนเร่ไปในความฝันของคนอื่นอยู่เรื่อยไป...คนที่เธอเคยรับรู้ได้แม้เวลาเขาจะเงียบไม่ตอบเสียงร้องเรียกของเธอแม้จะเป็นเพียงสัมผัสที่อ่อนจาง...บัดนี้กลับเงียบหาย...เงียบสนิท...ทั้งๆที่รู้ว่าเขาไม่ได้ตาย...

ความภูมิใจที่แตกสลาย...ความเจ็บปวดที่เหมือนต้องตายทั้งเป็น...


ท่านมุคุโร่...ทั้งๆที่ฉันอยากจะช่วย...


กำแพงทึบหนาที่กางกั้น...เธอรู้สึกถึงมันได้...หนักแน่นสูงตระหง่านจนแม้ว่าจะตะโกนร้องเรียกสักเท่าไร...ท่านผู้นั้นก็คงไม่ได้ยินอีก

คนที่...มอบความหมายให้กับชีวิตเธอ...

เด็กสาวกลั้นเสียงสะอื้น บอกกับตัวเอง...ว่าจะเข้มแข็ง...เพราะหากเธอร้องไห้...ในตอนนี้...ก็ไม่รู้ว่าจะต้องเสียน้ำตาอีกเท่าไร...ในส่วนของเขาคนนั้น...ที่เคยยื่นมือมาให้เธอทั้งๆที่มีนัยน์ตาที่แสนเศร้า...

เสียงฝีเท้าที่ดังมาจากระเบียงทางเดินที่หน้าห้องเรียกความสนใจจากเด็กสาว...ร่างเล็กลุกจากเตียงนอนและสวมรองเท้า...ก่อนจะเดินไปแง้มประตูเปิดดูที่มาของเสียงฝีเท้าหน้าห้อง...

นัยน์ตาสีดอกไวโอเลตจ้องมองร่างที่ออกจากห้องนอนมาเดินเตร็ดเตร่ตรงหน้า...

“บอส...ยังไม่นอนอีกเหรอ”





เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนยิ้มแห้งๆเมื่อถูกเด็กสาวทัก “อะ...เอ่อ...อื้ม...ขอโทษนะ โคลม ฉันทำให้ตื่นเหรอ”

โคลม โดคุโร่ส่ายหน้า “เปล่าหรอกค่ะ ฉันไม่ได้หลับ”

“…”

“…”

เจ้าของตำแหน่งวองโกเล่รุ่นที่ 10 เกาแก้มตัวเองเบาๆ เมื่อเด็กสาวผู้รั้งตำแหน่งผู้พิทักษ์ของเขาเอาแต่จ้องมองเขาเงียบๆ ตัวเขาเอง...ใช่ว่าจะเก่งเรื่องพูดคุยกับเด็กผู้หญิงสักเท่าไหร่...จริงๆแล้วคือ...ไม่ถนัดเอาเสียเลยมากกว่า โดยเฉพาะตอนนี้ที่เขารู้ว่าที่เด็กสาวนอนไม่หลับเป็นเพราะอะไรยิ่งทำให้ลำบากใจ ถึงจะรู้ว่าต้องทำอย่างไร...ถึงจะรู้ว่าปัญหาที่แท้จริงอยู่ที่ไหน...และต้องทำอย่างไรถึงจะแก้ปัญหาได้ แต่...เขาไม่มีความมั่นใจเอาเสียเลย...

เพราะมันคือการเดิมพันด้วยชีวิต

เขาอยากปกป้องทุกคน...อยากให้ทุกอย่างกลับเป็นเหมือนเดิม...ให้ทุกอย่างเป็นเพียงแค่ฝันร้าย...และเมื่อลืมตาขึ้นมาเขาก็นอนอยู่บนเตียงที่บ้าน แต่มันไม่ใช่...

เขาอยากปกป้องทุกๆคน...แต่พูดออกไปมันก็แค่คำพูดที่สวยหรู...

เด็ก...

ลำพังแค่คำพูดกับอุดมการณ์ใครก็พูดได้ แต่ความจริงที่ว่า...พวกเขาต้องเผชิญกับความจริงที่โหดร้ายก็ยังเป็นน้ำหนักที่กดทับ...ที่เขาต้องแบกรับ...คำว่า ‘บอส’ มันมากกว่าคำพูดลอยๆ...

คนเป็นบอสคือท้องฟ้าที่โอบอุ้มทุกๆคน...คือนภาที่ยิ่งใหญ่...

แต่เคยคิดบ้างไหม...นภาก็มีความหวาดกลัว...

เขาจะรับผิดชอบชีวิตของทุกๆคนได้หรือ...ทั้งๆที่อยากเชื่อใจเพื่อน แต่ความกังวลก็เข้ากอบกุมจิตใจ...นี่ไม่ใช่แค่ฐานเมโลเน่ที่มีกำลังเพียงส่วนเดียวเหมือนที่พวกเขาเอาชนะ แต่พวกเขากำลังจะเผชิญกับกำลังทั้งหมดของมีลฟีโอเล่...และถ้าหากเพลี่ยงพล้ำ...หากพลาดพลั้งไป...

หากมีคนตาย...เขา...จะรับผิดชอบชีวิตที่ตายไปได้อย่างไร ในเมื่อเขาเอง...ก็เป็นแค่...เด็กมัธยมคนหนึ่ง

และเด็กสาวที่กำลังจ้องมองเขา...ก็เป็นหนึ่งชีวิต...ที่กำลังรอคอยอีกหนึ่งชีวิต...ที่อยู่ในเงื้อมมือศัตรู...

เขา...ควรจะพูดอย่างไร...จะกล้าบอกได้เต็มปากเต็มคำหรือกับประโยคที่ว่า... ‘ไม่ต้องห่วง ฉันจะช่วยเธอเอง’

“เอ่อ...คือ...”

หากแต่...ราวกับตัวช่วยมาถูกเวลา...เสียงหนึ่งที่ราวกับทำให้ความตึงเครียดมลายหายไปก็ดังมาจากอีกฟากของระเบียงทางเดินที่มีเพียงแสงไฟอ่อนสลัว

“หนุ่มสาวมายืนคุยกันดึกๆดื่นๆแบบนี้ มีลับลมคมในอะไรกันหรือเปล่า แต่ว่า...”

ชุดสีส้มดูแสบตาปรากฏจากในเงามืด พร้อมกับเรือนผมสีบลอนด์สั้นที่ต้องแสงไฟสลัว ชายหนุ่มคาบอมยิ้มที่เป็นเหมือนสัญลักษณ์ประจำตัวไว้ในปาก

“จริงๆแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องของฉันหรอกนะ”


TBC


เอามาลงเสียดึกดื่น...แต่ก็ปั่นเอามาลงเสร็จก่อนวันใหม่ (เที่ยงคืน) เหอๆๆ...ก็...อ่านตอนนี้ก็...อาจจะมีงงๆกันบ้างเพราะความสับสนระหว่างมุคุเจ้าของร่างกับคุณลูกตา ก็...คีย์เวิร์ดเล็กน้อยกันสับสน 'เด็กคนนั้น' หมายถึงเจ้าของร่างนะคะ แหะๆ ^^;;

ก็...เพราะว่าตอนนี้ง่วงนอนแหล่ว...เอาเป็นว่าขอดองตอบคอมเมนต์เอาไว้ก่อนนะคะ ไว้จะมาตอบรวบยอดตอนลงตอนที่ 5 ทีเดียวเลยละกันค่ะ ยังไงๆก็...ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์เช่นเคยนะค้า~ คนเมนต์น่ารักที่สุดเลยค่ะ อิอิ <3<3<3

ปล. คนแต่งก็สงสัยอยู่เหมือนกันค่ะ ว่าอิป๋าเบียทำอย่างอื่นนอกจาก *beep* เป็นไหม =_='''
Last edited by hiyuura on Sun Jul 13, 2008 5:18 am, edited 1 time in total.
User avatar
hiyuura
Rank: CEDF
Rank: CEDF
 
Posts: 216
Joined: Tue Nov 13, 2007 3:58 pm

Postby Pao.~* on Sat Jul 12, 2008 5:29 pm

สปอยตอนใหม่มาแล้ว นู๋โคลมบุกมาช่วยเป็นกำลังเสริมฝั่งวองโกเล่แล้วค๊าาา <<นอกเรื่อง ฮ่าฮ่า

ว่าแต่ว่านั่นจิคะ ป๋าเบียทำอย่างอื่นเป็นมั้ยเห็นแต่ -ปิ๊ป- ทุกที่ที่มีบทเลยง่ะ -[]- ไร้คำบรรยายถึงป๋าเบีย

หากเป็นเด็กคนนั้น...เมื่อยามจดจำทุกสิ่งได้...
แม้ว่าจะถูกโอบกอดเอาไว้ด้วยนภา...ก็คงจะรังเกียจนภานั้น...
และ...ชิงชังเป็นที่สุด

คุณลูกตาแดงสู้ๆต่อไปนะคะอย่ายอมแพ้ ดูเหมือนจะเป็นคนที่เข้าใจคุณมุ(เจ้าของร่าง)มากที่สุดเลยน๊า ก็แหมอยู่ร่างนี้มานานแล้วนิน่ะ

อย่าได้พลั้งเผลอ...เพราะนัยน์ตาของผม...กำลังมองดูคุณ...

ประโยคนี้หลอนมากเลยเจ้าค่ะ -[]-

ซือคุงมีหน้าที่มีตำแหน่งค้ำคอขนาดนี้ คงลำบากใจมากๆเลย ตอนท้ายประแจโพล่มา นึกว่าใครซะอีกงงอยู่แปปนึง ฮ่าฮ่า

เอาใจช่วยซือคุงน่อ วองโกเล่สู้ๆ คุณมุสู้ๆ ซือคุงสู้ๆ รออ่านตอนต่อไปค่า
Image
6927 บันซายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!
User avatar
Pao.~*
Rank: Mafia Boss
Rank: Mafia Boss
 
Posts: 753
Joined: Sat Mar 22, 2008 6:58 pm

Postby Lina on Sun Jul 13, 2008 3:09 am

คำเตือน : คอมเม้นท์นี้เสื่อมจิต... และคนเม้นท์(อิลิน)อยู่ในอาการคลั่ง..สาแก่ใจขั้นรุนแรง... 100 FC โปรดมองข้ามโล้ด~ ถ้ายังไม่อยากเป็นฆาตกรสังหารโหดคน


*แปะจากที่เม้นท์บล็อคพี่ยูระมาทั้งดุ้น*


อิป๋า...
ไม่อยากจะสมน้ำหน้า... แต่ลินสะใจเว้ยค่ะ!!

อาการแบบนี้ไม่เรียกว่า 'รัก' อย่างเดียวหรอกค่ะ! มันทั้งหลงทั้งคลั่งไปเรียบร้อยแล้ว!!!

สะใจ...สะใจโว้ยยยยยยยยยย~!!!!!

คุณอัศวินตาแดงประเสริฐน่านับถือมากคร้า~!!!!!

จิกเข้าไป..กัดเข้าไป...แทงใจดำมันเข้าป๊ายยยยยยย~!!!!!

เอาให้อิป๋าเทวดาจอมปลอมซึ้ง..ซึมซับ...เชือนถึงกระดูกไปเล๊ยยยยยย~!!!!!


เพราะยังไงป๋ามุก็ไม่มีวันเป็นของแก!! อิป๋าโอโม่!!!!


เขาอยากกลับไปหานภาที่แสนสว่างไสวทุกขณะจิตเว้ยค่ะ!!!


*me เติม... สรุปเอาเองหน้าด้านๆ ตามประสา 6927 FC นะคะ.. โปรดอย่าถือสา..



ว่าแต่..
พ่อประแจตามมาด้วยรึค่ะ!!!???

..................
.....
..

กรี๊ดดดดดดดดดดดด
แม่ปลื้มมมมมมมมมมมมมมมมม~!!

*me แล้วคุณมุล่ะเอ็ง? ไม่เป็นไร.. ยังไงเขาก็สามีหลวง

ปล.ประแจกิ๊ก?หรือสามี?คนที่เท่าไร่แล้วลูก? แม่สงสัย...กร๊ากกกกกกกก
ปล.ล. ลินมาตอบให้ว่าอิป๋าทำอย่างอื่นนอกจาก -beep- ไม่เป็นค่ะ!! คนไม่เคยรู้จักความรัก.. พอหลงใครมากๆ มันทำอะไรอย่างอื่นนอกจาก -beep- ไม่เป็นหรอกค่ะ!!! ลินฟันธง!!
ปล.ล.ล. *me แกคิดจะมีอีกกี่อัน?

สปอยล่าสุดอย่างที่ท่าน Pao.~* บอก... หนูโคลมบุกมาช่วยแล้ววววววว~!!!! บันซ๊ายยยยยย~!
Hakanakute Yasashikute Kowaresou Kimi Mitaina Hana...

ไม่จีรัง อ่อนโยน และ บอบบาง ดอกไม้ที่เหมือนกับคุณ..

Sakura Addiction...Thai Tran From Asana&Irregular
ว่างๆ เชิญ.. http://yumi-lina.exteen.com นะคะ ^_^
User avatar
Lina
Rank: Mafia Boss
Rank: Mafia Boss
 
Posts: 491
Joined: Wed Nov 14, 2007 11:20 am
Location: ทุกที่ที่มี 6927... >_<

PreviousNext

Return to Yaoi Land

Who is online

Users browsing this forum: Little_Punk, S.K.Y., Sera-Fox and 8 guests