•·.·´¯`·.·•Reborn Fan Club•·.·´¯`·.·•

Title : My Mine Mind

Author : Nay

Pairing : 27(TYL)27

Rate : ?? (แต่งเรทไม่เป็นวุ้ย)

notes: - ชั้นกับนายเป็นคนเดียวกันเพียงแต่ชั้นเสะกว่านาย...

เวลา10ปี เราก็เปลี่ยนอะไรได้หลายอย่างแล้ว


...............................................




Intro






อา…





ที่นี่…







ใบหน้าหวานปรือตาขึ้นช้าๆ นัยตาสีอ่อนจับจ้องอยู่บนเพดานที่คุ้นเคย ความรู้สึกที่คุ้นอย่างบอกไม่ถูก
ซักพักก็รู้สึกถึงความหนักที่กดทับอยู่บนตัว นัยตาสีอ่อนหรี่ลงเล็กน้อย มุมปากคลี่ยิ้มอย่างอดไม่ได้




“ไง เจ้าหนูรีบอร์น”



//ผัวะ//เพียงแค่คำทักทายแรก เท้างามๆเล็กๆแต่แรงเท่าช้างกระโดดถีบใส่หน้าหวาน



ร่างบางขยับลุกขึ้นนั่งทันที “นายทำอะไรของนายเนี้ย” เสียงออกจะดังไปซักนิด แต่ใบหน้ายังคงรักษารอยยิ้ม
มันรู้สึกดีใจบอกไม่ถูกแหะ



//ปึ้ด ปึ้ด//มือเล็กๆจับมือของคนสูงกว่าแล้วบิดแรงๆอย่างหมั่นไส้



“โอ๊ย โอ๊ย เจ็บ เจ็บนะนะรีบอร์น”ร่างบางโอดครวญ



“หึ ผ่านมาตั้ง10ปี แกก็ยังเป็นเจ้าห่วยเหมือนเดิมเลยนะ”รีบอร์นกล่าวพร้อมปล่อยมือให้เป็นอิสระ



“แหะๆ ว่าแต่ ไหงชั้นมาที่นี่ได้ละเนี้ย”คนมาจากอนาคตเกาแก้มอย่างเขินอาย(?) ก่อนจะทำหน้าคึงคังเหมือนจะพอนึกอะไรออก
“อย่าบอกนะว่าเป็นบาซูก้าทศววรตน่ะ”




“รู้ดีนิ”คนเป็นอาจารย์กระตุกยิ้ม






………………….









………….


















..



//ปึก// เสียงเปิดประตูดังขึ้น เรียกความสนใจให้กับคนภายในห้อง

“ชั้นกลับมาแล้..เหวอออออออ นี่มันอะไรกัน!!”ผมอ้าปากค้าง นัยตาสีอ่อนเบิกขึ้นอย่างตกใจ



ภาพตรงหน้าคือชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนฟูแลดูนุ่มยาวจนถึงกลางหลัง ใบหน้าที่คุ้นหรือเหมือนกับเขาไม่มีผิดเพียงแต่ดูสวยกว่า.. คนๆนั้นฉีกยิ้มกว้างอย่างใจเย็น ทักทายด้วยเสียงหวานนุ่ม
“ไง สึนะ”




“นะ นาย อย่าบอกนะว่า คือตัวชั้นอีกสิบปีข้างหน้าน่ะ”ผมหัวใจกระตุกวูบ ตัวสั่นเพราะความตกใจ




“เดาเก่งนินา เจ้าห่วยสึนะ”รีบอร์นเอ่ย มันเหมือนคำชม แต่ทำไมผมรู้สึกเหมือนประชดไงไม่รู้



“ไม่รู้ก็บ้าแล้ว”ผมบ่นงึมงำ เหมือนกันขนาดนี้นิ “แล้วไหงเป็นอย่างนี้ละ”



“ดูเหมือนว่าจางนินี่จะดัดแปลงบาซูก้าทศววรตน่ะ”สึนะอีกสิบปีข้างหน้าบอก “แล้วแรมโบ้ก็เอามาเล่นในตอนที่มันไม่เสร็จ มันจึงมีผลแบบนี้ไง”



“แล้วจะทำยังไงละ”ผมถาม คำถามมันดูโง่ๆไงไม่รู้แหะ



“ก็คงต้องให้อยู่ที่นี่ซักพัก จนกว่าปืนจะซ่อมเสร็จ”รีบอร์นบอก มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อมากที่อาจารย์ของเขายอมนั่งตักตัวผมในอนาคต…



“ห๊า! แล้วชั้นจะบอกแม่ว่าไงละ”ผมจะอธิบายแม่จ๋าผู้บังเกิดเกล้าฟังยังง้ายย



“ง่ายมาก เจ้านี่จะมาอยู่กับนายซักพักในฐานะลูกพี่ลูกน้อง ห่างๆ”รีบอร์นบอก




ลูกพี่ลูกน้องหน้าตาเหมือนกันขนาดนี้ แม่จ๋าคงเชื่อหรอก ผมยิ้มแห้งๆ บ่งบอกให้รู้ว่าความคิดมันไม่เข้าท่า




“เนื่องจากพวกนายชื่อเหมือนกัน มันยุ่งยากในการเรียกชื่อ”รีบอร์นกล่าว
“เพระฉะนั้น สึนะโยชิในอนาคตต่อไปนี้ชื่อสึนะคาชิก็แล้วกัน”







แล้วมันต่างกันตรงไหนครับเพ่!!





“งั้นฝากตัวด้วยนะ สึนะโยชิ”สึนะคาชิส่งยิ้มหวานให้ มันรู้สึกขนลุกยังไงไม่รู้แหะ




--

-








-












TBc..........



---------------------------------------


อุล้าาาา

เอาฟิคเรื่องอื่นมายำต่อแว้วว

อุฮิ

เห็นแต่คู่2727 แต่ดันไม่มี27TYL27 -*- เลยแต่งเองซะเลย

นี่มันแค่อินโทรเรียกน้ำย่อยน่อ

ฝากไว้อีกฟิคนะคะ 5555(ว่าแล้วก็ไปปั่นฟิคKid Kids Kissต่อน่อ เขาไม่ดองน้า)



Ps. Happy BirthDay Kyoya!! เอ๊งแก่ขึ้นอีกปีแล้วเน้อ(ฮา)

ฉลองวันเกิดโดยไปอ่านฟิค ฮิบาริ X มอเตอร์ไซด์ อีกรอบ มันฉ่อยจิงๆ แปะๆให้คนที่ยังไม่ได้อ่านได้อ่านถึงวามเสื่อม

กล้าอ่านมะๆๆ>>http://reborntfc.freeforums.org/x-p-2-t4983.html


ขอบพระคุณที่สละเวลามาอ่านคะ

คอมเม้นติชมตามสบายนะจ้า

2727 เอร๊ยยย ! ชอบอ่ะ
ไรท์เตอร์สู้ๆ

แวะไปดูฟิคของไอ้stAr' บ้างเน้อ
I'm yours

หึหึ ต้องขอบคุณแรมโบ้

ที่บันดาลให้27tyl กะ 27 มาโคจรพบกัน

และความวายก็บังเกิด!!! 555+ ( ตูข้าเริ่มเวิ่นเว้อ= =")

รอตอนต่อไปยุเน่~

กร้ากกกกกก ไม่เคยพบเคยเห็น ที่จริงก็อยากแต่งแต่มัน........

มันไม่กล้างะ = ='' แหะๆๆๆๆ เพราะในเนื้อเรื่องไม่ปรากฏลักษณนิสัย (หน้าตาก็ยังไม่เห็น!!)

หนุกดีคะฮ่ะๆๆๆ สุขสันวันเกิดท่านฮิด้วยคนนนนน

ทูน่าx2!! แถมทูน่าตัวโตอีกตั้งหาก~!!

อุ กรี๊ดดด ไม่คิดว่าจะมีคนแต่ง>///< อย่างน้อยก็คนหนึ่งที่กล้าแต่งคุณฮิxมอไซค์ล่ะ = ="

ว่าแต่เรื่องนี้จะมีดาร์คเนียนไหมนี่... (หันไปมองท่านเน.. โดนตบกลับ)

T^T อย่ามีดาร์คนะพลีสสส ชีสยังไม่อยากขาดใจตาย ย ย ย ...T[]T


ร้องไห้กระซิกๆให้โกคุลูกรัก รอท่านอัพ..

กร๊าซซซซซซซ

หน้าเหมือนกัน แต่ 27tyl เสะกว่า

คำพูดช่าง =[]=!!!!!!!!

รอตามต่อเจ้าค่ะ

ท่านเนแต่งฟิคได้น่าสนใจทุกเรื่องเลย

ว้าวๆ 27(TYL)27 น่าสนุกอีกแล้วค่ะ
จะรอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ ><~~

หึหึหึหึหึหึหึหึ

น่าสนุกค่า อยากอ่านต่อเดี๋ยวนี้เลยค่ะ

ลงต่อเร็วๆนะคะ จะคอย

โหยท่านเนนี่ช่างรู้ใจจริงๆ
กำลังอยากอ่านเลยอ้ะ

สึนะคาชิ สึนะโยชิ จะยังไงก็เห๊อะ
10 ปีผ่านไป มันเสะขึ้น 27 ล้านเท่าจริงๆแหะ

ที่รีบอร์นไปนั่งตักเพราะรัศมีเสะมันอาบตาละซี้ 55555555
me // โดนเป่าขมองกระจุยย 55

รอๆ ตอนต่อไปน้า

จิ้มเข้ามาอย่างว่อง..เมื่อเห็น2727

//วิ่งไปจับมือแรมโบ้
ทำได้ดีมากกกกกกกกก~~~!!!!

เพิ่งเคยเห็น 27TYL27...
ทูน่าวัยหนุ่มนี่...ถ้าไม่มีเหล่าเมะในสังกัดมาบดบังรัศมีก็ดูเมะอยู่นา..เหอะๆๆ

เหลือบมองแรปบนแล้วฮา... ยอมนั่งตักเพราะรัศมีเมะ.... 55555+++
เห็นด้วยเลยนะคะ!!!

แล้วจะรออ่านค่ะ!!!!!!!!!

ตอบเม้นฉึกฉัก




stAr'

ดีใจที่ยังมีคนชอบคู่นี้
ไว้เนจะแว่บไปอ่านของท่านนะคะ


raze

คงต้องขอบคุณแรมโบ้จริงๆนั่นแล
แต่มันคงมีบทแค่นี้(เพราะจ้างมาแค่นี้)
กร้ากกก


Tt
เรื่องอย่างนี้มันต้องบิ้วเอาคะ
ไม่รู้จักหน้าตา นิสัย
เราก็ต้องสร้างขึ้นมาเอง
อุกริ้ว


~Chizuna~
จากท่านฮิxมอเตอร์ไซด์
ก็มาแต่งเรื่องนี้แล
ขอบคุณท่านที่ตามอ่านเรื่องของเนทุกเรื่องนะคะ
เรื่องนี้ไม่น่าดาร์กหรอกคะ(รึเปล่านา)


mirugi

อุ้ย
ท่านชมข้าน้อยแล้วข้าน้อยเขินเคอะ(มันบ้า กร้ากกก)
ต้องรอดูต่อไป
มิแน่เรื่องนี้เนอาจแต่งฉากเรทได้
(ไม่มีวันซะหรอก ยังไงหว่า)


Kuro_Goku
เอามาลงให้แล้วนะคะ
เรื่องนี้อาจจะรั่วๆ


ALS
เอามาลงให้ตามคำขอคะ
เรื่องนี้คงไม่อัพเรวเท่าเรื่องKid Kids Kissนะคะ


PieroYuu

ต๊าย
ท่านช่างคิดได้
รังสีเสะของสึนะคาชิทำให้รีบอร์นสิโรราบ
แหม
เป็นไปได้คะ
เป็นไปได้


Miha
จับเคะกับเคะราชินีมาชนกัน
เกิดเป็นสมการบ้าบอ
กร้ากก
มาลงต่อแล้วนะคะ






..............ขอบพระคุณทุกคอมเม้นและกำลังใจดีคะ(โค้ง).................











Title : My Mine Mind

Author : Nay

Pairing : 27(TYL)27

Rate : ?? (แต่งเรทไม่เป็นวุ้ย)

notes: -

ชั้นกับนายเป็นคนเดียวกันเพียงแต่ชั้นเสะกว่านาย...

เวลา10ปี เราก็เปลี่ยนอะไรได้หลายอย่างแล้ว

อดีตเป็นเคะต้อกต๋อย

อนาคตจงเป็นเมะราชินีห้อมล้อมไปด้วยผู้พิทักษ์!!(รึเปล่านะ)










…………………………….





ตอนที่1







ข่าวเด็ดวันนี้คือ
วันนี้ในระหว่างทางกลับบ้านผมสะดุดล้ม3รอบ ซึ่งนั่นเป็นลางไม่ดีเอาเสียเลย
ผมกลับมาบ้านแล้วเจอตัวผมในอีกสิบปีข้างหน้า
รีบอร์นให้ตัวผมในอีก10ปีข้างหน้าอยู่ที่นี่ในฐานะลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ในนามว่าสึนะคาชิ
และเป็นเรื่องหน้าแปลกเหมือนในการ์ตูน
แม่จ๋าเชื่อเรื่องทั้งหมดและยินดีให้สึนะคาชักอยู่ที่บ้านซักระยะ











ผมกับตัวผมในอีก10ปีข้างหน้า
หน้าตาเหมือนกันยังกะแกะ
เพียงแต่เขาสูงกว่าผมนิดนึง
ผมสีน้ำตาลที่ยาวจรดกลางหลัง
รอยยิ้มนั่นมันคืออะไร??













ทำตัวอย่างกะโฮสงั้นแหละ!












หรืออีกสิบปีข้างหน้าเราไม่ได้เป็นมาเฟีย???





รีบอร์นปล่อยให้เราอยู่ตามลำพังโดยกำชับว่าไม่ให้ตัวผมในอนาคตบอกผมมากเกินไปตามความสมควร




แต่ตกอยู่ในสถาณการณ์แบบนี้ ผมจะพูดอะไรดีละ
“เออ..สบายดีรึเปล่าครับ” นัยตาสีอ่อนจ้องมองบุรุษตรงหน้าซึ่งตอนนี้ไปนอนกลิ้งเล่นอยู่บนเตียง






….มันก็ต้องสบายอยู่แล้วซิ….นี่เราถามอะไรบ้าๆออกไปเนี้ย=[]=








“อืม…สบายที่สุดเลยละ”สึนะคาชิ(ชื่อชั่วคราว)บอกด้วยน้ำเสียงที่ดีใจอย่างบอกไม่ถูก ขณะมองอยู่บนเพดานก็เริ่มเพ้อไปเรื่อยเปื่อย
“ชั้นคิดถึงห้องนี้มากๆเลยละ”ร่างสูง(กว่าหน่อย)เอ่ย พลางหลับตาลงเหมือนรำลึกถึงอดีต








ผมคงต้องหัดไปส่องกระจกเองซะบ้างแล้วซิ
ไม่ยักรู้ว่า เขาดูดีขนาดนี้
เอิ่ม..นี่ผมกำลังหลงตัวเองอยู่รึเปล่าครับ..
เขาคือตัวผมในอนาคต
ผมควรรู้จักเขาได้ดีกว่าใครๆ













แต่ทำไมเหมือนผมพึ่งจะเคยรู้จักเขา..








“นายอยากรู้เรื่องในอนาคตบ้างรึเปล่า”ชายหนุ่มถามขึ้น เปลือกตายังคงปิดสนิท



“เอ่อ..คือ..พวกผู้พิทักษ์ในอีกสิบปีข้างหน้า..พวกเขาสบายดีนะ”ผมเบือนหน้าหนี







คำถามบ้าๆ ถูกยิงออกไปอีกแล้ว
อายจริงวุ้ย






สึนะคาชิลุกขึ้นนั่งนัยตาสีอ่อนสีเดียวกันจ้องมาที่ตัวผม เขาส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร
ดูเป็นคนสบายๆ คล้ายใครบางคนก็ไม่รู้
“แน่นอน พวกเขายังสบาย ก่อนชั้นจะจากมา ฮายาโตะยังเอาเอกสารมาให้ชั้นเซ็นอยู่เลย การได้กลับมาอดีตมันก็เหมือนฝันเลยนะ มันก็เหมือนกับการพักผ่อน”สึนะคาชิกล่าว พร้อมลุกขึ้นบิดตัวยืดเส้นยืดสาย เหมือนพึ่งตื่นจากการหลับที่ยาวนาน

“ชั้นจะบอกเรื่องดีๆ เกี่ยวกับในอนาคตให้ฟัง นายอยากฟังไหมละ”








เสนอกันอย่างนี้ใครๆก็ต้องอยากฟังทั้งนั้นแหละ
ผมพยักหน้าหงิกๆ ตามภาษาคนอยากรู้









“นายได้เป็นวองโกเล่รุ่นที่10”สึนะคาชิบอกเสียงใส






อันนั้นตรูรู้เว้ย! (แม่ยกก็รู้โว้ย!!)
นี่คิดจะล้อเล่นกันใช่ไหมเนี้ย=_=






“ชั้นคงหนีชะตากรรมนั้นไม่พ้นหรอก”ผมบ่นอุบอิบเบาๆ สมองคิดไปถึงเรื่องตั้งแต่เจอรีบอร์นจนไปถึงศึกชิงแหวน




“ไม่เอาหน่า อย่าทำหน้าอย่างงั้น”ดูเหมือนสึนะคาชิจะถูกอกถูกใจในการรังแกผมเป็นพิเศษ
ทั้งๆที่ผมกับเขาเป็นคนเดียวกันแท้ๆ

“เอาเรื่องความรักก็ได้นา”









พอพูดถึงเรื่องนี้ ผมก็หน้าแดงขึ้นมาทันที
ภาพเด็กผู้หญิงคนหนึ่งลอยขึ้นมาในสมอง
“ชะ ชั้นในอนาคต…(กลืนน้ำลายด้วยความตื่นเต้น) ได้คบกับเคียวโกะจัง..รึเปล่า”








“เปล่า”สึนะคาชิตอบแทบไม่ต้องคิด








ใจผมแป้วไปเลย แต่ก็อยากรู้ว่าความรักของผมสมหวังรึเปล่า?








“ฮะ..ฮารุหรอ?”




“ไม่ใช่”ตัวผมในอนาคตสั่นหัวหงิกๆ




“อี้ผิง งั้นหรอ หรือว่าโคลม?”ผมพยายามนึกชื่อผู้หญิงที่ผมพอจะนึกออก




แต่สึนะคาชิก็ยังสั่นหัว




“อย่าบอกเชียวนะว่าเป็นเบียงกี้”ผมหาทางเลือกสุดท้าย เอิ่ม แต่เบียงกี้รักรีบอร์นนินา




“มันจะไปใช่ได้ยังไงเล่า”สึนะคาชิยิ้มเยาะ




“งั้นเป็นใครอ่ะ”ผมจนปัญญาจริงๆนะครับ




“นายไม่ได้รู้จักแค่นี้ซะหน่อย มีหลายคนแน่ะที่นายพลาดไป”ชายหนุ่มใบ้ทางเลือกให้มากขึ้น(ตรงไหน?)
แต่ผมก็ไม่รู้จริงๆครับ.. สึนะคาชิถอนหายใจยาว ก่อนจะเฉลยว่า
“นายไม่ได้ชอบผู้หญิง”





เอิ่ม ถ้าผมไม่ชอบเพศเมียแล้วจะไปชอบสัตว์เลื้อยคลานเรอะ=[]=!




แต่สมองน้อยๆของผม ก็ยังพอประมวลได้




เท่านั้นแหละ ผมถึงกับหน้าซีด ปากงี้สั่นไม่หยุดเลย
“คงไม่ใช่ว่า…”









“ใช่ สึนะโยชิ นายเป็นเกย์”






ความจริงอันน่าตระหนก?(แม่ยกรู้กันทั่วบ้านทั่วประเทศแล้น)


“นายพูดบ้าๆ อะไรของนาย”ผมหน้าแดงเพราะความโกรธ



จู่ๆมีคนมากล่าวหาว่าคุณเป็นเกย์ คุณจะโกรธไหมครับ



“ชั้นพูดจริงๆ แต่เอาเถอะ ตอนนี้นายอาจจะยังไม่รู้ใจตัวเอง”สึนะคาชิยักไหล่




“…พูดบ้าๆ”ผมก้มหน้าลง กำหมัดแน่น



ผมชอบเคียวโกะจัง
ผมชอบผู้หญิง
ผมไม่ได้เป็นเกย์




นี่คือสามสิ่งที่ผมรู้เพียงแค่นี้…ในตอนนี้
แต่ถ้าหากในอนาคตผมเป็นแบบนั้นจริงๆละ




ชายหนุ่มลุกมานั่งใกล้ๆผม ผมไหวตัวเล็กน้อย ผมเงยหน้าสบตานัยตาสีดียวกัน เมื่อสบตาและใบหน้านั้นแล้วไม่รู้ทำไม ผมไม่สามารถละสายตาไปจากคนตรงหน้าได้เลย มือเรียวค่อยๆยกขึ้นมาแตะที่อกซ้ายของผม
เสียงหัวใจผมเต้นเสียงดัง ดังมาก ดังกลัวจนทำให้เขาได้ยินได้
ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มที่มุมปาก





“ชั้นมาที่นี่ เพื่อทำให้นายได้รู้ใจตัวเองยังไงละ ซาวาดะ สึนะโยชิ”






















--------2bc



ตอนที่หนึ่งมันสั้นๆหอมปากหอมคอ

ไม่มีอะไรมากต่อจากนี้ เหอะๆ

รู้สึกเรื่องนี้จะไม่ค่อยน่าสนุกยังไงไม่รู้

ยังเชกดูเป็นระยะๆว่าท่านผู้อ่านชอบเรื่องนี้กันรึเปล่า

ถ้าชอบก็จะนำมาลงบ่อยๆพอๆกับเรื่องKid Kids Kiss

แต่ถ้าไม่ชอบก็คงจะเอามาลงเดือนละครั้งเป็นอย่างต่ำ






ขอบพระคุณที่ติดตามอ่าน

สุดท้ายนี้คอมเม้นติชมตามสบายคะ

หึๆๆๆๆๆๆ 5555555

2727 จงเจริญเกิน 3 เท่า

รูปแบบนี้คงหนีไม่พ้นเรทรุนแรง(?)ล่ะมั้ง ^ ^

(ผมตั้งความหวังไว้สูงไปใช่มั้ย? - -)

อ่านแล้วรู้สึกว่าทูน่าตัวโตดูจะกวนโอ๊ยขึ้นเยอะ..- -"

แกล้งตัวเองนิมันสนุกตรงไหน(วะ)คะ ท่านสึนะคาชิ? (โดนเผาเกรียม..)

ขำตอนทูน่าคิด
-ทำตัวอย่างกะโฮสงั้นแหละ! หรืออีกสิบปีข้างหน้าเราไม่ได้เป็นมาเฟีย???-

55+ ว่าแล้วก็ย้อนขึ้นไปอ่านnoteของท่านเน..
-อดีตเป็นเคะต้อกต๋อย อนาคตจงเป็นเมะราชินีห้อมล้อมไปด้วยผู้พิทักษ์!!-

ยิ่งขำเข้าไปใหญ่ กร๊ากกกกกกก~!!

ไม่หรอกทูน่า หนูเป็นทั้งมาเฟียแล้วก็ราชินีเคะไปในตัวด้วยนะสิ สุดยอดสุดหูรูด~!!

ชีสชอบค่ะ (ยกไม้ยกมืออย่างบ้าคลั่ง) ไม่เรทไม่เป็นไร แต่ชอบที่มันฮาอ่ะ
กร๊ากกกกก (คุมสติตัวเองไม่อยู่แล้ว..- -")

อัพๆๆๆๆไวๆนะคะ^^ อย่าลืมสามพี่น้องด้วยละเออ..

edit เพิ่มเติม.. ชีสชอบอ่านเรื่องที่ท่านเนแต่งค่ะ มันฮา สนุกทุกเรื่องเลย^^ อุฮิ(หรือจะยกเว้นคุณฮิxมอไซค์ดี..- -")

เครียกส์

เนซาม้า~ แต่งยาวๆหน่อยสิขอร้าบบบบบบบบบ =[]=

มีคนอ่านแน่นอนจ้าเราคนนึงล่ะต้องเม้นเพื่อเพิ่มกำลังใจเพราะเราเข้าใจความรู้สึกเวลาไม่มีคนเม้น