Login |  Register



Welcome
เนื่องจาก เราต้องการสกรีนคนเข้าฟอรั่ม Fiction/doujin และ YaoiLand ขอไห้ทุกท่านที่จะสอบเข้า ไปทำข้อสอบได้ที่ Vongola Test


Post new topic Reply to topic  [ 958 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 64  Next
Author Message
 Post subject: [XS,1827,8059]Loving rain Under the Sky[END~!!][08.05.09]
PostPosted: 11 Feb 2009, 23:27 
User avatar
Joined: 13 Jan 2009, 20:28
Posts: 438
Location: ที่ๆแอบมองXSได้ชัดๆ-..-
Loving Rain Under the Sky
Author : PinkDream
Pairings : XS,1827,8059
Rate : PG-13 ถึง NC-17 เลยค่ะ=w="




คำเตือน : ฟิครีบอร์นเรื่องแรกที่แต่งเจ้าค่ะ รู้สึกว่าจะหลุดตัวละครไปมากๆ เพราะตามความรู้สึกแล้ว อยากให้แซนซัสเป็นคนที่อ่อนโยนลึกๆ มันเลยผิดแผกมาเช่นนี้ ฮ่าๆ OTL

ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ หากผิดพลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยเจ้าค่ะ...


และ...โปรดเช็คระดับน้ำตาลในเลือด+ฉีดยากันมด ก่อนอ่านด้วยเน้อ :lol:





Chapter : I



ไม่เห็นจะเข้าใจเลย…


ทำไมต้องคอยวิ่งตาม..ทั้งๆที่รู้ว่าไม่วันได้อยู่เคียงข้าง
.
.

ทำไมต้องคอยลนลาน..เวลาเห็นหมอนั่นอยู่กับคนอื่น
.
.

ทำไมต้องคอยเจ็บปวด..เวลาที่รู้ว่าตัวเองไม่ใช่คนสำคัญ
.
.

ทำไมต้องคอยใส่ใจ..ทุกรายละเอียดของเขาด้วย?
.
.

ทำไมต้องคอยเป็นห่วง..เวลาหมอนั่นทำตัวเงียบอึมครึม
.
.

ทำไมต้องคอยคิดถึง..เวลาไม่เจอหน้ากัน
.
.

ทำไมต้องคอยเก็บไปฝัน..แล้วรู้สึกตัวทุกครั้งที่สะดุ้งตื่น
.
.

ทำไมต้องรู้สึกแบบนี้ด้วย..?




ทำไม…

….

..





ทำไมฉันต้องรักนายด้วย ?
…แซนซัส



++++++++++++++++++



“ว้อยยยยยยย!!! มันจะอะไรกันนักกันหนาวะ!!”


ผมสีเงินเป็นประกายสะบัดไปตามแรงของร่างโปร่งบางในชุดสีรัตติกาลแห่งวาเรียที่ก้าวฉึบฉับเข้ามาในห้อง โดยมีเจ้าคนอู้งานสามตัว(?) ที่กำลังนั่งจับเข่าคุยกันอย่างสนุกสนานพร้อมใจหันมามองอย่างงุนงง


“เป็นอะไรไปจ้ะสควอจัง~ ทะเลาะกับบอสมาเหรอ~”


ลุซซูเรีย สาว(?)งามแห่งวาเรียกล่าวขึ้นพร้อมเดินมาหาด้วยท่าทางสะดีดสะดิ้ง


“หุบปากไป๊!! แล้วก็ไม่ต้องเอ่ยคำว่า ‘บอส’ ให้ฉันได้ยินด้วย หงุดหงิดว้อย!!!”


ฉลามน้อย(?)แห่งวาเรียยังคงเดินวนไปวนมาภายในห้องอย่างบ้าคลั่ง ดวงหน้าหวานที่ตอนนี้บูดบึ้งจนไม่มีใครกล้าพูดด้วย ยิ่งบึ้งตึงเข้าไปใหญ่เมื่อแม่บ้านของวาเรียพูดคำๆหนึ่งกระแทกโสตประสาท


‘บอส’


“ว้อยยย~!!!!”


ร่างบางผมสีเงินยังคงกระฟัดกระเฟียดไม่หยุดจนลุซซูเรียสะดุ้งอย่างผวา ก้มตัวลงไปกระซิบกับหนุ่มน้อยผมทองที่นั่งจ้องฉลามหนุ่มไม่วางตาผ่านทางเส้นผมสีทองที่ปกคลุม


“สควอจังเค้าเป็นอะไรไปน่ะเบล”


“ไม่รู้สิ~ชิชิชิ~ สควอโล่อารมณ์เสียแบบนี้ไม่ดีเลย แล้วเจ้าชายจะเล่นกับใครล่ะ ชิชิชิ”


เจ้าชายเบลหน้าเบ้พร้อมทั้งกอดรัดเด็กทารก(?)ให้แนบแน่นกับอก


“ฉันหายใจไม่ออกเฟ้ย ไอ้บ้าเบล! เดี๋ยวปั๊ดคิดค่าทำร้ายร่างกายซะนี่”


มาม่อน จอมงกแห่งวาเรียว่าขณะดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอด(รัดฟัดเหวี่ยง)ของเบล


ในขณะที่สามใบเถากำลังนึกถึงสาเหตุที่ทำให้สควอโล่หงุดหงิดจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนี้ เจ้าของอารมณ์โกรธและเสียงดังเมื่อครู่ก็ได้แต่ครุ่นคิดถึงเรื่องที่ทำให้เขาโกรธจนแทบระเบิด!




---ย้อนไปเมื่อ 20 นาทีที่แล้ว---


ปัง!!!

เสียงทุบโต๊ะดังสนั่นพร้อมกับการโวยวายของฉลามที่เริ่มขึ้น


“หมายความว่ายังไงน่ะบอส!!”


“หูหนวกรึไง ก็บอกว่างานนี้แกไม่ต้องไปไงล่ะ ไอ้สวะ”


แซนซัส บุตรบุญธรรมแห่งวองโกเล่รุ่นที่ 9 รวมถึงหัวหน้าใหญ่แห่งวาเรียที่นั่งพิงอยู่บนเก้าอี้ใหญ่ในห้องทำงานกล่าวขึ้นในขณะที่ปรายตามองเจ้าฉลามตรงหน้าที่แทบจะลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ


“อะไรกันน่ะ!! ก็เราตกลงกันแล้วไม่ใช่รึไงว่าจะไปด้วยกัน!!”


“แกจะบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนใจรึยังไง”


“แล้วทำไมแกต้องไปทำงานนี้คนเดียวด้วย!!?”


“นั่นมันเรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับสวะอย่างแก ออกไปได้แล้ว”


“ไม่!! ฉันจะไปกับแกด้วย!! งานนี้มันอันตรายนะบอส!!”


ดวงตาสีวารีกร้าวขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ แต่เมื่อนัยน์ตาสีโกเมนดุจดังเปลวเพลินตวัดมามองเท่านั้นก็ทำให้ร่างบางสะดุ้งเฮือก


“ถ้าแกตามฉันไปล่ะก็ ฉันนี่แหละจะฆ่าแกเอง!!!”


“…แต่บอส…!”


“หมดธุระแล้ว ออกไปซะ”


สิ้นเสียงของแซนซัส สควอโล่ได้แต่ยืนกัดริมฝีปากแน่น มือเรียวทั้งสองข้างกำเข้าหากันจนสั่นเทิ้ม ก่อนจะสะบัดตัวจากไปด้วยอารมณ์โกรธที่พุ่งพล่าน เหลือไว้เพียงแต่บอสแห่งวาเรียที่นั่งถอนหายใจภายในห้องที่เงียบงัน..


แกไม่เคยเข้าใจอะไรเลย..ไอ้ฉลามสวะ



++++++++



นี่แปลว่าฉันไม่ได้รับความไว้วางใจแล้วงั้นเหรอ?


ฉันยืนเคียงข้างแกในฐานะ ‘รองหัวหน้าแห่งวาเรีย’ ไม่ได้แล้วเหรอ?


ถ้าฉันสูญเสียฐานะนั้นไปแล้ว…ฉันจะเหลืออะไรอีกล่ะ..


ฉันจะเหลืออะไรที่จะทำให้ฉันอยู่เคียงข้างแกได้..



ทำไมล่ะแซนซัส…




ทำไม…?




++++++++



ก๊อก ก๊อก



เสียงเคาะประตูทำให้แซนซัสชะงักมือที่กำลังจะยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ คิ้วหนาขมวดมุ่นพร้อมกับส่งเสียงอนุญาต


“เข้ามา”


ใบหน้าที่เคร่งขรึมนั้นคลายลงเพียงเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าของผู้มาเยือนซึ่งก็คือลุซซูเรีย ลูกน้องที่เขารู้จักดี…


“บอสทะเลาะกับสควอโล่เหรอ?” ไม่พูดพร่ำทำเพลง กระเทยสาวยิงคำถามเข้าตรงกลางใจดำ!


“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแกด้วยล่ะ ไอ้สวะ”


“คือว่านะคะบอส มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเจ๊หรอก แต่เจ๊เห็นว่าหลายวันมานี้สควอจังเขาดูหงุดหงิดปนๆกับเป็นโรคซึมเศร้าเหมือนหม..เอ้ย ฉลามโดนอดอาหารก็แค่นั้น”


“แล้วยังไง”


“เรื่องบางเรื่อง ถ้าไม่พูดออกไป อีกฝ่ายก็ไม่รู้หรอกนะคะบอส” เสียงแล๋นของคนตรงหน้าทำเอามือหนาที่กำลังจะยกไวน์จิบชะงักอีกครั้ง


“…….”


“งานสังหารหัวหน้าของแฟมิลี่ที่ต้องทำในสองวันข้างหน้า มันอันตรายสินะคะ”


“ไม่เกี่ยวกับแก ออกไปได้แล้ว”


“ถ้าเป็นห่วงเขา ก็น่าจะพูดไปตรงๆ”


“……” แซนซัสหยุดชะงัก ก่อนจะเหยียดยิ้มที่มุมปากเล็กๆ


“..ถ้าบอกไป ไอ้สวะนั่นคงแจ้นตามไปด้วยยิ่งกว่าเดิมซะอีก มันเสี่ยงเกินไป”


“บอส..”


“เพราะอย่างนั้น..แบบนี้ล่ะดีแล้ว”


ดวงหน้าที่น่ากลัวอยู่เป็นนิจกลับคลายให้เห็นแววเศร้าเคล้าอ่อนโยนในนัยน์ตาสีเพลิง ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยเสียงทุ้มหนักเช่นเดิม


“ออกไปจากห้องได้แล้ว ไอ้สวะ”


สิ้นเสียงที่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดของผู้เป็นนาย ลุซซูเรียก็ได้แต่ลอบถอนใจ พร้อมกับก้าวยาวๆออกจากห้องทำงานของบอสอย่างรวดเร็วและเงียบงัน..


บางที..การที่เป็นคนปากหนัก ไม่ตรงกับใจทั้งสองฝ่ายแบบนี้ก็ทำให้เกิดเรื่องยุ่งยากเหมือนกัน..


++++++++++++++++++++++++++++



คืนที่สี่นับจากวันที่เขา ‘ทะเลาะ’ กับแซนซัส


สควอโล่พลิกกายไปมาอย่างอึดอัดบนเตียงหนา เรือนผมสีเงินกระจายไปทั่วหมอน ดวงตาสีสายธารปรายมองนาฬิกาเป็นระยะๆด้วยความกระวนกระวาย


วันพรุ่งนี้ ‘งาน’ ที่เขา ‘เคย’ รับมอบหมายไปทำกับแซนซัสก็จะเริ่มต้นขึ้น..


ฉลามหนุ่มมองนาฬิกาที่ยังคงเดินอย่างต่อเนื่องภายในห้องสีมืดมิดเพียงลำพังด้วยความกระวนกระวายใจเป็นทวีคูณ..


0.01 น.



ไม่ใช่ ‘วันพรุ่งนี้’ แต่เป็น ‘วันนี้’ ต่างหากล่ะ..


สควอโล่ยันกายขึ้นมาจากเตียงนุ่ม ขาก้าวลงจากเตียงอย่างเร่งรีบและเงียบเชียบ แขนเรียวยาวคว้าดาบที่วางอยู่ข้างเตียงและแต่งตัวด้วยเสื้อสีรัตติกาลอย่างรีบร้อน พร้อมมัดผมสีเงินที่สยายรวบขึ้นเป็นหางม้าอย่างลวกๆจนไม่ได้สนใจถึงเสียงฝีเท้าที่เดินมาอย่างเงียบเชียบทางข้างหลัง


“ดูท่าจะหัวดื้อจริงๆนะ ไอ้สวะ”


เสียงทุ่มต่ำที่ดังขึ้นข้างใบหู ทำเอาสควอโล่สะดุ้งพร้อมใบหน้าร้อนผ่าว ในขณะที่กำลังจะหันไปสบตากับผู้เป็นนาย สันมือหนาก็กระแทกเข้าที่ต้นคออย่างจัง!


“แซน…ซัส”


เสียงที่เปล่งออกมาจากร่างบางแผ่วเบาราวคำกระซิบเป็นคำสุดท้ายที่ร่างสูงได้ยิน ก่อนที่ปลายผมหางม้าสีเงินประกายจะสะบัดวูบไหวลง พร้อมกับร่างหมดสติของผู้เป็นเจ้าของที่ค่อยๆล้มลงไปกับพื้นพรมกำมะหยี่


ร่างหนาของบุตรบุญธรรมแห่งวองโกเล่รุ่นที่ 9 ยืนนิ่งอย่างเงียบงัน ดวงตาเพลิงจ้องมองฉลามตรงหน้าอยู่เพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนใจและช้อนตัวฉลามหนุ่มขึ้นมาในอ้อมอก มุมริมฝีปากหนายกขึ้นมุมนิดหนึ่งให้พอที่จะเรียกได้ว่า ‘ยิ้ม’


“เจ้าฉลามสวะโง่เอ้ย”


พูดเพียงเท่านั้น แซนซัสก็ค่อยๆวางร่างไร้สติของสควอโล่ลงบนเตียงนุ่ม มือหนาปัดไรผมสีเงินไปเหน็บที่หูเล็กของร่างตรงหน้าอย่างแผ่วเบา ก่อนที่ใบหน้าคมคายที่ฉาบไปด้วยความอ่อนโยนนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมเช่นเดิม เมื่อตนปล่อยมือจากร่างของสควอโล่ และสาวเท้ายาวๆออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบ…



งานนี้มันอันตรายเกินไป…

ไม่ใช่สำหรับใครทั้งนั้น.. แต่อันตรายสำหรับเจ้านั่น

….และอันตรายต่อจิตใจของเขาด้วย



มือใหญ่ลูบคางเบาๆพลันครุ่นคิดถึงเหตุผลที่แท้จริงที่ปากเจ้ากรรมไม่ยอมพูดออกไป..



+++++++++



‘บอสคะ มีจดหมายมาถึงบอสค่ะ จากแฟมิลี่บัลโคโร’


ลุซซูเรียกล่าวสั้นๆพร้อมยื่นจดหมายซองสีดำสนิทในมือที่แถมมาด้วยช่อดอกกุหลาบสีแดงแซมขาวสวยงาม


‘ขอบใจ’


เมื่อสิ้นเสียงตอบรับสั้นๆของผู้เป็นนาย ลุซซูเรียก็ก้าวเท้าออกจากห้องทันที


สวัสดี แซนซัส

คงแปลกใจสินะว่าทำไมแฟมิลี่ศัตรูแห่งวาเรียอย่างฉันถึงได้ส่งจดหมายมาให้นาย ช่างเถอะ มันก็ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไรมาก เพียงแต่วันก่อนที่นายออกไปข้างนอกกับลูกน้อง…อืม รองหัวหน้าแห่งวาเรีย สเพลฮี สควอโล่ คนนั้นน่ะ… อยากบอกว่าคนๆนั้นถูกใจฉันจริงๆ

ยังไงอย่าลืมพามาหาฉันบ้างเป็นครั้งคราวล่ะนะ เพราะฉันคนนี้แหละ จะคอยดูแลลูกน้องคนสวยแสนสำคัญของนายให้เอง

ฟรองซ์แห่งบัคโคโร



มือหนากำเข้าหากันจนกระดาษจดหมายยับยู่ยี่ ดวงหน้าที่เริ่มขึ้นสีเพราะอารมณ์โกรธรุนแรง กัดฟันกรอดก่อนจะเผาจดหมายและช่อดอกไม้นั้นทิ้งอย่างไม่แยแส


ถึงจะรู้ฝีมือของเจ้าฉลามนั่นดี…แต่มันก็อันตรายเกินไป…

ใช่…อันตรายสำหรับหมอนั่น…

…และ ‘หัวใจ’ ของเขาด้วย…


+++++++++++++++++++++++


รถสีรัตติกาลจอดแนบสนิทกับพื้นถนนของลานจอดรถ ขายาวที่ก้าวออกมาอย่างเงียบงันเตรียมอาวุธปืนคู่ใจไว้แนบขอบกางเกง


…ถ้ามีเหล้าให้จิบสักหน่อยก็คงดี


“มาช้าจังเลยนะ แซนซัส”


เสียงนุ่มที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้แซนซัสต้องหันไปมองด้วยความรู้สึกที่ปนเปกันภายในนัยน์ตาสีเพลิง ชายหนุ่มผมสีชาอ่อนๆที่ยืนพิงกำแพงพร้อมกับบุหรี่ในมือที่แลดูไม่ยี่หระต่อแววตาสีเพลิงอันเกรี้ยวกราด


“ฟรองซ์!! แก!!”


…มันรู้ได้ยังไง? ทำไมถึงรู้…..?
แม้จะไม่ได้โพล่งถามออกไป แต่แววนัยน์งุนงงที่ปนเปอยู่ในความโกรธนั้นกลับฉายเด่นชัด


“สงสัยงั้นเหรอ? ว่าฉันรู้ได้ยังไง”


ฟรองซ์ว่าด้วยท่าทีเย้ยหยัน พร้อมทั้งขยี้บุหรี่ที่ปล่อยลงพื้นด้วยปลายเท้า รอยยิ้มแสยะออกด้วยความยียวน


“นั่นสิน้า~? รู้ได้ยังไงกันนะ”


เพียงแค่ประโยคเดียวก็เพียงพอให้แซนซัสผู้ซึ่ง ‘จุดเดือดต่ำ’ พร้อมที่จะชักปืนออกมาเป่าหัวเจ้าของน้ำเสียงเย้ยหยันนั่นทิ้ง! แต่คนพูดกลับรู้สึกถึงอันตราย จึงชักปืนเข้าหาแซนซัสอย่างรู้ทัน


“แกมันโง่ แซนซัส คิดว่าฉันคนนี้จะไม่มีการส่งสายไปสืบความเคลื่อนไหวของวาเรียเลยหรือยังไง”


สิ้นเสียงเย้ยหยัน เหล่ามาเฟียในชุดสีทะมึนก็เดินออกมาจากซอกตึกและเสาต่างๆ


นัยน์ตาสีแดงเพลิงกรอกไปมา…




ประมาณ70คน…




ไม่ใช่จำนวนที่มากนัก ถ้าเอามาบุกวาเรียล่ะก็ คงราบเป็นหน้ากลองตั้งแต่นาทีแรกที่ย่างเข้าสู่อาณาเขตแห่งวาเรียแล้ว..


แต่หากมันรุมเขาคนเดียวล่ะก็ เขาก็พลาดแล้ว..


พลาดจริงๆที่มาคนเดียวแบบนี้..



เพราะแกแท้ๆเลย ไอ้ฉลามสวะ..

.. ที่เขาไม่พาคนอื่นมาด้วย ก็เพราะเจ้านั่นนั่นแหละ

แค่ไม่พามาด้วยก็หน้าบูดบึ้งแถมยังโวยวาย บ่นเป็นหมีกินผึ้งขนาดนั้น

ถ้าเอาคนอื่นมาแทนที่ด้วยล่ะก็…

…มีหวังคงสะบัดครีบงอนไปสักร้อยชาติ




ความคิดขำๆพร้อมกับหน้าตาของฉลามหนุ่มยามบูดบึ้งแง่งอนอย่างน่ารักที่ผุดเข้ามาในความคิด ทำเอาบอสแห่งวาเรียจุดยิ้มขึ้นที่มุมปาก ทำให้เหล่าบัคโคโรที่ห้อมล้อมอยู่นึกครั่นใจว่ามีอะไรน่าขำนักหรือ?


“ขำให้กับความตายที่กำลังเข้ามาของตัวเองรึไง?”


“มันไม่เกี่ยวกับแก ไอ้สวะ”


ตวาดกลับอย่างกราดเกรี้ยว พร้อมทั้งชักปืนคู่ใจขึ้นมา ในขณะที่มืออีกข้างสร้างลูกไฟขนาดย่อมไว้ในมือ แสยะยิ้มราวมัจจุราชที่กำลังจะตัดสินโทษ



“จะหน้าไหนก็เข้ามาเลยสิวะ!!”




TBC.



++++++++++++++++++++

_________________
1827 XS 8059 10051 69G BANZAI!!!!

Image


Last edited by PinkDream on 19 May 2009, 23:54, edited 48 times in total.

Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Chapter-1][11.02.09]
PostPosted: 12 Feb 2009, 07:03 
User avatar
Joined: 04 Apr 2008, 14:23
Posts: 59
Location: อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากใจเธอ..
ชอบจังเลยค่ะ เนื้อเรื่องดี๊ ดี ชอบบบ


ตอนหน้าจะเป็นไงต่อน้ออ อัพไวๆนะคะ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Chapter-1][11.02.09]
PostPosted: 12 Feb 2009, 10:03 
User avatar
Joined: 22 Jul 2008, 02:44
Posts: 182
บอสน่ารักมากๆเลยค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ

_________________
Image
♥ 8018 XS ♥


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Chapter-1][11.02.09]
PostPosted: 12 Feb 2009, 17:25 
User avatar
Joined: 11 Apr 2008, 07:49
Posts: 2604
ป๋า .... พลอยร้กป๋ามาก...ป๋าเป้นคนแบบนี้ มันน่าจับสคอวโล่แล้วโยนให้จริงๆเลยคะ

_________________
XS คือ Tautology สิ่งที่พิสูจน์แล้วเป็น จริงตลอดกาล
Image
Image
Image
Image
XS สมการไร้ขีดจำกัด ><
แอนตี้ภาษาวิบัติ! ค่ะ
............................................................................................


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Chapter-1][11.02.09]
PostPosted: 13 Feb 2009, 13:40 
User avatar
Joined: 17 Dec 2008, 19:26
Posts: 216
บอสแบบนี้น่ารักจริงงๆ

อิ๋งอิ๋ง ^//^

_________________
Image
Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Chapter-1][11.02.09]
PostPosted: 13 Feb 2009, 15:49 
User avatar
Joined: 26 Oct 2008, 14:52
Posts: 451
ถ้าบอสเป็นเยี่ยงนี้จริง คง...
คง.... (( คงอะไร ??))
คง.... หวานพิลึก
หึหึ ~ แต่ข้าพเจ้าไม่ชอบ
ให้ไม่ยอมบอกรักกันเช่นนี้เลย
มันลุ้นนน.... เกินไป ~

รอติดตามมม

_________________
Image

I XS
{ ' DARK SKY and BLOODY RAIN ' }


{❤} for now ... and FOREVER !


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Chapter-1][11.02.09]
PostPosted: 13 Feb 2009, 17:08 
User avatar
Joined: 10 Dec 2008, 18:27
Posts: 707
Location: 1827 2727 8018 6927
อะโห้........

............จะเป็นไงต่อล่ะนั่น

_________________
ร๊ากกกกกกกกกกกฟิครีบอร์นที่ซู้ดดดดดดดดดดดดด
Image
Image
ชอบ182769 คลั่ง1827 G27 2727และ8018ที่สุดเล้ย~~~~~


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Chapter-1][11.02.09]
PostPosted: 13 Feb 2009, 18:07 
User avatar
Joined: 13 Jan 2009, 20:28
Posts: 438
Location: ที่ๆแอบมองXSได้ชัดๆ-..-
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์และผู้อ่านทุกคนนะเจ้าคะ><
เป็นคนแต่งดาร์คไม่เป็นเลย แถมฉากต่อสู้ก็ไม่ถนัด เลยออกมาได้แค่นี้= ="

รู้สึกเหมือนเขียนคาแรคเตอร์ป๋าออกจักรวาลเลย
หลังๆจะดูหวานจนไม่ใช่ป๋ายิ่งกว่านี้ซะอีกค่ะ=w=

ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งนะคะ^^




Chapter : II




“แซน…ซัส”


ดวงตาสีวารีปรือขึ้นอย่างยากลำบาก มือเรียวทั้งสองยันกายขึ้นจากเตียงอันคุ้นเคย ก่อนที่จะกุมศีรษะของตนอย่างเจ็บปวด


“ทำไมเวียนหัวจังฟะ..เรา”


ริมฝีปากบางบ่นเล็กๆ ก่อนที่สมองจะเริ่มเวียนภาพที่เกิดขึ้นกับตัวเอง..


ตอนนั้นเราจะแอบตามแซนซัสไปไม่ใช่หรือ?

…แล้ว…จู่ๆก็รู้สึกว่าสติดับวูบไป…
…แซนซัส!!!!



ดวงตาสีฟ้าสดตวัดไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ที่ผนังห้องอย่างรีบร้อน


03.57 น.


นี่เขาสลบไปจะสี่ชั่วโมงเชียวหรือนี่! แล้วแซนซัสล่ะ!! แซนซัส!!


ฉลามร้ายแห่งวาเรียวิ่งพล่านไปทั่วปราสาทอย่างรีบร้อน เมื่อร่างบางคว้าลูกบิดประตูของลุซซูเรียผู้เป็นเพื่อนร่วมงานได้ก็เคาะประตูเสียงดังปึงปัง


“ลุซซูเรีย ตื่น!! ตื่นเดี๋ยวนี้นะ!!!”


เสียงเล็กแผดซ้ำไปซ้ำมาราวกับคนเสียสติ มือเล็กเคาะประตูจนแทบจะพังมันทิ้ง จนกระทั่งประตูได้ถูกเปิดออกโดยเจ้าของห้องที่ใส่ชุดนอนเดรสสีชมพูหวานแหววพร้อมกับหมวกทรงน่ารักกำลังขยี้ตาอย่างง่วงงุน


“สควอจัง ดึกดื่นป่านนี้แล้ว มีเรื่องอะไรกับเจ๊เหรอ?”


“บอสกลับมารึยัง!!!”


“บอส? เห็นบอกว่าจะออกไปสะสางเรื่องงานข้างนอก จนตอนนี้ยังไม่เห็นตัวเลย”


“บ้าเอ้ย! ลุซซูเรีย!! ปลุกเจ้าเบลกับมาม่อนไปที่ลานจอดรถร้างที่อยู่แถวๆบัคโคโรเดี๋ยวนี้!!!!!!!”


สิ้นเสียงฉลามที่หน้าซีดด้วยความเป็นห่วงที่เข้ามาเกาะกุมจิตใจ ร่างบางก็วิ่งออกไปจากปราสาททันทีพร้อมกับดาบที่แนบข้างกาย โดยไม่สนใจเสียงร้องเรียกของลุซซูเรีย ที่แม้จะงุนงง แต่ก็วิ่งไปเรียกเบลกับมาม่อนแต่โดยดี(ปล่อยให้เลวี่นอนต่อไป(เถอะ)= =”)


แซนซัส! แซนซัส!! แซนซัส!!!

ทำไมแกยังไม่กลับมาล่ะ..!?
กับคนระดับแกแล้ว..แค่ลอบฆ่าคนๆเดียวไม่มีทางกินเวลาถึงสามชั่วโมงหรอก!
แกทำอะไรอยู่ แซนซัส แกเป็นอะไรรึเปล่า!!?





++++++++++++++++



“อึดดีนี่ น่าชื่นชมจริงๆ สมกับเป็นหัวหน้าแห่งวาเรียเลยนะ”


ดวงตาสีทองราวกับนัยน์ตาของวิฬารปรายมองร่างสูงใหญ่ในเสื้อรัตติกาลที่ชุ่มโชกไปด้วยหยาดโลหิตสีแดง จนแทบจะคิดได้ว่าเชิ้ตขาวข้างในที่ตอนนี้ถูกย้อมเป็นสีแดงฉานนั้นเป็นเสื้อสีแดงไปเสียแล้ว หากแต่มืออันแข็งแกร่งนั้นยังคงกำปืนไว้แน่น..


อีกแค่ไม่ถึง20คนเท่านั้นเอง…
สี่ชั่วโมงกับการกำจัดคนจำนวนมากขนาดนี้ ไม่ใช่ง่ายๆเลย..


ขาที่เริ่มอ่อนเปลี้ยเพราะการต่อสู้ที่ยาวนานกว่าสี่ชั่วโมง รวมถึงสภาพร่างกายที่เริ่มจะทรุดลงไปทุกทีค่อยๆก้าวเท้าออกอย่างเนิบนาบหากแต่มั่นคง ริมฝีปากหนาที่แดงฉานไปด้วยโลหิตยังคงมีรอยยิ้มที่มุมปากอย่างเย้ยหยัน


“อะไรกัน มีปัญญาทำได้แค่นี้เองเรอะ เจ้าพวกสวะชั้นต่ำ”


พูดสั้นๆด้วยน้ำเสียงราวกับจะดูถูก ก่อนจะถุยเลือดที่คั่งค้างอยู่ภายในปากลงพื้น นัยน์ตาเพลิงจ้องมองชายผมทองที่ยืนพิงกำแพงข้างหลังเหล่าลูกน้องอย่างดูแคลน


ปัง!!


“อั่ก!!!!”


ลูกกระสุนจากชายผมทองคนนั้นยิงใส่ที่ปลายเข่าของแซนซัสอย่างแม่นยำจนแซนซัสต้องคุกเข่าลงไปข้างหนึ่ง ก่อนจะโดนเหล่าลูกน้องที่รายรอบรุมทำร้ายจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร


นายเหนือแห่งวาเรียกระชับปืนในมือแน่น ก่อนจะยิงกราดใส่ศัตรูโดยไม่เลือกหน้า หากทว่าเหล่าลูกน้องส่วนใหญ่นั้นกลับยิงปืนกลับมาจนต้องกลิ้งตัวหลบไปกับพื้นอย่างทุลักทุเล หอบหายใจเสียงแฮ่กเมื่อบาดแผลฉกรรจ์ของตนนั้นครูดไปกับพื้นปูนขรุขระ


เจ็บราวกับว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ของตัวเองอีกต่อไป..
ทรมานราวกับเป็นหุ่นเชิดที่ค่อยๆโดยแยกชิ้นส่วน..


สติที่พร่ามัวพร้อมกับร่างที่ค่อยๆพยุงตัวขึ้นอย่างรวดเร็วได้แต่ยิงสวนกลับเป็นครั้งคราวและหลบทุกการโจมตีที่เข้ามาทุกทิศทาง


ทั้งๆที่สมองบอกว่าไม่ไหวแล้ว..แต่ทำไมร่างกายยังจะขยับอีกนะ?
ทำไมจิตใจของเราถึงยังดึงดันที่จะสู้ต่อไปแบบนี้ล่ะ..?

เป็นเพราะแกแท้ๆ..ไอ้ฉลามสวะ
เพราะแกคนเดียว..เพราะแกเท่านั้น..
เพราะแก…
ฉันถึงไม่อยากตาย…




เสียงกริ๊กของการเหนี่ยวไกปืนดังขึ้นไล่เรียงกันดังก้องขึ้นทั่วโสตประสาท แขนขาแทบไม่มีแรงขยับอีกต่อไปแล้ว..


ไอ้ขาเวร!!! ขยับสิวะ!!
ถ้าหากตายตรงนี้ล่ะก็..
มีทางเดียวคือเป็นผีไปหลอกไอ้ฉลามสวะทุกวันเท่านั้น!!!!




“หยุดอยู่แค่นั้นแหละ!!!”


เสียงเล็กอันคุ้นเคยแผดดังขึ้นจนเหล่าลูกน้องที่เตรียมจะยิงตัวของแซนซัสหันกลับไปมองเจ้าของเสียงผมสีเงินนั่น


หากแต่เมื่อเอี้ยวคอไปมองนั้น เจ้าชายแห่งนักฆ่าก็จัดการเหล่าลูกน้องที่เผลอหันไปตามเสียงรวดในพริบตาเดียว ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น ทุกร่างก็ล้มลงไปกองกับพื้น


“ชิชิชิ~ เจ้าชายอยากทรมานพวกแมลงสาบให้มากกว่านี้นะ แต่สควอโล่ไม่ยอม ชิชิชิ~”


เบลบ่นอุบ ในขณะที่จ้องร่างโชกเลือดของแซนซัสผ่านทางเส้นผมสีบลอนด์ที่ปกคลุมใบหน้า


“เจ็บหนักเลยนะบอส ชิชิชิ”


เบลว่าขณะปราดสายตาไปยังสควอโล่ ลุซซูเรีย และมาม่อนที่ประชิดตัวฟรองซ์แห่งบัคโคโรไว้ โดยที่ดาบยาวสีมันปลาบของสควอโล่จ่ออยู่ที่คอของฟรองซ์หมายจะบั่นคอได้ทุกเมื่อ ลุซซูเรียและมาม่อนเกาะหนึบ(?)ที่แขนซ้ายและขาขวาของนายแห่งบัคโคโร


แซนซัสแม้ไม่ชอบใจแต่ก็แสยะยิ้มกว้าง ก่อนจะสร้างลูกไฟขนาดใหญ่เตรียมที่จะเผาผลาญชายผมทองหน้าซีดเซียวตรงหน้าที่ขาสั่นจนไม่มีแรงแม้แต่จะพยุงตัวยืน


“ซะ..ซะ …แซนซัส”


น้ำเสียงสั่นกึกๆแฝงด้วยการอ้อนวอนร้องขอชีวิต


“ไงวะ? เจ้าสวะเมื่อวานซืน สายตาเย้ยหยันเมื่อกี้หายไปไหนแล้วล่ะ”


“กะ..แกจะต้องสะ..เสียใจที่..ฆ่าฉั-!!!!!!อ๊ากกก!!!!!!”


ไม่ปล่อยให้พูดจนจบประโยค เหล่าวาเรียที่เกาะกุมตัวของผู้เป็นนายแห่งบัคโคโรปล่อยมือและวิ่งให้พ้นรัศมีของการโจมตีของแซนซัส ลูกไฟลูกใหญ่ก็ตรงเข้าแผดเผาคนตรงหน้าอย่างรุนแรง!


ไม่เหลือเวลาให้พูดอีกต่อไป..ในเมื่อเจ้าของร่างนั้นกลายเป็นเถ้าถ่านไปภายในพริบตา





บรึ้ม!!!!


เสียงระเบิดดังสนั่นจนเพดานลานจอดรถพังทลายลงมาส่วนหนึ่ง ก่อนจะมีเสียงระเบิดลูกอื่นๆดังตามมาไม่หยุด


“นี่มันแอบวางระเบิดไว้หรือวะเนี่ย!!!”


“รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า!! บอส ไหวหรือเปล่า?”


สควอโล่สาวเท้ายาวๆอย่างเร่งรีบเข้าไปหานายของตน


“ไอ้สวะ ห่วงตัวเองเถอะ”


“ยังจะทำเป็นปากดี..ถ้าฉันไม่มาช่วยแกเอาไว้นะ ป่านนี้ได้ตายสมใจอยากแน่” ผมสีเงินสะบัดสยายออกแสร้งเมินหน้าไปทางอื่น


“เสียงแกสั่นอยู่ ไอ้สวะ..”


“หุบปาก!! แกจะตายอยู่ที่นี่รึยังไ….!!!”


สายตาสีวารีหยุดกึกเมื่อซากหินใหญ่ที่พังทลายลงมาจะตกใส่แซนซัสที่พยุงกายเดินอย่างยากลำบากโดยไม่ต้องการความช่วยเหลือจากฉลามที่ยืนเคียงข้างห่างๆ


หลบไม่ทันแน่!!


“แซนซัส!! ระวัง!!!!!!!”


“ไอ้สวะ!!!!!!!”



….เพียงพริบตาเดียว…

ราวกับโลกหยุดหมุน ทุกสิ่งทุกอย่างเหลือเพียงความเงียบงัน..

ดวงตาสีแดงก่ำจ้องมองร่างบางที่อยู่ใต้ซากหิน โลหิตสีแดงไหลออกมาจากร่างนั้นอย่างเชื่องช้า



…เงียบงัน…

….



..

..

.

.


ทำไม..ต้องปกป้อง?
ทำไม..ต้องผลักเขาออกมา..?
ทำไม..ต้องทำแบบนี้ด้วย?





เสียงคำรามของแซนซัสแผดลั่นพร้อมกับซากหินที่ค่อยๆหยุดการพังตัวลง แซนซัสที่ใกล้จะบ้าคลั่งขึ้นไปทุกทีใช้แรงเฮือกสุดท้ายพยายามที่จะเอาหินที่ทับถมบนตัวฉลามขาวออก


“สควอโล่!!!”


ลุซซูเรีย มาม่อน และเบลพุ่งตรงมาที่ร่างบางอย่างไม่สนใจเศษหินที่ยังคงพังลงมาไม่หยุด


“เบลกับมาม่อนไปดูแลบอส เจ๊จะอุ้มสควอโล่ขึ้นรถเอง! เร็วเข้า!!”


“หยุด!!!!!”


แซนซัสคำรามเสียงดัง ร่างหนาช้อนตัวฉลามขาวที่ถูกย้อมด้วยสีแดงฉานแห่งโลหิตด้วยแรงสุดท้ายที่มีอยู่ สาวเท้ายาวๆกึ่งวิ่งออกไปจากลานจอดรถที่ตอนนี้พังเละไม่มีชิ้นดี ไม่ต่างอะไรจากกองเศษหินกองใหญ่ๆกองหนึ่ง


“อย่าแตะต้องไอ้สวะตัวนี้”


ไอ้ฉลามโง่เอ้ย…



++++++++++++++++++++++++++




“บอส เจ๊ขอร้องล่ะค่ะ ไปรักษาตัวก่อนเถอะ สควอโล่ถึงมือหมอแล้ว คงไม่เป็นไรหรอก แต่ว่าบอสน่ะ แรงจะยืนก็แทบไม่มีแล้วแท้ๆ..”


“หุบปาก ฉันไม่ได้ขอความคิดเห็นจากสวะอย่างแก!”


เสียงทุ้มต่ำที่แทบไม่มีแรงแม้แต่จะเปล่งเสียงพูดกร้าวขึ้น เขานั่งรอ นั่งรอ นั่งรอเจ้าฉลามโง่ที่เข้าไปในห้องฉุกเฉินมาจะสามชั่วโมงอยู่แล้วนะ!! ทำไมยังไม่ออกมาอีก!!


เขาจะวางใจไปทำแผลสบายใจเฉิบได้ยังไง…ในเมื่อเจ้าฉลามขาวยังอยู่ในสภาพแบบนั้น..


นายเหนือแห่งวาเรียสะกดกลั้นความเจ็บปวดที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆที่ปลายเข่า อาจเป็นเพราะขยับตัวมากไป ดูเหมือนว่าเลือดที่หยุดไหลไปแล้วนั้นกลับไหลลงมาอีกเป็นสาย


เสียงเปิดประตูห้องฉุกเฉินพร้อมไฟสีแดงที่ดับลงทำเอาคนที่รอลุกขึ้นยืนอย่างไม่รู้ตัว


“หมอ! ไอ้สวะนั่นเป็นยังไงบ้าง”


“เอ่อ..คือว่า….”


ผู้เป็นแพทย์มองร่างสูงตรงหน้าด้วยแววตาตื่นตระหนกระคนลำบากใจ ประการหนึ่งคือตกใจบาดแผลพร้อมทั้งเลือดที่ท่วมตัวคนตรงหน้า สองคือแววลำบากใจที่ไม่รู้ว่าจะบอกพวกคนตรงหน้าอย่างไรดี…


“อึกอักทำไมวะ! เดี๋ยวก็ฆ่าทิ้งซะหรอก!”


“อ้ะ เอ่อ..อาการคุณสควอโล่ไม่ค่อยจะสู้ดีนักครับ เพราะสมองได้รับการกระทบกระเทือนรุนแรงมาก ทางเราได้พยายามอย่างดีที่สุดแล้ว…”


แพทย์หนุ่มถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะรวบรวมความกล้ากล่าวประโยคที่ทำให้แซนซัสและเหล่าวาเรียคนอื่นๆล้มทั้งยืน!


“ถ้าภายในอาทิตย์นี้ยังไม่ฟื้น..ก็คงต้องทำใจแล้วล่ะครับ..”


เมื่อสิ้นเสียง เจ้าตัวก็ขอตัวไปทำงานต่อทันที โดยมีบุรุษพยาบาลร่างยักษ์สองคนมาพาตัวแซนซัสไปรักษาตัว..


ไร้ซึ่งเสียงคัดค้านของผู้เป็นนายเหนือแห่งวาเรีย..

ในเมื่อจิตใจของแซนซัสนั้น มีเพียงความคิดคำนึงเกี่ยวกับฉลามขาวที่อยู่ในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตายในห้องพักฉุกเฉินนั้นเอง!


“……………..”


เมื่อบอสจากไป เหล่าแห่งวาเรียอีกสามคนก็ได้แต่นั่งเฉยๆอยู่ในความเงียบงัน..


สายตาของร่างเล็กจดจ้องไปที่สายตาที่ปกคลุมไปด้วยเส้นผมสีทอง..
สายตาที่ปกคลุมไปด้วยเส้นผมสีทอง..จ้องไปที่กระเทยสาวที่นั่งข้างๆ
กระเทยสาวที่นั่งข้างๆ..จดจ้องไปที่ร่างเล็กราวกับเด็กทารก..



ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด…



เสียงโทรศัพท์มือถือของใครบางคนทำเอาสามใบเถาสะดุ้งพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ได้แต่หันซ้ายหันขวาชายตาหาเจ้าของโทรศัพท์มือถือนั้น..


“อ้ะ มือถือของบอสนี่นา” ลุซซูเรียว่าพลางหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเล็ก(ไม่เหมือนเจ้าของ) ขึ้นมาอ่านหน้าจอ


‘ซาวาดะ สึนะโยชิ’



“จากสึนะจัง”


ลุซซูเรียกล่าวสั้นๆก่อนจะถือวิสาสะรับโทรศัพท์นั้นขึ้นมาแนบหูพลางกรอกเสียงลงไป


“มีอะไรเหรอจ้ะสึนะจัง? ถึงได้โทรหาบอสน่ะ”


[อ้ะ..คุณลุซซูเรีย แล้วแซนซัสล่ะครับ?]


“พอดีบอสไปรักษาตัวน่ะ”


[เอ๋..อย่างนั้นเหรอครับ งั้นผมฝากบอกเขาทีว่าท่านรุ่นที่9 น่ะบอกให้พวกผมไปพักอยู่กับวาเรียระยะหนึ่งน่ะพัก..แบบว่าเอ่อ..ประมาณว่าคือ….]


“มาเที่ยวอิตาลี ว่างั้นสินะจ้ะ?”


[เอ่อ..มันก็ทำนองนั้นล่ะครับ..อ้ะ คุณฮิบาริ..]


เสียงเล็กๆของวองโกเล่รุ่นที่10 ดูตระหนกขึ้นเล็กน้อย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ลุซซูเรียรู้สึกถึงความผิดปกติ ยังคงกรอกเสียงตามสายไปเช่นเคย


“แล้วจะมาเมื่อไหร่จ้ะ?”


[อ้ะ..คิด..คิดว่า..อื้ม…จะถึงอิตาลี..อีกประมาณ..วะ..วันสองวันข้างหน้า..อ้ะ..น่ะครับ มันตรงกับช่วงปิดเทอมพอดีเลย]


เสียงเล็กที่แปรเปลี่ยนเป็นเสียงแว่วหวานดังขึ้นเป็นระยะจนลุซซูเรียชักไม่แน่ใจ


“งั้นไว้ฉันจะบอกให้แล้วกันนะ ตอนมาถึงที่นี่รบกวนมาหาที่โรงพยาบาลXSQ ทีนะจ้ะ”


[มะ…มีเรื่องอะไรงั้นหรือครับ?]


“พอทีแซนซัสกับ…สควอจังบาดเจ็บหนักน่ะจ้ะ”


[อึ่ก..คะ..ครับ..ได้ครับ อ้ะ..ขอบคุณนะครับ]


“ไม่เป็นไรจ้ะ ว่าแต่สึนะจัง..เป็นอะไรไปเนี่ย..?”


[อ้ะ..คุณฮิบาริ..ปล่อยก่อนสิครับ ผมคุยโทรศัพท์อยู่นะ..อ้ะ..อื้ม..คุณฮิบา..อ๊า!]


ใบหน้าของกระเทยสาวสวยแห่งวาเรียขึ้นสี เมื่อเริ่มเข้าใจว่าเสียงแว่วหวานที่ดังมาจากปลายสายนั้นมีต้นเหตุมาจากอะไรกันแน่




ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด…


“ชิชิชิ เป็นอะไรไปลุซซูเรีย หน้าแดงจังเลย”


“เปล่าจ้ะ..เพียงแต่ว่าพวกสึนะจังจะมาเที่ยวที่อิตาลีช่วงปิดเทอมน่ะ..” ลุซซูเรียกล่าวสั้นๆก่อนจะเก็บโทรศัพท์นั่นไว้ที่เดิม


“สควอจัง..ถ้าฟื้นเร็วๆก็ดีสินะ”


“ชิชิชิ สควอโล่หนังเหนียวจะตาย สควอโล่ไม่ตายง่ายๆหรอก เชื่อเจ้าชายสิ ชิชิชิ”


“สควอโล่ห้ามตายเด็ดขาดเลยนะเฟ้ย! ไม่อย่างนั้นฉันจะทำมาหากินยังไงฟะ ไม่มีแหล่งเงินแหล่งทองแล้วเนี่ย!”



แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงแจ่มใสขนาดไหน.. แต่ก็รู้ตัวดีว่าเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
สควอโล่เป็นคนสำคัญนะ..

ทั้งกับบอส..และเหล่าวาเรียด้วย..


+++++++++++++++++++


TBC.

_________________
1827 XS 8059 10051 69G BANZAI!!!!

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Up~!!]>>[Ch.2][13.02.09]
PostPosted: 13 Feb 2009, 20:00 
User avatar
Joined: 26 Oct 2008, 14:52
Posts: 451
ว๊าว วว ว __,,
มาต่อแล้ว !!!!

ชอบบอสจังค่ะ ~>//////<
น่าร๊ากก กก ก
เป็นห่วงหลามแบบนี้ ตื่นมาต้องให้รางวัลนะ
เอ้ออ .. แล้วพอตื่นมา อย่าให้ความจำเสื่อมเลยเน๊ออ
สาธุ๊ววว ~~ >w<


รอตอนต่อไป ค๊าาา า

_________________
Image

I XS
{ ' DARK SKY and BLOODY RAIN ' }


{❤} for now ... and FOREVER !


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Up~!!]>>[Ch.2][13.02.09]
PostPosted: 13 Feb 2009, 20:33 
User avatar
Joined: 04 Apr 2008, 14:23
Posts: 59
Location: อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากใจเธอ..
กรี๊ดดด มาต่อแล้วว


รักบอสที่สุดเลย บอสน่ารักก>w<b


เป็นห่วงแบบนี้ ทำตัวแบบนี้ น่ารักกโคตรเลยยค่ะบอสส กีสๆๆ


รักฟิคนี้ค่า



รอตอนต่อนะคะ^^


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Up~!!]>>[Ch.2][13.02.09]
PostPosted: 13 Feb 2009, 23:01 
Joined: 11 Sep 2008, 21:51
Posts: 364
Location: ที่ไหนก็ได้ที่มี XS!!! > <
กรี๊สสสสสสสสสสสสสสส หลามคร้า~~~~~~~~!!! หลามมมมมมมมมมม

ฟื้นขึ้นมาสิคร๊าบบบบบบบบบบบ โฮกกกกกกกกกกกก

ป๋าดูอบอุ่นดีพิลึก(?)นะคะ สนุกค่า

ต่อเร็วๆนะคะ


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Up~!!]>>[Ch.2][13.02.09]
PostPosted: 14 Feb 2009, 01:59 
User avatar
Joined: 15 Dec 2008, 01:02
Posts: 87
Location: X-boX
ฟิคนี่สุดยอดเลยท่าน PinkDream ^^b
เพิ่งมาอ่านจ้ะ อ่านสองตอนรวดเลย
บอสน่าร้ากกกก ^^V
หลามจะฟื้นไหมนี่ T__T
บอสหวงหลามมากมาย ไม่ยอมให้ลุสซี่อุ้มเลยอ่ะ 55+
1827 จะมาแล้วรึนี่ หึหึ

ติดตามนะคร้าบ
สู้ๆๆ ^^b


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Up~!!]>>[Ch.2][13.02.09]
PostPosted: 14 Feb 2009, 02:12 
User avatar
Joined: 12 Jan 2008, 13:34
Posts: 889
Location: มุมหนึ่งในห้องน้ำของแซนซัส
รอตอนต่อไปค่า

หลกามทำได้เยี่ยมมาก มันต้องปกป้องบอสด้วยชีวิตงี้แหละถึงจะถูก ><b

_________________
[align=center]

"นี่คือการรวมพลเฉพาะกิจเพื่อกอบกู้ความวาย"

Image
>>Happy Famiglia<<
[/align]

เปิดบล็อค http://mukkuk.exteen.com/


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Up~!!]>>[Ch.2][13.02.09]
PostPosted: 14 Feb 2009, 11:48 
User avatar
Joined: 11 Jan 2009, 21:44
Posts: 244
Location: 'The Land of Angst' where XS belongs
ถูกจ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หลามเข้ามาปกป้องบอส อ่ะฮุฮิ >__<,, หลามต้องหนังเหนียวว หลามต้องอยู่ให้บอสคอยกดต่อป๊ายยยย

ลุสซูเรียหน้าแดงทำไมล่ะนั่น ของมันรู้ๆกันอยู่(กร๊ากกก)

บอสหลังจากนี้เป็นโลหิตจางแหง - -" ยังไม่ยอมไปทำแผลอีก..

ยังคงรออ่าน 8059 นะค๊าาาา >_<

_________________
ต่อแต่นี้ติดตาม The Blade of Perfection [XS] และฟิกเรื่องอื่น ๆ ของข้าน้อย(ทั้งเก่าและใหม่)ได้ที่
Image กับ http://daiong.exteen.com/ ค่า~


Image

Image


Profile  Offline
 
 Post subject: Re: [Fic][XS]Loving rain Under the Sky [Up~!!]>>[Ch.2][13.02.09]
PostPosted: 14 Feb 2009, 13:21 
User avatar
Joined: 10 Dec 2008, 18:27
Posts: 707
Location: 1827 2727 8018 6927
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

มี 1827 ด้วยอ๊ะ

ชอบบบบบ>o<

มาต่อนะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ต่อน๊า~~~~~~~~~~~~

_________________
ร๊ากกกกกกกกกกกฟิครีบอร์นที่ซู้ดดดดดดดดดดดดด
Image
Image
ชอบ182769 คลั่ง1827 G27 2727และ8018ที่สุดเล้ย~~~~~


Profile  Offline
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 958 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 64  Next


Who is online

Users browsing this forum: Maroushi_qeen, TanatOs and 2 guests

Panel

Top You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum
Search for:
Jump to: